[Fanfic]Ep!LoGue VaLenT!ne My Heart OnLy You [SSxHP]

ตอนที่ 1 : Bitter Sweet Memory1--sweet memory

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    14 ก.พ. 57



     “เซฟ…”


 
    “ได้ยินที่ฉันเรียกรึเปล่า เซฟ!!”  เสียงเล็กๆของเด็กสาวคนหนึ่งเปลี่ยนจากราบเรียบไปเป็นการตะโกนเพื่อเรียกความสนใจของเด็กหนุ่มเจ้าของชื่อที่อยู่ตรงหน้า


 
    “อยู่ใกล้กันขนาดนี้ทำไมต้องตะโกนด้วยล่ะ เธอจะทำให้หูฉันพังหมดรู้มั้ย” คนที่ถูกตะโกนใส่สะดุ้งสุดตัวก่อนจะหันกลับมาอย่างช้าๆ พร้อมกับซ่อนของบางอย่างไว้ข้างหลังให้แนบเนียนที่สุด


 
     “ก็ฉันเรียกชื่อเธอตั้งหลายรอบแล้วแต่เธอไม่ยอมตอบซะที ฉันก็เลยต้องตะโกนน่ะสิ เฮ้อ
มัวยืนเหม่อคิดถึงอะไรอยู่หรอ”



 
     “อ..อ้าวหรอ…ขอโทษนะ…” เด็กหนุ่มร่างสูงลูบศีรษะ ก่อนจะพูดต่อไปอย่างลำบาก



     “…เอ่อคือฉัน… อยากจะ…เอ่อ…” เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยและแอบถอนหายใจเฮือกใหญ่
     ‘เป็นอะไรไปนะเรา กะอีแค่จะชวนเธอไปเที่ยวด้วยกันก็ยังไม่กล้า งั้นที่ซ้อมพูดมาก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยสินะ’ เขากัดริมฝีปากและกำมือแน่นอย่างผิดหวังในตัวเอง แต่ก็พยายามไม่แสดงสีหน้าและความรู้สึกที่ทั้งตื่นเต้นและกังวลใจออกมา ถึงกระนั้นก็ไม่พ้นสายตาของเด็กสาวผมแดงที่อยู่ตรงหน้าเขาไปได้


 
      “เธออยากจะบอกอะไรฉันรึเปล่า” เด็กสาวเอียงหน้าและยิ้มบางๆให้เขา ‘ให้ตายสิ ความกล้าที่มีอยู่น้อยนิดของฉันมันหายไปไหนหมดนะ ไม่นะ! ฉันไม่ใช่คนขี้ขลาด ไม่ใช่!! ’ เขาตะโกนก้องในใจราวกับกำลังเอาชนะกับคนที่มาดูถูกเขาอยู่


 
     “ลิลี่…ฉันอยากจะชวนเธอ…ไปฮ็อกซ์มี้ตด้วยกันวันนี้…จะได้มั้ย” เด็กหนุ่มรวบรวมความกล้าที่มีเค้นเสียงออกมาให้คนตรงหน้าได้รับรู้ถึงสิ่งที่เขาต้องการจะบอกมากที่สุดก่อนจะพูดทิ้งท้ายด้วยเสียงที่เบาจนเกือบเป็นการพึมพำกับตัวเองซะมากกว่า“หวังว่าเธอคงไม่รังเกียจที่จะไปกับฉันนะ”


 
     “ในที่สุดก็พูดออกมาได้แล้วนะ แน่นอน ฉันดีใจมากที่เธอเป็นคนมาชวนฉันด้วยตัวเอง ”
เธอยิ้มด้วยความดีใจเป็นที่สุด ก่อนจะเอามือเรียวเล็กยื่นไปลูบใบหน้าขาวซีดที่ตัดกับสีแดงระเรื่อที่แผ่ซ่านของเพื่อนหนุ่มตรงหน้าเพราะความเก้อเขิน “และฉันก็ไม่เคยรังเกียจที่จะอยู่กับเธอ เซฟ”



 
     “ลิลี่…” เขาเงยหน้าขึ้นมามองเธอทันที แทบไม่เชื่อหูกับสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ลิลี่ดีใจที่เขาชวนเธอไปเที่ยวงั้นหรอ แล้วยังบอกว่าไม่รังเกียจที่จะอยู่กับเขาอีก ถ้าฟังไม่ผิดเหมือนเธอจะเลือกใช้คำว่า อยู่กับเขา ไม่ใช่คำว่า ไปกับเขาซะด้วยสิ! ความรู้สึกในใจตอนนี้มันทั้งดีใจและตื่นเต้น
เอ่อล้นขึ้นมาจนเก็บไว้ไม่อยู่ บ้าจริง แค่นี้น้ำตาก็ต้องไหลด้วย แต่ว่ามันก็เป็นน้ำตาแห่งความดีใจที่ไหลออกมาอย่างไม่ต้องปิดบัง เขายกมือขึ้นปาดมันทิ้งไปและยิ้มตอบเพื่อนสาวจากหัวใจ
ที่เปี่ยมด้วยความสุข


 
........................................................



 
     บรรยากาศของฮ็อกซ์มี้ตวันนี้เต็มไปด้วยบรรดาพ่อมดแม่มดทั้งหลาย สังเกตได้ว่าส่วนใหญ่จะเดินจูงมือกันมาเป็นคู่ ร้านค้าเกือบทุกร้านต่างก็ตกแต่งด้วยดอกไม้สีสันสวยงามและที่ขาด
ไม่ได้ก็คือกุหลาบที่มีหลายสีคละกันในช่อ



 
     “เธออยากจะไปไหนก่อนดีล่ะ” เด็กหนุ่มเอ่ยถามขณะที่เขาเดินจูงมือเธอเดินมาตามทางเรื่อยๆ               


 
     “ฉันมีที่ๆนึงอยากจะไปน่ะ”


 
 
     “หืม? ไปไหนหรอ” เจ้าของเสียงทุ้มทำท่าครุ่นคิดอย่างแปลกใจ


 
     “ตามฉันมาก็แล้วกัน” คราวนี้เด็กสาวเปลี่ยนมาเป็นคนจูงมือเขาแทนและกิ่งเดินกึ่งวิ่งไปตามทางจนพ้นจากฮ็อกซ์มี้ต ตรงหน้าเป็นสุสานของพวกพ่อมดแม่มด รวมทั้งพวกมักเกิ้ลบางส่วนที่อาศัยอยู่ในโลกเวทย์มนต์แห่งนี้ด้วย พวกเขาเดินตามทางเดินเล็กๆในสุสานไปเรื่อยๆ ก่อนจะหยุดอยู่หน้าป้ายหลุมศพป้ายหนึ่ง ร่างเล็กนั่งยองๆก่อนจะเสกคาถาแอ็กซิโอ้ และหยิบดอกลิลี่วางไว้ที่ป้ายนั้น 


 
     “คุณพ่อคุณแม่ หนูมาเยี่ยมแล้วนะคะ อ้อ นี่เซฟ..เซเวอรัส เพื่อนคนพิเศษของหนู ถ้าเป็นไปได้หนูอยากจะให้รู้จักแล้วก็เจอเขาสักครั้งจัง”ลีลี่ยิ้มอย่างเศร้าสร้อยเมื่อเธอมองที่ป้ายหน้าหลุมศพของผู้จากไปที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อและแม่


 
     “พ่อแม่ของเธอเสียทั้งคู่เลยหรอ ฉันเสียใจด้วยนะ”


 
     “อืม ไม่เป็นไร เธอยังโชคดีนะที่มีพ่อแม่อยู่”


 
     “ไม่หรอก แม่ฉันเสียตั้งแต่ฉันยังเด็ก ส่วนพ่อถึงจะอยู่แต่ก็เหมือนกับไม่มี พักหลังๆเค้ามีปากเสียงกับแม่ตลอด และไม่เคยใส่ใจฉันอีกเลยตั้งแต่วันที่แม่จากไป…เอ่อ ฉันว่าฉันคงพูดมากไปแล้ว”


 
     “ฉันเสียใจกับเธอเรื่องแม่ด้วยนะ ดูเหมือนเธอคงไม่อยากพูดถึงเรื่องพ่อเท่าไหร่”


 
     “ไม่เป็นไรเช่นกัน ลืมเรื่องนี้ไปซะเถอะ”


 
      เซฟลุกขึ้นและเดินตามลิลี่กลับไปตามเส้นทางเดิมที่มุ่งสู่ฮ็อกซ์มี้ต พวกเขาใช้เวลาทั้งวันของวันเสาร์ไปกับการเดินเล่นในฮ็อกซ์มี้ต แวะซื้อของใช้จำเป็นที่ร่อยหรอและเดินดูของจำพวกกิฟต์ช้อปไปเรื่อยๆ จนมาหยุดที่ร้านๆหนึ่ง ลิลี่เดินนำเขาเข้าไปด้านใน ร้านนี้ขายแต่เสื้อคลุมและชุดของพ่อมดแต่เธอก็มั่นใจที่จะพาเขาเข้ามาและมองดูเสื้อคลุมทุกแบบอย่างสนใจ แน่นอนว่าเธอกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ เขาส่ายหน้าน้อยๆอย่างสงสัย ‘เธอจะซื้อเสื้อพวกนี้หรอ แล้วจะเอาไปให้ใครล่ะ’


 
     “เซฟ เธอลองใส่ชุดนี้ดูสิ”


 
     “เอ๊ะ ทำไมล่ะ”


 
     “ลองเถอะน่า” ลิลี่หยิบชุดๆหนึ่งมาให้ พยายามยัดเยียดให้ลองใส่ให้ได้ เขารู้ว่าไม่มีประโยชน์ที่จะเถียง นอกจากจะถือชุดนั้นมาและเข้าไปลองอย่างว่าง่าย และสักพักนึงก็จัดการใส่ชุดสีดำชุดนั้นและออกมาจากห้องลองเสื้อ 


      
      เซเวอร์รัส เด็กหนุ่มร่างผอมสูง ใบหน้าขาวซีด และผมสั้นเป็นมันกลับดูดีอย่างไม่น่าเชื่อ
ในชุดแบบนี้ เสื้อคอจีนสีขาวด้านใน ด้านนอกเป็นเสื้อคอจีนสีดำและคลุมทับด้วยเสื้อคลุมสัมผัสแบบกำมะหยี่ กางเกงขายาวสีดำพอดีกับขายาวของเขา เห็นได้ชัดว่าเขาเหมาะกับชุดสีดำล้วนอย่างไม่ต้องสงสัย คนตรงหน้าเธอตอนนี้ไม่เหมือนเซฟที่เธอรู้จัก เขาไม่ได้ดูอ่อนแออย่างที่
เขาเป็นหรืออย่างที่เธอเคยเห็น แต่กลับแลดูภูมิฐาน น่าเกรงขาม ดูมีพลังอำนาจ และลึกลับราวกับพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งก็ว่าได้



 
      “เธอดูดีมากเลยเซฟ”   ลีลี่เอ่ยชมเซฟและมองเขาอย่างทึ่งๆ และไม่ค่อยอยากจะยอมรับ
เท่าไหร่นักว่าเธอก็แอบกลัวเซฟในแบบที่เธอเห็นในตอนนี้ เพราะเขาดูเหมือนพวกพ่อมดศาสตร์มืดมากกว่า ซึ่งเธอหวังว่าเขาคงจะไม่เลือกเดินทางสายนั้น แต่ก็รู้สึกว่าเขาหล่อมากและดูเหมือนเป็นคนที่พึ่งพาได้มากทีเดียวเมื่ออยู่ในชุดที่น่าเกรงขามแบบนี้

 

     
     “จ…จริงหรอ”



 
     “อื้อ ดูดีมากจริงๆ นะ แล้วฉันก็ซื้อชุดนี้ให้เธอเป็นของขวัญแล้วด้วย”


 
     “อ๊ะ เดี๋ยวสิ ชุดนี้มันแพงมากนะ ทำไมเธอถึงซื้อให้ฉัน เธอไปเอาเงินมากขนาดนี้มาจากไหนกัน ไม่ดีหรอกฉันเกรงใจเธอมากนะ ฉันคงรับไว้ไม่ได้ อีกอย่าง…คนน่ารังเกียจอย่างฉัน…ไม่คู่ควรที่เด็กสาวผู้เป็นที่ชื่นชมของใครหลายๆคนอย่างเธอจะมาซื้อของขวัญอะไรให้หรอกนะ” ที่จริงเขาตั้งใจจะพูดว่าเขามันไม่คู่ควรที่จะได้รับความสนใจจากเธอเลยแม้แต่จะชายตามองด้วยซ้ำ


 
     “ถ้าเธอยังพูดว่าตัวเองเป็นคนน่ารังเกียจอีกล่ะก็ ฉันจะโกรธและไม่พูดกับเธออีกนะ”


 
     “ฉันขอโทษ”


 
     “จะขอโทษทำไม เธอต้องขอบคุณฉันต่างหากล่ะ”


 
     “เอ๊ะ อ๋อ ขอบใจมากนะลี่ลี่ที่เธอซื้อชุดนี้ให้เป็นของขวัญกับฉัน ฉันจะต้องเก็บมันไว้อย่างดีเลยล่ะ แต่ว่าเธอยังไม่ได้ตอบเลยว่าซื้อให้เนื่องในโอกาสอะไร”


 
     “ฉันจะดีใจมากกว่านี้ถ้าเธอใส่มันนะเซฟ”ลิลี่ยิ้ม เอามือทั้งสองข้างมาคล้องคอของเขาและยื่นหน้าเข้ามากระซิบที่หูเบาๆ ลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดใบหู ทำให้เขาเข่าอ่อนจนแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น “ถือว่าเป็นคำขอของฉัน สำหรับวันวาเลนไทน์ปีนี้” เธอลดใบหน้าออกมามองหน้าของเขาแทนก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนโยน


 
      “ลิลี่…”ดวงตาสีรัตติกาลของเขาเบิกกว้างอย่างประหลาดใจระคนดีใจอย่างบอกไม่ถูกกับการกระทำและคำพูดของเด็กสาวที่เป็นนับว่าเป็นคนพิเศษของตัวเอง  ดวงตาสีเขียวมรกตของเธอที่จ้องมาทำให้เหมือนต้องมนต์สะกด ทั้งมีเสน่ห์ลึกล้ำชวนหลงใหลจนไม่อาจที่จะละสายตาออกไปจากดวงตาแสนสวยคู่นี้ได้ ยิ่งมองก็ยิ่งทำให้เขาปรารถนาที่จะได้ครอบครองเจ้าของดวงตาสีมรกตและรอยยิ้มที่สดใสและอบอุ่นนี่แต่เพียงผู้เดียว


 
     พวกเขาออกจากร้านขายเสื้อและเดินตามทางไปเรื่อยๆ ระหว่างทางพ่อมดแม่มดทั้งหลายต่างเหลียวมองดูเขาด้วยความสนใจ บ้างก็มองเขาอย่างทึ่งในรูปลักษณ์ใหม่ของเขาในชุด
สีดำล้วน ‘เท่ชะมัด’ มีเสียงชื่นชมมายังตัวเขาอยู่ไม่น้อยเลย เขาเพิ่งเข้าใจว่าทำไมลิลี่พยายามจะ
ให้เขาใส่ชุดนี้ เธออยากให้เขาได้รับคำชมจากผู้คนทั้งหลายที่มองมาเพื่อทำให้เขามีความมั่นใจ
ในตัวเองสินะ



 
     ทั้งสองเดินไปเรื่อยๆ และตัดสินใจแวะเข้าร้านฮันนี่ดุ๊ก พวกเขาเลือกใช้เวลาครึ่งวันที่เหลือ
อยู่ในร้านเล็กๆแต่บรรยากาศอบอุ่นแบบที่คุ้นเคย วันนี้ร้านตกแต่งประดับประดาให้เข้ากับเทศกาลแห่งความรักเป็นพิเศษ รายการขนมหวานและเครื่องดื่มก็มีเมนูพิเศษเพื่อคู่รักโดยเฉพาะ



     เซเวอร์รัสเลือกสั่งดาร์กช็อกโกแลต ลิลี่เลือกไอศกรีมสตรอเบอร์รี่ เขานิ่งไปสักพักเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่างก่อนจะโพล่งขึ้นมาทำลายความเงียบซะเอง



 
     “ที่จริง…ฉันมี…ของขวัญจะให้เธอเหมือนกันนะลิลี่” 


 
     “จริงหรอ!” เธอทำเสียงตื่นเต้น


 
     “อือ แต่เธอต้องหลับตาก่อนนะ”


 
     “ก็ได้”


 
     เขาบอกให้ลิลี่หลับตาลงได้แล้ว แต่ก็ยังไม่วางใจคอยแอบมองว่าเธอจะแอบดูตอนที่เขา
เอาของขวัญออกมาให้เธอรึเปล่า สักพัก เขาหยิบ­ของบางอย่างออกมาจากเสื้อตัวเก่งที่เขา
ใส่ตอนก่อนมาที่ฮ็อกซ์มี้ตและเอาไปคล้องคอของเด็กสาวร่างเล็ก



 
     “นี่เป็นขวัญเล็กๆน้อยๆจากฉัน หวังว่าเธอคงจะชอบนะ”


 
     “ว้าว ผ้าพันคอนี่นา สวยจัง” เธอลูบผ้าพันคอที่ได้รับมาอย่างเบามือ เส้นไหมที่ถักทอออกมาเป็นผลงานช่างนุ่มเหลือเกิน ผ้าพันคอสีเหลืองคาดแดงเป็นสีของบ้านกริฟฟินดอร์ที่เธออยู่ แต่ที่ปลายทั้งสองด้านมีตัวอักษรย่อปักอยู่ ‘S.S & L.E’


 
     “เซเวอร์รัส สเนป และ ลิลี่ เอฟเวนส์ ”เขาพูดราวกับรู้ว่าเธอสงสัยความหมายของ
ตัวอักษรนั้น



     “ฉันตั้งใจถักผ้าผืนนี้ให้เธอตลอดช่วงเวลาปิดเทอมสองเดือน ฉันอยากให้เธอได้ใช้และหวังว่าจะชอบมันบ้างไม่มากก็น้อย ”



 
     “ขอบคุณมากนะเซฟ ดีใจจังที่เธอตั้งใจถักเพื่อเป็นของขวัญให้ฉัน”


 
     “แฮปปี้วาเลนไทน์นะลิลี่ วันนี้เป็นวันที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิตเลยล่ะ”


 
     “ฮิๆ เธอมีความสุขขนาดนั้นเลยหรอเซฟ” ลิลี่แกล้งทำเสียงล้อเลียนเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างๆ


 
     “แน่นอน เพราะฉันได้อยู่กับคนพิเศษอย่างเธอไงล่ะ ลิลี่ เอฟเวนส์” เขาดึงตัวเธอเข้ามากอด บรรจงจุมพิตที่ริมฝีปากบางสีกุหลาบอย่างแผ่วเบาและจะค่อยๆบดริมฝีปากและสอดลิ้นรุกเข้าไปหาความหวานจากอีกฝ่าย ก่อนจะถอนริมฝีปากออกให้ร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดได้หายใจ


 
     “แฮปปี้วาเลนไทน์ ฉันก็มีความสุขเพราะได้อยู่กับคนพิเศษเช่นกัน เซเวอร์รัส สเนป”
เธอซุกใบหน้าหวานลงบนอกของเขา และปล่อยให้คนพิเศษของเธอกอดเธอไว้แนบแน่นอย่างนั้นอยู่เนิ่นนาน….



 
 
TBC.


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #118 kay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 23:35
    น่ารักดีค่ะใช้คำเข้าใจง่ายดี จริงๆอ่านตอนแรกมาสักพักแล้ว แต่ลืมเม้น 555555

    #118
    0
  2. #115 Snookkk (@snookk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 20:13
    ละมุนนนน
    #115
    0
  3. #113 Arinquex (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:57
    ชอบมากค่ะ >////< //กรีดร้อง//

    ใช้ภาษาเข้าใจง่ายอ่านแล้วไหลรื่นดีค่ะชอบมากๆ อ่านแล้วสามารถนึกภาพตามได้เลย

    //ปัดๆ//มดไต่จอ

    คู่นี้หวานมากเลยค่ะ //จิกหมอน
    #113
    0
  4. #111 Ruien (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 23:30
    อุ้ยยยย แอบมาอ่าน กดไลค์รั่วๆ ^0^//
    #111
    0
  5. #103 DreamerDoll (@tukkata-narak) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 21:11
    ผมนี่อุเฮื้อเรย อุอิ
    #103
    0
  6. #89 NuCee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 21:57
    หวานแท้เลย



    แบบว่าจิ้นไป แบบเราอยู่ที่นั้นด้วยเลย
    #89
    0
  7. #84 ฺฺฺฺBG (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 21:23
    อ่านแล้วใจเต้นตุ้บๆ เขิลลล >
    #84
    0
  8. #79 littleluv (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2557 / 23:33
    หวานอะ มันหวาน 55+

    ว่าแต่คุณเจมส์ไปไหนคะ? ไม่ได้นะ เดี๋ยวรี่ไม่ได้เกิด! >w<

    ภาษาบรรยายเยอะดีค่ะ พี่ไรท์ถ่ายทอดฉากและฟีลลิ่งเก่ง

    สำนวนค่อนไปทางฝรั่ง อารมณ์เหมือนอ่านนิยายแปล (ชอบนะคะ 55+)

    สู้ๆค่ะ ^^
    #79
    0
  9. #74 สาวกวาย&#9734;&#9734; (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 23:43
    หวาน&น่ารักมากๆเลยค่ะ พอแฮร์รี่มาจะหวานขนาดนี้ไหมเนี่ย♡♡
    #74
    0
  10. #66 ลักยิ้ม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 20:53
    หวาน น่ารัก >//<

    #66
    0
  11. #54 KATAE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:17
    น่ารักมากอ่าาา เห็นแล้วอิจฉา;^;
    #54
    0
  12. #26 Detective Patt (@csi-patt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 12:35
    อยากได้ของขวัญที่มากกว่า ผ้าพันคอ >///<
    #26
    0
  13. #21 tonnam1827 (@tonnam1827) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 20:52
    ตามมาจากใน facebook ค่ะ พี่ไรต์เตอร์เขียนดีนะคะ
    ตอนนี้ก็บรรยายได้หวานเว่อร์!! >_<
    ดีมากค่ะ ชอบๆ
    #21
    0
  14. #15 Maru maru (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 00:04
    หวานมาก.... จนแอบคิดว่าแฮรี่จะสู้ได้ไหมเนี่ย

    คุณแม่คะแนนนำขนาดนี้ =[]=

    ภาษาแอ่านรื่นมากๆเลยค่ะ ^^
    #15
    0
  15. #11 Rokugatsu Giugno (@Senji) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 20:49
    อุ๊บ๊ะ...



    หวานน้ำตาลเรียกพี่เลยนี่


    แล้วแฮร์รี่จะมาได้ไงล่ะนั่นถ้าเกิดเซฟคู่กะลิลี่?
    #11
    0
  16. #8 CSbread (@pangpond-c7) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 12:38
    น่ารัก หวานกันจังเลย
    #8
    0
  17. #5 posy (@posy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 14:14
    น่ารักอ่ะ

    หวานจนมดไต่หน้าจอแล้วค่ะ
    #5
    0
  18. #4 Puiyee ^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 / 02:21
    น่ารักที่สุดเลย มาต่อไวๆนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #4
    0
  19. #3 zhenfei-lucinda (@zhenfei-lucinda) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:36
     น่ารักดีค่ะ อยากมีโม้นต์ดีๆแบบเสนปกะลิลี่จังเลยค่ะไรเตอร์ ><
    ชอบภาษาที่ไรเตอร์เขียนอ่ะค่ะ
    #3
    0