1004 The story of an Angel [S.Coups x Jeonghan] [SEVENTEEN]

ตอนที่ 6 : Chapter 5 นูน่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    23 ก.พ. 60

Chapter 5

 

เอสคุปส์ก้าวลงบันไดหอพักในขณะที่ตะวันเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า ไอเย็นยามเช้าทำให้ต้องกอดอกห่อกาย เขาตรงไปยังห้องซ้อมอย่างไม่ลังเล

ทำไมเขาจึงมาห้องซ้อมในเวลาแบบนี้ เขาเองก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองนัก  ไม่ได้ปลุกใครในห้องเลยด้วยซ้ำ บางทีเขาอาจจะแค่ต้องการเวลาอยู่กับตัวเอง

เสียงเพลงกระหึ่มลั่นห้องด้วยฝีมือของเขา จังหวะเพลงชวนให้โยกตามเบาๆ ปลดปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปไกลแสนไกล

ทำไมเขาต้องห่วงจองฮันขนาดนั้น? คนตัวขาวจะเป็นยังไงก็ไม่เกี่ยวกับเขาสักหน่อย

เขาจำได้ ทันทีที่เขาเห็นจองฮันที่สวนสาธารณะ และยามเขาโอบกอดร่างขาวไว้ มวลความรู้สึกในอกดันกระทุ้งวูบวาบเวียนวน ทั้งโล่งอก สบายใจ ดีใจ ทำไมเขาถึงรู้สึกแบบนั้น? หรือเพราะว่าเขาไม่สบาย

 

เอสคุปส์ลงมาชั้นล่างของห้องซ้อม มองบรรยากาศด้านนอกผ่านแผ่นกระจกใส ผู้คนเริ่มเดินทางสัญจรบนถนนเส้นเล็กหน้าตึกแล้ว แสงสีส้มอ่อนเคลือบไล้ถนนเป็นประกาย แสงบางส่วนกระทบตึกฝั่งตรงข้าม เงาตึกทอดตัวยาวบังแสงอาทิตย์ให้ผู้คนที่ผ่านไปมา

ไม่รู้ว่าเขาปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปนานแค่ไหน รู้ตัวอีกทีภาพคนกลุ่มใหญ่ก็ปรากฏสู่สายตา เอสคุปส์หัวเราะเบาๆ เจ้าพวกนั้นมาซ้อมแล้ว เขานั่งเรื่อยเปื่อยเป็นชั่วโมงแล้วเหรอเนี่ย

เสียงจ้อกแจ้กจอแจดังเข้ามาทันทีที่ประตูทางเข้าเปิดออก เอสคุปส์ได้ยินเสียงเจ้าพวกนั้นก่อนที่จะเห็นตัวคนเสียอีก

“ฮยอง ทำไมมาแต่เช้าจัง?” โฮชิรี่มาหาหัวหน้าวง อีกสิบเอ็ดชีวิตตามมา

“เมื่อวานไม่ได้มาเลย วันนี้เลยมาแต่เช้า น่าจะพอชดเชยได้บ้าง”

โฮชิครางรับ

เอสคุปส์มองสมาชิกแต่ละคน เหมือนจะมากันครบแล้วแฮะ เจ้าพวกนี้ก็ตื่นเช้าเหมือนกันนี่หว่า เดี๋ยวนะ... เหมือนหายไปคนหนึ่ง ใครหาย?

เอสคุปส์ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อยๆ

“ฮยองเป็นอะไร?” มินกยูถาม เอสคุปส์สะดุ้ง กระแอมไออย่างมีพิรุธ

“จองฮันละ?”

มินกยูกับวอนอูลอบสบตากันทันที

“ไม่รู้เหมือนกันครับ” วอนอูตอบ สมาชิกที่เหลือมองวอนอูด้วยความไม่เข้าใจ... ทำไมวอนอูถึงตอบแบบนั้น?

ซึงกวานกำลังจะอ้าปากตอบก็ปรากฏร่างของใครอีกคนวิ่งเข้ามา

จองฮันหอบจนตัวโยน เอสคุปส์มองร่างขาวสลับกับปรายตามองสมาชิก

“โดนดุแน่เลย” มินกยูโอดครวญเสียงเบา มองจองฮันด้วยความเห็นใจ

ทำไมถึงมาช้า!’ คอยดูนะ คุปส์ฮยองต้องพูดแบบนี้แน่ๆ” ซึงกวานล้อเลียนหัวหน้าวงเสียงเบาแทบกระซิบ เอสคุปส์ทำเป็นหูทวนลมกับเสียงกระซิบเหล่านั้น  ร่างหนาปรายตามองทุกคนก่อนเอ่ยเสียงทุ้ม

“ทำไมถึงปล่อยให้จองฮันตามมาทีหลังแบบนี้?”

ดวงตาสิบเอ็ดคู่เบิกกว้าง ซึงกวานอ้าปากค้างเป็นพร็อพเสริม

“ทำไมถึงปล่อยให้จองฮันมาคนเดียว?” เอสคุปส์ได้รับความเงียบตอบกลับมา คิ้วหนาขมวดแน่น

“ถามว่าทำไม-

“คือฉะ... ฉันเอาขยะไปทิ้งมา” ร่างขาวตอบด้วยท่าทางร้อนรน... ไม่ชอบสายตาที่เอสคุปส์มองน้องๆ เลย ไหนจะน้ำเสียงไม่พอใจนั่นอีก

“ขยะเหรอ?” เอสคุปส์ทวนคำ จองฮันพยักหน้ารับถี่รัว

“ฉันไม่รู้ว่าต้องทิ้งไว้ตรงไหน ไม่แน่ใจว่าวางขยะไว้แล้วมัจะหายไปยังไง? ก็เลยรอจนมีเอ่อ... เขาเรียกว่าอะไรนะ? อ๋อ... รถ ใช่ จนมีรถมาเก็บขยะไป”

จองฮันไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรผิดหรือเปล่า...ทำไมทุกคนต้องเลิกคิ้วมองเขาด้วย? ดวงตาใสมองทุกคนด้วยแววตาฉงน

จุนฝ่ากลางวงเพื่อนพี่น้องตรงไปยังรุ่นพี่คนสวย ยื่นหน้ากระซิบ

“ทีหลังไม่ต้องเอาขยะไปทิ้งเองนะนูนา” จุนเอ่ยเสียงเบา ส่งแววตาจริงจังไปให้ คนเป็นพี่เลิกคิ้วก่อนพยักหน้ารับช้าๆ เอสคุปส์เห็นท่าทางใกล้ชิดระหว่างคนสวยกับรุ่นน้องแล้วก็ต้องกระแอมขัดจังหวะ

“ไปซ้อมกันได้แล้ว” หัวหน้าวงเอ่ยคำสั่งอันเป็นประกาศิต สิบชีวิตกระจายตัวไปยังห้องซ้อมทันที ทว่าร่างขาวของใครบางคนยังยืนอยู่ที่เดิม เอสคุปส์ถอนหายใจก่อนฉวยข้อมือเนียนไว้ จูงให้เดินตามไป เอสคุปส์เดินเร็วจน จองฮันเกือบตามไม่ทัน

“โอ๊ย!

เขาว่ากันว่านิ้วก้อยเท้ามีไว้เตะขอบประตู ดูเหมือนว่านิ้วก้อยเท้าของจองฮันจะทำหน้าที่นั้นได้ดีแม้ว่าเท้าขาวจะสวมรองเท้าอยู่ก็ตาม

“เป็นอะไร?” ร่างหนาถามด้วยท่าทางลุกลน... เห็นท่าทางกุมฝ่าเท้าของร่างขาวแล้วขมวดคิ้วแน่น ประคองคนเจ็บนั่งบนเก้าอี้ในบริเวณนั้น ทรุดนั่งคุกเข่าตรงหน้าคนตัวขาว

“ทำอะไร?”  เอสคุปส์ได้ยินเสียงใสเอ่ยถาม ทว่าความสนใจทั้งหมดพุ่งไปที่ฝ่าเท้าคนตรงหน้ามาสักพักแล้ว

เอสคุปส์ถอดรองเท้าให้อย่างเบามือ ประคองฝ่าเท้าพินิจรอยแดง

นิ้วก้อยแดงเถือกเลย

จุดยิ้มขบขันปรากฏบนใบหน้าคมคาย ดวงตาใสนิ่งมองรอยยิ้มนั้นอย่างไม่ไว้ใจ

“ยิ้มอะไร?”

“เดินยังไงให้นิ้วก้อยแดงแบบนี้?” เสียงทุ้มเจือแววขบขัน

“ไม่ได้อยากให้มันแดงแบบนี้หรอก” เสียงใสงึมงำ ยังไม่ทันที่จองฮันได้เอ่ยถ้อยคำใดต่อ มือหนาก็เค้นนวดนิ้วก้อยให้อย่างแผ่วเบา ร่างขาวกระตุกเท้าหนีด้วยความตกใจ ทว่าเอสคุปส์ไม่ปล่อยทั้งยังจิ๊ปากให้อีก

“อยู่เฉยๆ”

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ทั้งคู่ต่างตกอยู่ในภวังค์ เอสคุปส์ไม่เข้าใจการกระทำของตัวเองนัก แต่ได้ทำแล้วก็ไม่ได้รู้สึกแย่ จองฮันมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ กระนั้นก็ไม่ได้ขัดขืน

“หายเจ็บหรือยัง?” เสียงทุ้มอ่อนโยนดังขึ้น ร่างขาวสะดุ้งเฮือก

“หายแล้ว” ตอบพลางชักเท้ากลับคืน สวมรองเท้าเองได้ทันก่อนที่มือหนาของใครอีกคนจะยื้อเท้าสวมรองเท้าให้

“ไปซ้อมกัน” เอสคุปส์ลุกขึ้น จองฮันนนิ่งมองคนตรงหน้าด้วยแววตาไม่เข้าใจเช่นเคย ไม่เข้าใจเลยจริงๆ... ร่างหนาผินหลังเดินนำไป คนตัวขาวรี่ไปคว้ามือหนาไว้คล้ายเพิ่งนึกอะไรได้ เอสคุปส์เลิกคิ้วถาม

“ไปล้างมือก่อน” ว่าพลางจูงมือใครอีกคนเลี้ยวไปยังห้องน้ำ คนสวยไม่รู้เลยว่าใบหน้าคมคายปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยนมากเพียงใด

 

เต้น แล้วก็เต้น แล้วก็เต้น

สมาชิกเซเว่นทีนไม่รู้เลยว่าตัวเองซ้อมเต้นกันมากี่ชั่วโมงแล้ว โฮชิมองสมาชิกเต้นเงียบๆ ความพึงพอใจปรากฏในแววตา ในที่สุดจึงให้เพื่อนพี่น้องได้พักเสียที

เอสคุปส์พิงกระจกด้วยความเหนื่อยล้า ร่างขาวของใครบางคนทิ้งตัวนั่งไม่ไกลจากเขานัก สายตาคมเหลือบมองไปหน้าเนียนที่ชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อ

ทำไมจองฮันจำท่าได้เร็วแบบนี้? เขาจำได้ว่าโฮชิเพิ่งสอนท่าเต้นทั้งหมดให้ไปเมื่อไม่กี่วันก่อน คล้ายร่างขาวรับรู้ได้ถึงสายตาคมที่จ้องมองมา ดวงตาคู่สวยสบสายตาคม นัยน์ตาใสฉายแววฉงน

“นายมีอะไรหรือเปล่า?” จองฮันถาม พลางหอบจนตัวโยน เอสคุปส์สะดุ้งเฮือกคล้ายเด็กถูกจับได้ว่าทำความผิด เรื่องอะไรจะบอกละว่าแค่อยากมอง สายตาคมล่อกแล่ก ท่าทางเลิ่กลั่ก กระแอมไอแก้เก้อ

“เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้” ร่างหนาเอ่ยก่อนผลละออกไป จองฮันได้แต่เลิกคิ้วมองตาม

บรรยากาศในห้องซ้อมค่อนข้างครื้นเครง แต่ละคนต่างใช้เวลาอยู่กับการพักของตัวเอง บ้างก็ไปหาของกิน บ้างก็นอนแผ่กลางห้อง บ้างก็จับกลุ่มเล่นกันเสียงดัง จองฮันมองภาพเหล่านั้นจนเพลินตา

“เอ้า!” เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมกับขวดน้ำเย็นแนบแก้มใส ใบหน้าหวานหันหนีอัตโนมัติ เมื่อเห็นว่าความเย็นที่ข้างแก้มคืออะไรก็รีบรับมาทันที คนตัวขาวเอ่ยขอบคุณเสียงใส

“มินกยูฮยอง!” ซึงกวานร้องลั่น จองฮันไม่รู้ว่าซึงกวานพูดถึงอะไรแต่ที่แน่ๆ ซึงกวานกำลังพูดกับมินกยู มินกยูหัวเราะร่าที่ยั่วโมโหคนเป็นน้องได้

“เอามานี่ เอามา” ซึงกวานไล่ตะครุบมือมินกยู ดูเหมือนว่ามินกยูจะแย่งอะไรสักอย่างมาจากซึงกวาน เด็กหนุ่มร่างสูงหัวเราะไม่หยุด วิ่งหนีคนเป็นน้องทั่วห้อง

“เอามานี่ เดี๋ยวมันพัง!” ซึงกวานไล่ตามรุ่นพี่ร่างสูง มินกยูไม่หยุด วิ่งหลบหลังรุ่นพี่คนสนิท

“ฮยอง! ช่วยด้วย” มินกยูเกาะหลังวอนอูแน่น คนเป็นพี่ยืนนิ่งเป็นเสาหลักให้รุ่นน้องสองคนวิ่งไล่วนรอบตัว

“แย่งกันทำไม?” วอนอูเอ่ยด้วยความรำคาญ ตั้งท่าจะฉวยสิ่งที่อยู่ในมือมินกยูคืนให้ซึงกวาน ทว่ารุ่นน้องร่างสูงไหวตัวทัน มือหนาชูสิ่งที่อยู่ในมือจนสุดแขน จองฮันเพิ่งเห็นในตอนนั้นเองว่ามันคือชิ้นโลหะ รูปร่างน่ารัก สีเขียวสดใส แน่นอนว่าเขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร จนกระทั่งได้ยินวอนอูบนเสียงดัง

“ทำไมต้องแย่งตุ๊กตากบไขลานกันด้วยเนี่ย ไม่มีอะไรเล่นแล้วใช่ไหม?”

ทว่าเด็กน้อยสองคนเมินเสียงบ่นของรุ่นพี่ไปเสียเฉยๆ

“ไม่ให้” มินกยูผละออกจากวอนอู ที่กำบังต่อไปคือร่างของจองฮัน รุ่นน้องตัวโตทรุดนั่งข้างรุ่นพี่คนสวย ซุกสิ่งที่อยู่ในมือซ่อนหลังจองฮัน ซึงกวานวิ่งตามมา

“เอามานี่” ซึงกวานทรุดนั่งลงข้างจองฮันอีกด้าน รุ่นพี่คนสวยจึงตกอยู่ท่ามกลางสี่แขนของรุ่นน้องที่ยื้อแย่งของเล่นกันอย่างไม่ลดละ

“อะไร? เอาอะไร?” จองฮันหันซ้ายหันขวา สี่มือพันวนรอบตัว ไร้ซึ่งทางหนีจริงๆ

ในมือจองฮันมีขวดน้ำที่ไม่ได้ปิดฝา มันถูกดื่มไปเกือบครึ่งขวด แต่กับแรงของรุ่นน้องสองคนที่ยื้อยุดฉุดกระชากร่างเขาไปมาแบบนี้ ยากเหลือเกินที่จะประคองน้ำไม่ให้หก

แล้วน้ำก็หกจริงๆ.... เต็มเสื้อเขาเลย

“หมดขวดเลย” จองฮันพึมพำกลั้วหัวเราะ เสื้อตัวเล็กเปียกน้ำแนบลำตัว ซึงกวานและมินกยูชะงักนิ่ง หากแต่ไม่ใช่เพียงมินกยูและซึงกวานเท่านั้นที่มีอาการชะงักค้าง สมาชิกที่เหลือก็ตกอยู่ในอาการเดียวกัน

“อะไร?” จองฮันสบสายตาทุกคน เขาต้องรีบทำความสะอาดสินะ กำลังจะลุกขึ้นก็โดนซึงกวานรั้งตัวไว้เสียก่อน

“นูนา!” ซึงกวานชี้เสื้อตัวบาง เจ้าของเสื้อมองตามมือรุ่นน้อง ชี้หน้าอกเขาทำไม?

“นูนาไม่มีหน้าอก!” มินกยูร้องลั่น จองฮันขมวดคิ้ว คลำหน้าอกตัวเอง ก็แบนราบเหมือนเดิม เขาไม่มีหน้าอกมาแต่ไหนแต่ไรแล้วนะ

โฮชิตรงมายังรุ่นพี่คนสวย พิจารณารุ่นพี่ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

“หน้าอกนูนาหายไปไหน? นูนาไม่ใส่บราเหรอ?” โฮชิเบิกตากว้าง คนถูกถามชะงักนิ่ง เมื่อประมวลผลได้แล้วว่าเจ้าพวกนี้พูดถึงอะไรก็ได้แต่หลุดยิ้ม

“ผู้ชายเขาต้องใส่บราด้วยเหรอ?” แว่วเสียงหวานกังวาน สิบชีวิตในห้องซ้อมนิ่งค้าง

“แต่นูนาไม่ใช่ผู้ชายนี่” ดีโน่ร้องลั่น

“ผู้ชายสิ เห็นกันแล้วนี่นา ไม่มีหน้าอกสักหน่อย” ว่าพลางถอดเสื้อชุ่มน้ำออก ไม่มีใครห้ามทัน... เรือนร่างบอบบางปรากฏสู่สายตานับสิบคู่ ใครบางคนที่นิ่งเงียบมานานขมวดคิ้วแน่นก่อนคว้าเสื้อแจ็คเกตของตัวเองโยนใส่จองฮัน

“อยากเป็นหวัดหรือไง?” เอสคุปส์จิ๊ปากเสียงเบา ร่างขาวกระชับแจ็คเกตเพิ่มไออุ่น ยิ้มตอบร่างหนาเป็นการขอบคุณ

“นูนาเป็นผู้ชายเหรอเนี่ย..” อูจีครางเสียงเบา ทว่าจองฮันได้ยินชัดเจน  กระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ นี่เป็นโอกาสดีที่จะแก้ความเข้าใจผิดสักที

“เป็นผู้ชายจริงๆ บอกตั้งแต่วันแรกแต่ก็ไม่มีใครเชื่อ” เอ่ยอย่างตัดพ้อ

“จนตอนนี้ก็ยังไม่อยากเชื่อว่าเธอเป็นผู้ชาย” โจชัวร์คราง

“อย่าพูดอย่างนั้นสิ” จองฮันเอ่ยกลั้วหัวเราะ

“ต้องเรียกนูนาว่าฮยองเหรอ?” ดิเอ้ทเลิกคิ้ว

“เก่งมากดิเอ้ท เรียกฮยองน่ะถูกแล้ว จองฮันฮยอง ไม่ใช่นูนานะ” จองฮันยิ้มแป้น ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ เรื่องที่นูนาเป็นผู้ชายกลายเป็นประเด็นใหญ่ รุ่นน้องนับสิบต่างต้องการตรวจสอบความจริงอีกยกใหญ่ ร่างขาวถูกรุมล้อมด้วยรุ่นน้องผู้เต็มไปด้วยความสนใจใคร่รู้ ห่างจากวงสนทนาไปไม่ไกล ใครบางคนนิ่งมองบรรยากาศในห้องด้วยแววตาข้องใจ

เขามองไม่เห็นความเป็นผู้ชายในเรือนร่างขาวผ่องนั้นเลย ผิวขาวเนียนละเอียดเผยยอดอกสีระเรื่อชวนมองฉายวนซ้ำในความทรงจำ แต่เขาคงปฏิเสธความจริงไม่ได้ จองฮันไร้ซึ่งหน้าอกอย่างที่ผู้หญิงควรมี คงไม่ต้องพิสูจน์เรือนร่างท่อนล่างเพื่อหาความจริงหรอก แต่ถ้าได้พิสูจน์ก็คงจะดีไม่น้อย

ไม่ๆ คิดอะไรอยู่วะ? จองฮันเป็นผู้ชาย นั่นคือความจริง

จริงเหรอ?

1004

 

 

 

 

ขอโทษค่ะที่หายไปนานมาก T T 

ดองไว้นานมาก ข้ามปีเลย...เห็นคอมเม้นของทุกคนแล้วรู้สึกมีแรง > < ฟิคคู่นี้เปิดเรื่องหลังฟิคมินวอนแต่นำคู่มินวอนมาไกลละ.. ฮ่าๆๆๆ

ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกกำลังใจที่เข้ามาทักทายพูดคุยกันทั้งหน้าไมค์หลังไมค์เลยนะคะ ^W^ ทำให้มีแรงเขียนฟิคต่อจริงๆนะ > <

 

 

เจอกันตอนต่อไปน้า ^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #187 kannal (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:58
    ผ่านไปกี่วันแล้วเซบงแสนสน ต้องแสดงให้เห็นเองสินาาาา 5555ขำ ท่านคุปส์เพคะ อาการเหล่านี้ เข้าขั้นชอบเค้าแล้วเพคะ ไม่ต้องปฏิเสธ อย่าเชียวนะ5555
    #187
    0
  2. #145 exokrisyeol (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 06:27
    โอ๊ยยยย กว่าพวกนายจะรู้ 5555555 น่าสงสารหนูจองจริงๆ แต่พี่คุปส์ =*= ยังสงสัยไรอีก %5555
    #145
    0
  3. #106 Yok_BlackHole (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 18:20
    งอนเเล้ว หายไปนานมากเลยนะ นึกว่าจะไม่อัพต่อเเล้วซะอีก
    #106
    0
  4. #101 ยูนชอนซานางฟ้าจองฮัน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 00:34
    ดีต่อใจเหวยยย รุ้สึกอยากเปนเมมเบอร์ 555 แต่งดีแต่งเหมือนอ่ะไรท์ ลึกซึ้งเบยยย
    #101
    0
  5. #98 1009 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 10:14
    คิดว่าไรท์จะไม่มาต่อซะแล้ว 55555

    คุ้ปส์ดูแลนางฟ้าดีมากค่ะ ปรบมือออ ดีจนหมั่นไส้ 55555

    พิสูจน์เลย เพื่อความแน่ใจ จริงๆ นะ ไม่ได้คิดอะไรเลย จริงจริ๊ง~
    #98
    0
  6. #97 Thanchanok Rokkuko (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 13:47
    เค้ายังตามอยู่น้าาาา สู้ๆค้าไรท์ ^^
    #97
    0
  7. #96 ผู้ที่ตื่นมาจากความมืด (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 08:12
    อยากอ่านต่อแล้วคร่าาาาา. นางฟ้าจองฮันของเราแอบเซกซี่เบาๆ -.,-
    #96
    0
  8. #95 songsonglove2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 00:16
    อยากอ่านต่อแง้วอ่าาาา รีบมาต่อเลยยยยยยรอค่าาา
    #95
    0
  9. #92 ma_jung (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 11:03
    จะพิสูจอย่างไรคะ 555 รอๆๆ
    #92
    0
  10. #86 My_Asteroid (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 21:27
    หลงว่าเป็นนูน่าอยู่นาน555
    มาต่อไวๆน้า
    #86
    0
  11. #85 1004yyoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 20:41
    จองฮันเปนผู้ช้ายยยย รอตอนต่อไปค่ะๆ
    #85
    0
  12. #84 Don't Cry Baby (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 10:26
    รอๆๆๆๆ รอนู่น่าอยู่วว
    #84
    0
  13. #83 Tukhopper (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:24
    วอนอู หนูไม่ชอบพี่จองฮันเหรอ แหม่ พูดซะนะ 5555555555 แต่เปลี่ยนจากนูน่ามาเป็นฮยองนี่เสียดายเลยอ่า รออยู่น้า รีบพิสูจน์ๆ
    #83
    0
  14. #82 hann_N (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:36
    เอ้าๆๆๆพิสูจน์เรยค่ะๆๆ555555
    #82
    0
  15. #81 AB Project (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 03:45
    เดี๋ยวคะช่อน คิดจะทำอะไรคะ? นั่นใช่เรื่องดีรึเปล่า ถ้าไม่ใช่...ก็รีบทำเลย เรารออยู่ กรู้วววว
    #81
    0
  16. #80 supamas1 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:28
    อร้ายยยพิสูจน์ไรอ่ะคุปส์><
    #80
    0
  17. #79 B2dky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 05:46
    โง้ยยยยยยยยยยยย อิลูกคุปส์คะ หล่อไปไหม? ยื่นแจ็คเก็ตให้ด้วย เป็นอิแม่อิแม่จะลากหนูฮันกลับบ้าน!!! 555555555555555555555
    #79
    0
  18. #77 Sasy_SS501 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 05:07
    ชอบมากเลยค่ะ น่ารักมากๆ...ในที่สุดก็รู้ว่านางฟ้าของเราเป็นผู้ชายนะ รออ่านมานานมากชอบที่่อิงวงด้วย...รออ่านต่อนะคะ
    #77
    0
  19. #76 SiverRia - SaMa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 21:24
    ทำไมอีโรติค ตอนบรรยายสรีระอีโรติคมาก(?) 5555555555 ดีใจกับจองฮันฮยองด้วยนะคะในที่สุด---- 
    ชอบบรรยากาศความวุ่นวายของเด็กๆมาก เขียนได้สนุกและน่ารักมากค่ะ มาต่อๆเร็วนะคะได้โปรด ;w;
    #76
    0