ความลับของต้าเกอ [KaiYuan] [TFBoys feat. TNT]

ตอนที่ 15 : Chapter 15 [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ต.ค. 63



Chapter 15

 

ฉันนั่งอยู่ที่ข้างสนามฟุตบอลในตอนเย็นหลังเลิกงาน หลินหยูแยกตัวไปกับแฟนเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

อีกฝั่งของสนามฟุตบอล ฉันเห็นหวังจวิ้นข่ายกับหวังหยวนกำลังเดินไปด้วยกัน มีกลุ่มเด็กผู้หญิงเดินตามห่างๆ

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่ฉันเห็นสองคนนี้ไปไหนมาไหนด้วยกัน

ในห้องเรียนก็ย้ายที่มานั่งข้างกัน อี้หยางเซียนซีเองก็ดูไม่มีปัญหา

พูดถึงเซียนซี ฉันกับเซียนซีมีประสบการณ์ร่วมกันมาหลายเรื่องเหมือนกันแฮะ ทั้งเรื่องความสัมพันธ์ของหวังจวิ้นข่ายกับหวังหยวน ทั้งความลับของแวมไพร์ เหมือนเซียนซีจะรู้ด้วย ว่าฉันบังเอิญรู้ทุกเรื่องมาตั้งแต่ต้น

วันนี้หวังหยวนพันผ้าพันคอมาเรียนทั้งที่แดดจ้า ฉันไม่ได้ถามหรอกว่าทำไม เดาจากท่าทางหวังหยวนที่ไม่เหมือนคนป่วยที่ต้องอบอุ่นร่างกาย หวังจวิ้นข่ายอาจจะขอเลือด อะไรประมาณนั้นล่ะมั้ง

พูดไปแล้วก็คิดไม่ถึง ว่าเรื่องแวมไพร์จะมีอยู่จริง

ฉันที่อ่านนิยายแฟนตาซีมาตลอด และคลั่งไคล้เรื่องพวกนี้ยังยากจะเชื่อ

เรื่องแบบนี้เดาไม่ได้เลย ใครจะไปรู้ว่าตอนพระเจ้าสร้างโลก พระเจ้าสร้างอะไรบ้าง อาจจะไม่ได้มีแค่อดัมกับอีฟ อาจจะมีมากกว่านั้น ที่ยังคงเป็นความลับตอนพระเจ้าสร้างโลก

ฉันนั่งเท้าคางมองหวังจวิ้นข่ายกับหวังหยวนเดินไปหาอี้หยางเซียนซี ที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ พลันบนโต๊ะตรงหน้าฉันมีชานมไข่มุกวางลง ฉันเงยหน้ามองเจ้าของมือ

“ผมให้ครับ”

จางเจินหยวน?

ฉันมองไปทางด้านหลัง ฉันเห็นเด็กนักเรียนอีกหกคนที่ฉันเริ่มคุ้นเคยกำลังโบกมือมาให้ฉัน

“เอ่อ... มีอะไรหรือเปล่า?” ฉันมองแก้วชานมไข่มุก สลับกับจางเจินหยวนที่ยืนอยู่

ทำไมฉันรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ

“ผมไม่เห็นอาจารย์กินชานมไข่มุกมาหลายวันแล้ว” จางเจินหยวนพูด

ฉันเลิกคิ้ว เอียงคอ

หมายความว่ายังไงนะ?

ฉันรับชานมไข่มุกมา มองจางเจินหยวนที่ทิ้งตัวนั่งตรงข้าม

“อาจารย์ครับ ผมมีเรื่องจะถาม”

“ได้สิ”

“อาจารย์มีแฟนหรือยังครับ?”

ฉันหัวเราะ ก่อนตอบว่าไม่มี

“แล้วถ้ามีผู้ชายคนนึงที่แอบชอบอาจารย์อยู่ มาขอเป็นแฟน อาจารย์จะว่ายังไงครับ?”

“คงเป็นแฟนด้วยไม่ได้”

“ทำไมครับ?” จางเจินหยวนขมวดคิ้ว

ฉันหัวเราะก่อนตอบ

“ครูไม่ชอบผู้ชาย”

จางเจินหยวนชะงัก มองฉันคล้ายไม่เชื่อ อ้าปากคล้ายจะถาม แล้วก็งับปากคล้ายลังเล

“เย็นมากแล้ว เดี๋ยวครูกลับก่อนนะ”

ฉันเอ่ยขอบคุณสำหรับชานมอีกครั้งก่อนลุกออกไป

ฉันยิ้มให้เด็กๆ อีกหกคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

ตอนนี้ฉันต้องกลับบ้านก่อนแล้วล่ะ ยังมีรายงานที่ต้องส่ง ต้องให้อาหารหนูแฮมสเตอร์ แล้วก็คืนนี้อาจจะอ่านนิยายสักสองหรือสามตอน หรือจะลองเริ่มเขียนนิยายดีนะ

 





THE END





จบแล้วจ้า ฟิค TFBoys เปิดเรื่องไว้ตั้งแต่ปี 57 แก้พล็อตไปสามรอบ

เขียนจบมาได้สักพักแล้วค่ะ ก็ลงให้จบเรื่องเลย

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามฟิคเรื่องนี้มาตลอดค่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น