[EXO] "Dating a Superstar" (KaiSoo, ChanBaek)

ตอนที่ 2 : #ฟิคเดท : 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,631
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    8 พ.ย. 57

B B




Chapter 01

 





 

            เสียงโครมครามดังลั่นที่ข้างบ้านปลุกคยองซูให้เด้งตัวลุกขึ้นมานั่งบนเตียงหน้ายู่ เขาหยิบนาฬิกาที่หัวเตียงขึ้นมาดู

 

            เจ็ดโมงเช้า

 

            อืมมม ดี!!! แมร่งจะมาทุบบ้านอะไรกันตอนเช้าขนาดนี้วะครับ ช่วยกรุณาสงสารกูด้วยเถอะ กะพริบตาไล่ความง่วงที่ยังไม่หายไป ก่อนจะถอดใจล้มตัวลงนอนอีกรอบ วันนี้เขามีเรียนตอนบ่ายไม่ต้องรีบตื่นก็ได้ เมื่อคืนกว่าจะหลับตาลงได้ก็ต้องนั่งทำรายงานจนดึกดื่น เพราะงั้นตอนนี้อะไรก็ได้ กูขอนอนต่ออีกหน่อย


 

            โป๊กๆ ครืดดดดดดดด คราดดดดดดดดดด! ปังง!!! ตู้มมม!! เคร้งงงง….

 

            ครับ! โอเค กูยอม ตื่นก็ตื่น

 

คยองซูยันตัวเองลุกขึ้นมาจากเตียงอีกครั้ง คราวนี้เขาสะบัดหัวแรงๆ ไล่ความง่วงที่เหมือนจะไม่ยอมหลุด แล้วตัดสินใจลุกเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้า แต่งตัว ก่อนจะไปก็ขอชะโงกหน้าไปดูไอ้บ้านข้างๆ นี่สักหน่อยแล้วกันว่ามันทำอะไรอยู่ ส่งเสียงดังขนาดนี้ดีที่มันเป็นบ้านหลังสุดท้ายที่อยู่สุดซอยพอดี ไม่งั้นคงได้มีปาไข่ลงไปให้เป็นอาหารเช้าคนงานกันแน่ๆ ความซวยเลยตกอยู่ที่บ้านหลังถัดมาซึ่งก็คือบ้านของคยองซูที่ได้รับเสียงล้งเล้งของไอ้การก่อสร้างนี่แบบเต็มๆ

 

ท่าทางจะต่อเติมบ้านใหม่ คงมีใครสักคนจะย้ายเข้ามาอยู่ เพราะจากเท่าที่ดูบ้านนี้ถูกปล่อยเงียบนานแล้วไม่มีคนอาศัย ตั้งแต่พ่อกับแม่ซื้อบ้านใหม่แล้วพาเขาย้ายเข้ามาอยู่ ก็เกือบ 5 ปีได้แล้ว คยองซูไม่เคยเห็นใครเข้ามาอยู่ในบ้านนี้สักคน จนไม่นานมานี้ที่เริ่มมีคนเข้ามาทำความสะอาด แล้วก็ตามมาด้วยเสียงล้งเล้งของการก่อสร้างวันนี้ คงถึงเวลาสักทีที่บ้านหลังนี้จะมีเจ้าของบ้านคนใหม่

 

คยองซูเบือนสายตาจากหน้าต่างแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ เขาไม่ได้สนใจอยู่แล้ว จะมีเพื่อนบ้านหรือไม่มีก็คงไม่ต่างเขาชินกับการอยู่คนเดียวไปแล้ว 3 ปีแล้วที่พ่อแม่ซื้อบ้านทิ้งไว้แต่ย้ายหนีเขาไปอยู่บนสวรรค์เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ ช่วงแรกๆ น้องสาวแม่มาอยู่เป็นเพื่อนเขาเพราะกลัวเขาอยู่คนเดียวไม่ได้ แต่พอผ่านเวลามาสักพักเขาก็เริ่มรู้สึกว่าบางทีการอยู่คนเดียวแบบนี้อาจจะดีกว่า

 

อาบน้ำเสร็จคยองซูก็เดินลงมาจากบนบ้าน เขาเปิดตู้เย็นแล้วหยิบของสดออกมา 2-3 อย่างก่อนจะเริ่มทำอาหารให้ตัวเองแบบง่ายๆ เพราะต้องอยู่คนเดียวเรื่องงานบ้านงานครัวเลยเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของเขาไปแล้วอย่างช่วยไม่ได้ ถึงเขาจะเป็นผู้ชายก็เถอะ

 

ทานข้าวเสร็จ ก็ทำความสะอาดนู่นนี่นั่นอีกนิดหน่อย ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟามองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนัง เพิ่งจะเก้าโมงกว่าๆ เท่านั้นเอง เปิดทีวีดูรายการข่าวตอนเช้าอย่างเบื่อๆ แต่ไอ้เสียงโครมครามที่อยู่ข้างบ้านก็ดังต่อเนื่องจนทนดูทีวีต่อไปไม่ได้ อย่างนี้เขาต้องเป็นโรคประสาทตายแน่ คยองซูคิดก่อนจะลุกขึ้นอย่างหงุดหงิดแล้วกลับขึ้นไปที่ห้องนอนชั้นบน หยิบมือถือที่ชาร์จแบตอยู่กับสมุดอีก 2-3 เล่มใส่กระเป๋าแล้วเอามันขึ้นพาดไหล่ ถึงจะเช้าเกินไป แต่ไปนั่งเล่นนอนเล่นที่มหาลัยคงจะดีกว่าทนฟังเสียงบ้าๆ นี่ไปทั้งวัน

 

คยองซูเช็คประตูหน้าต่างรอบบ้านจนแน่ใจว่าเขาไม่ลืมล็อคอะไรตรงไหน การอยู่คนเดียวทำให้เขาเคยชินที่จะทำแบบนี้เพื่อความปลอดภัย ถึงเขาจะเป็นผู้ชายแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้สมัยนี้จะเพศอะไรก็อันตรายอยู่ดี เขาเดินออกมาจากบ้านแล้วไม่วายแอบเหลือบมองไปที่บ้านข้างๆ คนงานกำลังทำงานกันอย่างขยันแข็ง ท่าทางจะรีบเร่งกันน่าดูถึงได้เริ่มงานกันเช้าตรู่ขนาดนี้ ความจริงบ้านข้างๆ เพราะมันเป็นหลังสุดท้ายที่อยู่สุดซอยมันเลยมีพื้นที่เหลือเยอะกว่าชาวบ้านชาวช่องเขาหน่อย และบ้านก็ดูหลังใหญ่โตไม่เบาเลยทีเดียว คยองซูมองประตูรั้วที่กำลังถูกทาเป็นสีแดงแล้วขมวดคิ้ว เอ่อนี่มันไม่เด่นไปหน่อยเหรอ ประตูรั้วของคนในหมู่บ้านนี้ส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่สีฟ้าก็จะเป็นสีเทา ของคยองซูเป็นสีฟ้า แต่กับบ้านหลังข้างๆ เขาที่จะย้ายมาใหม่นี่สีแดง!

 

อืมเขาชักอยากจะเห็นหน้าเพื่อนบ้านของเขาคนนี้หน่อยๆ แล้วแฮะ

 





 

xxxxx

 

           




 

            เสียงกรุ๋งกริ๋งที่ประตูร้านกาแฟกับความหอมอบอวลเมื่อก้าวขาเข้าไปด้านในทำให้คยองซูสูดหายใจเข้าไปเต็มปอด รู้สึกสดชื่นขึ้นมาหน่อยเมื่ออยู่ในร้านกาแฟเจ้าประจำของเขาที่มหาวิทยาลัย ตื่นเช้าขนาดนี้ตัวช่วยที่ดีที่สุดคงไม่พ้นกาแฟเย็นหอมๆ สักแก้วให้พอชื่นใจ คนตัวเล็กเดินผ่านโซฟาที่ตั้งเรียงรายอยู่เป็นจุดๆ ตรงไปยังเคาน์เตอร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมด้านในของร้าน แอบแวะพักสายตาไปที่ตู้แช่ขนมขนาดใหญ่ที่มีเค้กสีสวยวางเรียงรายอยู่ในนั้น เผลอเลียริมฝีปากออกมาพร้อมกับรอยยิ้มอย่างชอบใจเมื่อเห็นว่ามีมูสเค้กวนิลลาของโปรดแช่เอาไว้ด้วย สงสัยเย็นนี้ต้องได้โดนกันสักหน่อย

 

            ละสายตากลับมาที่เคาน์เตอร์ก็เห็นผู้ชายตัวสูงใหญ่คนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น ดูจากลักษณะการแต่งกายก็คงเป็นเด็กมหาลัยเดียวกัน แต่แปลกที่ไอ้หมอนี่มันใส่หน้ากากปิดหน้าเอาไว้ทำไม?

 

            ร่างหนาดูเหมือนจะยืนรอเครื่องดื่มที่สั่งไป คยองซูเลยแทรกตัวเข้าไปยืนข้างๆ แล้วสั่งสิ่งที่ตัวเองต้องการบ้าง

 

            “ลาเต้เย็นแก้วหนึ่งครับ” พนักงานพยักหน้ารับแล้วส่งยิ้มให้อย่างรู้ใจ คยองซูพรมนิ้วเล็กลงบนเคาน์เตอร์ระหว่างรอด้วยความสบายใจ แต่สายตาก็ไม่วายเหลือบไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ อยู่ดี ดวงตากลมโตใหญ่สำรวจผู้ชายคนนั้นตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเงียบๆ ไม่ให้รู้ตัว ผมสีน้ำตาลอ่อนเซตเบาๆ เหมือนกับไม่ได้ตั้งใจ ดวงตาหรี่ปรือแสดงให้เห็นว่าคนนี้คงกำลังรู้สึกง่วงอยู่ล่ะมั้ง ใช่ไหม? เดาว่าเป็นอย่างนั้นก็แล้วกัน แต่สิ่งที่ไม่เข้าใจจริงๆ ก็คือไอ้ผ้าปิดปากสีดำที่คาดอยู่นี่เอาไว้ทำอะไร ไม่เห็นว่าผู้ชายคนนี้จะดูป่วย มีอาการไอหรือจามตรงไหน

 

            คนตัวเล็กสะดุ้งเบาๆ ด้วยความตกใจเมื่อสายตาหรี่ปรือนั้นตวัดมามองเขา ทำให้ดวงตาทั้งสองสบกันเข้าจังใหญ่ นิ่ง ไม่มีใครหลบสายตาใคร ต่างคนต่างจ้องมองกันอยู่อย่างนั้นเกือบครึ่งนาที คยองซูไม่แน่ใจว่าทำไมตัวเองถึงไม่หลบสายตาไป แต่ถ้าหลบก่อนไอ้หมอนี่ก็รู้น่ะสิว่าเขาแอบมองน่ะ แต่ต่อให้ไม่หลบเขาก็รู้อยู่ดีนี่หว่า คิดได้อย่างนั้นคยองซูก็เตรียมจะกระตุกยิ้มส่งไปให้เพื่อไม่ให้ดูเสียมารยาทมากจนเกินไป แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอย่างที่คิดไว้ ร่างหนาก็เป็นฝ่ายหลบสายตาไปก่อนพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่

 

            หา?! ถอนหายใจนี่เขาโดนถอนหายใจใส่อย่างนั้นเหรอ?

 

            เดี๋ยวนะครับ หมอนี่คิดว่ามันเป็นใครมาถอนหายใจใส่หน้าคนไม่รู้จัก ยังไม่ทันจะได้โวยวายร่างหนาก็เอื้อมมือไปหยิบทิชชู่แถวๆ นั้น แล้วหยิบปากกาที่เหน็บอยู่ในกระเป๋าตรงอกซ้ายขึ้นมาเขียนอะไรยึกยักในกระดาษแล้วยื่นให้

 

            “เอาไป” เสียงทุ้มที่ไม่ได้ดังไปกว่าเสียงกระซิบเท่าไหร่พูดให้คยองซูได้ยินเพียงคนเดียว ถึงแม้จะยังงงแต่คยองซูก็รับทิชชู่แผ่นนั้นมาถือไว้ ก่อนจะก้มมองลงไปว่าสิ่งที่เขาได้มามันคืออะไร แล้วร่างบางก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นลายเซ็นยึกยักที่อ่านไม่เข้าใจอยู่บนนั้น พอดีกับที่พนักงานส่งเครื่องดื่มที่เหมือนจะเป็นชาเขียวเย็นให้กับร่างหนา คยองซูเงยหน้ามองคนตรงหน้าอีกทีด้วยความไม่เข้าใจ แต่กลับได้คำตอบเป็นปลายนิ้วชี้ที่ยกขึ้นมาแตะริมฝีปากที่อยู่ใต้ผ้าคาดปากเอาไว้ “เงียบไว้นะ อย่าบอกใคร”

 

            ไม่รอให้คยองซูงงไปนานกว่านั้น ร่างหนาเดินหันหลังแล้วก็จากไป ทิ้งไว้แต่ความข้องใจของคยองซูที่กำลังยืนเบ้หน้า นี่มันอะไรกันวะ?

 

            พนักงานวางแก้วลาเต้เย็นให้ คยองซูรับมาถือไว้แล้วมองกระดาษทิชชู่ในมือ ทำไมหมอนั่นถึงคิดว่าเขาจะอยากได้สิ่งนี้เหรอ? เหอะ! เอาเถอะ อย่าไปสนใจเลย คยองซูขยำกระดาษทิชชู่ในมือแล้วทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ไยดี ก่อนจะก้าวออกจากร้านไป

 

 

 


 

คยองซูเพิ่งจะก้าวเท้าเดินออกมาจากร้านกาแฟได้ไม่เท่าไหร่เมื่อได้ยินเสียงของใครคนหนึ่งตะโกนเรียกชื่อเขาจากทางด้านหลัง คยองซูหันไปมองช้าๆ ทั้งๆ ที่ยังคาบหลอดอยู่ในปาก เขารู้ก่อนที่จะหันไปมองด้วยซ้ำว่าเสียงนั้นเป็นของใคร คนตัวสูงหูกางตาโตที่แสนจะหล่อเหลาในสายตาของสาวๆ กำลังเดินตรงมาที่เขาพร้อมกับโบกไม้โบกมือเรียกร้องความสนใจ

 

            “ไง ชานยอล” คยองซูเอ่ยทักเรียบๆ เมื่อเพื่อนตัวสูงเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะโดนแขนยาวของเพื่อนสนิทพาดลงที่ต้นคอที่เกือบจะอยู่ระดับพอดีกับช่วงไหล่ นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาตัวเตี้ยหรอกนะ เขาแค่ตัวเล็กเกินไปต่างหาก

 

“นายไม่มีเรียนเช้านี่ มาทำไม?” ปาร์คชานยอลเอ่ยถามเพื่อนตัวเล็กอย่างสงสัย เวลาอยู่ด้วยกันทีไรคยองซูจะรู้สึกว่าเขาเหมือนเด็กน้อยเอามากๆ ก็ปาร์คชานยอลเล่นสูงขนาดนั้นแล้วก็ชอบใช้เขาเป็นที่วางแขนอยู่เรื่อย

 

“ข้างบ้านมีก่อสร้างอะไรไม่รู้แต่เช้า น่ารำคาญเลยออกมาก่อน” คยองซูทำหน้านอยๆ แล้วจู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ ถ้าเขาไม่มีเรียนแล้วไอ้บ้าหูกางนี่จะมีเรียนได้ยังไง “แล้วนี่นายรีบมาทำไม?

 

ชานยอลยิ้มกริ่ม หน้าตาท่าทางดูมีความสุขจนคยองซูเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย มันผีเข้าหรืออะไรวะ? ปกติปาร์คชานยอลไม่ใช่คนตื่นเช้า ขนาดมีเรียนบ่ายมันยังมาสายเลย แล้วนี่อะไร เพิ่งจะ 9 โมงกว่ามันถึงมหาลัยแล้ว แถมยังดูตื่นเต็มที่แล้วก็ร่าเริงจนน่าหมั่นไส้

 

“เป็นคำถามที่ดีมาก ฉันจะให้ดูอะไร”

 

ท่าทางตื่นเต้นจนออกนอกหน้าของชานยอลทำให้คยองซูสงสัย ร่างเล็กขยับตัวเข้ามาใกล้เมื่อชานยอลควักแฟ้มใสออกมาจากกระเป๋า แล้วหยิบอะไรบางอย่างที่เป็นแผ่นๆ ออกมา หน้าตาดูภูมิใจมาก

 

“แท่นแท๊นนนน!!

 



 

“ไง อึ้งเลยดิ”

 

“มันคืออะไรวะ?

 

ชานยอลจิ๊ปากอย่างขัดใจเมื่อเพื่อนตัวเล็กไม่มีวี่แววตื่นเต้นดีใจไปกับเขา แถมยังถามคำถามที่ฟังแล้วอยากจะควักหัวใจออกมาบีบให้รู้แล้วรู้รอดไป

 

“ลายเซ็นคิมไคเลยนะเว้ย ลายเซ็นคิมไค! นี่ฉันไปต่อแถวรอมาเกือบ 8 ชั่วโมงเพื่อสิ่งนี้เลยนะ แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ตีห้าไปต่อแถวอยู่หน้างานกว่าจะได้มา ทำไมนายไม่ตื่นเต้นด้วยเลยวะ”

 

“ฉันต้องตื่นเต้นเหรอ?

 

ชานยอลทำหน้าเซ็งสุดชีวิตแล้วเก็บลายเซ็นที่แสนจะมีค่ากลับใส่แฟ้มใส บรรจงกรีดให้เรียบแบบที่คยองซูก็ไม่แน่ใจว่ามันอยู่ในแฟ้มแล้วจะไปกรีดให้เรียบอีกทำไม แล้วค่อยๆ เอาใส่กระเป๋าไว้อย่างทะนุถนอม อันที่จริงลายเซ็นที่ชานยอลว่ามันดูคุ้นตายังไงๆ อยู่ แต่ยังไม่ทันได้เสียเวลาคุ้นยังไง คำถามใหม่ก็โพล่งขึ้นมาในหัวก่อน

 

“แล้วไอ้ลายเซ็นคิมไคนี่มันเกี่ยวอะไรกับที่นายมาเช้าเหรอ?

 

“นั่นไง! ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ ฉันให้นายทาย”

 

 นี่กูเล่นยี่สิบคำถามกับมึงอยู่หรือไงครับ ปาร์คชานยอล คยองซูกลอกตาขึ้นข้างบนอย่างเบื่อหน่าย แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นม้วนกระดาษขนาดใหญ่ที่มือของมันอีกข้าง

 

“หรือว่า” คยองซูเอ่ยปากพร้อมกับชี้นิ้วไปที่หน้าชานยอล ชานยอลพยักหน้ายิ้มกริ่มแทบจะกลั้นความฟินเอาไว้ไม่อยู่

 

“วันนี้ไคมามหาลัย งานเอกสารอะไรสักอย่าง ฉันเลยรีบมาไง” ชานยอลพูดน้ำเสียงตื่นเต้นในขณะที่คยองซูเบะปากแล้วถอนหายใจ

 

“นายแหกขี้ตาตื่นมามหาลัยแต่เช้าเพราะไอ้ดาราหน้าดำนั่นอ่ะนะปาร์คชานยอล”

 

ชานยอลหุบยิ้มฉับ เขาหันมามองคยองซูท่าทางเอาเรื่อง

 

“เฮ้ย ถึงจะเพื่อนกันแต่นายไม่มีสิทธิ์มาว่าไคย่าของฉันดำนะเว้ย”

 

คยองซูโบกมือปัดๆ เออ กูเข้าใจ เรื่องที่มึงกระตือรือร้นมีอยู่อย่างเดียวเท่านั้นเลย ใช่แล้วครับ ปาร์คชานยอล ไอ้นี่มันบ้าดารา บ้าขั้นหนัก หนักถึงหนักมากกกกกกกกกกกก!! เรียกว่าเป็นติ่งที่ถวายตัวถวายใจให้ซุปตาร์สุดรักสุดเท่ของมันเลยก็ว่าได้ วันๆ คยองซูต้องนั่งฟังเรื่องพวกนี้เป็นพันๆ ครั้ง ไคชอบสีอะไร ชอบกินอาหารแบบไหน วันนี้ไคจะไปไหนบ้าง ไคถ่ายรายการ ไคถ่ายแบบ ถ่ายหนัง ถ่ายละคร ไคดีอย่างนั้น ไคดีอย่างนี้ ทุกเรื่องที่แสนจะดีของซุปเปอร์สตาร์คนนี้อยู่ในสายตาของปาร์คชานยอลทั้งหมด

 

คยองซูแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับไคเลย ที่รู้ก็แค่เขาเป็นดารา ดาราที่น่าจะดังมากที่สุดในเกาหลีตอนนี้ เหมือนจะถ่ายละครหลายเรื่องแล้วก็ถ่ายแบบให้หนังสือหลายเล่ม แต่ก็นั่นแหละนะ คยองซูไม่ใช่คนชอบดูโทรทัศน์ เปิดผ่านนานๆ ที ไอ้เรื่องดารงดารานี่ลืมไปได้เลย แค่รู้จักก็นับว่าไคอะไรนี่มีบุญมากแล้ว ต้องขอบคุณปาร์คชานยอลที่คอยกรอกหูและเอารูปให้เขาดูทุกวัน


 

“เออๆ อะไรก็ช่างเหอะ ฉันจะไปรอที่ห้องสมุดแล้วกัน”

 

คยองซูทำท่าจะเดินหนีไป แต่ก็ต้องหยุดไว้เมื่อมือหนาจับไหล่ของเขาไว้แล้วพลิกให้หันกลับมามอง รอยยิ้มหวานที่ชานยอลส่งมาให้ทำให้คยองซูรู้สึกขนลุกนิดหน่อยด้วยความสยอง เวลามันยิ้มอย่างนี้ทีไรไม่เคยมีเรื่องดีๆ เลยให้ตาย

 

“คยองอ่าไปกับฉันหน่อยได้ไหม?

 

“ไปไหน?

 

“ตึกอำนวยการไง”

 

“นี่นายกำลังจะลากฉันให้ไปติ่งคิมไคอะไรนั่นด้วยใช่ไหม?

 

ชานยอลไม่ตอบคำถาม เขาเพียงแค่ยิ้มหวานแล้วก็ทำตาปริบๆ ให้ตาย คยองซูไม่เคยใจแข็งกับท่าทางแบบนี้ของปาร์คชานยอลได้เลยจริงๆ

 

หลังจากทนลูกอ้อนของปาร์คชานยอลไม่ไหว คยองซูเลยต้องจำใจเดินมาที่ตึกอำนวยการเป็นเพื่อนชานยอลด้วย แล้วทันทีที่ถึงหน้าตึกเขาก็ต้องตกใจ นี่มันอะไรวะครับ!!

 

นักศึกษา (ที่ส่วนใหญ่) จะเป็นผู้หญิงมากมายยืนออกันอยู่เต็มลานเอนกประสงค์ด้านหน้าชนิดที่ว่าไม่มีที่ให้แทรกตัวเข้าไป ถ้าใครมีธุระที่ตึกอำนวยการวันนี้พูดได้คำเดียวว่าซวย ไม่ต้องทำงานทำการกันแล้ว คยองซูเห็นเจ้าหน้าที่ 2-3 ออกมายืนมองฝูงคนแล้วเกาหัว พี่ยามก็เบลอไปแล้วไม่รู้จะทำยังไงกับสถานการณ์นี้ดี ระหว่างที่คยองซูกำลังยืนตะลึง ร่างสูงของปาร์คชานยอลก็เริ่มรั้งไหล่ของเขาให้เดินไปข้างหน้า

 

“ขอโทษครับ ขอทางหน่อยครับ รีบครับ ขอทางหน่อยครับ” เสียงทุ้มๆ ตะโกนขอทางไปเรื่อยๆ มีบ้างที่โดนเบียดแต่ความสูงของชานยอลเป็นประโยชน์ครับงานนี้พูดเลย เขาโอบคยองซูไว้จนเกือบมิดแล้วพาแทรกมาตามทางเรื่อยๆ นักศึกษาผู้หญิงหลายคนที่โดนเบียดตวัดสายตามามองพวกเขา แววตาของบางคนถึงกับทำคยองซูขนหัวลุก แม่เจ้า! อะไรมันจะโหดกันจริงจังขนาดนั้นล่ะ นี่เขาไม่ได้เดินไปกระแทกหน้าให้จมูกที่พวกหล่อนทำมาเบี้ยวนะครับ ขอร้อง แต่กับบางคนพอเห็นว่าเป็นชานยอลที่โปรยยิ้มพร้อมกับขอทางพวกเขาก็โดนปล่อยผ่านไปง่ายๆ หลายคนพอเห็นว่าเป็นชานยอลที่เดินเข้ามาถึงกับละสายตาจากการส่องคิมไคแล้วหันมามองชานยอลกันใหญ่ ก็แน่ล่ะนี่มันหล่อระดับต้นๆ ของมหาลัยเลยนะครับ ใครจะไปคิดว่ามันจะเป็นบ้าปลื้มดาราเพศชายด้วยกันขนาดหนัก ผู้หญิงพวกนี้คงคิดว่าพวกเขามีธุระจริงๆ ที่ต้องรีบไป หารู้ไม่ว่าความจริงคือตั้งใจมาติ่งล้วนๆ

 

ในที่สุดชานยอลก็พาคยองซูฝ่าฝูงคนออกมายืนเกือบจะแถวหน้าได้สำเร็จ เขาหยุดแค่นั้นอาจจะเพราะเริ่มเหนื่อยแล้วก็ได้ ก่อนจะเอาตัวเองพิงไว้กับเสาเพื่อหลบสายตาคนอื่น แหม.. ถึงจะชอบไคมากแต่เขาก็เป็นผู้ชาย ที่ทั้งเด่น สูง แล้วก็หล่อเสียด้วย จะให้มาติ่งเปิดเผยมันก็ต้องมีอายกันบ้างเป็นธรรมดา นี่ถ้าบรรดาแฟนคลับมาเห็นแล้วเอาไปเม้าท์กันจะทำยังไง คะแนนนิยมปาร์คชานยอลคงตกไปจนถึงปีหน้า

 

“ไหนวะ ไคอะไรของนายเนี่ย?” คยองซูกระซิบถามเพราะเริ่มรู้สึกว่าเขาเริ่มจะขาดอากาศหายใจแล้วที่ต้องมาเดินเบียดกับคนมากมายขนาดนี้ ข้างหน้าเขามีการ์ดชุดดำยืนอยู่เต็มไปหมด มองไปข้างหลังก็มีแต่ชะนีกระหายเลือด ดูหนีไม่ได้ ชานยอลก้มลงไปหยิบมือถือก่อนจะเปิดแอพพลิเคชั่นรูปนกสีฟ้าขึ้นมาอย่างไว

 

“เขาบอกว่าเข้าไปคุยกับเจ้าหน้าที่ข้างในอยู่ว่ะ ยังไม่ออกมา”

 

“เขานี่ใครวะ?” คยองซูถามอย่างสงสัย แต่ชานยอลปัดมือใส่อย่างรำคาญ ตอนนี้สายตาจับจ้องอยู่ที่ประตูที่อยู่ไม่ไกลออกไปเท่าไหร่

 

คยองซูเริ่มจะรู้สึกสงสัยว่าเขามาทำอะไรที่นี่ ก็พอดีกับที่เสียงกรี๊ดมากมายดังขึ้นมาปะทะแก้วหูของเขาจนเขาต้องยกมือขึ้นมาอุดหูไว้แทบไม่ทัน ข้างหลังเขาตอนนี้ชานยอลกำลังตีไหล่เขาแบบรัวๆ พลางชี้ไม้ชี้มือให้เขาดูคนที่เพิ่งออกมาจากตึกอำนวยการข้างหน้า

 

ไคในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาว ทับด้วยสูทสีน้ำเงินที่เป็นเครื่องแบบโคตรจะถูกระเบียบของมหาวิทยาลัยยืนอยู่ตรงนั้น เขาเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วยืนคุยอะไรสักอย่างกับเจ้าหน้าที่อยู่สักพัก อืมมทำไมคยองซูรู้สึกว่าหมอนี่ดูคุ้นจังนะ แต่อาจจะเพราะเขาเคยเห็นบ่อยๆ จากรูปที่ชานยอลเอามาให้ดูก็ได้ ตัวจริงก็ดูไม่เลว ไม่ได้ดำอย่างที่คิดแฮะ ออกจะผิวดีด้วยซ้ำ หน้าตาก็ดูดี อืมมมหุ่นก็เท่ใช่ได้ เฮ้ย! นี่เขาเผลอมองอะไรเนี่ย คยองซูสะบัดหัว เขาไม่อยากหลวมตัวไปเป็นติ่งแบบไอ้ชานยอลมันนะ

 

แต่แล้วเสียงกรี๊ดระลอกใหญ่ก็ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อไคขยับตัว คราวนี้คลื่นคนมหาศาลไหลไปตามทิศทางที่ไคกำลังเดินผ่านและโชคร้ายที่มันคือทิศที่เขายืนอยู่ คยองซูรู้สึกว่าเขาโดนเบียดเหมือนกำลังจะตาย หายใจไม่ได้ นี่มันอะไรกันวะให้ตาย! เขาจะไม่ยอมหลงกลมาทำอะไรแบบนี้กับไอ้ชานยอลอีกเด็ดขาด นักศึกษาผู้หญิงกลุ่มหนึ่งดันเขามาจากด้านหลัง ชานยอลที่ไม่ทันระวังถึงกับเซ แต่คยองซูล่ะ เขาไม่ได้แค่เซน่ะสิ ตอนนี้ตัวเขาถูกดันไปข้างหน้าและ

 

โครม!!!...

 

อูยยยย เจ็บชะมัด คยองซูรู้สึกว่าแขนของเขากระแทกอย่างแรงลงไปกับพื้นหินอ่อนของตึกอำนวยการ ดีที่มันไม่ใช่ปูนไม่งั้นเขาคงดูยับเยินมากกว่านี้ ให้ตายเหอะ กะอีแค่ตามดารา ทำไมมันจะต้องดันกันเป็นบ้าขนาดนี้ด้วย คยองซูพยายามใช้มือเล็กๆ ดันตัวเองให้ลุกขึ้นยืน แต่ความเจ็บที่แขนทำให้เขาเสียวแปลบ ยังไม่ทันที่เขาจะลุกได้ดีๆ ก็มีมือหนาของใครบางคนรั้งตัวเขาขึ้นมา

 

เสียงกรี๊ดกระหึ่มขึ้นมาอีกครั้งจนคยองซูนิ่วหน้า เขาลืมตาขึ้นมามองคนที่ช่วยเขาลุกขึ้นมา

 

“เอ่อ.. ขะ” กำลังจะเอ่ยปากขอบคุณแต่แล้วก็ต้องอ้าปากค้างหยุดคำพูดตัวเองได้แค่นั้นเมื่อคนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้คือคิมไค คยองซูกะพริบตาปริบๆ เขาอยากจะพูดออกมาว่าขอบคุณแต่เหมือนมันทำไม่ได้ เจอตัวจริงใกล้ๆ แบบนี้ ไอ้ที่พูดว่าก็ดูดีเมื่อกี้ลืมไปให้หมดเลยนะ เพราะคนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้มันใช้คำว่าดูไม่ได้ แต่มันหล่อมากเลยล่ะให้ตาย!

 

“ไม่เป็นไรใช่ไหม?” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน คยองซูตอบไม่ได้เสียงเขาหายไปแล้วตอนนี้ เขาทำได้แค่พยักหน้า ซึ่งไคก็ส่งยิ้มกลับมาให้เขา วินาทีนี้คยองซูรู้สึกตัวเองเหมือนจะละลายได้


            เดี๋ยวนะ
! คยองซูนายนี่มันผู้ชายนะเว้ยยยยย >////<


 

ไคเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้คยองซูพร้อมกับยิ้ม ก่อนจะกระซิบประโยคสั้นเบาๆ แต่ก็ทำเอาคยองซูถึงกับชะงัก

 

“ทีหลังก็อย่าทำตัวมีปัญหา ไม่งั้นฉันจะให้การ์ดจับนายโยนออกไป”

 

หา! ว่าไงนะ คยองซูกะพริบตาปริบๆ ไคปล่อยแขนเขาเบาๆ แล้วเดินออกไป คยองซูอ้าปากค้าง เขาได้แต่มองตามร่างสูงที่เดินจากไปช้าๆ พร้อมกับคลื่นมหาชนที่ตามไป คยองซูรู้สึกตัวอีกทีเมื่อชานยอลเดินมาแตะที่ไหล่

 

“เฮ้ย เจ็บป่าววะ ฉันเห็นนายล้มแต่ออกมาไม่ได้” ชานยอลถามพลางมองสำรวจเพื่อนตัวเล็กไปด้วย “โห แต่เมื่อกี้นายโคตรโชคดีอ่ะ ไคเป็นคนดึงนายขึ้นมาเลยนะเว้ย ฉันยอมแลกอะไรก็ได้ขอให้ได้เป็นนายเมื่อกี้

 

“ชานยอล” คยองซูตัดบท สายตาเขายังคงจ้องเขม็งไปที่ฝูงชนที่ห่างออกไปด้านหน้า “คราวหลังนายอย่าชวนฉันมาหาไอ้ซุปเปอร์สตาร์บ้านี่อีก ฉันไม่มา ไม่มีวันมาอีกแล้ว เข้าใจไหม!

 

ประโยคหลังคยองซูหันไปตะโกนใส่ชานยอลจนชานยอลตกใจ ก่อนที่จะกระทืบเท้าแล้วเดินหนีออกไปจากตรงนั้น ชานยอลที่รีบวิ่งตามมาข้างหลังตัดสินใจถามหลังจากที่เดินกันออกมาไกลแล้ว

 

“นายเป็นอะไรวะ?

 

“ไอ้บ้านั่นบอกฉันเป็นตัวสร้างปัญหา ไอ้ซุปเปอร์สตาร์บ้า ไอ้ดารานิสัยแย่!!

 

“หา? ไคเนี่ยนะ! ฉันว่าไม่น่า

 

“นายอย่ามาปกป้องไอดอลที่นายรักเสียให้ยากชานยอล ฉันได้ยินเต็มสองรูหู ไอ้ปีศาจสองหน้านั่นมันตั้งใจพูดให้ฉันฟังคนเดียว”

 

ชานยอลมีสีหน้าไม่เชื่ออย่างรุนแรง ก็ไคย่าของเขาจะไปทำอะไรแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ แต่พอเห็นหน้าคยองซูที่นอยขั้นสุดเข้าใส่ ก็ต้องปลอบใจเพื่อนตัวเองเอาไว้ก่อน

 

“เอาน่า ผ่านไปแล้วนะ ไม่เจอกันอีกแล้วล่ะ” คยองซูยังคงหน้ามุ่ยอย่างไม่พอใจ “ฉันสัญญา ฉันจะไม่พานายไปติ่งไคด้วยอีกแล้วเด็ดขาด จริงๆ พูดเลย”

 

ชานยอลยกนิ้วก้อยขึ้นมาตรงหน้าคยองซูเพื่อทำสัญญา คยองซูมองหน้าเพื่อนตัวสูงที่อยู่ตรงหน้าแล้วก็ส่ายหน้าเซ็งๆ ต่อให้ชานยอลพาไปเขาก็ไม่ไปอีกแล้วพอกันที ความประทับใจแรกกับคนๆ นี้ไม่มีเอาเสียเลยล่ะ แต่ก็อย่างที่ชานยอลว่า

 

ชาตินี้ก็คงไม่เจอกันอีกแล้วล่ะนะ คิมไค!!

 
























- Talk -


เปิดตัวแฟนบอยคิมไคอย่างเป็นทางการค่ะ
คาแรคเตอร์คู่นี้คือสนองนี้ดตัวเองมากๆ "ชานไค" 555

ขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจนะคะ
ฝากฟิคเรื่องนี้เอาไว้ในอ้อมอกและอ้อมใจกันด้วย
แนะนำติชมกันได้
เราชอบให้มีคนมาคุยด้วยค่ะ ^^

ถ้าชอบก็ฝากเม้น ฝากโหวต ฝากแชร์กันต่อไปนะคะ


#ฟิคเดท


by. อะโย๊ะโย๋! [@iiyogurtzaa]









 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

871 ความคิดเห็น

  1. #796 PiPoTweeTy (@PiPoTweeTy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:24
    นิสัยเสีย 55555555555
    #796
    0
  2. #762 _tangkwajiya (@_tangkwajiya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 23:57
    โอ้โห เป็นอะไรมั้ย สุดท้าย อย่าทำตัวมีปัญหา งี้ก็ได้หรอ
    #762
    0
  3. #734 Yui (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 00:36
    Kimkai นายนี่มัน!@#$ ทำกับคยองงี้ได้ไง
    #734
    0
  4. #702 071097 (@071097) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 12:13
    คยองเกือบหลงคิมไคของชานยอลแล้วไหมล่ะ ไคนั่นแหละ-555
    #702
    0
  5. #676 ข้าวไก่ (@ja-khawkai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 01:09
    ตอนช่วยลุกขึ้นมาอารมณ์แบบทุ่งหญ้า ดอกไม้ในสวนมากอะ พอคิมไคพูดปุ๊บ เหมือนภาพข้างหลังเปลี่ยนเป็นฟ้าผ่า 555555555555555
    #676
    0
  6. #662 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 00:00
    เสียดายทิชชู่ที่คยองทิ้งมาก ถ้าบอกชานยอลไปป่านนี้คงไปคุ้ยถังขยะเเล้ว55555555
    #662
    0
  7. #629 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 01:15
    จงอินทำไมพูดแบบนี้ คยองหวั่นไหวแล้วนะ
    #629
    0
  8. #599 viewvy_tangmo (@viewvy_tangmo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 21:43
    ยอล แฟนบอยคิมไค ตัลล้าก
    #599
    0
  9. #592 Rainyloveyou (@rainyrainy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 15:02
    555555 ชานยอลแฟนบอยคิมไคตัวจริงเสียงจริง 55555555 จะคอยดูนะคยองว่าชาตินี้จะไม่เจอไคอีก 5555555555
    #592
    0
  10. #516 freedomandpeace (@gdzost) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 15:22
    นี่คิดภาพพี่ชานติ่งไคออกเลยอ่ะจริง55555555 อ่ะโหไค... นึกว่าจะแบบเทพบุตร เงิบเลยฮะะะ
    #516
    0
  11. #487 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 00:48
    ไม่เจอเลยคะ ไม่เจอออ 
    #487
    0
  12. #484 mew2233 (@mew2233) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 08:06
    น่ารเกแง้ จงอินเป็นดารานิสัยแย่ด้วย 55555
    #484
    0
  13. #468 jkyx (@jkyx95) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 04:56
    โอ้ย ชานยอล พ่อแฟนบอย แฟนไคย่าตัวยง5555555555555 จงอินไมปากเสียวะ ถถถถ
    #468
    0
  14. #427 viewvy_tangmo (@viewvy_tangmo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 12:53
    ทำไมเป็นคนแบบนี้นะคิมไค เดี๋ยวต้องเจอคนดัดนิสัย
    ขี้หลงตัวเองอะคุณคิม
    #427
    0
  15. #393 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:07
    ชานยอลติ่งคิมไคค่าาา
    #393
    0
  16. #308 brownbearO.O (@brown-bb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 16:21
    ตลกอ่ะ ใครต้องการลายเซ็นนาย 
    แต่ทิ้งลงขยะไปแบบนั้นเลยเนี่ยนะ โถๆ
    ปาร์คชานยอลแฟนบอยอันดับหนึ่ง น่าร๊ากกก
    จงอินนายทำไมนิสัยงี้ล่ะ
    แต่ดูท่าทางคงจะต้องเจอกันไปอีกนานเลยล่ะนะ คยองซู
    #308
    0
  17. #212 mewjoke (@mewjoke) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 23:17
    แง้ๆๆๆ สนุกจังค่ะ อ่านได้ตอนเดียวติดซะละ อิอิ
    #212
    0
  18. #118 mamawiwi (@mamavivi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 19:30
    เริ่มต้นด้วยการไม่ลงรอยกันงั้นเหรอ เยี่ยมมมมม จะเจอกันอีกแน่นอน คิมไครั้วสีแดงนี้ไมเด่นเล๊ยยยย
    #118
    0
  19. #97 Nannapak Whangchai (@dh15) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 01:46
    พระเอกเราปากเสียว่ะ หลงตัวเองด้วย =_= คนมองคนจ้องก็ใช่ว่าเค้าจะเป็นแฟนคลับแกนะเหย เห็นด้วยกับคยองซูว่าความประทับใจแรกกับคิมไคนี่ติดลบเลยอ่ะ ไม่ประทับใจเลย 5555555555 ถ้าตั้งเพจแอนตี้ได้เรามาตั้งร่วมกันไหนโดคยองซู? นี่หมั่นไส้พระเอกมาก หล่อให้ 10 มั่นหน้าให้ 100 เลย ถถถถถ
    #97
    0
  20. #72 pinkkypan (@snowmafia) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 22:47
    ฉันเนี่ยจะจับแกโยน ไคย่าส์ 5555555555
    #72
    0
  21. #66 เปเปอ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 07:43
    สนุกมากกก

    เพราะเราเข้าใจ ตอนไปติ่งอ่ะค่ะ 5555555

    แสบหูเว่ อ



    ชอบมากเลยเรื่องนี้
    #66
    0
  22. #32 hyperxnae (@wishshine) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 12:46
    ชานยอลแฟนบอยคิมไค 555555555555555
    ส่วนคยองซูนี่กลียดขี้หน้าคุณศิลปินซะแล้ว
    #32
    0
  23. #10 yumyum (@yumyum55) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 23:26
    ชานยอลแม่งฮาอ่ะ
    #10
    0
  24. #9 _palmmy_ (@palmmy_sasikarn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 19:36
    ไคนี่เอิ่มมม5555555
    #9
    0
  25. #8 Mint MT Missyou (@moment8631) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 17:46
    ไค ฉันเจอนายในฟิคทีไร นายนิสัยแย่ทุกเรื่องเลยนะ 5555555 คยองสู้ ๆ ชานนายรอเจอแบคไปนะ ไรท์สู้ ๆนะคะ ติดตามอ่านเรื่อย ๆ ค่ะ
    #8
    0