นิยายรัก [Undertale] ความรักใต้พิภพของยัยจิ๊วHumanS.

ตอนที่ 1 : -บทนำ-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 พ.ค. 60

บนผืนแผ่นดิน

นี่ก็ผ่านมาหลายปีแล้วที่ทุกคนมีความสุขกับการที่ได้มาอยู่บนโลกร่วมกับมนุษย์อย่างสันติ ตั้งแต่วันนั้นฉันกลับยังคาใจอยู่ ในโลกที่ฉันเคยตกลงไปนั้นอาจมีคนที่ยังไม่ได้ขึ้นมา หรือไม่อยากจะขึ้นมา   "และคนที่ถูกลืมไป"

"รถจะออกแล้วนะถ้าไม่รีบขึ้นมาพวกเธอได้ตกรถแน่!"เด็กหนุ่มตัวสูงพูด
"เงียบน่าแพพ!!"สาวน้อยแก้มใสตะโกนกลับไป
"เรารีบไปกันเถอะ"สาวน้อยอีกคนที่ท่าทางเรียบร้อยกว่ารีบลากเพื่อนไปก่อนที่จะตกรถ

ปรืนนน
เราขึ้นรถไปได้ไม่ถีงนาทีรถบัสก็เคลื่อนออกไปทันที

"เกือบแล้วไง"เด็กหนุ่มคนเดิมพูด
"พูดมากน่า"
"เอาเถอะอย่าทะเลาะกันเลย เราอุตส่าห์เรียนจบแล้วทั้งทีควรจะดีใจสิเนอะ แอสเรียล"สาวน้อยที่นั่งเรียบร้อยมานานห้ามไม่ให้เพื่อนทั้งสองทะเลาะกันแล้วหันไปถามเพื่อนอีกคนที่ขึ้นมารอบนรถจนหลับไป
"zzzz"ไม่มีเสียงตอบรับจากหนุ่มผมยาว
"เสียงกรนดังขนาดนี้คงไม่ลุกขึ้นมาตอบแล้วมั้ง"


12:25 น.
เมืองNever Home
บ้านทอเรียล

"เมื่อไหร่เด็กๆจะถึงซักที่นะ"ปีศาจรูปร่างคล้ายแกะขนปุยตัวใหญ่พูด
"นั่นสิ!ฉันรอไม่ไหวแล้ว!!!!!!"ปีศาจปลา ผิวสีฟ้า ท่าทางอารมณ์ร้อนพูดขึ้น และตั้งท่าจะโวยวาย
"ใจเย็นสิอันดาย เดี๋ยวพวกเค้าก็มาถึงแล้วแหละ"ปีศาจไดโนเสาร์สีเหลืองพูดขึ้นด้วยความกระวนกระวายกลัวว่าแฟนสาวสุดเท่ของเธอจะลุกขึ้นมาเผาบ้านหลังนี้ทิ้งซะก่อน
"เดี๋ยวฉันมา"ปีศาจกระดูกลุกจากเก้าอี้แล้วหยิบบางอย่างในกระเป๋าเสือออกมาพรางเดินออกไป
"ฉันว่านายติดบุหรี่แล้วนะแซนส์"ปีศาจที่ชื่อ อันดาย ทักเตือนคนที่แก่กว่า
"โอเค"แซนส์ตอบส่งๆแล้วเดินออกไปนอกระเบียง
"พายเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ อ่าว!แซนส์หล่ะ"ปีศาจขนปุยท่าทางใจดีพูด
"ออกไปสูบบุหรี่น่ะค่ะ"ปีศาจตัวเหลืองใส่เสื้อกาวชื่อ อัลฟี่ พูด
"เฮ่อ ไม่ยอมเลิกซักที ถ้าพาไพรัสรู้เข้ามีหวังสูบกันทั้งคู่แน่"

ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับเด็กสามสี่คนเดินเข้ามา
"กลับมาแล้วค่า!"สาวน้อยผิวสีน้ำผึ้งพูดขึ้นทำให้ทุกคนตื้นเต้นดีใจกันยกใหญ่
"คุณพ่อคุณแม่ ผมกลับมาแล้ว"ปีศาจหนุ่มผมยาวชื่อแอสเรียลพูดแล้วกระโจนเข้าไปกอดปีศาจอีกสองตน
"พังค์ แพพ ฉันรอจนรากจะงอกอยู่แล้วมาได้ซักที!!!"อันดายพูดแล้วกระโจนไปกอดเพื่อนรักของเธอทั้งสอง พาไพรัส กับ ฟริกส์
"ทรงผมใหม่ดูดีนะคะ"
"เพราะฉันเป็นพาไพรัสผู้ยิ่งใหญ่ไงหล่ะ เนี๊ย เฮี๊ยๆๆๆๆ(เสียงหัวเราะ)"
"ผมยาวขึ้นรึเปล่าลูก"
"ครับ"

ท่ามกลางเสียงเจื้อยแจ้วโห่ร้องดีใจของพวกเขากลับมีใครบางคนถูกลืม สาวน้อยแก้มสีชมพูใสค่อยๆเดินไปนั่งที่บันไดโดยที่ไม่มีใครสังเกตุ เธอนั่งน้ำตาคลอพลางคิดว่า ถ้าทุกคนจะมีความสุขได้ก็ไม่ควรมีเธอ เห็นดังนั้นเธอจึงเดินขึ้นไปที่ระเบียงชั้นบน

ครืดดด
เสียงประตูเลื่อนดังขึ้นทั้งๆที่เธอยังไม่ทันได้เปิดประตู พร้องกับชายร่างสูงที่คาบบุหรี่อยู่
"เธอเป็นใคร มาร้องไห้อะไรบ้านคนอื่นเค้าเนี่ย"แซนส์พูดพรางขว้างบุหรี่ทิ้ง
"..."
"ไม่ตอบ แสดงว่าผู้บุกรุก ฉันจะอุ้มเธอลงไปข้างล่างนะ"
"..."เด็กสาวยังคงจ้องใบหน้าแซนส์นิ่ง
"เฮ้อ ก็ได้ถือว่าเธอต้องการนะ"พูดจบเขาก็กระชากเด็กสาวตรงหน้าเข้าหาตัว
"เฮ้!จะทำอะไรอ่ะ"เด็กสาวตั้งสิขัดขืนเมื่อเห็นว่าจะถูกอุ้มจริงๆ
"ตอบตอนนี้ก็สายไปแล้วหล่ะ ฮึ่บ!"พูดจบเขาก็อุ้มเด็กสาวตรงหน้าขึ้นแล้วตั้งท่าจะเดินลงบันไดไป
"เดี๋ยวสิ ฉันไม่ได้อยากลงไปซะหน่อย ปล่อย!!!"เด็กสาวดิ้นจนคนอุ้มเริ่มต้านแรงไม่ไหว
"อย่าดิ้นสิฉันมองไม่เห็นบันได"
"ปล่อยยยย!!!!!"ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุเด็กสาวดิ้นยิ่งกว่าเดิม ทำให้คมอุ้มเซ
"เฮ้ย!! ระวัง!!!"

ปึง! โครม!! ปัง!!! ตึง!!!! โครม!!!!!
ไม่ทันไรทั้งสองก็ลื่นตกลงมาทั้งคู่ โดยแซนส์คอยรับแรงกระแทกทั้งหมด ส่วนเด็กสาวก็นอนทับร่างเขาแบบงงๆ
"อ่ะ! คาร่า!!"ฟริกส์ทักเมื่อเห็นทั้งคู่
"โอ๊ะ! ไง ทุกคน"แซนส์พูด
"เอ่อ...คือ....."
"แซนส์เกิดอะไรขึ้น"แอสกอพูด
"แซนส์!!!"พาพายรัสพูดแล้ววิ่งมาทางแซนส์กับคาร่าอย่างไว"นี่พี่สูงขึ้นป่ะเนี่ย"
"คงงั้น"
"คาร่าเป็นไงบ้าง"แอสเรียลพูดแล้วพยุงคาร่าขึ้น
"ไม่เป็นไรมาก แค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก"เธอพูดพร้อมลุกขึ้นมาสงยิ้มให้ทุกคน"แคเรื่องเข้าใจผิดหน่ะ งั้นฉัน..."
"เดี๋ยวลูก หนูคือคาร่า?"ทอเรียลถามเมื่อเห็นคนที่น่าจะตายไปแล้วอยู่ตรงหน้า
"ใช่? เอ่อ.."
"คาร่าอยู่กลับหนูมาตลอด หนูเลยแบ่งวิณญาณให้เค้าครึ่งนึงเราเลยยังมีชีวิตอยู่ค่ะ"ฟริกส์พูดสิ่งที่เกิดขึ้นให้ทอเรียลฟัง และนั้นเกิบทำให้ใครหลายๆคนร้องไห้ด้วยความคิดถึงลูกที่เคยจากไปเมื่อนานแสนนาน
"ห้ามร้องไห้นะ เพราะฉันมายืนอยู่ตรงนี้แล้ว และวันนี้ก็เป็นวันที่พวกเราต้องมีความสุขที่สุดไม่ใช่รึไง"คาร่าพูดให้กำลังใจอ้อมๆ และมันได้ผลที่เดียว ทุกคนได้ร่วมฉลองกันพร้อมหน้า แต่คาร่ากลับรู้สึกได้ถึงความกระวนกระวายใจของฟริกส์(เพราะทั้งสองใช้ดวงวิณญาณร่วมกัน)และมันอาจไม่มีวันสงบลงง่ายๆถ้าไม่ลองเปลี่ยนแปลงบางอย่าง



***แถม***
แอดลองวาดดูเพื่ออรรถรสนะคะ// http://sketchtoy.com/66911138
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #20 mrzxx189 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 18:07
    วาดรูบสวยกว่าผมอีก
    #20
    0
  2. #2 คุณจิ้งจอก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 09:41
    แซนส์ติดบุหรี่เหรอครับ เอามะเขือเทศหน่อยไหม? //ยื่นให้=w=
    ไรท์เตอร์สู้ ๆ 
    #2
    0
  3. #1 Naexl (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 14:51
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลยค่ะสู้ๆนะคะไรท์ จะรออ่าน><
    #1
    1
    • #1-1 IM'I-dea 011(จากตอนที่ 1)
      22 เมษายน 2559 / 19:30
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ♥
      #1-1