Superbat AU Detroit Become Human

ตอนที่ 3 : นี่คือเดทรึป่าว?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    21 มิ.ย. 61

เช้าที่สดใสของเมืองก็อตแธมที่หาได้ยากยิ่ง ขาเรียวยาวของใครบางคนได้ก้าวลงจากแท๊กซี่ที่จอดด้านหน้ากรมตำรวจประจำเมืองก็อตแธม เจ้าของขาคู่นั้นก้าวเดินอย่างฉับไวและมั่นคงเข้ามาภายในกรมตำรวจ และหยุดลงที่หน้าเคาท์เตอร์ประชาสัมพันธ์

ต้องการติดต่ออะไรคะ? แอนดรอยธุระการพูดถามขึ้นมาตามระบบที่ถูกตั้งไว้

คลาร์ก เค้นท์

ผู้หมวดเค้นท์ไม่อยู่ค่ะ เขายังไม่เข้ามา

ขอที่อยู่

บรูชยื่นมือออกไปจับสัมผัสกับมือแอนดรอยตรงหน้าเพื่อทำการเชื่อมต่อและรับข้อมูล

ขอบคุณ

เมื่อได้ข้อมูลที่อยู่ที่ต้องการบรูชก็ถอยออกมาทันที

เฮ่ๆ นั่นมันเจ้าหุ่นกระป๋องที่อยู่กับคลาร์กไม่ใช่เหรอ ไหงวันนี้อยู่ตัวเดียวซะละ โดนทิ้งรึไง~”

บรูชหันไปตามที่มาของเสียงจนพับกบพบกับฮาลและเพื่อนตำรวจอีก 2 คน

“…..”

ไม่ได้ยินฉันรึไง มานี่ซิ

บรูชจำใจเดินเข้าไปหาฮาลอย่างเลี่ยงไม่ได้

แกน่ะ เป็นแอนดรอยใช่มั้ย?เขาถาม

ใช่

แอนดรอย ก็ต้องทำตามคำสั่งสินะ ฮาลว่าต่อ

“….ใช่

งั้นนายช่วยชงกาแฟให้ฉันทีสิ

พูดจบ ฮาลและกลุ่มเพื่อนของเขาก็หัวเราะออกมาเสียงดังลั่น

“……” บรูชยังคงนิ่ง

ทำไมยืนนิ่งอยู่ละ นี่ฉันสั่งอยู่นะ

ฮาลพูดอย่างถือดีโดยที่คิดว่าบรูชจะต้องทำตามคำสั่งของตัวเองเป็นแน่

ทำไมผมต้องทำตามคำสั่งคุณ? บรูชถามออกมาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย

ไงนะ?

แน่นอนว่านั่นสร้างความประหลาดใจให้ฮาลเป็นอย่างมาก

คุณเป็นเจ้านายผมเหรอ? บรูชเริ่มถามกลับบ้าง

เอ่อ….ไม่ ฮาลตอบ

งั้น เป็นคนซื้อผม?

ก็...ไม่

งั้นคุณก็ไม่มีสิทธิ์สั่งผมได้ มีมือมีเท้าก็หากาแฟชงทานเอง ผมยังต้องไปหาคลาร์ก

พูดจบ บรูชก็เดินออกไปจากตรงนั้นในทันที

มันบ้าอะไรวะเนี่ย?! แบบนี้ก็ได้เหรอ!! ใครโปรแกรมขึ้นมากัน!!”

ฮาลโวยวายสถบขึ้นมาอย่างหัวเสียปนงุนงง

 

เวลา 10:30 น.

 

บรูชก้าวขาลงจากรถแท๊กซี่มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าบ้านหลังหนึ่ง

“….” บรูชมองป้ายชื่อหน้าบ้านหลังนั้น

คลาร์ก เค้นท์ มาถูกที่แล้วสินะ

เมื่อเห็นว่าตนได้มาถูกที่ก็ตรงไปที่ประตูบ้านในทันที

“….ล็อก

คำนวนเส้นทาง

หน้าต่างนี่....

ไม่จำเป็นต้องใช้ระบบหรือความคิดอะไรให้มากความ บรูชพังกระจกหน้าต่างเข้าไปในบ้านทันทีด้วยการกลิ้งทิ้งตัวลงมาอย่างสวยงาม

ถึงจะดูเหมือนบุกรุก แต่ก็---“

โฮ่ง!!”

ไม่ทันได้ตั้งตัวอะไร สุนัขสีขาวตัวใหญ่ได้วิ่งมากระโจนโถมเข้าใส่บรูชอย่างสุดตัว

หมา!?

ฉันอยู่คนเดียวกับหมาอีก1ตัวน่ะ

แว่วเสียงของคลาร์กดังเข้ามาในระบบทันที

ง..ไง..ใจเย็นๆ ฉันเป็นเพื่อนของคลาร์ก

โฮ่ง

นำทางทีได้มั้ย

โฮ่ง! ~” เจ้าสุนัขสีขาวตัวโตตอบรับแล้ววิ่งนำไปที่ห้องนอนของคลาร์กทันที

“…..” บรูชยืนกอดอกมองอย่างพิจารณากับภาพตรงหน้า

ภาพของชายหนุ่มหุ่นกำยำล่ำสันสมส่วนน่ามองนอนเปลือยกายท่อนบนอยู่บนเตียงของเขาในท่าทางที่ดูสบายใจเป็นอย่างมาก

น่าหมั่นใส้ 1คำที่ลั่นขึ้นมาในระบบประมวลผลของบรูช

ปลุก หรือ ปล่อยไว้ เขาควรเลือกอะไรดี

ช่วยไม่ได้ คลาร์ก ตื่นได้แล้ว

บรูชจับไหล่กำยำเขย่าเล็กน้อย

อือออ~…ขออีก….5นาที

“….ช่วยตื่นขึ้นมาด้วย บรูชเริ่มเขย่าแขนคลาร์กแรงขึ้น

งืมม~~”

“…..”

ผั๊วะ โครม!

บรูชยกขาขึ้นถีบคลาร์กตกเตียงอย่างไร้ความปราณี

โอ้ย! เจ็บๆๆ ใครกัน!!” คลาร์กลุกขึ้นโวยวายพร้อมลูบหัวตัวเองนิดๆ

ผมเอง

อะ บรูช~!! เข้ามาได้ไงกัน ฉันล็อกบ้านไว้แล้วนี่

พังหน้าต่างเข้ามา บรูชตอบอย่างไม่รู้ทุกข์รู้ร้อน

ผมอยากให้เขามีฟังค์ชั่นหน้าอื่นจัง

แล้วคริปโตก็พามาหาฉันสิ?

ใช่ สุนัขนี่ชื่อคริปโตสินะ บรูชว่าพลางก้มลงมาเล่นกับคริปโตด้วยท่าทีสบายๆ

อยากให้บรูชทำแบบนั้นมั่งจัง....

หน้าผมมีอะไรติดอยู่เหรอ...?

อื้อ...ป่าว

จู่ๆบรูชก็ลุกขึ้นมานั่งลงข้างๆผมแล้วจาๆ เขาก็.....

ลูบ ลูบ

ลูบหัวผมซะงั้นอะ!!!

อะ..เอ๋? ผมหันไปมอง

เห็นมอง นึกว่าอยากให้ทำบ้าง ไม่ชอบเหรอ...?

อื้อ!!ชอบสิ!!” ผมตอบกลับ ถึงแม้ว่าผมจะไม่ใช่หมาแต่ผมก็ชอบนะ

ไปอาบน้ำได้แล้ว

ค..ค้าบ ผมรีบวิ่งไปอาบน้ำทันที ก็กลัวว่าเขาจะหัวเสียนี่นะ แต่เอ๊ะ หุ่นยนต์หัวเสียได้รึป่าวนะ ช่างเถอะ

แล้วนี่นายมาหาฉันถึงบ้านนี่มีอะไรรึป่าว?

ผมไปหาคุณที่สำนักงานแต่ไม่พบ เลยมาที่นี่

ที่สำนักงานไม่มีคดีหรอ?ผมถามด้วยความสงสัย

ยังไม่มี

งั้นไปเที่ยวในเมืองด้วยกันมั้ย ผมรีบชวนบรูชออกไปเที่ยวในทันที ก็แหม นานๆทีจะว่างนี่นะ

ในระบบของผม ไม่มีคำว่าเที่ยว

ก็ช่างหัวระบบมันสิโถ่ว!!

ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ผ่อนคลายไง นายน่ะทำหน้าแบบนั้นตลอดเลย มันไม่ดีนะ ผมว่า

ไม่จำเป็นต้องผ่อนคลาย ผมเป็น---“

แอนดรอย ฉันรู้ นายพูดหลายรอบแล้ว แต่ แล้วไงละ ไปกันเถอะ!!” พูดจบผมก็คว้าแขนบรูชดึงไปที่ประตูบ้านทันที

คริปโต ฝากเฝ้าบ้านด้วยนะ!”

โฮ่ง~!”

ตอบรับกันดีจริงๆ บรูชวิเคราะห์ภาพตรงหน้า

ก็ไดคลาร์ก...เที่ยวของคุณ ที่ไหน

เขาตกลง เขาตกลงผมละ! ว้าว ผมอัดเสียงได้มั้ยเนี่ย ถ้าผมมีหางละก็ มันคงต้องส่ายไปมาแน่ๆเลย

อื้ม!! ก่อนอื่นก็ต้องที่สวนสาธารณะ จากนั้นก็หาอะไรทานกัน แล้วก็ดูหนังกันซักเรื่อง!” ผมว่าร่ายยาวทันที

“…..ก็ได้

บรูชทำท่าเหมือนถอนหายใจหน่อยๆ แอนดรอยถอนหายใจได้ด้วยเหรอ? ช่างเถอะ เขายอมไปด้วยก็ดีแล้วน่า


-สวนสาธารณะ-


ฮาา~ อากาศสดชื่นดีจัง

อืม อุณหภูมิในวันนี้ 28องศาเซลเซียส ถือว่าอากาศดี

ค้าบๆ เป๊ะจริงๆเลย อ้ะ บรูช ดูนั่นสิ มีให้อาหารเป็ดด้วย

อืม มนุษย์คงมองว่าน่ารักดีสินะ

ก็ใช่อะนะ พอเจอสิ่งที่น่ารัก คนเราก็จะพูดว่าน่ารักละ ผมอธิบาย

อ๋อ บรูชพยักหน้ารับ

และถ้าเจออะไรที่สวย เราก็จะบอกว่าสวย

เข้าใจละ... เขาดีดนิ้วแสดงถึงความเข้าใจ

เหมือนกับนายไงผมพูดต่อ

“…..อะไรนะ วงแหวนข้างขมับของบรูชหมุนวนเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นเหลืองในทันที

อาาา~ ช่างมันเถอะ นายอยากลองให้อาหารมันมั้ย ผมเปลี่ยนประเด็นในทันที

ได้เหรอ? บรูชหันมาถามพร้อมเอียงคอเล็กน้อย

โคตรน่ารักเลย

อื้อ ได้สิ ฉันซื้อขนมปังเอง ว่าแล้วผมก็เดินไปซื้อขนมปังมาทันที

ท่าทางของบรูช เขาดูตื่นเต้น ไม่สิๆ ใช้คำว่ากระตือรือร้นดีกว่า สงสัยเขาคงอยากลองอะไรใหม่ๆแน่ๆเลย

บรูช ได้แล้วละ

ขอบคุณ...แล้ว? บรูชหันมามองถามด้วยสีหน้าและดวงตาสีฟ้าสวยที่เต็มไปดวยความสงสัย

/////

คลาร์ก?

เอ่อก็

ขอร้องละ ช่วยอย่ามองแบบนั้นที น่ารักเกินไปแล้ว

ฉีกแล้วก็โยนลงไปน่ะ แล้วก็ระวังเป็ดจิกด้วยนะ แม่ฉันเคยบอกมาว่ามันจิกเจ็บมากเลย

จะระวัง บรูชบอกพร้อมฉีกขนมปังออกทีละนิด โยนให้เหล่าเป็ดน้อยที่หิวโหยทาน

นายดูสนุกนะ ผมพูดพร้อมยิ้มเล็กน้อย

อืม อาจจะ

นี่ หิวแล้วละ ไปหาอะไรกินกัน ผมชวนบรูชด้วยความรวดเร็ว แหม ก็ยังไม่ได้ทานข้าวเช้ามาเลย

คุณทานได้ แต่ผมทานอาหารแบบมนุษย์ไม่ได้

บรูชว่าพร้อมอธิบายออกมา

....อือ... ผมทำหน้าหมาหงอยที่รู้สึกว่ามันจะกลายเป็นเอกลักษณ์ผมซะแล้วสิ

....ก็ได้..

อื้อ!! โอเค!!” ผมยิ้มร่าในทันที

เจ้าโกลเดนนี่ร่าเริงดีจริงๆ

ว่าแล้วผมกับบรูชก็ไปหาอะไรทานทันที อ้ะๆ แต่อย่าคิดว่าบรูชไม่ทานอะไรนะ เขาดื่มน้ำอะไรซักอย่างที่เรียกว่าบลูบลัดละ มันก็ดูเหมือนน้ำบลูเบอรี่ ไม่ก็บลูฮาวายดี

เสร็จจากนี่แล้วไปดูหนังกันนะ

อืม คุณเลือก

ได้อยู่แล้วละ! ถ้างั้นละก็ เอาเป็นเรื่อง---“

ผมพูดไม่ทันจบบรูชก็ยกมือขึ้นมาทำปางห้ามญาติใส่ผม

มีการติดต่อเข้ามา...มีคดี ไปกันได้แล้ว

ให้ตายสิ นี่มันน่าเสียดายที่สุด ทำไมถึงต้องมีคดีเอาตอนนี้ด้วยเล่าโถ่

ผมอดไม่ได้ที่จะคิดโอดครวญ ก็มีนน่าเสียดายมั้ยละ!! บรูชอุส่ายอมออกมาเที่ยวด้วยกันแล้วเชียว

อือ...โอเค ไปกันเถอะ

TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #7 Efilmcomback (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 07:17

    แม่คร้าาาาา อีคลาเคลชวนแม่บรูซคนงามเดทแล้วค่ะ!! อร๊ายยยhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png

    #7
    0
  2. #4 mam*o*chan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 19:57

    คนสวยยยย งื้อออ คนสวยน่ารักอ่าาาาา

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png

    เขาไปเดท เขาไปเดทกันอ่าาาาา....

    พี่ซุปมีแอบจีบนิด ชมหน่อย

    แหม~~~ เหม็นฟามรัก

    จีบต่อไปค่ะ อย่าได้นก

    เริ่มเดทไม่ทันไร งานก็เข้า วงวารรรรรรร

    อ่านแล้วเริ่มแยกไม่ถูก

    ระหว่างพี่ซุปกะคริปโต

    เหมือนกันเกินนนนนนนhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png


    ปล. เค้าจะรออ่านตอนต่อไปน้าาาาาา

    #4
    0