[EXO] "Dating a Superstar" (KaiSoo, ChanBaek)

ตอนที่ 16 : #ฟิคเดท : 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,651
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    23 ธ.ค. 57

B B





Chapter 15

 




 

            ไม่รู้เหมือนกันว่ากี่ชั่วโมงแล้วที่ร่างเล็กนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงนอนขนาด 5 ฟุตนี่โดยที่ไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้เลย ลึกๆ ก็รู้ว่าจงอินไม่ได้ทำอะไรผิดสักนิดเขาก็แค่คิดไปเองทั้งหมด แต่มันก็ยังโมโหอยู่ดี ตลอดทางกลับบ้านที่ขับรถมาจงอินพยายามคุยดีๆ แต่เขาก็เอาแต่นั่งเงียบ ทั้งๆ ที่ไม่ได้โกรธ ไม่ได้โกรธเลยสักนิด แต่ว่า….

 

            โอ๊ยยยยย คยองซูอยากจะบ้า!!!

 

            ร่างเล็กผุดลุกขึ้นนั่งในความมืดเป็นรอบที่สิบ อยากจะทึ้งผมตัวเองออกมาแล้วถามสมองน้อยๆ ข้างในว่าคิดอะไรนักหนาไม่ยอมหลับยอมนอน ไอ้ความรู้สึกหวงทั้งๆ ที่ไม่มีสิทธิ์นี่ตัวเขาก็รู้ดีว่ามันงี่เง่านะ แต่มันก็อดจะคิดไม่ได้ เขากับจงอินไม่ได้เป็นอะไรกันเรื่องนั้นก็รู้อยู่แก่ใจ คนตัวเล็กถอนหายใจก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวลงไปทำท่าว่าจะนอนเหมือนเก่า

 

            เสียงก๊อกแก๊กเบาๆ ที่หน้าต่างทำให้คยองซูชะงักตัวเองไว้ เขาเงี่ยหูฟังถึงแม้ว่ามันจะเบาแต่เขาก็ได้ยินมันชัดเจน เสียงเหมือนมีอะไรมากระทบกับหน้าต่าง เงียบอยู่สักพักเสียงดังก๊อกก็ดังขึ้นอีก ทีนี้คนตัวเล็กเลยตัดสินใจลุกขึ้นไปเปิดม่าน

 

            หน้าต่างบ้านข้างๆ เปิดไฟสีส้มสว่าง ผ้าม่านสีขาวถูกรวบไว้ข้างๆ และคนที่ยืนพิงกรอบหน้าต่างและกำลังโยนอะไรสักอย่างที่คล้ายกับก้อนหินอยู่ในมือ ก็ยิ้มเผล่จนเห็นฟันขาวเมื่อเห็นว่าเขาเดินออกมา

 

            คยองซูเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียงนอนก่อนจะเปิดกระจกหน้าต่างออกให้ลมเย็นด้านนอกปะทะเข้ามา

 

            “ยังไม่นอนเหรอ?

 

            “นอนแล้ว นายนั่นแหละปลุก”

 

            “อ้าวเหรอ ขอโทษนะ” ปากบอกว่าขอโทษแต่ดูคนตรงหน้าจะไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด ริมฝีปากยังคงยกยิ้มอยู่อย่างนั้น

 

            “มีอะไร?

 

            “ไม่มี แค่อยากเห็นหน้า” ดูสิ ทั้งๆ ที่เมื่อกี้ยังโกรธอยู่แท้ๆ แต่พอเห็นหมอนั่นทำหน้าทำตาทะเล้นให้ทำไมเขาถึงได้รู้สึกดีใจแบบนี้นะ

 

            “เห็นแล้วใช่ไหม งั้นนอนนะ”

 

            “โห เดี๋ยวดิ อะไรอ่ะยังไม่หายโกรธอีกเหรอ?

 

            “ไม่ได้โกรธ”

 

            “รู้ไหมว่าเวลาโกหกจมูกนายจะบานอย่างนี้” จงอินทำท่าดันจมูกเหมือนจมูกหมูแล้วคยองซูก็ยกมือขึ้นตะปบจมูกตัวเองทันที

 

            “บ้า! ไม่จริง”

 

            “ไม่จริงแล้วนายจะยกมือปิดทำไม”

 

            “จงอิน!” เสียงหัวเราะของจงอินลอยมาพร้อมกับท่าทางออดอ้อนราวกับเด็กๆ

 

            “โอ๊ยยย นี่ง้อจนไม่รู้จะทำยังไงแล้วนะ นายโกรธเรื่องอะไรกันเนี่ย”

 

            “ก็บอกว่าไม่ได้โกรธไงเล่า”

 

            “ถ้างั้นก็ยิ้มให้ฉันสิ”

 

           

 

            “ยิ้มเร็วยิ้มนะยิ้มสิยิ้มยิ้มมมมมม” ไม่รู้ว่าคำพูดของจงอินมีมนตร์สะกดอะไรหรือเปล่า รู้ตัวอีกทีมุมปากทั้งสองข้างก็เผลอยกยิ้มโดยที่ไม่รู้ตัวไปเสียแล้ว “นั่นไง! นายยิ้มแล้ว หายโกรธแล้วใช่ไหม?

 

            สีหน้าดีใจของจงอินยิ่งทำให้คนตัวเล็กยิ้มกว้างขึ้นกว่าเก่า นี่ถ้าจะหายง่ายขนาดนี้จะไปโกรธเขาทำไมตั้งแต่แรก หา! คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเบาๆ แพ้เขาตลอดเลยสินะคยองซู


 

            “นายยังไม่นอนเหรอ?


 

            “ยัง อยากมองหน้านายนานๆ ก่อน” เผลออมยิ้มออกมาด้วยความดีใจเมื่อได้ยินอย่างนั้น เมื่อไหร่กันที่ผู้ชายคนนี้ทำให้เขายิ้มได้ทุกครั้งไม่ว่าจะเวลาไหน ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เกลียดหมอนี่จะเป็นจะตาย คยองซูผละหายออกไปจากหน้าต่างแวบเดียวแล้วคนตัวเล็กก็กลับมาพร้อมเก้าอี้ตัวหนึ่ง เขานั่งลงไปก่อนจะเอาศอกเท้าไว้ที่ขอบหน้าต่าง

 

            “เมื่อยไหม ไปหาเก้าอี้มานั่งไป”

 

            “อ๊ะๆ พูดงี้ระวังจะได้นั่งคุยกันทั้งคืน”

 

            “คุยไปคนเดียวเถอะ” จงอินหัวเราะก่อนจะหายไปแล้วกลับมาใหม่พร้อมกับเก้าอี้

 

            “คุยเรื่องอะไรกันดี”

 

            “แล้วแต่นายสิ”

 

            “งั้นเรามารู้จักกันให้ดีกว่านี้ไหม?

 

            “ยังไง?

 

            “นายชอบฟังเพลงอะไร?” คยองซูยิ้มออกมาเป็นรูปหัวใจก่อนจะตอบคำถามของจงอินไป ทั้งคู่ใช้เวลาเกือบค่อนคืนหมดไปกับการพูดคุยกันเรื่องนู้น เรื่องนี้ ถามคำถามง่ายๆ เช่น ชอบกินอะไร ชอบสีไหน งานอดิเรกคืออะไร ช่องว่างระหว่างบ้านสองหลังที่ห่างกันดูเหมือนจะค่อยๆ เขยิบใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนทั้งคู่รู้สึกว่าหน้าต่างสองบานนั้นอยู่ใกล้กันแค่มือเอื้อมถึง

 




 

.. Dating a Superstar ..

 




 

            พอมีครั้งที่หนึ่งแล้วก็ต้องมีครั้งที่สอง พอเห็นว่าคยองซูพาจงอินไปถ่ายแบบแล้วกลับมาบ้านรู้เรื่องปลอดภัย แถมยังรับเงินมาให้เรียบร้อย แบคฮยอนก็เหมือนจะได้ใจพอมีคิวที่ต้องไปประชุมซ้อนกันอีกครั้งหนึ่งคราวนี้แบคฮยอนเลยขอให้คยองซูไปเป็นเพื่อนจงอินแทนเขาอีกพร้อมกับย้ำว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย คนตัวเล็กตกปากรับคำอย่างเสียไม่ได้ แต่จริงๆ ข้างในก็แอบรู้สึกดีจะได้ตามไปดูจงอินทำงานอีก เขาชอบแววตาของจงอินเวลาทำงาน มันมีความมุ่งมั่นตั้งใจ สัมผัสได้ว่ามันคือสิ่งที่เจ้าตัวรักและทุ่มเทให้กับมันจริงๆ

 

            งานคราวนี้เป็นการถ่ายแบบให้กับนิตยสารหัวใหญ่เล่มหนึ่งในคอนเซ็ปต์ Stranger ซึ่งจงอินจะต้องถ่ายแบบกับนายแบบโนเนมที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงเท่าไหร่ แน่นอนว่าไม่เคยมีใครปล่อยให้คิมไคเป็นฝ่ายรอมาก่อน

 

            “นี่มันหมายความว่ายังไงครับ เลทมาเกือบชั่วโมงแล้วเมื่อไหร่จะได้ถ่าย” ร่างสูงโวยวายเมื่อดูนาฬิกาเป็นรอบที่สิบแล้วเห็นว่ามันเลยเวลาที่ตกลงกันไว้มาสักพักหนึ่งแล้ว คยองซูต้องดึงแขนเสื้อของจงอินเอาไว้เพื่อให้เขาสงบสติอารมณ์ ในขณะที่โปรดิวเซอร์หนุ่มยังคงมีท่าทางกระสับกระส่าย

 

            “ขอโทษครับ ผมกำลังให้ทีมเช็คว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมนายแบบถึงไม่มาสักที ก่อนหน้านี้ทางโมเดลลิ่งแจ้งว่าเขาติดต่อกันแล้วและคนๆ นั้นก็ใกล้จะถึงแล้ว”

 

            “รีบหน่อยนะครับผมมีงานต่อตอนช่วงเย็น ถ้าไปไม่ทันคุณก็รู้ว่ามันเสียหาย”

 

            จงอินไม่ได้อยากจะโวยวายแต่ถ้าเขาไม่ได้มีงานต่อก็คงจะสบายกว่านี้ แต่นี่เขานัดแบคฮยอนเอาไว้ มีงานประกาศรางวัลเย็นนี้และเขาก็ตกลงไปว่าจะเข้าร่วม โปรดิวเซอร์หนุ่มวิ่งหายไปคุยกับผู้หญิงผมบ็อบสั้นที่ทาปากสีแดง คยองซูเห็นทั้งคู่ซุบซิบกันด้วยสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่ ในที่สุดโปรดิวเซอร์คนนั้นก็วิ่งกลับมาเพื่อจะแจ้งข่าวร้าย

 

            “นายแบบคนนั้นรถชนครับ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลคงมาถ่ายไม่ได้”

 

            “แล้วจะทำยังไงครับ” เสียงของจงอินเหวี่ยงและดูเหมือนใจร้าย คยองซูมองไปที่ทีมงาน 2-3 คนที่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย นี่สินะความร้ายกาจแบบคิมจงอิน ดูเหมือนใจร้ายแต่ความจริงเขาก็แค่ต้องการความรับผิดชอบแบบมืออาชีพจริงๆ

 

            “ยกเลิกกองไม่ได้เพราะไม่มีคิวแล้วและจะปิดเล่มไม่ทัน ทางเราคงต้องหานายแบบมาถ่ายคู่กับคุณใหม่”

 

            “ผมให้เวลาครึ่งชั่วโมง ไม่งั้นผมก็ยกเลิกคิว” จงอินฮึดฮัดขัดใจเขาสะบัดตัวแล้วเดินหนีไปทางห้องแต่งตัวอย่างฉุนเฉียว โปรดิวเซอร์ที่ดูท่าทางร้อนอกร้อนใจวิ่งวุ่นเพื่อจะให้ทีมงานติดต่อหานายแบบคนใหม่ให้ทันภายในครึ่งชั่วโมงให้ได้ คยองซูมองตามจงอินไป เขาเข้าใจทั้งสองฝ่ายในการทำงาน แต่ในเรื่องของภาวะจิตใจทีมงานดูจะน่าสงสารอยู่นิดหน่อย

 

            คยองซูเดินตามจงอินเข้าไปในห้องแต่งตัวก่อนจะนั่งลงตรงหน้าร่างสูงที่กำลังหยิบมือถือออกมาเตรียมจะเล่นเกมส์รอฆ่าเวลา

 

            “งานเย็นมันเป็นงานประกาศรางวัลใช่ไหม? พอจะเลทได้บ้างหรือเปล่า”

 

            “ไม่ต้องมาพยายามพูดให้ฉันเปลี่ยนใจเลยครึ่งชั่วโมงคือครึ่งชั่วโมง”

 

            “มันเป็นเหตุสุดวิสัยนี่จงอิน ลองนึกสิถ้าเราเป็นเขาเราจะทำยังไง”

 

           

 

            “ฉันรู้ว่านายไม่ชอบทำงานกับพวกที่ไม่มืออาชีพ แต่เรื่องนี้มันต่างออกไปถูกไหม คิดดูหน่อย อย่าเอาแต่ใจ”

 

           


 

            “มืออาชีพคือการรับผิดชอบกับการทำงานอย่างสุดความสามารถเพื่อให้งานออกมาดีที่สุดใช่ไหม พวกเขาก็พยายามเต็มที่แล้ว แต่บางทีในโลกนี้ก็มีเรื่องเหนือการควบคุมอีกมากมาย หนึ่งในนั้นคือเรื่องของจิตใจ”

 

           

 

            “พวกเขายกเลิกกองไม่ได้ จะหานายแบบมาถ่ายแทนให้ นั่นคือความรับผิดชอบในฐานะมืออาชีพของเขาแล้ว ส่วนนายเจอกันตรงกลางได้ไหม? อย่าให้ความมืออาชีพของนายทำให้คนอื่นลำบากใจเลย”

 

           

 

            จงอินนิ่งไม่ได้ตอบอะไร เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออก รออยู่สักพักหนึ่งให้อีกฝั่งรับสายก่อนจะกรอกเสียงลงไป

 

            “ฮัลโหล แบคฮยอน เย็นนี้เจอกันช้าหน่อยแล้วกัน โทรไปบอกที่งานด้วยว่าเราจะเข้าไปสายแต่เราจะไปอืม มีปัญหานิดหน่อยที่กองถ่ายตามนั้น ฉันจะแต่งหน้าไปเลย เอาสูทไปด้วยล่ะ โอเค บาย”

 

            จงอินวางหูโทรศัพท์แล้วเงยหน้ามองคยองซูที่กำลังส่งยิ้มมาให้

 

            “พอใจแล้วใช่ไหม?

 

            “อืม”

 

            ร่างสูงลุกขึ้นยืนก่อนจะดึงมือคนตัวเล็กให้ลุกตามออกไป ข้างนอกยังคงวุ่นวายเรื่องหานายแบบคนใหม่ จงอินเดินฝ่าฝูงคนที่วิ่งกันวุ่นออกไปตรงไปยังโปรดิวเซอร์หนุ่มที่กำลังยืนตะโกนโวยวายอยู่ที่กลางสตูดิโอ

 

            “คุณชเวจางอ๊อก”

 

            “อ่ะ ครับ”

 

            “ผมขอโทษนะครับ” โปรดิวเซอร์หนุ่มถึงกับสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ คิมไคก้มหัวให้เขาแทบจะเก้าสิบองศา ท่ามกลางความงุนงงของคนรอบข้างที่หันมามองกันเป็นตาเดียว เช่นเดียวกับคยองซูที่ดูตกใจ เขาไม่คิดว่าจงอินจะทำขนาดนั้น “เมื่อกี้ผมใจร้อนไปหน่อยไม่ทันได้คิด”

 

            “เอ่อไม่เป็นไรครับ”

 

            “เอาเป็นว่าผมอยู่ที่นี่ได้ถึงหกโมงเย็นครับ หลังจากนั้นผมต้องไปงานประกาศรางวัลต่อ ถ้าอยู่ภายในเวลาก็คงไม่เป็นไร ผมจะรอจนกว่าทุกคนจะพร้อม พยายามเข้านะครับ”

 

            ชเวจางอ๊อกถึงกับกะพริบตาถี่ๆ เพราะไม่แน่ใจว่านี่ใช่คิมไคคนเดียวกับที่โวยวายเมื่อกี้หรือเปล่า ร่างสูงเม้มปากแน่นพลางสงบจิตใจ ไอ้การมาขอโทษคนอื่นนี่ไม่ใช่เขาเลยแต่พอคิดตามที่คยองซูพูดแล้วมันก็ใช่ เขาใจร้อนเกินไป อุบัติเหตุเป็นเรื่องสุดวิสัยและเขาไม่ควรจะเก็บมันเป็นอารมณ์ ชีวิตคนสำคัญกว่าและควรได้รับการยกเว้นไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ทุกคนพยายามเต็มที่แล้วและคงไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้น

 

            ทีมงานทุกคนดูตกใจแต่เพียงครู่เดียวเท่านั้นทุกคนก็รีบกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ จงอินหันกลับไปหาคยองซูที่ยืนมองอยู่ข้างๆ เขายิ้มออกมาก่อนจะเดินนำคนตัวเล็กไปที่ห้องแต่งตัวเพื่อรอ

 

            “ฉันดูเป็นคนดีขึ้นมาแล้วใช่ไหม?

 

            “ฮ่าๆ ก็ใช่ แต่จะดีกว่านี้ถ้านายคิดตามและค่อยๆ ปรับทัศนคติตัวเองไปพร้อมๆ กัน ไม่มีใครชื่นชมคนเก่งแต่ไม่ดีหรอกจงอิน เราไม่อยากให้เขาทำกับเราแบบไหน เราไม่ควรไปทำกับใครแบบนั้นถูกไหม?

 

            “คร้าบบบ พ่อคนเก่งและดี” มือหนายีหัวคนตัวเล็กๆ เบา “ฉันจะจำไว้”

 

            คยองซูส่งยิ้มไปให้ เช่นเดียวกับจงอินที่ยิ้มตอบกลับมา ไม่ใช่แค่อยู่ข้างๆ กันเพื่อให้กำลังใจ หรือทำให้ยิ้มได้ในวันที่รู้สึกไม่ดีแค่ไหน แต่คนๆ นี้ยังทำให้เขารู้ว่าการทำเพื่อคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองเป็นยังไง อยากจะเป็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วทำให้ต่างฝ่ายต่างภูมิใจ และรู้สึกว่าคิดไม่ผิดที่เลือกคนๆ นี้ให้เข้ามามีพื้นที่ในหัวใจของกันและกัน

 




 

.. Dating a Superstar ..

 




 

            “ความจริงนายไม่ใช่คนนิสัยไม่ดีนะจงอิน” อยู่ๆ คนตัวเล็กก็พูดขึ้นขณะที่จงอินพาเขามาทานข้าวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งก่อนกลับบ้านไปเจอแบคฮยอนเพื่อไปงานประกาศรางวัล สุดท้ายก็หานายแบบได้ทันและโชคดีที่นายแบบคนนั้นเก่งกว่าที่คิดเลยใช้เวลาเพียงไม่นานการถ่ายก็เสร็จสิ้นและทำให้พวกเขาออกมาได้ก่อนจะถึงเวลาที่นัดกับแบคฮยอนเอาไว้เป็นชั่วโมง เป็นครั้งแรกที่สองคนได้ออกมาทานข้าวด้วยกันแบบจริงจังข้างนอก ไม่นับที่ไปเดินเรื่อยเปื่อยแล้วกินข้าวข้างทาง มันไม่ใช่ร้านหรูหราอะไร แต่ก็นั่งสบายและบรรยากาศดี

 

            “หืม?

 

            “นายก็แค่เอาแต่ใจมากไปหน่อย”

 

            “นี่หลอกด่าฉันหรือไง”

 

            “เปล่านะ” คยองซูหัวเราะออกมาแล้วพาลทำให้จงอินหัวเราะตามไปด้วย มือเล็กเอื้อมไปจิ้มมะเขือเทศในจานของจงอินมา เช่นเดียวกับร่างสูงที่ตักไข่ในจานของคยองซูไป ผลพวงจากการนั่งคุยกันริมหน้าต่างเมื่อวันก่อนทำให้คยองซูรู้ว่าจงอินเกลียดมะเขือเทศเข้าไส้ ถึงขั้นกินเข้าไปแล้วอาเจียนออกมา เช่นเดียวกับจงอินที่รู้ว่าคยองซูไม่ชอบกินไข่ ทั้งคู่ก็แค่สลับกันทานของที่ต่างคนต่างไม่ชอบให้โดยไม่มีใครต้องพูดอะไรออกมา

 

            “ใช่ ฉันเป็นคนเอาแต่ใจ”

 

            “รู้ตัวแล้วทำไมไม่แก้ไขล่ะ”

 

            “ไม่รู้จะแก้ทำไมเป็นแบบนี้ก็ดีแล้วนี่”

 

            “ดีสำหรับนายคนเดียวหรือเปล่า?

 

            “ก็คงยังงั้นมั้ง”

 

            “นายคิดอย่างนั้นไม่ได้รู้ไหม? เป็นดาราน่ะมีคนเอานายเป็นแบบอย่างตั้งมากมาย จะทำอะไรก็คิดถึงคนที่เขาชื่นชมนายด้วยรู้ไหม?

 

            “ทั้งๆ ที่มันฝืนใจน่ะเหรอ?

 

            “ของทุกอย่างมันก็ต้องมีตรงกลางทั้งนั้นแหละจงอิน นายก็แค่ต้องคิดให้มันมากหน่อยว่าอย่างไหนจะดีกับทุกฝ่ายมากที่สุด ไม่ทำร้ายจิตใจนายเกินไปและไม่ทำให้คนอื่นเจ็บมากเกินไป”

 

            “เคยมีคนบอกไหมว่านายนี่มันขี้บ่นจริงๆ”

 

            คยองซูถึงกับชะงักช้อนเอาไว้ ก่อนจะมองค้อนร่างสูงใหญ่ที่มองเขาแล้วเอาแต่ยิ้ม

 

            “เออ ไม่บ่นก็ได้”

 

            “แถมยังขี้น้อยใจ”

 

           

 

            “ถ้ามีแฟนหมอนั่นคงไม่รู้ว่าจะต้องเอาใจนายยังไง”

 

            “เหอะ ก็เหมือนนาย ใครเป็นแฟนนายคงได้ปวดหัวเพราะมีแฟนโคตรจะกวนตีนแล้วก็เอาแต่ใจ”

 

            “เหรอ?

 

            ” ดวงตาเป็นประกายกับประโยคที่ย้อนถามกลับมาทำให้คยองซูแทบกลืนข้าวลงคอไม่ได้ อยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่าสถานการณ์มันเริ่มเปลี่ยนไป คนตัวสูงยกแขนขึ้นมาเท้าคางไว้ มืออีกข้างก็เขี่ยข้าวในจานตัวเองไปมา

 

            “นายเคยมีแฟนไหม?

 

            “เคย”

 

            “แล้วตอนนี้ล่ะอยากมีแฟนหรือเปล่า”

 

            “ถามทำไม?

 

            “พี่ซูโฮอะไรนั่นเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเห็นหน้าเลยนะ เขาไปไหนแล้วล่ะ หืม?” หมอนี่ต้องการอะไร? -*-

 

            “เขาทำงานไม่ค่อยว่าง”

 

            “อ้อ แสดงว่าคุยกันตลอดสินะ” จงอินเหลือบตาขึ้นมามองดวงตาเป็นประกาย “นายชอบเขาไหม?

 

            “ไม่” ตอบไปอัตโนมัติแบบไม่ทันคิดอะไร แต่พอเห็นว่าร่างสูงยิ้มออกมาคยองซูก็รู้สึกอยากจะตบปากตัวเอง ตอนนี้เขาไม่กล้าสบตาจงอินแล้ว “จะชอบไม่ชอบก็เรื่องของฉัน จะอยากรู้ไปทำไม?

 

            “ดีจัง ที่นายยังไม่ได้ชอบใคร”

 

            ” คยองซูละสายตาจากจานอาหารและอดไม่ได้ที่จะเหลือบตามอง จงอินกำลังมองดูเขาแล้วก็ยิ้มด้วยดวงตาเป็นประกาย แบบที่ต่อให้เป็นเด็กประถมก็รู้ว่ามันมีความหมาย รอยยิ้มอบอุ่นแบบที่ทำให้หัวใจคยองซูเหมือนกับจะหลอมละลาย เขาละสายตาจากใบหน้านั้นไม่ได้ เกือบนาทีที่ทั้งสองคนมองหน้ากันอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีใครพูดอะไร ในที่สุดคนตัวเล็กก็เป็นฝ่ายหลบสายตา ใบหน้าแดงก่ำจนจงอินยิ้มขำ

 

            ทั้งคู่ก้มหน้าก้มตาทานต่อไป มีบ้างที่จงอินตักอาหารที่อยู่ในจานตัวเองแบ่งให้ และคยองซูก็รับไปทานเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร บางทีจงอินอาจจะพูดผิดที่บอกว่าโชคดีที่เขายังไม่ได้ชอบใคร เพราะตอนนี้คยองซูเริ่มรู้สึกว่าหัวใจของเขาไม่ได้อยู่ที่ตัวเองสักเท่าไหร่ แต่มันดันไปวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ผู้ชายที่ชื่อคิมจงอินตลอดเวลา

























- Talk -


เคยลั่นว่าจะอัพสองตอนติด
ทำได้แล้วนะ งื้ออออออออออออ ><


#ฟิคเดท










 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

871 ความคิดเห็น

  1. #846 Mysweet_Dyo (@MYSweet_Dyo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 20:59

    ชอบที่คยองซูคอยสอนคอยแนะนำจงอินว่าควรวางตัวยังไงถึงจะเป็นที่รักของคนรอบข้างอ่ะ เหมือนคยองซูจะค่อยๆเข้ามามีบทบาทในชีวิตจงอินมากขึ้นเรื่อยๆ เฮ้อ เหมาะจะเป็นแฟนกันที่สุดแล้วนะแบบนี้ จงอินอย่าช้าไม่งั้นจะหนีไปเชียร์พี่ซูโฮด้วย!

    #846
    0
  2. #835 YunewG (@qawsedrftg990468) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 16:20
    เขินนนนนน
    #835
    0
  3. #807 PiPoTweeTy (@PiPoTweeTy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:03
    น่ารักจัง ฮิ้วว
    #807
    0
  4. #776 _tangkwajiya (@_tangkwajiya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 09:27
    หลงรักเค้าล่ะซี่
    #776
    0
  5. #746 Yui (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 14:22
    ตอนที่เค้าจีบกันนี่มันดีย์อย่างนี้เองงงง
    #746
    0
  6. #716 071097 (@071097) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 14:31
    ฮิ้วววววว ทำไมต้องเขินเนี่ยยยย
    #716
    0
  7. #684 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:02
    ละมุนนนนนน
    #684
    0
  8. #644 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 04:38
    บ้าจริง จะอบอุ่นไปไหมจงอิน
    #644
    0
  9. #613 viewvy_tangmo (@viewvy_tangmo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 08:21
    จีบกันตลอดเวลา ฉันเขินนะพี่ชาย~
    #613
    0
  10. #542 Whitepearl_2001 (@mooktapa2001) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 11:05
    หวายๆ ชานแบคจะตามไม่ทันแล้วน้าาาา หลีดนี่ก็แห้วอ่ะดี 
    #542
    0
  11. #530 freedomandpeace (@gdzost) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 18:28
    โอ้ยน่ารักไม่ไหวแล้ววววว น่ารักมากกกกก เขินนนนนน ชอบความคิดคยองซูจัง ไรท์เก่งมากๆเลยนะ
    #530
    0
  12. #501 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 13:44
    เอาเข้าไปหวานกว่านี้มีอีกไหม

    #501
    0
  13. #442 viewvy_tangmo (@viewvy_tangmo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 15:59
    โอ๊ยยย เขินนะจงอิน อ่านจบนี่ยิ้มแก้มปริ
    #442
    0
  14. #366 brownbearO.O (@brown-bb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:19
    คยองซูนี่เป็นคนจิตใจดีจริงๆอ่ะ
    คอยดูแลจงอินไปเรื่อยๆเลยนะ เหมาะสมกันสุดๆ
    จงอินถามขนาดนี้นะ ขอเป็นแฟนเลยเถอะ
    #366
    0
  15. #336 Gigss (@kikdame) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:58
    น่าร๊ากกกกกจริงเชียว!! ว่าม่ะ?
    #336
    0
  16. #295 หมีไคกัมจง (@my-girl12) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 10:00
    เขินจิกหมอน เป็นอะไรที่ฟินมากจริงๆๆๆๆๆ
    #295
    0
  17. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  18. #209 baifernxoxo (@baifernxoxo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 13:53
    รักจงอินกับคยองซูเรื่องนี้งะ ><
    #209
    0
  19. #203 t-t-thn (@thn-56) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 12:18
    ท่าทางคยองจะเป็นใหญ่นะ บอกอะไรก็ฟัง 55555555555
    #203
    0
  20. #202 kaiotic (@exokate) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 23:00
    เห้ยยยยย!! คิมไคนายร้ายนัก มาอัพเร็วๆนาาา มันลุ้นอ่าาาาา ชานแบคไปไหนเนี้ย -^- 555
    #202
    0
  21. #201 ribbon blue (@onine) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 21:07
    ชอบคยองซู ความคิดเป็นผู้ใหญ่มากเลย
    #201
    0
  22. #198 hyperxnae (@wishshine) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 15:01
    จีบเลยสิ อย่าหมาหยอดแบบนี้ คิมจงอินจีบไปเลย~
    สองตอนติดนี่ฟินสุดๆ เย้ๆๆๆ
    #198
    0
  23. #196 เมนเด็กน้อยคยองซู (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 09:20
    เย่!!



    เย้!!



    จงอินขยันเต๊าะมากมายอ่ะ



    คยองซูเขินไม่รู้จะเขินยังไงแล้ว



    แต่เราเชียร์พี่ซูโฮนะ อิอิ คือพี่เขาก็ดีนะะะ คยองซูก็มองนิดนุงง
    #196
    0
  24. #191 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 01:54
    เย้!!!! สองตอนรวด ... อินนี่ รุกมากไปป่าว คยองเหมือนยังทะเลาะกับตัวเองอยู่เลยนะ
    #191
    0