นิยายรัก [Undertale] ความรักใต้พิภพของยัยจิ๊วHumanS.

ตอนที่ 4 : -กระท่อมปริศนา-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 พ.ค. 60

ตึกๆ ตึกๆๆ
เสียงฝีเท้าของกลุ่มคน พวกเราตั้งใจว่าจะไปหาที่พักที่สโนว์ดิน ดังนั้นจึงแยกกันออกตามหาคนที่เหลืออยู่ก่อน

แซนส์,คาร่า,แอสเรียล
"นี่ คาร่าอย่าอู้สิ"แอสเรียลหันไปพูดกลับคาร่าที่ไม่ยอมขยับไปไหน
"พวกนายก็ไปด้วยกันสิ จะได้สนิทกันไว้ไง"คาร่าพูด แต่ยังไงแอสเรียลก็ไม่ยอมแพ้ความพยายามที่จะให้คาร่าไปด้วย เพราะแอสเรียลกับแซนส์ก็ไม่ค่อยถูกกันอยู่ดีแหละ
"แต่ถ้าฟริกส์กลับมาแล้วยังเห็นพวกเราอู้อยู่อย่างนี้มัน..."
"ช่างสิ ฟริกส์ก็น่าจะรู้อยู่ว่าฉันชอบนอนกลางวันยัยนั่นไม่ว่าอะไรฉันหรอก"คาร่าพูดเป็นเชิงได้เปรียบ
"แต่..."แอสเรียลทำท่าจะพูดขึ้นมาอีก แต่คาร่ากลับพูดขัดขึ้นมาเสียก่อน
"พวกนายก็ฝากของไว้กับฉันแล้วแยกกันออกไปหาคนละทางแค่นี้ก็จบ"ที่คาร่าพูดมารู้สึกว่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทั้งสาม
"ก็ได้"แซนส์พูดโดยทิ้งกระเป๋าไว้ แล้วเดินออกไปทันที
"อย่าไปไหนล่ะ ระวังตัวด้วย"แอสเรียลพูดแล้วรีบวิ่งไปอีกทาง
'แจ๋วดีนะหมอนั่นหายเมาแล้วคราวนี้ก็สบายฉันเลย'คาร่าคิด แล้วนั่งยิ้มอยู่คนเดียว แต่หารู้ไม่ว่าในความมืดใกล้ๆกับเธอนั้นมีอะไรบางอย่างซ่อนตัวอยู่

พาไพรัส,ฟริกส์

ทั้งสองยังเดินต่อไปเรื่อยๆโดยที่ยังไม่ยอมคุยกันเลย 
.....
...
.
'ทำไมมันอึดอัดอย่างนี่นะ'ฟริกส์คิด
'ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่านะ'พาไพรัสคิด
'รึว่าเรื่องนั้น' (เรื่องอะไรน้า #ทิ้งปริศนาไว้ให้ทุกคนงงเล่น)
ทั้งคู่คิดไปเดินไปจนถึงสะพานไม้เก่าๆ
"เอ่อ.. เดี๋ยวฉันขอข้ามไปก่อนนะ"พาไพรัสพูด
"อืม"

เอี๊ยด~แอด~
เสียงสะพานดังเหมือนจะหักเต็มทน 
"ระ..ระวังนะ"ฟริกส์พูดเสียงสั่น
"ไม่ต้องห่วง พาไพรัสผู้ยิ่งใหญ่ไม่กลัวอะไรอยู่แล้ว เอ้า!จับมือฉันไว้"
"อืม!"ฟริกส์เอื้อมมือไปจับมือของพาไพรัสไว้ ทั้งคู่เดินข้ามมาอีกฝั่งได้อย่างปลอดภัย
"เธอเห็นกระท่อมนั้นไหม"พาไพรัสชี้ไปที่กระท่อมหลังหนึ่ง
"ไหนอ่ะ ฉันไม่เห็นเลย"ฟริกส์พยายามเขย่งตัวตาม
"เอ้า!ฮึบ"
"เหวอ"ฟริกส์ร้องเมื่อจู่ๆพาไพรัสก็อุ้มเธอขึ้นมาขี่คอ
"เป็นไงเห็นยัง"
"มันก็เห็นอยู่หรอก แต่ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ"ฟริกส์หน้าขึ้นสีเล็กน้อย
"ไม่ได้งั้นหรอ...งั้นแบบนี้!"พาไพรัสพูดแล้วเปลี่ยนเป็นอุ้มแบบเจ้าหญิง
"เอ๊ะ แ-"ยังพูดไม่ทันจบพาไพรัสก็วิ่งไปที่กระท่อมหลังที่ว่า
"ถึงแล้วเร็วดีใช่ไหมหล่ะ"
"แพพ.."ฟริกส์พูดยานคางเพราะการวิ่งโดยไม่ได้ตั้งตัวเมื่อกี้ทำให้เธอเวียนหัว
"อืม เข้าไปกันเถอะ"
'ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยยยย อย่าคิดไปเองคนเดียวสิ!!!'ฟริกส์คิด

แอดดด~
เสียงประตูเปิดออก ภายในกระท่อมเต็มไปด้วยข้าวของกระจัดกระจายเต็มพื้น บนผนังมีรอยขีดข่วนเหมือนถูกอะไรบางอย่างที่คมมากข่วน 

"ไม่มีคนอยู่เลย"ฟริกส์พูด
"เอ๊ะ! นั่น!!!"พาไพรัสอุทานแล้วชี้ไปยังกระดาษที่หล่นอยู่ไกลจากปลายเท้าของเขาไม่มาก
'ระวังหมาป่า!'
ทั้งคู่มองหน้ากันได้ซักพักก็ได้ยินเสียงคนกรีดร้อง
"กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!!!"
"เสียงนี้มัน..คาร่า!!!!!!!"

--ติดตามตอนต่อไป

**เพิ่มภาพ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #8 Naexl (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 19:30
    คาร่าอย่าทำอะไรหมาป่านะ-----//โดนมีดขวางใส่ถถถถถถถถรอตอนต่อไปค่ะ^^)/
    #8
    0