คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย ǹ [Siwon x Heechul] [SJ 's Fiction] [Yaoi]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

        

 

 

                                                

 

                                     พี่ฮีชอล..ทำไมพี่ชอบว่าผมเด็กอยู่เรื่อยเลยอ่ะ






 

                                   


                                                                        

              ก็รึนายไม่ใช่เด็ก



 

 

   Vote.


                        




ThanksTheme ^^
 
ธีมมั่วซั่วหลากสไตล์ เชิิญชม!!

 


 Rasp Free Theme dek-d By i'nutberry














 


เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 พ.ค. 58 / 18:45










Title: ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ~!

Couple: SiWon x HeeChul

 
Author : iiam


เอ๊ะ  อย่าเพิ่งสิ  ร่างบางร้องขึ้นเมื่อรู้สึกว่ามีมือ  มือหนึ่งมาเกาะแกะที่ร่างเค้าเกินจำเป็น

หื้ม   ทำไมล่ะคับ ร่างสูงไม่ได้ฟังคำต่อว่าตะกี๊เล้ย~ยังพยายามที่จะซุกจมูกโด่งลงไปกันเรือนผมหอมของร่างบาง           น่ารักตรงหน้า

ชั้นจะเข้าบ้าน......นายอย่าเพิ่งมาเกาะแกะชั้นสิร่างเล็กพูดไม่คิดอะไร  พยายามขืนตัวออกจากอ้อมกอดแกร่ง  ของร่างสูง

 อืม........คับ ไว้เข้าบ้านก่อนก็ได้ O_Oเฮือก!!!!~ร่างเล็กถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลง

จะเข้าบ้านดีไม๊  ละเนี่ย =.=

  ฮีชอล~~~” เฮ่อ........พอดีว่ามีคนมา ฮ่าๆ มีเพื่อนมาทักพอดี

นายลืมเอาสมุดการบ้านมารึป่าว  ชั้นเห็นอยู่บนโต๊ะนาย เห็นว่าเป็นสมุดการบ้านอ่า 

 วันนี้การบ้านเยอะด้วยถ้า ไม่ได้ ทำคงแย่  ชั้นเลยเอามาให้^-^”เพื่อนคนนั้น ปั่นจักรยานหอบแฮ่กมาแต่ไกล 

มาถึงก็พล่ามยาวซะ        

              .........ฮีชอล รับมาอย่างซึ้งใจ

  ชั้นไปล่ะนะ~~…………อ้อ!  บ๊ายบายชีวอน เพื่อนของฮีชอลไปแล้ว  ตอนนี้ก็เหลือแค่.........

 เข้าบ้านได้รึยังอ่าคับ   ชีวอนอ้อนๆ  แต่ฮีชอลก็ไม่ได้ใจสนใจอะไรมากมาย  

สะบัดหน้าหนีชีวอน กอดกระเป๋าแน่น

ก่อนจะ.........เดินเข้าบ้านไป ร่างสูงที่ยืนมองอยู่ก็ไม่มั่นใจ ว่าจะดีใจหรือเสียใจกับการกระทำของร่างบางดี

   ฮีชอลเอากระเป๋าเข้าไปเก็บไว้ในห้องนอน ปกติก็อยู่ตัวคนเดียวอยู่แล้ว  แต่วันนี้........

  พี่ฮีชอล~ค้าบ~~”    นั่นแหละ เสียงๆนี้ ฮีชอลรู้สึกเบื่อจริงๆ แต่ทำไงได้  ตกปากเป็นแฟนเค้าแล้ว

   ตอนแรกมันไม่ติ๊งติ๊อง ขี้อ้อนขนาดนี้นี่นะ    อยู่ๆกันไปทำไมมันขี้อ้อนขนาดนี้เนี่ย

    ฮีชอลรีบเดินออกจากห้องนอนให้เร็วที่สุด ออกจากบ้านได้ยิ่งดี  ขอแค่ออกไปให้พ้นๆที่ตรงนี้ก่อน

   พี่ฮีชอล ร่างสูงรีบกระตุกคว้าแขนเล็กของร่างบางไว้

  อะไร  ฮีชอลห้วนกลับไป ทำให้ร่างสูงใจเสียขึ้นมานิดๆละ

   อ่า พี่โกรธอะไรผมอ่าฮะ

    ป่าวฮีชอลพยายามดิ้นให้หลุดออกจากมือใหญ่ แต่พยายามไปก็เท่านั้น..

    ฮีชอลรู้ความพยายามไม่เป็นผลเท่าที่ท่ควร          

     ร่างสูงคว้าร่างบางตรงหน้าเข้ามากอดแนบชิด     

    ดันตัวให้ห่างพอประมาณ   จ้องเข้าไปในดวงตากลมโตของ ร่างบางตรงหน้า 

     จ้องซะ เขินกันเลยทีเดียว   ฮีชอลอายจนไม่รู้จะทำยังไง  มาจ้องกันอย่างงี้ได้ไง เขินเป็น เหมือนกันนะ

    ฮีชอลอายสะบัดหน้าหนี   ร่างสูงยิ่งกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

   โกรธอะไรผมอ่ะคับ~” ชีวอนพยายาม  จ้องตาฮีชอล

   ก็ไม่ได้โกรธอะไรซะหน่อย ฮีชอลพยายามขืนตัวออกจากอ้อมกอดแกร่งนี้

  ผมรู้นะ~ว่าพี่ต้องโกรธอะไรผมอยู่แน่ๆ  อ่า~ผมทำอะไรผิดหรอฮะ ร่างสูงยังพยายามจ้องตาร่างบาง

    ชีวอนก้ม ลงกระซิบข้างหู ปล่อยลมหายใจอุ่นๆปะทะต้นคอขาว 

    พยายามซุกหน้าลงกับเรือนผมหอม  ไซร้พอเป็นพิธี

  ไม่นะ ชีวอน!”  ฮีชอลตวาดใส่ พร้อมๆกับที่พยายามขืนตัวออก  ชีวอนตกใจเลยยอมปล่อย  ฮีชอลรีบถลาตัวออก 

   ห่าง จากนั้นก็จ้ำหนีไป   ใครจะรู้ล่ะ ฮีชอลอายจนหน้าแดง   แอบยิ้มไม่หุบอยุ่คนเดียว  ไม่อยากให้ชีวอนเห็น
    สภาพนี้   เล้ย~แต่ก่อนที่ฮีชอลจะหนีชีวอนไปได้ไกล  ก็ถูกโอบเอวไว้จาก ด้านหลัง

  ฮีชอล ชีวอนนั่นเอง  ชีวอนใช้มือทั้งสองข้างโอบเอวร่างเล็กไว้

   ไม่ว่าจะยังไงเห็นร่างเล็กอารมณ์ไม่ดีจนตวาด ใส่อย่างงี้  ชีวอนก็ยิ่งรู้สึกใจเสีย

    ไม่ว่าผมจะทำอะไรผิด ..... ผมขอโทษนะฮะ  อย่าโกรธผมนะฮะ   ร่างสูงซุกหน้าลงกับลาดไหล่เล็ก

  ผมรักฮีชอลนะฮะ  คำพูดของร่างสูง ทำเอาร่างบางยิ้มไม่หุบ  ฮีชอลตีมือชีวอนเบาๆ  แต่ชีวอนไม่ปล่อย 

 ก็กลัวฮีชอลจะตวาดใส่อีก  ชั้นโกรธอะไรนาย ฮึ! ...น้อยใจทำเป็นเด็กไปได้ ฮีชอลพูดออกมาเบาๆ

ชีวอนปล่อยแล้ว    ชีวอนสังเกตแว๊บนึง ฮีชอลหน้าแดงยิ่งกว่ามะเขือเทศสุก

 ฮีชอลรู้สึกถึงการจับผิด  เลยพยายามจะเดินหนี 

    แต่  ทีนี้ผมโกรธจริงๆแล้วนะ ชีวอนเริ่มงอนอีกแล้ว 

ฮีชอลที่กำลังจะหนีเลยรีบหันกลับมาดู(ใจ)ชีวอนอีกรอบ

เป็นอะไรอีกล่ะฮึ ฮีชอลเอื้อมมือเล็กๆมาจับหน้าชีวอน  ...ชีวอนจับมือนั้นไว้

   ทำไมชอบเอาผมไปเปรียบกับเด็กอยู่เรื่อยเลยชีวอนจ้องตาอีกแล้ว  จ้องอีกแล้ว  เขินเป็นนะโว้ย~!

   หืม.........เรื่องแค่นี้เอง  คิดมากไปได้  ฮีชอลยิ้มน่ารักให้ชีวอน

   แต่ว่า...ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะฮะ  ชีวอนกระตุกข้อมือฮีชอลแรงๆ  ฮีชอลปลิวตามแรงดึง เข้าไปอยู่ในอ้อมอก 

     ของร่างสูง   ชีวอนไม่รอช้ารีบช้อนร่างบางขึ้นแนบอก ไปยังเตียง

   เฮ้ยๆๆๆๆๆ!!! นี่นายจะทำอะไรฮะ!!!!....ปล่อย!!!!”  ฮีชอลพยายามดิ้น 

   แต่ครั้งนี้ดูท่าชีวอนคงไม่ปล่อยง่ายๆแน่  ชีวอนวางฮีชอลลงบนเตียงเบาๆ  ฮีชอลรีบเขยิบหนีทันที

  ไม่นะชีวอน!   ไม่นะ!”  ฮีชอลพยายามหนีจะลงจากเตียงให้ได้ แต่ชีวอนวิ่งดักทุกที่ซะนี่  ชีวอนจับฮีชอลไว้

    ดึงเข้าหาตัวทันที ก่อนจะขึ้นคร่อมไว้  ใช้มือทั้งสองข้างกดข้อมือร่างเล็กแนบกับเตียง

  ชี~วอน~ ไม่นะ  ชั้นไม่..........เอาตอนนี้........นะ  ฮีชอลพยายามหาแสงสว่างแห่งความปลอดภัย   

ชีวอนแนบจูบให้ฮีชอล  ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัด หาน้ำหวานในโพรงปากเล็ก ร่างบางเองเมื่อได้รับสัมผัสนั้นก็เผลอตอบรับสัมผัสของร่างสูงไปโดยไม่รู้ตัว  ชีวอนแอบยิ้มในใจ  มือหนาค่อยๆปล่อยข้อมือเล็กมา  ปลดกระดุมเสื้อร่างเล็กออก  เผยให้เห็นแผ่นอกบางขาวเนียน  ริมฝีปากร้อนไล้มาที่ซอกคอระหง  ไซร้ต่ำลงไปเรื่อยๆ มือหนาทั้งสองข้างหยอกล้อกับเม็ดสีชมพูบนอกของร่างบางตรงหน้า   ก่อนจะใช้ริมฝีปาก ครอบครองไว้    แล้วดูดอย่างกระหาย

  อื้อ~! อ๊ะ~” ร่างบางครางออกมาเบาๆ  ชีวอนลากลิ้นลงมาเรื่อยๆ เรียกความเสียวซ่านให้ร่างบางไม่น้อย 

 

 

   ..............กิ๊งก่อง~!  

..............กิ๊งก่อง~!  อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก!!ใครมาขัดจังหวะฟระ  ชีวอนนึกโมโหอยู่ใน ใจ  

กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มแล้วเชียว(?)   ชีวอนรีบผละออก จากร่างบางตรงหน้า  ฮีชอลได้แต่นอนหอบอยู่บนเตียง  พยายามระงับอารมณ์ที่มันใกล้จะปะทุ

   ..............กิ๊งก่อง~!   .

.............กิ๊งก่อง~!

  

  รู้แล้วๆ   ฮีชอลพยายามลุกโดยมีชีวอนช่วยประคอง  ฮีชอลรีบติดกระดุมเสื้อ  รีบเดินไปเปิดประตูรับผู้มาเยือน

ฮะ ฮีชอลโผล่ใบหน้าน่ารักมาทักบุคคลที่เพิ่งมาเยือน(!!)

เอ่อ............ฮีชอล.....ชั้น .. ชั้น..คนๆนั้นได้แต่ยืนอ้ำๆอึ้งๆ  ชีวอนที่แอบดูอยู่ไกลๆ อยากจะฆ่าคนที่เพิ่งมาถึงนี้จริง       เชียว คือ...ว่า..คืนนี้ชั้นขอนอนบ้านนาย.......ได้ไม๊พูดพร้อมกับส่งสายตาวิงวอนสุดฤทธิ์  

จริงๆฮีชอลดีใจ  สุดๆพราะไม่แน่ว่าถ้าไม่มีคนๆนี้  ฮีชอลอาจจะไม่มีความสุข(เอ่อ........หรือมีความสุข) แน่

ได้สิ......ทึกกี้  ฮีชอล หลบทางให้เพื่อนเข้ามา  ชีวอนถึงกับเลือดขึ้นหน้า   ฮึ่ม!!พี่ทึก!!!!!!       
ฮี
     ฮีชอลรีบวิ่งมาหาชีวอน  นี่นายควรจะกลับไปได้แล้วนะ ฮีชอลละล่ำละลักพูด

ทำไมอ่า~”  ชีวอนถึงกับหัวเสีย

ก็ให้ผมอยู่ด้วยคนเป็นไรอ่า    อย่าบอกนะว่าพี่คิดจะนอกใจผมไปตีฉิ่งกะพี่ทึกกี้อ่ะ  พูดพร้อมทำหน้างอนๆ

น่ารักจิงเชียว

บ้าหรอนายนี่   เอาอะไรมาคิดเนี่ย  ใครจะกล้าทำแบบนั้นเล่า นายไม่เชื่อใจชั้นรึไงเด็กโง่ ฮีชอล  ยิ้มหวานให้

ยื่นมือเล็กไปหยิกแก้มร่างสูงตรงหน้า

เด็กอีกแล้วอ่ะ  พี่อ่ะผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ใช่เด็กแล้วอ่า~”  งอนหนักขึ้นไปอีก เฮ่อ...พูดอยู่นั่นแหละว่าไม่ใช่เด็ก แล้วที่ทำอยู่เนี่ย  มันควรเรียกว่าอะไรเนี่ย............ฮีชอลถอนหายใจหนักขึ้นไปอีก

ก็ได้~เข้าใจแล้ว   แต่ตอนนี้กลับไปก่อนนะ  พร้อมลากร่างสูงออกมา   แต่จู่ๆชีวอนก็ดึงฮีชอลเข้ามากอดไว้พร้อมกระซิบที่ข้างหู

เด็กก็โตได้นะฮะ   พร้อมกับฉวยโอกาสหอมแก้มใสไปฟอดใหญ่  ก่อนจะปล่อยร่างบางแล้วเดินไปประจันหน้ากับทึกกี้ หวัดดีฮะ  พี่ทึกกี้  ชีวอนโบกมือลา   ทึกกี้ยิ้มตอบไป

 เฮ่อ. ฮีชอลลอบถอนหายใจเบาๆ

 แล้วนี่ .........ทำไมถึงมาหาชั้นได้ล่ะนี่    ฮีชอลเริ่มซักละ

ก็..........คยูไปอยู่กะซองมิน      ดงแฮก็ไปต่างจังหวัดกะคิบอม    ฮยอกก็ไปจีนกะฮัน

 แล้วชั้นก็เพิ่งทะเลาะกับคังอินมาด้วย"

“"โอเค.........ได้ๆ ใจเย็นๆนะ   ฮีชอลพยายามปลอบเพื่อน   ระหว่างนั้นดูเหมือนทึกกี้จะสังเกตอะไรได้

  พอเค้ามาชีวอนก็ออกไป

“"เอ่อ..ฮีชอลชั้นคงไมได้เข้ามาขัดจังหวะ

"อ้อ!ปล่าวๆ ป่าวเลยนายไม่ได้เข้ามาขัดจังหวะอะไรเลย   ไม่มี๊  ทึกกี้ยังพูดไม่ทันจบ  ฮีชอลก็สวนขึ้นมาทันที   ทึกกี้เห็นถึงความผิดปกติของฮีชอลก็เข้าใจทันที อ่า  ฮีชอล   เค้าขอโทษนะ 

ฮีชอล ชั้นนอนแค่คืนนี้คืนเดียวนะ   ลอกการบ้านนายด้วยก็ดีนะ^^”   O-O

              ตกดึก..... ~นอราโก~นอราโก~  ……

  ว่าไง~”  ร่างบางรับโทรศัพท์ด้วยความง่วงงุน  รู้แน่ๆว่าใครโทรมา   เสียงเรียกเข้าเพลงนี้ที่เจ้าตัวเอาไปตั้งเองแค่เบอร์เดียวด้วย

“"นอนรึยังอ่ะ คับ   ฮีชอล  มองซ้ายมองขวา  ทึกกี้หลับไปแล้ว   ที่สำคัญ ทึกกี้ขี้เซาด้วย

“"มีอะไร โทรมาดึกๆดื่นๆ ฮีชอลเริ่มดุ

“"พี่อ่ะ คนเป็นแฟนกันโทรหากันต้องมีอะไรด้วยหรอ   ก็ผมคิดถึงพี่อ่ะ  อยากได้ยินเสียงพี่อ่ะ   งอนอีกแล้ว ผู้ใหญ่คนนี้       --- ..---

“"อ่ะ ๆ   จ้ะๆ  ฮีชอลชักจะรำคาญ ถามว่าเบื่อไม๊ก็ไม่นะ  ดีออก   ได้แกล้งคนด้วย

“"พี่ไม่คิดถึงผมหรอ

“"ก็เหมือนนายนั่นแหละ  ฮีชอลอมยิ้มอยู่คนเดียว พยายามควบคุมเสียงให้ดูปกติที่สุดอย่าให้เค้ารู้ว่ากำลังเขินอยู่

   พี่ดูดาวบนท้องฟ้าสิคับ

"อืม...ทำไม

“"ผมอยากรู้ว่าพี่จะมองดาวดวงเดียวกับผมไม๊

“"แหม ~นายนี่คิดอะไรเหมือน

“"เด็ก  ......  อีกแล้ว  พี่อ่ะ    ชีวอนขัดขึ้นเมื่อรู้ว่าฮีชอลจะพูดว่าอะไร

“"ก็รึนายไม่ใช่เด็กล่ะฮึ

“"พี่อ่ะ   ก็ได้ถ้าพี่ชอบว่าผมเด็ก  พรุ่งนี้ผมจะพิสูจน์ให้พี่ดูว่าผมไม่ใช่เด็ก

“"จะพิสูจน์อะไร ยังไงก็เชิญเถอะ

  โอเคฮะ  งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะฮับ    แล้วก็...หลับฝันดีนะฮะ  แล้วเราไปเจอกันต่อในฝันนะฮะ  ชีวอนพูดจบก็จุ๊ฟ โทรศัพท์ไปทีหนึ่งก่อนฮีชอลจะกดวางสาย   ส่ายหัวน้อยๆให้กับความเอาแต่ใจของคนที่ขึ้นชื่อว่าแฟน……

 

 

.............  รุ่งเช้า...

 

 

“"พี่ฮีชอล  ใครเรียกอ่ะ  จะนอน

“"ฮีชอล~~~~~~~~~~”  อ๊ะ คุ้นๆ  เสียงนี้

"เฮ่ย!”  เมื่อฮีชอลลืมตาขึ้นมาก็เจอเข้ากับชีวอนในระยะประชิดห่างกัน......กี่ไมโครเมตรล่ะนั่น     อ่าว เฮ่ย   แล้วงี้ ทึกกี้ไปไหนล่ะเนี่ย    ฮีชอลมองหารอบห้อง  เหมือนชีวอนจะรู้ว่าฮีชอลคิดอะไรอยู่

พี่ทึกกี้ไปหาอะไรทานนอกบ้านฮะ   ผมสวนทางกะเค้าตอนผมมา  เค้าบอกว่าเห็นพี่นอนอยู่เลยไม่กล้าปลุก           ผมเลยอาสามาปลุกให้ฮะ  แหม  ดูทำหน้าเข้าดูเหมือนว่าตัวเองนี่ได้ปฏิบัติภารกิจระดับชาติสำเร็จงั้นแหละ     
    "มาทำไมแต่เช้าเนี่ย  ฮีชอลพยายามตั้งสติ เผื่อว่า ถ้าเจอเข้ากับอะไร(?)จะได้ตั้งตัวทัน

“"หัวใจเรียกร้องมานี่ฮะ ทำเอาฮีชอลเขินเข้าไปใหญ่

ชั้นขอไปดูข้างนอกก่อนนะ  ฮีชอลพยายามจะลุก

เดี๋ยวค่อยไปก็ได้นี้ฮะ  มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก  ชีวอนฉุดข้อมือเล็กไว้ 

 กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  ชั้นต้องเจออะไรอย่างนี้แต่เช้าเลยหรอเนี่ย

วันนี้วันเสาร์  ไม่ต้องไปโรงเรียน ไม่ต้องกลัวสาย  ชีวอนพูดพร้อมสายตาเจ้าเล่ห์   ฮีชอลค่อยๆหันมามองชีวอน 

ชีวอนฉุดข้อมือฮีชอลให้มานั่งตักตน  พร้อมรัดเอวร่างบางไว้แน่นๆ

นี่ ถ้าทึกกี้กลับมาเห็นจะทำไง ฮะ  ฮีชอลพยายามพูด  เริ่มรู้สึกไม่ดีละ   มันจะอะไรนักหนานะ

“"ช่างพี่เขาสิคับ เฮ่อ........ ดูมันตอบ      ชีวอนเริ่มซุกไซร้ ซอกคอขาว

“"ชีวอน อย่าเพิ่งสิ  ฮีชอลพยายามหลบหลีกจากใบหน้าหล่อนั้น

“"ผมอยากรู้จังว่าทำไมชอบว่าผมเด็กประจำเลย

“"ก็ร็นาย” 
“"ไม่ใช่เด็ก  ประจำอ่ะพี่  ชีวอนจับฮีชอลกด แนบข้อมือกับเตีบง

"ผมคิดว่าต่อไปนี้ต้องมีข้อบังคับกันหน่อยแล้ว ชีวอนก้มลงไปสูดความหอมจากซอกคอขาว

"อะ...อะไร  ฮีชอลพยายามดิ้น  อย่าบอกนะว่าที่จะพิสูจน์ว่าไม่ใช่เด็กนี่มัน.........อ๊ากกกกกก

   ถ้า  ฮีชอลว่าผมเด็กอีก   ผมจะ...ไม่ต้องบอกก็รู้      ชีวอนลากริมฝีปากมาประกบกับริมฝีปากบาง  เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดกันอยู่ภายใน  แล้วชีวอนก็ผละออกมมา  ชีวอนมองฮีชอลด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ฮีชอลถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลง     .....   

 

ฮีชอล~~”    ทึกกี้  ทึกกี้ ทึกกี้อีกแล้วววววว  ทึกกี้ตะโกนเข้ามา    ชีวอนแทบทนไม่ไหว   แต่ก็ผละออกมาจากร่างบาง   คือว่า....ชั้นจะกลับแล้วนะ  ทึกกี้เปิดประตู  เข้ามาแว๊บนึงแล้วก็จากไป    ดีที่เปิดเข้ามาแค่ตัวบ้าน ไม่ถึงห้องนอน  ชีวอนใจเต้นอีกรอบ  แต่ทีนี้ฮีชอลพยายามวิ่งหนีให้ได้  ทำไมมันถึงมาเป็นอะไรอย่างนี้ตอนนี้ด้วย   ชีวอนวิ่งไล่จับฮีชอลอยู่ภายในห้องนอน

  โอ๊ย  ฮีชอลร้องออกมา เมื่อถูกร่างสูงโอบเอวไว้แล้วดึงแรงๆเข้าหาตัว

  นายนี่ เล่นอะไรเหมือนเด็กนะ  ฮีชอลพูดไม่คิด  แต่พอมาคิดได้มันก็สายไปเสียแล้ว  ฮีชอลรีบใช้มือเล็กๆขของตัวเองปิดปากไว้   แต่.มันก็เท่านั้น

   เมื่อกี๊  ว่าไงนะฮะ ชีวอนก้มลงคลอเคลียตามลาดไหล่เล็ก

   เฮ่อ..แต่เมื่อกี๊ชั้นไม่ได้ตั้งใจนะ  ฮีชอลพยายามดิ้น  ไม่รอดแน่ ฮีชอลเอ้ย~~ชีวอนช้อนร่างบางขึ้นแนบอก

 

 วางบนเตียงอย่างทะนุถนอมแล้วขึ้นคร่อมไว้  ก่อนจะลงโทษพี่ชายที่ชอบว่าเค้าเด็กอยู่เรื่อย ภายในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นไอแห่งความรัก  ในความคิดของชีวอนตอนนี้คือ  ไม่มีใครเข้ามาขัดจังหวะรักนี้ได้อีกแล้ว แต่...หารู้ไม่ว่า

 

 

"เฮ่ย...ลืมโทรศัพท์ ทึกกี้พึมพำเบาๆ ขณะที่กำลังเดินกลับบ้าน  ทึกกี้จึงรีบเดินกลับมาที่บ้านของฮีชอลอีกรอบ  แต่คครั้งนี้ มาแบบเงีบยๆ ทึกกี้ตัดสินใจค่อยๆเปิดประตูบ้านเข้าไป   มองหาโทรศัพท์จนทั่วแต่ก็หาไม่เจอ  บังเอิญทึกกี้ไ ได้ยินเสียงอะไรดังมาจากห้องของฮีชอล   บวกกับความต้องการหาโทรศัพท์จึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปในห้อนนอน  เบาๆ 

  ภาพที่ทึกกี้เห็น  ก็ทำให้ทึกกี้อยู่ต่อไม่ได้      ไอครั้นจะเรียกฮีชอลมาล่ำลาตอนนี้มันก็ดูกระไรอยู่ 

 โทรศัพท์มือถือกับความสุขเพื่อน  ทึกกี้เลือกอย่างหลังมากกว่า   ทึกกี้ค่อยๆปิดประตูและออกจากบ้านไป 

(ถ้าทึกกี้ขัดจังหวะอีกชีวอนฆ่าพี่ทึกแน่)ในที่สุดชีวอนและฮีชอลก็ได้อย่างที่ตัวเองต้องการกันทั้งคู่  

 ฮีชอลนอนหอบอยู่ข้างๆชีวอน  ชีวอนกอดฮีชอลไว้แน่นๆ

  ผมโตแล้วนะคับ   ผมรักคุณนะ ฮีชอล  ชีวอนประทับจูบที่หน้าผากร่างบาง 

  ปัดผมที่ตกลงมาปิดใบหน้าสวยออก     ฮีชอลได้แต่ยิ้มรับ  กอดชีวอนตอบแน่นๆ

   ชั้นก็รักนายฮีชอลพูดเบาๆแต่ดังเต็มโสตประสาทรับเสียงของชีวอน

 

    บอกแล้วถ้าคิดที่จะรักกันไม่ต้องดูเรื่องอายุ  

    เพราะยังไง …………..

 

 

  ...............ชั้นก็รักนาย   ชีวอน..........

 

 

 

---------------------------------------The End------------------------------------

 

ผลงานอื่นๆ ของ iiam

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

28 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 17:03

    เขินหนักมากกกก

    #28
    0
  2. #27 kyuminlove
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 18:33
    ป้าทึกก็ขัดจังหวะเด็กอย่างวอนตลอดเลยนะ 55555



    น่ารักอ่า
    #27
    0
  3. #26 whoami
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 00:34
    ทึกขัดจังหวะหลายรอบน่ะ

    #26
    0
  4. วันที่ 18 สิงหาคม 2555 / 20:13
    ไม่มีเด็กที่ไหนเค้าหื่นแตกแบบวอนหรอก ^^
    #25
    0
  5. วันที่ 16 สิงหาคม 2555 / 17:57
    เด็กคงไม่ทำกับผู้ใหญ่หรอกนะ ปลัด555
    #24
    0
  6. #23 ่joy
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2555 / 14:34
    เจ็กินเด็ก
    #23
    0
  7. วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 14:43
    ไม่เด็กตั้งนานแล้ว เด็กที่ไหนจะทำให้ฮีชอลเขินจนจะเป็นบ้าได้วันละหลายรอบกัน

    โตมากกกกกกกกกก
    #22
    0
  8. วันที่ 13 มกราคม 2555 / 15:16
    ฮิฮิ  นายไม่เด็กแล้ว  ซีวอน
     -..-
    #21
    0
  9. วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 16:20
    ป้าเอ้ย วันไหนทะเลาะกับพี่หมีอ่ะ
    มานอนบ้านหนูได้นะ ยินดีต้อนรับ ห้าๆๆๆ
    จะได้ไม่ไปขขัดจังหวะเค้าเด้อ
    #20
    0
  10. วันที่ 2 กันยายน 2554 / 15:41
    กว่าจะสำเร็จ อุปสรรคเยอะตลอด
    #19
    0
  11. วันที่ 25 พฤษภาคม 2554 / 14:16
    ป้าทีหลังไม่ต้องไปกวนเค้านะ มากวนเรานี่ก็ได้ บ้านเราว่าง ไม่มีใครมานอนด้วย :P ขัดจริงจริงเลยป้านี่ ว่าแต่คู่นี่ก็หวานได้อีกอ่ะนะ
    #18
    0
  12. วันที่ 21 เมษายน 2554 / 02:45
     วอนน่ารักนะเนี่ยเรื่องนี้ ฮ่าๆๆๆ
    #17
    0
  13. วันที่ 1 เมษายน 2554 / 19:35
     ป้าทึกน่าจับยัดโหลแก้วมากเลยอ่ะ(?)
    ขัดตล๊อด ๆ อ่ะ
    เด็กน้อยวอนแบบว่า.. เป็นเด็กเป็นเล็ก ทำเป็นหื่น ~ ><
    #16
    0
  14. #15 tanggua
    วันที่ 12 ธันวาคม 2553 / 13:08
    สนุกมากกกกค่ะพี่แอม

    น้องแตงกวาเองนะค่ะ
    #15
    0
  15. วันที่ 8 สิงหาคม 2553 / 22:00
    55+ บทพิสูจน์ นี่ใครเป็นคนคิด 55+
    #14
    0
  16. #13 ยอดยาหยีของอีทึก
    วันที่ 14 มิถุนายน 2553 / 18:34
    ซินจ๋า วอนม่ายเด็กแล้วนะ โดนกดแล้วจารู้สึก 555+
    #13
    0
  17. #12 modoza
    วันที่ 4 มิถุนายน 2553 / 21:19
    แอบสงสารป้าอะ 55+



    วอนไม่ใช่เด็กแล้วนะฮี!!!
    #12
    0
  18. วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 01:37
    พี่ทึกกี้นี้ฮาได้ใจจริงๆ

    ไปขัดวอนซินอยู่เรื่อยเลย

    ว่าแต่ เห็นอะไรอ่ะ -,.-

    อยากรุ้จัง
    #11
    0
  19. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2553 / 17:26

    ทึกกี้ ถ้าขืนมาขัดอีกรอบนะ

    วอนไม่ต้อง เค้านี่แหละที่จะฆ่าทึกเอง

    เป็นไงล่ะคิมฮีรู้แล้วใช่มั๊ย วอนไม่ใช่เด็ก!!

    เด็กก็โตด๊ายยย >////< หุหุหุ

    #10
    0
  20. วันที่ 26 มกราคม 2553 / 21:19
    เดี๋ยวทึกค่อยกลับมาหาโทรศัพท์ก็ได้ หรือไม่ก็ให้เจ็ถือไปให้สิ อิอิ
    #9
    0
  21. วันที่ 24 ธันวาคม 2552 / 23:14
    แอ้งงงงงงงงงงงงงง อายแทนพี่ทึก >///<
    #8
    0
  22. วันที่ 12 ธันวาคม 2552 / 00:34
    น่ารักม๊ากกกกก
    >////////////<
    ไม่ไช่เด็กแล้วนะ
    ประจักษ์ไห้เห็นแล้วจ่ะชเว ;)
    #7
    0
  23. วันที่ 28 กันยายน 2552 / 23:26
    555+

    หนุกมากเลยอ่ะ
    #6
    0
  24. วันที่ 11 กันยายน 2552 / 19:37
    น่ารัก555>////<
    #5
    0
  25. วันที่ 7 สิงหาคม 2552 / 17:10
    นี่เค้าทำอะไรกันหรอ เค้าไม่รู้อ่ะ(แอ๊บไปกรู)

    อ๊ากน่ารากก อยากเป็นทึกกี้ที่สุดอ่ะ - 0 -
    #4
    0