ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    Attack on Levi

    ลำดับตอนที่ #8 : วันที่7

    • อัปเดตล่าสุด 1 พ.ย. 56


    (วันที่7)

     

    เขาพบว่าตัวเองคิดผิดที่คิดว่าการออกมาทำกิจกรรมข้างนอกจะได้ไม่ต้องถูกรบกวนจากคำว่า “งานแต่ง” เขาคิดตื้นเกินไปจริงๆ

     

    มันตามตื๊อเขาซะยิ่งกว่าอะไร ตามอย่างไม่ลดละ นั่งบนหลังม้าแล้วทะยานออกไปให้เร็วที่สุดก็ยังสลัดไม่พ้น หรือมันจะเกาะติดมากับหางม้าคอยตามเขา ตามไปจนสุดหล้าฟ้าเขียวเพื่อมารบกวนชีวิตประจำวัน

     

    แถมยังทำอะไรมันไม่ได้ ฟันทิ้งก็ไม่ได้ ฟันไอ้คนที่เอามาพูดก็ไม่ได้ ไอ้นี่มันมีพวกคนที่กระตือรือร้นและภักดีคอยหนุนหลังมันอยู่

     

    ถ้ารู้แต่แรกว่าไอ้การออกไปล่าสัตว์จะกลายมาเป็น “งานดื่มน้ำชาสัมมนางานแต่ง”ล่ะก็เขาต้องปฏิเสธแน่ๆ แย่จริงที่เป็นแค่ถ้า เพราะเขาต้องมายืนโง่ๆอยู่ที่นี่ มองดูไอ้พวกหนุนหลังนั่นนั่งถกเถียงงี่เง่ากันบนพื้นหญ้าในตอนนี้

     

    “สร้อยคอล่ะเป็นไง แต่ถ้ารู้ว่าเจ้าสาวเป็นใครก็คงดี จะได้เลือกไอ้ที่มันเข้ากันได้หน่อย”

     

    “ไม่ๆ ไม่ต้องเอาสร้อยคอให้หรอก เจ้าบ่าวจะลืมให้ใส่สร้อยคอที่ช่วยขับดวงตาเจ้าสาวให้เด่นได้ไงล่ะ แบบนี้ให้สร้อยคอไปก็ไม่มีประโยชน์”

     

    เจ้าพวกนี้รู้ว่าไร้ประโยชน์แล้วยังมัวมาถกเถียงกันอยู่ได้  น่าเบื่อจะตายชัก

     

    “รีไวล์ แล้วนายเตรียมอะไรไว้ให้ล่ะ” ดูเหมือนยัยสี่ตานี่จะต้องลากเขาเข้าไปด้วยทุกที

     

    เตรียมเรอะ เตรียมอะไร แค่เขาโผล่หน้ามาร่วมงานแต่งได้นี่ก็เป็นเกียรติมากแล้ว จะให้เขาเตรียมของขวัญให้คู่แต่งงานอะไรอีก

     

    “ใครจะไปรู้ล่ะ” เขาตอบแบบส่งๆก่อนจะเดินออกไป  หวังจะให้ไอ้หัวข้อ “แต่งงาน” มันอยู่แค่ในวงเจ้าพวกหนุนหลัง  ไม่ต้องตามติดเขา

     

    ทว่า…เอาเหอะ เขาคิดตื้นไปอีกแล้ว

     

    “นายจะเอายังไง เอเลนจะแต่งงานคืนพรุ่งนี้แล้วนะ” นี่ทำไมเขาถึงไม่รู้ตัวนะว่าเจ้าเอลวินมันก็มีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้สนับสนุนไอ้คำๆนั้นอยู่ด้วย

     

    “ฉันจะลองอวยพรให้มันดูละกัน” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไม่แน่ใจนัก ไม่หรอก เขาอวยพรให้มันได้อยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่ไอ้คำชื่นชมตัวเจ้าสาวน่ะนะ

     

    “ฉันเตือนนายตั้งแต่แรกแล้วว่าเขายังหนุ่มเกินไป ความคลั่งไคล้ต่อนายก็เลยมีแค่ไม่นาน….”

     

     “ไม่ใช่ซักหน่อย” เขาตัดบทห้วนๆ เจ้านั่นไม่ใช่ไม่นานนะ ความรู้สึกของมันสานต่อมาได้ตั้งสี่ปี…หรือบางทีอาจจะแค่สามปีครึ่ง แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่ใช่แค่ไม่นานแน่

     

    บ้าจริงแล้วจะไปแก้ตัวแทนมันทำไมกัน สามปีครึ่งแล้วไงล่ะ แค่ครึ่งปีมันก็มีความสุขถึงขนาดจะแต่งงานและทิ้งเขาไว้ข้างหลังแล้ว

     

    “นายเข้าข้างหมอนั่นมากไปแล้วล่ะรีไวล์ นี่แหละจุดอ่อนของนาย” เอลวินกำลังวิเคราะห์จิตใจของเขาราวกับกำลังวิเคราะห์แผนการสู้รบ

     

    เขาเข้าข้างมันเหรอ จะเป็นไปได้ไงเล่า…ก็อาจจะแค่นิดนึง….แต่จะมีประโยชน์อะไร ถึงไงเจ้าสาวของมันก็คอยเข้าข้างมันให้อยู่แล้ว

     

    คงต้องเลือกของขวัญให้แล้วสิ เขาจะเข้าร่วมงานแต่ง ส่งของขวัญให้ แล้วก็ค่อยอวยพรให้มัน นี่แหละเพอร์เฟค

     

    งั้น…ชุดเด็กอ่อนซักชุดดีไหมนะ


    ติดตามเรื่องนี้
    เก็บเข้าคอลเล็กชัน

    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น

    ×