( END ) 7SINS/iKON ϟ LUST&WRATH ▫ #junhwan #doubleb

ตอนที่ 2 : ⍫ intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,552
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    24 ก.ย. 58

     

7SINS PJ.

LUST & WRATH

INTRO



 

 

 

ปัก!!

พลั่ก!

“อั่ก..”

ขาใหญ่เตะเข้าตรงสีข้างของคนที่นอนอยู่บนพื้นอย่างแรง ทำซ้ำหลายครั้งจนอีกฝ่ายตัวขดงอ ก่อนจะถ่มน้ำลายปนเลือดใส่ด้วยความสมเพช มือหนายกขึ้นมาเช็ดตรงมุมปาก บนใบหน้าไม่ได้แสดงท่าทีเจ็บปวดใดๆเพราะเขาชินเสียแล้วกับบาดแผลพวกนี้

ตาคมหันไปมองรอบๆตัว พบคนเกือบสิบกำลังนอนร้องโอดโอยเนื่องจากโดนเขากระทืบเรียงคิวไปเมื่อครู่

กู จุนฮเว แค่นหัวเราะอยู่ในใจจากนั้นก็ย่อตัวลงไปนั่งยองๆ มือหนายื่นไปข้างหน้าแล้วฉกชิงบุหรี่ที่อยู่ภายในกระเป๋าเสื้อนักเรียนของอีกฝ่ายขึ้นมาจุดสูบหน้าตาเฉย แน่นอนว่าเขาได้รับสายตาโกรธแค้นจากการกระทำข้างต้น แต่ใครจะสน? ในเมื่อพวกมันก็ไม่มีแรงจะลุกขึ้นมาทำอะไรเขาได้อีกแล้ว

ควันสีขาวถูกพ่นใส่ใบหน้าของคนที่นอนอยู่เต็มๆจนอีกฝ่ายสำลัก จุนฮเวแค่นหัวเราะแบบขำๆจากนั้นก็ใช้ปากคาบบุหรี่เอาไว้เหมือนเก่า เขาลุกขึ้นยืนแล้วปัดฝุ่นตามกางเกง จงใจให้เศษดินที่ติดๆอยู่ตกลงไปใส่คนพวกนั้นก่อนจะก้าวขาข้ามหัวแล้วเดินไปยังรถ คนตัวสูงขึ้นคร่อม เอ็มวี ออกุสต้า คันใหญ่ เสียงสตาร์ทเครื่องยนต์ดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณก่อนจะบิดคันแร่งออกไป

ไม่หันไปมองทางด้านหลังอีก

ตอนนี้เป็นเวลาเช้า ไม่สิ สายแล้ว.. ตามปกติจุนฮเวไม่ใช่คนที่ชอบมาโรงเรียนสาย แต่เป็นเพราะวันนี้มีอริมาดักหน้าเอาไว้ก่อน พวกมันยกโขยงมาเป็นฝูงเขาจึงจำเป็นต้องออกกำลังกายตอนเช้าอย่างเลี่ยงไม่ได้

ไม่ต้องถามว่าพวกมันคือใคร ไม่มีคำตอบให้เพราะเขาก็ไม่รู้ ที่ผ่านมาจุนฮเวมีอรินับสิบ เขาไม่ใช่คนที่ชอบหาเรื่องใครหรอก แค่ขี้โมโหเท่านั้น พอใครทำอะไรให้ไม่พอใจหน่อยก็จะมองด้วยสายตาขวางๆ เป็นที่รู้กันดีว่าพวกผู้ชายไม่ชอบให้คนมองแบบขวางๆ เรื่องชกต่อยจึงตามมา

แล้วเขาก็ชนะเป็นปกติ

เมื่อชนะก็ต้องอยากมีคนเอาชนะ เป็นอย่างนี้เรื่อยมาจนผู้คนพากันระแวง ชื่อเสียงด้านการชกต่อยสะพัดไปไกล คนอื่นๆไม่ค่อยอยากเข้าใกล้เขาหรอก แต่ถึงแม้จะมีคนมาขอตามเป็นลูกน้องเขาก็ไล่ตะเพิดอยู่ดีเพราะมันน่ารำคาญจะตายชัก

 จุนฮเวมีรายชื่ออยู่ในแบล็คลิสต์เป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียน แต่อาจารย์ไม่สามารถทำอะไรเขาได้หรอก เพราะคำเดียวสั้นๆเลย

พ่อใหญ่

ดูอย่างตอนนี้สิ

ร่างสูงเดินผ่านหน้านักเรียนที่กำลังโดนอบรบเนื่องจากมาสายอย่างไม่สะทกสะท้านใดๆ ครูเองก็ไม่เรียกเช่นกัน ทุกคนทำเหมือนจุนฮเวเป็นธาตุอากาศ ถ้าเห็นก็จะรีบก้มหน้าก้มตาแล้วเดินหนีไป หรือถ้าใครอยากมีเรื่องก็จะเข้ามาทักอีกแบบ

จุนฮเวเดินมาหยุดอยู่ตรงอ่างล้างหน้า เขาเท้าแขนเอาไว้ตรงขอบอ่างแล้วจ้องมองกระจก บาดแผลที่อยู่บนหน้าเหมือนจะเป็นเพื่อนสนิทไปซะแล้ว มันไม่เคยหายไปเพราะพอเริ่มจะแห้งก็มีปัญหามาให้เคลียร์ใหม่อยู่เสมอๆ

มือหนาวักน้ำขึ้นมาล้างหน้า จุนฮเวเช็ดเอาคราบเลือดที่ติดอยู่ให้ออกไป แต่ดูเหมือนว่าวันนี้แผลของเขาจะแตกเยอะกว่าครั้งก่อนๆพอมันโดนน้ำปุ๊บเลือดก็ไหลออกมาไม่หยุด เขาเองก็ทำแผลไม่เป็น ใช้น้ำล้างอยู่แบบนั้น ยิ่งทำมันก็ยิ่งไหลออกมาเรื่อยๆ

“โว้ะ..”

 

ปึง!!

 

ขายาวเตะเข้ากับประตูด้วยความหงุดหงิดใจ สภาพใบหน้ามีแต่เลือดแล้วจะไปเรียนยังไงวะ ให้ไปทำแผลที่ห้องพยาบาลน่ะหรอ? ลืมไปได้เลย เขาไม่บากหน้าไปหาครูพยาบาลที่มือหนักอย่างกับฝ่าเท้านั่นหรอก แถมยังชอบเอาเรื่องไปฟ้องพ่ออีกต่างหาก น่าเบื่อชิบ

จุนฮเวเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ เลือดยังไม่หยุดไหล เขารับรู้ได้ถึงรสคาวๆที่ลอยมาแตะจมูกอยู่ตลอด มันน่ารำคาญมาก ไม่มีใครชอบกลิ่นเลือดหรอกใช่ไหมล่ะ เพราะแบบนั้นเขาจึงต้องหาทางทำให้มันหยุด

คิดๆดูแล้ว.. บ้านของไอ่พี่แจบอมน่าจะมีอุปกรณ์ทำแผล

หึ.. ลูกรักของพ่อน่ะ

พ่อสร้างโรงเรียนนี้ขึ้นมา แล้วก็ยังจะอุตส่าห์สร้างบ้านหลังเล็กๆไว้ให้พักผ่อนอีกต่างหาก สิทธิพิเศษสำหรับไอ่พี่แจบอมเพียงคนเดียว เหตุผลคือพี่มันฉลาดแล้วก็สอบได้คะแนนที่หนึ่งเสมอ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรพ่อก็มักจะอ้างแบบนั้น

ทำอย่างกับว่ามีสอบทุกวัน เพราะแม่งได้ของรางวัลแทบจะทุกวันเลยไง เอะอะอะไรก็แจบอม หายใจเข้าก็แจบอม หายใจออกก็แจบอม

เกลียด

 

จุนฮเวเดินมาถึงบ้านพักหลังเล็กๆที่ตั้งอยู่หลังโรงเรียน ความจริงมันก็ไม่เล็กหรอก ขนาดเท่าบ้านของคนทั่วไปเพียงแค่บ้านหลังที่พวกเขาอยู่ปัจจุบันนั้นมันคือคฤหาสน์ก็เท่านั้นเอง

สองเท้าก้าวผ่านป้ายใหญ่ที่บ่งบอกอย่างชัดเจนว่า ห้ามบุคคลภายนอกเข้า อย่างหาได้สนใจไม่ มือหนาเอื้อมไปหมุนลูกบิด ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาแรงๆเพราะมันถูกล็อคเอาไว้ ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกอะไรหรอก เจ้าของบ้านย่อมต้องล็อคประตูเป็นธรรมดา แต่มันก็อดที่จะโมโหไม่ได้

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน จุนฮเวบิดไปบิดมาอยู่หลายครั้ง ใช้แรงทั้งหมดที่มีพยายามดึงออกแต่ก็ไม่เป็นผล ร่างสูงถอนหายใจหนักหน่วงเพราะเริ่มจะโมโห ก่อนจะยกเท้าขึ้นถีบตรงกลอนอย่างแรง ทำซ้ำไปซ้ำมาสองสามที

..จนในที่สุดกลอนประตูมันก็หลุดออก

เขาใช้เท้าถีบประตูแล้วเดินไปด้านใน ไม่ได้สนใจว่าจะถูกแจบอมด่าหรือไม่ จำได้ว่าอุปกรณ์ทำแผลมันน่าจะอยู่แถวๆ.. ตู้เก็บของล่ะมั้ง

มันต้องมีแน่ เพราะในบ้านหลังนี้มีทุกอย่าง พ่อสั่งให้แม่บ้านคอยมาตรวจเช็คของที่จำเป็นต่อลูกรักทุกๆวันอยู่แล้ว

จุนฮเวค้นห้องไปทั่ว ทำของหลายอย่างตกลงมาแต่ก็ไม่คิดจะเก็บกวาดเพราะไม่ใช่เรื่องของเขา จนในที่สุดก็เจอสิ่งที่ตามหาอยู่

เขาหยิบเอาแอลกอฮอล์กับสำลีแล้วก็พลาสเตอร์เข้าไปในห้องน้ำ เปิดฝาออกแล้วเริ่มทำแผลแบบลวกๆเพราะไม่เคยทำมาก่อน ความแสบไม่ได้เป็นปัญหาอะไร มันไม่สะเทือนเลยด้วยซ้ำ แต่ไอ่ตอนติดพลาสเตอร์นี่ยากชะมัด

“ชิท..” จุนฮเวสบถออกมาพร้อมกับขมวดคิ้ว เขาเอียงซ้ายเอียงขวาอยู่หลายครั้งแต่ก็ติดพลาสเตอร์ไม่ลงล็อค ครั้งแรกมันยาวเลยไปติดตรงปีกจมูกทำให้รำคาญ พอเอียงมาอีกด้านแม่งก็เลยเข้าไปในปาก เป็นแผลตรงมุมปากนี่ดูแลยากจังวะ

ไม่ติดแม่ง!

ในที่สุดก็ตัดสินใจเขวี้ยงลงถังขยะ ดีว่าเลือดมันหยุดไหลแล้วเพราะฉะนั้นไอ่พลาสเตอร์งี่เง่านี่ก็ไม่จำเป็น

 

จุนฮเวเดินออกมาจากบ้านมาเลย ไม่คิดที่จะเก็บกวาดใดๆให้ทั้งสิ้นเพราะไม่ใช่หน้าที่ เขาล้วงกระเป๋าเดินไปตามทางที่จะพาไปยังห้องเรียน จุนฮเวอยู่เกรด 10 ห้อง F นั่งหลังห้อง เด็กบ๊วยเต็มสูตร แต่ไม่ได้แปลว่าเขาโง่นะ

เด็กของโรงเรียนซงฉลาดกว่าเด็กของโรงเรียนอื่นๆอยู่แล้ว แต่ที่โดนจัดอันดับมาอยู่ห้อง F เป็นเพราะขี้เกียจส่งงานเลยทำให้เกรดต่ำกว่าคนอื่นๆเฉยๆ แต่ถึงอย่างนั้นเกรดที่ได้ก็มาจากการสอบล้วนๆ

ทุกคนที่อยู่ในโรงเรียนนี้ต้องฉลาด เพราะถ้าคะแนนไม่ถึงเกณฑ์ก็จะโดนเชิญออกยังไงล่ะ

“ขอโทษนะ ..คือนาย”

ในระหว่างที่เขาเดินไปตึกก็ได้ยินเสียงใครบางคนเรียก จุนฮเวไม่แน่ใจว่าเรียกเขารึเปล่า เพราะปกติไม่เคยมีใครทำแบบนี้ แต่เท่าที่มองไปรอบๆตัวแล้ว..ตอนนี้ก็ไม่มีใครเลยนอกจากเขาแล้วก็คนตรงหน้านะ

จุนฮเวหันไปมองนิ่งๆ ถึงจะแปลกใจมากแต่บนสีหน้าก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกไป ผิดกับคนตัวเล็กๆที่หยุดชะงักไปเสียดื้อๆ เป็นเพราะเห็นบาดแผลอยู่เต็มใบหน้าไปหมด

“คือ.. ขอโทษนะ แต่ตึกลงทะเบียนอยู่ไหนหรอ ฉัน.. ไม่สิ พี่ยังไม่มีตารางเรียนเลย” คนแปลกหน้าถามด้วยท่าทีเก้กัง ปากคลี่ยิ้มแหยๆอย่างเป็นมิตร กลัวอยู่เหมือนกันนะ แต่ปลอบใจตัวเองว่าเด็กโรงเรียนเดียวกันคงจะไม่อันตรายหรอกมั้ง มือขาวยกขึ้นถูจมูกเพราะจุนฮเวไม่ตอบอะไร ทำเพียงแค่มองนิ่งๆ

ก็มันน่าหงุดหงิดชะมัด..

กล้าคุยกับเขาแล้วยิ้มให้เหรอ? อวดดีรึไง? คิดว่าโตกว่าแล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ? ดาวบนอกบอกว่าอีกฝ่ายอยู่เกรด 12 เป็นรุ่นพี่ก็จริง แต่นั้นไม่ใช่เหตุผลที่จะมาตีสนิทได้หรอกนะ

“อ..อ้าว เดี๋ยวสิ”

คิดได้ดังนั้นจุนฮเวก็เดินหนีมาเลย เขาไม่ตอบคำถามร่างเล็กเพราะคิดว่าไม่จำเป็น มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋าไม่ได้หันกลับไปมองทางด้านหลังอีก ปล่อยให้คนตัวเล็กขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความงงงวย

“อะไรของคนๆนั้นนะ..”

แล้วแบบนี้เขาจะไปห้องลงทะเบียนได้ยังไงกันล่ะ..

 


 

50% 
 


 

คาบวิชาประวัติศาสตร์เป็นอะไรที่น่าเบื่อ

คิม จีวอน นั่งเท้าคางแล้วถอนหายใจหนัก การฟังครูอ่านหนังสือแล้วเล่าเรื่องต่างๆให้ฟังนี่มันแย่ซะยิ่งกว่าแย่ เขาไม่รู้ว่าจะเรียนไปทำไมเพราะยังไงเรื่องมันก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว พ่อสอนว่าชีวิตต้องก้าวเดินต่อไปข้างหน้า เราไม่ควรจมปลักอยู่กับอดีต รู้เรื่องราวของคนสมัยก่อนแล้วมันได้อะไรขึ้นมา รู้ว่าชนะสงครามไหนบ้างแล้วทำให้หัวสมองพัฒนาตรงไหน?

เหลือบหันไปมองคนอื่นๆรอบกายที่กำลังเรียนอย่างตั้งอกตั้งใจแล้วก็แค่นหัวเราะ อีกฝ่ายก็หันมายิ้มให้อย่างเป็นมิตร จีวอนมีเพื่อนมากมายเพราะเขารวยและเป็นคนเข้าหาง่าย ไม่เหมือนพี่น้องคนอื่นๆที่ค่อนข้างจะโลกส่วนตัวสูงและชอบทำตัวโหด

อย่างเช่นไอ้พี่ใหญ่มินโฮนั่นก็ชอบหลับ ทำตัวอืดอาดยืดยาดน่ารำคาญ ไม่มีใครคุยด้วยรู้เรื่องหรอกขนาดพ่อยังไม่อยากจะคุยกับมันเลย แล้วแบบนี้จะไปมีเพื่อนได้ยังไง?

ไอ้พี่รองมาร์คต้วนนั่นก็เหมือนจะมีคนนับถือเยอะนะ คนชอบก็เยอะอยู่พอตัวเพราะเป็นคนหน้าตาดี นิสัยสุภาพ การพูดจาไพเราะเสียงทุ้มนุ่มน่าฟัง ผู้ใหญ่มักจะเอ่ยชมอยู่เสมอ

..แต่สำหรับเขาแล้วมันคือคนที่ไม่น่าเข้าใกล้มากที่สุด

เพราะจีวอนสัมผัสได้ว่าภายใต้สายตานิ่งๆนั้นมันแฝงอะไรบางอย่างอยู่ เราทุกคนในบ้านไม่ค่อยชอบเสวนากันเท่าไหร่ แต่ก็ต้องเจอหน้ากันเสมอๆอย่างเลี่ยงไม่ได้ เจอทีไรก็เหมือนว่าพี่มันกำลังคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา ที่สำคัญคือเป็นเรื่องร้ายๆทั้งนั้น ไม่ใช่เรื่องดี

ไอ้พี่คนที่สามแจบอมก็เช่นกัน ความหลงตัวเองน่าหมั่นไส้และถือตัวโคตรๆทำให้พี่มันไม่มีเพื่อนซักคน แต่ถึงแบบนั้นก็ยังมีคนชื่นชมเพราะความเรียนเก่งและฉลาด กับไอ้พี่คนนี้เขาก็ไม่อยากยุ่งเพราะค่อนข้างจะน่ารำคาญแล้วก็ชอบโอ้อวดเอาชนะ ส่วนไอ้พี่คนที่สี่ซึงยูนนี่ก็ขี้งก พี่มันมีของเป็นร้อยเป็นพันชิ้นแต่ไม่เคยแบ่งให้เขาเลยซักอย่าง แถมยังจ้องจะแย่งของของเขาอีกต่างหาก

จีวอนเป็นลูกคนที่ 5 อายุห่างกับซึงยูนแค่ปีเดียว แทนที่จะทำตัวสนิทกันเอาไว้แต่อีกฝ่ายกลับเพิกเฉย เขาเองก็ไม่คิดจะง้อใครเพราะฉะนั้นกับไอ้พี่คนนี้ก็ไม่สนิทอีกเหมือนกัน

ไอ้น้องคนที่ 6 จุนฮเวก็ไม่อยากยุ่ง มันเกิดหลังจากที่เขาย้ายไปอยู่อเมริกา พอกลับมาก็โตๆกันแล้วจึงยิ่งทำให้เข้าหากันยากกว่าเดิม ทุกวันนี้เห็นแค่หน้าเหวี่ยงๆหงุดหงิดๆอยู่ตลอดเวลานั่นก็ทำให้ไม่อยากเข้าใกล้ แล้วไอ้น้องเล็กสุดท้องอย่างชานอู ลูกแหง่ติดแม่ที่คอยคุยโทรศัพท์เหงาอย่างโน้นอย่างนี้ทุกวันก็ตัดออกไป คนแบบนั้นเป็นได้แค่เบ๊ของจีวอนเท่านั้นแหละ

ด้วยเหตุผลข้างต้นที่อธิบายไปทำให้เขาไม่สนิทกับใครในบ้านเลยซักคน จีวอนมีคนเข้าหาเยอะแต่ก็พอรู้ว่าทุกคนเข้ามาหาเพื่อหวังเกาะกินก็เท่านั้น เขาเองก็ไม่โง่ จีวอนป้องกันตัวเองอย่างดี เพราะอย่างนั้น.. ถ้าจะให้พูดกันตรงๆก็คือคนแบบจีวอนน่ะไม่มีเพื่อนสนิทหรอก

เขาอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด ไม่สิ..ความจริงก็ไม่ตลอด เมื่อก่อนมีคนอยู่ด้วยแต่พักหลังนี้ไม่ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะเขาสามารถหาใครมานอนด้วยได้ทุกคืนอยู่แล้ว J

จีวอนอยู่เกรด 11 ห้อง B เขาเป็นคนฉลาดทำข้อสอบได้หมดแต่ชอบขี้เกียจส่งงาน ความจริงจีวอนควรจะอยู่ห้อง F มากกว่าเพราะคะแนนเก็บไม่มีเลย ตอนเกรด 10 เทอม 2 เกือบจะโดนย้ายห้องอยู่แล้ว ถ้าไม่ติดว่ามีใครบางคนไล่ทำงานทั้งหมดส่งให้คงจะไม่มานั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้แน่

..แต่ปีหน้าก็ยังไม่รู้เหมือนกัน เพราะตอนนี้เขากลับมาทำตัวแบบเดิมอีกครั้ง ความขี้เกียจครอบงำจนอยากจะโดดเรียนซะแล้วสิ

ไม่ต้องคิดนานร่างสูงก็ยืดกายลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป จีวอนไม่ได้สนใจว่าคนทั้งห้องจะมองมายังไง ครูจะเรียกท้วงหรือไม่ เพราะทำไปก็แค่นั้น ไม่เคยกล้าด่าเขาอยู่แล้ว

 

มือหนาล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงในขณะที่เดินออกจากลิฟต์ ช่วงเวลาเบื่อๆแบบนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะไปอยู่ที่ไหนดี ไม่ได้มีบ้านพักหลังเล็กๆอยู่ท้ายโรงเรียนเหมือนไอ้พี่แจบอมลูกรักของพ่อนี่หว่า อยากจะหาอะไรทำแต่ก็ไม่รู้ว่าจะเรียกใครมาทำด้วยเพราะตอนนี้คนอื่นๆก็คงเรียนกันหมด

น่าเบื่อจริงๆ

“อ้าว พี่จีวอน”

ในขณะที่จีวอนกำลังจะดึงบุหรี่ขึ้นมาสูบเขาก็ต้องชะงักมือค้างกลางอากาศเพราะได้ยินเสียงใครบางคนเรียก เมื่อหันไปมองก็พบว่าร่างเล็กส่งยิ้มมาให้อยู่ก่อนนั้นแล้ว จีวอนจึงยิ้มตอบพลางเก็บบุหรี่เข้าไปในกระเป๋าเสื้อเหมือนเดิมแล้วยืนรอให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาหา

ความจริงจีวอนจำชื่อคนตรงหน้าไม่ได้หรอก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นใคร แต่ถ้ากล้าเข้ามาทักทายแล้วก็พูดคุยอย่างสนิทสนมขนาดนี้ก็ไม่ต้องสงสัย คนๆนี้ต้องเคยนอนกับเขาแล้วแหงๆ

ตาคมหลุบต่ำลงมองป้ายชื่อที่อยู่ตรงหน้าอกจากนั้นก็ยกยิ้ม

“ไงครับ น้องดงดง” ไม่ลืมที่จะเติมชื่อให้ดูน่ารักเพื่อหยอกล้อกับอีกฝ่าย เพียงแค่นั้นร่างเล็กก็หน้าแดงซ่าน ดงฮยอกเม้มริมฝีปากกลั้นยิ้มในขณะที่เงยหน้าขึ้นมามองจีวอน

“พี่กำลังจะไปไหนเหรอครับ?”

“พี่เดินไปเรื่อยๆน่ะ”

“เอ๋? ไม่มีเรียนเหรอครับ?” คิ้วเรียวเลิกขึ้นพร้อมก้าวขาเดิน จีวอนเดินตามไปด้วยก่อนจะส่ายหน้า

“ไม่ครับพี่เบื่อ ช่วยถือไหม?” หันไปถามแล้วส่งมือไปให้ด้วยเมื่อเห็นว่าดงฮยอกถือแฟ้มอยู่สองสามเล่ม

“ไม่เป็นไรหรอกครับผมถือได้”

“ไม่หนักเหรอ? แล้วเรากำลังจะไปไหนล่ะ?” จีวอนล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงเหมือนเก่า ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเขาเขาก็ไม่คิดจะตื๊อ เพราะเอาจริงๆก็ไม่ได้อยากถือให้อยู่แล้ว ถามตามมารยาทแค่นั้น

“ห้องพยาบาลน่ะครับ ครูเค้าวานให้ผมช่วยเอาแฟ้มนี้ไปเก็บเพราะโดนเรียกเข้าประชุมด่วน”

“อ้อ” จีวอนพยักหน้ารับรู้

ทั้งสองคนเดินไปตามทาง เพราะโรงเรียนมันกว้างจึงทำให้เสียเวลานานแต่ระหว่างนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีก เขารู้ว่าดงฮยอกเหลือบกันมามองเป็นพักๆ รอยยิ้มเขินๆยังคงเปื้อนอยู่บนใบหน้าแต่จีวอนก็ทำทีเป็นไม่สนใจ ร่างสูงกวาดตามองไปเรื่อยๆในขณะที่เดิน จนในที่สุดพวกเขาก็มาถึงห้องพยาบาล

แน่นอนว่าการที่ครูฝากดงฮยอกให้ถือแฟ้มมาแบบนี้ก็แปลว่าที่นี่ต้องไม่มีคนคุม จีวอนหันมองไปรอบๆห้อง โชคดีอีกแล้วที่วันนี้ไม่มีคนไข้อยู่บนเตียงเลยซักคน

ริมฝีปากหยักยกยิ้ม มือที่ล้วงอยู่ในกระเป๋าตอนแรกยกขึ้นมาลูบริมฝีปากในระหว่างที่จ้องมองแผ่นหลังของร่างเล็ก จีวอนรอให้ดงฮยอกจัดของอยู่ซักพักก่อนจะก้าวขาเข้าไปประชิด

“อ๊ะ..”

สันจมูกโด่งที่กดลงไปหอมยังท้ายทอยทำให้คนตัวเล็กสะดุงเฮือก แต่ดงฮยอกก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกเพราะเขาเองก็ชอบจีวอนอยู่เหมือนกัน

ร่างเล็กยิ้มบาง ความร้อนแผ่ซ่านไปตามใบหน้าและหูจนขึ้นสีแดงเรื่อ เมื่อจีวอนเห็นแบบนั้นก็โอบเอวบางเข้ามาชิดตัว เขาโน้มงับลงไปที่ติ่งหูเบาๆอย่างหยอกล้อแล้วกระซิบเสียงแผ่ว

“วิชาต่อไปเราเรียนอะไรหืม?”

“..ผม” ดงฮยอกอ้ำอึ้งไม่ยอมตอบ ท่าทีเขินอายทำให้จีวอนรับรู้ได้ว่าความจริงร่างเล็กมีเรียน แต่ที่ไม่ยอมบอกเพราะว่ายังอยากอยู่ด้วยกัน

แบบนี้ก็เข้าทางน่ะสิ แขนแกร่งจับให้ดงฮยอกหันมาหา มือหนาไล้ตามแก้มเนียนเบาๆพร้อมกับยกยิ้มให้อย่างอ่อนโยน จีวอนเชยคางเรียวขึ้นแล้วค่อยทาบทับริมฝีปากลงไป

“..อือ”





 

Cut scene @twitter - Go Go Go!



 

เขาปล่อยให้ดงฮยอกนอนหอบถี่อยู่อย่างนั้นซักพัก ระหว่างรอก็ใส่เสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย

คนตัวสูงเดินเข้าไปใกล้ จีวอนทิ้งกายลงนั่งข้างๆแล้วลูบผมนุ่มอย่างแผ่วเบา

“ไปเรียนไหวไหม?” ถามกลับไปด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน สัมผัสแผ่วเบาตรงศีรษะทำให้ดงฮยอกหลับตาลง ก่อนจะเอื้อมแขนไปดึงกางเกงที่คาอยู่ตรงข้อเท้าขึ้นมาใส่แบบลวกๆแล้วติดกระดุมเสื้อเป็นลำดับถัดไป

“ผมคงมีสมาธิเรียนมากขึ้นเพราะตอนนี้หัวโล่งไปหมด”

จีวอนหัวเราะพอได้ยินแบบนั้น เขายืดกายลุกขึ้นแล้วบิดขี้เกียจ หลังจากได้ปลดปล่อยแล้วก็สบายตัวขึ้นเยอะจริงๆ

แต่ถึงเวลาแยกย้ายแล้วสินะ

มือหนาดึงร่างเล็กให้ลุกขึ้นตาม จีวอนหันไปส่องกระจกสำรวจตัวเองในขณะที่ดงฮยอกก็จัดๆผ้าปูที่นอนให้เรียบ ถึงจะไม่เรียบเหมือนเดิมแต่มันก็ไม่น่าเกลียดเหมือนในตอนแรก

 

ทั้งคู่เดินออกมาด้วยกัน จีวอนประคองเอวบางเอาไว้ตามมารยาท ก็เพิ่งจะทำเขามาหมาดๆจะให้เดินตัวลอยก็คงไม่ใช่ ถึงจะไม่ได้คิดอะไรแต่อย่างน้อยสามัญสำนึกตรงนี้เขาก็มี ต้องรักษาชื่อเสียงเอาไว้ก่อน คงไม่ดีแน่ถ้าโดนนินทาว่าร้ายเสียๆหายๆ

 

กึก

 

ก่อนจะต้องหันไปมองด้านหน้าเพราะได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคน

..คนที่ทำให้ภายในหัวใจโหวงไป

จีวอนยืนนิ่ง อีกฝ่ายก็นิ่ง เขาปล่อยแขนออกจากไหล่ของดงฮยอกช้าๆก่อนจะกลืนน้ำลายลงแบบฝืนๆ บนใบหน้าคมยังไม่แสดงท่าทีอะไรออกมา ผิดกับในใจที่เต้นโครมครามและมือที่เริ่มจะสั่น

..จะว่าไปแล้ว ตั้งแต่ปิดเทอมก็ไม่ได้เจอกันเลยสินะ

ริมฝีปากหยักกระตุกเบาๆเมื่ออยู่ๆร่างบางก็เผยยิ้มแล้วเดินเข้ามาใกล้ จีวอนกำลังจะยิ้มตอบอยู่แล้ว ถ้าไม่ติดว่าคนตรงหน้าจะเดินเลยผ่านเขาไป พร้อมกับเสียงเล็กที่เอ่ยทักทายบุคคลใหม่ที่อยู่ด้านหลัง

“รอนานรึเปล่า?”

“ไม่นานนะ แค่นี้รอได้อยู่แล้วล่ะ

คำพูดนั้นทำให้จีวอนรีบหันไปมอง ร่างสูงขบสันกรามแน่น หัวใจกระตุกเหมือนโดนกระชากอย่างแรง ทำแบบนี้เอาไม้เบสบอลมาฟาดหน้ากันเลยดีกว่า เพราะภาพที่เห็นคือใครก็ไม่รู้กำลังลูบหัวคนของเขาอยู่

ไม่.. ต้องบอกว่าคนที่เคยเป็นของเขาน่าจะถูกกว่า

แต่นี่ไม่ได้เจอกันแค่ช่วงปิดเทอม มันเพิ่งจะผ่านไปได้ซักพักเอง ทำไมถึงได้มีแฟนใหม่เร็วขนาดนี้?

ทำไมเร็วขนาดนี้.. ฮันบิน








 

- - - - - - - - - - - -

ฟิคดบบแต่ฉากคัทแรกเป็นบ๊อบดงอะ เราขอโทษนะ
55555555555555555555555555555555555555555555
y-y 


แท็ก #7sinsดบบ กับ #จุนฮเวขี้โมโห นะงับ

ฟิคเรื่องนี้เชื่อมกับอีก 5 บาป
ลิงค์อยู่หน้าบทความเลย ถ้าจะให้ดีอ่านกันให้ครบนะงับมันเชื่อมกัน /)_(\
ฝากเม้นด้วยนั้มม ♥


 



 


 



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,735 ความคิดเห็น

  1. #2735 JittinanManeewan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:39
    เอ้อออออ
    #2,735
    0
  2. #2719 Jid88 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:18
    น้องงงงงงลูกแม่
    #2,719
    0
  3. #2671 PatChaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 02:23
    จุนเอ้ย เค้ายิ้มให้ก็หาว่าหาเรื่อง
    #2,671
    0
  4. #2632 choopp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 00:21
    เน่มีความกวนตีนนะ 555555 คนเขายิ้มให้นี่ยังจะเดินหนีอีก พี่บ๊อบมาถึงนี่ก็เลิกกับต๋าละรึ
    #2,632
    0
  5. #2599 Bark_mnr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 11:13
    เน่ดูกวนส้นยังไงไม่รู้ 555555
    #2,599
    0
  6. #2584 มออานอซอเอ X Grill. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 06:15
    เน่จะหยิ่งไปไหน คนเขายิ้มให้ก็ไม่ได้เนอะ 5555555555
    #2,584
    0
  7. #2488 Jhw'  (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 19:55
    ชานอูของเจ้ อย่าตะกละสิลูกแก้มย้อยแล้วนะ 5555555 เน่อย่ามาเมินจินจินของเจ้ดิ้ รำเน่ -- 5555
    #2,488
    0
  8. #2206 nanaseharuka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 22:33
    อ่า...หาฉาก คัทไม่เจอ... อยากอ่าน5555
    #2,206
    0
  9. #2171 Bxmh01 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 21:57
    เราเพิ่งมาตามอ่าน ??? โอ้ยยยย ชอบคนแบบจุนฮเวแรง หลงงงง อ้ากกกกก ไม่ไหวแล้ว -//-
    #2,171
    0
  10. #2164 sweet-vanila-tea (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 11:06
    อือหือ!!!!!!น่ากลัวไม่เบา
    #2,164
    0
  11. #2163 sweet-vanila-tea (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 11:05
    อือหือ!!!!!!น่ากลัวไม่เบา
    #2,163
    0
  12. #2121 ทำไมต้องจินฮวาน' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 05:30
    ฮันเบนนนนนนนนนนนนนนนน~ พี่บ๊อบแม่งโครตเจ้าชู้(เหมือนพ่อไม่มีผิด) ป้องกันด้วยนะตัวเอง จิ้มใครไปทั่วงัเนอ่ะ รอพี่จินฮวานมาปราบพยศจุนเน่
    #2,121
    0
  13. #2111 ขอncให้หนูหน่อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 21:37
    บาบิเปิดตัวมาแกก็เจอฉากคัทเลยเหรอโหดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #2,111
    0
  14. #2110 ขอncให้หนูหน่อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 21:36
    บาบิเปิดตัวมาแกก็เจอฉากคัทเลยเหรอโหดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #2,110
    0
  15. #2063 9nawKIHAE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 21:42
    จุนฮเวนี่มันจุนฮเวรจริงๆ ขี้เหวี่ยงมากก 55555
    #2,063
    0
  16. #1558 beeYouA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 00:25
    กรี๊ด น้องฮันบินก็ร้ายไม่แพ้พี่บ๊อบเลยนะคะ ดีแล้วค่ะอย่าไปยอมอิพี่บ๊อบมันง่ายๆ นะคะ //นี่ชิปดบบนะ55555
    #1,558
    0
  17. #1498 SYMJDH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 23:29
    แต่จุนเน่คือไรฟะ คนเขายิ้มให้ มันกลับโมโห งงไปหมด555
    #1,498
    0
  18. #1497 SYMJDH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 23:28
    เคยเป็นแฟนกับฮันบินอ่อ ว้าวววว
    #1,497
    0
  19. #1434 annoc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 21:47
    ฉากคัทดีงามพระรามแปดมากกก
    #1,434
    0
  20. #1370 ba-na-na (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 03:15
    จีวอนนี่มันแซ่บจริงๆ คุยกันกะน้องดงไม่กี่ประโยคก็เรัยบร้อยเลย 555555
    #1,370
    0
  21. #1106 litsy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 21:45
    คือตะกี้เราพึ่งไปอ่านฟิคขี้เกียจกับโลภมา... น้องดงนี่ไม่ธรรมดานะเนี่ย นางร้ายมาเลย 55555
    #1,106
    0
  22. #1084 aonhararuya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 19:40
    ขอncหน่อยค่ะไรท์ ฮือออ เราอ่านต่อไม่ได้ถ้าไม่มีnc
    #1,084
    0
  23. #1081 aonhararuya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 22:49
    เราขอncหน่อย เราหาไม่เจอ ขอแหล่งรวมncทั้งหมดเลยได้ยิ่งดี แง้ๆๆ ใครใจดีโปรดเมตตาncมาให้ผมที ฮืออออ แงงงงง
    #1,081
    0
  24. #1042 DarkSkull (RST.) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 00:21
    จุนเน่นี้แค่คนเขายิ้มให้ก็หงุดหงิดละ ใจเย็นๆนะลูกนะ

    พี่บ๊อบนี้ยังรักฮันบินอยู่สินะ
    #1,042
    0
  25. #987 E.L.F_Deuce (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 11:36
    เน่อย่าหยิ่งเน่อย่าหยิ่ง 555555555 ดบบ.เคยเป็นแฟนกันแน่เลย แล้วทำไม...
    #987
    0
  26. #908 believe_preaw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 18:05
    คุณพระ !
    อกอีแป้นจะแตก !
    (นี่ไม่ได้อุทานเพราะฉากncจริมๆ)
    คืออยากรู้ว่าจีวอนเลิกกับฮันบินเพราะอะไร (ต่างหากล่ะ!)
    ทำให้ต้องอาลัยอาวรขนาดเน้
    ถถถถถถ
    แต่จีวอนแกก็ฉลาดพอตัวอยู่เนอะ
    ที่พอจะเดาว่าพี่ๆน้องๆในบ้านเป็นไง คนไหนควรอยู่ห่างยังไง
    พ่อแบดกายยย 
     
    #908
    1
    • #908-1 aonhararuya(จากตอนที่ 2)
      26 ตุลาคม 2558 / 19:39
      หาฉากcutเจอไหมคะ? เราขอหน่อยได้ไหมมมม TT
      #908-1