( END ) 7SINS/iKON ϟ LUST&WRATH ▫ #junhwan #doubleb

ตอนที่ 24 : final

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    4 พ.ค. 59

     





7SINS PJ.

LUST & WRATH

FINAL

 

 

 

“ผมออกไปข้างนอกนะครับ”

เสียงเล็กเอ่ยบอกแม่บ้านที่นั่งพับผ้าอยู่ในห้องซักรีด แน่นอนว่ามันเรียกให้คนตรงหน้าหันมามองก่อนจะเลิกคิ้ว เธอมองคุณหนูที่แต่งตัวผิดแนวไปจากเดิมด้วยความแปลกใจก่อนจะเดินเข้ามาหา

“คุณหนูจะออกไปข้างนอกเหรอคะ? แต่ป้าว่าตอนนี้มัน..”

“ผมเที่ยวออกจะบ่อยครับ จะว่าไปยังไม่เคยเที่ยวกลางคืนเลยตั้งแต่ย้ายมา วันนี้คงต้องออกซักหน่อย”

ร่างเล็กว่าพลางขยิบตา ก่อนจะเดินออกมาจากห้องนั้นโดยที่ไม่ฟังคำค้านใดๆทั้งนั้น แม้ว่าแม่บ้านจะตะโกนถามว่าเขาจะกลับกี่โมงจินฮวานก็ไม่คิดที่จะตอบ

ก็เพราะว่าไม่รู้จะกลับกี่โมงน่ะสิถึงไม่คิดที่จะตอบ..

หลังจากที่เขากลับมาจากงานวันแม่อันแสนเฮงซวย.. อืม.. ไม่หรอก งานวันแม่ของซงไม่ได้เฮงซวยอะไรขนาดนั้น แต่ที่มันแย่คงจะเป็นอารมณ์ของเขามากกว่า

ท่ามกลางความงงงวยของเหล่าแม่บ้านที่แปลกใจว่าทำไมเขากลับบ้านมาทั้งๆที่มีเรียน จินฮวานเดินขึ้นมานอนบนบ้านโดยที่ไม่สนใจคำทักท้วงอะไรทั้งนั้น ในใจของเขาเจ็บปวดไปหมด ทั้งๆที่นี่มันก็ไม่ใช่การอกหักอะไร

ถึงแม้มันจะเหมือนก็เถอะ..

แต่ความจริงแล้วคือเขายังไม่ได้เป็นแฟนกับจุนฮเวด้วยซ้ำ..

มันยากกว่าหลายๆเคสที่ผ่านมา ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เคยมีแฟนหรือความรักกุ๊งกิ๊งอะไรพวกนี้ จินฮวานมองว่าตัวเองก็เป็นคนที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องรักๆใคร่ๆมามากโข เขาเคยมีแฟนหลายคน เคยนอกใจแฟน เคยแอบชอบแฟนเพื่อน เรียกได้ว่ามันก็เป็นเพียงวัยหนึ่งของช่วงชีวิตที่จะต้องเคยมีอะไรแบบนี้

แต่กับจุนฮเว..บอกตามตรงว่าเขารู้สึกถูกชะตากับเด็กนี่มากๆตั้งแต่แรก จากการถูกชะตานั้นแปรผันกลายเป็นความชอบ เขามั่นใจว่าใช่แน่ๆ.. เพราะแบบนั้นก็เลยคิดว่าควรจริงจังที่จะทำให้อีกฝ่ายเปิดใจกับตัวเอง

ซึ่ง.. บางครั้งจุนฮเวก็ทำให้เขาคิดไปไกลว่าอีกฝ่ายก็คิดไม่ต่างกัน ถึงแม้จะเป็นคนที่มีนิสัยปากไม่ตรงกับใจขนาดไหน แต่เขาก็ว่าสายตาที่จุนฮเวมองมานั้นมันต้องไม่ใช่ความรู้สึกธรรมดาๆแน่

วิธีการที่จะทำให้คนปากแข็งยอมรับออกมา ก็คือเราต้องเขาหาก่อน เขาคิดว่าถ้าไม่เข้าหากับคนแบบนั้นก็จะไม่มีวันได้เขยิบความสัมพันธ์อย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้เขาว่า.. เขาเข้าหาจุนฮเวมากเกินไปจนกลายเป็นล้ำเส้นแล้ว

การที่คนเราจะชอบกันมันต้องค่อยๆขยับเข้าหากันจนช่องว่างนั้นแนบสนิทสิ อันนี้มีแค่เขาที่เขยิบเข้าไปหาฝ่ายเดียว มันก็ทำให้อะไรไม่สมดุล จนรู้สึกว่าตัวเองต้องตามอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้ แค่คิดแล้วก็เหนื่อย

นึกๆดูก็อายเหมือนกันที่ไปแนะนำตัวว่าเป็นแฟนของจุนฮเวกับแม่เขาแบบนั้น นั่นแหละที่เขาบอกว่ามันล้ำเส้นไปแล้ว คำว่าหน้าด้านผุดเข้ามาตีแสกหน้าเลยทีเดียวพอกลับมานอนคิดนั่งคิด

เขาไม่สมควรจะทำเลยซักนิด..

“ฉันใกล้จะถึงแล้วล่ะ” เด็กหนุ่มกรอกเสียงลงไปยังโทรศัพท์เมื่อขับรถมาถึงย่านที่มีสถานบันเทิงเรียงรายกันเป็นตับ ซึ่งพอคนในสายตอบกลับมาว่าอยู่ร้านไหนและนั่งโต๊ะอะไร เขาก็ตอบรับแล้วไปอีกหนแล้วกดวางเพื่อที่จะนำรถไปจอดต่อ

โชคดีที่วันนี้ไม่ต้องนอยด์อยู่บ้านคนเดียว เพราะหลังจากที่หงอยเหงาอยู่ซักพัก จู่ๆก็มีโทรศัพท์เบอร์แปลกโทรเข้ามาหา พอรับนั่นแหละถึงได้รู้ว่าเป็นซาร่ากับไมเคิล แล้วก็นัมจุน เพื่อนของเขาซึ่งบินไกลจากอังกฤษมาเซอร์ไพรส์กันถึงที่นี่ แบบนี้จะไม่ไปเจอได้ยังไงกันล่ะ

“พวกนายยยย!” จินฮวานกระโดดกอดนัมจุนทันทีที่เดินเข้าไปยังร้าน หมอนี่เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่อยู่ที่โน่นแล้ว แน่นอนว่าพอเป็นแบบนั้นอีกสองคนที่เหลือก็เข้ามากอดเขาด้วยเช่นกัน

ทั้งสี่คนกอดกันกลมด้วยความคิดถึง แม้ว่าเสียงเพลงในผับจะเปิดดังแค่ไหนแต่พวกเขากลับได้ยินเสียงหัวเราะของกันและกันอย่างชัดเจน

“ตัวเล็กเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนาย!” ไมเคิลทักเขาเป็นภาษาอังกฤษ ก่อนจะส่งมือมาขยี้หัวอย่างที่ชอบทำบ่อยๆ ถ้าเป็นปกติจินฮวานคงจะไม่ยอมแน่ๆ แต่ถือว่าเพราะไม่ได้เจอกันนานถึงได้ยืนนิ่งๆอยู่ซักพัก

“ไงบ้าง เรียนที่นี่สนุกไหม?” นัมจุนเอ่ยถาม

“ก็ดีนะ พวกนายล่ะเป็นไง?”

“พอไม่มีนายมันก็เหงา อดทำเรื่องสุดเหวี่ยงด้วยกันเลย” ซาร่าตอบขึ้นมาบ้าง ทำให้จินฮวานหันไปยิ้มใส่

“นั่นสิ”

“แล้วมีเพื่อนใหม่ไหม หรือว่ายังไง?” ก่อนที่นัมจุนจะถามต่อ

“ก็มีนะ มีเพื่อนคนนึงอยู่ห้องเดียวกัน กับรุ่นน้องหนึ่งคน..”

“เป็นเพื่อนกับรุ่นน้องเหรอ?”

“ไม่นะ..” เขายักไหล่เพราะไม่รู้จะหาคำพูดไหนที่เหมาะสมมาใช้เป็นคำเรียกแทน จะว่าไปที่ผ่านมาเขาอยู่กับจุนฮเวมากกว่าแทฮยอนเสียอีก แต่ก็นั่นแหละ.. ไม่ใช่เพื่อนนี่.. เพื่อนกันจูบกันเหรอ? ไม่ใช่พี่น้องด้วยถึงหมอนั่นจะอายุน้อยกว่าเขาก็เถอะ

“มันอธิบายยากน่ะ แต่ก็ช่างมันเถอะ” จินฮวานพูดต่อ สีหน้าของเขาเศร้าลงแม้ว่าริมฝีปากนั้นจะพยายามฝืนยิ้มออกมาก็ตาม นั่นทำให้ไมเคิลกับนัมจุนรีบเข้ามากอดกลม ก่อนจะลูบหลังเบาๆเพื่อให้กำลังใจ

“ดูเหมือนนายกำลังเผชิญกับวันที่ยากลำบาก” ไมเคิลพูดขึ้นก่อนจะรินวอดก้าใส่แก้วช็อตเล็กๆที่อยู่บนโต๊ะ “พวกเราจะต้องดื่มให้กับเรื่องบ้าๆนี่สินะ” ก่อนจะส่งมันมาให้เขา

จินฮวานมองอย่างชั่งใจ เขาไม่ได้แตะต้องของพวกนี้มานานพอสมควรแม้ว่าตอนที่อยู่โน่นจะเป็นสายเที่ยวก็เถอะ แต่ก็นะ..

“มารำลึกความหลังกันเถอะ จะได้ลืมเรื่องแย่ๆที่ผ่านมา สนุกให้สุดเหวี่ยงไปเลย!” ไมเคิลพูดต่อ ก่อนจะดันแก้วนั้นเข้ามาหาเขา

ร่างเล็กหัวเราะออกมาเบาๆ ริมฝีปากจรดกับแก้วช็อตในมือแล้วกระดกมันลงคอทีเดียวจนหมด ความแสบร้อนทำเอาใบหน้าขาวๆนั้นถึงกับแดง แต่ถึงอย่างนั้นความร้อนที่ไหลลงไปยังลำคอก็ปลุกจิตสำนึกให้รู้สึกสนุกขึ้นมาได้เช่นกัน

กู จุนฮเว คืนนี้ฉันจะดื่มให้ลืมนายไปเลย!

 

LUST & WRATH

 

Let’s party!!!! – with kim jinhwan and 2 people at Sinner club

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันในตอนที่หยิบโทรศัพท์มากดเข้าแอพเฟซบุ๊กแล้วเห็นแบบนั้น จุนฮเวถึงกับเด้งตัวลุกจากเตียงเมื่อพบว่าคนที่อยู่ในรูปนั่นคือรุ่นพี่ตัวเล็กที่ชื่อจินฮวานอย่างไม่ผิดแน่

หลังจากวันนั้นที่อีกฝ่ายรับเขาเป็นเพื่อน กิจวัตรประจำวันก็คือจะต้องเข้าไปส่องทุกครั้งก่อนนอน ปกติก็จะไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ จินฮวานไม่ใช่คนประเภทที่ชอบขึ้นสเตตัสเยอะๆเพราะฉะนั้นเฟซจึงค่อนข้างที่จะร้าง แต่วันนี้มันไม่ใช่..

จู่ๆก็มีใครที่เขาไม่รู้จักเช็กอินที่ผับแล้วก็บอกว่าอยู่กับจินฮวานหน้าตาเฉย ภาพในรูปที่เห็นนั้นดูเหมือนว่าร่างเล็กจะหน้าแดงๆแล้วด้วย แถมในมือก็ยังถือขวดแอลกอฮอล์เอาไว้อีกต่างหาก

ความหงุดหงิดในใจเพิ่มขึ้นมาทันที เพราะหลังจากงานวันแม่จบลง เขาก็ไม่รู้ว่าจินฮวานหายไปไหน ไม่ว่าจะโทรหากี่ครั้งอีกฝ่ายก็ไม่ยอมรับสาย ไปหาที่ห้องเรียนก็ไม่เจอ จนคิดว่าอาจจะกลับบ้านไปแล้วก็ได้

ทีแรกกะจะไปตามที่บ้าน แต่เป็นเพราะวันนี้เป็นวันแรกที่ความสัมพันธ์ของเขาและแม่ดีขึ้นเป็นเท่าตัว เพราะฉะนั้นแม่ก็เลยขอให้ไปกินข้าวเย็นด้วยหลังจากนั้น เขาไม่ได้คิดว่ากับจินฮวานมีปัญหาอะไรเพราะฉะนั้นก็เลยไม่ได้สนใจมากนัก แต่อะไรคือการที่ไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อนแล้วก็ไม่รับโทรศัพท์ของเขากันวะ?

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันจนเป็นปม ก่อนจะเดินไปคว้ากุญแจรถมาถือไว้ ร่างสูงเดินลงไปยังชั้นล่างด้วยความรวดเร็ว ไม่ได้สนว่าคนในบ้านจะมองยังไง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีใครอยู่รอบๆกายบ้าง เพราะตอนนี้ในหัวคิดอยู่เรื่องเดียวเท่านั้น นั่นก็คือเรื่องของคนที่ชื่อ คิม จินฮวาน

สปอร์ตไบค์คู่ใจถูกกายสูงขึ้นคร่อมก่อนจะขี่มันออกไปนอกคฤหาสน์หลังใหญ่ ครั้งนี้จุนฮเวเลือกที่จะหยิบมันมาใช้หลังจากไม่ได้จับต้องมานานเพราะไม่อยากจะเวลาติดอยู่บนท้องถนนในกรณีที่รถเยอะ หรือแม้กระทั่งขี้เกียจจะหาที่จอด เพราะแน่นอนว่ามอเตอร์ไซค์มันก็ต้องหาง่ายกว่าอยู่แล้ว

ลมเย็นๆที่ตีเข้ามากระทบผิวไม่ได้ทำให้ร่างสูงรู้สึกอะไรมากนัก แม้ว่าตอนนี้จะเริ่มเข้าหน้าหนาวแล้วแต่ความร้อนใจมันมีมากกว่าจึงไม่ได้สนใจอะไรมาก

ใช้เวลาเพียงไม่นานคนตัวสูงก็พาตัวเองมาถึงย่านที่ผู้คนมักจะมาท่องราตรีกัน เขาเองก็ไม่เคยมา ปกติแล้วจุนฮเวไม่ใช่สายเที่ยว แต่ก็ไม่ได้ไม่รู้จักบ้านเมืองของตัวเองมากจนจะไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน

ป้ายของ Sinner Club เด่นหราอยู่ตรงทางเข้า เรียกให้ชายหนุ่มก้าวเดินเข้าไปอย่างไม่รอช้า ท่ามกลางสายตาที่แสนจะงงงวยของเหล่าการ์ดที่อยู่ด้านหน้า จุนฮเวไม่ถูกตรวจบัตรเพราะแน่นอนว่าทุกคนรู้ดีอยู่แล้วว่าเขาคือใครกัน

สายตาคมมองหาไปรอบตัวเพื่อเป้าหมายที่อยากจะเจอ เขาจำได้ว่าในรูปจินฮวานใส่เสื้อสีขาว มันทำให้มองได้ง่ายในความมืด เพราะฉะนั้นใช้เวลาไม่นานเขาก็สามารถมองเห็นร่างเล็กได้

“มานี่” มือหนาคว้าเอาแขนเรียวของคนที่กำลังเต้นอย่างสนุกสนานแล้วทำการดึงออกมาอย่างแรง เพราะความไม่ตั้งตัวทำให้ร่างเล็กเซมาชนตรงแผงอกเข้าอย่างจัง

แน่นอนว่ามันทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นหันมามองกันเป็นตาเดียว เพื่อนฝรั่งคนหนึ่งเตรียมจะเข้ามาผลักจุนฮเวออก หากแต่สายตาเกรี้ยวกราดของเขาก็ทำให้คนตรงหน้าหยุดชะงักไปชั่วครู่ด้วยเหมือนกัน

“ปล่อยยย!!

“เมา?” เขาก้มหน้าลงไปถาม เมื่อพบว่าอีกฝ่ายสายตาเริ่มจะเยิ้มๆ อีกทั้งใบหน้ายังแดงเป็นลูกตำลึง แม้จะอยู่ในที่แสงน้อยขนาดนี้ก็ยังสัมผัสได้ชัดเจน จุนฮเวขมวดคิ้วเมื่อกลิ่นเหล้ามันตีขึ้นมาจนเขาเริ่มจะไม่ชอบใจนัก

ทำไมต้องดื่มเยอะขนาดนี้

“ฉัน.. เฮ้ยยย ฉันหลอนจนเห็นหน้าของนายยยยยยยเหรออออออออออ ไอ้บ้า ไอ้เด็กบ้า!

ก่อนที่ร่างสูงจะต้องรีบหลบเมื่อพบว่ากำปั้นเล็กๆนั่นทุบมาที่เขาไม่ยอมหยุด จุนฮเวโมโหจนหัวใจเริ่มที่จะเต้นแรง เขาโคตรจะไม่เข้าใจจินฮวานเลยว่าอีกฝ่ายเป็นอะไรกันแน่ พอมาถึงยังจะด่าเขาว่าบ้าอย่างงั้นอย่างงี้อีกเหรอ

“หยุด!

“เฮ้ย นายคือใครวะ”

ก่อนที่สายตาคมจะตวัดไปมองกับเสียงของคนแปลกหน้าที่ส่งคำถามมาให้ หากแต่จุนฮเวก็ไม่ยอมตอบอะไร เพราะตามปกติเขาก็ไม่ชอบที่จะเสวนากับคนอื่นอยู่แล้ว ถ้าไม่ติดว่าคนตรงหน้าไม่ใช่คนที่ถ่ายรูปกอดกับจินฮวานในเฟซเมื่อกี๊เขาคงจะเดินหนีไปแล้วด้วยซ้ำ

“แล้วมึงคือใคร?” เสียงทุ้มเลือกที่จะถามกลับไปแทนที่จะบอกสถานะของตัวเอง จุนฮเวจ้องหน้าอีกฝ่ายไม่ยอมละ แล้วก็ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะไม่พอใจที่เขาไม่ยอมปล่อยแขนพี่ตัวเล็กนี่ซักทีด้วย

“กูเพื่อนจินฮวานไง แล้วมึงล่ะใครไอ้เด็กหน้าจืด”

คิ้วเรียวที่ขมวดเข้าหากันอยู่ในตอนแรกค่อยๆคลายกันออกเมื่อได้ยินคำว่า เพื่อนจุนฮเวก้มลงมองคนตัวเล็กที่เซมาซบอกของเขาแล้วพูดพึมพำอะไรอยู่คนเดียวอย่างไม่ได้สติก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

“จืดแต่เพื่อนมึงชอบแล้วกัน” เขาตอบกลับไปแบบนั้น ก่อนจะตัดสินใจฉุดข้อแขนของร่างเล็กแล้วลากออกไปด้านนอก เพราะเริ่มจะไม่ชอบบรรยากาศอึดอัดที่ด้านในแล้ว

อารมณ์ในตอนนี้มันตีกันไปหมด เขาทั้งโกรธ โมโห หึง หวง หรือจะอะไรก็แล้วแต่ที่มันแปลว่า ไม่ชอบ มากๆกับการที่ร่างเล็กปล่อยให้ตัวเองออกมาเที่ยวแล้วตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ดูแลตัวเองได้แล้วหรือยังไงกัน แถมยังไม่ยอมบอกเขาอีกต่างหาก ก็ไหนว่า..

“ปล่อย! โอ้ยย!” จินฮวานโวยวายเมื่อพบว่าเขาโดนเหวี่ยงมาใส่รถสปอร์ตไบค์คันใหญ่ที่อยู่ด้านหลัง มือบางเกาะมันเอาไว้ ก่อนจะหันมาจ้องหน้าของอีกฝ่ายเขม็งด้วยความไม่พอใจ “บ้าไรของนาย อะไรวะ!

“พูดให้มันดี”

“นายเหวี่ยงฉันไม นายมาทำไมม ฉันจะอยู่กับเพื่อนของฉัน!

“จะอยู่?”

“เออ! ฉันเบื่อนายแล้ว คนเล่นตัว นายแย่! ฉันจะเมา ฉันจะอยู่กับเพื่อนนน ฉันจะทำทุกอย่างเลย ฉันจะไม่สนใจนายแล้ว!” แม้จะควบคุมสติของตัวเองไม่ไหวจนพูดได้ไม่เป็นภาษาแต่จินฮวานก็เอ่ยออกมายาวเหยียด ยิ่งเขาเห็นจุนฮเวมองด้วยสายตาดุๆราวกับคนเป็นพ่อแบบนั้นก็ยิ่งไม่ชอบใจ แอลกอฮอล์ที่อยู่ในเลือดได้ขุดเอาความน้อยอกน้อยใจทุกอย่างให้ทะลักออกมาจนเริ่มพูดตามในสิ่งที่คิดแล้ว

“ตามใจ” ยิ่งเมื่อจุนฮเวได้ยินแบบนั้นแล้วดึงร่างเล็กออกไปจากรถ ก่อนจะขึ้นคร่อมสปอร์ตไบค์คันเดิมแล้วเตรียมที่จะขับออกไปแบบไม่ง้อนั่นอีก เพียงคำพูดสั้นๆที่บอกออกมาอย่างไม่แคร์กันเลยก็ทำให้บ่อน้ำตามันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

จู่ๆจินฮวานก็ร้องไห้ เขาอึดอัดมาหลายวัน หลายเดือน ไม่รู้เหมือนกันว่าจำนวนที่แน่นอนมันคือเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้วที่จะต้องโดนเมินแบบนี้ ทั้งๆที่ตอนแรกก็ดีใจอยู่หรอกที่จุนฮเวมาหา แต่สรุปแล้วมันก็เป็นอย่างเดิม คนตรงหน้าไม่เข้าใจเลยว่าเขาประชดอะไร พอไล่ก็จะไปจริงๆซะงั้น

“ไอ้โง่!” ร่างเล็กที่เซลงไปนั่งที่พื้นตะโกนออกมาพร้อมกับน้ำตาที่นองหน้า คำพูดนั้นเรียกให้จุนฮเวหันมาขมวดคิ้วมองด้วยความไม่เข้าใจ

ตอนนี้เขาโมโห บอกเลยว่าโมโหมากๆเพราะจินฮวานเป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ เขาอุตส่าห์เป็นห่วงและขับรถมาตามขนาดนี้ แต่ดันโดนด่าว่าแย่ โดนบอกว่าจะไม่สนใจ แล้วคิดว่าคนแบบเขาจะไม่รู้สึกอะไรงั้นเหรอ?

“นายมันแย่! นายไม่เคยเข้าใจอะไรฉันเลย นายไม่เข้าใจฉัน!

“พอใจยัง?”

“ง้อดิวะ! นี่โกรธอยู่! นายเคยรู้บ้างไหมว่าฉันชอบนายมากกกก! ฉันจีบนาย! จีบจนท้อแล้ว นายก็ไม่สนใจ นายมันใจร้ายว่ะ ไอ้บ้า!” คนที่นั่งอยู่บนพื้นเมื่อครู่ลุกขึ้นมา ก่อนจะทุบกำปั้นเล็กๆนั้นลงไปบนไหล่ของอีกฝ่ายอย่างแรงอย่างไม่ยอม

การกระทำดังกล่าวเรียกให้จุนฮเวถึงขั้นสบถคำหยาบ ก่อนจะพยายามเบี่ยงตัวหนีหากแต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะแบบนั้นเขาจึงตัดสินใจรวบแขนของร่างเล็กเอาไว้ แม้ว่าอีกฝ่ายจะก่นด่าออกมาแบบไม่หยุด ไม่เว้นจังหวะให้เขาพูดเลยซักนิด

“ถ้าไม่ชอบกันก็บอกมา บอกมาเล้ย!!! ฉันยอมรับได้หมดแล้ว ถ้านายไม่ชอบฉัน ฉันจะได้ไปหาคนใหม่ ฉันจะจีบแม่งทุกคนในโลกนี้เลย ฉันจะ..”

“เออ! ชอบ! พอใจยัง?”

พอคำประชดประชันดังออกมาจากปากไม่หยุดจุนฮเวก็เริ่มจะโมโหมากขึ้นเช่นกัน เขาบีบแขนอีกฝ่ายแน่นจนมันขึ้นรอยแดง จุนฮเวไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาหวงมากแค่ไหนในตอนที่จินฮวานพูดออกมาว่าจะไปหาคนใหม่

มีสิทธิ์อะไรพูดออกมาแบบนี้!

“ชอบแล้วทำไมไม่บอกแม่ว่าฉันเป็นแฟนนาย ทำไมนายไม่ยอมรับกับคนอื่น มาพูดอะไรตอนนี้!

“ก็มัน..” พูดไม่ออก ณ ตอนนั้น

“นายโกหก! นายไม่ได้คิดอะไรกับฉันก็บอกมา ฉันไม่เชื่อนายแล้ว”

“โกหก..” ไรวะ

“เห็นไหมนายโกหกฉัน”

“ไม่ใช่..” เว้ย ฟังก่อนได้มะ!

“นายคิดจะปั่นหัวฉันไปถึงเมื่อไหร่กัน นายไม่ได้ชอบ..อุ้บ!

เป็นเพราะจินฮวานเอาแต่ตะโกนใส่เขาแบบที่ไม่ฟังอะไรเลย จุนฮเวได้แต่ยืนมองพร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากันทีละเล็กทีละน้อยจนกระทั่งมันแทบจะผูกกันเป็นปม ด้วยความที่เป็นคนพูดช้าอีกฝ่ายจึงไม่สามารถแก้ตัวอะไรได้ทัน จินฮวานใส่มาเยอะจนเขาตัดสินใจกระชากคนตรงหน้าเข้ามาใกล้แล้วโน้มลงไปปิดปากของอีกฝ่ายด้วยริมฝีปากของตัวเอง

ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ทำแบบนั้น ร่างกายมันขยับไปเองจริงๆ สาบานได้ว่าตอนแรกเขาอยากจะใช้มือปิดเฉยๆไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านี้ แต่พอริมฝีปากมันแตะเข้าหากัน ก็เหมือนกับแม่เหล็กที่ไม่สามารถจะผละออกได้

จุนฮเวกดริมฝีปากของตัวเองเข้าหาอีกฝ่ายแน่นขึ้น ในขณะที่จินฮวานถึงกับตาสว่าง ร่างเล็กเบิกตากว้างก่อนจะกะพริบปริบๆเมื่อพบว่าถูกปลายลิ้นรุกราน เขาเผลอเผยอปากออกให้ปลายลิ้นนั้นส่งเข้ามาหา ก่อนจะยกแขนขึ้นโอบรอบคอเมื่อรู้สึกว่าแข้งขามันอ่อนเปรี้ยจนเกินไป

อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ หรืออาจจะเป็นเพราะเขาตกใจ ตอนนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าปล่อยให้จุนฮเวจูบนานแค่ไหน เขาตอบรับสัมผัสนั้นไปตามใจอยาก ก่อนจะต้องเม้มริมฝีปากเมื่ออีกฝ่ายค่อยๆผละออก

“แทนคำว่าแฟนได้ยัง?”

ใบหน้าร้อนผ่าวในทันทีเมื่อจุนฮเวเอ่ยต่อออกมาแบบนั้น เขามั่นใจว่าอีกฝ่ายก็เขินเช่นกันเพราะที่ใบหูนั่นก็เปลี่ยนเป็นสีแดงตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ หากแต่สายตาที่มองมานั่นก็มองออกว่าไม่ได้ล้อเล่นเลยแต่อย่างใด

“คือ.. ขอโทษ ฉัน.. ฉันมึนแล้ว ฉัน..” จินฮวานพูดอะไรไม่ออก เขาก้มลงมองเท้าแล้วเป่าลมออกมาเบาๆเพื่อเรียกสติ

หายมึนสิ หายมึนเถอะ กำลังจะมีแฟนแล้วนะ.. จะมึนแบบนี้ไม่ได้

“สรุปนาย.. ไม่สิ เรา.. เราเป็นแฟนกันเหรอ?” ใบหน้าเนียนเงยขึ้นไปถามอย่างไม่แน่ใจนัก กลายเป็นว่าพอโดนจุนฮเวปฏิเสธบ่อยๆความมั่นใจมันเลยพากันหายไปหมดอย่างที่เห็น ยิ่งตอนที่อีกฝ่ายกลอกตาขึ้นไปมองด้านบนนั่นอีก

“อย่าทำเหมือนรำคาญกันสิ ก็ถามให้แน่ใจ..”

“เออ”

“เออนี่แปลว่าเป็นแฟน?”

“อืม”

ริมฝีปากบางยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะกระโดดกอดคนตัวสูงเอาไว้แบบไม่บอกไม่กล่าว ทำเอาจุนฮเวเบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ หากแต่แขนแกร่งนั้นก็รวบกอดเอวบางเอาไว้โดยอัตโนมัติในทันที

“รักนะ อยากบอก คิดว่าฉันบอกเพราะฉันเมาก็ได้ แต่อื้อ..” เขาซบหน้าลงกับไหล่แกร่ง พออยู่แบบนี้ก็เขินเหมือนกัน แล้วก็พนันได้ว่าจุนฮเวจะต้องหน้าแดงมากแน่ๆ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็มีความสุขมากเสียจนอยากจะตะโกนดังๆให้โลกรู้เลยทีเดียว

“จินฮวาน!

ก่อนที่แขนเล็กจะต้องคลายออกจากคนตัวสูงเมื่อพบว่าเสียงของไมเคิลดังมาจากทางหน้าร้าน เรียกให้จินฮวานหันไปมองแล้วโบกมือเรียกในทันที

“หมอนี่ใครอะ นายโอเคไหม?” ไมเคิลถามเขาเป็นภาษาอังกฤษ ตามด้วยนัมจุนที่เดินมาใกล้แล้วสอดส่องว่าเขาได้รับบาดเจ็บอะไรรึเปล่า ทำเอาจินฮวานต้องส่ายหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อบอกว่าเขาโอเคจริงๆ

“ขอโทษนะที่มีเรื่อง พอดีฉันมีปัญหานิดหน่อย เดี๋ยวเราไปจอยกันร้านอื่นโอเคไหม?”

“นายโอเครึเปล่า? พวกฉันเป็นห่วง”

“ฉันโอเค คือพวกนาย.. คนนี้จุนฮเวนะ” มือบางดึงกายสูงที่ยืนพิงรถอยู่เข้ามาใกล้ จุนฮเวขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยสีหน้าที่ไม่รับแขก ทำเอาจินฮวานอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ “หน้าเขาอาจจะดุไปบ้าง พวกนายอย่าถือสาเลย เพราะเขาคือแฟนฉันเอง”

“แฟน?”

“เดี๋ยว นายมีแฟนเมื่อไหร่กันไม่เห็นจะบอก”

“ก็เมื่อกี้ยังไม่มี แต่ตอนนี้อะมีแล้ว” แขนเล็กควงเข้าไปยังแขนของอีกฝ่าย จุนฮเวอ้าปากเตรียมจะเถียง แต่เขาก็นึกได้ว่าไม่สมควรเพราะเดี๋ยวจะเกิดเหตุการณ์แบบเมื่อกี้อีก

ให้ตายเถอะ พูดกันตรงๆ เขาโคตรไม่ชอบตอนที่จินฮวานร้องไห้เมื่อกี๊เลย..

แฟนก็แฟน

อืม.. จู่ๆก็มีแฟน

สรุปว่าเขาก็ไม่โสดแล้วสินะ

 

LUST & WRATH

 

“ค่อยๆนะ”

มือบางแตะลงไปบนแขนของจีวอนในขณะที่อีกฝ่ายกำลังพยายามฝึกเดิน

หลังจากที่กระดูกติดกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว บาดแผลทุกอย่างก็ดีมากขึ้นตามลำดับ ถึงวันนี้จีวอนก็ได้มาฝึกการเดินหลังจากที่นอนอยู่บนเตียงอยู่นาน

อีกฝ่ายบอกกับเขาเองว่ามันยากมาก ราวกับเป็นเด็กที่เพิ่งเกิดใหม่แล้วต้องมาเดินอะไรแบบนี้ การทรงตัวยังทำได้ไม่ดีนักจึงต้องจับราวเอาไว้อยู่ตลอดเวลา เพราะห่างหายจากการเดินไปอย่างนานทำให้กล้ามเนื้อค่อนข้างจะอ่อนแรง

จีวอนบอกกับเขาเองว่ามันไม่ได้เจ็บแล้วในตอนที่กำลังฝึก แต่ลงน้ำหนักมากไปก็ทำให้รู้สึกเสียววาบที่ตรงแผล แล้วนี่ดันหักทั้งสองข้าง ถ้าข้างเดียวก็ยังสามารถถ่ายน้ำหนักไปที่อีกข้างได้ง่ายๆ การที่จะฝึกเดินจึงยากกว่าปกติหลายเท่านัก

“ไหวรึเปล่า เดี๋ยวก็จะถึงอีกฝั่งแล้ว”

“ก็โอเค แต่.. ยากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้” จีวอนตอบพลางหัวเราะ โชคดีที่แขนของเขาแข็งแรง เป็นเพราะระหว่างที่พักรักษาตัวก็ไม่ได้ละทิ้งจากการบริหารกล้ามเนื้อ

จีวอนมักจะยกดัมเบลอยู่ตลอด ไม่ได้ใช้น้ำหนักอะไรมากมาย แต่ก็แค่ทำเพื่อที่ว่ากล้ามเนื้อจะได้ไม่สลายหายไปหมดเสียก่อน

น่าเจ็บใจอยู่เหมือนกัน แต่พอตอนนี้เวลาผ่านไปค่อนข้างจะนานมากแล้ว เพราะฉะนั้นเขาก็เริ่มทำใจได้เรื่อยๆ จนไม่คิดอะไรมากเท่าเมื่อก่อน

“คงต้องฝึกอีกนาน นี่แค่วันแรก”

“นั่นสิ” กายสูงเริ่มหอบ มันคือผลพวงจากการที่ไม่ค่อยได้ขยับเขยื้อนไปไหนนี่แหละถึงได้ทำให้เขาลำบากมากขนาดนี้

จีวอนพาตัวเองเดินไปจนเกือบจะถึงสุดทาง ในขณะที่ฮันบินเองก็หันไปมองรอบๆ ห้องที่มีอุปกรณ์ในการบริหารอยู่เต็มไปหมด

“ทำไมวันนี้ไม่มีคนไข้คนอื่น นายสั่งหมอไว้เหรอ?”

“หมอไม่เอาคนอื่นมารบกวนเวลาของฉันหรอกนายก็น่าจะรู้ ขนาดตอนนี้เรายังอยู่กันสองคน” จีวอนตอบก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเบาๆเพื่อคลายความเหนื่อย

มันเป็นความจริง เพราะในตอนแรกที่เขาเข้ามาที่นี่ก็ไม่ได้มีใครอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี

“แล้วถ้านายเกิดอันตรายล่ะ?”

“ก็ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวนี่ มีนายทั้งคน”

“แบบนี้ก็ได้เหรอ ว่าแต่หมอให้นายมาฝึกเดินวันนี้จริงๆใช่ไหม?”

“ทำไม?”

“ฉันนึกว่ากำหนดการมันเป็นประมาณอาทิตย์หน้าซะอีก ไม่ใช่ว่านายอยากจะเดินเร็วๆเลยมาก่อนนะ?”

“เห็นฉันเป็นคนยังไงกันน่ะ?” จีวอนหัวเราะ ก่อนจะกัดฟันแล้วพยายามพาตัวเองเดินไปเรื่อยๆ อีกนิดเดียวมันจะสุดท้ายแล้วแท้ๆ ยอมรับเลยว่าการเดินแบบนี้มันทรมานมากๆ จนเขาเริ่มจะเห็นใจคนพิการหลายๆคนที่ต้องเผชิญเหตุการณ์แบบนั้นอยู่ทุกวี่ทุกวัน จากที่เมื่อก่อนไม่เคยแยแสคนพวกนี้เลยด้วยซ้ำ

“ฉันห่วงน่ะ ก็เลยถาม ว่าแต่นาย... บ๊อบ!!!

ก่อนที่ฮันบินจะต้องเบิกตากว้างขึ้นเมื่อจู่ๆร่างสูงก็ลื่นล้มลงไป ฮันบินรีบทรุดตัวลงไปประคองอีกฝ่าย มือบางสั่นระริกไปหมดด้วยความร้อนรน ความกลัวพุ่งขึ้นจนถึงขีดสุดเมื่อคิดว่าจีวอนอาจจะได้รับบาดเจ็บอะไรอีกก็ได้

“ไม่เป็นไรๆ”

“นายเจ็บไหม เจ็บตรงไหน? ฉันไปเรียกพยาบาล..”

“ไม่ต้อง ฉันแค่ลองปล่อยมือแล้วจะดูว่ายืนด้วยขาของตัวเองได้รึเปล่า แต่มันยังไม่ได้น่ะ” จีวอนเองก็เหงื่อตก เขายอมรับว่าตกใจเหมือนกันที่เป็นแบบนี้ พยายามขยับขาของตัวเองดูมันก็ยังโอเคอยู่ แต่ยังไม่ดีพอที่จะรับน้ำหนักของตัวเองได้สินะ

“นายอยากใจร้อนสิ ฉันจะร้องไห้แล้วนะ เดี๋ยวมันก็จะดีเอง.. ไม่ทำแบบนี้แล้วนะ?”

“แค่ลองน่ะ ฉันไม่เป็นอะไรซักหน่อย” จีวอนดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดเอาไว้ ก่อนจะลูบหัวเบาๆเพื่อปลอบประโลมเมื่อเห็นว่าฮันบินทำเหมือนจะร้องไห้จริงๆ “ฉันไม่ลองอะไรแบบนี้แล้วก็ได้ โอเคไหม?”

“นายมัน.. แย่จริงๆเลย” ฮันบินนิ่วหน้า เขาตกใจมากจริงๆจนไม่สามารถห้ามน้ำตาที่พยายามจะรื้นออกมาได้เลย

“ถ้าร้องจูบนะ”

“ก็ร้องแล้ว.. มันห้ามได้ที่ไหนเล่า! อือ..”

สิ้นสุดคำนั้นริมฝีปากหนาก็ประกบเข้าหาเรียวปากบางในทันที จีวอนหัวเราะออกมาเบาๆทั้งๆที่เขายังงับกลีบปากของฮันบินเอาไว้อยู่ แขนแกร่งโอบรอบเอวบางเอาไว้ก่อนจะดึงฮันบินให้เข้ามาใกล้ จีวอนใช้แรงรั้งนำจนกายบางจำต้องขึ้นมาคร่อมอยู่บนตักของเขา

“เดี๋ยวก็เจ็บหรอก” ฮันบินผละออกมาพูดเสียงเบาก่อนที่จีวอนจะประกบริมฝีปากเข้าหาเขาอีกหน ร่างเล็กชันเขาไว้ไม่ได้ทิ้งน้ำหนักลงไปบนตักในตอนแรก หากแต่จีวอนก็รั้งให้สะโพกกดลงไปหาอยู่ดี

“ไม่ได้หักตรงบนนี้ซักหน่อย”

“นั่งตักได้เหรอ?”

“ขย่มยังได้”

“นายนี่มัน!” ริมฝีปากถูกช่วงชิงไปอีกครั้งทั้งๆที่ยังไม่ได้ก่นด่าอะไรออกไป ในขณะเดียวกันมือหนาก็ส่งไปทาบไว้บนสะโพกเนียนแล้วออกแรงขยำเบาๆเพื่อเป็นเชิงหยอกล้อ

ฮันบินบิดเอวหนี เขายอมให้จีวอนทำเพียงแค่จูบเท่านั้น ก่อนจะดูดดุนริมฝีปากหยักนั้นอีกสองสามครั้งแล้วค่อยเป็นฝ่ายผละออกมา ถึงแม้ว่าจีวอนจะทำท่าเข้ามาจูบต่อให้ได้ก็เถอะ

“พอเลย เดี๋ยวจะยาว”

“ก็อยากให้มันยาวๆ”

CUT


“ฉันรักนายนะ”

“ชอบให้ทำอะไรแบบนี้ตลอดเลย ไอ้บ้า..” ฮันบินเอ่ยว่าในขณะที่ยังหอบไม่หาย ร่างเล็กหายในถี่รัว เสียงเบาจนแทบจะไม่ได้ยินเป็นเพราะสุดจะเหนื่อย

ครั้งนี้เป็นอะไรที่รีบมากจริงๆ เขาล่ะกลัวเหลือเกินว่าจะมีใครมาเห็นในสภาพแบบนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องโทษตัวเอง เพราะยอมตามใจจีวอนทุกที

“เปลี่ยนบรรยากาศไง ไม่อย่างนั้นก็เบื่อกันพอดี”

“หึ ไปทำบนฟ้าเลยมะ ถ้าจะสรรหาที่ขนาดนี้”

จีวอนยิ้มกริ่มก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปหัวเราะในตอนที่ฮันบินประชดออกมาแบบนั้น ก่อนจะลุกขึ้นไปอย่างไม่บอกไม่กล่าวแล้วจัดการสวมกางเกงให้เรียบร้อย

“รีบไปไหนหืม อยู่ท่านั้นก่อนก็ได้

“ถ้าฉันไม่รักนายนะบ๊อบ ฉันเกลียดนายไปแล้วล่ะ” ร่างเล็กมองค้อน แต่ถึงแบบนั้นก็ย่อตัวลงมาแล้วจัดการผูกเชือกกางเกงของจีวอนให้อยู่ดี

“นายเกลียดฉันไม่ลงหรอก”

“พูดอีกก็ถูกอีก”

ฮันบินยิ้มให้ก่อนจะเดินไปนำรถเข็นเข้ามาใกล้ จากนั้นร่างเล็กก็เดินมาพยุงคนที่กำลังจะพยายามเกาะราวเล็กเพื่อลุกขึ้นแล้วพาไปนั่งที่เดิม

“กลับไปห้องอาบน้ำด้วยกันนะ?”

“หยุดคิดอกุศลได้แล้วนะนาย ให้ตายเถอะ..”

“ฉันก็คิดกับนายคนเดียวจะให้ไปคิดกับใครอีกหืม?”

“ก็ลองสิ” ร่างเล็กเชิ่ดริมฝีปากใส่อีกหนก่อนจะเข็นอีกฝ่ายกลับไปยังห้องเหมือนเดิม เอาจริงๆแข้งขาของเขาอ่อนมากจนแทบจะเดินไม่ไหวอยู่แล้ว พนันได้เลยว่าพรุ่งนี้มันจะต้องปวดมากๆแน่ อารมณ์ประมาณว่าเพิ่งไปออกกำลังกายหนักๆมาแบบเน้นช่วงขาโดยเฉพาะ

ให้มันได้แบบนี้สิ

กี่ครั้งแล้วที่ยอมใจอ่อนตามคำหลอกล่อของจีวอน ทำไมถึงเป็นคนที่ไม่หนักแน่นแบบนี้นะฮันบิน หลังจากนี้เขาต้องเข้มงวดกับอีกฝ่ายมากๆแล้ว โตขึ้นไปอีกปีจะต้องดูแลกันไปให้ดีขึ้น

ร่างเล็กจ้องมองอีกฝ่ายจากทางด้านหลังก่อนจะยิ้มให้กับตัวเองเบาๆ แต่ถึงจะชอบบ่นจีวอนมากแค่ไหนเขาก็มั่นใจว่าเลือกคนไม่ผิดแล้วล่ะนะ

ก็ได้แต่หวังว่าความรักครั้งนี้จะไม่มีอุปสรรคในภายภาคหน้าอีก จะพยายามทำทุกอย่างให้มันดี เพื่ออนาคตที่ดี และมีครอบครัวที่ดีก็แล้วกัน

 

 

100%

จบซักที ขอบคุณมากน้าที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ เราดีใจมากจริงๆที่มีฟิค7บาป ดีใจมากๆด้วยที่ทุกคนชอบ จนถึงตอนนี้ทุกคนอาจจะผิดหวังที่แบบ จุนเน่ทำไมไม่มีฉากตัดเลยในเรื่อง คือ.. บอกจากใจจริง เราวางแพลนให้มีฉากคัทของเน่ในช่วงที่ไปเกาะเชจูกันนะ แต่ทุกคนลองคิดดูว่าถ้าแค่จับมือยังเขิน จะให้ไปมีอะไรกันตรงนั้นมันไม่เมกเซนส์เท่าไหร่ (สำหรับเรานะ) เราไม่สามารถแต่งแบบนั้นได้ เพราะงั้นเราเลยลบออก เหลือแค่จูบจนอายแทบแทรกเตียงแทน จริงๆเน่เป็นเด็กขี้อายมากนะ จากการที่เก็บตัวไม่มีเพื่อนเลย มีแต่คนเกลียดด้วยซ้ำ พอเจอแบบจินฮวาน มันต้องใช้เวลามากในการที่จะทำใจให้หลุดออกจากความอายได้ เราขอโทษจริงๆถ้าทุกคนรอคอยแต่ไม่ให้อย่างที่หวัง แต่เราก็เอาเอ็นซีพี่บ๊อบมาให้แล้วน้า มันค่อยมีเหตุผลให้สมกับบาปติดตัวพี่แกหน่อย TwT ขอบคุณทุกคนจริงๆที่อ่านกันจบจบถึงตรงนี้นะงับ สุดท้ายแล้วยังไงทุกคนก็เติบโตไปและมีอะไรกับแฟนตามกาลเวลานั่นแหละ กราบบ 5555555555555555 สเป18บวกนะ มีพี่ยุน20ด้วย แซ่บมากอย่าลืม (นี่สปอย บอกจริงๆ กรี๊ดมากตอนได้อ่าน 555555555555555) สุดท้ายนี้เรารักทุกคนนะงับ รักมากๆเลย ขอบคุณสำหรับเม้น สำหรับแท็ก สำหรับที่ติดไทยเทรนด์ เราดีใจมากจริงๆ ปีนึงเลยกว่าโปรเจคนี้จะจบ ถ้าไม่มีทุกคนมันคงไม่จบอะ ขอบคุณน้าา

ปล. มีอะไรกันบนฟ้า พี่บ๊อบจะได้ทำหรือไม่ -.,- 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,735 ความคิดเห็น

  1. #2710 The p.mee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:14
    เน่คือน่ารักอ่ะ เขิน//น่ารักอ่ะแง
    #2,710
    0
  2. #2709 CloverG (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:06
    โอ้ยยยยย ตามช้าไปปป สนุกมากกก พี่บ๊อบก็คือพี่บ๊อบ ส่วนจุนเน่ จบน่ารักมากกกกกกก นางขี้อายมากกก
    #2,709
    0
  3. #2700 icevalentine (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 20:17
    โถพี่บ๊อบ กามยันตอนจบเลย เขื่อแล้วค่ะ ว่าฮันบินก็ใช่ย่อย55555555
    #2,700
    0
  4. #2685 Wattson (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 18:52
    เน่เอ๊ยยย ขนาดจบก็ยังไม่มีncกะเขาเลย ถถถถถถ
    #2,685
    0
  5. #2681 peezchy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 15:20
    เพิ่งตามมาอ่านรวดเดียวจบ? ชอบมากๆค่ะ? ไรท์?แต่งดีมากกกก? อย่างว่าคู่จุนฮวานถ้ามีฉากคัทก็ดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลจริงๆนั่นแหละค่ะ? แค่จะตอบคบเป็นแฟนได้ยังยากเลย? แต่แอบอยากรู้ช่วงหลังคบกันอย่างเป็นทางการแล้วนะคะ? คงมุ้งมิ้งน่าดู? ฮ่าๆ? //ขอบ?คุณสำหรับผลงานดีๆอีกครั้งค่ะ
    #2,681
    0
  6. #2680 psdd (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 10:03
    ฮือออ คู่เน่เเบบน่ารักมากอะ ชอบมากกกก เขินนนน
    #2,680
    0
  7. #2660 eyebaysong (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 01:25
    สนุกมากเลยยย ทุกเรื่อง ชอบมาก มันเข้าถึงอารมณ์ มันทำให้อิน ขอบคุณไรท์ที่แต่งจนจบนะคะ อาจจะไม่ได้เม้นทุกตอนเพราะว่ามันสนุกจนหยุดเม้นไม่ได้ ต้องอ่านต่อเลย555555555 เหมือนจะอ้าง เขียนดี หลายอย่างเมคเซ้นๆ คู่จุนฮวานคือแบบน่ารักมากกก ไม่มีคัทก็ฟินไปแปดบ้านเหมือนกันนะจริง จะชอบกว่าคู่เบิ้ลบีอีกนะเนี้ย55555 จะติดตามผลงานไรท์นะคะ สู้ๆ
    #2,660
    0
  8. #2655 AMKie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 19:37
    ต้องขอบคุณไรเตอร์สำหรับฟิคProject นี้นะค้าบบบ ปกติไม่ค่อยเม้นในนี้เลยตามแต่ในทวิต555 จะคอยติดตามผลงานไปเรื่อยๆนะคะ 

    ps. แอบเสียดายไม่มีคัทของคนกากเลย555555555
    #2,655
    0
  9. #2654 choopp (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 14:53
    มีอะไรกันบนฟ้านี่เครื่องบินสินะ แงเรามันคนกามเราอยากได้รวมเล่มเรื่องนี้ฮื่อ แต่มาอ่านช้าไง
    #2,654
    0
  10. #2624 Nicenight (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 00:05
    ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจริงๆชอบโปรเจคนี้มากตามอ่านมาจากทวิต เป็นเรื่องที่สนุกจริงๆมีปมให้เครียดแล้วก็ลุ้นตลอด ขอบคุณจริงๆนะที่แต่งฟิคเรื่องนี้ให้อ่าน ไว้คราวหน้ามีอีกจะต้ดตามนะคะ
    #2,624
    0
  11. #2623 น้องจิต (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 14:44
    อยากให้มีตอนสเปเชี่ยลของแต่ล่ะคู่จัง แบบว่า หลังจากเป็นแฟนกัน เขาทำอะไรกันบ้างง ><
    #2,623
    0
  12. #2620 mclub (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 16:40
    ใจจริงนี่แอบอยากเห็นจุนเน่ง้อจินหนักๆกว่านี้อีกนะ
    แต่แบบ.... เออจบก็จบวะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,620
    0
  13. #2617 ทำไมต้องจินฮวาน' (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 05:02
    น่ารักมากๆๆๆๆ แอบฮาพี่จินหน่อยๆ เพราะพวกเราอ่านมันเลยรู้ความคิดเน่ แต่ถ้าเป็นพี่แกที่ต้องวิ่งตามนั่งเดาใจสารพัด มีความเป็นไปได้สูงที่จะเริ่มคิดไปเอง เน่น่ารักมาก เถียงพี่จีนานไม่ทัน ตอนนี้พูดมากที่สุดทั้งเรื่องละมั้ง 5555555 เถียงเค้าไม่ทัน จับจูบแม่ง ดีพด้วย อ้ากกกกกก การที่จุนเน่ผู้ขี้อายกล้าทำแบบนี้กลางที่สาธารณะนี่คือสุดๆละนะ ส่วนบาบิคือตรงกันข้าม 5555555 เค้าทำได้ทุกที่ ขาเดี้ยงก็ยังทำได้ นี่ที่ต่อไปที่เค้าเล็งไว้คือบนฟ้ากะ เอาแบบใส่ร่มชูชีพดีป่ะ โดดร่มไปทำไป ไม่ก้นั่งบอลลูน เก๋ๆๆ ชอบโปรเจคนี้มากๆ เนื้อเรื่องดี พล็อตดี รอติดตามผลงานต่อน้าา
    #2,617
    0
  14. #2616 doynaja (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 03:26
    จุนเน่ เป็นปลื้มมากกก ประทับใจ -/////////-
    #2,616
    0
  15. #2615 IIIam4 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 00:50
    จุนเน่เริ่มมีบท บทหวานอะนะ 55555 อยากได้ special ซักตอนอยากรู้ว่าพอคบกันจริงๆแล้วอิเน่จะเปลี่ยนไปมั้ย 555555555555
    #2,615
    0
  16. #2614 ba-na-na (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 18:36
    กว่าพี่จินจะได้เป็นแฟนเน่นี่เล่นซะจบ เหนื่อยแทนเลย55555555 พี่บ๊อบก็สมกับเป็นพี่บ๊อบคือมีความกามตั้งแต่ต้นจนจบแม้สังขารไม่เที่ยงพี่แกก็กามได้ เหมาะกับบาปนี้เหลือเกิน5555555 น้องฮันบินนี่ก็นะ..สงสัยอยู่กะบพี่บ๊อบมากไปเลยแบบว่า..คล้ายๆกัน555555 แบบว่า..ไม่ปฎิเสททุกครั้งที่พี่บ๊อบจะเมคเลิฟแม้แต่ตอนเลิกกันก็มีอะไรกันได้นี่ยอมใจในความกาม เอ้ย! ความบาปของพี่บ๊อบจริงๆ555555555 เรากรี๊ดตรงที่พี่บ๊อบบอกว่าไม่ใช่คนเสร็จเร็วซะด้วยสิ อร๊ายยยยยยย พี่บ๊อบทำเราคิดไม่ดีนะเนี่ย><
    สุดท้ายขอบคุณไรท์ที่แต่งจนจบไม่หนีจากไปไหนนี่เราปลื้มมากนะคะT__T
    #2,614
    0
  17. #2613 ซงพิมมิ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 12:08
    ฮืออออจบแล้วอ่า
    จุนเน่ไม่กากแล้วนะขรั่บ -/-
    บ๊อบนี่มันกามจริงๆอ๊ากกกกก
    รักไรท์ค่ะ ขอบคุณที่สร้างสรรค์ผลงานดีๆ
    มาให้อ่านนะคะ เย้
    #2,613
    0
  18. #2612 therip time (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 11:37
    ฮอมมม จบแล้วววว ฮือออ ขอบคุณไรท์ทุกคนเลยยยค่าาา
    #2,612
    0
  19. #2611 Nminisize (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 09:44
    จบแล้วหรอ ฮือออ ยังอยากอ่านความกากของอิเน่อยู่เลย 5555 อ่านตอนนี้แล้วสะใจจริงๆ -..- ยอมรับได้ซักที #อยากให้มีสเปตอนจุนจิน -///-
    #2,611
    0
  20. #2610 baconbaek's (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 02:08
    เน่มันกากกับพี่จินตั้งแต่ต้นจนจบ ส่วนพี่บ๊อบก็กามตั้งแต่ต้นจนจบ
    ขอบคุณมากนะคะที่แต่งฟิคดีๆมีโปรเจ็คดีๆแบบนี้มาให้อ่านกัน เสียดายไม่ได้ซื้อซักเล่มเลย จนแรง
    #2,610
    0
  21. #2609 BEAUTY-INCLE (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 21:13
    สรุปจุนฮเวก็กากเสมอต้นเสมอปลาย 55555 พี่บ็อบแซบคร่าาา ฮันบินก็ไม่เบานะ อิอิ
    #2,609
    0
  22. #2608 pepi_maxy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 20:07
    โอ้ยยย ฮันบินกับบ็อบ5555555555คนนึงก็คิดแต่อกุศลกับอีกคนที่ทำเป็นแต่ก็เลยตามเลย55555555555ปากไม่ตรงกับใจนะฮันบิน จริงๆพี่จินต้องสรตองกว่านี้เดินเข้าคลับต่อไปเลยฟิคจะได้ไม่ต้องจบอีก555555555 แง้งงง นี่จบจริงๆแล้ว ต้องอ่านวนค่ะ5555555
    #2,608
    0
  23. #2607 Noey No Ey (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 18:45
    ตั้งเเต่อ่านมาในหัวไม่มีคำว่าnc จุนจินเลย จบรุนเเรงมากกดับเบิ้ลบีก้อละมุนมากกกชอบ
    #2,607
    0
  24. #2606 Gifttoasang (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 17:28
    พูดเลยเหมดหวังNCของเน่ตั้งนานแล้ว5555555 ขอบคุณสำหรับโปรเจคดีๆแบบนี้นะคะ
    #2,606
    0
  25. #2605 iiprd (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 16:16
    ฮื่อออ จบแล้วว จุนเน่ก็ยังกากเหมือนเดืม55555555 ผิดดดด
    #2,605
    0