ความลับของต้าเกอ [KaiYuan] [TFBoys feat. TNT]

ตอนที่ 10 : Chapter 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 ต.ค. 63



Chapter 10

 

ฉันอดคิดเรื่องแวมไพร์ไม่ได้จริงๆ

อาจารย์ลู่หานเป็นแวมไพร์ อาจารย์อี้ฝานเป็นแวมไพร์ หวังจวิ้นข่ายก็เป็นแวมไพร์

ฉันอยากเล่าเรื่องพวกนี้ให้ใครสักคนฟังจริงๆ นะ

ฉันทรุดนั่งลงโต๊ะตรงข้างสนามฟุตบอล

เวลานี้เป็นตอนเย็นหลังเลิกงานของอีกวัน

ป่านนี้หวังหยวนจะเป็นยังไงบ้างนะ

แต่ฉันว่าหวังหยวนฟื้นตัวได้เร็วกว่าที่คิดนะ

ตอนนี้หวังหยวนกำลังยืนแจกดอกกุหลาบ อยู่ตรงทางเท้ามุมถนนของมหาวิทยาลัย

คนที่เดินผ่านไปมาจะได้ดอกกุหลาบจากหวังหยวนคนละดอก

ใกล้ๆ หวังหยวนมีป้ายตั้งพื้นเขียนไว้ด้วย

ฉันหรี่ตาอ่าน

โปรโมชั่นพิเศษ

หืม?

อ๋อ เหมือนจะมีคิวอาร์โค้ดของอะไรสักอย่าง ติดไปกับดอกไม้ที่หวังหยวนแจก

ไม่ใช่แค่ได้โปรโมชั่น แต่ยังได้ดอกไม้จากมือหวังหยวน

หวังหยวนพันผ้าพันคอมาด้วย เห็นแล้วฉันก็รู้สึกร้อน อากาศตอนนี้ไม่ค่อยเหมาะกับการสวมผ้าพันคอเท่าไหร่

แต่ก็พอจะเข้าใจได้ ก็เจ้าตัวโดนกัดต้นคอจนเป็นรอยขนาดนั้นนี่นะ

ดูเหมือนตอนนี้จะมีหลายคนที่อยากได้ดอกไม้จากหวังหยวนนะ

ฉันเห็นเด็กผู้หญิงบางคนได้ดอกไม้ไปแทบจะทำเป็นช่อได้แล้ว

แต่เหมือนหวังหยวนจะมีถุงใส่ดอกไม้ประดิษฐ์เตรียมไว้อีกหลายถุง

ฉันว่าฉากนี้เหมือนขาดใครไป

หวังจวิ้นข่ายใช่มั้ย?

เวลาแบบนี้หวังจวิ้นข่ายไม่มาหรอ?

โอ้ๆ มาแล้วๆ

หวังจวิ้นข่ายเดินขนาบข้างอี้หยางเซียนซีมาจากทางตึกคหกรรม ด้านหลังมีเด็กผู้ชายอีกเจ็ดคนเดินตาม

เด็กผู้ชายทั้งเก้าคนหยุดชะงักตอนเห็นหวังหยวน

หวังจวิ้นข่ายก้มหน้างุดกำลังจะเดินหนี แต่อี้หยางเซียนซีคว้าตัวไว้ได้ก่อน

ดูท่าจะยากสำหรับหวังจวิ้นข่ายจริงๆ นั่นแหละ

เอาใจช่วยแล้วกัน

ตอนนี้ฉันว่า ฉันต้องกลับบ้านแล้ว

เดี๋ยวแวะไปเอาคูปองโปรโมชั่นจากหวังหยวนก่อน

ฉันตรงไปหาหวังหยวน หวังหยวนยื่นดอกไม้หนึ่งดอกให้ฉันพร้อมรอยยิ้ม

ฉันรับมา ยิ้มให้หวังหยวน กำลังจะผละออกไปก็ชะงักเท้า หันไปหาหวังหยวนอีกครั้ง

“นายเป็นยังไงบ้าง? เอ่อ... ดีขึ้นแล้วใช่มั้ย?” ฉันถามพลางชี้ไปยังต้นคอตัวเอง แต่หวังหยวนก็เข้าใจความหมายที่ฉันต้องการสื่อ เจ้าตัวลูบคอที่พันผ้าพันคอไว้

“ดีขึ้นมากแล้วครับ” หวังหยวนยิ้มตอบ

ฉันพยักหน้ารับ กำลังจะผละออกไป ก็ต้องชะงักอีกครั้ง

ฉันหันกลับไปขอดอกไม้เพิ่มอีกหนึ่งดอก หวังหยวนก็ยื่นให้ด้วยรอยยิ้มสดใสอย่างเคย

ฉันรับมาพร้อมรอยยิ้ม แล้วฉันก็เดินออกมาจริงๆ สักที

 






“หวังจวิ้นข่าย”

ฉันยื่นดอกไม้ให้หวังจวิ้นข่ายที่กำลังยื้อยุดกับอี้หยางเซียนซี หม่าเจียฉี หลิวเย่าเหวิน

ทุกคนชะงักเมื่อเห็นฉัน

หวังจวิ้นข่ายหลบตาฉัน

ฉันเลยเดินเข้าไปใกล้ ยื่นดอกไม้ให้

“ครูเอาดอกไม้มาจากหวังหยวนตรงนั้น”

หวังจวิ้นข่ายมองฉันด้วยสายตาที่ค่อนข้างประหลาดใจ  ปนจับผิด และระแวง

ตอนนั้นเองจางเจินหยวนก็แทรกตัวเข้ามา คั่นกลางระหว่างฉันกับหวังจวิ้นข่าย

“อาจารย์ชอบข่ายเกอเหรอครับ?!” จางเจินหยวนเบิกตากว้าง เสียงของจางเจินหยวนไม่ได้เบาเท่าไหร่

“ชอบสิ อาจารย์หลายคนก็ชอบ” ฉันตอบด้วยความสัตย์จริง

“ไม่ใช่ ผมหมายถึง อาจารย์ ชอบ ข่ายเกอ ชอบ เป็นแฟนคลับ อยากเป็นแฟน” จางเจินหยวนอธิบาย

“เฮ้ย! ไม่ใช่ ไม่ได้ชอบแบบนั้น” ฉันปฏิเสธจนมือเป็นระวิง

“แล้วอาจารย์ให้ดอกไม้ข่ายเกอทำไม?” จางเจินหยวนช่างซักเหมือนกันแฮะ

“ครูเอาดอกไม้มาจากหวังหยวน หวังจวิ้นข่ายชอบหวังหยวนไม่ใช่เหรอ?”












To Be Continued...





นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น