Sweetheart Recipe [MARKBAM] END

ตอนที่ 22 : TWENTIETH INGREDIENT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,059
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    27 ต.ค. 59

TWENTIETH INGREDIENT

 

            ชายหนุ่มมาดนิ่งในชุดสูทสีดำสามคนเดินตรงเข้าไปยังโต๊ะอาหารที่มีหญิงสาวสามคนนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน มือของชายคนหนึ่งวางทาบลงกับโต๊ะเบาๆ ก่อนจะจ้องไปยังผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาได้รับคำสั่งมาว่าให้พาตัวไป

 

“โจวจื่อวี พวกฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ”

 

            เจ้าของชื่อจ้องหน้าเถื่อนๆ ของผู้มาใหม่กลับไป ก่อนจะหันมาส่งสายตาเป็นเชิงถามเพื่อนๆ อีกสองคนที่ร่วมโตะอยู่ด้วย

 

“ถ้าจื่อวีไปพวกเราก็จะไปด้วย”

“ใช่”

 

            ชายหนุ่มชั่งใจคิดไปสักครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลา เมื่อเห็นว่าใกล้จะได้เวลาที่นัดไว้กับเจ้านายแล้วก็ทำให้เขาต้องพยักหน้าให้อย่างช่วยไม่ได้

 

“ตามมา”

 

            หญิงสาวทั้งสามคนถูกพาตัวขึ้นมาบนรถเบนซ์สีดำสนิท ก่อนที่มันจะถูกขับออกมาจากบริเวณร้านอาหารนั้นพร้อมๆ กับรถที่หน้าตาเหมือนกันที่ขับตามประกบหน้าหลัง

 

“จะพาพวกฉันไปไหน?”

“ไปถึงก็รู้เอง”

“อย่าคิดจะทำอะไรพวกฉันนะ แกไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร!” จื่อวีตะโกนเสียลั่นรถ ทำเอาชายหนุ่มสองคนด้านหน้าถึงกับต้องยกนิ้วก้อยขึ้นมาแคะขี้หูเลยทีเดียว

“ไม่รู้แล้วจะพาตัวมาได้ยังไงละวะ ประสาท”

“กรี๊ดดดดดด! แกเป็นใคร!!

“โง่เนอะแม่คุณ เพิ่งนึกได้เหรอว่าต้องถามเนี่ย?”

“ตอบฉันมา!!

“เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน... แต่จะบอกให้เป็นบุญหัวก็ได้ ฉันชื่อคิมฮันบิน ส่วนหมอนี่ กูจุนฮเว”

“พวกแกไม่ตายดีแน่!

“อ๋อเหรอ หุบปากแล้วนั่งไปเงียบๆ จนกว่าฉันจะทำงานเสร็จจะได้ไหม?”

“เรื่องอะไรฉันต้องทำตามที่แกบอกด้วย?”

“ฉันไม่ได้บอก ฉันสั่ง”

 

            สิ้นประโยคนั้นโจวจื่อวีก็รีบหุบปากฉับเมื่อปืนสีดำเมื่อมถูกยื่นมาจ่อติดกับหน้าผาก ก่อนที่เจ้าหล่อนจะพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ แล้วกลับไปนั่งเงียบๆ เหมือนเพื่อนอีกสองคนอย่างซานะกับนายอน

 

            ไม่นานนักขบวนรถทั้งหมดก็ขับหักเลี้ยวเข้ามาภายในโกดังเก็บเก่าๆ ขนาดใหญ่ที่อยู่ไกลจากตัวเมืองพอสมควร หญิงสาวทั้งสามคนถูกกระชากลากถูให้เดินลงมาจากรถ ก่อนที่พวกหล่อนจะผงะไปเมื่อเห็นว่ามีใครยืนรออยู่ก่อนหน้าแล้ว

 

            มาร์คต้วนกับอิมแจบอม....

 

“พามาเรียบร้อยครับรุ่นสิบหก”

“ขอบใจมากฮันบิน” อิมแจบอมอันไปพูดขอบคุณผู้ชายที่นั่งเถียงกับจื่อวีเมื่อสักครู่ ก่อนที่บรรดาชายในชุดสูทพวกนั้นจะไปยืนเรียงกันอยู่ด้านหลังมาร์คและแจบอม

 

            ลืมไปได้ยังไงว่าบ้านอิมแจบอมเป็นใคร...

 

“ไง” แจบอมเอ่ยทักทาย

“...”

“ฉันคุยด้วยเธอก็ควรจะตอบนะรู้หรือเปล่า?”

“มีอะไร?”

“ไม่อ้อมค้อมแล้วกัน... กระดาษนี่มันฝีมือเธอใช่ไหม?”

 

            กระดาษเอสี่สีขาวยับๆ แผ่นหนึ่งถูกโยนปลิวมาตรงหน้าของโจวจื่อวี เจ้าหล่อนคว้ามันมาดูก่อนจะไล่สายตาอ่านตัวอักษรสีแดงบนนั้นทีละตัว เมื่ออ่านจบก็รีบปาทิ้งลงกับพื้นแทบจะนทันที

 

“นี่มันอะไรกันเนี่ย!!

“เธอก็น่าจะรู้ไม่ใช่หรือไง?”

“รู้บ้าอะไร? อ่อ หรือว่ามีคนคิดอยากจะทำอะไรคิงอีกหรือไง?”

“...”

“คราวก่อนที่ให้ยัยไอรีนมาเตือนฉันก็ไม่ได้ยุ่งกับหมอนั่นแล้ว!

“เหรอ?”

“ฉันสาบานได้! ธุรกิจของบ้านฉันมันค้ำคออยู่ฉันจะไปกล้าทำอะไรอีก”

 

            จื่อวีพูดด้วยน้ำเสียงเชิงเว้าวอน เจ้าหล่อนนึกถึงไปถึงเรื่องเมื่อหลายวันก่อนที่ไอรีนบุกมาหาเธอถึงคอนโดส่วนตัว ยัยนั่นมาพูดเรื่องเจ้าอันธพาลคิมแทฮยองที่เธอเคยจ้างให้ไปทำร้ายแบมแบม ไอรีนบอกให้จื่อวีเลิกยุ่งกับแบมแบมซะ โดยเอาหุ้นส่วนของบริษัทบีเออีที่พยุงธุรกิจของพ่อแม่เธอเอาไว้เป็นประกัน หากไม่ทำตามก็จะถอนหุ้นออกจากบริษัทโจวทันที... และนั่นหมายถึงบ้านเธอจะล้มละลาย

 

            เรื่องอะไรจื่อวีจะโง่ให้ผู้ชายเป็นปัจจัยสำคัญกว่าล่ะ แถมเธอยังได้ยินเข้าหูมาอีกว่าแทฮยองน่ะโดนรุ่นพี่มาร์คตามไปเล่นจนเละ แค่นี้ก็แทบจะไม่กล้าไปยุ่งด้วยแล้ว!

 

            แถมยัยไอรีนผีบ้านั่นยังโหดเป็นบ้า... ใครจะไปกล้ายุ่งด้วยอีกละ?

 

“เหรอ?”

“จริงสิ!

“...”

 

            แจบอมหันไปมองหน้ามาร์คที่ยืนทำหน้าเคร่งเครียดอยู่ข้างๆ กัน ก่อนจะได้รับสัญญาณมาเป็นการที่มาร์คพยักหน้าให้แล้วเดินหันหลังกลับไปขึ้นรถยนต์คันหรูที่จอดอยู่ด้านหลัง

 

“โอเค... ฉันจะเชื่อเธอ”

“... ข... ขอบคุณ”

“ฮันบิน”

“ครับ รุ่นสิบหก”

“พากลับไปส่งด้วย”

“รับทราบครับ”

 

            จื่อวีถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกและสาบานกับตัวเองว่าจะไม่ยุ่งวุ่นวายกับคนพวกนี้อีกแล้วแน่ๆ หญิงสาวทั้งสามคนเดินตามกลับเข้าไปขึ้นรถคันเดิมที่พาตัวพวกเธอมาที่นี่

 

            แต่ในขณะเดียวกัน... ก็มีอยู่คนหนึ่งที่กำลังจิกเล็บเข้ากับฝ่ามือตัวเองแน่นโดยที่เพื่อนๆ ของเจ้าหล่อนเองก็ไม่รู้ตัว...

 

 

บ้านมาร์ค

 

            แบมแบมสะดุ้งตัวขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเสียงประตูใหญ่หน้าบ้านเปิดออก วันนี้เป็นอีกวันที่คนตัวเล็กมาอาศัยนั่งๆ นอนๆ อยู่ภายในบ้านหลังใหญ่นี้หลังจากที่เมื่อเช้าถูกมาร์คขับรถไปรับมาปล่อยเอาไว้ที่นี่ ก่อนที่เจ้าตัวจะบอกว่าจะออกไปทำธุระข้างนอกสักพักแล้วก็หายไปเลย

 

            และด้วยความเบื่อทำให้วันนี้แบมแบมได้ทำอะไรมากมายเต็มไปหมด ทั้งไปช่วยลุงพ่อบ้านรดน้ำใส่ปุ๋ยที่เรือนกระจกบ้างละ ช่วยป้าแม่บ้านทำขนมบ้างละ ล้างจานบ้างละ และอื่นๆ อีกสารพัดสาระเพที่เจ้าตัวคิดว่าจะทำแล้วหายเบื่อได้

 

            แต่ในที่สุดเมื่อเวลาล่วงเลยมาถึงบ่ายแก่ๆ ก็ต้องย้ายตัวเองขึ้นมานอนกลมๆ อยู่บนเตียงกว้างของมาร์คอยู่ดีนั่นแหละ

 

            แต่ตอนนี้เหมือนมาร์คจะกลับมาแล้ว!!

 

            แบมแบมรีบวิ่งหน้าตั้งลงมาจากชั้นสองก่อนจะมายืนชะเง้อชะแง้อยู่ตรงประตูห้องโถงใหญ่ ไม่นานนักรอยยิ้มกว้างก็ปรากฏบนใบหน้าน่ารักเมื่อเห็นร่างสูงที่แสนจะคุ้นตากำลังเดินมาทางนี้

 

“พี่มาร์ค!

“มาทำอะไรตรงนี้เนี่ย?”

“แบมมารอรับพี่มาร์คไงงง”

“เหรอ... ไหนเล่าให้ฟังที่ว่าวันนี้ทำอะไรมาบ้าง” มาร์คบอกก่อนจะจับมือคนตัวเล็กเอาไว้แล้วเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านที่แบมแบมเพิ่งจะจากมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

“อืม... ไปรดน้ำต้นไม้มา... ทำขนมด้วย!

“จริงเหรอ?”

“อือออ”

“ดูหนังไหม? ดูที่บ้านเนี่ยแหละ”

“มีที่ดูหนังด้วยเหรอ?”

“อือ อยู่ในห้องคอม”

“งั้นเดี๋ยวแบมลงไปเอาป๊อปคอร์นมาดีกว่า” พูดสรุปเองปุบปับแล้วก็วิ่งปรู๊ดกลับไปชั้นล่างอีกครั้ง มาร์คยิ้มขันก่อนจะเปิดประตูแล้วตรงเข้าไปนั่งรอในห้องของตนเอง

 

            ไม่นานนักแบมแบมก็กลับมาพร้อมกับป๊อปคอร์นรสโปรดของเจ้าตัว และเมื่อดูจากแก้มตุ่ยๆ นั่นแล้วทำให้เดาได้ไม่ยากเลยว่าคนตัวเล็กนี่ต้องกำลังเคี้ยวป๊อปคอร์นอยู่แน่ๆ

 

“ไหนดูหนังไหน?”

“ตามมา”

 

            มาร์คเดินตรงเข้าไปยังชั้นฟิกเกอร์ที่แบมแบมเคยคิดจะขโมยไป ก่อนจะเอื้อมมือไปกดสวิตช์อะไรบ้างอย่างใกล้ๆ กัน และไม่ทันไรเจ้าชั้นวางมันก็พลิกเปิดออกเผยให้เห็นห้องที่มีไฟสลัวๆ กับทีวีจอยักษ์และชั้นวางดีวีดีหนังอีกเป็นตับ

 

            โคตรแฟนตาซี!!

 

“โห...”

“เจ๋งอะดิ”

“โคตรเจ๋ง”

“ย้ายมาอยู่ด้วยกันดิ โอ๊ย!” เมื่อพูดจบประโยคก็โดนฝ่ามืออรหันต์ของคนข้างๆ ฟาดป้าบเข้าที่ต้นแขนเสียเต็มแรง

 

            มาร์คดันหลังแบมแบมให้ไปนั่งบนโซฟาตัวกว้างที่ตั้งอยู่กลางห้อง ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินไปเลือกแผ่นหนังมาสี่ห้าเรื่องแล้วเดินกลับมาเพื่อให้แบมแบมได้เลือก เมื่อได้หนังดูแล้วมาร์คก็จัดการเปิดอะไรให้เสร็จสรรพ แล้วมาล้มตัวลงนอนบนตักเล็กของแบมแบม

 

“พี่มาร์ค!

“โรงหนังก็ทำแบบนี้ไม่ได้หรอก”

“กินไปเลย พูดมาก”

 

            คนเป็นพี่อ้าปากรับขนมจากมือเล็กที่ป้อนให้เป็นระยะๆ หนังที่แบมแบมเลือกก็คือหนังแฟนตาซีชื่อดังอีกเรื่องอย่างนาร์เนียนั่นเอง ดวงตากลมโตจ้องจอไม่กระพริบ แต่มือก็ยังทำหน้าที่ในการป้อนป๊อปคอร์นใส่ปากของทั้งตนเองและคนบนตักได้เป็นอย่างดี

 

            มาร์คจ้องมองดวงหน้าหวานมากกว่าดูหนังเสียอีก ใบหน้าน่ารักแสดงออกถึงอารมณ์ตามในหนังที่กำลังฉายบนจอนั้นทำเอาเขามองมันได้ไม่รู้เบื่อจริงๆ

 

            สารภาพตามตรงจริงๆ ว่าไม่เคยมีใครทำให้มาร์คต้วนเป็นแบบนี้ได้มาก่อนเลย

 

            เพราะงั้นคงยากที่มาร์คจะปล่อยให้ไอคนที่ส่งจดหมายบ้าๆ พวกนั้นมาให้แบมแบมต้องหลุดมือไป

 

            ...ก่อนที่จดหมายฉบับที่เก้าจะถูกส่งถึงมือแบมแบม

 

           

            วันต่อมาแบมแบมตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนกว้างของตนเองในเวลาหกโมงกว่าๆ เจ้าตัวพุ่งตัวเข้าไปจัดการทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำด้วยความรวดเร็ว และเมื่อผ่านไปเกือบชั่วโมง ตอนนี้แบมแบมก็อยู่ในชุดนักศึกษาที่พร้อมจะออกจากบ้านเพื่อเดินทางไปยังมหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้ว

 

            เรียวขาสวยพาร่างของแบมแบมเดินออกมาหยุดอยู่หน้าประตูที่มีจดหมายอีกฉบับหนึ่งถูกโยนทิ้งไว้ตรงตำแหน่งเดียวกับทุกๆ วัน แต่แปลกที่วันนี้กลับมีกล่องสีน้ำตาลขนาดพอดีมือวางอยู่ด้วยกัน มือเล็กเอื้อมลงไปหยิบมันขึ้นมาก่อนจะเปิดจดหมายอ่านเป็นอันดับแรก

 

วันที่แปด...

ดูท่าว่าแกจะไม่กลัวฉันเลยสินะ...

ไหนๆ ก็จดหมายฉบับก่อนสุดท้ายแล้ว ฉันมีของขวัญมาให้ด้วย

ของขวัญบอกลาแกน่ะ

 

            คิ้วสวยขมวดมุ่นเมื่ออ่านเนื้อความในกระดาษจบ ก่อนที่เจ้าตัวจะเปิดกล่องสีน้ำตาลนั้นออกดู แต่แล้วก็ต้องผงะตกใจจนถึงกับโยนกล่องนั้นทิ้งแทบจะในทันทีเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ด้านใน

 

            ภายในเป็นตุ๊กตาเด็กผู้ชายที่ถูกฉีกขาดจนนุ่นกระจายออกมาหมด กลิ่นคาวเลือดที่ไม่แน่ใจว่าเป็นเลือดของอะไรนั้นคลุ้งออกมาเสียจนติดจมูก ใบหน้าหวานฉายแววตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด ร่างทั้งร่างของแบมแบมสั่นจนแทบจะพยุงตัวเองเอาไว้ไม่ไหว

 

“แบม?”

 

            เสียงทุ้มคุ้นหูที่ส่งเสียงเรียกมาจากนอกรั้วทำเอาแบมแบมต้องเงยหน้าขึ้นมองอย่างช่วยไม่ได้

 

“พ... พี่มาร์ค”

“เกิดอะไรขึ้น” มาร์คไม่พูดเปล่าแต่ยังถือวิสาสะเปิดประตูแล้วรีบเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กแทบจะในทันที

 

            ร่างสูงก้มลงมองของบนพื้นที่กระจายออกมาจากกล่องสลับกำแบมแบมที่ตอนนี้ตัวสั่นเกร็งจนกำกระดาษสีขาวในมือเอาไว้แน่น มาร์ครีบโน้มตัวลงไปเก็บของพวกนั้นใส่กล่องไว้เหมือนเดิมแล้ววางไว้กับพื้นอย่างเดิม ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองแบมแบมที่ยังคงจ้องตาไม่กระพริบไปยังกล่องสีน้ำตาลใบนั้น

 

“แบมแบมครับ... ไม่เป็นไรแล้วนะ”

“...ทำไมต้องโหดร้ายกันขนาดนี้”

“พี่ขอกระดาษได้ไหม...?” เสียงทุ้มนุ่มพูดเกลี้ยกล่อมจนแบมแบมอารมณ์เย็นลงและยอมคลายมือออกจากกระดาษสีขาวใบนั้น

 

            มาร์ครับเอาจดหมายมาก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วประคองแบมแบมไปยังรถยนต์ของตนเอง โดยที่ไม่ลืมจะฉวยคว้าเอากล่องน่ารังกัยจนั่นไปด้วย

 

            จะทิ้งไปไม่ได้... มันคือหลักฐานทั้งหมด...

 

            เมื่อมาถึงมหาวิทยาลัยแล้ว แบมแบมก็ถูกฝากฝังเอาไว้กับจินยองและยองแจ รวมถึงพวกเด็กปีสองที่อยู่ในแก๊งของฮันบินอย่างจินฮวานและจีวอนด้วย ส่วนตัวมาร์คเองก็หายไปโดยที่เจ้าตัวบอกว่าต้องรีบไปจัดการธุระด่วน ซึ่งแบมแบมก็ไม่รู้หรอกว่าคืออะไร แต่น่าจะเกี่ยวกับเจ้าของจดหมายนั่นที่แบมแบมเพิ่งจะเอ่ยปากเล่าให้มาร์คฟังทั้งหมดพร้อมทั้งส่งบรรดาจดหมายที่ได้รับมาทั้งหมดให้มาร์คเมื่อเช้า

 

“แบมอยากไปเข้าห้องน้ำอะ”

“เดี๋ยวไปเป็นเพื่อน” ทั้งโต๊ะตะโกนออกมาแทบจะพร้อมเพรียงกัน

“เอ่อ... งั้นไว้ค่อยเข้าที่หลังก็ได้”

 

            แบมแบมยิ้มเหยๆ ให้กับทุกๆ คน จริงๆ ที่อยากไปเข้าห้องน้ำนี่ก็เพราะอยากจะเลี่ยงจากความอึดอัดที่ถูกประกบซ้ายขวาหน้าหลังอย่างนี้ต่างหากล่ะ ก็รู้แหละว่าทุกคนทำไปเพราะคำสั่งของมาร์คและเป็นห่วงแบมแบมด้วย... แต่ก็นะ

 

            ไม่ชินเลยสักนิดเดียว

 

            ในที่สุดเวลาเข้าเรียนก็มาถึง นั่นทำให้สามเพื่อนซี้ต้องแยกตัวออกจากจินฮวานและจีวอนที่ทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดให้ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเพื่อเข้าไปเรียนคลาสเช้า และแน่นอนว่านั้นทำให้แบมแบมถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

 

            คลาสเช้าผ่านไปอย่างงงๆ เพราะอยู่ดีๆ อาจารย์สุดที่รักก็เข้ามาแล้วตะโกนคำว่าวันนี้มีควิซ ทำเอานักศึกษาหลายสิบชีวิตร้องโหยหวนไปตามๆ กัน แต่ก็ช่วยไม่ได้เพราะควิซก็คือคะแนน ก็ต้องทำอยู่ดีนั่นแหละนะ

 

            แบมแบม ยองแจ และจินยองเดินลงมาหาที่นั่งในโรงอาหารอีกครั้ง แต่ก็ต้องพบกับความแน่นขนัดไปทุกซอกทุกมุม ทำให้ทั้งสามคนต้องย้ายร่างกลับมานั่งที่โต๊ะประจำในสวนนิเทศเหมือนเดิม กระเป๋าเป้สามใบถูกวางจองโต๊ะเอาไว้ตามปกติ ก่อนที่ทั้งสามคนจะเดินไปยังมินิมาร์ทของคณะเพื่อหาอะไรกิน

 

            เมื่อจัดการมื้อกลางวันที่แสนจะเรียบง่ายเสร็จเรียบร้อยแล้ว เด็กๆ ทั้งสามคนก็เร่งฝีเท้าเพื่อกลับขึ้นไปเรียนในคลาสบ่ายต่อไป เมื่อขึ้นมาถึงห้องก็เตรียมเอาอุปกรณ์การเรียนขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ แต่แบมแบมกลับสัมผัสได้ถึงกระดาษบางอย่างที่เหมือนว่าจะเป็นสมาชิกใหม่ของกระเป๋าเป้สีน้ำเงินใบนี้

 

            แบมแบมหยิบจดหมายฉบับนั้นขึ้นมาพร้อมๆ กับที่จินยองกับยองแจหันมามอง มือเล็กของเจ้าตัวสั่นระริกเมื่อคิดได้ว่า... นี่เป็นจดหมายฉบับที่เก้า

 

            คนตัวเล็กค่อยๆ เปิดซองจดหมายแล้วหยิบกระดาษสีขาวด้านในออกมาอ่านเนื้อความ พร้อมๆ กับทีจินยองไลน์ไปหาแจบอมเพื่อบอกเรื่องนี้ให้แฟนหนุ่มทราบ

 

วันที่แปด.... แต่จดหมายฉบับที่เก้า

          ฉันก็ไม่ได้บอกแกว่าจะส่งวันละฉบับนี่

          จริงไหม?

 

          คลาสบ่ายของแบมแบมเต็มไปด้วยความวิตกกังวล แต่ในตอนนี้มาร์คและบรรดาแก๊งมาเฟียของแจบอมนั้นรู้เรียบร้อย รวมถึงยูคยอมและแจ็คสันด้วย แต่ตอนนี้พวกเขายังไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้เพราะว่าคลาสของปีสองนั้นจะเรียนนานว่าปีหนึ่งนิดหน่อย

 

“แบมอยากเข้าห้องน้ำอะ”

“งั้นไปด้วยกันหมดนี่แหละ”

 

            ทั้งสามคนเดินมายังห้องน้ำหลังตึกที่อยู่ใกล้กับบริเวณที่พวกเขาอยู่เมื่อกี้มากที่สุด ทั้งสามคนเข้าไปจัดการธุระเสียเรียบร้อยก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกัน แต่ทว่า...

 

“อะ...”

 

            ชายหนุ่มในชุดดำร่างใหญ่สี่ห้าคนโผล่มาดักพวกเขาเอาไว้ระหว่างทางที่กำลังจะเดินกลับไป ผ้าสีขาวถูกโปะเข้าที่จมูกของทั้งสามคนก่อนที่ฤทธิ์ของยาในผ้านั้นจะส่งผลทำให้เด็กหนุ่มหมดสติไปแทบจะในทันที

 

            หนึ่งในชายพวกนั้นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาระหว่างทางเดินออกไปทางหลังมหาวิทยาลัยที่ไม่ค่อยมีใครใช้เพราะมันไกลจากถนนใหญ่ เขายกกดเบอร์ของใครบางคนแล้วโทรออกแทบจะในทันที พร้อมๆ กับที่เด็กหนุ่มทั้งสามคนถูกยัดตัวเข้าไปกองกันอยู่ภายในรถตู้ที่จอดรออยู่

 

[ว่าไง]

“ได้ตัวมาแล้วครับ... แถมเพื่อนมันอีกสอง”

[ดี พาพวกมันไปไว้ที่นั่น... แล้วฉันจะตามไปทีหลัง]

“รับทราบครับ คุณซานะ

 

 

            มือหนาของมาร์คกดเบอร์โทรศัพท์ที่แสนจะคุ้นเคยแล้วโทรออกเป็นรอบที่ร้อย แต่ก็ดันไม่มีสัญญาณตอบรับเลยสักครั้ง ไม่ต่างกันกับแจบอมและแจ็คสันที่พยายามโทรหาเด็กอีกสองคนเช่นกัน แต่ผลที่ได้รับกลับมาก็ไม่ได้ต่างกันเลยสักนิด โดยมียูคยอมยืนทำหน้าโง่อยู่ข้างๆ เพราะไม่รู้จะช่วยอย่างไรดี

 

            พ่อกูเป็นตำรวจอีก... ขืนเรียกให้มานี่แก๊งพ่อไอแจบอมได้ล่มจมกันทั้งตระกูล

 

“เชี่ยเอ้ยยยย ไปไหนกันวะ”

“กูว่าแปลกๆ แล้ว”

“คุณแจบอม!!” เสียงของผู้มาใหม่ที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามานั้นเรียกความสนใจจากแก๊งเจ้าชายได้เป็นอย่างดี

“ว่าไงจินฮวาน ได้เรื่องไหม?”

“ครับ กล้องวงจรหลังม.จับภาพได้ พวกเขาถูกไอพวกชุดดำพาตัวไป ทะเบียน IX239-0K

 

            แจบอมหันไปมองหน้าเพื่อนทุกคนที่ทำหน้าเครียดทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น โดยเฉพาะมาร์คที่กำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนไปหมด

 

            พวกเขาลงมือช้าไปแค่ก้าวเดียว!

 

“หาพิกัดหรือยัง”

“พี่จุนฮเวกำลังตรวจสอบและจะส่งให้ภายในสองนาทีนี้ครับ”

“โอเค... บอกให้กลุ่มแทคยอนมาสมทบด้วย”

“รับทราบครับ” เมื่อพูดจบ จินฮวานก็รีบวิ่งออกไปจากบริเวณนั้นทันที

 

Rrrrrrrrrrr

 

“ว่า”

[พวกมันขับรถออกไปเส้นนอกชานเมืองครับ แผนที่จะโหลดเสร็จในสิบวินาที]

“ขอบใจมาก... เห้ยไปเว้ย” แจบอมพูดกรอกใส่โทรศัพท์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบวิ่งนำออกไปยังที่จอดรถแทบจะในทันที เมื่อไปถึงแล้วก็กรูเข้าไปในรถของตัวเองอย่างพร้อมเพรียง แต่ยูคยอมกลับถูกมาร์คเบรกเอาไว้ด้วยคำพูดเสียก่อน

 

 “ไอยูค... มึงไปรับพวกไอรีนด้วย... งานนี้อาจจะต้องใช้”

“จัดไป”

“เห้ย! ไอยูค” เสียงของแจบอมเรียกมาจากอีกทาง

“อะไรอี๊กกก”

“มึงสแตนด์บายรอโทรตามพ่อมึงเอาไว้ด้วย... หลังจากที่แก๊งกูกลับ”

“จัดไป!

 

            เมื่อสั่งงานกันเสร็จเรียบร้อย รถสปอร์ตคันเท่ทั้งสี่คันก็เคลื่อนตัวออกจากบริเวณนั้นด้วยความไวแสงแทบจะในทันที

 

            ต้องทำให้พวกมันรู้ว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร!!!





>>TALK<<

สวัสดีค่าาาา มาแล้วววว

รู้อ้ะยังว่าใครส่งจดหมายให้น้องงง5555555555555555555

ไปค่ะ เกาะล้อรถพี่ๆ เขาไปช่วยน้องกัน!

สำหรับใครที่ชื่นชอบหรืออยากติชมสามารถคอมเม้นท์ทิ้งไว้ด้านล่างได้เลยนะคะ กำลังใจหลักเลย!

อย่าลืมไปตอบแบบสอบถามของเค้าด้วยน้าาา จิ้มๆ


สำหรับใครที่อยากหวีดกรีดร้อง ไปกันได้ในแท๊กฟิค #สูตรรักมบ นะคะ รออ่านน้าาาาา


รักค่ะ<3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1360 MB8997 (@MB8997) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 19:21
    ชอบความเล่นใหญ่ของไรท์มากกก เอาคนไปเยอะ เหมือนไปรบ5555
    #1360
    0
  2. #1326 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:49
    ซานะ!!!!
    #1326
    0
  3. #1301 banthida1 (@banthida1) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 17:03

    กลัววเเทนน

    #1301
    0
  4. #1173 Everthing93467 (@Everthing93467) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:38
    สนุกง่ะชอบบ ซานะร้ายมากก
    #1173
    0
  5. #1136 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:23
    ซานะนี่เอง ร้ายกาจมากกก
    #1136
    0
  6. #1078 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 21:29
    ทำไมแทงหวยไม่ถูกอย่างนี้!! ว่าละว่าต้องเป็นซานะ แล้วก็ใช่จิงๆ จัดมันให้หนักเลยนะคะ มาทำกะแบมและสองหนุ่มน้อยของพี่แบบนี้ จัดมันเลย อย่าให้มันทำอะไรแยมได้นะเอาคืนให้สาสม!!
    #1078
    0
  7. #1056 สาระแหน่. (@bniorfinver) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 10:23
    กูเดาถูกจริงๆด้วยว่าต้องเป็นอินางคนนี้โอ้ย เกลียดดดดดด!!!!
    #1056
    0
  8. #1035 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 22:09
    นี่ขนาดซานะเห็นที่จื่อวีโดนแล้วยังจะกล้าทำกับแบมอีกก็เตรียมรับผลกรรมของตัวเองได้เลยนะ
    #1035
    0
  9. #1007 kamonbhavee22 (@kamonbhavee22) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 19:14
    รักทไวซ์ทุกคนแต่เกลียดซานนะมากมาย
    #1007
    1
    • #1007-1 Mywwann (@Mywwann) (จากตอนที่ 22)
      20 มีนาคม 2560 / 18:39
      ใช่ๆๆ ชอบทุกคน ยกเว้นซานะ
      #1007-1
  10. #1006 kamonbhavee22 (@kamonbhavee22) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 19:13
    กูว่าแล้วต้องอีซานะ ขี้แอ๊บแกงกะหรี่หอยดองเน่า หน้าพลาสติก หน้าบานนนนนเงิงออก
    #1006
    0
  11. #977 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:18
    เกลียดดดดดดนาง ลุ้นสุดๆๆ จัดการนางให้ไม่กล้าไปเลยยย
    #977
    0
  12. #888 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 16:09
    เดาถูกด้วยว่าซานะ เหอะๆ
    #888
    0
  13. #860 B_Benaliza (@B_Benaliza) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 15:40
    เกลียดชะนีหน้าวอกขัดความสุขคนอื่นจริง
    #860
    0
  14. #826 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 03:43
    นั้นไงว่าแล้วเชียว ชะนีไม่เห็นโรงศพไม่หลั่งน้ำตาซินะ
    #826
    0
  15. #800 BloodA93 (@BE-LIDA08) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:06
    รู้สึกได้ถึงความยิ่งใหญ่55555
    #800
    0
  16. #732 IM'JANEMB (@Jane20239) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:32
    ขอหยาบคายได้มั้ยคือคันมือ คิดแล้วเชียวว่าต้องเป็นอิเวรนี่ขอโทษที่หยาบคายเราอินเกินไปเกลียดอ่ะเกลีนดยัน.....จริง55555
    #732
    0
  17. #705 hept (@SWOONNER_BT) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 06:09
    เดาถูกด้วยโว้ย เราดูออกว่าใครร้ายยย
    #705
    0
  18. #614 E'nAnG (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 00:35
    ตอนที่จื่อวี่เรียกซานะกับนายอน นี่ก็เดาว่าอาจจะเป็นซานะรึเปล่า สรุปใช่ 5555555555 เซนส์มันบอก
    #614
    0
  19. #551 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 00:57
    จัดไปเลยค่ะ เอาให้หนัก ฮึ่ยยยย เล่นกับใครไม่เล่น
    #551
    0
  20. #511 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 13:30
    จัดการมันเลยยยยย พวกแบมแบมอย่าเป็นอะไรนะ
    แต่คอนนอนตักกันดูหนังน่ารักกกกก
    #511
    0
  21. #451 oni (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 14:21
    ซานะหรือนี่ จื่อวี่คงยอมยกธงไปหวังว่าจะไม่ใช่ร่วมมือกันอีกนะ

    โถถถถถถถถขนาดระวังหรือมีการ์ครอบตัวทั้งสามคนยังไม่วายโดนจับตัวไปจนได้
    #451
    0
  22. #431 2543135790 (@2543135790) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 19:41
    ซานะลูก RIP.นะลูก555
    #431
    0
  23. #406 Nanarattachai (@Nanarattachai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 22:36
    มาต่อไวๆนะค่ะสนุกมาก
    #406
    0
  24. #393 KimYooMin (@jarja_love) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 19:42
    พี่มาร์คต้องไปช่วยน้องให้ได้นะ แก๊งพี่มาร์คเท่มาก ขอเกาะล้อไปด้วยอีกคน 55555
    #393
    0
  25. #392 BbpLu1234 (@BbpLu1234) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 19:22
    ไอรีนนี่ก็เครือข่ายมากหรออ โอ้โหเนียนมากกก
    #392
    0