Sweetheart Recipe [MARKBAM] END

ตอนที่ 20 : NINETEENTH INGREDIENT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    26 ต.ค. 59

NINETEENTH INGREDIENT

 

            ผ่านไปเกือบหนึ่งอาทิตย์นับตั้งแต่เกิดเรื่องที่แบมแบมเป็นลมล้มพับจนต้องเข้าโรงพยาบาลไป และตอนนี้คนตัวเล็กก็กลับมาเรียนตามเดิมแล้วเรียนร้อย

 

            หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว มาร์คก็เล่าเหตุผลที่ตนหายไปให้แบมแบมฟังแทบจะในทันทีที่ก้าวเท้าออกจากห้องพักฟื้น

 

            มาร์คพูดถึงผู้ชายที่เคยมาทำตัวรุ่มร่ามใส่แบมแบมที่สวนสาธารณะเมื่อนานมาแล้ว ผู้ชายคนนั้นชื่อ คิมแทฮยอง เป็นพวกอันธพาลที่รับจ้างงานไปทั่ว ซึ่งคนที่จ้างงานนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากคนที่ทำตัวแปลกๆ กับแบมแบมในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาอย่าง โจวจื่อวี นั่นเอง

 

            แต่ยังไงก็ตาม มาร์คก็บอกกับแบมแบมและย้ำเตือนเสียดิบดีว่าตนจัดการให้เรียบร้อยแล้วไม่ต้องเป็นห่วง พร้อมกำชับบอกแบมแบมว่าถ้าเกิดเรื่องแปลกๆ ขึ้นอีกให้รีบบอกมาร์คทันที

 

            ใครจะไปกล้าบอกทุกเรื่องกันละ?

 

            แบมแบมกวาดสายตาไล่อ่านข้อความในกระดาษสีขาวที่ถูกนำมาสอดไว้ใต้รั้วบ้านเมื่อเช้า จดหมายฉบับนี้ที่แบมแบมได้รับเป็นฉบับที่หกแล้ว เจ้าตัวรู้สึกแปลกใจเหลือเกินเพราะรู้สึกเหมือนว่าคนที่ส่งจดหมายฉบับนี้จะรู้เวลาออกจากบ้านของแบมแบมตลอด เพราะไม่เคยมีพ่อบ้านหรือแม่บ้านคนนี้ได้เจอจดหมายก่อนเลยสักครั้งเดียวนับตั้งแต่มันส่งมา

 

            แต่แบมแบมก็ไม่กล้าบอกมาร์คอยู่ดี ด้วยความที่คิดว่าตนเองคงจะรบกวนมาร์คเกินไปน่ะนะ จริงๆ แล้วเรื่องจดหมายนี้ก็มีแบมแบมเพียงคนเดียวที่รู้

 

            ตราบใดที่เนื้อหายังไม่รุนแรงจนน่ากลัว แบมแบมก็ไม่อยากบอกคนอื่นให้มาเป็นห่วงตัวเองหรอก

 

วันที่หก...

ขอให้มีความสุขกับพี่มาร์ค...

แต่รออีกไม่นาน...

ฉันจะพรากความสุขนั้นจากแกเอง

 

            มือเล็กรีบยัดกระดาษกลับใส่กระเป๋าเหมือนเดิมเมื่อมาร์คเดินตรงเข้ามาหาตรงที่ตนนั่งอยู่ แต่ในหัวก็ยังคงครุ่นคิดเรื่องเจ้าของจดหมายทั้งหกฉบับอยู่ดี

 

            จดหมายที่ส่งมานั้นถูกสอดใส่ในซองสีขาวเล็กๆ ไม่มีจ่าหน้าซองใดๆ ภายในถูกพิมพ์ข้อความด้วยตัวอักษรสีแดงเหมือนเดิม ไร้ซึ่งลายมือใดๆ ทั้งสิ้น

 

            จับมือใครดมไม่ได้เลย...

 

“แบมแบม?”

“ฮ... ฮะ?”

“เหม่ออะไร?”

“แบมแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย ไม่มีไรหรอกครับ”

 

            มาร์คหรี่ตามองเด็กตรงหน้าเล็กน้อยอย่างจับผิด แบมแบมน่ะโกหกเนียนเสียที่ไหน คนแบบมาร์คต้วนน่ะจับได้ตลอดแหละ แต่ในเมื่อไม่อยากบอกก็ไม่อยากถามอะไรมากนัก

 

            ตลอดหกวันมานี้มาร์คแอบจับพิรุธแฟนตัวเองได้ตลอด แบมแบมเหมือนมีเรื่องปิดบังเขาอยู่เรื่องสองเรื่อง ทั้งๆ ที่ย้ำนักย้ำหนาว่ามีอะไรให้บอกกัน แต่ในเมื่อแบมแบมไม่บอกมันก็ช่วยไม่ได้ ทำให้ตอนนี้มาร์คต้องคอยตามประกบแบมแบมอยู่ตลอดเวลา ทั้งในตอนเช้าที่จะคอยไปรับ ตอนเย็นก็ไปส่งทิ้งไว้ที่บ้านยองแจ พอตอนกลางคืนก็จะเป็นหน้าที่ยองแจที่ให้คนขับรถพาไปส่งที่บ้านแบมแบม และก็วนกลับไปที่ลูปเดิมคือตอนเช้ามาร์คไปรับที่บ้าน

 

            มาร์คบอกเด็กในเครือข่ายของตนทุกคนว่าให้จับตามองทุกคนที่พยายามเข้าใกล้แบมแบมในช่วงนี้ไว้ให้ดี ถ้ามีใครเข้ามาใหม่ ต้องจัดการส่งประวัติส่วนตัวให้มาร์คต้วนภายในห้านาที

 

            และบรรดาเจ้าชายทุกคนต่างก็ลงความเห็นตรงกันว่า ที่มาร์คมันทำเพื่อแบมแบมขนาดนี้นั้น... มั่นใจได้ล้านเปอร์เซ็นต์ว่ายังไงมันก็จริงจังกับน้องแน่ๆ

 

            เรื่องของโจวจื่อวีเองก็เงียบๆ ไปแล้ว มาร์คก็ไม่ได้คิดจะไปเอาเรื่องกับหล่อนอีกเพราะด้วยความที่สาวเจ้านางเป็นผู้หญิง แต่ถ้าคิดจะทำอะไรแบมแบมอีกก็จะไม่เก็บไว้จริงๆ แล้ว

 

“แบม”

“หือ?”

“วันนี้ไปนอนบ้านมาร์คได้ไหม?”

“อะไรเนี่ย... อยู่ๆ มาทำเสียงแบบนี้ใส่แบม”

“น้า...”

“พี่มาร์ค แบมว่าแปลกๆ ละ มีอะไรบอกมานะ”

“มาร์คอยากนอนกับแฟนเฉยๆ ไม่ได้หรือไง?”

“...”

“นะครับ?”

 

            แบมแบมมองหน้าเจ้าเล่ห์ของเสือร้ายตรงหน้าทีหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

 

“แบมโทรถามแม่ก่อนนะฮะ”

 

            คนตัวเล็กต่อสายหาผู้เป็นแม่ทันทีที่พูดจบ มาร์คที่แอบฟังอยู่ข้างๆ นั้นลุ้นแทบทุกประโยคเพราะสองแม่ลูกนี้ชอบคุยกันเป็นภาษาไทยทำให้มาร์คฟังไม่รู้เรื่องสักเท่าไหร่นัก แต่ดูจากสีหน้ามุ่ยๆ ของแบมแบมแล้ว รู้สึกว่าแม่ยายจะให้ผ่านแฮะ...

 

“... ไม่ต้องมายิ้มเลย พาไปเอาเสื้อผ้าด้วย”

“เยส!

“ดีใจทำไมเนี่ย คิดอะไรไม่ดีหรือเปล่า!

“ถ้าอยากทำอะไรแบม พี่ทำไปนานแล้ว”

“พี่มาร์คอย่ามาลามก!

 

            แกล้งแบมแบมจนพอใจแล้วก็ได้ฤกษ์ไปส่งคนตัวเล็กเก็บเสื้อผ้าไปนอนบ้านของเขาสักที มาร์คเดินตามแบมแบมทุกฝีก้าวจนคนถูกตามอดจะสงสัยไม่ได้ แต่ก็รู้อยู่แก่ใจว่าถึงถามออกไป... หมอนี่มันก็ไม่บอกอยู่ดีอะแหละ

 

            และตอนนี้แบมแบมก็เดินทางมาถึงบ้านหลังใหญ่โอเวอร์วังของมาร์คเรียบร้อย และทันทีที่มาถึงบ้านก็ถูกม๊าต้วนดึงตัวไปนั่งคุยด้วยทันที

 

            ลูกชายตกกระป๋องแล้วครับงานนี้

 

“อ๋อ... แบมเป็นลูกชายบ้านภูวกุลนี่เองลูก มิน่าล่ะเรียบร้อยเหมือนคุณนายเขานั่นแหละ”

“แฮะๆ...”

“ม๊า มาร์คจะพาน้องไปบนห้องแล้วนะ”

“ม๊าขอคุยกับลูกแบมก่อนสิ!

“แฟนมาร์คนะม๊า!

“แล้วไงยะ!

“ม๊าคืนแบมมาให้มาร์คคค”

“พี่มาร์คฮะ! อย่างอแงสิ ไม่น่ารักแล้วนะ”

“แบมก็เข้าข้างม๊าตลอด!” มาร์คบ่นงุ้งงิ้งแต่ก็เดินอ้อมมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ แฟนตัวน้อย ก่อนจะเอนหัวมาซบกับไหล่บาง

 

            แบมแบมนั่งคุยกับม๊าและป๊าต้วนจนถึงเวลาอาหารเย็นพอดี คนตัวเล็กเลยได้โอกาสร่วมโต๊ะทานอาหารเย็นกับตระกูลต้วนด้วย อาหารที่บ้านนี้เสิร์ฟแบบเวอร์วังอลังการมาก เสิร์ฟเหมือนชวนทั้งหมู่บ้านมากินด้วย กับข้าวละลานตาจนเลือกทานไม่ถูก แต่ก็มีไอคุณชายมาร์คนั่งตักให้กินเหมือนแบมแบมเป็นง่อย แต่มันก็ดีตรงที่ไม่ต้องเลือกเองเนี่ยแหละว่าจะกินอะไรดี

 

            และเมื่อทานอาหารกันอิ่มเรียบร้อย มาร์คก็คอยแต่จะหิ้วปีกแบมแบมขึ้นไปบนห้องอย่างเดียว แต่คนตัวเล็กดันดื้อและตรงเข้าไปช่วยแม่บ้านในบ้านล้างจานอีกแหน่ะ แถมยังเถียงมาด้วยเหตุผลที่น่ารักน่าชังและทำให้เถียงไม่ออก ทำเอาป๊าม๊านี่ภูมิใจเข้าไปใหญ่

 

“แบมกินเองแบมก็ต้องล้างเองสิฮะ ให้คนอื่นล้างให้ได้ยังไงล่ะ?”

 

            ในที่สุดแบมแบมก็จัดการธุระของตัวเองเสร็จสักที มาร์คนี่แทบจะแบกขึ้นบ่าแล้ววิ่งขึ้นห้องเลยอะเอาจริงๆ แล้ว พอขึ้นมาถึงบนห้องก็นั่งกันเงียบกริบเหมือนหมดเรื่องจะคุย

 

“พี่มาร์คให้แบมมานอนด้วยทำไมสรุป?”

“อยากนอนกอดแฟนเฉยๆ”

“แค่เนี้ย?”

“ไม่ได้เหรอ?”

“ไม่ได้บอกว่าไม่ได้... งั้นแบมไปอาบน้ำก่อนน้า... ห้องน้ำอยู่ไหนน”

“นู่น”

“โอเคค เดี๋ยวอาบน้ำตัวหอมๆ แล้วค่อยมาให้กอด”

 

            มาร์คยิ้มให้กับความน่ารักของคนที่เพิ่งจะเดินหายวับเข้าไปในห้องน้ำ และเมื่อได้ยินเสียงฝักบัวถูกเปิดใช้งานแล้ว รอยยิ้มบนหน้าก็เลือนหายไปทันที เหลือเพียงแค่ใบหน้าเรียบนิ่งของเจ้าตัวเท่านั้น

 

            ร่างสูงลุกเดินตรงไปยังกระเป๋าเป้ที่แบมแบมสะพายไปที่มหาวิทยาลัยเป็นประจำ มือหนาเลื่อนไปเปิดซิปมันออกก่อนจะต้องสงสัยยกใหญ่เมื่อพบกับกระดาษสีขาวห้าหกแผ่นถูกยัดไว้รวมๆ กันกับหนังสือเรียนภายในกระเป๋า มาร์คหยิบมันขึ้นมาแผ่นหนึ่งแล้วใช้สายตากวาดไล่อ่านเนื้อความสั้นๆ ที่ถูกพิมพ์ด้วยตัวหนังสือสีแดง

 

วันที่สี่...

มีความสุขไปก่อนเถอะ

และสาบานได้ว่าฉันไม่ได้โง่เหมือนนังนั่น

ฉันให้เวลาแกถึงแค่จดหมายฉบับที่เก้าเท่านั้น

ถ้าครบแล้วแกยังอยู่ ฉันจะจบเกมเอง

 

            มาร์คขมวดคิ้วมุ่นทันทีที่อ่านจบ เนื้อความในจดหมายมันดูแฝงนัยยะอะไรบางอย่างที่แปลกๆ เขารีบลุกไปยังเครื่องปริ้นที่มีระบบถ่ายเอกสารก่อนจะก๊อปปี้อีกแผ่นออกมาอย่างรวดเร็ว เขาจัดการพับมันไว้ให้มีรอยเหมือนต้นฉบับ ก่อนจะเอากลับไปยัดไว้ในกระเป๋าของแบมแบมเหมือนเดิม ส่วนตัวจริงเขาก็เอาไปเก็บใส่ซองสีน้ำตาลแล้วยัดใส่ลิ้นชักตรงโต๊ะทำงานเอาไว้

 

            เขาพยายามเข้าใจว่าที่แบมแบมไม่ยอมบอกก็คงเป็นเพราะ... ไม่อยากให้ใครเป็นห่วงเจ้าตัว

 

            แต่ยิ่งทำแบบนี้เขายิ่งเป็นห่วง... จนต้องสืบเองแบบนี้แหละ

 

            จริงๆ เมื่อช่วงเย็นมาร์คไม่ได้เดินหายจากแบมแบมไปไหน เขาแค่ไปแอบยืนดูว่าคนตัวเล็กจะทำอะไรเมื่ออยู่คนเดียว... และกระดาษสีขาวใบหนึ่งก็ถูกหยิบมาอ่าน ก่อนที่มันจะถูกยัดกลับใส่ไปในกระเป๋าเมื่อเขาเดินกลับเข้าไปหา

 

            บอกแล้วว่ามาร์คต้วนฉลาดกว่าที่คิด...

 

“พี่มาร์ค! ยาสระผมคืออันไหนง้า!?” เสียงใสตะโกนออกมาจากห้องน้ำ

“ขวดสีฟ้า!

“มันฟ้าหมดเลยเนี่ย!!!

 

            เออว่ะ... ในห้องน้ำมันขวดสีฟ้าหมดเลยนี่หว่า

 

            แบมแบมเปิดประตูห้องน้ำแล้วโผล่ออกมาแต่หัวอย่างน่ารัก ใบหน้าหวานงองุ้มพร้อมกับจิกสายตามาตรงที่มาร์คต้วนยืนอยู่

 

“ขวดไหน?” แบมแบมเปิดประตูออกก่อนที่ตัวเองจะไปหลบอยู่ด้านหลังประตู... จริงๆ แบมแบมพันผ้าขนหนูเอาไว้รอบเอวอยู่แล้วอะนะ แต่ไอคนหื่นนี่มันไว้ใจไม่ได้

“นี้”

“โอเค ออกไปได้แล้ว!

“ให้อาบให้ไหม?”

“อาบเองได้! ออกไปเลยยยย”

“ฮะๆๆ... ครับๆ รีบๆ ออกมา เดี๋ยวเป่าผมให้”

 

            มาร์คเดินกลับออกมาก่อนจะมาจัดการธุระที่ทำค้างไว้ให้เสร็จ มือหนาคว้าเอาโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ที่เพิ่งไปซื้อกับแบมแบมมาเมื่อหลายวันก่อนออกมา ก่อนจะกดเบอร์โทรเบอร์หนึ่งที่เขาโทรหาบ่อยที่สุดตลอดช่วงนี้

 

“ไอบี”

[ไงวะ ได้เรื่องไหม?]

“น้องไม่บอกกู แต่กูเจอจดหมายแปลกๆ ในกระเป๋าน้อง เก็บไว้แล้วหนึ่งฉบับ”

[มีมากกว่าหนึ่งฉบับ?]

“เหมือนจะส่งมาทุกวัน วันละฉบับ... ยังไงเดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกันที่บ้านมึง”

[น้องจะไม่ตามมึงมาเหรอวะ]

“มึงก็พาจินยองไปหน่อยละกัน”

[โอเค งั้นกูจะเตรียมทีมไอฮันบินไว้]

“ขอบใจมาก”

[เต็มใจช่วย... แล้วเรื่องโจวจื่อวีมึงจะเอาไง?]

“ผู้ต้องสงสัยคนแรกของกูเลย”

[แล้วจะจัดการให้]

 

            สายถูกตัดทิ้งไปเมื่อบทสนทนาจบลง

 

            ผ่านไปเกือบยี่สิบนาที แบมแบมก็กลับออกมาในสภาพเสื้อนอนสีดำสนิทกับกางเกงสามส่วนสีเดียวกัน ผมชื้นๆ ถูกผ้าขนหนูผืนเล็กวางแปะเอาไว้ เจ้าตัวเดินตรงมาแล้วนั่งแหมะลงตรงข้างๆ มาร์คที่นั่งเล่นเกมมือถืออยู่

 

“พี่มาร์คไปอาบน้ำ”

“เดี๋ยวเป่าผมให้ก่อน” มาร์คหันมามองก่อนจะลุกไปหยิบไดร์เป่าผมมาแล้วเปิดให้มันทำงาน

 

            แบมแบมนั่งทำหน้าเคลิ้มเมื่อมือหนาสอดสางไปตามเส้นผมพร้อมกับลมจากไดร์ที่ช่วยทำให้ผมแห้งเร็วขึ้น จนในที่สุดผมก็แห้งสนิท มาร์คใช้มือสางๆ ให้อีกเล็กน้อย ก่อนจะลุกเอาไดร์ไปเก็บไว้ที่เดิม

 

“อาบน้ำก่อนนะ”

“อือ”

           

            คนตัวเล็กนอนแผ่ไปบนเตียงกว้างสีเทาทึมๆ เหมือนเจ้าของห้องไม่มีผิด ดวงตาซุกซนสอดส่องไปทั่วห้อง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วไปเดินสำรวจห้องนอนห้องใหญ่มโหฬารนี่แทน

 

            ในห้องถูกแบ่งเป็นสี่โซนใหญ่ๆ คือโซนที่ใช้นอนหลับพักผ่อน โซนที่ไว้ใช้ทำงานอยู่รวมกับห้องสมุด โซนเกมที่มีชั้นวางแผ่นเกมและบรรดาเครื่องเล่นเกมที่แทบจะครบทุกชนิด และโซนสุดท้ายคือโซนออกกำลังกายที่เป็นห้องกระจกกั้นอยู่ใกล้ๆ กับห้องน้ำ

 

            และแน่นอนว่าสิ่งที่ดึงดูดแบมแบมมันคือโซนเกมนั่นเอง คนตัวเล็กถูกดูดเข้าไปในโลกของแผ่นเกมทั้งหลายแหล่เรียบร้อย และเมื่อเดินเข้ามาภายในห้องคอมนี้ก็ต้องตะลึงหนักกว่าเดิมเมื่อมันมีบรรดาฟิกเกอร์ของฮีโร่ต่างๆ ในเกมครบทุกตัวตั้งอยู่บนชั้นกระจก

 

            อยากจะขโมยกลับบ้านเสียเหลือเกิน

 

“หยุดความคิดที่จะขโมยไว้ตรงนั้นเลยนะ” เสียงทุ้มพูดดักอยู่ด้านหลังทำเอาแบมแบมต้องยู่ปากเมื่อโดนคนรู้ทัน แต่เมื่อหันกลับไปมองก็ต้องอ้าปากค้างอีกครั้งเมื่อเห็นมาร์คอยู่ในสภาพเสื้อกล้ามกับกางเกงสามส่วนสีดำ

 

            โคตรฮอตอีกแล้ว!!!

 

“ไมแต่งตัวแบบนี้นอน”

“ปกติไม่ใส่เสื้อด้วยซ้ำ เห็นแก่แบมหรอกเลยยอมใส่เนี่ย”

“อี๋”

“หรือจะให้ถอด?” ว่าไม่พอยังทำท่าเลิกเสื้อกล้ามขึ้นอีก

“ม... ไม่ต้องเลยนะ!

“แกล้งเล่นไปงั้นแหละ”

 

            พี่มาร์คแม่ง..

 

            โอย จังหวะที่เลิกเสื้อขึ้นเมื่อกี้นี่อกอิแบมจะแตก

 

“มานอนเร็วเด็กซน” มาร์คที่ล้มตัวลงนอนไปแล้วใช้มือข้างหนึ่งตบที่ว่างข้างๆ ตนเอง

 

            แบมแบมเองก็เดินไปตามที่คนหน้าหล่อเรียกอย่างว่าง่าย และทันทีที่ล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้างก็ถูกมือปลาหมึกดึงตัวไปกอดเสียแน่น

 

“งือ... กอดอะไรแน่นขนาดนี้เล่า”

“ยังจำได้ใช่ไหมว่าเคยย้ำไว้ว่าอะไร?”

“หือ?”

“จำได้ไหม...” มาร์คพูดเสียงอู้อี้พลางซบหน้าลงกับกลุ่มผมนุ่มที่หอมกลิ่นยาสระผมที่เขาใช้ประจำ

 

            ไม่เคยรู้สึกว่ามันหอมเท่าวันนี้มาก่อนเลย

 

“อื้อ แบมจำได้”

“ต้องบอกนะ”

“แบมบอกพี่มาร์คทุกเรื่องอยู่แล้วว”

“เหรอ... ไม่มีอะไรปิดอยู่ใช่ไหม”

“ม... ไม่มีหรอก”

 

            มาร์คจับเสียงสั่นๆ ที่ตอบคำถามได้ทันที แต่ก็ไม่ได้คิดจะถามอะไรออกไป เพราะถ้าหากแบมแบมไม่อยากบอก สิ่งที่เขาพอจะทำได้ก็คือการตามสืบและคอยระวังเอง

 

“อืม... เชื่อแล้ว”

“...แบมจะบอกพี่มาร์คทุกเรื่องเลย” คนตัวเล็กในอ้อมกอดพูดเสียงแผ่ว

“รู้อยู่แล้วครับ...”

 

            ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสนิทเมื่อต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไรกัน มีเพียงเสียงลมหายใจกับเสียงหัวใจของคนทั้งคู่เท่านั้นที่ดังลั่นไปทั่วโสตประสาท

 

“แบม”

“ฮะ?”

“จูบได้ไหม?”

 

            แบมแบมหน้าขึ้นสีโดยที่เจ้าตัวก็ไม่รู้ตัว ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นแต่ก็ยอมพยักหน้าให้ไป

 

            ปกติจะจูบเคยขอกันด้วยหรือไง!

 

            เมื่อได้รับอนุญาตแล้วมาร์คก็ดึงตัวเองออกจากอ้อมกอดเล็ก ก่อนจะโน้มหน้าไปประทับจูบบนริมฝีปากสีชมพูสวย เขากดจูบย้ำๆ ก่อนจะสอดเรียวลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับเรียวลิ้นที่ไม่ประสาของเด็กตรงหน้า รสจูบร้อนแรงหลอมให้มาร์คเริ่มมั่วเมาไปกับมัน เขาพลิกตัวเองมาคร่อมอยู่บนร่างเล็กก่อนจะประทับจูบที่สองลงไปอีกครั้ง แบมแบมหลับตาพริ้มเพราะไม่กล้าสบตากับคนบนร่างเลยสักนิด ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะจูบที่แทบจะหลอมให้แบมแบมเป็นหนึ่งเดียวกับเตียงไปแล้ว

 

            กำปั้นเล็กถูกยกขึ้นมาทุบไหล่กว้างเล็กน้อย ทำให้มาร์คยอมผละริมฝีปากออกไปอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนที่จะก้มหน้าลงไปฟัดกับสองแก้มยุ้ยที่กำลังขึ้นสีระเรื่องอย่างน่ารักจนอดฟัดไม่ได้

 

“พี่มาร์ค...”

“หือ?”

“แบมง่วงแล้วง่า”

“... งั้นนอนกัน”

 

            มาร์คทิ้งตัวลงตรงที่เดิมและยังไม่วายจะกวาดวงแขนไปโอบรัดคนตรงข้ามเอาไว้เสียแน่น เขาลูบหลังเด็กในอ้อมกอดเบาๆ ราวกับจะกล่อมให้แบมแบมหลับฝันดี

 

“ฝันดีนะแบมแบมของมาร์ค”

“ฝันดีเหมือนกันครับ... พี่มาร์คของแบม”





>>TALK<<

มาแย้ววววววววววววว 

ม่ามาไม่นานค่ะ เราขอไบโพล่าแปบเดียว55555555555555

ติชมกันได้ในเม้นท์เลยนะฮับ อ่านทุกเม้นเบยยยย คำผิด หรือเนื้อเรื่องแปลกๆ ตรงไหนทักได้เลยค่ะ จะรีบแก้ไขด่วนๆ


ปล. เข้ามาดิทเพิ่มเพราะจะมาฝากคลังช็อตฟิคของเราค่ะ ไปอ่านได้น้า ลงเรื่องแรกแล้ว555555555555555


>>จิ้มๆ<<


และอย่าลืมไปเล่นแท๊กกันน้าาา รออ่านอยู่นะคะอิอิ #สูตรรักมบ เลยค่ะะะ!!


รัก♡´・ᴗ・`♡

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1357 จะได้ไม่ลืมกัน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 14:32

    หวานจนน้ำตาลล้นตลาดแล้วลูก ยังไงก็ฝากจัดการคนไม่ดีด้วยนะมาร์ค

    #1357
    0
  2. #1325 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:33
    โอ้ยยยย ตายๆๆๆๆ น้องงงง
    #1325
    0
  3. #1291 R_Jummar (@0810640880) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 10:33
    แบมทำไมได้แฟนน่ารักขนาดนี้นะ ทั้งรักทั้งห่วงใย ทั้งฉลาดเป็นกรด ^_^
    #1291
    0
  4. #1234 Oppa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 07:16
    เขินไม่ไหวแล้ววละมุนมากๆเลยคร่าาาาา

    งื้ออออออ



    แบมหนูควรบอกพี่มาร์คนะลูก เขาจะได้ไม่ห่วงไปมากกว่านี้
    #1234
    0
  5. #1205 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 20:10
    หึ๋ย จื่อหวีนั่นแระ!!
    #1205
    0
  6. #1135 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:11
    หวานกันจริงงง อิจฉาาาา พี่มาร์คต้องปกป้องแบมให้ได้นะ
    #1135
    0
  7. #1107 Missnight (@missnight17) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 04:23
    กรี๊ดดดด แบมแบมของมาร์ค พี่มาร์คของแบม โอ้ยยย ตายยย ผมนี่แหละที่จะตายอยู่หน้าคอทม
    #1107
    0
  8. #1077 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 20:36
    ใครอีกวะะะ ขอโทดที่หยาบค่ะแอด นี่ก็ฉบับที่หกแล้วนะแบม โอ้ย ยังมาเกรงใจคิดมากอีกลูก พี่เค้าอยากให้หนูบอกนะ ดีนะมาร์คระแวงแล้วเจออะ
    #1077
    0
  9. #1034 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 21:51
    ไม่ใช่จือวีใช่ไหมในจดหมายมันดูเหมือนพูดว่าจะไม่เป็นเหมือนคนนั้น พี่มาร์คจะปกป้องน้องได้ใช่ไหมอ่ะ อย่างพี่มาร์คทำได้อยู่แล้วเนอะ
    #1034
    0
  10. #976 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:01
    ดีนะที่มาร์ครู้ แบมน่าจะบอกมาร์คเผื่อเกิดอะไรขึ้น
    #976
    0
  11. #887 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 16:01
    พี่มาร์คจัดการรรร
    #887
    0
  12. #859 B_Benaliza (@B_Benaliza) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 15:26
    เกลียดพวกขี้อิจฉา พี่มาร์คต้องจัดการให้สิ้นซากนะค่ะ
    #859
    0
  13. #825 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 03:29
    มีรางสังหรว่าตัวร้ายไม่ได้มีแค่ชะนีนางเดียว
    #825
    0
  14. #613 E'nAnG (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 00:15
    ทำไมมีแต่คนคิดร้ายกับน้องอ่ะ ไม่ทำอิพี่มันมั่งอ่ะหมั่นไส้หล่อเหลือเกิ๊นนนน 555555555
    #613
    0
  15. #550 mai_maylody (@pannidana) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 00:48
    หรือว่าจะมีคนคิดร้ายกับแบมมากกว่า1อ่ะ มีอะไรก็บอกพี่มาร์คน้าแบม
    #550
    0
  16. #510 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 13:25
    งื้อออออ แล้วพี่มาร์คก็เจอ แสดงว่ามีคนเกลียดแบมเยอะใช่ไหมเนี่ย แบมไม่ปลอดภัยแล้วววว แต่เราเชื่อใจพี่มาร์คต้องปกป้องแบมได้แน่
    #510
    0
  17. #450 oni (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 14:07
    ชอบท่ะมาร์คฉลาดมากเลย ถึงแบมจะไม่บอกมาร์คก็รู้เองจนได้

    หวังว่าแบมจะปลอดภัย มาร์คและพี่บีคงจัดการนางได้แบบอยู่ในสังคมไม่ได้ไปเลย

    (ขุดรากถอนโคน)
    #450
    0
  18. #391 BbpLu1234 (@BbpLu1234) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 18:57
    ยัยหนูทำไมไม่บอกอิพี่เล่าาาาาา
    #391
    0
  19. #337 Nammo1234 (@tangmosirithon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 18:04
    ใครอ่ะ ไม่ใช่จื่อวี่แน่ๆรึอาจจะใช่?
    #337
    0
  20. #336 LightRock (@nalinnalar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 14:39
    สรุป เรื่องนี้จื่อวี ตกไป ใครจะมารับบทร้ายขั้นกว่าเนี่ย
    #336
    0
  21. #335 มิรา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 13:38
    จัดการพวกที่จะมาทำร้ายให้อยู่หมัดเลยนะมาร์ค
    #335
    0
  22. #334 Ar Kml (@aireen2508) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 11:37
    ใครจะมาทำร้ายแบมอีกแล้ว เหมือนไม่ใช่จื่อวีเลย
    #334
    0
  23. #333 Carrotte (@millymille) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 11:04
    นางร้ายคนใหม่มาอีกแล้วววว ใครนะน่าสงสัยจัง
    #333
    0
  24. #332 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 06:52
    น่ารักจังมาร์ค
    #332
    0
  25. #331 liarguy (@liarguy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 06:18
    พี่มาร์คจัดการเลย!! ใครกันที่มาแกล้งน้อง สงสัยจัง ????
    #331
    0