1004 The story of an Angel [S.Coups x Jeonghan] [SEVENTEEN]

ตอนที่ 4 : Chapter 3 ห้องซ้อม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    23 ก.พ. 60

Chapter 3

 

ความตื่นเต้นและความไม่คุ้นที่ทำให้จองฮันหลับไม่สนิท จึงไม่แปลกที่เขาจะตื่นเช้ากว่าปกติ นอกหน้าต่างฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีแล้ว แสงสีทองอ่อนไล้เกาะขอบฟ้า มันสว่างขึ้นเรื่อยๆ จองฮันนั่งนิ่งบนเตียง ได้ยินเสียงคนคุยกันดังมาจากด้านนอก เขาออกจากห้องนอนทันที

“อ้าว! นูนา”

แต่เช้าเลยนะโฮชิ นูนาแต่เช้าเลย จะว่าไป นี่หรือเปล่าที่พ่อของเขาเคยบอก “ชาวโลกจะเห็นลูกต่างไปจากที่ชาวสวรรค์เห็น”

จองฮันยิ้มได้แต่ยิ้มแห้งๆ เป็นคำทักทายตอนเช้าที่ทำให้จองฮันรู้สึกดีจริงๆ

“หลับสบายดีไหมครับ?” โฮชิถามต่อ วางขนมปังใส่เครื่องปิ้ง จองฮันมองตามมือโฮชิด้วยความสนใจ เครื่องนี้เขาเคยเห็นในหนังสือเล่มไหนนะ

“นูนา!

จองฮันสะดุ้ง มองคนเรียกท่าทางเหรอหรา

“นูนาได้นอนหรือเปล่าครับ?”

“นอนสิ”

โฮชิถอนหายใจเบาๆ

“คิดว่าคุปส์ฮยองจะทำอะไรนูนาซะอีก”

จองฮันขมวดคิ้ว

“คุปส์ทำไมเหรอ?”  เขาพูดอะไรผิดหรือเปล่า ทำไมโฮชิถึงมองเขาอย่างนั้น

“จองฮันนูนา อรุณสวัสดิ์ครับ” ดีโน่วางถุงพลาสติกสองใบที่เต็มไปด้วยของกินลงบนโต๊ะในห้องครัว

“อะไรเหรอ?” จองฮันเดินไปดูสิ่งที่อยู่ในถุง

“อาหารเช้าครับ ผมซื้อมาเผื่อนูนาด้วยนะ โฮชิฮยอง จุนฮยองละครับ?”

“ไปเก็บผักบนดาดฟ้า” ดีโน่ได้รับคำตอบแล้วก็เดินจากไป

โฮชิคีบขนมปังปิ้งใส่จาน กลิ่นหอมของขนมปังเย้ายวนใจเหลือเกิน

“กินได้เลยครับ” โฮชื่นขนมปังให้จองฮันหนึ่งแผ่นรู้ใจดีจริงๆ

กัดคำแรก…. อื้ม~อร่อย! ขนมปังบนโลกมนุษย์อร่อยอย่างนี้นี่เอง!

“ซึงกวาน” โฮชิเรียกคนที่เพิ่งเดินผ่านห้องครัว ซึงกวานวกกลับมา

“ไปปลุกคนอื่นสิ เราต้องไปซ้อมกันแต่เช้านะ”

ซ้อมเหรอ?...  ซ้อมอะไร? จองฮันเห็นซึงกวานยู่หน้าอิดออด

“ฮยอง~ นี่เช้ามากเลยนะ ผมแค่ลุกมาเข้าห้องน้ำเอง ขอนอนต่อไม่ได้เหรอ~?”

“ไม่ได้! ไปเลยเร็วๆ รีบไปปลุกทุกคน กว่าจะกินข้าว กว่าจะอาบน้ำ”

“คร้าบ เข้าใจแล้ว” ซึงกวานเดินจากไป จองฮันมองตามเงียบๆ

“โฮชิ พวกนายจะไปไหนกันเหรอ?” ขนมปังในมือหมดแล้ว โฮชิยื่นแผ่นใหม่ให้ จองฮันรับมาทันที โฮชิป้อนเข้าปากตัวเองหนึ่งคำใหญ่ๆ

“ไปซ้อมครับนูนา” ขนมปังคำใหญ่ไม่เป็นอุปสรรคต่อการพูดของโฮชิ

“ซ้อมอะไรเหรอ?”

“ซ้อมเต้นครับ?”

จองฮันเลิกคิ้ว โฮชิจึงอธิบายเพิ่ม

“พวกเราเป็นศิลปินน่ะครับ”

“จริงเหรอ?” ตาหวานเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น บนสวรรค์ก็มีศิลปิน เขาชอบดูการแสดงของศิลปิน มันทำให้เขาเพลิดเพลินอย่างบอกไม่ถูก และตอนนี้เขาก็ได้เจอศิลปินบนโลกมนุษย์!

“พวกเราแค่ทำตามความชอบของตัวเองน่ะครับนูนา” โฮชิยิ้มแป้น

“ฉันขอไปดูพวกนายซ้อมได้ไหม?”

“ได้สิครับ”

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ เสียงโหวกเหวกในห้องพักดังขึ้นเรื่อยๆ จองฮันเพิ่งรู้ในตอนนี้เองว่าการกินข้าวเช้ากับการอาบน้ำมันวุ่นวายมาก จะอาบน้ำไปกินข้าวไปก็ไม่ได้เสียด้วยสิ  จองฮันอาบน้ำเสร็จเป็นคนสุดท้าย พร้อมกับที่เอสคุปส์จัดการมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อยพอดี

แค่อาบน้ำเสร็จมันน่าสนใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ทำไมทุกคนในห้องต้องมองเขาเป็นตาเดียว? หรือว่าเพราะเขาอาบน้ำคนสุดท้ายเลยถูกมองว่าชักช้า?

“ไม่มีผ้าเช็ดผมเหรอ?” เสียงเข้มของเอสคุปส์ดังขึ้น จองฮันเลิกคิ้ว

มีนะ เช็ดแล้วด้วย

“นูนามานั่งนี่ดีกว่า” มินกยูฉุดข้อมือจองฮันมายังเก้าอี้ตัวยาว คว้าผ้าขนหนูผืนเล็กจากราวติดมือมาด้วย

ปลายผมสีน้ำตาลเข้มพราวไปด้วยหยดน้ำ ความเปียกชื้นกระจายทั่วศีรษะ รินหยดลงบนเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางที่เจ้าตัวสวมอยู่

มินกยูเช็ดผมให้จองฮัน คว้าไดร์เป่าผมที่วางอยู่ไม่ไกลมาใช้งาน

ในที่สุดก็ได้เวลาไปห้องซ้อม จองฮันเดินเคียงข้างโฮชิตลอดทาง จองฮันชอบที่โฮชิเล่าเรื่องต่างๆ ให้ฟัง ทำให้เขารู้สึกว่าที่แห่งนี้ยังมีอะไรอีกมากที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน

 

ตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้ามาในห้องกว้างของตึกสูง  จองฮันตื่นตาตื่นใจกับผนังที่บุด้วยกระจกทึบแสง ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็เห็นเงาสะท้อนของตัวเอง จองฮันมัวแต่เพลิดเพลินกับของเล่นใหม่ พลันสะดุ้งตัวโยนเมื่อมีคนสะกิดจากด้านหลัง

“นูนาจะนั่งดูก็ได้นะครับ แต่ถ้าเบื่อ นูนาไปเดินเล่นข้างล่างก็ได้” เวอร์นอนเข้ามาบอกจองฮันก่อนผละออกไป

จองฮันนั่งบนเก้าอี้ตัวใหญ่ในห้อง มองดูทุกคนหารือกันด้วยท่าทางเคร่งเครียด ไม่นานทุกคนต่างแยกย้ายกันวอร์มร่างกาย ยืดแขนเหยียดขา  จองฮันกำลังนั่งมองเพลินๆ โฮชิก็ตะโกนเรียกทุกคนรวมกัน

ท่าเต้นและเสียงร้องทำให้จองฮันคล้ายโดนมนต์สะกด ไม่รู้ตัวเลยว่านิ่งมองการฝึกซ้อมของกลุ่มคนตรงหน้านานแค่ไหน

ศิลปินนี่เท่ชะมัด

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนที่พวกเขายังซ้อมกันไม่หยุด จองฮันมองคนนั้นทีคนนี้ทีด้วยความเป็นห่วง เครื่องปรับอากาศไม่ได้ช่วยขับไล่เหงื่อของทุกคนเลย แม้จะเหนื่อยหอบแต่ก็ยังไม่หยุดเต้น จนกระทั่งเมื่อเสียงตะโกนของเอสคุปส์สั่งให้พัก ทุกคนนอนราบกับพื้นทันที

จองฮันวิ่งเอาผ้าขนหนูกับน้ำเย็นยื่นให้แต่ละคน วิ่งไปหาคนนั้นทีคนนี้ทีด้วยความเป็นห่วง

มนุษย์นี่บ้าพลังกันทั้งโลกเลยหรือเปล่านะ

จองฮันกวาดสายตามองทุกคน มีใครยังไม่ได้น้ำดื่มอีกหรือเปล่า?

เหมือนจะมีแฮะ

จองฮันยื่นขวดน้ำเย็นให้คนที่นั่งหอบ มือหนารับไปเปิดกรอกปากทันที

“ดื่มช้าๆ ก็ได้” เสียงหวานเอ็ดเบาๆ

สิบเอ็ดคนนอนแผ่กับพื้น มีเอสคุปส์คนเดียวที่นั่งข้างจองฮัน

ในขณะที่ดวงตาใสมองทุกคนทั่วห้อง สายตาของเอสคุปส์นิ่งมองใบหน้าเนียนของคนข้างๆ

มองทำไม?...  เอสคุปส์ก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าอยากมอง

“เธอทำอะไรได้บ้าง?” เอสคุปส์ถาม

จองฮันมองเพดานห้อง นึกหาคำตอบให้เอสคุปส์

“ทำได้หลายอย่างนะ แต่อยู่ที่นี่ฉันใช้เวทมนตร์ไม่ได้ เลยไม่แน่ใจว่าจะทำอะไรได้บ้าง”

“ฮะ?”

“ฮะ? อะเอ่อ แบบ นายหมายถึงจะให้ฉันทำอะไรเหรอ? ” ยิ้มแหยส่งไปให้ด้วย

“ร้องเพลง แต่งเพลง เต้น อะไรแบบนั้น เธอทำอะไรได้บ้าง?”

จองฮันมองขวดน้ำที่ตั้งอยู่ข้างตัว พยายามนึกทบทวนว่าเคยทำอะไรแบบนั้นมาก่อนหรือเปล่า

“ฮยอง ผมว่าให้นูนาลองก็ดีนะ” เสียงอูจีแทรกเข้ามา เอสคุปส์ส่งสายตาไม่เข้าใจไปให้ อูจีผุดนั่ง รีบพูดต่อ

“ให้นูนาเต้น ร้องเพลง แร็พ ทุกอย่าง ถ้านูนาทำได้ ก็เพิ่มเข้าวงเรา”

“ผู้หญิงเนี่ยนะ?” เอสคุปส์เลิกคิ้ว

จองฮันมองคนนั้นทีคนนี้ที พยายามจะหาจังหวะแทรกว่า

ฉันไม่ใช่ผู้หญิงเว้ย!’

“วงเรามีแต่ผู้ชาย ถ้ามีผู้หญิงในวง วงเราก็จะมีแฟนคลับผู้ชายด้วยนะ” อูจีพูดต่อ พลันโฮชิเสริมเข้ามา

“ดีนะ เวลาเต้นก็จะลงตัวด้วย ถ้ามีสิบสามคน จะจัดแถวเต้นง่ายขึ้น”

ไม่มีใครหยุดฟังจองฮันพยายามอธิบายเลยสักคน ดูเหมือนว่าตอนนี้ทุกคนในห้องจะให้ความสนใจกับการ ออดิชั่นของจองฮันเป็นพิเศษ มีคณะกรรมการตั้งโต๊ะพิจารณาด้วย จริงจังแค่ไหน~ ถามใจเธอดู

“นูนาเต้น” โฮชิให้เต้น ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจว่าให้เต้นทำไมแต่จองฮันก็เต้น  เต้นเท่าที่นึกได้ แต่คงไม่ถูกใจโฮชิเท่าไร

“นูนาแร็พ” แร็พเหรอ? ต้องทำยังไง? อ๋อ จุนบอกให้ทำเหมือนวอนอู งั้นก็ต้องทำตามวอนอู  เขาว่าเขาทำตามวอนอูทุกอย่างเลยนะแต่คงไม่ถูกใจเวอร์นอนเท่าไรแฮะ

“นูนาร้อง” ร้องเหรอ? แล้วร้องกับแร็พมันต่างกันยังไง? ท่าทางเลิกลั่กของจองฮันทำให้ซึงกวานยอมยื่นมือเข้ามาช่วย ซึงกวานให้จองฮันร้องท่อนของซึงกวาน

เสียงหวานใสสะท้อนก้องในห้องกว้าง สิบสองคนในห้องนั่งนิ่งดั่งต้องมนตร์สะกด ความน่าหลงใหลแฝงมาในน้ำเสียงชวนฝัน

จองฮันหยุดร้องเมื่อทุกคนนิ่งไป คงไม่ถูกใจอีกแน่ๆ….

“นูนามาอยู่โวคอลไลน์เลย” ซึงกวานร้องลั่น

“สวรรค์ทรงโปรด ทรงประทานจองฮันนูนามาให้พวกเรา” โดกยอมคุกเข่า ประสานมือแนบอก

จองฮันทำอะไรไม่ถูก ถูมือไปมาจนแทบจะจุดไฟได้ด้วยมือเปล่า

เสียงฮือฮาดังลั่นห้อง จองฮันกลับไปนั่งที่เดิม มองดูทุกคนสุมหัวกัน มันดูเคร่งเครียดจนจองฮันนึกกลัว ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรผิดไปหรือเปล่า

“นูนาลองมาซ้อมร้องเพลงกับพวกผมไหม?” อูจีเข้ามาชวน จองฮันเลิกคิ้ว

“จะดีเหรอ?”

“ดีสิครับ ดีมากเลยด้วย”

อูจีจริงจังจนจองฮันหวั่นใจ อูจีให้เขาร้องหลายเพลง ทดสอบเสียงหลายครั้ง ลองร้องประสานเสียงกับโวคอลไลน์ จองฮันเพิ่งได้ทำในสิ่งที่เขาไม่เคยทำมาก่อน ยิ่งได้เห็นห้องทำงานของอูจีด้วยแล้ว ยิ่งสร้างความตื่นเต้นให้จองฮันเข้าไปใหญ่ เทคโนโลยีมากมายในห้องเรียกความสนใจจากจองฮันได้เป็นอย่างดี ทุกอย่างดูน่าตื่นเต้นไปหมด

 

สิบสามชีวิตใช้เวลาในห้องซ้อมจนดึก จองฮันแทบไม่ได้ออกไปไหน มีแค่ช่วงเที่ยงที่เขาลงไปซื้อข้าวกลางวันกับเวอร์นอนขึ้นมาให้ทุกคน และตอนนี้ก็ถึงเวลาต้องกลับห้องพักเสียที

“ฝนตกอ่า” มินกยูคราง

มินกยูชะงักที่ทางออกของตึก เมื่อหัวแถวชะงักก็ชะงักไปจนถึงหางแถว

“ที่ไหนมีร่มบ้างเนี่ย” วอนอูผละไปวิ่งหาร่ม และอีกหลายคนก็ตามหาร่มเช่นกัน

จองฮันมองซ้ายมองขวา ไม่รู้จะเริ่มหาร่มยังไง? เขาไม่รู้ว่า ร่มคืออะไร? บนสวรรค์ไม่มีเจ้าสิ่งที่เรียกว่า ร่ม

จองฮันเห็นมินกยูถือวัตถุยาวๆ ไม่นานมินกยูก็กางมันออกพลางร้องลั่นว่าเจอร่มแล้ว อ๋อ เจ้าสิ่งนี้สินะที่เรียกว่าร่ม

“ไปเร็วฮยอง เดี๋ยวฝนตกหนักกว่านี้ เดี๋ยวจะเปียก” มินกยูกระชากแขนวอนอูให้เดินออกไปด้วยกัน มือข้างหนึ่งถือร่ม มืออีกข้างโอบไหล่วอนอู

จองฮันมองหลายคนที่หาร่มเจอแล้วต่างพากันเดินออกไป แทบมองไม่ทันว่าใครเป็นใคร พลันจองฮันสะดุ้งเมื่อมือของใครบางคนกระตุกข้อมือเขาให้เดินตาม

“ยืนอย่างนั้นแล้วเมื่อไรจะได้กลับ?” เอสคุปส์เอ่ยเรียบๆ จองฮันเดินตามแรงจูงมือ เอสคุปส์กางร่มออก มือข้างหนึ่งถือร่ม มือข้างหนึ่งโอบไหล่เขา

“แล้วคนอื่นล่ะ?” เสียงใสถามด้วยความเป็นห่วง เอี้ยวตัวหันไปมองคนที่ทยอยตามมา เพราะมัวแต่สนใจด้านหลัง ร่างจองฮันจึงหลุดจากรัศมีของร่ม สายน้ำฝนรินรดลาดไหล่เล็ก

“เดินดีๆ เปียกหมดแล้วน่ะเห็นไหม?” เอสคุปส์โอบไหล่เล็กแน่น แต่กระนั้นจองฮันก็ยังเปียกอยู่ดี เอสคุปส์ตัดปัญหาด้วยการใช้มือข้างที่ถือร่มวาดผ่านไหล่เล็ก ไม่ต่างอะไรกับการล็อคตัวร่างขาวให้อยู่ในอ้อมแขน จองฮันไม่เปียกฝนแล้ว

“นายเปียกหมดแล้ว” จองฮันร้องขึ้น

“ไม่เปียกซะหน่อย” แค่ฝนสาดใส่จนเสื้อชุ่มไปทั้งตัวแค่นี้เอง ไม่เปียกหรอก

“ฉันถือเองดีกว่า” จองฮันจะแย่งร่มไปถือ ทว่าแรงของร่างหนากลับเยอะกว่า จองฮันสู้แรงเอสคุปส์ไม่ได้เลย

“เดินไป เดี๋ยวก็ถึงห้องแล้ว”

เสียงทุ้มดังขึ้น จองฮันไม่เอ่ยถ้อยคำใดตอบโต้อีก ยอมเดินตามที่เอสคุปส์บอกจนกระทั่งถึงห้อง

ชีวิตบนโลกมนุษย์วันที่สอง สนุกกว่าที่คิดเสียอีก ได้ทำอะไรตั้งหลายสิ่ง เจออะไรตั้งหลายอย่าง และที่สำคัญ เพิ่งได้รู้ว่าการร้องเพลงมันมีความสุขมากถึงเพียงนี้

 

 

 

1004

 

 

 

มาแล้วค่ะ ^^ มาพร้อมเซเว่นทีนคัมแบค > < เย้!

ตอนแรกตั้งใจว่าจะอัพเรื่องของคู่มินวอนด้วย แต่คงลงไม่ทันคืนนี้  ง่าา รู้สึกผิด

ตอนนี้ก็ยาวขึ้นกว่าตอนที่แล้วประมาณครึ่งหน้าบอกว่าจะต่อให้ยาวขึ้นก็ยาวขึ้นจริงๆ T T

 

เซเว่นทีนคัมแบคนี่มินกยูหล่อมาก  T T หล่อจนเราหวั่นไหว หล่อออออออ อิจฉาวอนอู T T มินกยูผมสีนี้ช่างหล่อเหลา T T  ดูหล่อขึ้นและโตขึ้นมาก   ไม่รู้จะเมนใครจริงๆ เหมือนจะเมนจองฮันแต่ก็เหมือนจะเมนซูนยอง แล้วมาเจอมินกยูแบบนี้อีก ฮ่อก! T T  หล่อทุกคน T T  ทำเอาระทวยได้ทุกคน T T งืออออออออออออ 

 

 

 

 

เจอกันตอนต่อไปค่ะ ^^

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #185 kannal (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:51
    ความใกล้ฝนนี่คืออะไร>< ฝนตกแล้วเราต้องใกล้ชิดกันมั้ย>< เขินไปสิกะรัตอย่างเรา ~
    #185
    0
  2. #144 exokrisyeol (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 06:15
    โอ๊ยยยย บ่มีใครเชื่อนางจริงๆ ความแมนของหนูจองหาได้ยากยิ่ง WRITER FIGHTING นะคร้าา
    #144
    0
  3. #90 ma_jung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 10:38
    โอยย งานดี >\\\< กริ้ดแรงงง
    #90
    0
  4. #71 Mymimz :) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 08:52
    โอ้ยย น่ารักกกก -///-
    #71
    0
  5. #66 supamas1 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 17:38
    จองฮันนูนาาาา
    น่ารักมว้ากกกก
    #66
    0
  6. #53 SiverRia - SaMa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 01:10
    ทำไมมันช่างละมุนละไมขนาดนี้ โอ้ยยยยยย T///T
    เป็นเรื่องที่อ่านแล้วให้ความรู้สึกฟีลกู๊ดมากๆค่ะ 
    มาต่อนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ♥
    #53
    0
  7. วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 21:07
    ชอบเรื่องนี้ๆๆๆๆๆๆๆๆ > #52
    0
  8. #51 exokrisyeol (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 20:40
    นางฟ้าชัดๆ เฮ้อออออ แสนดีจริงๆเลยค่ะะะ >////< เสียงสวรรค์ ชอบบบ 55555 จองฮัน : เมื่อไหร่จะรู้ว่าหนู่เป็นชายยยย 5555 WRITER FIGHTING นะคร้าาา
    #51
    0
  9. #47 panda_bambam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 12:27
    แง้งงมาต่อไว้ๆนะคะ พี่ซอลคนดีสุดดดูแลนางฟ้าตลอดดดด
    #47
    0
  10. #46 ployploypim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 01:21
    รออยู่นะคะ
    #46
    0
  11. #45 ployploypim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 23:25
    คุปส์นะคุปส์ทำเป็นเข้ม ห่วงก็บอกว่าห่วงดิ้
    #45
    0
  12. #43 Approdite (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 01:57
    รออ่านนนนนๆๆๆๆๆ ชอบคุ่นี้มาก ^^  
    #43
    0
  13. #42 Approdite (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 01:57
    รออ่านนนนนๆๆๆๆๆ ชอบคุ่นี้มาก ^^  
    #42
    0
  14. #41 LatteLeo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 16:16
    นางฟ้าาาา ทำไมน่ารักขนาดนี้ㅠㅠ เริ่มอิจฉาคุปสึเบาๆ555555
    #41
    0
  15. #36 OlafMoon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 12:36
    พี่คุปส์เย็นชากับนางฟ้าจังเลย กลัวจะหลงรักนางฟ้าน่ะสิ 555 ไรท์ค่า ติดตามอยู่น้า รออยู่น้า สู้สู้นะคะ รีบมาต่อน้า พลีสสส
    #36
    0
  16. #32 superjunior_ELF (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 19:15
    มาต่อเร็วๆสิไรท์ ฮืออออออออ มันดีมากเลยนะไรท์มาต่อเถอะนะขอร้องง
    #32
    0
  17. #27 MM27as (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2558 / 20:24
    แอร๊ยยยย ชอบมากค่ะ>,<
    รีบมาต่อนะคะไรต์เตอร์~~~
    #27
    0
  18. #24 Sasithorn S. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 21:11
    ชอบค่ะสนุกดี ยื่งอิงวงด้วยแล้วยิ่งหน้าตามแบบว่าคิดภาพตามได้เลย น่ารักมากมายรีบมาต่อเร็วๆนะคะ

    จะรออ่านค่ะ คิดถึงนางฟ้าจองฮันกับลีดเดอร์เอสคุปส์จะแย่อยู่แล้ว...
    #24
    0
  19. #23 ::ANNA:: (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 17:21
    นางฟ้าของพี่ ทำอะไรก็น่ารักไปหมด ฮืออออออออ
    #23
    0
  20. #22 MRbunny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2558 / 22:16
    รออ่านค่าๆๆๆ นานๆทีจะเจอฟิควงนี้อะ หาอ่านยากมากกกกเป็นกำลังให้ไรต์ค่ะ อยากอ่านฟิควงนี้จริงๆและก็อยากอ่านคู่มินวอนด้วย หลงมินจนสลบคาคอมเลย5555
    #22
    0
  21. #21 KookkukE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2558 / 13:38
    โอ๊ยยยยยย น่ารัก~~~ #แอบมีโมเม้นมินวอน >\\< เมื่อไหร่ทุกคนจะเลิกคิดว่าจองฮันเป็นผู้หญิง 555555 คุปส์จ๋าน่ารักและแมนมากจ๊ะ อิจฉาจองฮันเลยยย ><"
    #21
    0
  22. #20 myxingxingzs (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2558 / 02:33
    รออ่านนะครับบบ คูปส์กำลังเริ่มชอบแล้ว หุหุ -.,-
    #20
    0