ความลับของต้าเกอ [KaiYuan] [TFBoys feat. TNT]

ตอนที่ 1 : Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    13 ก.ย. 63


Chapter 1

 

เมื่อคืนฉันยังอ่านนิยายเรื่องล่าสุดไม่จบเลย อีกไม่กี่ร้อยหน้าก็จบแล้ว แต่ก็ง่วงเกินกว่าที่จะอ่านต่อในเวลาตีสอง วันนี้ฉันเลยมาทำงานด้วยสภาพที่ไม่ค่อยน่ามองเท่าไร

ฉันเป็นผู้ช่วยอาจารย์สอนวิชาภูมิศาสตร์ในมหาวิทยาลัยในตัวเมือง และกำลังเรียนต่อ งานอดิเรกอ่านนิยายแฟนตาซี ชีวิตตอนนี้ก็ค่อนข้างวุ่นวายอยู่เหมือนกัน งานก็ต้องทำ รายงานก็ต้องส่ง แฟนก็ต้องหา นิยายก็ต้องอ่าน กับข้าวก็ต้องทำ หนูแฮมสเตอร์ก็ต้องเลี้ยง

ฉันทำงานที่นี่มาได้กี่ปีแล้วนะ? สองปีหรือสามปี? น่าจะเข้าปีที่สาม และยังทำอยู่จนถึงตอนนี้ คิดไว้ว่าเรียนจบแล้วจะสมัครงานเป็นอาจารย์ประจำในมหาวิทยาลัยสักที่ ส่วนตอนนี้ก็ต้องทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย

โอ้! เหมือนว่าตอนนี้ฉันจะได้ยินเสียงกรี๊ดนะ ดังมาจากกลุ่มเด็กผู้หญิงที่อยู่ห่างจากฉันประมาณห้าร้อยเมตร ถึงฉันจะมองไม่เห็นว่าตรงนั้นเกิดอะไรขึ้น แต่ก็พอจะเดาได้

คงมาจากเด็กผู้ชายคนนั้น...

หวังจวิ้นข่าย

เด็กผู้ชายตัวสูง ผิวขาว แก้มอมชมพู ขนตายาว ดวงตากลมโต เดี๋ยวๆ ฉันบรรยายให้เขาดูหวานขนาดนั้นได้ยังไง

เขาก็คือเด็กผู้ชายตัวสูงโปร่งที่เดินมาไกลๆ นั่นไง เดินจนแทบจะวิ่งอยู่แล้ว

ฉันเคยเห็นเขาในห้องเรียนวิชาภูมิศาสตร์ เขาเป็นนักเรียนเศรษฐศาสตร์ที่สนใจภูมิศาสตร์ เป็นคนตั้งใจเรียน  เวลาเห็นเขาในห้องเรียนแล้วอดมองไม่ได้เลย

ฉันต้องไปทำงานแล้ว วันนี้ขอให้เป็นวันง่ายๆ อีกวันหนึ่งด้วยเถอะ

โอ๊ย!

เอ้า! ล้ม! ฉากในละครภาคค่ำยอดฮิต เดี๋ยวหวังจวิ้นข่ายจะต้องมาถามฉันว่าอาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่า

คอยดูนะ

เขาเดินมาทางนี้หรือยัง? ตื่นเต้น

 

เอ๊ะ?

ไม่มีเหรอ?

อ้าว ไปทางนั้นแล้ว

“อาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?”

ฉันยิ้มพลางตอบคำถามเด็กสาวคนหนึ่งตรงหน้า เป็นนักเรียนที่น่ารักจัง ฉันขอบคุณเธอ แล้วฉันก็เดินไปห้องทำงาน

เขินเลย

 

 

ได้ดื่มชานมหลังทำงานนี่มันดีจริงๆ

ตอนนี้เย็นแล้ว ฉันนั่งดื่มชานมอยู่ที่เก้าอี้ข้างสนามฟุตบอล ชีวิตประจำวันของฉันแต่ละวันก็วนไปวนมา ตื่นมาทำงาน ตกเย็นกลับบ้าน ไปกินอาหารข้างนอกกับหลินหยูบ้างบางครั้ง

วันนี้ฉันไม่อยากไปไหน แค่อยากนั่งอยู่ข้างสนามฟุตบอลเรื่อยๆ

วันนี้มีใครมาเล่นฟุตบอลบ้างน้า

เหมือนว่าจะเห็นหวังจวิ้นข่าย ใช่จริงด้วย เขากำลังเล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆ

หวังจวิ้นข่าย

เด็กผู้ชายที่ฮอตในหมู่สาวๆ คนนั้นเข้ามาเรียนที่นี่ตอนไหนนะ เหมือนจะเป็นสองหรือสามปีที่แล้ว

ต้องยอมรับเลยแหละว่าเป็นคนที่ละสายาตาไม่ได้ มีแรงดึงดูด จะหยิบจับทำอะไรก็น่ามอง

อย่าคิดว่าฉันจะหลงชอบเด็กอะไรแบบนั้นนะ

ฉันแค่ชื่นชมตามประสาคนมีอายุเท่านั้นล่ะ

“ขอโทษนะครับอาจารย์”

หืม? มีใครคุยกับฉันหรือเปล่า?

 “อ่า... จวิ้นข่าย มีอะไรเหรอ?”

“ลูกบอลอยู่ใต้เก้าอี้ที่อาจารย์นั่งอยู่ ผมขอเอาลูกบอลคืนนะครับ”

“อ้อ” ฉันย่อตัวเก็บลูกบอลให้จวิ้นข่าย

“ขอบคุณครับ”จวิ้นข่ายยิ้ม

เขาวิ่งกลับไปเตะบอลกับเพื่อนแล้ว

เห็นไหมละ? คิดเหมือนฉันไหมว่าเด็กคนนี้น่ะน่ารัก

 

 

 



To Be Continued...




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #29 HuanHuan1412 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 00:15
    แวมไพร์หน้าแมว555555
    #29
    0
  2. #23 MAYwrn_DnE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 17:20
    พี่จวิ้นนน แกเป็นแวมไพร์ที่แปลงร่างเป็นแมวดิ ปล้ำข่าย. อย่าลืมกัดคอข่อย ข่อยอยากเป็นแวมไพร์~~
    #23
    0
  3. #9 MayeongNes (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 00:06
    ง่อววว แวมไพร์หรอ หล่อๆอย่างนี้ ตามหามานานนนนนน
    #9
    0
  4. #4 Suchanan Senkhruea (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2557 / 23:18
    พี่จวิ้นข่ายเป็นเเวมไพร์นี่เยี่ยมสุดๆเลยค่ะ 
    มาอัพต่อเร็วๆนะคะ  ^^
    #4
    0
  5. #3 My K-Pop (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 22:28
    รอมาอัพนะคะไรท์ สนุกมากมายเลยค่ะ เสี่ยวไคเป็นแวมไพร์!!! จะเป็นยังไงต่อนะ ลุ้นค่ะลุ้น > #3
    0
  6. #2 แฟนอี้ฝาน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 23:40
    น่าสนุกค่ะมาต่อนะคะไรท์
    #2
    0