Sweetheart Recipe [MARKBAM] END

ตอนที่ 23 : TWENTYFIRST INGREDIENT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    29 ต.ค. 59

TWENTYFIRST INGREDIENT

 

“โจวจื่อวี”

 

            จื่อวีที่กำลังอยู่บนเส้นทางกลับบ้านของตัวเองถึงกับสะดุ้งตัวโยนเมื่อเห็นว่าใครที่เรียกรั้งตนเอาไว้ข้างหลัง

 

“ไอรีน? เธอมีอะไรอีก?”

“เธอ... ไม่ได้ยุ่งกับแบมแบมจริงๆ แล้วใช่ไหม?”

“โอ้ย! ใครจะไปกล้ายุ่ง! ทั้งพี่แจบอม ทั้งพี่มาร์ค ทั้งเธออีก ฉันเข็ดแล้ว!

“ไม่รู้เรื่องจริงๆ?”

“เรื่องอะไรอีกล่ะ? อย่าบอกนะว่ามีคนคิดจะทำอะไรคิงอีก?”

“ไม่ใช่แค่คิด แต่ลงมือไปแล้ว!

“ว่าไงนะ?”

“แบมแบมกับเพื่อนถูกจับตัวไป ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นเธอ แต่มาเดินลอยหน้าลอยตาแบบนี้คงไม่ใช่”

 

            ใบหน้าของไอรีนฉายแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด ไม่ต่างกับโจวจื่อวี... เธอน่ะ ชอบรุ่นพี่มาร์คก็จริง อยากแย่งมาก็จริง แต่การลักพาตัวไปแบบนี้มันไม่เคยเป็นวิธีที่เธอคิดอยู่ในหัวเลยสักนิดเดียว

 

            จื่อวีคิดว่าเธอควรจะช่วยในสิ่งที่ช่วยได้

 

“จะว่าไป...”

“อะไร?”

“ซานะ... ผู้หญิงที่เพิ่งจะเข้ามาตีซี้ฉันกับนายอนเมื่อไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา”

“ทำไมล่ะ?”

“นายอนเคยมาเม้าท์ให้ฟังว่าบ้านยัยนั่นทำธุรกิจมืดสักอย่างที่น่ากลัวๆ อะ ในคณะเลยไม่มีใครกล้าคบยัยนั่น จริงๆ กับพวกฉันเองซานะก็ไม่ค่อยจะคุยอะไรด้วยนะ”

“ยัยนั่นชอบรุ่นพี่มาร์คเหรอ?”

“เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้”

“อย่างน้อยเธอก็มีข้อมูลน่าสงสัย ไปกับฉัน”

            ไอรีนพูดเพียงแค่นั้นแล้วก็รีบลากแขนจื่อวีให้เดินตามออกไปจากบริเวณนั้นทันที โทรศัพท์ของไอรีนถูกหยิบขึ้นมาระหว่างทางที่กำลังเดินกลับไปที่รถของยูคยอม ก่อนที่ปลายสายจะรับเมื่อเธอและจื่อวีก้าวเข้าไปนั่งในรถสปอร์ตคันหรูที่จอดรออยู่เรียบร้อย นิ้วเรียวไม่รอช้าที่จะกดเปิดสปีกเกอร์โฟนเพื่อที่จะได้ยินพร้อมๆ กัน

 

“พี่แจบอม”

[ไง ได้เรื่องไหม]

“จื่อวีไม่รู้เรื่อง... แต่คนที่ชื่อซานะอะ จื่อวีบอกมาว่านางเพิ่งมารู้จักกันไม่กี่อาทิตย์ก่อน”

[ต่อ]

“บ้านยัยซานะไรนี้อะ เห็นบอกว่าทำธุรกิจมืดบ้าบออะไรสักอย่าง”

[ยัยนั่นนามสกุลอะไรวะ?]

“มินะโตซากิ” จื่อวีเอ่ยเสียงเรียบออกมา

[กูว่ากูนึกออกละ ขอคุยกับไอยูคหน่อย]

“ไงวะ?”

[ถ้าใช่ซานะจริง... เดี๋ยวกูให้จุนฮเวสืบแหล่งของพวกมันให้ แล้วมึงส่งให้พ่อมึงด้วย กูรู้ว่าตำรวจล่าอยู่]

“ทำไมมึงถึงรู้ในสิ่งที่กูไม่รู้วะ”

[เพราะพ่อกูก็โดนล่าไงไอควาย แล้วฝากบอกพ่อมึงด้วยว่าปราณีกับพ่อกูบ้างนะครับ]

“เออ แล้วไงต่อ”

[พวกที่แม่งอยู่กับพวกจินยองเดี๋ยวกูจัดการเอง... ยังไงก็รีบตามมา]

“เค”

[อ่อ... จื่อวี ขอบคุณมากนะ... ข้อมูลมีประโยชน์มาก ถ้าเป็นพวกของซานะจริงๆ พวกฉันไม่รู้จะตอบแทนเธอยังไงเลยว่ะ]

“ม... ไม่เป็นไรหรอก”

 

            เกิดมา... โจวจื่อวีเพิ่งเคยได้รับคำขอบคุณที่จริงใจแบบนี้เป็นครั้งแรกเลย...

 

            เป็นคนดีก็ไม่ได้ยากนี่นา? ใช่ไหม?

 

 

            กลิ่นอับที่ไม่น่าพิสมัยลอยแตะเข้าที่จมูกของแบมแบม เปลือกตาสีมุกกระพริบถี่เพื่อไล่ความพร่ามัวออกจากสายตาพร้อมทั้งสะบัดหัวสองสามทีเพื่อเรียกสติ ริมฝีปากแห้งผากและรู้สึกแสบไปหมดเพราะผ้าดิบสีเข้มที่มัดอ้อมไปทางด้านหลังจนแน่น ข้อมือเล็กถูกมัดไพล่ไปทางด้านหลังด้วยเชือกไนล่อนเส้นเล็กที่พันรอบจนรู้สึกและไม่กล้าขยับมือเลยแม้แต่น้อย ข้อเท้าก็ถูกมัดรวบเอาไว้จนชิดกัน

 

            ไปไหนไม่รอดแน่ๆ

 

            แบมแบมพยายามมองไปรอบๆ ตัวเพื่อหาจินยองและยองแจที่ถูกพาตัวมาด้วยกัน แต่ภายในห้องอับชื้นแห่งนี้ก็มีเพียงแค่เขาจริงๆ

 

“เพื่อนแกเขาไม่มาอยู่ที่นี่หรอก”

 

            เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นหลังจากที่ประตูเหล็กบานใหญ่ตรงหน้าเปิดออก แบมแบมเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าผู้มาใหม่นั้นเป็นคนที่เขาคุ้นหน้าในช่วงที่โจวจื่อวีชอบมาพัวพันกับชีวิตของตน

 

            ซานะ...

 

“ไง สภาพดูไม่จืดเลยนะ”

 

            มือเรียวของอีกฝ่ายตรงเข้ามาล็อคปลายคางของแบมแบมเอาไว้แน่น เล็บยาวๆ นั่นจิกเข้าที่ผิวเนียนจนรู้สึกเจ็บไปหมด ซานะโน้มหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะยกยิ้มร้ายกาจก่อนจะค่อยๆ บรรจงกรีดเล็บแหลมของเจ้าหล่อนครูดไปตามแนวคางจนเลือดซิบ

 

            แบมแบมกัดผ้าดิบเอาไว้เสียแน่นเพราะรู้สึกแสบจนแทบทนไม่ไหว ซานะเอื้อมมือไปด้านหลังศรีษะของคนตรงหน้าแล้วปลดผ้าดิบที่ปิดปากเอาไว้ก่อนจะดึงมันออกอย่างแรง มือเรียวนั่นสะบัดผ้าทิ้งอย่างไม่ใยดีแล้วตวัดข่วนใบหน้าของแบมแบมอีกรอบจนแก้มขาวปรากฏเป็นรอยเลือดซิบเป็นทางยาว ก่อนจะตบซ้ำเข้าอย่างแรงจนใบหน้าหวานสะบัดหันไปตามแรง

 

“...ทำแบบนี้ทำไมซานะ?”

“ฉันเกลียดแก แกแย่งพี่มาร์คไปจากฉัน”

“คิดว่าทำแบบนี้แล้วพี่มาร์คจะไปหาเธอจริงๆ เหรอ?”

 

            ซานะตบซ้ำเข้าที่แผลเดิมเมื่อถูกแทงใจดำด้วยประโยคนั้น ก่อนจะลุกออกไปจากห้องแล้วกลับเข้ามาพร้อมกับขวดเกลือในมือและลูกน้องที่แบกถังน้ำตามเข้ามา

 

            เกลือเม็ดสีขาวละเอียดถูกเทจนเต็มฝ่ามือก่อนที่เจ้าตัวจะนำเอามาละเลงขยี้บนแผลบนใบหน้าหวานจนแบมแบมร้องลั่นเพราะความแสบที่แผ่กระจายไปทั่ว ผ้าดิมผืนเดิมถูกนำมามัดปากเอาไว้อีกครั้ง ก่อนที่คนจิตใจโหดเหี้ยมจะสั่งให้ลูกน้องสาดน้ำเย็นๆ นั่นเข้าปะทะกับร่างเล็กที่นั่งอยู่บนพื้นจนเปียกชุ่มไปหมด ซานะแสยะยิ้มร้ายให้แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป

 

            ประตูเหล็กบานเดิมถูกปิดตัวลงและลงกลอนอย่างแน่นหนา ทิ้งแบมแบมไว้กับความหนาวเหน็บของลมที่พัดวูบมาทางช่องลมบวกกับน้ำเย็นๆ ที่ทำเอาร่างทั้งร่างสั่นสะท้านไปหมด

 

            เข่าทั้งสองข้างถูกชันขึ้นมาจนชิดอก แบมแบมซบใบหน้าลงกับกางเกงนักศึกษาเปียกๆ ของตนเอง เสื้อเชิ้ตสีขาวนี่ไม่ได้ช่วยบรรเทาความหนาวเลยสักนิดเดียว น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลอาบพวงแก้มปะปนไปกับหยดน้ำเย็นๆ ที่ถูกสาดใส่เมื่อสักครู่ ผ้าดิบสีเข้มถูกกัดจนแน่นเพื่อสะกดเสียงสะอื้นเอาไว้ มือเล็กที่ถูกมัดไพล่ไปด้านหลังนั้นกำจิกตัวเองจนเกร็งแน่นไปหมด

 

            แค่จะกอดตัวเองยังทำไม่ได้เลย...

 

            เมื่อไหร่พี่มาร์คจะมาช่วยแบม...

 

 

            รถสปอร์ตทั้งสามคันจอดเทียบกับหญ้ารกร้างที่ขึ้นเป็นแนวอยู่รอบๆ โกดังเก่าๆ แห่งนี้ มาร์ค แจบอม และแจ๊คสัน ก้าวลงจากรถพร้อมๆ กัน ก่อนที่รถสีดำสนิทอีกสามสี่คันจะขับตามมาจอดสมทบพร้อมกับร่างของสมาชิกในแก๊งของแจบอมจะก้าวออกมาจากรถพวกนั้น

 

            ตอนนี้มาร์คกำลังพยายามคุมสติของตัวเองให้ดีที่สุด แรงกดดันมันมีมากมายไปหมด โดยเฉพาะสายจากแม่ของแบมแบมที่เพิ่งจะโทรมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

 

[ช่วยน้องให้ได้นะมาร์ค...]

 

            ทุกคนจัดการเหน็บปืนพกไว้กับตัวเองก่อนจะเดินไปยังประตูโกดังที่มีสนิมเกรอะกรังไปหมด แทคยอนอาสาผลักประตูนั้นเข้าไปก่อน และก็พบว่ามันไม่ได้ล็อคอย่างที่คิดไว้

 

“ท้าทายพวกกูเหลือเกิน”

 

            กลิ่นฝุ่นและความอับชื้นลอยมาแตะจมูกทันทีที่ประตูถูกเปิดออก ก่อนจะปรากฏร่างของหญิงสาวที่จื่อวีและไอรีนรายงานมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อน...

 

            ซานะ... เจ้าหล่อนกำลังนั่งรอ?

 

            แจบอมส่งสัญญาณมือให้จุนฮเวเพื่อส่งแผนที่แหล่งกบดานของตระกูลมินะโตซากิไปให้กับยูคยอม ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นจุนฮเวก็ส่งสัญญาณกลับมาว่าเรียบร้อยแล้ว

 

            อีกไม่กี่สิบนาทีหลังจากนี้ก็น่าจะชิบหายกันทั้งแก๊ง

 

“ไง... พวกพี่มาช้ากันจังเลย”

“ยองแจอยู่ไหน!!!!” แจ็คสันตะโกนลั่นก่อนจะพยายามพุ่งตัวไปทางสาวเจ้า แต่ก็ถูกแจบอมรั้งเอาไว้เสียก่อน

 

            ซานะแสยะยิ้มโรคจิตใส่พวกเขาก่อนจะพันไปพยักหน้าให้กับลูกน้องตัวใหญ่ข้างหลัง พวกมันเดินหายเข้าไปด้านหลังแล้วกลับออกมาพร้อมกับร่างของยองแจและจินยองในสภาพที่ถูกมัดมือมัดปากอยู่

 

            แจบอมกับแจ็คสันขบกรามแน่นเมื่อมองเลยไปยังข้อมือขาวๆ ของทั้งสองคนที่ถูกเชือกไนล่อนเสียดสีเสียจนเป็นรอยแดงไปหมด

 

            อยากจับแม่นี่ถ่วงน้ำชิบหาย!

 

“แบมแบมไปไหน” มาร์คเอ่ยออกมาเสียงแข็งเมื่อไม่เห็นร่างเล็กที่ทำให้เขากังวลจนแทบเป็นบ้า

“อ๋อ... ลืมเลย พาไปไว้ในห้องวีไอพีมา ...ไปพาตัวมันมา”

“ครับ”

 

            ยองแจกับจินยองพยายามดิ้นจนสุดตัวแต่ก็สู้แรงควายของคนที่จับตัวเองไว้ไม่ได้จนต้องอยู่นิ่งๆ และส่งสายตาให้กับพี่ๆ ที่อยู่ตรงหน้า

 

            อยากจะเข้าไปช่วยใจแทบขาด... แต่ก็ต้องอดทนไว้

 

“มาแล้วครับ มันยังไม่ฟื้น”

 

            ลูกน้องของซานะที่เดินหายไปเมื่อกี้เดินกลับมา แต่สายตาของพวกเขาก็ยังไม่เห็นแบมแบมอยู่ดี

            แต่เพียงได้ยินแค่นั้น... ความโมโหก็เริ่มคุกรุ่นในหัวใจของมาร์ค...

 

            ไม่ฟื้น... มันหมายความว่ายังไง?

 

            และก่อนที่จะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น หัวใจของเขาก็กระตุกวูบเมื่อร่างบางคุ้นตาถูกพามาโยนลงกับพื้นข้างๆ เก้าอี้ที่ซานะนั่งอย่างไม่ใยดี สภาพของแบมแบมเละจนแทบจะจำไม่ได้ แก้มขาวปรากฏรอยเล็บครูดยาวมีเลือดซิบน้อยๆ ที่ดูเหมือนจะแห้งกรังไปแล้ว ตามใบหน้ามีรอยฟกช้ำเป็นจุดๆ จนเต็มไปหมด ริมฝีปากบางซีดเซียวไร้สี ร่างทั้งร่างของแบมแบมชุ่มโชกไปด้วยน้ำที่ดูเหมือนจะถูกสาดใส่เมื่อไม่กี่สิบนาทีก่อน ผิวกายขาวที่เคยเปล่งปลั่งบัดนี้กลับซีดเซียวไปทั้งร่าง ข้อมือและข้อเท้าเล็กแดงก่ำราวกับถูกบาดด้วยเชือกแบบเดียวกันเพื่อนสนิททั้งสอง

 

            ภาพตรงหน้ามันทำให้มาร์คโมโหจนเลือดขึ้นหน้า...

 

“ไอพวกเวรเอ้ย!!” มือหนาชักปืนออกมาแต่ก็ถูกแจบอมห้ามไว้พร้อมๆ กับฝ่ายตรงข้ามที่ชักปืนพกออกมาเช่นกัน

“เดี๋ยวก็ได้ตายห่ากันหมด... แบมแบมด้วย มึงอย่าลืมว่าน้องยังอยู่นู่น”

 

            มาร์ครับฟังเพื่อนสนิทก่อนจะลดปืนพกลงแล้วเหน็บไว้ข้างเอวเหมือนเหมือนเดิม

 

“คืนสามคนนั้นมา”

“มันก็ต้องมีของแลกเปลี่ยนใช่ไหมละ?”

“จะเอาอะไร?”

“ซานะว่าพี่มาร์ครู้นะคะว่าซานะต้องการอะไร?”

“ใครจะไปรู้กับเธอวะ”

“พี่มาร์ค!! ซานะอยากได้พี่มาร์ค!!!!

 

            เสียงกรีดร้องดังลั่นจนก้องโกดังทำเอาแบมแบมที่สลบไสลเมื่อสักครู่ถึงกับกระพริบตาปรือขึ้นมาเพื่อมองหาที่มาของเสียง แต่แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับร่างสูงคุ้นตาที่ยืนกำมือแน่นอยู่ตรงประตูโกดัง

 

            พี่มาร์คมาช่วยแบมแล้ว...

 

“...” แบมแบมพยายามพูดออกไป แต่เสียงมันก็ไม่ออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว

 

            อ่อนแอจัง...

 

“พี่มาร์คจำซานะไม่ได้เหรอคะ? ซานะเคยให้ช็อคโกแลตพี่มาร์คทุกวันวาเลนไทน์ตั้งแต่ตอนเราเรียนมัธยมที่เดียวกัน!!

“โถแม่คุณ คนให้ช็อคโกแลตไอมาร์คตั้งกี่ล้านคน มันจำได้ก็แปลกแล้วโว้ย!!

“หุบปาก!! ซานะคิดถึงพี่มาร์คมากจนต้องให้พ่อยัดเงินเข้ามหาลัยให้... เพื่อจะมาอยู่กับพี่มาร์ค!

“...”

“แล้วพี่มาร์คกลับมาคบกับคนแบบมัน! มันมีดีกว่าซานะตรงไหน!!!!

“อย่างน้อยเขาก็ไม่มาแหกปากขอผู้ชายแบบเธอปะวะ” แจ็คสันบ่นออกมาเสียงดังพอที่จะให้หญิงสาวได้ยิน ก่อนจะใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างกวนตีนๆ

“กรี๊ดดดดดดด!!! ฉันบอกให้แกหุบปาก!!

“อ้าวๆ ผมรุ่นพี่คุณนะครับ”

 

            ซานะจ้องหน้ามาร์คด้วยสายตาแข็งกร้าว แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น ลูกน้องคนหนึ่งของเจ้าหล่อนก็เดินมากระซิบบางอย่างที่ทำให้เสียงแหลมๆ นั่นแผดร้องอีกครั้ง

 

“กรี๊ดอะไรนักหนาวะ รำคาญ”

“พวกแกทำอะไรครอบครัวฉัน!!

“อ๋อ... ไอยูคไปจัดการแล้วสินะ... ต้องขอบคุณจื่อวีด้วยนะที่ช่วยให้เบาะแสบ้านของเธอ”

“นังจื่อวี! ฉันว่าแล้วว่ามันต้องโง่! อุตส่าห์เป่าหูหลอกใช้มัน มันก็โง่! โง่สิ้นดี!

“เธอนั่นแหละโง่ ผู้ชายเขาไม่เอาแล้วยังจะตื้ออยู่ได้!!” เสียงของผู้มาใหม่ตะโกนลั่นโกดัง ก่อนจะปรากฏร่างของยูคยอม ไอรีน และจื่อวี

 

            แน่นอนว่าเสียงนั่นเป็นของเจ้าของชื่อสุดท้าย...

 

“กรี๊ด!!!! แก!! พวกแกไปจับตัวมันมา”

“คุณหนูครับ... แต่คุณท่าน...”

“ไม่ได้ดั่งใจ!

 

            มือเรียวของซานะเอื้อมไปคว้าเอาปืนพกกระบอกเล็กออกมาจากเอวของลูกน้องข้างๆ และก่อนที่จะมีใครไหวตัวทัน ไกปืนก็ถูกลั่นออกมาจนลูกตะกั่วนั้นพุ่งตรงไปยังทิศทางที่จื่อวียืนอยู่ แต่ทว่า

 

“แบม!!!

 

            ร่างของแบมแบมร่วงลงไปกับพื้นต่อหน้าต่อตาทุกคน พร้อมกับเลือดสีสดที่พรั่งพรูไหลออกมาจากบาดแผลจากกระสุนบริเวณหน้าท้อง มาร์ครีบตรงเข้าไปพยุงร่างเล็กตรงหน้าแล้วอุ้มขึ้นมาด้วยสองแขนแกร่งแล้วรีบวิ่งออกไปจากโกดังแทบจะในทันที โดยไม่ลืมที่จะทิ้งท้ายฝากฝังไว้กับเพื่อนๆ ทุกคน

 

“กูฝากจัดการด้วย”

 

            ซานะมือสั่นจนทิ้งปืนในมือลงกับพื้น สาวเจ้าพึมพำกับตัวเองไม่ได้ศัพท์ก่อนทรุดร่างนั่งลงบนพื้นโดยมีลูกน้องรีบเข้ามาประคองร่างเอาไว้ และก่อนที่จะมีใครคิดอะไรได้มากกว่านั้น

 

“พวกมึงจัดการ... ไม่ต้องถึงตาย ขอสภาพทีพอเอาไปส่งตำรวจได้”

 

            ส่วนแจบอมกับแจ็คสันก็วิ่งเข้าไปจัดการกับไอยักษ์ไร้น้ำยาสองคนที่ยืนเฝ้าจินยองกับยองแจจนพวกมันสลบล้มลงกับพื้น ก่อนที่ทั้งสองคนจะถูกช่วยเหลือออกมาอย่างปลอดภัย แต่สติของจินยองกับยองแจเองก็ลอยไปกับเพื่อนสนิทอีกคนที่เพิ่งโดนยิงไปเมื่อสักครู่เรียบร้อยแล้ว

 

“แบม... แบมอะพี่ แบมจะเป็นไรไหม”

“แบมอยู่กับไอมาร์คแล้ว... ไม่เป็นไรหรอก”

 

            จื่อวียังคงช็อคกับเหตุการณ์ที่ผ่านไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งจนสุดตัวเมื่อมือของไอรีนตบเข้าที่ไหล่เล็กเบาๆ

 

“ไม่ใช่ความผิดเธอ”

“ต... แต่...”
“ถ้าเธอรู้สึกผิดก็ไปที่โรงพยาบาลพร้อมกัน”

“ท... ทำไมเขาต้องมาช่วยฉันด้วย...”

“หมอนั่นอยู่ใกล้ระยะกระสุนที่สุด... ฉันก็แค้นตัวเองที่เข้าไปห้ามไว้ไม่ทันทั้งๆ ที่รู้ว่าต้องเป็นแบบนี้”

“...”

“หัวใจของแบมแบมมันใสซื่อเกินกว่าที่เธอจะเข้าใจ จื่อวี”

 

            ยูคยอมแอบฟังบทสนทนาของทั้งสองเงียบๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปสะกิดไหล่ของสองคนเป็นสัญญาณว่าควรไปได้แล้ว หลังจากที่เพื่อนๆ เดินออกจากโกดังไปจนหมดจนเหลือเพียงแค่ลูกน้องของแจบอมเท่านั้น

 

“พ่อ... พวกมันอยู่ที่นี่อีกสิบกว่าคน”

[ทำดีมากไอลูกชาย]

“พ่อขอบคุณแก๊งอิมด้วยล่ะ ถ้าไม่ได้พวกเขาพ่อก็จับพ่อค้าอาวุธเถื่อนรายใหญ่ขนาดนี้ไม่ได้หรอก”

[เออ! รู้แล้ว]

“แล้วก็อย่าจับผิดตัวล่ะพ่อ แก๊งแจบอมเฝ้าให้อยู่”

[เออน่า วันนี้จะยอมปล่อยไปสักวัน... ฝากบอกด้วยว่าคราวหน้าไม่เอาไว้แน่!]

“ต่อให้พ่อไม่ปล่อยเขาก็ไม่อยู่ให้พ่อจับหรอกน่า”

 

            ยูคยอมยิ้มขันให้กับโทรศัพท์ ก่อนจะรีบออกตัวรถตามเพื่อนๆ ไปทันที และแน่นอนว่าจุดมุ่งหมายของทุกคนก็ต้องเป็นที่เดียวกันแน่นอน

 

            โรงพยาบาล...





>>TALK<<

สวัสดีค่าาา มาอัพแล้ว หลังจากไปลุยสนามแกทมาที่บอกเลยว่าขึ้นเขียงแน่นอน...

ม่ายังไม่หมดอย่าเพิ่งนับศพไรท์เตอร์ค่ะ55555555555

พี่มาร์ครมณ์เย็นมาก อาจจะเพราะจบมช่วยจัดการเรียบร้อยทุกอย่าง ฮึก

//กำมือแน่นมาก5555555555

ทำร้ายน้องรุนแรงเลยฮือ สงสาร อย่ารุมด่าเลา...

ปล. เจนไม่ได้อคติกับทไวซ์นะคะ55555555 แต่ก็ไม่ได้ตามขนาดนั้น แต่เพลงทีทีก็หลอนในหูมากตอนนี้ u_u


สำหรับใครที่อยากติหรือชมและให้กำลังใจ สามารถคอมเม้นท์ไว้ให้ได้เลยน้าาา อ่านทุกเม้นท์เลย ชอบมากๆ กำลังใจสูงสุดที่ทำให้เข็นมาถึงตอนนี้ได้ ;__;

และมีแท๊กฟิคด้วยน้าาา ไปเล่นกันได้ค่ะ #สูตรรักมบ ไปเลยยย


รัก♡´・ᴗ・`♡

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1137 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 13:24
    แบมจะเป็นอะไรมั้ยยยย ซานะโรคจิตมากก
    #1137
    0
  2. #1079 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 21:44
    ต้องขอบคุณยูคมากที่มีพ่อใหญ่ขนาดนี้ แต่จิงๆต้องบอกว่าแก๊งค์เพื่อนทุกๆคนเลยมากกว่า ที่ช่วยจัดการให้ได้อย่างสาสมใจ จื่อวีด้วย ถ้าไม่ได้นางคงไม่ได้เบาะแสใหญ่ๆแบบนี้แน่ ส่วนแบมพี่เชื่อว่าหนูจะต้องไม่เป็นอะไรเนอะ
    #1079
    0
  3. #1037 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 22:27
    อย่าเป็นอะไรนะแบม
    #1037
    0
  4. #978 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:26
    แบมจะไม่เป็นไร เกลียดดดดดดนางงงงงงงงงงงง
    #978
    0
  5. #889 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 16:16
    แบมอย่าเป็นอะไรน้าาา ฮือ
    #889
    0
  6. #861 B_Benaliza (@B_Benaliza) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 15:51
    ลูกแบมคนดีของม๊าาาาา
    #861
    0
  7. #827 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 03:55
    ถถถถถถ แบมลูกหนูต้องไม่เป็นอะไรนะลูกคนดีของแม่
    #827
    0
  8. #801 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:17
    หัวใจแบมใสซื่อกว่าคนอย่างเธอจะเข้าใจ ชอบประโยคนี้มาก
    #801
    0
  9. #615 E'nAnG (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 00:51
    ลูกโดนกระทำอีกแล้วววววว เพิ่งจะเป็นแฟนกันก็มีแต่เรื่องเลยอ่ะ
    #615
    0
  10. #552 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 01:09
    แบมดีขนาดนี้มาทำร้ายอบมได้ไง ฮึ่ยยยย พี่มาร์คเค้าถนอมของเข้ามาอย่างดี คือทุดคนมาช่วนกันแบบ ฮื้ออออ รอดได้ให้รู้ไปสิ
    #552
    0
  11. #512 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 13:42
    แบมแบมใจดีเกินไปแล้ว งื้ออ ไปช่วยคนอื่นอีก ทั้ง ๆ ที่ตัวเองเจ็บหนัก /วิ่งไปกอด
    #512
    0
  12. #452 oni (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 14:33
    แบมเอาตัวเข้าแลกแบบนี้ได้ใจได้เพื่อนอย่างจื่อวี่แน่นอน ต่อไปนางคงจะเป็นทาสรับใช้แบม

    (แบบแลกด้วยชีวิตแน่) หวังว่าแบมจะปลอดภัยดีนะ
    #452
    0
  13. #445 ปีใหม่ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 23:07
    แบมทำดีมากได้เพื่อนมาอีกหนึ่ง#เรื่องนี้ดีอะมีความแบบบอกไม่ถูกแต่ถูกใจ
    #445
    0
  14. #443 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 13:11
    ขัดใจอ่า.....ทำไมต้องให้แบมเจ็บด้วยเนี่ย ลูกฉันดีเกินไป
    #443
    0
  15. #438 teeraporn1635 (@teeraporn1635) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 09:02
    ม้ายยยย เเบมมมอย่าเป็นไรนะ ฮืออออT^T
    #438
    0
  16. #433 Ar Kml (@aireen2508) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 21:12
    ฮืออออ แบมอย่าเป็นอะไรนะ
    #433
    0
  17. #429 Nupleng_MP (@Nupleng_MP) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 19:17
    งือๆๆๆ รอมาอัฟน้าา
    #429
    0
  18. #426 may-miku (@may-blue) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 18:09
    เราก็สอบแกทแพทเช่นกัน สู้ไปด้วยกันค่ะไรท์ 55555555
    #426
    0
  19. #423 Tangmowannida (@Tangmowannida) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 16:04
    ค้างเยย นังชะนียิงทำไมมมม กรี๊ดดดนู๋จะไปโรงบาล แบมต้องไม่เป็นไร ฮือออ
    #423
    0
  20. #418 Nammo1234 (@tangmosirithon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 11:45
    ฮือออแบมต้องไม่เป็นรัยนะ
    #418
    0
  21. #417 woorebin (@bam_bam-got-7) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 10:03
    น้องแบมมมมมมม
    #417
    0
  22. #416 mvnkhyuck (@markksung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:22
    คนดีของบ่าวถูกยิง;-;
    #416
    0
  23. #415 Pookacha (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:10
    อะไรคือ อยากได้พี่มาร์ค ลงทุนจริงๆ -_- น่าจะให้ไอรีนจัดการ หมั่นเขี้ยวววววว
    #415
    0
  24. #414 -Bameverthing- (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 00:23
    แบ๊มมมฮือออ
    #414
    0
  25. #413 Aps~MK (@nattalove) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 00:06
    ตาหนูของเลาาาฮืออออ
    #413
    0