1004 The story of an Angel [S.Coups x Jeonghan] [SEVENTEEN]

ตอนที่ 3 : Chapter 2 คืนแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    23 ก.พ. 60

Chapter 2

 

             จองฮันยืนนิ่งกลางห้องพัก กวาดสายตามองทั่วห้อง เพ่งมองเครื่องใช้ไฟฟ้าหลายชนิดที่ตั้งเรียงราย เขาเคยเห็นแค่ในหนังสือ เพิ่งได้เห็นของจริงก็ตอนนี้  ไม่ได้สนใจเลยว่ามีสายตากว่าสิบคู่จ้องมองตนอยู่

เอสคุปส์นั่งบนเก้าอี้ตัวยาวในห้องพักที่คืนนี้คงเป็นที่นอนของใครสักคนที่นั่งล้อมวงกันอยู่บนพื้น โฮชิกับดิเอ้ทหิ้วสัมภาระของจองฮันเข้ามาวางไว้มุมหนึ่งของห้อง โฮชิเห็นจองฮันยืนนิ่งคล้ายทำตัวไม่ถูกจึงเอ่ยชวนให้นั่งด้วยกัน

“เธอมานี่” เสียงของเอสคุปส์ทำให้จองฮันชะงัก ร่างขาวมองตามมือหนาที่ชี้ไปยังที่ว่างข้างตัวบนเก้าอี้ จองฮันเดินไปหาอย่างว่าง่าย

“คุปส์ฮยองลุกสิ” อูจีเข้าไปกระซิบกับพี่ใหญ่ เอสคุปส์ลุกจากเก้าอี้ทันทีที่จองฮันเดินมาถึง  ตอนนี้บนเก้าอี้จึงมีจองฮันเพียงคนเดียว ส่วนอีกสิบสองชีวิตนั่งล้อมวงอยู่บนพื้น

“สวัสดี ฉันชื่อโจชัวร์นะ” โจชัวร์เอ่ยพลางยื่นมือข้างหนึ่งไปด้านหน้า จองฮันมองมือนั้นอย่างลังเล หากแต่ยอมยื่นมือไปจับ โจชัวร์เขย่ามือเบาๆ เป็นการทักทาย

“ยินดีที่ได้รู้จักนะโจชัวร์” จองฮันส่งยิ้ม สบตาทุกคนเป็นเชิงทักทาย พลันเสียงสดใสของคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ดังขึ้น

“ผมโฮชิ นี่ดิเอ้ท นั่นคุปส์ฮยอง ข้างคุปส์ฮยองก็จุนกับเวอร์นอน ที่นั่งอยู่ตรงนั้นมีดีโน่ ซึงกวาน โดกยอม ตรงโน้นมีมินกยู วอนอูแล้วก็อูจี” โฮชิยิ้มแป้น จองฮันทวนชื่อทุกคนตามที่โฮชิแนะนำ

“นี่เธอ” เสียงเอสคุปส์ดังขึ้น จองฮันสะดุ้งสุดตัว

“เธอเกิดปีอะไร?” เอสคุปส์ถาม

1995” จองฮันตอบเสียงใส

“ปีเดียวกันเลย” โจชัวร์ร้องขึ้น

“นูนาจริงๆ ด้วย” โฮชิร้องออกมา

“ต้องเรียกว่าจองฮันนูนาใช่ไหม?” ซึงกวานหันไปกระซิบกับโดกยอม

จองฮันมองคนนั้นคนนี้คุยกัน จากเสียงซุบซิบเริ่มกลายเป็นเสียงตะโกนในเวลาไม่กี่วินาที เรื่องที่จองฮันได้ยิน เป็นเรื่องที่จองฮันไม่เข้าใจเลย ทำไมต้องเรียกเขาว่านูนานะ?

“นูนาเป็นผู้หญิง มาอยู่กับพวกเราจะดีเหรอ?” มินกยูเอ่ยเสียงดัง จากนั้นตามมาด้วยประโยคแสดงควาคิดเห็นจากหลายเสียง แยกไม่ออกว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร

“แต่ถ้านูนาไม่อยู่กับพวกเราแล้วจะให้นูนาไปอยู่ที่ไหน?”

“เอาไว้ค่อยคิดพรุ่งนี้ได้ไหม? คืนนี้ให้นูนาอยู่กับพวกเราก่อน”

“จะให้นูนาอยู่กับพวกเราหรอ? ท่ามกลางผู้ชายสิบกว่าคนเนี่ยนะ”

“ทุกคนหยุด! เงียบก่อน!” เอสคุปส์เอ่ยเสียงดัง พลันทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ สิบสองชีวิตจับจ้องคนที่นั่งห้อยขาบนเก้าอี้ จองฮันลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ได้แต่สงสัยว่าคำว่านูนาบนโลกมนุษย์กับบนสวรรค์ใช้ต่างกันเหรอ?

“เธอไม่มีที่ไปใช่ไหม?” เอสคุปส์ถามคนบนเก้าอี้ จองฮันพยักหน้ารับ

“เธอไม่ว่าอะไรใช่ไหม? ถ้าต้องค้างคืนในห้องที่มีแต่ผู้ชาย” จองฮันขมวดคิ้วกับคำถามนั้น

“ทำไมเหรอ?” ถามอย่างไร้เดียงสา ได้รับรอยยิ้มมีเลศนับตอบกลับจากทุกคนในห้อง ยกเว้นคนที่เอาแต่ถามจองฮันอยู่ตอนนี้

“เธอแน่ใจนะว่าเธอไม่ได้โกหกเรื่องหลงทาง” เอสคุปส์เอ่ยเสียงเข้ม จองฮันพยักหน้ารัวกลับมา

“ไม่ได้ความจำเสื่อมด้วยใช่ไหม?” เอสคุปส์ถามต่อ 

“ฉันปกติดีน่า ฉันแค่หลงทางมาเท่านั้นเอง ฉันดีใจนะที่มาเจอพวกนาย ไม่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าป่านนี้ฉันจะเป็นยังไง” จองฮันเอ่ยพลางยิ้มแหย  นึกภาพตัวเองเดินไปเดินมาบนโลกมนุษย์อย่างไร้จุดหมายปลายทาง ไม่รู้ว่าจะได้เจออะไรบ้าง จองฮันไม่รู้จักคำว่าอันตราย เพราะฉะนั้นสิ่งที่จองฮันคิดกับสิ่งที่คนอื่นในห้องคิดจึงต่างกัน  ทุกคนนึกถึงอันตรายที่จองฮันอาจจะได้เจอ หน้าตาและรูปร่างของจองฮันมันเย้ายวนน้อยเสียเมื่อไร ถ้าจองฮันหลงทางมาอย่างนี้แล้วเจอใครไม่รู้ฉุดไป ไม่อยากจะคิดเลยว่าจองฮันจะเป็นยังไง

“ตกลงคืนนี้เธอค้างที่นี่ไปก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันวันหลัง” เอสคุปส์เอ่ยเฉียบขาด ไร้เสียงคัดค้าน ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ไม่นานเสียงของเวอร์นอนก็ดังขึ้น

“จะให้จองฮันนูนานอนตรงไหนดี?”  พลันเสียงเซ็งแซ่ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

“ข้างนอกนอนสามคนที่นอนก็เต็มแล้ว ห้องนั้นก็สี่คน ห้องโน้นก็สี่คน” ซึงกวานร่ายยาว จากนั้นตามมาด้วยเสียงถกเถียงของเด็กหนุ่มทั้งหลาย

“ห้องคุปส์ฮยองไง” โฮชิโพล่งเสียงดัง เอสคุปส์เลิกคิ้ว

“คุปส์ฮยองนอนคนเดียวนี่ ให้จองฮันนูนานอนด้วย” ดิเอ้ทเสริม

“จะให้นอนกันสองคนเนี่ยนะ? ผู้หญิงกับผู้ชายนะ! พวกนี้นี่” เอสคุปส์ขมวดคิ้ว ส่ายหน้าหน่าย

“แต่ไม่มีที่จะให้จองฮันนูนานอนแล้วนะ  ห้องคุปส์ฮยองมีที่ว่างนี่” ดีโน่สนับสนุนอีกเสียง

“พวกเอ็งตั้งสติ ฟังนะ ฉันเป็นผู้ชาย จองฮันเป็นผู้หญิง จะให้นอนห้องเดียวกันแค่สองคนได้ยังไง?”

“เอ่อขอโทษนะ” เสียงใสโพล่งเสียงเบา หากแต่ทุกคนในห้องพร้อมใจหุบปากฉับทันที 

“ฉันสงสัยนิดหน่อย ฉันไม่ค่อยเข้าใจว่าพวกนายเถียงกันเรื่องอะไร แต่ว่า ฉันนอนตรงไหนก็ได้นะ”  จองฮันยิ้มแป้น

“นูนานอนห้องคุปส์ฮยองได้ไหมครับ? กับคุปส์ฮยองสองคน” จุนถาม

“ได้สิ ยังไงก็ได้ แค่พวกนายให้ที่นอนก็ดีใจแล้ว” จองฮันเอ่ยเสียงใส

“คุปส์ฮยอง ให้จองฮันนูนานอนด้วยจะเป็นอะไรไปเล่า แค่นี้งกเหรอ?  กับคนสวยก็งกเหรอ?” มินกยูยู่หน้า มองเอสคุปส์ด้วยสายตาผิดหวัง เอสคุปส์ถอนหายใจเฮือก

“ก็ได้ๆ พอใจหรือยัง?” เอสคุปส์เลิกคิ้ว มองทุกคนในห้อง กำลังจะไล่ทุกคนให้ไปนอน เสียงใสก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน

“คือว่า ฉันขอถามอะไรอีกนิดนึง” จองฮันมีสีหน้าลังเล

“ว่ามาสิ” เอสคุปส์เอ่ยตอบ

“ทำไมพวกนายต้องเรียกฉันว่านูนา ที่บ้านของฉันก็มีคำนี้นะ แต่ว่าใช้กับผู้หญิง  ที่นี่เขาใช้คำว่านูนากับผู้ชายเหรอ?” จบประโยค ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ  ได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศชัดเจน

“ก็นูนาเป็นผู้หญิง พวกเราก็เรียกนูนาว่านูนา ไม่แปลกนี่ครับ” อูจีตอบ

“ฉันเป็นผู้หญิง?” จองฮันเลิกคิ้ว เบิกตากว้าง  “ฉันไม่ใช่ผู้หญิงนะ ฉันเป็นผู้ชาย”  จองฮันสบตากับทุกคนในห้อง  ทุกคนอยู่ในอาการเดียวกันคือ ขมวดคิ้ว

“นูนาเป็นทอมเหรอ?”  ดีโน่ถาม

“ทอมคืออะไร? แต่ช่างเถอะ ฉันไม่ใช่ทอมแน่ๆ ฉันเป็นผู้ชาย”  จองฮันพูดไปแล้วก็ต้องถอนหายใจ ไม่มีการตอบสนองจากสิบกว่าชีวิตที่นั่งอยู่

“นูนาจะบอกว่าตัวเองเป็นผู้ชาย เพราะไม่อยากให้คุปส์ฮยองคิดมากใช่ไหมละครับ?” วอนอูเอ่ยออกมา จองฮันชะงักทำไมถึงคิดอย่างนั้นเล่า

“ไม่ใช่ ฉันเป็นผู้ชายจริงๆ  ฉันสงสัยมาสักพักแล้วว่าพวกนายเถียงกันเรื่องอะไร แต่หาจังหวะถามไม่ได้เลย ฉันมีโอกาสพูดแล้วก็ขออธิบายเลยว่าฉันเป็นผู้ชาย ไม่มีอะไรต้องคิดมาก ฉันนอนตรงไหนก็ได้ พื้นหน้าจอสี่เหลี่ยมดำๆ นี่ก็ได้มันคืออะไรนะโทรทัศน์ใช่ไหม? นั่นล่ะ ฉันนอนตรงไหนก็ได้ เพราะฉันเป็นผู้ชาย” จองฮันยิ้มแย้มให้ทุกคนในห้อง

“ผมว่านูนาคงง่วง”  โฮชิเอ่ยเสียงเบาแต่ได้ยินทั้งห้อง

“อะไรกันเล่า ไม่เชื่อใช่ไหมว่าฉันเป็นผู้ชาย?”  ทุกคนพยักหน้าพร้อมเพรียง จองฮันชะงักค้าง  ผู้หญิงต้องมีอะไรบ้างนะอ้อ

“ฉันเป็นผู้ชายจริงๆ ไม่เชื่อดู” มือขาวจับชายเสื้อแน่น เตรียมเลิกเสื้อขึ้น  หน้าท้องขาวเนียนใกล้เผยสู่สายตาคนทั้งห้อง พลันมือหนาของใครบางคนเข้าตะปบชายเสื้อดึงปิดหน้าท้องขาวเนียนก่อน

“ทำอะไร! เธอนี่” เอสคุปส์ถอนหายใจ  ละมือออกจากชายเสื้อของคนตัวขาว

“นูนาไปพักผ่อนก่อนดีกว่าครับ ผมว่านูนาคงง่วงมากแล้วละ” เวอร์นอนเอ่ยก่อนหาวสุดแรง  ทุกคนในห้องเริ่มตาปรือตาปรอยกันเป็นแถว

“ไปนอนเถอะ” เอสคุปส์ว่าจบก็เดินไปยังห้องนอน ทุกคนในห้องเริ่มกลับไปยังที่นอนของตน จองฮันมองตามเงียบๆ

“เธอจะไม่นอนหรือไง ที่นอนเธออยู่ทางนี้” เอสคุปส์เอ่ยเสียงดัง จองฮันหันมอง เห็นเอสคุปส์ยืนรออยู่ จองฮันเดินตามไปทันที

จองฮันก้าวเข้าไปในห้องสี่เหลี่ยม  ถ้านอนกันหลายคนคงดูแคบกว่านี้ แต่เพราะมีกันอยู่ในห้องแค่สองคน ห้องเลยดูโล่งมากๆ

“เธอนอนตรงนี้” เอสคุปส์ชี้ไปยังที่ว่างของเตียงสองชั้น ที่นอนของจองฮันคือเตียงชั้นล่าง 

“ห้องน้ำอยู่ด้านนอก เธอคงเห็นแล้ว” เอสคุปส์เอ่ยพลางปีนขึ้นเตียงชั้นสอง  มือหนายื่นหมอนหนุนใบหนึ่งลงมาให้คนด้านล่าง

“คงจะพอหนุนได้ ฉันไม่ค่อยได้ใช้ใบนี้หรอก มันวางอยู่เฉยๆ”  เอสคุปส์ว่าจบจึงล้มตัวลงนอน ได้ยินเสียงกุกกักดังมาจากเตียงชั้นล่าง เดาว่าจองฮันคงกำลังจัดที่นอน  เอสคุปส์คว้าโทรศัพท์มือถือมาเล่นเกม เสียงกุกกักยังดังมาเรื่อยๆ เอสคุปส์ชำเลืองมองจองฮันที่เดินออกไปนอกห้อง  ได้ยินเสียงประตูปิดจากด้านนอก จองฮันคงไปเข้าห้องน้ำ  หลังจากนั้นไม่นาน ประตูห้องนอนเปิดออก ร่างขาวแทรกตัวเข้ามา กลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่ลอยฟุ้ง จองฮันคงใช้สบู่ในห้องน้ำ เขาว่าเขาก็ใช้กลิ่นนี้นะ ทำไมมันไม่หอมฉุยเหมือนจองฮัน?

“ทำยังไงห้องถึงจะมืด?” เอสคุปส์แว่วเสียงจองฮันพึมพำ เห็นคนตัวขาวเดินวนไปวนมาคล้ายคิดอะไรอยู่  มองซ้ายมองขวาคล้ายหาอะไรบางอย่าง  จองฮันมีสีหน้าลังเลก่อนเอ่ยออกมาเบาๆ

 “เอ่อปิดปิดเลยนะ?” สบตาคนบนเตียงชั้นสอง  เอสคุปส์สะดุ้ง ก่อนเอ่ยตอบ

“ปิดเลย”

มือขาวสับสวิตซ์ไฟอย่างไม่แน่ใจ ไม่แน่ใจว่ามันใช่ปุ่มที่จะทำให้ห้องมืดหรือเปล่า พลันทั้งห้องตกอยู่ในความมืด สมความตั้งใจของคนตัวขาว มีแสงสลัวจากแสงไฟด้านนอกเล็ดลอดเข้ามาได้บ้าง  จองฮันยิ้มกว้าง กลับมาทิ้งตัวบนเตียง

คืนนี้เขานอนที่โลกมนุษย์! ในที่สุดเขาก็มาถึงโลกมนุษย์แล้ว! เขาจะได้ใช้ชีวิตบนโลกมนุษย์แล้ว!  จองฮันทั้งตื่นเต้นทั้งอ่อนล้า แรงลมที่พาเขามาทำให้ร่างกายล้าไปหมด  ทว่ามาโลกมนุษย์วันแรกก็เหมือนจะมีเรื่องซะแล้ว เขาไม่ยอมแน่ถ้ายังถูกหาว่าเป็นผู้หญิงอยู่อีก  พรุ่งนี้จะต้องจัดการเรื่องนี้ให้ได้  จองฮันวนคิดเรื่องนี้อีกครู่ใหญ่ จนกระทั่งผล็อยหลับไป 

แต่คนบนเตียงชั้นสองยังตาสว่างเล่นเกมในโทรศัพท์มือถืออยู่ ร่างหนาผุดลุกนั่งคล้ายเพิ่งคิดอะไรได้  ปีนลงจากเตียง เปิดตู้เสื้อผ้า คว้านตู้เสื้อผ้าอยู่ไม่นานก็ได้สิ่งที่ต้องการ เอสคุปส์ถือผ้าห่มผืนใหญ่มาหยุดที่เตียงชั้นล่าง คลี่ผ้าผืนใหญ่ออก สะบัดเบาๆ ก่อนห่มให้คนตัวขาวที่นอนขดอยู่ ก่อนปีนขึ้นเตียงชั้นสอง ดึงผ้าห่มคลุมร่างตัวเอง

วันนี้ก็ให้เป็นเรื่องของวันนี้  พรุ่งนี้ค่อยคิดแล้วกันว่าจะเอายังไงต่อ

ยุนจองฮัน จะทำยังไงกับเธอดีนะ?

 

 

1004

 

 

 

มาแล้วค่ะ ^^ ฮี่ๆๆ

ชื่อตอนช่างดูสุ่มเสี่ยง ฮ่าๆๆๆๆ  

แอมจะพยายามทำให้แต่ละตอนยาวขึ้นกว่านี้ให้ได้ ^^!   

มีแรงเขียนเพราะได้เสพโมเม้นคุปส์จองแล้ว T T  ซึงชอลดูรุนแรงมาก> <! ชอบใช้ความรุนแรงกับนางฟ้าเหลือเกิน..นางฟ้าจะช้ำหมดแล้ว > <~~~

 

 

เจอกันตอนต่อไปนะคะ ^^ 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #184 kannal (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:50
    คือนางบอกนอนไหนก็ได้ บอกว่าไม่ใช่นูนา555 คือทุกคน เถียงไม่สนใครแล้ว ไม่ต่างจากชีวิตจริงวุ่นวายฉบับเซบง55555
    #184
    0
  2. #89 ma_jung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 10:28
    จองฮันนูน่าาา ใสๆวัยรุ่นชอบ 555 เซ้กซี่อ่าา เกือบเห้นท้องแบ้ว ><
    #89
    0
  3. #70 Mymimz :) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 08:13
    จองฮันนูน่า ใสไป >\\< ชอบมากก
    #70
    0
  4. #65 supamas1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 17:31
    ถึงกับถลกเสื้อ5555555จองฮันนูนาเซ็กซี่ไปนะค่ะะ
    #65
    0
  5. #50 exokrisyeol (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 20:38
    เป็นผู้ชายที่ COOL เว่ออๆอ่าาาคูปส์ ~~ 555555 จองฮันูนาพยายามเข้านะคร้าาา คือ ทำไงถึงจะบอกได้ว่าหนูเป็นชายเว๊ยยยเฮ๊ยยยย 5555 WRITER FIGHTING
    #50
    0
  6. #44 ployploypim (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 23:16
    คุปส์ตนดีอะ่ ฮืออ อบอุ่นจังง /-\
    #44
    0
  7. #39 LatteLeo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 15:00
    ฮรือออออออ พี่คุปส์น่ารักกกกก ละมุนมากๆๆๆๆๆ เพราะเธอสวยเกินไปไงนางฟ้าจองฮันเด็กๆเลยไม่เชื่อว่าพี่เป็นผู้ชายยย
    #39
    0
  8. #31 superjunior_ELF (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 19:05
    โอ้ยทำไมน่ารักงี้ งื้อออออชอบบบบบบ
    #31
    0
  9. #17 KookkukE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 17:56
    ทุกคนแบบไม่ยอมเชื่อว่าจองฮันเป็นผู้ชาย 55555 นางฟ้าสวยมากใช่มั๊ยล่ะ
    คุปส์จ๋าาา นางฟ้าหอมมากมั๊ย ? ><"   ฟิคเรื่องนี้น่ารักมากกก อยากอ่านต่อแล้วอ่า
    #17
    0
  10. #14 Farljoe (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2558 / 21:57
    เขินมากข่าาา มาอัพอีกน้าา
    #14
    0
  11. #13 PPL Ploy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 08:56
    จองฮันน่ารักสุดๆเลยย

    มาต่อไวๆนะคะ ชอบมากกกกก
    #13
    0
  12. #12 Kwa_Kwa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 22:02
    น่ารักค่ะน่ารักมากๆเลยยยยยยยยยยย มาต่อนะค่ะ งื้ออออ
    #12
    0