Sweetheart Recipe [MARKBAM] END

ตอนที่ 38 : EPILOGUE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    12 ก.พ. 60

EPILOGUE

 

            บรรยากาศในมหาวิทยาลัยดูเหมือนเดิมไปหมดทุกอย่าง มันเหมือนวันแรกที่แบมแบมเข้ามาเรียนปีหนึ่ง... แต่ที่ต่างออกไปก็คงจะเป็นความขยันขันแข็งของเหล่านักศึกษา แทบทุกคนนั้นกำลังขมักเขม้นอ่านหนังสือกองยักษ์ตรงหน้าเพื่อเตรียมตัวสอบปลายภาคเรียนในวันแรก

 

“อืม... อันนี้ใช้สูตรอะไรอ่า ลืมจดไว้แน่ๆ เลย”

“ไหน?”

“ข้อสองอะ”

 

            แบมแบมบ่นงุ้งงิ้งเมื่ออ่านเจอข้อที่ตัวเองไม่เข้าใจ ทำให้มาร์คที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างๆ กันต้องชะโงกหน้าไปดูในสมุดเลคเชอร์ของคนตัวเล็กอย่างช่วยไม่ได้ ไอตัวเล็กที่เห็นมีคนช่วยก็รีบยกไม้ยกมือขึ้นมาชี้ๆ ข้อที่ตัวเองทำไม่ได้ทันที

 

            มาร์คพยักหน้าเข้าใจก่อนจะใช้ดินสอของตนเองเขียนสูตรลงไปบนกระดาษอย่างชำนาญ มาร์คลากนั่นโยงนี่มาแทนค่าแล้วอธิบายให้แบมแบมฟังช้าๆ พอคนรักร้องอ๋อเป็นเชิงว่าเข้าใจเขาถึงได้ผละออกไป แต่ก่อนที่จะกลับไปอ่านหนังสือของตนเองอีกรอบก็แอบฉกฉวยความหอมจากแก้มป่องๆ ของแบมแบมไปจนโดนฟาดเข้าอีกที

 

            เวลาผ่านไปจนล่วงเข้าเก้าโมงครึ่ง แบมแบมและมาร์คต่างก็ต้องแยกย้ายกันไปเพื่อเตรียมตัวบนห้องสอบได้แล้ว

 

“ตั้งใจสอบนะฮะพี่มาร์ค”

“อือ เราก็ด้วย”

“แบมตั้งใจอยู่แล้ว สอบเสร็จสิบเอ็ดโมงใช่ไหมฮะ?”

“อือ เดี๋ยวไปนั่งรอใต้ตึกนะ”

“โอเคฮะ แบมไปน้า”

“ครับ”

 

            มาร์คลูบผมแบมแบมอีกสองสามทีก่อนจะแกล้งดันศีรษะคนตัวเองเป็นเชิงว่าให้ไปได้แล้ว ดวงตากลมโตนั่นค้อนใส่เขาเล็กน้อยก่อนจะสะบัดตูดเดินหายเข้าไปในตึกนิเทศ เมื่อมาร์คเห็นว่าคนน่ารักของเขาเดินหายเข้าไปในตึกแล้วถึงได้เริ่มออกเดินกลับไปยังคณะของตนเองสักที

 

            เวลาสอบกว่าสองชั่วโมงของมาร์คผ่านไปแบบสบายๆ วันนี้เขามีสอบแค่ตัวเดียวเท่านั้น ส่วนแบมแบมมีสอบสองตัว ทำให้ตอนนี้เขาต้องย้ายร่างตัวเองมานั่งรอแฟนตัวเล็กพร้อมกับแซนด์วิชหนึ่งชิ้นรอแบมแบมลงมากิน ส่วนตัวเองก็นั่งอ่านหนังสือเงียบๆ ไปนั่นแหละ

 

            ไม่นานนักตึกนิเทศก็เริ่มมีเด็กของคณะเดินลงมาบ้างประปราย ดวงตาคมปรายตามองนาฬิกาข้อมือของตนเองก่อนจะพบว่าเป็นเวลาบ่ายโมงครึ่งแล้ว ร่างสูงลุกขึ้นยืนพิงเสาและจ้องไปยังบันไดอยู่ตลอด และแล้วร่างของแฟนคนน่ารักของเขาก็เดินลงมาพร้อมผองเพื่อนอีกสองคน แบมแบมโบกมือลายองแจและจินยองที่หันมาโค้งหัวให้เขาด้วย มาร์คทำแค่เพียงส่งยิ้มบางๆ กลับไปก่อนจะหันกลับมาสนใจไอตัวเล็กที่เพิ่งเดินเข้ามาหา

 

“หิวๆๆๆ”

“ซื้อไว้ให้กินรองท้อง อยากไปกินอะไร?” มาร์คดึงกระเป๋าสะพายของแบมแบมมาสะพายพาดไหล่ไว้พร้อมทั้งยืนแซนด์วิชทูน่าที่ซื้อมาให้ด้วย แน่นอนว่าคนน้องก็รีบแกะและยัดเข้าปากทันทีเลยแหละ

“อยากกินเนื้อย่าง~”

“อืม... ร้านไหน?” ทั้งคู่เดินคุยกันไปจนกระทั่งเดินมาถึงรถ ก่อนจะต่อบทสนทนาเมื่อก้าวเข้ามานั่งในรถยนต์คันหรูกันเรียบร้อยแล้ว

“ร้านที่เคยไปตอนฉลองแบมได้เดือนมหาลัยๆๆ”

“ไม่ให้กินเหล้าหรอกนะ”

“โหยยย ไม่เห็นอร่อย แบมไม่กินหรอก ไปกินเนื้อกันๆๆ”

“โอเค งั้นเดี๋ยวโทรจองห้อ...”

“ไม่ๆๆ กินข้างหน้าร้านดีกว่า บรรยากาศร้านเนื้อย่างเลยน้า ไม่ได้ไปฉลองอะไรกันสักหน่อย แค่ไปกินเอง”

 

            แบมแบมพูดตาใสแจ๋วจ้องมองมายังมาร์คยิ้มๆ

 

            แล้วแบบนี้จะเอาอะไรไปขัดคุณเขาล่ะ

 

            สุดท้ายแล้วทั้งสองคนก็มานั่งจ๋องกันอยู่ภายในร้านเนื้อย่างเจ้าเดิม เพิ่มเติมคือลูกค้าวีไอพีอย่างคุณมาร์คไม่จองห้องเนี่ยแหละ ส่วนตัวแสบที่มาด้วยก็สั่งนู่นสั่งนี่ทันทีที่พนักงานมารับออเดอร์ สั่งจนพอใจก็ยื่นเมนูและโบรชัวร์โปรโมชั่นคืนให้กับพนักงานก่อนจะหันหน้ากลับมายิ้มแป้นให้มาร์คอีกครั้ง

 

            น่ารักจนมันน่าจับกลืนลงท้องจริงๆ เลยเนี่ย!

 

“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารครับ”

 

            ชุดเซตเนื้อแบบพิเศษถูกพนักงานทยอยวางลงบนโต๊ะทีละอย่างๆ จนตอนนี้มันเต็มล้นไปหมด ดวงตากลมโตของแบมแบมเป็นประกายทันที มือเล็กนั่นจับตะเกียบคีบเข้าหากันไปมาเพื่อรอพนักงานเสิร์ฟของจนหมด ก่อนจะเริ่มคีบเนื้อไปวางย่างบนเตาทันทีที่พนักงานขอตัวออกไป

 

“ไม่ต้องรีบก็ได้ไหม เพิ่งจะบ่ายเอง”

“แบมหิวนี่นา... แล้วก็อยากไปเที่ยวกับพี่มาร์คต่อด้วยอ่า...”

“หืม? เที่ยวไหน?” ปากก็พูดไป มือก็ต้องคีบเนื้อมาย่างบนเตาทีละชิ้นจนเต็มพื้นที่

“อยากไปเดินเล่นฮะ”

“ห้าง?”

 

            ศีรษะเล็กส่ายปฏิเสธไปมาทันทีที่มาร์คพูดจบ ริมฝีปากอิ่มทำท่าเหมือนจะพูดต่อแต่มาร์คก็ดันยื่นเนื้อที่สุกแล้วไปจ่อไว้เสียก่อน ทำให้แบมแบมต้องหยุดพูดและงับมันเข้าปากไปโดยปริยาย

 

            เตาจะย่างเร็วอะไรขนาดนั้นล่ะ

 

“...อยากไปสวนสาธารณะ”

“ก็ไปสิ”

“ไปเดินเล่นกันนะฮะพี่มาร์ค”

“อื้อ”

 

            คนพี่ตอบรับแค่เพียงสั้นๆ แล้วจัดการคีบเนื้อย่างที่สุกแล้วมาวางไว้ในจานแบมแบมจนพูนไปหมด เดือดร้อนคนน้องต้องคีบไปป้อนมาร์คบ้าง แน่นอนว่าไม่ปฏิเสธ... มีแต่จะอ้าปากรับเนื้อที่แฟนป้อนไปเคี้ยวหงับๆ เท่านั้นแหละ

 

            สองคนสลับกันป้อนไปมาโดยที่คนอย่างมีแค่มาร์คคนเดียว นั่งหน้าเตาร้อนๆ นี่เหงื่อไคลของมาร์คก็ไหลออกมาเรื่อยๆ ตามประสาคนขี้ร้อน แต่ก็ได้มือเล็กๆ ของแบมแบมที่แหละที่คอยใช้ผ้าเช็ดหน้าของตัวเองซับเหงื่อให้อยู่ตลอด

 

            น่ารักจริงๆ แฟนใครเนี่ย

 

            เมื่อจัดการกับมื้อเที่ยงและมื้อเย็นในคราวเดียวเสร็จแล้ว รถคันหรูก็พาร่างของทั้งสองคนมาอยู่ภายในสวนสาธารณะใจกลางหมู่บ้านที่เป็นธุรกิจของตระกูลต้วน เวลาสี่โมงกว่าๆ แบบนี้อากาศกำลังดี เหมาะแก่การออกกำลังกายและเดินเล่น ทำให้ตอนนี้มีผู้คนไม่น้อยเลยที่มาอาศัยบรรยากาศดีๆ ของที่นี่

 

“อากาศสดชื่นมากก”

“...”

“โอ๊ะ ไอติมอะ พี่มาร์คกินไหมฮะ?”

 

            มาร์คหันไปมองตามทิศทางที่แบมแบมชี้ไปก็ต้องพบกับรถเข็นขายไอศกรีมตั้งอยู่ไม่ไกล และคนตัวเล็กข้างๆ นี่ก็ตาเป็นประกายอีกแล้ว...

 

“อยากกินก็บอกอยากกิน จะถามพี่ทำไม”

“ฮื่ออ ก็ถ้าแบมบอกว่าอยากกินพี่มาร์คก็ต้องออกตังอีก... แบมกลัวกินไม่หมดด้วยอ่า...” ใบหน้าหวานสลดลงเล็กน้อยเมื่อถูกคนตัวโตเอ็ดเข้าให้

“แฟนตัวแค่นี้เลี้ยงได้ แฟนกินไม่หมดก็กินแทนได้”

“อ่า... ง... งั้นไปซื้อนะ~”

“ไปสั่งเลย”

 

            มาร์คยื่นธนบัตรให้แบมแบมไปใบนึง ไอตัวเล็กพอได้เงินแล้วก็ยิ้มแป้นขอบคุณก่อนจะวิ่งฉิวไปทางร้านขายไอศกรีมเรียบร้อย ทิ้งให้มาร์คยืนยิ้มขำมองตามแผ่นหลังบางนั้นไปอย่างช่วยไม่ได้

 

            ไอแสบเอ้ย

 

            ไม่นานนักแบมแบมก็เดินยิ้มร่ากลับมาหาเขาพร้อมไอศกรีมโคนใหญ่ในมือ ...เดินกินมาแต่ไกลเลยแหละ ของชอบของโปรดคุณเขาล่ะ

 

“แบมซื้อมาสองรสแหละ เอาคุกกี้แอนด์ครีมไว้ข้างล่างเพราะเผื่อแบมกินไม่หมดพี่มาร์คจะได้กินได้~”

“หมั่นเขี้ยว”

 

มือหนาส่งไปขยี้กลุ่มผมนิ่มของคนตัวเล็กแรงๆ จนมันฟูไปหมด แบมแบมยู่หน้าเล็กน้อยแต่ก็ก้มหน้าก้มตากินไอศกรีมต่อไป เพราะรู้ว่ายังไงเดี๋ยวพี่ก็ต้องจัดทรงผมให้อยู่ดี... และก็ไม่ได้ต่างจากที่คาดไว้เลยสักนิดเดียว เพราะหลังจากนั้นไม่กี่วิ มือหนาข้างเดิมก็จัดการสางผมและเซตให้มันกลับไปเป็นทรงเดิมแบบที่เคยเป็นนั่นแหละ

 

“กินเลอะเทอะ” มาร์คเช็ดขอบปากเรียวของอีกคนที่เลอะไอศกรีมไปหมด ก่อนจะแลบลิ้นเลีบจัดการคราบไอศกรีมที่ปลายนิ้วของตนเองเสียเกลี้ยง

“ไอติมมันลูกใหญ่เห็นไหม!

“ครับๆ ไม่ว่าครับๆ”

 

            สุดท้ายแล้วแบมแบมก็เบ้ปากร้องอิ่มหลังจากที่เลียไอศกรีมวานิลลาไปได้ไม่ถึงครึ่งลูกด้วยซ้ำ ทำให้มาร์คต้องรับมันมาจัดการกินต่อจนหมดจนได้

 

            และตอนนี้ทั้งสองคนก็เดินเคียงข้างกันไปเรื่อยๆ ตามทางเดินในสวนสาธารณะ มือหนาสอดประสานเข้ากับมือเล็กเสียแน่น ขาทั้งสองคู่ก้าวเดินไปเป็นจังหวะพร้อมๆ กันบนพื้นที่ปูด้วยอิฐตัวหนอนสีน้ำตาลแดง

 

“อากาศดีมากเลยน้า”

“...”

“มาบ่อยๆ ได้ไหมฮะ?”

“ได้อยู่แล้ว”

“มากับคนเดิมด้วยนะ”

“ถ้ามากับคนอื่นจะดีให้”

“พี่อะ!

 

            แบมแบมงอแงก่อนจะหยุดเดิน ส่งผลให้มาร์คต้องหยุดเดินไปด้วยเช่นกัน ใบหน้าหวานงอง้ำนั่นทำเอามาร์คอดไม่ได้ที่จะโน้มหน้าลงไปกดจมูกลงกับแก้มนิ่มน่าฟัดนั่นแรงๆ ...ดีหน่อยที่ตรงนี้ไม่มีใครเดินผ่านไปผ่านมาเพราะไม่ใช่เส้นทางที่เอาไว้เดินออกกำลังกายน่ะนะ

 

“หมั่นเขี้ยวจริงๆ”

“ฮื่อ...”

 

            ริมฝีปากอิ่มงับเข้าหากันแน่นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าเต็มๆ ตา ใบหน้าหล่อเหลาของมาร์คปรากฏรอยยิ้มบางๆ ขึ้นบนใบหน้าจนแบมแบมอยากจะเป็นลมล้มพับไปเสียตรงนั้น

 

            จะกี่ครั้งก็ไม่ชินกับรอยยิ้มของพี่เขาสักที

 

            ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนอย่างแบมแบมจะได้กลายเป็นเจ้าของรอยยิ้มนี้จริงๆ...

 

            มาร์คจัดการกับไอศกรีมจนหมดเกลี้ยง ก่อนที่ทั้งคู่จะตัดสินใจหยุดนั่งพักที่ชิงช้าสองตัวภายในสนามเด็กเล่น ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเล็กน้อยเพราะเป็นเวลาห้าโมงกว่าแล้ว แต่ก็ยังถือว่าสว่างมากอยู่ดี แบมแบมไกวชิงช้าไปมาต่างจากมาร์คที่ทำแค่เพียงมองตามคนตัวเล็กแล้วหลุดยิ้มบางๆ ออกมา

 

            นับไม่ทันแล้วว่าวันนี้ยิ้มให้เด็กข้างๆ นี่กี่ครั้งน่ะ

 

“จะกินมื้อเย็นอีกหรือเปล่า?”

“ต้องถามความสมัครใจของพุงก่อน~”

“แสดงว่ายังอิ่มอยู่”

“อื้อ... วันนี้แบมไปนอนบ้านพี่มาร์คนะ บอกแม่แล้ว”

“ครับ”

“เผื่อหิวขึ้นมาพี่มาร์คจะได้ต้มรามยอนให้กิน”

“ไม่มีประโยชน์”

“อยากกินนี่นา ไม่เคยกินรามยอนกับพี่มาร์คเลยอะ”

“แล้ว?”

“อยากกินอะ... นะฮะพี่มาร์ค”

 

            ดูสิ... พูดเสียงอ้อนขนาดนี้ยังไม่หันมาสนใจเขาอีกแหน่ะ เอาแต่สนใจไกวชิงช้าอยู่นั่น

 

“ครับๆ รามยอนก็รามยอน”

“เย่~”

 

            และด้วยความหมั่นเขี้ยวตัวน่ารักข้างๆ นี่ มาร์คเลยลุกจากชิงช้าของตัวเองแล้วไปหยุดยืนอยู่ข้างหลังชิงช้าที่แบมแบมนั่ง ก่อนจะยื่นมือไปจับโซ่ที่ไหวไกวเบาๆ นั่นเอาไว้ในมือ แล้วเริ่มออกแรงดึงเข้าตัวแล้วผลักออกให้มันไกลแรงยิ่งขึ้น มือเล็กของอีกคนจับโซ่นั่นเสียแน่น ปากก็ร้องประท้วงออกมาไม่หยุดเพราะความเร็วที่เร็วเกินไป

 

“หยุดดดด ฮื่อออ ไม่เอาแล้ววว”

“...ฮึๆ”

“พี่มาร์คคคคคค”

 

            สุดท้ายก็เพราะพลังน่ารักของไอตัวน่ารัก มันเลยทำให้มาร์คยอมหยุดการแกล้งไว้เพียงเท่านี้ ก่อนจะเดินอ้อมไปด้านหน้าแบมแบม มือหนาเอื้อมไปสอดใต้วงแขนของคนตัวเล็กเอาไว้แล้วอุ้มขึ้นมาทั้งตัว ด้วยความตกใจทำให้แบมแบมเผลอกอดคอแล้วซบหน้าเข้ากับไหล่แกร่งแน่น ทำให้ตอนนี้กลายเป็นว่ามาร์คมีลูกลิงเกาะอยู่ที่ตัวซะงั้น

 

            ขาก็ลอยจากพื้น... เตี้ยจริงๆ

 

“ง่า... อุ้มทำไม ปล่อยแบมม”

“ใครกอดคอไว้อะ”

“ถ... ถ้าไม่กอดก็ตกดิ วางแบมลงนะ ...นะฮะ”

“ไม่ปล่อย”

 

            มาร์คยิ้มกรุ้มกริ่มก่อนจะสอดแขนไปใต้ข้อพับขาของคนน้องแล้วช้อนตัวแบมแบมขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว ร่างสมส่วนเริ่มก้าวเดินไปตามทางในสวนสาธารณะเพื่อกลับไปยังรถยนต์ที่จอดทิ้งไว้ โดยไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อยว่าคนในอ้อมแขนน่ะเขินจะแย่แล้วนะ!

 

            เมื่อมาถึงรถแล้วมาร์คก็จัดการวางคนตัวเล็กลงบนเบาะข้างคนขับพร้อมคาดเข็มขัดให้เรียบร้อย ก่อนที่ตัวเองจะเดินกลับไปนั่งประจำตำแหน่งแล้วออกรถแทบจะในทันที

 

            บรรยากาศในรถถูกขัดความเงียบด้วยเสียงเพลงเบาๆ ที่แบมแบมเปิดเอาไว้และเสียงเคาะนิ้วกับพวงมาลัยตามจังหวะเพลงของมาร์คนั่นแหละ

 

Oh, I love the way you hold me, by my side you'll always be

ฉันรักเวลาที่คุณกอดฉันจัง คนที่อยู่ข้างๆ ฉันก็เป็นคุณตลอดเลย

You take each and every day, make it special in some way

คุณน่ะทำให้เวลาในแต่ละวันและทุกๆ วันมันพิเศษขึ้นมา

 

            อืม... รักจริงๆ นะเวลาที่โดนพี่มาร์คกอด... ตัวนี่จมหายเข้าไปในอก แล้วก็ชอบกลิ่นน้ำหอมของพี่มาร์คมากๆ... แล้วทุกวันนี้มันก็พิเศษจริงๆ พิเศษเพราะมีพี่มาร์คอยู่ข้างๆ นี่แหละ

 

I love you more than the words in my brain can express

ฉันรักคุณจนหาคำในหัวมาบรรยายไม่ได้เลย

I can't imagine even loving you less

จินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำว่าจะรักคุณให้น้อยลงได้ยังไง

 

“...”

“...”

 

            ทั้งมาร์คและแบมแบมเผลอหันมามองหน้าอีกฝ่ายพร้อมกันเสียอย่างนั้น รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนใบหน้าน่ารักอย่างช่วยไม่ได้ ทำเอามาร์คถึงกับต้องเอื้อมมือไปหยิกแก้มใสน่าหมั่นเขี้ยวนั่นเบาๆ

 

I'm so grateful and thankful for all you've done

ฉันขอบคุณจริงๆ นะ กับทุกอย่างที่คุณทำให้น่ะ

Wish I could tell you in a short story or poem

ฉันหวังเอาไว้นะว่าจะได้บอกคุณผ่านเรื่องสั้นหรือบทกลอน

But all I have is my voice and this guitar

แต่ที่ฉันมีก็แค่เสียงของฉันและกีตาร์ตัวนี้อะ

And you have my heart

และคุณก็มีหัวใจของฉันด้วย

 

            รถคันหรูขับวกเข้าไปจอดในโรงจอดรถของคฤหาสน์ตระกูลต้วน แต่ทั้งคู่ก็ยังคงนั่งนิ่งๆ กันอยู่อย่างนั้นในขณะที่ทั้งรถเงียบกริบเพราะเพลงจบไปแล้ว และแบมแบมก็เอื้อมมือไปปิดเครื่องเสียงแล้วด้วย

 

“...แบม”

“ฮ... ฮะ?”

“มีอะไรจะบอก”

“อื้อ”

“...I wish I could tell you in a short story or poem

“...”

In the song she said she has a guitar and her voice… but I have nothing like that.”

“...”

Even my heart, I don’t have it because it’s yours.

“...Hm. By the way

“?”

My heart is yours, too.

 

            แบมแบมตอบกลับทั้งหน้าแดงๆ ที่เขินจากคำหวานของมาร์คและคำพูดของตัวเอง ก่อนที่ริมฝีปากสีสวยจะถูกอีกฝ่ายฉกขโมยความหวานไปอีกครั้ง เปลือกตาสีมุกหลับสนิทรับสัมผัสอ่อนหวานที่อีกฝ่ายมอบให้อย่างเต็มใจ

 

            ความรักมันเกิดขึ้นได้ทุกที่ จะในห้องเรียน ห้างสรรพสินค้า ทะเล หรือแม้แต่ที่ที่เราเดินผ่านกันแทบทุกวันอย่างป้ายรถโดยสารประจำทาง

 

            และความรักก็เกิดขึ้นได้กับคนทุกประเภท จะคนสวยคนหล่อ คนเก่งคนไม่เก่ง หรือแม้กระทั่งคนที่ไม่เคยมีความรักอย่างแบมแบมและคนที่ไม่ค่อยพูดอย่างมาร์ค

 

            ถ้าตามหาความรักของคุณเจอแล้ว... อย่าลืมเลือกที่จะพยายามเพื่อความรักครั้งนั้นให้ถึงที่สุด และต้องพยายามอย่างมีสติ... ไม่ใช่หลงมัวเมาจนขาดสติ นั่นไม่ได้เรียกว่าความรักหรอก

 

            และทุกสิ่งมันก็ต้องใช้ความพยายามเหมือนๆ กัน

 

            ...เอาจริงๆ ความรักมันก็เหมือนขนมหวาน กว่าจะได้สูตรขนมเลิศรสสุดพิเศษแต่ละสูตร คนทำต้องพยายามดวงหาสัดส่วนที่พอเหมาะพอดีที่สุด ต้องคัดเลือกส่วนผสมที่ดีที่สุด ต้องชิมรสไม่รู้กี่รอบเพื่อให้รสชาติดีที่สุด กว่าจะได้สูตรหนึ่งสูตรที่ดีที่สุดของเขาออกมา

 

            และตอนนี้แบมแบมก็ได้สูตรใช่ที่สุดในชีวิตของตัวเองออกมาแล้ว... ถึงแม้จะรู้สึกว่าไม่ได้เป็นคนลงมือลงสมองคิดสูตรเองก็ตาม... แต่เอาเถอะ ยังไงซะสุดท้ายมันก็เป็นสูตรลับระหว่างเขาและมาร์คอยู่ดี

 

            แล้วคุณ... เจอสูตรที่ใช่สำหรับตัวเองหรือยัง?

 

 

‘Every love story is beautiful, but ours is my favorite’

เรื่องราวความรักทุกเรื่องมันสวยงามหมดนั่นแหละ แต่เรื่องของเราคือเรื่องที่ฉันชอบที่สุดเลย






>>talk<<

ฮื่ออ จบจริงๆ แล้วค่ะ น้ำตาจะไหลเลย


ทอล์คนี้อาจจะยาวไปสักนิด ใครใคร่อ่าน... อ่านนะคะ อยากให้อ่านจริงๆ นะ


ก่อนอื่นขอขอบคุณทุกๆ คนที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้นะคะ เป็นเรื่องที่มีคนอ่านเยอะจริงๆ ตั้งแต่แต่งฟิคมาเลยค่ะ เรื่องนี้จากช่วงเดือนสองเดือนแรกที่แต่งมีคนอ่านต่อเดือนประมาณห้าร้อยคน จนตอนนี้มีคนอ่านสามพันกว่าคนตั้งแต่ยังไม่ครึ่งเดือน ขอบคุณมากจริงๆ นะคะ

ขอบคุณทุกๆ คำติชมทั้งผ่านคอมเม้นท์ก็ดี หรือผ่านแท๊กก็ดี ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ ตัวอักษรไม่กี่ร้อยตัวของพวกคุณ เป็นกำลังใจที่ยิ่งใหญ่จริงๆ ที่ทำให้เราแต่งเรื่องนี้จนจบได้ มีเยอะแยะเลยคนที่เข้ามาอ่านแล้วไม่มีฟีดแบ๊ก... เราน้อยใจนะคะ แต่เราแต่งมาจนจบได้เพราะคุณๆ ทุกคนที่คอมเม้นท์เราบ่อยๆ จำได้ทุกคนเลยนะคะ อ่านตลอด และทุกคนที่สกรีมแท๊กอยู่เสมอ ทุกๆ คนที่กล่าวไปเป็นหนึ่งในคนที่แต่งฟิคเรื่องนี้... นึกถึงไว้เสมอนะคะ ขอบคุณจากใจจริงค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่รอคอยฟิคเรื่องนี้... อัพช้าไปบ้าง พิมพ์ผิดพิมพ์ตกไปบ้าง แต่งไม่เข้าใจบ้าง ขอโทษมา ณ โอกาสนี้นะคะ

ขอบคุณเพื่อนและพี่อีกหลายๆ คนที่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ฟิคเรื่องนี้เกิดขึ้นและมาถึงตอนจบได้ ขอบคุณมากๆ ค่ะ


และขอพื้นที่ขายของอีกนิด... เกริ่นก่อนว่าเราจะอัพสเปลงในนี้อีกสามสี่ตอนนะคะ ซึ่งไม่ลงในเล่ม สำหรับสเปจัดเต็มแปดตอนหาอ่านได้แค่ในเล่มเท่านั้นนะคะ! อยากสั่งจองก็คลิกไปเลยย มารับพี่มาร์คน้องแบมไปดูแลกันเยอะๆ น้าาา ถึงวันที่ 10 มีนาคม นะเอออ >>จิ้ม<<


แท๊กฟิค #สูตรรักมบ นะจ๊ะ


และฟิคเรื่องใหม่ #thelettermb คับ จิ้มไปอ่านกันได้


สุดท้าย รักนะคะ (人・㉨・)♡

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1339 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:44
    ฮืออออ น่ารักๆๆๆๆฟฟฟฟ
    #1339
    0
  2. #1306 banthida1 (@banthida1) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 18:45

    ขอบคุณที่เเต่งนิยายสนุกๆให้เราอ่านน่ะค่ะ

    #1306
    0
  3. #1280 ploylaksi (@ploylaksi) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 23:18
    ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมา เป็นฟิคที่อยู่ในใจเราเลยนะคะ เป็นฟิคที่ดีมากๆ เราชอบมากๆเลย ไม่รู้จะพูดยังไงให้ไรท์รับรู้ถึงความชอบเราเลย เพราะมันมากจริงๆ

    เรารู้สึกมีความสุขที่ได้อ่านฟิคของไรท์ ไรท์จะเป็น1ในนักเขียนของเราที่เราชอบมากๆเลยนะคะ เพิ่งติดตามไรท์ตอนthe letter แล้วก็มาตามอ่านเรื่องอื่นๆ สนุกทุกเรื่อง เราชอบฟิคไรท์มากจริงๆค่ะ ซึ้งกับมิตรภาพคำว่าเพื่อน แฟน พี่น้อง สายรหัส ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมาจริงๆค่ะ รักไรท์นะคะ &#10084;
    #1280
    0
  4. #1254 Pream (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 15:02

    ในที่สุดก็อ่านจบแล้ววววว เป็นฟิคที่น่ารักมากครบรสเลยสนุก ฮา อ่านละฟิลกู๊ดม้ากมาก ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมานะคะเราชอบความสัมพันธ์ของแก๊งเจ้าชายสี่ฤดู กับแก๊งสามแสบมากๆเลย ชอบความรักที่พี่มาร์คมีให้น้องละมุนมาก ทุกอย่างเพื่อเธอจริงๆ55555 ชอบความคู่รักคู่กัดของแจ็คสันกับยองแจอ่านแล้วเพิ่มสีสันของฟิคจริมๆ ชอบความสวีทของคู่แจบอมกับนยอง ชอบทุกอย่างเลย ชอบคำปิดตอนจบด้วย สูตรรักมบ สูตรลับระหว่างมาร์คและแบมแบม♡

    #1254
    0
  5. #1240 Oppa (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 16:20
    จบแล้ววว ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้ได้อ่านกันนะคะ

    นิยายอ่านง่าย เนื้อหาไม่เยอะไม่น้อยจนเกินไป กำลังพอดีเลยค่ะ
    #1240
    0
  6. #1228 Joyler (@Joyler) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 01:57
    พึ่งมาเจอ แล้วอ่านจบรวดเดียวเลย ชอบมากๆ เลยค่ะ น่ารักมาก สนุกมาก ชอบตัวละครแต่ละตัว ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆ สนุกๆ ให้อ่านนะค่ะ จะติดตามเรื่องต่อๆ ไปของไรท์นะคะ
    #1228
    0
  7. #1216 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 10:04
    เขินนนนนนนนน น่ารักมากเลย
    #1216
    0
  8. #1184 nani (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 15:46
    ไรท์แต่งดีมากเลยนะ ละมุนมาก ชอบมากเล่าเรื่องไม่ยืดยาวกำลังพอดี เป็นกำลังใจให้นะคะ และกำลังจะติดตามเรื่องใหม่อยู่ แต่งมาให้เราอ่านกันอีกนะ
    #1184
    0
  9. #1182 0826126243 (@0826126243) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 23:10
    ไรท์แต่งดีมากอ่าาา
    #1182
    0
  10. #1174 Everthing93467 (@Everthing93467) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:47
    แงเรื่องนี้น่ารักมากๆ ชอบบบ
    #1174
    0
  11. #1172 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 14:43
    เรื่องนี้น่ารักมากๆเลยยยย
    #1172
    0
  12. #1149 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:34
    ฮื่ออออ จบแล้ว ประทับใจมาก ชอบความรักของทั้งสองคน ซึ้งงง
    #1149
    0
  13. #1113 Missnight (@missnight17) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 04:10
    งื้อออ จบแล้วว เรื่องนี้น่ารักมากมากๆๆๆๆๆๆ แบมน่ารักใสๆแบบพอดีๆ ไม่แบ๊วจนเกินไป มาร์คนี่แสดงออกว่ารักแบมหลงแบมสุด แบบบโลกนี้มีเพียงสองเรา เห็นแล้วอยากมีแควนนนนน
    #1113
    0
  14. #1112 aerng_aerng (@aerng_aerng) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 23:23
    พึ่งเข้ามาอ่าน แต่อ่านรวดเดียวเลย ชอบมากๆ ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆมานะค้าาาาาา :)
    #1112
    0
  15. #1096 Kangbeau kawaohh (@kangbeau37ts10) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 02:53
    ขอบคุณนะชอบบบบบ
    #1096
    0
  16. #1092 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 15:47
    ฮือออออออออ จบแล้ววววววววววววววว อิ่มเอมหัวใจมากค่ะ 
    ฟิคเรื่องนี้หวานๆพอๆกับเค้กที่พี่มาร์คเ้คาทำเลยอะ ฮื่อออ ชอบจัง >< 
    ประทับใจประโยคบอกรักภาษาอังกฤษของมาร์คมากจิงๆ 
    #1092
    0
  17. #1050 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 17:56
    ปลื้มปลิ่มน่ารัก ชอบอ่ะ 
    ขอบคุณไรท์มากนะคะสนุกมาก
    #1050
    0
  18. #991 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:44
    โอ้ยยยย ไม่อยากให้จบเลยยย หวานนนนนนนนน ละมุนมากกก จากมาร์คคนเงียบๆไม่ค่อยพูดแต่พออยู่กับน้องนี่ ขี้อ้อนจังเลยยย น่ารักมากกก ชอบทุกคู่เลยอ่ะ ไรท์เขียนดีมากเลยยย ทุกอย่างมันละมุนไปหมด มันสนุกมาก ภาษาสวยย อ่านเพลิน แล้วมันก็หยุดอ่านไม่ได้จริงๆ จะติดตามผลงานไรท์เรื่องต่อๆไปนะคะ ^-^
    #991
    0
  19. #956 porrony (@porrony) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:33
    งื้อออ จบแล้ว ดีมากกกกตั้งแต่ตอนแรกยันตอนจบ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ ดีต่อใจคนอ่านอย่างเรามาก^^ ถ้ามีโอกาสก็จะรออ่านเรื่องต่อๆไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆน้า~
    #956
    0
  20. #951 woorebin (@bam_bam-got-7) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:29
    จบแล้วอ่า รู้สึกผูกพันธ์กับเรื่องนี้มากเลย ขอบคุณมากนะคะที่แต่งเรื่องดีๆมาให้อ่าน
    #951
    0
  21. #950 -Bameverthing- (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:17
    ฮื่อออดีอ่าาา ขอบคุณมากน้าาสนุกมากฟินๆ
    #950
    0
  22. #949 Wipaporn Hongsa (@wipaporn-08) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:51
    ฮื่ออออจบแล้ววว ฟิคสนุกมากกกก
    #949
    0
  23. #948 liarguy (@liarguy) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:43
    จบแล้วอ่า ขอบคุณไรท์มากเลยคร่า
    #948
    0
  24. #947 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:44
    น่ารักกก ขอบคุณค่า
    #947
    0
  25. #945 may-miku (@may-blue) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:56
    แงงง รักกกกก ชอบคำคมตอนจบแรกมาก เขินบิดแรงมากเช่นกัน ฮืออออออ ขอภาค 2 ค่ะ !
    #945
    0