( END ) 7SINS/iKON ϟ LUST&WRATH ▫ #junhwan #doubleb

ตอนที่ 1 : ⍫ prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    24 ก.ย. 58

     

7 SINS

LUST GREED GLUTTONY SLOTH WRATH ENVY PRIDE

PROLOGUE





 

 

 

ปีค.ศ. 1987

 

“.. เศรษฐีหน้าใหม่ ซง อิลกุก สละโสด เตรียมเข้าพิธีมงคลสมรสกับทายาทเจ้าของบริษัทน้ำมัน นัม จีฮยอน”

 

ปีค.ศ. 1989

 

“.. ซงกรุ๊ปคอร์ปอเรชั่นขึ้นแท่นบริษัทยักใหญ่ที่มีรายได้มากที่สุดในประเทศเกาหลีใต้”

“.. มหาเศรษฐี ซง อิลกุก เจ้าของกิจการในเครือซงกรุ๊ปคว้าแชมป์รวยมหาศาลอันดับหนึ่งของประเทศ”

“..เจ้าของกิจการในเครือซงกรุ๊ป เศรษฐีหน้าใหม่ไฟแรง ซง อิลกุก คว้าแชมป์รวยมหาศาลอันดับที่ 7 ของโลก”

 

 

 

หนังสือพิมพ์ทุกฉบับล้วนแต่พาดหัวข่าวเกี่ยวกับซงกรุ๊ปคอร์ปอเรชั่น บริษัทยักษ์ใหญ่ที่สามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็วภายในระยะเวลาเพียงสองปีหลังจากเปิดตัววันแรก นับเป็นที่น่าจับตามองของคนทั้งทั่วมุมโลกเลยก็ว่าได้

ซงกรุ๊ป คอร์ปอเรชั่น เป็นบริษัทที่ครอบคลุมสินค้าตั้งแต่ของใช้ในชีวิตประจำวัน เครื่องใช้ไฟฟ้า รถยนต์ น้ำมัน หรือแม้กระทั่งการส่งออกคมนาคมหลักๆ ของประเทศ ถือเป็นศูนย์รวมและความภูมิใจของคนทั้งชาติ เรียกได้ว่าถ้าพูดถึง เกาหลีใต้ สิ่งที่คนจะนึกถึงเป็นอย่างแรกก็คือซงกรุ๊ป

นอกจากนี้ซง อิลกุกยังวางแผนที่จะขยายกิจการอื่นๆ ให้ครอบคลุมตามไปด้วย ตามแผนงานที่วางเอาไว้นั้น.. เขาตั้งใจจะสร้างเครือข่ายโรงแรมและห้างสรรพสินค้าให้แล้วเสร็จภายในปี 1992 และภายในปี 1995 ก็ยังมีโรงเรียนในอุดมคติ

มันไม่ใช่สิ่งที่เวอร์เกินความเป็นจริงถ้าหากมี เงิน อยู่ในมือ

ในเมื่อคนเรามีครบทุกอย่างแล้ว.. ชีวิตนี้เรายังจะต้องการอะไรอีกนอกจากครอบครองทุกอำนาจให้กลายมาเป็นของตัวเอง

ถ้าหากพูดว่าอิลกุกต้องการที่จะครองโลกก็คงจะไม่ผิดซักเท่าไหร่

เขากุมกระแสเศรษฐกิจทั้งในตลาดหลักและตลาดมืด เบื้องหลังของผิดกฏหมายทั้งหลาย.. แน่นอนว่าเขาเป็นคนทำ อิลกุกมีพลพรรคมาเฟียอยู่ในมือ ทั้งกดขี่ข่มเหงผู้ที่ด้อยกว่า จ่ายค่าแรงงานต่ำเกินกว่ากำหนด ลักลอบค้ายาเสพติด ค้าสัตว์ป่าสงวน หรือแม้กระทั่งค้ามนุษย์

ทุกสิ่งที่เขาทำนั้นล้วนผิดกฎหมาย แต่ใครจะสน? ในเมื่อฉากหน้าที่ทุกคนเห็นคือนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่คนทั้งประเทศต่างก็นับถือ ความจริงแล้วเขาไม่ต้องลงมือมาแปดเปื้อนกับสิ่งที่ไม่ถูกต้องแบบนี้ก็ได้ เงินในบัญชีก็มีมากเสียจนใช้ไปได้จนถึงรุ่นหลาน เหลน โหลน

แต่มันไม่เคยพอ..

อิลกุกถูกครอบงำจิตใจด้วยความโลภ เขาสามารถทำทุกอย่างได้เพื่อเงิน ถึงแม้จะต้องเหยียบย่ำหรือกำจัดคนอื่นๆ ที่ขวางทางอยู่ก็ตาม

ทุกๆ อย่างล้วนเป็นบาป

บาปที่สั่งสมมาตั้งแต่การกระทำครั้งแรก จวบจนกระทั่ง..

ความบาปนั้นตกมาสู่รุ่นลูกรุ่นหลาน

 

 

 

ปีค.ศ. 1993

 

“..ทายาทคนแรกของซงกรุ๊ปคอร์ปอเรชั่นลืมตาดูโลก”

 

พาดหัวข่าวใหญ่โตพร้อมกับคำแสดงความยินดีอย่างมากมาย เด็กชายซง มินโฮ ได้ถือกำเนิดขึ้นมาในวันนั้น เขามาพร้อมกับบาปที่ 1 ซึ่งก็คือความเกียจคร้าน

มินโฮเป็นเด็กที่สามารถนอนหลับได้ตลอดเวลา แรกเกิดเขานอนวันละ 20 ชั่วโมงต่อวัน ก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็น 17 ชั่วโมงต่อวัน และหยุดเอาไว้ที่ 15 ชั่วโมงต่อวันตามลำดับ

ทั้งหมดทั้งมวลไม่ใช่ความผิดปกติทางร่างกาย คนเป็นพ่อได้พาไปหาหมอหลายแห่ง พบว่าทั้งสมองและสุขภาพภายในของเด็กน้อยดีเยี่ยม แต่ถึงแบบนั้นเขาก็นอนได้ทุกที่ ไม่ว่าจะบนโต๊ะอาหาร ในห้องเรียน หรือแม้กระทั่งที่ที่เสียงดังๆ

ในขณะที่เด็กคนอื่นๆ ต่างก็แสดงความสามารถของตัวเองได้ตั้งแต่ยังแบเบาะ ไม่ว่าจะพูด ยิ้ม หรือปรบมือตามการเร้า แต่สิ่งเดียวที่มินโฮทำได้ก็คือหลับ.. อิลกุกพยายามหาอะไรให้เล่นแล้ว แต่เวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่มินโฮก็จะทิ้งทุกอย่างแล้วนอนหลับ

ครั้งนึงเขาเคยหลับกลางงานแต่งงานของหม่อมหลวง หลับคาอกในขณะที่หม่อมหลวงรับไปอุ้มและกำลังจะเล่นด้วย สร้างความอับอายให้กับอิลกุกเป็นอย่างมาก ปัญหาในครั้งนี้หนักหนาสำหรับเขาจนเกินไป ถ้ามินโฮยังเป็นแบบนี้ต่อไปแล้วเขาจะทำอย่างไร?

อิลกุกทะเลาะกับภรรยาอย่างหนักจนทั้งคู่ถึงขั้นแยกห้องนอนกัน

เธอบอกว่าลูกยังเด็ก นี่เพิ่งอายุขวบเดียวเท่านั้น ถ้าโตขึ้นก็อาจจะเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมก็ได้ แต่เขากลับคิดว่าถ้าเทียบกับเด็กคนอื่นๆ แล้ว การพัฒนาร่างกายของมินโฮนั้นกลับช้ายิ่งนัก

เพราะความเครียด.. เศรษฐีหนุ่มจึงเดินทางไปพักร้อนและถือโอกาสสร้างหนทางแห่งธุรกิจที่ประเทศไต้หวัน

จนกระทั่ง..

 

“..ทายาทคนที่สองของ ซง อิลกุก ปรากฏตัว ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าใครเป็นแม่ที่แท้จริง”

 

อิลกุกได้พลาดพลั้งทำไฮโซที่ไต้หวันท้อง ทั้งคู่เจอกันในผับ แต่สิ่งที่ร้ายแรงที่สุดก็คือเธอคนนั้นก็มีครอบครัวอยู่แล้วตั้งแต่แรก

เด็กชายมาร์ค ต้วน เกิดมาพร้อมกับบาปที่ 2 ซึ่งก็คือความอิจฉาริษยา

เด็กน้อยถูกส่งมาอยู่กับอิลกุกที่ประเทศเกาหลี เขาตกลงรับเลี้ยงเอาไว้เพราะยังไงก็คือลูก แต่เหตุการณ์ครั้งนี้คงไม่มีภรรยาคนไหนรับได้แน่ๆ

ในที่สุดคำว่า ครอบครัว ก็ค่อยๆ สั่นคลอน จีฮยอนไม่ยอมรับมาร์คเข้ามาเป็นคนในครอบครัว เธอแสดงท่าทีรังเกียจเด็กน้อยหลายครั้งทั้งๆ ที่ไม่ใช่ความผิดของเด็ก การกระทำครั้งนี้สร้างความหนักใจให้กับอิลกุกมากขึ้นไปอีก เขาทะเลาะกับจีฮยอนทุกวัน มากขึ้นเรื่อยๆ จนแม่บ้านเริ่มจะกังวล ต้องพาเด็กน้อยทั้งสองคนไปเล่นที่อื่น

..จนสุดท้ายอิลกุกก็ไม่ค่อยกลับบ้าน

เศรษฐีหนุ่มยังคงทำงานที่บริษัทเหมือนเก่า หากแต่ตอนเย็นเขาจะไปพักอาศัยอยู่ที่บ้านอีกหลังแทน ความเหินห่างของภรรยาที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ภายในใจรู้สึกเคว้งคว้างไม่มีที่พึ่ง

และในวันที่เขากำลังนั่งจิบไวน์อยู่ในคลับแห่งหนึ่งด้วยท่าทีสงบ เขาก็ได้พบกับสาวงามซึ่งเป็นที่ถูกใจตั้งแต่แรกเห็น

อิลกุกรับ อิม กาอิน เข้ามาอยู่ในบ้านหลังเล็ก ทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันอย่างเปิดเผยแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรส

ก่อนที่เขาจะต้องเดินทางไปติดต่องานยังแดนมังกรหรือประเทศจีน

ณ ที่นั่น อิลกุกได้พบกับหลานสาวของท่านประธาน เธอเป็นสาวงามที่มีผิวขาวดุจน้ำนมวัว ใบหน้าเนียนใสได้สัดส่วน ดวงตาคมเรียว ยามยิ้มเปรียบดั่งเสี้ยวพระจันทร์ที่เปล่งแสงอ่อนๆ นวลตาน่าเชยชม

อิลกุกได้ครอบครองเธอตั้งแต่คืนนั้น..

ก่อนจะกลับเกาหลีเขาได้ให้สัญญาว่าจะกลับมาหาและรับไปอยู่ด้วยกัน มันเป็นเพียงแค่ลมปากของชายเจ้าชู้ที่กำลังจะจากไปตลอดกาล

หารู้ไม่ว่า..

 

ปีค.ศ. 1994

 

“..ทายาทคนที่ 3 และภรรยานอกสมรสของ ซง อิลกุก ปรากฏตัว”

“..ตามมาติดๆ กับทายาทคนที่ 4 ของซงกรุ๊ป บุตรชายจากประเทศจีนแดนมังกร”

 

เด็กชายอิม แจบอม และเด็กชายคัง ซึงยูน เกิดในเวลาที่ไล่เลี่ยกัน..

เด็กทั้งสองมาพร้อมกับบาปที่ 3 อัตตา และบาปที่ 4 โลภะ

แจบอมเป็นเด็กที่ฉลาด หลักแหลม และพัฒนาการไวที่สุดภายในจำนวนพี่น้องทั้งสี่ เขาไม่ต้องการให้ใครหน้าไหนขึ้นเป็นที่หนึ่ง แน่นอนว่าแจบอมมีความเกลียดชังพี่ๆ ทั้งสองคนก่อนหน้านั้น และเขาก็ไม่ได้ชอบขี้หน้าของซึงยุนนัก

แม้กระทั่งพ่อเขาก็รู้สึกเกลียด.. เด็กน้อยไม่ยอมให้อิลกุกอุ้มตั้งแต่ลืมตาดูโลก เหตุผลเพราะเขารู้ว่าพ่อไม่ยอมให้แม่เป็นเมียคนที่หนึ่ง

แจบอมเกลียดสิ่งที่เป็นรอง เขาต้องการแค่ที่หนึ่งเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ใครหน้าไหนก็อย่ามาขวาง

หากแต่ความฉลาดหลักแหลมนั้นก็ทำให้อิลกุกภูมิใจอยู่ไม่น้อย เพราะเวลาพาแจบอมไปไหนทุกคนก็ต่างชื่นชม

ผิดกับซึงยุนที่มีความเห็นแก่ตัวอย่างออกนอกหน้า เด็กน้อยมักไม่ยอมให้ใครได้ของเล่นที่ดีกว่า ถ้าพ่อซื้อของขวัญมาให้ 4 ชิ้น ทั้ง 4 ชั้นนั้นก็ต้องตกเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

 

แก้วใบที่มีชื่อว่าครอบครัว เต็มไปด้วยรอยร้าว.. มีหลายครั้งที่จีฮยอนอยากทำการหย่าร้าง แต่เธอก็เห็นแก่มินโฮและหน้าตาของวงตระกูลจึงทนอยู่เรื่อยมา

ความเครียดที่สั่งสมทำให้หญิงสาวสุขภาพย่ำแย่ สภาพจิตใจหมองม่น สุดท้ายก็ป่วยหนักจนอิลกุกตัดสินใจส่งไปรักษากับหมอที่ดี่ที่สุดซึ่งอยู่ที่อเมริกา

ที่นั้น.. อิลกุกได้ซื้อบ้านหลังใหม่ให้ภรรยา 1 หลังอยู่ติดริมทะเล เขาได้จ้างพยาบาลมาคอยดูแลอย่างใกล้ชิดเพราะในช่วงแรกๆ นั้นมีงานรัดตัวเนื่องจากกำลังขยายธุรกิจเข้าสู่ประเทศจีนจึงไม่ได้มีเวลาบินไปหา

ใครจะไปรู้ล่ะว่าพยาบาลคนนั้นแหละ..

จะกลายมาเป็นเมียคนที่ 5

 

ปีค.ศ. 1995

 

“..ซง อิลกุกเดินทางกลับประเทศหลังเจรจาธุรกิจที่อเมริกาสำเร็จ พร้อมอุ้มบุตรชายคนที่ 5 ลงจากเครื่องบินด้วยหน้าตาชื่นมื่น”

 

คิม จีวอน คือชื่อของเด็กคนนั้น

เด็กชายที่เกิดมาพร้อมกับบาปที่ 5 .. ราคะ

เพราะแม่เป็นคนอเมริกา เด็กน้อยจึงมีอีกชื่อว่า บ๊อบบี้

เขาเกิดมาพร้อมกระแสปากต่อปากที่เริ่มจะวิจารณ์ไปในทางแง่ลบ อิลกุกถูกกลุ่มหญิงสาวครหาว่าเป็นคนเจ้าชู้และเห็นแก่ตัว ในขณะที่กลุ่มผู้ชายกลับยกย่องและเอาเป็นเยี่ยงอย่างด้วยเหตุผลที่ว่าสมควรจะมีทายาทเอาไว้สืบต่อธุรกิจเยอะๆ และอิลกุกเองก็โชคดีที่ได้ให้กำเนิดบุตรชายทั้งหมดถึง 5 คน

เป็นเรื่องที่หาได้ยากจึงน่ายินดี

ทั้งหมดทั้งมวลการเป็นประเด็นถกเถียงกันในอินเตอร์เน็ต และเขาก็ไม่ชอบให้มีใครมาใส่ร้ายไปในทางแง่ลบซักเท่าไหร่ อิลกุกค่อนข้างจะแคร์กระแสปากต่อปาก เพราะเขาคิดว่าเรื่องนี้นี่แหละที่สามารถโน้มนาวจิตใจของคนให้หันมาชอบหรือเกลียดได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ

เพราะฉะนั้นเขาจึงหยุด

ตลอดระยะหนึ่งปีอิลกุกตั้งหน้าตั้งตาทำงาน เขาให้สัญญากับจีฮยอนเอาไว้ว่าจะไม่เสเพลและไปมั่วผู้หญิงที่ไหนอีก

ธุรกิจยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ กระแสสังคมในแง่ลบเริ่มจะหายไปเมื่อจีฮยอนเดินทางกลับมาอยู่ยังบ้านใหญ่ที่เกาหลีแล้ว

มินโฮที่อายุได้สี่ขวบยังคงเป็นเด็กที่ชอบนอนและเกียจคร้านเหมือนเก่า ถึงแม้ว่าจะสี่ขวบแล้วแต่ก็ยังพูดและเดินเองไม่ได้ ผิดกับแจบอมที่พัฒนาการไวกว่าคนอื่น เพียงแค่สามปีกว่าๆ ก็พูดและตอบโต้กับพ่อแม่ได้แล้ว

มาร์คต้วนที่เกิดมาพร้อมกับความอิจฉาเมื่อเห็นว่าน้องทำได้ดีกว่าก็ผลักดันตัวเอง ทำให้เริ่มมีพัฒนาการที่ดีไปพร้อมๆ กัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ค่อยได้รับคำชมจากอิลกุกนักหรอก เป็นเพราะแจบอมนั้นเด่นกว่ามาก มาร์คที่ไม่แย่จนเกินไปและไม่ดีจนเกินไป อยู่ในระดับกลางๆ จึงกลายเป็นเพียงแค่เงาที่มักจะโดนมองข้าม

ซึงยูนมีวี่แววว่าจะเก่งคณิตศาสตร์มากที่สุด เด็กน้อยสามารถคำนวณและจดจำเลขได้ถูกต้อง เขาจำได้อย่างครบถ้วนว่าตัวเองมีของเล่นกี่ชิ้นแม้ว่ามันจะมีจำนวนเป็นร้อยๆ และรู้ว่าจะต้องทำอย่างไรให้ตัวเองมีของเล่นมากกว่าคนอื่น

ในตอนนั้นจีวอนเดินทางไปอยู่กับแม่ที่อเมริกาเพราะอิลกุกอยากผลักดันลูกให้เก่งทางด้านภาษา

อิลกุกยังคงส่งเงินให้ภรรยาทุกคนอย่างครบถ้วน (ยกเว้นแม่ของมาร์คต้วนที่ตัดขาดกันไปเลย) ส่วนลูกชายทั้งหมดเขายินดีรับเลี้ยงเอาไว้เอง ถึงแม้ว่าพี่น้องทั้ง 5 คนจะไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นปัญหาใดๆ เพราะเขาคิดว่าลูกยังเด็ก

คำว่า ครอบครัว ค่อยๆ ประกอบเข้าหากัน รอยต่อแห่งความร้าวฉานค่อยๆ จางหายไปทีละนิด

จนกระทั่ง.. อิลกุกรับสมัครเลขาคนใหม่

 

ปีค.ศ. 1997

 

“..บุตรชายคนที่ 6 แห่งซงกรุ๊ปลืมตาดูโลกพร้อมกับภรรยานอกสมรสคนใหม่ที่เพิ่งกลับมาจากฮันนีมูน”

 

ความเจ้าชู้นั้นกลายเป็นตราบาปติดตัว ยังไงก็แก้ไม่หายเสียที

อิลกุกตั้งชื่อลูกคนที่หกว่า กู จุนฮเว เด็กชายที่เกิดมาพร้อมกับบาปที่ 6 โทสะ

ลูกคนเล็กที่มักจะถูกพี่ๆ กลั่นแกล้งอยู่เสมอแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ความโกรธแค้นฝังลึกลงในจิตใจ เป็นปมด้อยที่ขยายใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาค่อนข้างที่จะเป็นเด็กเก็บกด ดื้อเงียบ และไม่ยอมฟังใคร

จุนฮเวไม่เคยร้องไห้เลยตั้งแต่เกิด ในขณะเดียวกันก็ไม่เคยฟังคำพูดของพ่อเช่นกัน ถ้าพ่อบอกให้ไปทางซ้าย เด็กน้อยจะคลานไปทางขวา ถ้าพ่อบอกว่าอย่าคลานหนี จุนฮเวก็จะรีบคลานไปเลย

เขาได้แต่ภาวนาว่าโตขึ้นลูกจะเปลี่ยนนิสัย

 

อิลกุกแบ่งเวลาให้ภรรยาทุกๆ คนอย่างเท่าเทียมกัน

วันจันทร์ อังคาร พุธ เขาจะปักหลักอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ หลับนอนกับภรรยาตามกฎหมายซึ่งก็คือ จีฮยอน

วันพฤหัส , ศุกร์ เขาจะไปอยู่กับ อิม กาอิน ที่บ้านหลังเล็ก ส่วนเสาร์และอาทิตย์ก็จะไปอยู่บ้านอีกหลังกับ กู ซารัง แม่ของจุนฮเว

กับแม่ของมาร์คนั้นไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย ส่วนแม่ของซึงยุนและจีวอนก็บินไปหาตามโอกาสที่ต้องไปติดต่องาน อยู่ห่างกันก็ลำบากหน่อย แต่อย่างที่บอกไปนั่นล่ะ.. เขายังคงส่งเงินให้ไม่ขาด

ทุกอย่างก็เหมือนว่าจะลงตัวได้ด้วยดีแล้ว จีฮยอนปลงตกกับทุกสิ่ง เธอตั้งหน้าตั้งตาเลี้ยงมินโฮให้ดีที่สุดและดำรงตำแหน่งภรรยาตามกฏหมายต่อไป หลังจากที่หายป่วยก็เริ่มจะคิดได้ว่าความผิดทั้งหลายเด็กทุกคนที่เกิดมาไม่ได้เป็นคนก่อ เธอจึงค่อยๆ เปิดใจรับทุกฝ่ายทีละน้อยเพราะอย่างไรก็ต้องอยู่บ้านเดียวกัน

 

หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก

เด็กทุกคนก็เติบโตไปตามการเวลา มินโฮที่อายุ 6 ขวบยังไม่มีพัฒนาการทางด้านไหนมากมายนอกจากการนอนหลับ โชคดีที่ไม่ได้เป็นใบ้ เด็กน้อยมีความคิดความอ่านที่ดี ตรวจเช็คสมองแล้วก็ยังคงปกติ แต่มักจะโดนครูว่าอยู่เสมอๆ เพราะเวลาส่งไปโรงเรียนก็ชอบนอนหลับ

สร้างความอับอายให้กับอิลกุกเป็นอย่างมาก เขาจึงไม่ค่อยสนใจลูกคนแรกเท่าไหร่นัก

 

มาร์ค ต้วนก็ค่อนข้างจะเป็นเด็กเงียบๆ อิลกุกไม่เคยรู้ว่าลูกชายคิดอะไรอยู่ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคิดไปเองรึเปล่าที่เห็นว่าภายใต้ท่าทีนอบน้อมที่แสดงออกมานั้นมันมักจะแฝงไปด้วยความอิจฉาริษยาอยู่เสมอ

บ่อยครั้งที่แม่บ้านมักจะมารายงานว่ามาร์คขโมยของของมินโฮไปใช้ แต่พอไปถามลูกก็ตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มว่า ผมแค่ยืมเฉยๆ นี่ครับ เท่านั้นเอง

ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากปล่อยเลยตามเลย เพราะมินโฮเองก็ไม่ได้แย้งอะไรกลับมา

 

ส่วนอิมแจบอมนั้นเขารักที่สุด ด้วยความที่แจบอมเป็นเด็กฉลาด ทำข้อสอบได้อันดับ 1 ของสายชั้นตั้งแต่อายุ 5 ขวบ เป็นที่เชิดหน้าชูตาให้กับทางบ้านได้เป็นอย่างดี แต่ดูเหมือนว่าแจบอมจะไม่ค่อยชอบคนเป็นพ่อเท่าไหร่นัก

เด็กน้อยมักจะเดินหนีเวลาเข้าไปใกล้ ไม่ยอมให้เขาจับต้องตัวหรือพูดคุยด้วย และมักจะมีคำพูดที่เชือดเฉือนใจอยู่เสมอๆ

“แจบอมไม่รักพ่อหรอครับ?”

“ไม่ครับ เพราะผมน่ะ..ดีกว่าพ่อซะอีก” J

ลูกคงล้อเล่นเพราะว่ายังเด็ก

นั่นคือสิ่งที่อิลกุกปลอบใจตัวเอง

 

ซึงยุนก็ดูเหมือนจะสนใจไปทางด้านการพนัน เด็กน้อยมักจะเลือกของเล่นเกี่ยวกับไพ่ ลูกเต๋า หรืออะไรที่เกี่ยวกับ เงิน

อิลกุกเห็นว่าไม่ได้เป็นการเสียหายอะไรจึงไม่ได้ห้าม เพราะอย่างไรก็ตาม..ถ้าโตขึ้นมาก็ต้องทำธุรกิจอยู่ดี แต่ข้อเสียของซึงยุนมีอยู่อย่างเดียวคือไม่รู้จักพอ ลูกมักจะขอซื้อของเล่นอยู่หลายครั้งหลายหน เป็นแบบเดิมๆ แต่คนละสี มันลามไปถึงทุกอย่าง เป็นอันรู้กันว่าถ้าเขาจะซื้อเสื้อให้ซึงยุนซักแบบ เขาต้องเอามาทุกสีที่เสื้อแบบนั้นมีอยู่

แต่เพื่อเป็นการเอาใจลูกชาย.. แค่เม็ดเงินเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้เขาทำให้ได้อยู่แล้ว

 

ในตอนนั้นจีวอนก็อายุ 4 ขวบ เด็กน้อยอยู่กับแม่ที่อเมริกาแต่ก็ยังติดต่อกับเขาเสมอ เขาส่งลูกให้เข้าไปเรียนในโรงเรียนตั้งแต่ตอนนั้นเพื่อจะได้ซึมซับวัฒนธรรมของต่างประเทศมาเยอะๆ ซึ่งน่าจะเป็นประโยชน์ในอนาคต

อิลกุกไม่ค่อยสนิทกับจีวอนเท่าไหร่นัก เขาคิดแค่ว่าการเรียนการสอนของต่างประเทศนั้นดี จนลืมไปเสียสนิทว่าเหรียญนั้นมีสองด้าน

เขาปล่อยจีวอนให้อยู่อเมริกาไปจนถึงอายุ 12 วัยหัวเลี้ยวหัวต่อที่คอยแต่จะสร้างปัญหาถ้าไม่ผ่านการอบรมอย่างใกล้ชิด

จีวอนเลือกคบเพื่อนในกลุ่มใต้ดินที่ขึ้นชื่อเรื่องแหล่งมั่วสุมของยาเสพติด การพนัน แล้วก็เซ็กส์

เขาถูกส่งตัวกลับประเทศเพราะโดนจับในข้อหาใช้สารเสพติด ทำผู้หญิงท้องแล้วบังคับให้ทำแท้ง แต่อิลกุกก็ใช้เงินปิดข่าวเอาไว้ก่อนจึงไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่

จีวอนกลับบ้านมาแบบงงๆ เขารู้ว่าตัวเองมีน้องชายที่ชื่อว่าจุนฮเว แต่ไม่เคยเห็นหน้ากันหรอกเพราะมันเกิดหลังจากที่บินไปอเมริกาได้ไม่กี่เดือน ใบหน้าที่เหวี่ยงๆ ที่เต็มไปด้วยรอยแผลและดูจะไม่รับแขกนั้นทำให้รู้สึกหมั่นไส้เล็กๆ ส่วนพี่คนอื่นเขาไม่ได้สนใจ ไม่มีใครมาต้อนรับเมื่อเขากลับบ้านก็ต่างคนต่างอยู่ไม่ต้องมาเกี่ยวข้องกัน

แต่ไอ้ที่ไม่คุ้นหน้านี่สิ..

ไอ้เด็กหน้าจืดๆ ที่นั่งกินขนมอยู่บนเตียงโดยที่ไม่เห็นหัวเขานั่น.. ใครวะ

 

จีวอนเพิ่งรู้ตอนที่กลับมาถึงบ้าน ว่านอกจากจุนฮเวแล้วเขายังมีน้องชายอีกคน ซึ่งเกิดหลังจากนั้นอีก 1 ปี ตอนนั้นเขาคงมัวแต่เรียนภาษาจึงไม่สนใจข่าวใหญ่ที่เกิดขึ้น

 

ปีค.ศ.1998

 

“.. บุตรชายคนสุดท้ายของเศรษฐี ซง อิลกุก ถือกำเนิด”

 

ที่พาดหัวข่าวว่าเป็นคนสุดท้ายก็คงจะไม่ผิดนัก เพราะพ่อของเขาก็ได้เข้ารับการทำหมันตั้งแต่วันนั้น มันไม่ได้ร้ายแรงหรอก พ่อยังคงไม่ทิ้งลายเจ้าชู้ ยังมีเพศสัมพันธ์ได้ปกติ แค่ว่าไม่ทำให้เขามีพี่น้องเพิ่มขึ้นก็เท่านั้น

จีวอนรู้มาว่าเมียคนสุดท้ายของพ่อเป็นนางแบบไฮโซที่เจอกันตามงานสังสรรค์ หลังจากที่คลอดลูกออกมาก็ยังคงทำงานเดินแบบต่อไปจึงไม่มีเวลาเลี้ยง ซึ่งอิลกุกก็ตั้งใจรับมาเลี้ยงแทนอยู่แล้ว

เด็กคนสุดท้าย.. มีชื่อว่า จอง ชานอู




เด็กที่เกิดมาพร้อมกับบาปสุดท้าย.. ความตะกละ

 

แท็กฟิค #จุนฮเวขี้โมโห #7sinsดบบ นะครับ
มีสองแท็กงะ เลือกเอาเลยชอบคนไหน t///t ของดบบเอางี้แหละนะ ให้ใช้บาบิขี้กาม คงไม่ดีเท่าไหร่5555555
ฝากด้วยนะงับ ♥
ไว้มาลงอินโทรให้น้า
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,735 ความคิดเห็น

  1. #2734 JittinanManeewan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:41
    โอ้นยยยยยย5555555555555 จองชานอู ความตะกละ สงสารรรน้องงงง5555555 คือเป็นเรื่องแรกๆดลยที่เราอ่านพล่อตแล้วแบบใช่เลย
    #2,734
    0
  2. #2731 Sk___ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:35
    อิพี่ทำผญท้องแล้วบังคับทำแท้ง โอ้ยยยย แต่น้องชานกับพี่มิน บาปนี่น่าเอ็นดูจังค่ะ
    #2,731
    0
  3. #2724 VNP-2159 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 08:22

    โง่ย พึ่งมาอ่านน ตอนเเรกก็น่าติดตามเเร้ว ! มาอ่านเเบบมาราธอนค่ะซิส!


    #2,724
    0
  4. #2720 GIN...⚡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 13:40
    โธ่!! ชานอู 55555
    #2,720
    0
  5. #2718 Jid88 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:10
    อื้อหือออ ไม่รู้ตัวเองไปอยู่ไหนมาทำไมพึ่งมาเจอ อยากจะบอกว่าปูเรื่องได้สนุกมากเลยค่ะ ฮือออ
    #2,718
    0
  6. #2714 Bearpianobear (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 17:11
    ทำไมรู้สึกว่าพี่มิโน จะน่ารัก เเละซึนๆเเน่เลยยย ชอบบบบบบ
    #2,714
    0
  7. #2712 cotton🤢 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 17:29
    พีคมาก ความมิโนและความตะกละของชาน5555555
    #2,712
    0
  8. #2631 choopp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 00:08
    ตามเก็บๆ พี่มิจะขยันขึ้นรึยังนะ 555555
    #2,631
    0
  9. #2628 สมายด์อาย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 18:05
    โถ่ว มิโน..
    #2,628
    0
  10. #2621 ammeaww (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 13:41
    พอขึ้นราคะมา ถ้ามิโนไปแล้วว จะใครล่ะคะ บ้อบบี้ ~ 55555555555
    #2,621
    0
  11. #2597 Bark_mnr (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 11:02
    คือแบบ... ลูกคนสุดท้ายนี่ยังไง ชอบกินหรอลูก 55555
    #2,597
    0
  12. #2583 มออานอซอเอ X Grill. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 06:03
    อื้อหืออ ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมืองของแท้
    ทำไมนึกถึงแก้มกลมๆ ของชานอูความขำ ความตะกละ 5555555
    #2,583
    0
  13. #2400 sirilak1709 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 16:55
    คนเป็นพ่อนี่สุดๆอ่ะ555 ยังที่เขาบอกเลย"ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง"5555
    #2,400
    0
  14. #2305 miku_blue (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 00:24
    อื้อหือออ เยอะมากจริงๆ แต่ชนูนี่ยังไง 555
    #2,305
    0
  15. #2181 prawewarat (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 00:59
    ลูกเยอะมาก มากที่สุด ถ้าไม่รวยจริงส่งเลี้ยงไม่ได้เลยนะ 555555555555555
    #2,181
    0
  16. #2120 ทำไมต้องจินฮวาน' (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 05:22
    โอโห เปิดมาอย่างอลังการมาก กดเพิ่มเข้ารายการโปรดทันที แน่นอนว่าระดับเราก็ต้องบาบิอยู่แล้ว สายดบบมาเอง
    #2,120
    0
  17. #1906 9nawKIHAE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:14
    7SINs จริงๆ โอยยย ยอมใจในความเจ้าชู้ของคนพ่อ 55555
    #1,906
    0
  18. #1887 Xi Luhan Exo-m (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:53
    ชนูลูกแม่55555 คงามตะกละ-...-
    #1,887
    0
  19. #1835 oomom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 05:42
    นี่ติดใจชานอูมาก ความตะกละ 55555555
    #1,835
    0
  20. #1661 Wzbxo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 13:20
    ทำไมรู้สึกสงสารอิลกุกโดนลูกข่มเหง555555555""""""""""5
    #1,661
    0
  21. #1627 gxisimp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 02:30
    เห็รภาพหมดเลย บาบิขี้กาม จุนฮเวขี้โมโห ชานอูจอมตะกละ5555555
    #1,627
    0
  22. #1557 beeYouA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 00:10
    อิลกุกนี่ก็มีลูกได้ประหนึ่งผลิตมาจากโรงงาน แต่ตลกชื่อแท็กมาก เราสนับสนุนให้ใช้แท็กบาบิขี้กามนะ555555
    #1,557
    0
  23. #1456 P'PY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 08:45
    บาบิขี้กาม ชาอูตะกละ ลั่นสองอันนี้มาก
    #1,456
    0
  24. #1306 BenBen_SK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 19:58
    ทำไมอ่านเเล้วขำแปลกๆ555
    #1,306
    0
  25. #1264 kwa_rkh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 20:17
    บาปสุดท้ายย ความตะกละลั่นแรงมาก 55555
    #1,264
    0