ความลับของต้าเกอ [KaiYuan] [TFBoys feat. TNT]

ตอนที่ 3 : Chapter 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    14 ก.ย. 63

Chapter 3

 

วันนี้ตารางสอนของอาจารย์ลู่หานไม่เยอะ อาจารย์ลู่หานเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิศาสตร์ที่ฉันทำงานอยู่ ทุกครั้งที่อาจารย์ต้องการความช่วยเหลือเรื่องงาน ฉันก็จะคอยช่วยสนับสนุน

ตอนนี้อาจารย์ลู่หานนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว ส่วนฉันกำลังพิมพ์รายงาน

ตอนนั้นเองที่ฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรผ่านสายตาที่ด้านนอกห้องเลยเงยหน้าดู เหมือนว่าฉันเห็นแผ่นหลังอาจารย์อู๋อี้ฝานไม่ไกล แล้วอาจารย์ลู่หานก็ลุกออกไปจากห้องทันที

ฉันมองตามจนลับสายตา

ช่วงนี้อาจารย์อู๋อี๋ฝานมาแถวนี้บ่อยแฮะ อาจารย์อู๋อี๋ฝานเป็นอาจารย์ภาษาอังกฤษ ตึกที่อาจารย์อี้ฝานสอนประจำอยู่คนละตึก ซึ่งก็ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไร แต่ก็ไม่ใกล้ขนาดที่ว่าจะเดินผ่านไปมาแบบไม่มีธุระได้บ่อยๆ

ฉันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องของอาจารย์ประจำเท่าไหร่ พวกเขาคงมีงานที่ต้องทำด้วยกัน ฉันเองก็มีงานที่ยังทำไม่เสร็จอีกหลายอย่าง ถ้าวันนี้ฉันทำเสร็จบ้าง ตอนกินข้าวเย็นก็คงกินได้คล่องคอขึ้นบ้างล่ะนะ

 

 

วันนี้จวิ้นข่ายไม่ได้มาเตะฟุตบอลตอนเย็น

ฉันนั่งดูดชานมไข่มุก รับลมเย็นๆ ข้างสนามฟุตบอล

ตอนนี้มีกลุ่มเด็กผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินมาที่สนามฟุตบอล นับไปแล้วก็ประมาณเจ็ดคน มีกลุ่มเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายเดินตามมาด้วย แสดงว่าเด็กๆ กลุ่มนี้ก็ฮอตใช่เล่นเหมือนกันแฮะ

หืม? ไม่ได้มาเล่นฟุตบอลหรอกเหรอ? อะไรกัน เดินลัดสนามจากฝั่งนั้นมาฝั่งนี้ มานั่งตรงโต๊ะถัดจากโต๊ะที่ฉันนั่งอยู่

ดูไปแล้วก็หล่อกันทุกคนเลยนะ

สักพักหวังจวิ้นข่ายกับอี้หยางเซียนซีก็เดินมาร่วมโต๊ะ

รู้จักกันหรอเนี่ย?

 

เรามาทำความรู้จักกับทุกคนกันดีกว่า หวังจวิ้นข่ายกับอี้หยางเซียนซีเป็นเด็กนักเรียนที่ฉันรู้จัก ส่วนอีกเจ็ดคน ฉันได้ยินหวังจวิ้นข่ายเรียกเด็กผู้ชายที่ตัวสูงๆ เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน เหมือนจะสูงทุกคน แยกไม่ได้แฮะ เอาอย่างนี้ เท่าที่ฉันได้ยินเด็กๆ เรียกกันก็มี ติงเฉิงซิน หม่าเจียฉี จางเจินหยวน ซ่งย่าเซวียน หลิวเย่าเหวิน เฮ่อจวิ้นหลิน แล้วก็เหยียนฮ่าวเฉียง

เหมือนว่าทุกคนจะอยู่ชมรมทำอาหารด้วยกัน และคงเพราะอย่างนั้นทุกคนถึงรู้จักกัน

“เกอๆ” 

ฉันดูดชานมไข่มุกพลางเบนสายตามองเด็กผู้ชายโต๊ะข้างๆ

ใครสักคนสะกิดให้หวังจวิ้นข่ายหันไปทางถนน ชี้ไปยังคนที่กำลังปั่นจักรยานอยู่

“ต้าเกอ หยวนเกออย่างขาวอะ” ฉันไม่แน่ใจว่านี่เสียงใคร เห็นหวังจวิ้นข่ายตบหัวคนพูดไปหนึ่งที

เด็กพวกนี้มองตรงไหนกัน แค่หวังหยวนใส่กางเกงขาสั้นปั่นจักรยานเอง

“ต้าเกอทำอะไรสักอย่าง”

ฉันว่าฉันรู้จักเจ้าของเสียงนี้แล้ว หลังจากที่นั่งอยู่ตรงนี้มาสักพัก คนพูดประโยคนี้คือซ่งย่าเซวียน

“นั่นสิ วิ่งไปดักรถจักรยานให้ล้มอะไรอย่างนี้ แล้วก็รับหยวนเกอไว้” อันนี้เสียงของจางเจินหยวน

“พอๆ หยุดเลย” จวิ้นข่ายยกมือปราม

“เร็วสิต้าเกอ หยวนเกอกำลังจะขี่มาถึงแล้วนะ” หลิวเย่าเหวินเร่ง

แต่ยังไม่ทันที่หวังจวิ้นข่ายจะเริ่มทำอะไรสักอย่างตามคำยั่วยุของรุ่นน้อง เจ้าของหัวข้อสนทนาก็ปั่นจักรยานมาจอดตรงหน้า

“หวัดดี ทำอะไรกัน ดูครึกครื้นดีจัง” หวังหยวนยิ้มสดใส

ฉันลอบมองท่าทางหวังจวิ้นข่าย จวิ้นข่ายดูหน้าแดงแฮะ

ต้าเกอของทุกคนดูเหมือนว่าจะทำตัวไม่ถูกนะ

“หวัดดี” จวิ้นข่ายตอบด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ

อี้หยางเซียนซีโบกมือทักหวังหยวนในท่านั่งพาดไขว่ห้างอยู่ไม่ไกล ส่วนรุ่นน้องทุกคนโค้งทักทายด้วยความพร้อมเพรียงเหมือนนัดกันมา

“นายจะไปไหนเหรอ?” หวังจวิ้นข่ายเริ่มบทสนทนา

“กำลังจะไปห้องสมุด พวกนายทำรายงานวิชาของอาจารย์ลู่หานหรือยัง?”

ฉันว่าบทสนทนาดูท่าจะไปได้สวย

ฉันดูดชานมไข่มุกไปเรื่อยๆ พลางมองใบไม้ ใบหญ้า ก่อนวกกลับมาที่กลุ่มเด็กโต๊ะข้างๆ แหมก็ไม่ได้อยากจะมองขนาดนั้นแต่นั่งใกล้กันขนาดนี้ คุยอะไรกันก็ได้ยินหมดจนฉันอดลอบมองไม่ได้

ฉันเพิ่งรู้ในตอนนั้นเองว่าหวังหยวนก็อยู่ชมรมทำอาหารเหมือนกัน มิน่าถึงดูสนิทกันดี

หวังหยวนกำลังจะผละไป แล้วฉันก็เห็นหวังจวิ้นข่ายคว้าเสื้อวอร์มแขนยาวให้หวังหยวน คนถูกยื่นให้ทำหน้าไม่เข้าใจ น่ารักแฮะ

เหมือนฉันได้ยินหวังจวิ้นข่ายบอกว่าให้เอาเสื้อมัดเอวไว้

ฉันแทบสำลักเม็ดไข่มุก

หวังหยวนรับเสื้อมา สถานการณ์ค่อนข้างกระอักกระอ่วน

“เอ่อ... ห้องสมุดหนาวนะ เอาไว้คลุมตอนอยู่ในห้องสมุดก็ได้” หวังจวิ้นข่ายพูดตะกุกตะกัก

หวังหยวนเลยยอมรับไป สักพักก็ปั่นจักรยานออกไป

“เกือบแป้กแล้วต้าเกอ” ติงเฉิงซินพรูลมหายใจ หวังจวิ้นข่ายขยี้ผมจนยุ่งไปหมด

 “ครั้งหน้าก็ซื้อกางเกงขายาวให้หวังหยวนสิ” อี้หยางเซียนซีพูดขึ้น หวังจวิ้นข่ายถึงได้หยุดขยี้ผม

“นายพาฉันไปซื้อนะ” จวิ้นข่ายเขย่ามืออี้หยางเซียนซีด้วยความกระตือรือร้น

ฉันหลุดขำ ดูนาฬิกาข้อมือก็เห็นว่าค่ำมากแล้ว ฉันควรกลับบ้าน

 

 

 

 To Be Continued...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #28 yyamtakuu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 16:55
    รออ่านนะคะ
    #28
    0
  2. #26 the title (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 21:43
    ไรเตอร์มาต่อเร็วๆๆๆๆน้าาาาาาา รออยู่ ฮืออออออ สนุกมาก
    #26
    0
  3. #22 พิม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 16:59
    รีบมาต่อนะค่ะ รอนานแย้วน้าาาา กลับมาอัพไวๆเถอะ อยากอ่านมากกกกก
    #22
    0
  4. #19 Salintip Thongsuwan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:14
    สนุกอ่ะไรท์ รอน้าาา
    #19
    0
  5. #18 ชาบู (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 09:06
    เสี่ยวตี้ดันมาเห็นซะงั้น สงสารร 55555
    #18
    0
  6. #17 NU"fiarp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 18:00
    5555555 ตลกอะ ถ้าอยู่ดีๆเขี้ยวงอกกลางรายการจะทำไงอะ
    #17
    0
  7. #15 SUGA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 19:35
    ชอบมากเลยอ่ะ><มาต่อเร็วๆน้าาา
    #15
    0
  8. #14 MayeongNes (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 23:35
    เขี้ยวหด ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาา เสี่ยวตี้ คงมีอะไรอีกหลายล้านอย่างที่ยังไม่ได้ทำ จุนไคน่าจะลองให้พูดให้หมดดูนะ ^^
    #14
    0
  9. #13 หลิวหยูอี้ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 23:30
    รอ ร๊อ  ตอนต่อไป อยากอ่านตอนต่อไปจังเลย ยังไงๆ ต้าเกอก็หนีกลิ่นหยวนไม่พ้น  เพราะมันคือกลิ่นแห่งความรัก ^ ^
    #13
    0
  10. #12 wang kaiyuan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 00:53
    มีคนรู้แล้วววว เหมือนตอนนี้ไคตี้จะเยอะ 55555

    สู้สู้ค่ะ ^^
    #12
    0