นิยายรัก [Undertale] ความรักใต้พิภพของยัยจิ๊วHumanS.

ตอนที่ 3 : -อ่านใจ-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 พ.ค. 60

หลังจากนั้น พวกเราก็เดินผ่านกลไกลเก่าๆที่ใช้งานไม่ได้แล้ว แต่ก็พอมีบางอันที่ยังใช้งานได้อยู่ จนเข้ามาถึงบ้านเก่าของทอเรียล และตัดสินใจพักอยู่ที่นั่นซักพักแล้วค่อยเริ่มเดินทางต่อ(คล้ายๆเนื้อเรื่องเกม)

"น่าเสียดายแหะ ปริศนาที่นี่ใช้งานไม่ได้แล้ว แถมยังถูกทิ้งร้างอีกต่างหาก"พาไพรัสพูดชวนให้นึกถึงวันเก่าๆ
"อืม เดี๋ยวฉันมา"แซนส์พูดแล้วเดินออกมา
"ฉันขอไปเดินเล่นก่อนแล้วกัน"คาร่าพูดแล้วเดินไปอีกทาง
"แล้ว...."แอสเรียลทำท่าเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง"เราจะเดินทางไปไหนต่อ"
"ฉันว่าที่นี้ต้องมีคนเหลืออยู่"
"แล้วเธอรู้ได้ยังไงหล่ะ ฟริกส์"พาไพรัสถาม
"ก็..."

อีกด้าน
แซนส์เดินหาพื้นที่เปิดเพื่อยืนสูบบุหรี่โดยที่พาไพรัสไม่เห็น แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นใครบางคนนอนอยู่บนสวนดอกไม้เล็กๆ

"..."เขายืนจ้องเธอเงียบๆ
"...ไม่มีอะไรทำแล้วรึไง"คาร่าพูด
"คงงั้นมั้ง"
"ทำไมฉันต้องมาเจอนายตอนสูบบุหรี่ทุกทีเลย"
"จะลองไหมล่ะ"แซนส์ท้า
"ไม่อ่ะ"
"ตามใจ"
"..."
"เธอรู้สินะว่าฟริกส์พาเรามาที่นี่ทำไม"เขาถาม
"ฉันไม่รู้"
"แต่ฉันรู้ว่าเธอรู้"
"..."เธอจ้องเขาเงียบๆ"O.O!!!"จู่ๆแซนส์ก็เคลื่อนตัวเข้ามาประชิดตัวคาร่า
"เธออ่านใจทุกคนออกสินะ งั้นลองอ่านใจฉันดูสิ"แซนส์พูดไปยิ้มไป
"..."เธอจ้องเขาอีกครั้ง แล้วก็สะดุ้งเด้งตัวออกจากแซนส์ทันที
"เธออ่านใจออกจริงๆด้วย"
"ห๊ะ! เมื่อกี้นายหลอกถามฉันอ้อมๆงั้นหรอ"คาร่าหน้าขึ้นสี
"ฮะ ฮะ คงงั้น"แซนส์หัวเราะ
"หนอย..."


กลับมาทางบ้านของทอเรียล

"ก็...ไม่รู้สิ"ฟริกส์ตอบ
"ฟริกส์!!!!"พาไพรัสโวยวาย
"โอเคไม่ถามล่ะ ไปสำรวจห้องดีกว่า เฮ้อ"แอสเรียลลุกออกไปจากโต๊ะ
"พวกนายอยากรู้ขนาดนั้นเลย?"
"ก็ใช่ แต่ตอนนี้ไม่อยากและ ไว้ค่อยบอกแล้วกัน"พาไพรัสล้มเลิกความตั้งใจของตัวเองแล้วหันมานั่งจ้องฟริกส์เงียบๆ  
.....
...
.
ตึง!
"อา เหนื่อย"คาร่าทิ้งตัวลงนอนลงบนพื้นห้องพร้อมกับแซนส์ที่นอนไม่ได้สติ
"คาร่าเกิดอะไรขึ้น!!!ล..เลือด!"ของเหลวสีแดงเปรอะเปื้อนอยู่เต็มตัวทั้งคู่
"แซนส์!!"พาไพรัสรีบวิ่งไปดูอาการพี่ชายของเขาทันที
"เกิดอะไรขึ้น คาร่า แซนส์"แอสเรียลวิ่งมาสมทบ
"ไม่!!!!!!อย่าตายนะแซนส์!!!!!!"
"ใจเย็นๆนะแพพ"
"คาร่าทำใจดีๆไว้!!!!!!!"
"โอ๊ยยยยยยยย!!!!!!!"
"ค-คาร่า มือฉันไปโดนแผลเธอหรอทำใจดีๆไว้อย่าเพิ่งตายยย!!!"แอสเรียลโวยวาย ส่วนฟริกส์ก้ร้องไห้ พาไพรัสก็ช็อกนิ่งไม่ไหวติง
"แผลเผลออะไร!! นี่มันซอสมะเขือเทศ และหมอนั่นมันเมาเข้าใจ๊!!!!!!!"คาร่ารีบลุกขึ้นมาพิสูจน์ว่าไม่มีแผลเลยแม้แต่น้อย
"อ่าว!หรอ! ใจหายหมด"พาไพรัสพูดขึ้นทั้งๆที่ตายังไม่ยอมหยุดจ้องแซนส์ที่เมาไม่ได้สติ
"แงงงงงง!!!"
"โอ๋ ฟริกส์ไม่ร้อง ไม่มีใครตายซักหน่อย"คาร่าพูด ฟริกส์พยักหน้าแล้วนั่งสงบสติอารมณ์ซักพัก
"คาร่า!!อธิบายมาเดี๋ยวนี้"แอสเรียลแวดใส่
"หมอนั่นกินเอง เละเอง ฉันแค่แบกกลับมาให้แค่นั้น"
"ไปอาบน้ำเลยไป"
"อะไรกันทีอย่างนี้หล่ะไล่เลย ฝากฟริกส์ด้วยละกัน"แล้วคาร่าก็ลุกขี้นจะเดินออกไป
"แซนส์พี่ไหวป่ะเนี่ย"พาไพรัสพูด เมื่อแซนส์ได้สติและพยายามจะลุกขึ้นมาพูดอะไรบางอย่าง
"นี่ คาร่ารู้ป่าว ทามมมายยยฉ๊านนน ถึงจู--ปึก!"แซนส์ยังพูดไม่ทันจบก็มีอะไรบางอย่างลอยไปกระแทกหัวของแซนส์และสลบไปอีกรอบ
"เงียบซะถ้าไม่อยากตาย พอฉันอาบน้ำเสร็จแล้วเราจะออกเดินทางต่อทันที!!!"พูดจบคาร่าก็เดินกระแทกเท้าออกไปทันที
"ตกใจหมดเลย ฉันขอไปนอนพักก่อนนะ อย่าลืมปลุกด้วยหละ"ฟริกส์หันมาพูดกับพาไพรัส แล้วเดินไปที่ห้องนอนเก่าๆ เธอทิ้งตัวลงนอนบนฟูกและหลับไป

ในความฝัน

[*ช่วย..พา.ฉัน...ออกไปที]
"นั่นใครหน่ะ"
[*ฉัน...คือ....]
.
.
.
.
.
"เฮือก!! ฝัน..หรอ"ฟริกส์ลุกขึ้นมาแล้วมองไปรอบๆ
"ที่นี่ที่ไหน"เธอมองไปรอบๆ รู้สึกว่าที่นี่เป็นห้องทดลองอะไรบางอย่าง ในนี้เต็มไปด้วยเครื่องมือต่างๆที่เธอไม่รู้จัก และโต๊ะทำงานที่มีเอกสารมากมายกระจัดกระจายเต็มโต๊ะ
เธอจึงเดินเข้าไปสำรวจ
"เอกสารอะไรเนี่ย หืม?สมุดบันทึก?"
.
.
.
'วันที่ XX/XX/XX
      ฉันเป็นพ่อที่แย่จริงๆ ฉันสร้างพวกเขาขึ้นมาเพื่อเป็นหนูลองยาเนี่ยนะ ฉันว่าฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆเลย
.
.
.
 วันที่ XX/XX/XX
       ทุกอย่างไปได้ด้วยดี ฉันให้เขาทดลองกินยาตัวใหม่ของฉัน และเขาสามารถเข้ากับมันได้เป็นอย่างดี มันเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าฉันกำลังก้าวเข้าสู่ความสำเร็จ
.
.
.
 วันที่ XX/XX/XX
       พวกเขาหนีไป!!! ฉันจะทำยังไงดีการทดลองของฉัน ฉันคงออกไปตามหาพวกเขาไม่ได้ เพื่อการทดลองนี้ ฉันต้องลองเสี่ยง ด้วยตัวของฉันเอง 
.
.
.
 วันที่ XX/XX/XX
        ทุกอย่าง...ล้มเหลว..ฉั--ม่เหลืออะไ-อีกแล้ว ขอโทษนะแ---์ พ-ไ--- พ่อไม่รู้ว่าจะมีใครมาช่วยพ่อรึเปล่า แต่....-------'
.
.
.
ข้อความทุกอย่างจบลงเพียงไม่กี่หน้า
"ใครเป็นคนเขียนบันทึกนี่กันนะ แล้วเขาหมายถึงใครกัน"ฟริกส์พลิกหน้าหนังสือเพื่ออ่านชื่อคนที่เขียนข้อความเหล่านี้ แต่ยังไม่ทันได้อ่าน

พรึ่บ!!
"เอ๊ะ!ไฟดับ ต้องออกไปจากที่นี่แล้วสิ"เธอเดินคลำทางไปเรื่อยๆ จนชนกับอะไรบางอย่าง
[*เธอจะมาช่วยฉัน..ใช่ไหม]เสียงปริศนาเอ่ยขึ้น
"เสียงนี้...คุณอยู่ที่ไหนหรอค่ะ"
[*ห้อ-แ---ับ ที่น้ำ-- ฉั------.....]
"ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ยินที่คุณพูดเลย คือ.."
[*ฉันต้องไปแ-้-- -------]

"ด-เดี๋ยว!!!!"ฟริกส์สะดุ้งตื่นขึ้นมา"ความฝันนี้อีกแล้ว"
"นั่นสิ อยากให้ช่วยแต่กลับไม่ยอมบอกว่าอยู่ที่ไหนบ้ารึเปล่า"
"คาร่า"
"โทษที ฉันมาปลุกเธอหน่ะออกเดินทางต่อกันเถอะ"
"อืม"

***แถม***
ตอนหน้าพวกเธอจะหาบุคคลปริศนาคนนั้นเจอหรือไม่ แล้วจะเริ่มตามหากันยังไงโปรดติดตามค่ะ
(ไรด์อาจจะอัพช้าลงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ พอดีมีเรียนพิเศษ)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #7 Naexl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 18:04
    เนื้อเรื่องเริ่มมีปริษนาเพิ่มขึ้นแล้ว*0* รออ่านตอนต่อนน้าาา
    #7
    0
  2. #6 คุณจิ้งจอก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 17:55
    คุณพ่อแกสเตอร์หมายถึงแลปลับสินะ //มโน
    แซนส์เมา เลยลำบากว่าที่ภรรยาในอนาคตเลย 55555555
    #6
    0