[EXO] "Dating a Superstar" (KaiSoo, ChanBaek)

ตอนที่ 5 : #ฟิคเดท : 04 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,080
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    11 พ.ย. 57

B B





Chapter 04

 





 

            เช้าวันรุ่งขึ้นคยองซูลืมตาตื่นขึ้นมาโดยไม่ต้องพึ่งนาฬิกาปลุกเหมือนเดิม คว้านาฬิกาที่หัวเตียงมาดูเพิ่งจะหกโมงเช้านิดๆ กว่าซูโฮจะแวะมารับก็น่าจะประมาณแปดโมง คนตัวเล็กเลิกผ้านวมที่ห่มตัวออกแล้วสะบัดหัวแรงๆ ไล่ความง่วง ก่อนจะลุกจากเตียงเตรียมตัวจะไปอาบน้ำ เดินไปเปิดหน้าต่างให้แสงธรรมชาติสาดเข้ามาในห้องนอน พลันสายตาก็เผลอจับจ้องอยู่ที่บานหน้าต่างที่ปิดสนิทของบ้านฝั่งตรงข้าม ผ้าม่านสีครีมอ่อนปิดสนิททำให้มองไม่เห็นว่าข้างในห้องเป็นแบบไหน นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนแล้วก็ถอนหายใจ ความหวังที่จะให้มีสาวน้อยน่ารักเปิดหน้าต่างออกมาทักทายคงเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้แล้ว

 

            คยองซูละสายตาออกจากหน้าต่างของบ้านตรงข้าม หยิบผ้าขนหนูแล้วเข้าไปอาบน้ำ จัดการธุระของตัวเองแบบไม่รีบร้อนอะไร ทำอาหารเช้าง่ายๆ ให้ตัวเองทานแล้วก็ยังเหลือเวลาอีกเป็นชั่วโมงเลยทีเดียวกว่าจะได้ออกจากบ้าน อยู่ๆ คนตัวเล็กก็คิดว่าออกไปรดน้ำต้นไม้ที่อยู่ตรงรั้วบ้านเสียหน่อยคงดี หลังๆ มานี้แทบไม่ค่อยได้ดูแลมันเท่าไหร่ ถึงส่วนใหญ่ต้นไม่ในบ้านจะเป็นพวกไม้ยืนต้นดูแลรักษาง่ายๆ แต่ก็มีบ้างที่เป็นไม้พุ่มเตี้ยและออกดอกได้

 

            ร่างเล็กเดินออกมาที่ลานข้างบ้านก่อนจะหยิบสายยางออกมาเปิดน้ำแล้วฉีดให้น้ำกระจายไปรอบๆ ต้นไม้ที่อยู่ริมรั้วบ้าน ระหว่างนั้นสายตาก็ไม่วายสำรวจบ้านข้างๆ ไปด้วยอย่างอดไม่ได้ รั้วในหมู่บ้านนี้ไม่สูงเท่าไหร่ อยู่ในระดับที่หัวของคยองซูสามารถมองเลยไปยังบ้านข้างๆ ได้ง่ายๆ ประตูกระจกใสที่ต่อกับระเบียงไม้ที่คยองซูมองเห็นจากหน้าต่างเมื่อคืนเปิดม่านหน้าต่างเอาไว้ มองเข้าไปด้านในก็เห็นโซฟานุ่มฟูที่ตั้งอยู่หน้าทีวีจอใหญ่ และบนโซฟานั่นมีใครบางคนกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่

 

            ใช้เวลามองดูไม่นาน คยองซูก็พอรู้ว่าคือคนที่เขาเจอหน้าบ้านเมื่อวานนี้เอง ผู้ชายที่แต่งตัวแฟชั่นราวกับหลุดออกมานิตยสารเล่มใดเล่มหนึ่ง วันนี้เขาใส่เสื้อเชิ้ตลายจุดสีขาวดำ กับกางเกงขาสั้นดูทะมัดทะแมง แว่นตาใสกรอบดำไม่อาจปิดบังใบหน้าหวานๆ ของผู้ชายคนนี้ได้ คยองซูมองดูเขาอยู่สักพักก็เหมือนว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัว เขาเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่กำลังอ่าน พอสบตากันผู้ชายคนนั้นก็ขมวดคิ้วและมีสีหน้าไม่ค่อยชอบใจ ร่างบางขยับตัวมาริมหน้าต่างแล้วกระชากผ้าม่านให้ปิดลงทันทีจนคยองซูถึงกับผงะด้วยความตกใจ

 

            ท่าทางจะอยากรู้จักกันมากเลยสินะให้ตาย

 

ทำไมถึงต้องมีลับลมคมใน เหมือนกับไม่อยากให้ใครรู้อย่างนั้นแหละว่ามีใครอยู่ในบ้านหลังนั้น

 

            คยองซูนึกไปถึงพวกทำธุรกิจผิดกฎหมาย มาเฟียใหญ่ ค้ายา หรืออะไรเทือกนั้นๆ แล้วอยู่ๆ ก็รู้สึกกลัวขึ้นมา นึกถึงคำที่พี่ซูโฮบอกว่ามีอะไรให้โทรหา หรือว่าเขาควรจะโทรบอกพี่ซูโฮ แต่ไม่เอาดีกว่า ยังไม่ทันมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลย ถ้าเอาไปบอกรายนั้นคงได้กลายเป็นเรื่องใหญ่ไม่เกินข้ามวันแน่ๆ อีกอย่างท่าทางคนพวกนั้นก็ไม่ได้ดูเลวร้ายขนาดนั้นเขาอาจจะคิดไปเองก็ได้ คยองซูส่ายหน้าแล้วก็คิดว่าเขาควรเลิกใส่ใจ ร่างเล็กเก็บสายยางรดน้ำไว้ตรงข้างบ้านแล้วเลือกที่จะเข้าไปรอในบ้านมากกว่าที่จะยืนสำรวจบ้านข้างๆ ต่อ

 





 

.. Dating a Superstar ..

 





 

            “โอ๊ยยยยยยยยยย เสร็จสักที”

 

ทันทีที่อาจารย์ผู้สอนเดินออกจากห้องไป ปาร์คชานยอลก็หาวออกมาหวอดใหญ่พลางยกแขนขึ้นบิดขี้เกียจทันทีราวกับรอเวลานี้มานาน คยองซูเหลือบมองแล้วก็ส่ายหน้าหน่ายๆ ทั้งชั่วโมงก็เอาแต่นั่งเล่นเกมส์ ขี้เกียจจะตายแล้วยังมาทำท่าเหนื่อยอีก คยองซูเก็บของใส่กระเป๋าแล้วก็หันไปเห็นคนที่กำลังหาวอยู่เมื่อกี้ก้มหน้าก้มตาดูอะไรในโทรศัพท์มือถือยกใหญ่

 

            “ทำอะไร?

 

            “หะ? อ๋อ เนี่ยเหรอ เช็คข่าวไง”

 

            “มีข่าวอะไรน่าสนใจหรือไง”

 

            “ไม่มีหรอก ช่วงนี้เงียบจะตาย” ชานยอลทำท่าหน่ายๆ แล้วลุกขึ้นยัดมือถือใส่กระเป๋ากางเกง คยองซูลุกตาม “แต่ก่อนหน้านี้มีข่าวใหญ่”

 

            “ข่าวอะไรเหรอ?” ทั้งคู่ออกเดินไปตามทางเชื่อมอาคารเรียนรวมเพื่อจะตรงไปยังโรงอาหารของมหาวิทยาลัย

 

            “พวกซาแซงตามไปถึงบ้านไคจนเจ้าตัวทนไม่ไหวต้องย้ายบ้านหนีเลยนะ”

 

            โธ่ ก็นึกว่าจะข่าวเรื่องอะไร ที่แท้ก็ไม่พ้นคิมไคดาราสุดที่รักของมันนี่เอง

 

            “ซาแซงคืออะไร?” ชานยอลหันมามองหน้าเพื่อนสนิทแล้วเลิกคิ้วมองราวกับคยองซูพูดคำศัพท์ใหม่ที่ไม่มีบรรจุในพจนานุกรมออกมา

 

            “คยองซู นาย

 

            …?

 

            “เอาเถอะ” ชานยอลถอนหายใจ เขาไม่ควรจะเลิกคาดหวังได้แล้วว่าเพื่อนตัวเล็กจะรู้ทันอะไรบนโลกกว้างใหญ่ใบนี้เหมือนคนอื่นเขา “ก็เป็นพวกแฟนคลับนั่นแหละ แต่พวกนี้ตามติด ไม่ปล่อยให้ศิลปินมีชีวิตของตัวเอง

            “แล้วยังไง?

 

            “แล้วยังไง? ก็ตามไปถึงบ้านเลยสิครับให้ตาย ถึงกับจะปีนรั้วบ้าน ทำเอาไคผวาเกือบนอนไม่ได้ สุดท้ายก็เลยต้องย้ายกันออกไปทั้งไคแล้วก็พี่ชายไปหาบ้านหลังใหม่อยู่กัน ตอนนี้เลยไม่มีใครรู้ทั้งนั้นว่าสองคนนั้นย้ายไปอยู่ไหน”

 

            “อ้อ หมอนั่นมีพี่ชายด้วยเหรอ”

 

            “มี เห็นเขาว่าเป็นเมเนเจอร์ด้วยนะ แต่ฉันไม่ค่อยสนใจหรอก หน้าก็ไม่เคยเห็น” ชานยอลยักไหล่ คยองซูทำท่าว่ารับรู้ แล้วทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีก “เออ ว่าแต่นายเถอะ ข้างบ้านย้ายมาแล้วใช่ไหม?

 

            “ใช่”

 

            “เป็นไง มีสาวน่ารักๆ มาเซย์ไฮอย่างที่ต้องการมั้ย” สีหน้าของชานยอลดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที แต่คยองซูถึงกับเบ้หน้า

 

            “ไม่มี กลายเป็นผู้ชายประหลาดๆ สองคนแทนว่ะ”

 

            “ยังไง?

 

            “คนหนึ่งก็แต่งตัวยังกับจะไปเดินแฟชั่นทุกวัน อีกคนมาวันแรกก็เมาเรื้อนร้องเพลงเพี้ยนชิบหาย”

 

            ชานยอลเลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินอย่างนั้น

 

            “แปลกๆ ดี แล้วนายโอเคใช่ไหม? ให้ฉันไปนอนด้วยได้นะเว้ยถ้าอยากได้เพื่อนอ่ะ”

 

            “เออ ไว้ถ้าไม่ไหวแล้วจะบอกแล้วกัน”

 





 

.. Dating a Superstar ..

 





 

            กลับบ้านมาด้วยสภาพเหนื่อยล้า ดูเหมือนว่าช่วงนี้ซูโฮจะยุ่งจนไม่มีเวลาคอยมารับส่งทุกวี่ทุกวัน ซึ่งนั่นถือเป็นเรื่องดี ถึงการต่อรถกลับจากมหาวิทยาลัยเองจะเหนื่อยแต่เขาคิดว่าคงดีกว่าที่จะพึ่งซูโฮไปแบบนี้ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้คิดจะชอบเขา คนตัวเล็กคิดว่าจะขึ้นไปแช่น้ำอุ่นให้ผ่อนคลายแล้วก็ออกมารดน้ำต้นไม้เสียหน่อย มือบางเลื่อนเปิดประตูบ้านพลางหันไปมองพุ่มดอกไฮเดรนเยียที่อยู่ริมรั้ว ถ้าดูแลดีๆ หนาวนี้อาจจะมีดอกสวยๆ ให้ได้ดู เลื่อนประตูปิดแล้วก็เตรียมจะเดินเข้าบ้าน แต่

 

            โฮ่ง!

 

            คยองซูหันขวับ แล้วก็สบตาเข้ากับสุนัขพันธุ์อลาสกัน มาลามิวท์ตัวใหญ่สีน้ำตาลดำหน้าตาหล่อเหลา กำลังแลบลิ้นอย่างแล้วส่ายหางดุกดิกให้เขา

 

            “เฮ้ย! เข้ามาได้ไงวะ”

 

คยองซูร้องเสียงหลงพลางเบิกตากว้าง เขาไม่ได้กลัวหมา แต่ก็ไม่ได้รู้สึกถูกชะตากับสัตว์สี่ขาสายพันธ์นี้ ยิ่งอลาสกันที่อยู่ตรงหน้าตัวใหญ่เกือบครึ่งตัวเขา คยองซูก็เผลอก้าวขาถอยหลังไปตั้งหลัก 2-3 ก้าวอย่างไม่รู้ตัว

 

ตายห่าล่ะกู! ทำไงดีทีนี้ หมาใครที่ไหนหลุดเข้ามาในบ้านวะเนี่ย? นึกให้ตายก็นึกไม่ออกว่าบ้านแถวนี้ใครจะเลี้ยงหมาตัวใหญ่ขนาดนี้ หรือบางทีอาจจะมีแต่เขาไม่เคยสนใจก็ได้ หมู่บ้านนี้ต่างคนต่างอยู่กันจะตาย มีแต่พวกเศรษฐีขี้งกที่ไม่อยากให้ใครรู้ว่าครอบครัวตัวเองมีกิจการอะไรแล้วก็หมกตัวอยู่แต่ในบ้านเจอหน้ากันก็ยิ้มแหยๆ ไม่ทักไม่ทาย แล้วกูจะรู้ไหมว่านี่มันหมาบ้านใครหลงทางมา

 

คยองซูสบตากับดวงตากลมโตคู่นั้นอย่างใจเย็น แต่เหมือนมันยิ่งเห็นคยองซูเดินถอยหลังมันก็ยิ่งเดินตามเข้ามา ทำท่าจะกระโจนใส่เขาได้ทุกเมื่อ

 

“ใจเย็นๆ นะหมาน้อย”

 

พยายามทำใจดีสู้เสือแล้วพูดกับมัน แต่ดูท่าว่ามันจะฟังไม่เข้าใจ หางเจ้าหมากระดิกยกใหญ่ ทั้งคู่จ้องมองกันเหมือนกำลังลองเชิงกันไปมา คยองซูหยุดนิ่งอยู่กับที่พร้อมจะเล่นเกมส์วัดใจ วินาทีนั้นร่างเล็กก็หันหลังเตรียมจะวิ่งแต่เจ้าอลาสกันมาลามิวท์ก็โถมตัวเข้าใส่ ร่างบางถึงกับเสียหลักล้มลงไปกับพื้นโดยมีเจ้าหมายักษ์คร่อมตัวอยู่

 

วินาทีชีวิตคยองซูคิดว่าตัวเองกำลังจะตาย เจ้าหมาใหญ่อาจจะขย้ำคอเขาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่มันก็ไม่ทำ กลับกลายเป็นมันเลียหน้าเลียตาคยองซูยกใหญ่ คนตัวเล็กพยายามเอามือปัดป่ายแต่ยิ่งทำแบบนั้นดูเหมือนว่าเจ้านี่จะยิ่งชอบใจไม่ยอมแยกจากคยองซูไปไหนเลย จะดันมันออกก็ทำไม่ได้ หมาอะไรวะตัวยังกับหมีแรงเยอะชิบหาย

 

“มงกู! มงกูย่า!” เสียงทุ้มจากข้างบ้านดังขึ้นและดูเหมือนว่าจะเป็นชื่อของเจ้าหมานี่ เพราะมันหยุดเลียทันทีแล้วก็มองหาเจ้าของเสียงนั้น คนตัวเล็กยังคงถูกทับอยู่ใต้ร่างยักษ์ที่เริ่มเห่าตอบรับเจ้าของเสียง แต่ตัวเขาเองกลับขยับตัวไม่ได้ “มงกู อยู่ไหนน่ะ เฮ้ย!

 

ไม่รู้ว่าเจ้าของมันเข้ามาในบ้านเขาได้ยังไง แต่อีกไม่กี่วินาทีหลังจากเสียงตะโกนด้วยความตกใจ ร่างของเจ้ามงกูก็ถูกดึงออกไปจากตัวเขา ทันทีที่ขยับตัวได้คยองซูก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืนทันที ในหัวเต็มไปด้วยคำด่ามากมายที่จะด่าเจ้าของหมาบ้านี่ว่าปล่อยให้หมาของตัวเองวิ่งเข้ามาในบ้านคนอื่นเขาได้ยังไง ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับอ้าปากแต่แล้วก็ต้องค้างไว้ด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกโพลงเมื่อเห็นว่าคนที่กำลังจับคอหมาตัวนั้นอยู่เป็นใคร

 

“นะนาย…!!

 

คิมไค!!

 

 

 

50%
 

 

 

            “ขอโทษนะคุณ มันซนไปหน่อย” คยองซูไม่ได้สนใจว่าไคกำลังพูดอะไรตอนนี้เขากำลังตาค้างแล้วมองผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง นี่มันคิมไค ดาราซุปเปอร์สตาร์ของเกาหลี กำลังยืนจับหมาอยู่ในบ้านเขา
 

            ” จงอินขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าคยองซูไม่มีท่าทีว่าจะขยับ เขาชะโงกหน้าเข้ามาใกล้แล้วยกมือขึ้นมาโบกตรงหน้าคนตัวเล็ก

 

            “นี่ช็อคจนพูดไม่ได้ไปแล้วหรือไง หรือว่าเป็นใบ้” คยองซูผงะด้วยความตกใจและเหมือนคำพูดกวนตีนของไคจะทำให้คนตัวเล็กรู้สึกตัว สายตาที่มองไปที่ดาราหนุ่มเปลี่ยนไป กลายเป็นความโมโห


 

            “ฉันไม่ได้เป็นใบ้!” คยองซูขึ้นเสียงจนไคต้องเดินถอยหลังไป “แล้วใครใช้ให้นายปล่อยหมาเข้ามาในบ้านคนอื่นแบบนี้”

 

            “ไม่ได้ปล่อย มันเดินมาเอง”

 

            “ก็เหมือนกันนั่นแหละ ถ้ามันกัดฉันตายขึ้นมาจะทำยังไง”

 

            “เว่อไป ก็ไม่เห็นนายจะโดนกัดตรงไหน”

 

            “นี่นาย…!!

 

            “มงกูไม่ทำแบบนั้นหรอกเนอะ ใช่ไหมๆ” ว่าแล้วคนตัวใหญ่ก็นั่งลงไปแล้วเล่นกับเจ้ามงกูโดยไม่สนใจคยองซูอีก คนตัวเล็กมองคิมไคที่เล่นกับหมาแล้วก็เผลออมยิ้มออกมา แต่เฮ้ย! ไม่ใช่ดิ คยองซู หมานี่กับเจ้าของมันบุกรุกบ้านนายอยู่นะ

 

            “พาหมานายกลับบ้านไปได้แล้วไป” จงอินหันมามองคยองซูที่ยืนกอดอกมองเข้าด้วยแววตาขุ่นใจ พลางแอบสำรวจท่าทางของคยองซูไปด้วยอย่างสนใจ หมอนี่ตัวเล็กจัง หน้าตาน่ารักไม่เหมือนผู้ชายทั่วไปเลยแฮะ แถมยังดูไม่ค่อยสนใจเขาด้วยทั้งๆ ที่ก็น่าจะรู้ว่าเขาเป็นใคร

 

            “นายรู้จักฉันใช่ไหม?” รู้สึกเหมือนตัวเองถามคำถามโง่ๆ ออกไป และยิ่งพอเห็นสีหน้าของคยองซูที่มองมาราวกับว่าเขาเป็นตัวน่ารังเกียจก็อดที่จะรู้สึกแย่ไม่ได้ หรือหมอนี่จะไม่รู้จักเขาจริงๆ

 

            “คิมไค” แอบถอนหายใจด้วยความโล่งใจ “แต่แล้วยังไง ไม่มีเหตุผลอะไรที่นายจะต้องมายืนอยู่ในบ้านคนอื่นเขาโดยที่เจ้าของไม่อนุญาต เอาหมานายกลับบ้านไป”

 

            จงอินเลิกคิ้วมองอย่างประหลาดใจ ก่อนจะแค่นยิ้มออกมาได้ เออแฮะหมอนี่น่าสนใจจริงๆ ด้วย ท่าทางเขาจะได้เพื่อนเล่นคนใหม่ข้างๆ บ้านเสียแล้วสิ

 

            “ก็ได้ๆ ไปกันเถอะมงกู กลับบ้านเราดีกว่า คนแถวนี้เขาดูท่าจะไม่ต้อนรับเราเท่าไหร่” หันไปคว้าปลอกคอของมงกูไม่วายหันมาชำเลืองมองคยองซูด้วยสายตากรุ้มกริ่ม รอยยิ้มมุมปากที่ส่งมาให้ทำให้คยองซูยิ่งเบ้หน้าใส่ จงอินหัวเราะเบาๆ ในลำคอแล้วเดินไปเปิดประตูรั้วบ้านของคยองซูให้เปิดทิ้งไว้ แต่เจ้าตัวใหญ่กลับขืนตัวเองไม่ยอมกลับไปกับเจ้าของดีๆ “มงกู อย่าดื้อสิ กลับบ้านกับพ่อเดี๋ยวนี้”

 

            “โฮ่ง! โฮ่งๆ!” เออ เห่าเว้ย! ให้ตาย ท่าทางจะติดใจบ้านนี้เข้าให้แล้ว ออกแรงดึงอยู่นานด้วยความที่มงกูตัวใหญ่ กว่าจะลากมันออกไปจากบ้านได้ก็แทบเอาจงอินหอบหายใจ คยองซูเดินมาปิดประตูรั้วทันทีที่มงกูกับเจ้าของมันออกจากบ้านไป แต่ดูเหมือนว่ามงกูก็จะยังไม่ยอมไปไหนมันขืนตัวนั่งอยู่ริมประตูพลางกระดิกหางมอง จนคยองซูอ่อนใจ

 

            “กลับเข้าบ้านไปมงกู”

 

            “โฮ่ง!” ราวกับตอบรับคำพูดของคยองซู เจ้าหมาตัวใหญ่ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าบ้านไปด้วยตัวเองอย่างว่าง่าย จงอินถึงกับตาโตด้วยความประหลาดใจ โห กูดึงมึงแทบตาย ไอ้หนุ่มข้างบ้านนี่พูดทีเดียวมึงไป ตกลงใครเป็นเจ้านายมึงครับมงกู

 

            “ท่าทางมันจะชอบนาย” จงอินหันมาส่งยิ้มให้คยองซูที่ยังคงหน้าตาบึ้งตึงผ่านประตูรั้วสีฟ้าสดใส สายตากรุ้มกริ่มของเขาไม่ได้ส่งผลต่อคยองซูแต่อย่างใด เป็นอีกครั้งที่จงอินนึกในใจ

 

หมอนี่น่าสนใจ

 

“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยแล้วกัน ฉันเพื่อนบ้านใหม่ของนาย คิมจงอิน”

 





 

.. Dating a Superstar ..

 





 

            “ไปไหนมาจงอิน” แบคฮยอนเอ่ยถามเมื่อน้องชายตัวแสบเดินเข้าบ้านมาพร้อมกับยิ้มกริ่ม

 

            “ข้างบ้าน”

 

            “หมายความว่าไง”

 

            “มงกูหลุดไปข้างบ้าน เพิ่งไปตามกลับมา” แบคฮยอนมีสีหน้าตกใจขึ้นมาทันที

 

            “หมายความว่าคนข้างบ้านก็รู้แล้วเหรอว่านายเป็นใคร!” แบคฮยอนร้องถามเสียงหลง แต่จงอินทำแค่พยักหน้า แล้วทำท่าจะเดินเข้าไปในครัว “โอ๊ยตาย! แล้วนี่ถ้าหมอนั่นเอาไปพูดกับใครต่อใครว่ามีเพื่อนบ้านเป็นนายจะทำยังไง”

 

            จงอินเปิดประตูตู้เย็นแล้วหยิบขวดน้ำออกมาดื่มจากขวดอึกใหญ่

 

            “อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่น่าแบคฮยอน เขาไม่เห็นจะสนใจเลยว่าผมเป็นใคร”

 

            “นายจะมั่นใจได้ยังไง นี่พี่นึกถึงพวกซาแซงพวกนั้นแล้วยังขนลุกไม่หาย นายก็ไม่น่าปล่อยให้มงกูออกไปจากบ้านเลยรู้ไหม”

 

            “ผมไม่คิดนี่ว่าอยู่ๆ มันจะเดินตามใครไม่รู้เข้าบ้านไป” นึกแล้วก็อมยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงสีหน้าของผู้ชายคนนั้นตอนที่โดนมงกูทับ แถมยังท่าทางไม่ยอมใครของหมอนั่นตอนต่อปากต่อคำกับเขาอีก

 

            “ไม่รู้แหละ เดี๋ยวฉันจะไปคุยกับเขาสักหน่อย”

 

            “พี่จะไปคุยอะไร”

 

            “ไหนๆ เขาก็รู้แล้วนี่ว่านายเป็นใคร ฉันก็จะไปขอร้องเขาดีๆ ให้เก็บเรื่องเราเป็นความลับไง” จงอินมองหน้าแบคฮยอนอย่างเหนื่อยหน่าย แต่ก็ไม่ได้พูดขัดอะไร รู้ดีว่าถ้าแบคฮยอนคิดจะทำแล้วก็ต้องทำให้ได้ อันที่จริงเขาไม่ได้ซีเรียสนักเพราะดูจากท่าทางคยองซูแล้วไม่ได้มีพิษมีภัยอะไร แต่พี่ชายของเขาเป็นพวกไม่ไว้ใจคนง่ายๆ

 

            “ตามใจพี่แล้วกัน”

 

            “นายเองก็ต้องระวัง อย่าออกไปไหนมาไหนบ่อยๆ ให้คนเขาจับได้ คราวนี้ฉันไม่ย้ายบ้านหนีอีกแล้วนะให้ตายเถอะ”

 

            แบคฮยอนยังคงโวยวายต่อไป แต่จงอินไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก เขายังคงนึกถึงคนตัวเล็กที่อยู่ข้างบ้าน หมอนั่นมีบางอย่างที่ไม่เหมือนกับคนทั่วไปแล้วทำให้เขารู้สึกสนใจขึ้นมานิดหน่อย อีกทั้งท่าทางของมงกูที่ถึงแม้จะเป็นหมาอัธยาศัยดีแต่ก็ไม่ได้เชื่อฟังใครง่ายๆ ขนาดกับแบคฮยอนแล้วมันยังไม่ค่อยจะสนใจ แต่กับผู้ชายคนนั้นกลับเชื่อฟังอย่างว่าง่าย นึกถึงหน้าบึ้งๆ แล้วก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ อยากจะรู้จักขึ้นมาเสียแล้วสิ

 





 

.. Dating a Superstar ..

 





 

            คยองซูกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ข้างบ้าน ตอนที่ผู้ชายผิวขาวคนนั้นมายืนเกาะรั้วมองด้วยหางตาพลางถือวิสาสะสำรวจคยองซูตั้งแต่หัวจรดเท้า คนตัวเล็กขมวดคิ้วแล้วถือสายยางไว้นิ่งๆ ปล่อยให้น้ำไหลทิ้งลงไปบนพื้นหญ้าก่อนจะหันมาสบตากับดวงตากลมโตที่มองมาด้วยแววตาไม่ไว้วางใจ

 

            “มีปัญหาอะไรเหรอครับ” เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ทำให้รู้ว่าไม่พอใจ แต่ดูเหมือนผู้ชายคนนั้นจะไม่ได้ใส่ใจสักนิด

 

            “สวัสดี”

 

           

 

            “นายชื่ออะไร?


 

            “เป็นมารยาทที่คนถามจะต้องแนะนำตัวก่อนไหมครับ” แบคฮยอนอึ้งไปเมื่อถูกตอกกลับด้วยคำพูดเฉยชา ร่างบางกลืนน้ำลายลงคอแล้วพยายามทำสีหน้าให้เป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ค่อยได้ผล

 

            “ฉันชื่อบยอนแบคฮยอน เป็นพี่ชายของจงอิน แล้วก็เป็นผู้จัดการส่วนตัวด้วย”

 

            ” คยองซูยังคงเฉยไม่พูดอะไร ท่าทางนิ่งเฉยแบบนั้นทำให้แบคฮยอนเดาไม่ได้ว่าคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าจะมาไม้ไหน “ผมชื่อคยองซู คุณมีธุระอะไร”

 

            บทสนทนาที่จ้องจะปิดทุกครั้งทำให้แบคฮยอนรู้สึกว่าคนๆ นี้คงไม่ค่อยชอบที่จะยุ่งกับใครเท่าไหร่ ซึ่งนั่นน่าจะเป็นเรื่องดี เพราะสิ่งที่เขากำลังจะร้องขอต่อไปคงจะง่ายขึ้นและทำให้เรื่องไม่วุ่นวายเกินไป

 

            “นายรู้ใช่ไหมว่าจงอินเป็นใคร?

 

            “รู้ครับ”

 

            “งั้นก็คงจะรู้ว่าพวกเรามีปัญหาอะไรถึงต้องย้ายบ้านมาใหม่”

 

            ” คยองซูไม่ตอบอะไร อันที่จริงเขาก็ไม่ค่อยจะอินเท่าไหร่กับเหตุผลที่ชานยอลเคยเล่าให้ฟัง แต่ถึงอย่างนั้นคนตัวเล็กก็พยักหน้าแทนคำตอบไปให้

 

            “ฉันไม่อยากให้มีปัญหาเหมือนเดิม พวกเราอยากอยู่ในความสงบและนั่นเป็นสิ่งที่ฉันอยากมาขอร้องนาย”

 

           

 

            “อย่าบอกใครได้ไหมว่าเพื่อนบ้านใหม่นายคือคิมไค”

 

           

 

            “ฉันไม่อยากให้พวกซาแซงตามเจออีก อย่างน้อยในเร็วๆ นี้ก็ได้”

 

            “ครับ”

 

            แบคฮยอนตาโตเมื่อคำตอบหลุดออกจากปากคยองซูทันทีโดยที่เจ้าตัวแทบไม่ต้องคิด เขาไม่อยากยุ่งเรื่องชาวบ้านอยู่แล้ว ยิ่งกับดารานิสัยเสียแบบคิมไค ถ้าไม่ยุ่งกันได้ก็จะดี คยองซูหันกลับไปรดน้ำต้นไม้แล้วก็ปล่อยแบคฮยอนทิ้งไว้ไม่สนใจอีก ร่างบางยกมือขึ้นเกาแก้มเก้อๆ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูไม่เห็นจะยี่หระเท่าไหร่ โอเค มันก็ง่ายดีละนะ

 

            “งั้นหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกันนะคยองซู”

 

           

 

            “สวัสดี”

 

            แปลกแปลกจริงๆ แบคฮยอนหันหลังพร้อมกับขมวดคิ้ว ผู้ชายคนนี้สนใจอะไรบนโลกนี้บ้างไหม ท่าทางนิ่งๆ เฉยชาจนเดาอารมณ์ไม่ได้ แบคฮยอนไม่ได้เตรียมใจไว้ว่าการสนทนาจะจบง่ายๆ แบบนี้และคนตัวเล็กก็ไม่ได้มีท่าทีสนใจด้วยว่าจงอินจะเป็นใครดังมาจากไหน แต่นั่นก็ทำให้แบคฮยอนโล่งใจ เขาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก หวังว่าต่อไปคงไม่มีเรื่องวุ่นวายอะไรเกิดขึ้นอีก


 

























8/11/57 - 2:05 [up 50%]

81157 - 21:45 [up 100%]


#ฟิคเดท









 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

871 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 20:14
    สม

    แบฮยอน โดนเมินกลับ
    #861
    0
  2. #823 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (@220225452002) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 20:59
    สะใจมากเว่อร์ ไงล่ะหญิงแบคเมินคยองก่อน เดินเมินกลับถึงกับไปไม่ถูก ชอบนิสัยคยองอ่ะ ดูร้ายเงียบ หยาบคายแต่มีมารยาท 
    #823
    0
  3. #765 _tangkwajiya (@_tangkwajiya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 07:43
    เจอกันตั้งหลายรอบแต่จำไม่ได้งั้นสิ
    #765
    0
  4. #736 Yui (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 09:42
    ชอบที่คยองจัดการแบค...นิ่งค่ะนิ่ง..มากกกกก
    #736
    0
  5. #705 071097 (@071097) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 12:48
    จำคยองคนน่ารักไม่ได้เหรอจ๊ะคิมไคของพี่ชาน แล้วสรุปที่แบคทำหน้าหยิ่งใส่คยองเพราะกลัวจะมีเรื่องวุ่นวายเข้ามใช่ไหม เข้าใจแบคนะ งั้นเขียร์แบคโด้แล้วกัน55555
    #705
    0
  6. #632 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 01:51
    จงอินจำคยองไม่ได้หรออออออ
    #632
    0
  7. #602 viewvy_tangmo (@viewvy_tangmo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 22:19
    บยอน อย่าทำแบบนั้น เดี๋ยวมีตีกันนะ
    อย่าหาเรื่องโด กิกิ
    #602
    0
  8. #575 shadow (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 12:29
    จงอินจำคยองไม่ได้สินะ
    #575
    0
  9. #536 Whitepearl_2001 (@mooktapa2001) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 22:38
    เจอกันสองรอบ แต่ดันจำไม่ได้ = = ท่าทางจะไม่ใช่ Love at first side สินะ 
    #536
    0
  10. #519 freedomandpeace (@gdzost) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 15:59
    ปะทะกันตั้งแต่เจอหน้าครั้งแรกเลย ว่าแต่จงอินจำคยองไม่ได้?
    #519
    0
  11. #490 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 01:17
    หมาแบคแกไปทำท่าทีเสียมารายาทกับเค้าไว้ตอนแรกไม่่ใช่หรอออ/////อิเด็กดำความจำสั้นนนนนน
    #490
    0
  12. #430 viewvy_tangmo (@viewvy_tangmo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 13:27
    บยอนกะโดขาโหดเจอกันแล้วสิเนอะ
    คุยกันแล้วดูน่ากลัว แต่ก็น่ารัก
    #430
    0
  13. #397 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:20
    เจอกันแล้วนะ
    #397
    0
  14. #396 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:19
    อย่าให้ติ่งตัวพ่อรู้ล่ะไม่งั้นอยู่ไม่เป็นสุขยิ่งกว่าเจอซาแซงอีก 5555555
    #396
    0
  15. #311 brownbearO.O (@brown-bb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 16:50
    เจอกันซะทีน้าาา
    จงอินจำคยองไม่ได้หรอเนี่ย
    นั่นแน่ สนใจๆ ><
    ไม่ต้องห่วงน้าา คยองไม่บอกใครแน่ๆ
    แล้วชานยอลล่ะ?
    #311
    0
  16. #121 mamawiwi (@mamavivi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 20:05
    มงกูทำได้ดีมาก ต้องเป็นพ่อสื่อให้ทั้งคู่เจอกันบ่อยๆนะ ดูท่าท่างคิมไคสนใจคยองแล้วล่ะ
    #121
    0
  17. #100 Nannapak Whangchai (@dh15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 02:54
    กว่าพระเอกกับนายเอกจะเจอกันนี่ล่อไปตอนที่สี่ 55555555555555555555 จะว่าเนื้อเรื่องค่อนข้างเอื่อยก็ได้แต่ในความเอื่อยนี้มันไม่ได้น่าเบื่อเพราะเนื้อเรื่องมันสนุกก็ถือว่าเจ๊าๆกันไป นี่ถ้ามาแบบเนื้อเรื่องยืดๆแล้วน่าเบื่อๆรับรองเราคงไม่อ่าน แต่เพราะนี่แต่ละตอนยาวมากแล้วก็มีมุขของตัวละครสนุกๆให้ได้อ่านไปขำไป ยิ่งกับคยองซูแล้ว บอกตามตรงว่าค่อนข้างประทับใจกับคาแรกเตอร์ของนางมากๆ ถ้าไม่ถูกใจขนาดนี้เราคงบ่นไปนานแล้วว่าเมื่อไหร่จงอินกับคยองซูจะเจอกันสักที 555555555555555 ปกติถ้าจะปูพื้นน่าจะแค่ตอนสองตอนนี่ตั้งสามเต็มๆแต่ก็อย่างที่บอกว่าเนื้อเรื่องสนุกมาก อ่านแล้วไม่เบื่อ มีอะไรให้ขำขันตลอด ยิ่งตอนนี้รู้สึกดีกับคิมไคจอมหยิ่งขึ้นมานิดนึง แต่คิมไคกลับจำไม่ได้ว่าคยองซูคือคนที่ตัวเองทำไม่ดีด้วยไว้ทั้งที่เจอกันก่อนหน้านั้นตั้งสองครั้งแล้ว แพคฮยอนน่ารักแค่กับตอนอยู่กับจงอินแฮะ เราไม่ชอบนิสัยที่ทำตัวไม่เป็นมิตรแถมยังไร้มารยาทกับคยองซูอีก เป็นไงล่ะ เจอคยองซูนิ่งเข้าใส่ถึงกับไปไม่เป็นเลย ถถถถถ ส่วนมงกู...เปลี่ยนสายพันธุ์แล้วแต่ความน่ารักยังคงเดิม #งานลำเอียงรักหมามากกว่าเมนต้องมา ถถถถถถ ถูกใจคยองซูสินะ ถึงได้เชื่อฟังยิ่งกว่าพ่อตัวเอง 55555555555 ว่าแต่ถูกใจอะไร? หรือรู้ว่ากำลังจะได้แม่? #หว่าย ขอให้ได้ชงเถอะฉัน 5555555555555555555555555555
    #100
    0
  18. #91 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 03:41
    แน่ใจเหร๋ออออออ ว่าจะไม่มีเรื่องวุ่นวายหน่ะ
    #91
    0
  19. #42 t-t-thn (@thn-56) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 19:23
    วรั้ยยยย มงกูถูกใจคยองเข้าให้ละ *^*
    #42
    0
  20. #35 hyperxnae (@wishshine) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 13:06
    คิมไคย้ายมาอยู่ข้างบ้าน!!
    แถมเจ้ามงกูก็ดูเหมือนชอบคยองซู โอ้วๆ
    ชีวิตคงสนุกน่าดูเลย
    #35
    0
  21. #17 Hunhan ศรีริโด้ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 22:25
    คิมไคเริ่มสนใจหนุ่มข้างบ้านแล้วว
    #17
    0
  22. #16 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 21:44
    คยองไม่สนใจใครเลยแต่ไดสนใจคยองนะแม้นแต่หมายังชอบตยองเลย
    #16
    0
  23. #15 _palmmy_ (@palmmy_sasikarn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 10:28
    คยองสนใจอะไรบ้างป้ะเนี่ย -*-
    #15
    0
  24. #14 nan4215 (@kasithdit) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 09:26
    จงอินจำคยองไม่ได้เหรอ......
    #14
    0