Sweetheart Recipe [MARKBAM] END

ตอนที่ 28 : TWENTYSIXTH INGREDIENT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    14 พ.ย. 59

TWENTYSIXTH INGREDIENT

 

            เปลือกตาสีมุกค่อยๆ ปรือเปิดขึ้นเพราะแสงแดดที่ส่องผ่านเข้ามาแยงตา ร่างเล็กขยับตัวพลิกหน้าไปอีกด้านและควานมือเพื่อหาคนข้างกายที่นอนกอดกันตั้งแต่เมื่อคืน แต่ก็ต้องพบแต่ความว่างเปล่ากับผ้าห่มที่ห่อตนเองอยู่เท่านั้น

 

            แบมแบมดีดตัวลุกขึ้นผึงทันที ใบหน้าหวานสอดส่องหันซ้ายขวาแรงๆ จนกระดาษโพสอิทที่มีคนมือบอนเอามาแปะไว้บนหน้าผากมันปลิวหล่นลงมา

 

เด็กขี้เซา ตื่นแล้วลงมากินข้าวเร็วๆ

ปลุกจนไม่มีเสียงแล้ว!

 

            ทันทีที่อ่านข้อความนั้นจบ เจ้าตัวก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำและใช้เวลาเกือบยี่สิบนาทีในการชำระร่างกายให้สะอาด และตอนนี้แบมแบมก็เดินลงมาที่ห้องครัวของบ้านแล้วเรียบร้อย แต่กลับไม่พบแม้แต่เงาของเจ้าของโพสอิทบนหน้าผากเมื่อเช้า

 

“แม่ฮะ พี่มาร์คล่ะ?”

“บอกว่ามีธุระด่วนน่ะลูก เพิ่งออกจากบ้านไปเมื่อกี้เอง... เราน่ะตื่นสาย!

“ง่า... มันหลับสบายงะ”

“ไปกินข้าวไป... เมื่อเช้าพี่เขาลงมาช่วยแม่ต้มโจ๊กแต่เช้า”

“ได้เลย~”

 

            แบมแบมเดินทำหน้าระรื่นไปหยิบชามใบใหญ่มาจากชั้น ก่อนจะตรงเข้าไปเปิดหม้อใบใหญ่ที่ภายในมีโจ๊กที่ถูกตั้งอุ่นเอาไว้ มือเล็กตักโจ๊กใส่ชามในปริมาณที่คิดว่ากินแล้วจะไม่ต้องเททิ้งแน่นอน ก่อนจะกลับมานั่งกินตรงโต๊ะอาหารดีๆ แล้วใช้เวลาอันรวดเร็วในการจัดการกับมื้ออาหารเช้าในเวลาสายสุดโต่งแบบนี้

 

            หลังจากกินจนอิ่มแปล้และล้างชามเรียบร้อย แบมแบมก็ย้ายตัวเองมานั่งรับลมอยู่ที่สวนหลังบ้านแทน ลมเย็นๆ พัดมาปะทะผิวหน้าใสเป็นระลอก นิ้วเรียวกดรัวสติกเกอร์ส่งหาคนที่หนีไปทำธุระแบบไม่บอกไม่กล่าว จนในที่สุดมาร์คก็อ่านและตอบข้อความกลับมาสักที

 

BAM’s: ไง ตื่นได้แล้วเหรอเรา

BAMX2: ตื่นแล้ว... แล้วนี่ชื่ออะไรของพี่เนี่ย แบมอ่านแล้วสับสน

BAM’s: BAM’s ไง แปลว่าของแบม

 

          ดวงตากลมโตไล่อ่านข้อความนั่นก่อนที่พวงแก้มจะขึ้นสีระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้ แบมแบมเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะรัวมือพิมพ์ข้อความตอบกลับไปอีกครั้ง

 

BAMX2: พี่มาร์คบ้า!!

BAM’s: บ้าก็บ้ารักแบมพอ

BAMX2: เปลี่ยนกลับเลยนะ! นึกว่าคุยกับตัวเองอยู่ละเนี่ย

BAM’s: อะๆ ก็ได้ๆ

 

          อีกฝ่ายเว้นช่วงตอบข้อความไปชั่วครู่ ก่อนจะกลับมาตอบข้อความด้วยชื่อที่ขึ้นโชว์เป็นชื่อเดิมสักที

 

            เออ อิแบมนี่หลอนจะตายห่า นึกว่าเป็นบ้ามานั่งตอบไลน์ตัวเอง

 

MARK: แล้วอาบน้ำกินข้าวหรือยัง?

BAMX2: เรียบร้อยแล้วฮะ

MARK: ดีมาก... เดี๋ยวเย็นๆ เข้าไปรับนะ

MARK: จะพาไปรับของขวัญ

BAMX2: เช็คเงินร้อยล้านหรือเปล่าน้า?

MARK: ไม่ใช่อะ

BAMX2: อะเด่อออ

MARK: เช็คร้อยล้านนั่นเก็บไว้ไปขอลูกบ้านภูวกุล

MARK: ทำธุระต่อก่อนนะครับที่รัก ไว้จะไปแล้วโทรหา

 

            และแล้วมาร์คก็หายไปและไม่ตอบอะไรกลับมาอีก เช่นเดียวกับแบมแบมที่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพราะจิตหลุดไปเรียบร้อยกับสิ่งที่มาร์คพิมพ์มา

 

            ใครเขาจะให้มาขอ!!

 

            และด้วยประการฉะนี้เอง ทำให้ตอนนี้แบมแบมมานั่งอยู่หน้าคอมในห้องอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เล่นเกมมาหลายวัน หน้าจอเกมอักศรย่ออวว.ถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง มือเล็กคลิกเม้าส์เข้าจอยปาร์ตี้เกมอย่างชำนาญ เพื่อนก๊วนเดิมๆ ที่เข้ามาเกรียนเกมกันอีกครั้งก็เริ่มโหมกระหน่ำคำด่าใส่ไมค์ของตนส่งผ่านมาถึงหูฟังของเพื่อนๆ คนอื่น

 

“พวกมึงช่วยเล่นแบบเห็นหัวกูทีครับ กูซัพนะโว้ยยยย!

[แบมกูตายๆๆ]

“กูมีอัลติๆ”

[ชุบกูเทททททท]

 

‘HEROES NEVER DIE’

 

          ประโยคเด็ดของตัวละครที่แบมแบมเล่นนั้นดังขึ้นก่อนที่บรรดาพรรคพวกในเกมที่นอนตายเป็นผักอยู่ในจอนั้นจะฟื้นขึ้นมาหลังจากที่เจ้าตัวสาดสกิลอัลติเมทใส่ไป

 

[โคตรสวย]

[องค์เพลย์ออฟเดอะเกมลงไอแบมแน่นวลครับจังหวะนี้]

“ถ้ากูไม่เล่นซัพก็ตายห่ากันหมดนี่แหละ!

 

            ความเมามันยังไม่จบแค่นั้นเพราะยังไม่ถึงเวลาที่มาร์คจะมารับ และความสนุกของแบมแบมเองก็ยังไม่หมดลง หลังจากจบเกมแรกไปเรียบร้อยแล้วนั้น เกมที่สองสามสี่ห้าหกเจ็ดแปดบลาๆ ก็ตามมาเรื่อยๆ จนในที่สุดเข็มนาฬิกาก็ตีแป๊งเข้าที่เวลาสามโมงเย็นกว่าๆ

 

“เห้ย กูไปก่อนนะ เจอกันคราวหน้า”

[บายครับเพลย์ออฟเดอะเกม]

[บายไอแบมมม]

           

            ริมฝีปากบางยกยิ้มให้กับตัวเองก่อนจะจัดการปิดคอมพิวเตอร์ให้เรียบร้อย แล้วย้ายร่างมานอนแหมะอยู่บนเตียงกว้างของตนเอง มือเล็กคว้าเอาโทรศัพท์ของตนมาไถเล่นไปมาเพื่อรอให้ใครบางคนโทรมาหา

 

Rrrrrrrrrrr

 

“โอ้ย!!

 

            แล้วก็ไวดั่งใจนึก... สายเรียกเข้าจากมาร์คทำเอาแบมแบมตกใจจนเผลอทำโทรศัพท์ตกใส่หน้าผากเข้าเต็มๆ เจ้าตัวยกมือขึ้นมาลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์เจ้ากรรมขึ้นมาอีกครั้งแล้วกดรับสาย

 

“ฮัลโหลฮะ”

[รับช้าจัง]

“โทรศัพท์ตกใส่หน้าแบมอะ!!

[ซุ่มซ่าม]

“งืออออ หน้าผากแบมต้องแดงมากแน่ๆ เลยยย”

[เด็กซุ่มซ่าม]

“โทรศัพท์มันทำร้ายแบมนะ!

[ไปโทษโทรศัพท์อีกนะคนเรา]

“มันทำร้ายแบมมมม”

[ครับๆ เดี๋ยวเจอหน้าจะตีมันให้ ตอนนี้ออกมาเร็ว จอดรถรออยู่หน้าบ้านแล้ว]

“งืม... โอเคฮะ เดี๋ยวแบมรีบออกไปน้า”

 

            แบมแบมใช้เวลาจัดการกับเสื้อผ้าของตนเองเพียงชั่วครู่ ไม่นานนักเจ้าตัวก็เดินออกมาหน้าบ้านและพบกับรถคันหรูที่คุ้นเคย คนตัวเล็กก้าวเข้าไปนั่งในรถแล้วก็ต้องตกใจเมื่อมาร์คคว้าตัวไปกอดเสียเต็มรักจนแทบจะหายใจไม่ออก

 

“แบมหายใจไม่ออกก”

“คิดถึง”

“อื้อ คิดถึงเหมือนกันฮะ”

“ไหน โทรศัพท์ตกใส่ตรงไหนครับ?”

“นี่เลย! มันทำร้ายแบม!!

 

            ได้ทีก็ฟ้องใหญ่... แบมแบมใช้นิ้วเรียวชี้ๆ ไปที่หน้าผากด้วยหน้าตาที่ขัดใจอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาอีกฝ่ายมองถามแล้วถึงกับอมยิ้ม ก่อนจะยื่นหน้าไปประทับกับหน้าผากของเจ้าตัวที่มีรอยแดงขึ้นจาง

 

“หายเจ็บน้า เพี้ยง!

“หูยยย ยาดี๊ดี”

“ได้ยาดีแบบนี้อีกสองวิก็หาย”

“ไม่เจ็บแล้ว~”

“งั้นไปหาของขวัญกันดีกว่าครับ”

 

            รถคันหรูพาทั้งคู่เดินทางมาจนถึงคอนโดสุดหรูของมาร์ค เจ้าตัวขับรถวนไปจอดในที่จอดรถวีไอพี ก่อนจะพาแบมแบมเดินเข้ามาด้านในเพื่อจะขึ้นลิฟต์ไปยังห้องพักของตนเอง แต่แล้วมาร์คก็ชะงักไปพร้อมกับทำท่าควานหาอะไรบางอย่างไปทั่วตัว

 

“ขึ้นไปที่ห้องก่อนนะ พี่ลืมของอะ”

“อ่า... ได้ฮะ”

“เดี๋ยวรีบตามขึ้นไปนะครับ” มาร์คส่งยิ้มละมุนมาให้อีกรอบ ก่อนจะรีบเดินหายกลับไปทางลานจอดรถทันที

 

            คนตัวเล็กยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะกดเรียกลิฟต์ให้มาโดยสารตนเองขึ้นไปชั้นบน มือเล็กกดเลือกชั้นที่จำจนขึ้นใจเมื่อเข้ามาด้านในตัวลิฟต์ ประตูกล่องโดยสารเคลื่อนปิดลงแล้วทะยานขึ้นสู่ด้านบนด้วยความรวดเร็ว

 

ติ๊ง!

 

            เสียงลิฟต์ที่เหมือนเสียงไมโครเวฟนั่นดังขึ้นเมื่อขึ้นมาถึงชั้นที่เจ้าตัวต้องการ ประตูลิฟต์ถูกเปิดออกพร้อมกับภาพด้านหน้าที่ทำให้แบมแบมต้องฉงนใจ

 

            กระดาษโพสอิทสีฟ้าเหมือนเมื่อเช้าถูกแปะไว้เด่นหราท่ามกลางริบบิ้นสีม่วงอ่อนที่แปะระโยงระยางกั้นทางออกจากลิฟต์เอาไว้ มือเล็กเอื้อมไปคว้าเอากระดาษนั่นมาอ่านพร้อมกับมืออีกข้างที่ดึงริบบิ้นที่ขวางทางออกให้หมดแล้วเดินออกมาจากลิฟต์

 

กระดาษใบที่สองอยู่ในห้องนะ

MT

 

            แบมแบมทำหน้าฉงนใจแต่ก็ยอมก้าวขาออกเดินไปตามทางที่มีลูกศรชี้เอาไว้ จนกระทั่งปลายเท้าไปหยุดอยู่หน้าบานประตูที่คุ้นเคยที่มีกุญแจห้องถูกแปะติดเอาไว้แน่นด้วยเทปใส เจ้าตัวเอื้อมมือไปแกะมันออกมาแล้วนำมาไขเข้าไปภายในห้อง

 

            สภาพภายในห้องไม่ได้ต่างจากเดิม ยกเว้นลูกศรสีชมพูที่ถูกแปะเอาไว้เป็นทางตรงพื้นห้อง เรียวขาพาร่างของแบมแบมเดินไปตามทางที่ลูกศรชี้บอกไปเรื่อยๆ จนไปหยุดอยู่หน้าเตียงกว้างที่มีตุ๊กตากระต่ายสีขาวขนฟูๆ ตัวใหญ่นอนแอ้งแม้งอยู่พร้อมกับโพสอิทสีฟ้าอีกใบที่ถูกแปะเอาไว้ตรงพุง

 

ชอบไหม? พี่ว่ากระต่ายนี่มันเหมือนเรามากเลยนะ!

แต่นี่ไม่ใช่เซอร์ไพรซ์หร้อบบบ~

กลับออกไปหน้าห้องแล้วหากระดาษใบที่สามเร็วครับที่รัก!

อย่าลืมหอบกระต่ายไปด้วยนะ

MT

 

            ริมฝีปากชมพูสวยเผลอยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว แบมแบมคว้าเจ้าตัวนุ่มนิ่มมากอดเข้าไว้แน่น ขนาดตัวของมันสูงเกือบครึ่งของความสูงแบมแบม ส่วนความหนาของตัวนั้นหนาจนแขนเล็กแทบโอบไม่รอบ แต่แบมแบมก็พยายามแบกมันไปด้วยแล้วเดินกลับออกไปหน้าห้องอีกครั้ง

 

            ถึงจะงงว่าพี่มาร์คเล่นอะไร... แต่ก็รู้สึกดีที่เขามาทำอะไรแบบนี้ให้

 

            เมื่อคนตัวเล็กก้าวพ้นประตูออกมาก็ต้องงงเป็นไก่ตาแตกอีกรอบเมื่อผนังตรงหน้าดันมีโพสอิทอีกใบแปะอยู่ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ไม่มีแท้ๆ ใบหน้าหวานหันซ้ายขวาเพื่อมองหาคนที่เอามาแปะแต่ก็ไม่พบวี่แวว ทำให้แบมแบมต้องยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหยิบมันออกมาอ่าน

 

ตอนนี้หันไปทางซ้ายมือนะ

MT

 

            แบมแบมหันไปทางทิศที่ในโพสอิทเขียนบอกเอาไว้อย่างว่าง่าย ก่อนจะพบว่าบนพื้นนั้นมีกระดาษที่ถูกตัดเป็นรูปลูกศรโยนสะเปะสะปะเอาไว้บนพื้นให้เดินตรงไปอีกทาง และแน่นอนว่าขาเรียวก็พาเจ้าตัวออกเดินไปตามเส้นทางนั้นแทบจะในทันที

 

            คนตัวเล็กเดินตามที่ลูกศรบอกทางมาเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูทางเข้าบันไดหนีไฟ มือเล็กรีบดันเปิดเข้าไปอย่างไม่รอช้า ก่อนจะต้องตะลึงอีกครั้งเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

 

            ไฟคริสต์มาสสีส้มดวงเล็กๆ ถูกแปะประดับไปตามผนังและบันได ภายในถูกปิดไฟจนมืดสนิททำให้มีเพียงแค่แสงส้มๆ จากหลอดไฟด้วยเล็กเท่านั้น แบมแบมเดินหอบเจ้าตุ๊กตากระต่ายตัวโตและก้าวเดินไปยังชั้นดาดฟ้าด้วยความระมัดระวัง แต่ด้วยความมืดนั่นก็ทำให้เจ้าตัวเดินพลาดขั้นบันไดจนได้

 

“อ๊ะ!

 

            แบมแบมหลับตาปี๋น้อมรับชะตากรรมที่ควรจะเกิดขึ้นในไม่กี่นาทีข้างหน้า แต่ก็ดันมีอ้อมแขนแกร่งที่คุ้นเคยของใครบางคนมารองรับเอาไว้เสียก่อน

 

“เด็กซุ่มซ่าม...”

“พ... พี่มาร์ค?”

           

            คนซุ่มซ่ามมองใบหน้าของคนที่มาช่วยโดยอาศัยแค่เพียงแสงไฟจากหลอดไฟคริสต์มาสเท่านั้น แต่ก็สามารถรับรู้ได้ว่าโครงหน้าแบบนี้ กลิ่นน้ำหอมแบบนี้ เสียงทุ้มแบบนี้ เป็นของใคร...

 

“ทำแผนพี่พังหมดเลย... อีกนิดเดียวก็จะถึงดาดฟ้าแล้วเนี่ย!
“งื้อ... น้องต่ายมันหนักง่า”

“งั้นไปด้วยกันเลย”

 

            มาร์คลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะยื่นมือมาให้คนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนพื้นจับเอาไว้แล้วดึงให้ลุกขึ้นมายืนข้างๆ กัน เจ้าตัวดึงตุ๊กตาตัวโตมาถือไว้แทนตัวเล็กแล้วเริ่มออกเดินตรงไปยังประตูดาดฟ้าที่อยู่ตรงหน้า

 

“หลับตาก่อนนะ” มาร์คไม่พูดเปล่า แต่ยังอ้อมตัวเองมาช้อนอยู่ด้านหลังคนตัวเล็กแล้วยกมือขึ้นมาปิดตาของอีกฝ่ายเอาไว้อีกชั้น แล้วค่อยๆ ประคองให้แบมแบมเดินอย่างระมัดระวัง

“...อย่าเพิ่งลืมตานะ”

“พี่มาร์คปิดตาแบมอยู่นะฮะ ต่อให้ลืมก็มองไม่เห็นหรอก!

 

            เสียงหัวเราะเบาๆ ถูกขับส่งออกมาจากคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง แบมแบมแอบเบ้ปากใส่เล็กน้อยแต่ในหัวใจนี่เต้นตึกตักเหมือนกำลังเต้นเบรกแดนซ์อยู่อย่างไงอย่างนั้น

 

            ลมวูบใหญ่พัดปะทะเข้ากับร่างจนแบมแบมรู้สึกหนาวสั่นไปหมด แต่ก็เพียงชั่วครู่เท่านั้นเพราะหลังจากนั้นไม่กี่วิ มาร์คก็นำเอาเสื้อโค้ทหรืออะไรสักอย่างที่อุ่นๆ มาคลุมตัวแฟนตัวน้อยเอาไว้

 

“ลืมตาได้”

 

            ดวงตากลมโตปรือเปิดขึ้นก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ไฟคริสต์มาสถูกห้อยระโยงระยางไว้กับโครงเหล็กสีดำสนิทและโคมไฟตั้งพื้นที่ถูกวางไว้ให้แสงสว่างทั้งสี่มุม พร้อมกับรูปของแบมแบมในอิริยาบทต่างๆ ที่เจ้าตัวไม่ได้รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกแอบถ่ายไปเมื่อไหร่ คนตัวเล็กเริ่มออกเดินสำรวจภาพของตนเองที่ถูกแขวนเอาไว้นับร้อยด้วยความตื่นเต้น แต่แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับอะไรบางอย่างที่ดูเหมือนจะไม่ใช่ภาพของเขา

 

            แบมแบมเอื้อมมือไปคว้าเจ้ากระดาษแผ่นยาวๆ สองใบที่ถูกแขวนไว้ใกล้ๆ กันมาอ่าน ก่อนจะรีบหันหน้าขวับกลับไปหามาร์คที่ยืนยิ้มกว้างอยู่ด้านหลัง

 

“พ... พี่มาร์ค นี่มัน?”

“อือ”

“ตั๋วเครื่องบิน... ไปไทย?”

“อ่าฮะ”

“ป... ไปไหนอะ”

“... เมื่อวานเข้าไปดูเว็บเที่ยวที่ไหนมาละครับตัวเล็ก?”

 

            แบมแบมนึกขึ้นได้แทบจะในทันทีที่มาร์คพูดจบ ภูกระดึงเป็นสถานที่ที่แบมแบมอยากไปเที่ยวกับเพื่อนๆ สักครั้งในชีวิต แต่ด้วยเวลาหรืออะไรก็แล้วแต่ที่ไม่ลงตัว ทำให้ไม่เคยจะได้ไปด้วยกันสักที

 

            แต่พี่มาร์คจะพาแบมไป...

 

            คนเป็นพี่ตกใจเพราะกอดที่ไม่ได้ทันตั้งตัว แบมแบมวิ่งปรี่เข้ามาโถมตัวเข้ากอดเขาเอาไว้เสียแน่น ใบหน้าหวานซุกเข้าที่หน้าอกของมาร์คแล้วพร่ำบอกคำขอบคุณไปมา

 

“ขอบคุณนะฮะพี่มาร์ค...”

“นิดหน่อยเอง”

“ฮื่อ... เยอะจะตาย แบมอยากไปที่นี่มากเลยนะ!

“กำลังจะพาแฟนไปเที่ยวแล้วไงครับ”

“รัก... รักพี่มาร์คที่สุดเลย ถึงจะไม่พาไปเที่ยวแบมก็รัก รักมากกก”

“รักแบมเหมือนกัน”

“บอกคำว่ารักน้อยกว่าแบมอีกอะ”

“คำพูดมันจะไปดีกว่าการกระทำได้ไง”

 

            สิ้นเสียงทุ้มนั่น มาร์คก็โน้มน่าลงมาฉกชิงความหวานจากริมฝีปากสีสวยทันที มือหนาโอบเกี่ยวเอวเล็กให้เข้ามาชิดตนเองแน่น พลางมอบรสจูบที่แทบจะหลอมละลายให้แบมแบมไหลลงไปเป็นของเหลวกันพื้นเสียเดี๋ยวนั้น

 

            บอกแล้วว่าการกระทำมันดีกว่าคำพูดจริงๆ นะ~





>>TALK<<

สวัสดีค่าาา มี... ตั๋วเครื่องบินมาเสิร์ฟ!!5555555555555555555

เขาจะไปเที่ยวกันและ หู้ยยย

หลังจากจบทริปเที่ยว เท่ากับจบฟิคเราแล้วนะคะ ใจหายจังเลย ;__;

หลังจากจบตอนหลักแล้ว เราจะลงสเปของทั้งสามคู่ให้เรื่อยๆ น้าาา

และมีฟิคใหม่เตรียมถอยออกมาแล้วค่ะ แนวกุ๊งกิ๊งๆ แบบนี้เหมือนกันเลยยย อิ_อิ


หากมีอะไรจะติหรือชม รบกวนคอมเม้นท์ไว้ให้เลยนะคะะะ อ่านทุกคอมเม้นท์เลยน้าาา

และๆๆๆ เรามีแท๊กฟิคนะคะ ฟิคใกล้จบแล้วไปเล่นกันเถอะ!! #สูตรรักมบ เลยค่าาา


รักน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1358 จะได้ไม่ลืมกัน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 15:09

    ไหนๆก็จะไปเที่ยวกันแล้ว ต้องการคนช่วยยกกระเป๋ามั้ยคะ

    #1358
    0
  2. #1331 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:33
    เเงงงงงงงง
    #1331
    0
  3. #1303 banthida1 (@banthida1) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 17:21

    เขิลลล บอกตรงเขิลหนักก

    #1303
    0
  4. #1277 ploylaksi (@ploylaksi) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 20:19
    เขินมากกกกกกกกก
    #1277
    0
  5. #1248 JAJA2549 (@JAJA2549) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 21:16
    ถึงท่อนลมพัดอะไรนี่เเหละ ด้วยที่พี่มาร์คเป็นคนเล่นอะไรใหญ่ๆ ในตอนนั้นกูนึกว่า เฮริคอปเตอร์ มารับแบมแบมไปภูกระซะอีก #เกลีนดความมโนของตัวเองง
    #1248
    0
  6. #1236 Oppa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 09:15
    โอ้ยยยยย หวานไม่ไหวแล้วค่าาาา อิอิ &#128525;&#128525;&#128525;&#128525;&#128525;&#128525;&#128525; อบอุ่นมากๆเลยค่ะ
    #1236
    0
  7. #1210 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 23:38
    โรแมนติกมากกกกกก
    #1210
    0
  8. #1142 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 14:35
    พี่มาร์คโรแมนติกอะไรอย่างนี้ อิจจจจจจ
    #1142
    0
  9. #1084 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 09:05
    อิจฉาาาาา พูดได้คำเดียวเลยค่ะในจุดนี้ ฮ่าา นอกจากจะเอาเชคร้ยอล้านไว้ไปขอลูกสะใภ้แล้วยังจะซื้อตั๋วเครื่องบินพาไปเที่ยวที่ๆอยากไปอี๊กกกก อะไรจะดีขนาดนี้ค้าาาา ยกแบมให้เลย เอาไปเลยยย แต่งงานกันเลยดีกว่า 
    #1084
    0
  10. #1042 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 08:14
    แฟนพี่มาร์คนี่น่าอิจฉาเนอะ มีแฟนดีขนาดนี้
    #1042
    0
  11. #983 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:08
    มุมโรแมนติกก็มี หวานนนนนนนน
    #983
    0
  12. #892 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 10:32
    หูยยยย อิจฉาแรงงง
    #892
    0
  13. #864 B_Benaliza (@B_Benaliza) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 19:52
    โอ๊ยๆๆๆอิจฉาอยากมีแฟนชื่อมาร์คต้วน
    #864
    0
  14. #840 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 07:36
    พี่มาร์คก็โรแมนติกน้อออ
    #840
    0
  15. #833 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 15:36
    งืออออเลอค่า มีแบบนี้เปิดพรีออเดอร์ไหมอะ
    #833
    0
  16. #802 Snoopyol (@ploymp) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:18
    เขินตัวหงิกล้าววว เขินมากกกกก แงงงงง พี่มาร์คน่าร้ากกกกก
    #802
    0
  17. #626 minminii (@minminii) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 20:05
    หวานมากกก พี่มาร์ค ทำไมดีงามงี้อ่ะ นี่อยากมีแฟนนนนนน 5555555
    #626
    0
  18. #625 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 13:29
    จ้า.......มดกัดคนอ่านคันคะเยอจนต้องพึ่งงแศมบักแล้วเนี่ย
    #625
    0
  19. #624 liarguy (@liarguy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 18:04
    พี่มาร์คหวานมากกกกก
    #624
    0
  20. #623 oni (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 06:39
    สวีทหวานโรเเนติกเกิ้นนนนนนนนนน

    เราอิจฉาแบมจัง พี่มาร์คน่ารักอ่ะ
    #623
    0
  21. #622 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 15:23
    หวานนนนน น่ารักจังเลย
    #622
    0
  22. #621 Pang42690 (@Pang42690) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 09:47
    ฟิน!!!อิจ!!!ต่อน้าาาา
    #621
    0
  23. #620 มิรา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 09:37
    สนุกจังเลย ดีใจที่เขารักและเชื่อใจกัน
    #620
    0
  24. #619 BbpLu1234 (@BbpLu1234) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 06:36
    หวานจังเลยค่ะ มดกัดไปหมดทั้งตัวแล้วเนี่ยยยย
    #619
    0
  25. #616 KimYooMin (@jarja_love) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 00:53
    พี่มาร์คน่ารักจังเลยยยย
    #616
    0