[Fic​ Anime] พระเจ้าสูงสุด​เซอเรน!

ตอนที่ 3 : [High​ School dxd]​ ตอนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    26 ส.ค. 63

(เเฟนฟิคเรื่องนี้ไม่ตรงกับเรื่องจริง​ อย่าซีเรียสเลยน่ะครับ)



ตอนนี้เซอเรนก็เข้าร่างอิซเซเรียบร้อยตอนนี้อิซเซยังอะยุ10ขวบอยู่​ เเต่ด้วยความเป็นพระเจ้ามีหรือที่เขาจะใช้หน้าของเฮียวโด​ อิซเซ



"รอโกะ ปรับเปลี่ยน​ร่างกายเป็นร่างกายของพี่เเทน​ อย่ามาโทษข้าเลยอิซเซไหนๆข้าก็เข้าร่างเอ็งเเล้ว​ หน้าตาของเอ็กมันธรรมดา​เกิ๊น​ พี่ไม่ชอบ 555"ร่างกายค่อยๆเปลี่ยนไปจนเป็นเด็กผมขาว​ ตาสีทอง​ ร่างกายมีซิกเเพคอ่อนๆ​ เเทน



"เปลี่ยนชุดเป็นชุดเดิมดีกว่า" เซอเรนก็เสกชุดสีขาวกางเกงสีดำขึ้นมาทันที​ เเล้วก็เปลี่ยนเเต่ชุดสีขาวนั้นไม่ได้ปิดมิดชิด​ กระดุมติดเเค่2-3เม็ดข้างล่าง​ เผื่อเปิดเผยหุ้น​อันเพอเฟค​ของตัวเอง



(พระเอกเป็นพวกรักสวยรักงามน่ะครับ​ 555)​



"ริโกะลบประวัติโลก​เกี่ยวกับอิซเซออกไปให้หมด​ เดี๋ยวเราจะสร้างตัวเอกของเรื่องนี้ขึ้นมาใหม่" เซอเรนบอกริโกะในร่างจิ้งจอกน้อยตัวน้อยที่อยู่บนหัวเขา



"ค่ะ​ พี่ลบพระเอกตัวเก่าทิ้งเเละสร้างตัวใหม่ขึ้นมาเนี้ยน่ะ พระเจ้าของโลกนี้จะไม่ว่าพี่เหลอ" ริโกะ



"จะกลัวทำไมอ่ะ​ 555​ พี่คือพระเจ้าที่เเท้จริงสุดหล่อน่ะ! "เซอเรนกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ​



"เห้อ~ เหนื่อยใจจริงๆ" ริโกะ



บนเตียงของเซอเรนเริ่มปรากฏ​ตัวเด็กสาวผมเเดงขึ้นมาในคือตัวเอกในเรื่องใหม่จากผู้ชายเปลี่ยนเป็นผู้หญิงน่ะ​



" 555​ เพอ​เฟคจริงๆ​ อะๆใส่อุปกรณ์​มังกรเเดงลงไปด้วย​ จะได้เหมือนตัวเอกหน่อย"เซอเรน



"ค่าๆ"ริโกะ



"ริโกะเข้าไปอยู่ในมิติเถอะ​ พี่จะทำอะไรๆสนุกๆล่ะ" เซอเรน



จากนั้นริโกะก็หายไปทันที



"เอาล่ะในเมื่อตอนนี้ยังเด็กอยู่เกรเฟียก็ยังไม่ได้ไปเป็นของเจ้าจอมมารเซอซงเซอเเซคอะไรนั้นสิน่ะ​ เราควรไปปักธงตั้งๆเเต่เด็กๆดีกว่า555"เซอเรน



ณ​ โลกปีศาจ



"ท่านพ่อท่านเเม่หนูขอออกไปเล่นข้างนอกหน่อยน๊าๆ" เกรเฟีย



"ได้จ๊ะ" เเม่เกรเฟีย



จากนั้นเกรเฟียก็ออกมาจากบ้านทันที​ เกรเฟียบอกพ่อเเม่ว่าออกไปเล่น​ เเต่จริงๆเเล้วเธอออกมาฝึกเวทมนตร์​ เพราะถ้าพ่อเเม่ของเธอรู้ว่าเธอออกมาฝึกเวทมนตร์​ต้องโดนด่าเเน่ๆ



เกรเฟียที่กำลังฝึกเวทมนตร์​อย่างตั้งใจนั้นอยู่เวทมนตร์​ก็หลุดการควบคุมจึงทำให้พลังเวทย์​นั้นออกมาจนมากเกินไป



"ม๊ายยย!" เกรเฟียกรี๊ดเพราะเธอคิดว่าวันนี้ต้องเป็นวันตายของเธอเเน่ๆ



เเต่ทันใดนั้นเองเซอเรนก็ปรากฏออกมาพร้อมกับป้องกันให้​ เกรเฟียที่สังเกตุเห็นเเบบนั้นก็ตกใจเเต่ด้วยความที่พลังเวทย์​หมดทำให้เธอใกล้จะสลบไป



เเต่ว่าเธอนั้นเห็นเพียงเเค่ครึ่งหน้าเท่านั้นไม่เห็นด้านบน​ เเต่ที่เธอจำได้อย่างเเม่นยำนั้นก็คือนิ้วที่สวม​  เเหวนที่มีอัญมณี​สวยงามสีทองประดับอยู่พร้อมกับภาษาเเปลกที่เธอไม่เคยเห็น



จากนั้นเธอก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับหลุมขนาดใหญ่ข้างหน้าเธอ​ เธอพยายามหาเซอเรนเเต่ก็สายไปซะเเล้ว



เเต่เธอรู้สึกว่ามือเธอเหมือนมีอะไรติดอยู่​ เธอยกขึ้นมาดูปรากฏว่านั้นคือเเหวนสีดำที่สวยงามพร้อมกับเขียนคำว่าเซอเรนตรงกลางอัญมณี​สีดำ



เธอรู้สึกหน้าเเดงเพราะว่าเท่าที่เธอจำได้นี้มันคือการที่ชายหญิงเเต่งงานกันเเล้วเท่านั้นที่จะได้รับ​ เเหวนจากผู้ชาย



ตอนนี้เธอกำลังเขินอาย​อยู่นั้นก็พบกับกระดาษข้างเธอ​ เธอหยิบขึ้นมาดูพร้อมกับอ่านข้อความในจดหมาย



'ถ้าเธอต้องการตามหาผมล่ะก็น่ะ​ อีก8ปีเธอมาอยู่เรียนโรงเรียนเดียวกับรีอัส​ ลูกสาวของตระกูลเกรมโมรี่​ ​พร้อมเข้าชมรมของเธอ​ จากเซอเรน.'​



"ได้! ​ ชั้นจะตามหาเธอพร้อมกับถามเหตุผลว่าทำไมเธอถึงให้เเหวนชั้น" เกรเฟียมีความตั้งใจเป็นอย่างมากที่จะตามหาชายที่ช่วยเธอในวันนี้



"ผมขาว​ ใส่เเหวนสีทอง​ จะหาเจอไหมละเนี้ยไม่ได้เห็นหน้าตาเต็มๆซะด้วย เห้อ~" ความตั้งใจของเธอนั้นหายไปหมดเเต่เธอก็ไม่ยอมเเพ้​ เธอก็เดินกลับบ้านทันทีผ



" 555สวยพี่สวย​ ปักธงไป1ดอกมันต้องเเบบนี้สิ" เซอเรนที่นอนอยู่บนต้นไม้​ใกล้ๆกับเกรเฟีย



กลับไปยังโลกมนุษย์​เเล้วไปสร้างเกาะลอยฟ้าดีกว่าเทพอย่างข้ามันต้องอลังการ​งานสร้างสักหน่อยเดี๋ยวไม่งั้นจะกลายเป็นเทพยาจกเเทน



ณ​ โลกมนุษย์​


ตอนนี้เซอเรนในร่างเด็ก10ขวบกำลังเดินอยู่ในชุมชนพร้อมกับใส่ชุดกิโมโนลายมังกรทอง​ ใส่หน้ากากจิ้งจอกครึ่งหน้าอยู่



"ลุงๆเอาไอนี้ไม้หนึ่ง" เซอเรนกำลังซื้อูกอมเเอปเปิ้ล​อยู่​ ก็หันไปเจออาเคโนะ ที่กำลังนั่งอยู่บนศาลเจ้าเหงาๆอยู่คนเดียว



"สัญชาตญาณ​กำลังบอกว่าให้ปักธง" เซอเรนซื้อลูกอมเเอปเปิ้ล​เพื่มอีกหนึ่งไม้ทันที่ พร้อมเดินไปยังศาลเจ้า​ทันที่เเต่ว่าบันใดมันสูงชิบหาย​ กว่าจะได้ไปถึงถ้าเด็กปกติอายุ10ขวบคงหอบตาย​



เมื่อเซอเรนเดินขึ้นมาถึงก็เดินไปหาอาเคโนะทันที่อาเคโนะที่อายุ10ก็สังเกตุเห็นเซอเรนที่กำลังเดินเข้ามาก็เงียบไปเพราะยังไงก็ไม่มีใครสนใจเธออยู่เเล้ว



"อะนี้ให้" เซอเรนที่ยื่นลูกอมให้อาเคโนะก็คิดในใจว่า'เราควรทำตัวให้เหมือนเด็ก10ขวบเเละคำพูดคำจาด้วย'



"ให้ฉันเหลอ?" อาเคโนะ



"อืม!" เซอเรนตอบด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน



"ขอบคุณน่ะ" อาเคโนตอบด้วยท่าที่ก้มหน้าเพราะเขิลอาย​



ทำไม? ทำไมเขาถึงให้เราละเราก็ไม่ได้น่ารักอะไรนี้



"ทำไมเธอถึงมานั่งตรงนี้คนเดียวล่ะ" เซอเรน



"ฉันเป็นเด็กที่ถูกเลี้ยงดูโดยศาลเจ้าหนะ"อาเคโนะ



"อ๋อ! เธอชื่ออะไรเหลอ? เราชื่อเซอเรนน่ะ​ ก็ได้น่ะ" เซอเรน



"เซอเรนเป็นชื่อที่เพราะมากเลยล่ะ​ ฉันชื่ออาเคโนะ"อาเคโนะ 



"เธอถอดหน้ากากได้ไหมอยากเห็นหน้าเธอเต็มๆอ่ะ"อาเคโนะ



" มะ.. ไม่ได้น่ะ​ พ่อเเม่ฉันบอกห้ามถอดหน้ากากต่อหน้าคนอื่นเด็ดขาด!" เซอเรน​ ไม่ได้เราถอดไม่ได้ไม่งั้นก็ไม่สนุกน่ะสิ้



" อื้อ.. ขอโทษน่ะ" อาเคโนะทำหน้าเศร้าๆ​



" นี้ขอมือหน่อยสิ"เซอเรน​ เราสร้างเเหวนไว้4วงถ้าเเหวนนั้นมาเจอกันครบเมื่อไรมันจะปรากฏภาพที่เราบันทึกไว้ขึ้นมา​ ทำไมเราต้องทำตัวราวกับบุคลปริศนา​ด้วยละเนี้ย​ ช่างมันเถอะไหนๆก็ทำไปเเล้ว



เซอเรนสวมเเหวนให้อาเคโนะ​ อาเคโนะที่เห็นเเบบนี้จึงตกใจนี้มันเหมือนกำลังเเต่งงานไม่ใช่เหลอ​ ผู้ชายสวมเเหวนให้ผู้หญิง



"ไปก่อนน่ะป่านนี้​พ่อเเม่คงตามหาเเย่กันเเย่เเล้ว!" เซอเรนก็วิ่งออกไปทันที



"ดะ.. เดี๋ยวก่อน! " อาเคโนะตะโกนออกไปทันที​ เเต่ก็สายไปเสียเเล้วเซอเรนลงไปข้างล่างเเล้ว



"มนุษย์​กับนางฟ้าตกสวรรค์​จะอยู่ด้วยกันได้จริงๆเหลอ?" อาเคโนะพูดไปลูบเเหวนไป



"ผมขาว​ ใส่เเหวนสีทองเหลอ​ เราจะได้เจอกันอีกใช่ไหม"อาเคโนะที่กำลังบ่นพึมพำ​อยู่



ตัดกลับมาที่เซอเรน​ ที่ลอยอยู่กลางมหาสมุทร​



"ดูเหมือนว่าพี่จะไปปักธงสาวทั้งสองคนเลยน่ะ" ริโกะที่อยู่บนหัวเซอเรนด้วยร่างจิ้งจอกน้อยพูด



" ก็บอกเเล้วไม่ใช่เหลอว่า​จะใช้ชีวิตให้สนุกสุดขั่วไปเลยหนะ"เซอเรน



" สร้างเกาะลอยฟ้าให้ทีน่ะ​ เอาเป็นบ้านทรงจีนยุคโบราณน่ะบรรยากาศ​ก็เอาให้บริสุทธิ์​100%ด้วย​ ไม่งั้นผิวหนังจะติดสิ่งสกปรก​เอา"เซอเรนพูดไปลูบเเขนไป



"พี่เป็นเทพน่ะ​ สิ่งสกปรก​จะทำอะไรผิวหนังพี่ได้​ ถึงอย่างนั้นไปอยู่ในชุมชนแออัด​เเบบนั้น​ อากาศคงบริสุทธิ์​100%น่ะ"ริโกะตอบไปเเบบประชดประชัน​



" เเหม~ก็พูดไปเเบบนั้นเเหละ"เซอเรนก็หยิบริโกะมาเเล้วเอาหน้าถูๆไถๆไปที่ริโกะ



ริโกะก็กระโดดออกมาทันที​ พร้อมเเปลงร่างเป็นเด็กอายุ10ขวบ​ เเล้วสร้างเกาะลอยฟ้าทันที​ เกาะลอยฟ้าก็ปรากฏ​ขึ้นมาพร้อมบรรยากาศ​ที่สวยงามมีน้ำตกภูเขาสองลูกข้างหลังบ้านทรงจีนยุคโบราณ



" เยี่ยมเเต่ทำไมเธอถึงต้องเเปลงร่างเป็นเด็กอายุ10ขวบด้วยละเนี้ย​ ร่างเธอต้องเซ็กซี่กว่านี้ไม่ใช่เหลอ?" เซอเรน



"อะไรกัน~  หรือว่าคืนนี้ท่านพี่อยากเล่นจำจี้มะเขือเปราะเเปะกับข้าในร่างสาวเซ็กซี่เหรอ​ หิหิ!" ริโกะเเปลงร่างเป็นสาวเซ็กซี่​พร้อมดึงเซอเรนมากอดเเล้วเอาหน้าเซอเรนเข้าไปในภูเขาอันใหญ่โตสองลูกของเธอ



เซอเรนก็ดึงตัวเองออกมาทันที่พร้อมด้วยใบหน้าที่เเดงราวกับเเอปเปิ้ล​ เเล้วพูดด้วยความเขิลอายว่า" มะ.. ไม่ใช่สักหน่อย​ ฉะ.. ฉันจะไปนอนเเล้ว"เเล้วก็หายเข้าไปในเกาะลอยฟ้าทันที



ริโกะที่ยืมอยู่นั้นก็ยิ้มด้วยใบหน้าราวกับโรจิตเเล้วก็พูดว่า"อ๊า.. ท่านช่างน่ารักเสียเหลือเกิน​ ข้าอยากจะเก็บท่านไว้คนเดียวจริงๆ​ ตั้งเเต่ที่ท่านสร้างข้ามานั้นท่านเหมือนกับรักเเรกพบของข้าเลยจริงๆ"



เซอเรนที่กำลังนอนอยู่ในเกาะลอยฟ้าก็เสียวสั้นหลังขึ้นมาทันที



(ริโกะจะเรียกเซอเรนว่าท่านเเทนน่ะ​ ส่วนเซอเรนก็เรียกตัวเแงกับริโกะว่าฉันเเทน)​


(ตัวเอกที่เป็นผู้หญิงที่เซอเรนสร้างขึ้นมาเเทนอิซเซนั้น​ ชื่อว่า​ เฮียวโด​ มิสึกิ น่ะครับ)​


จบบบบเเยก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #5 fajdjsn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 00:57
    เเต่คำพิดเยอะอยู่นะ
    #5
    0
  2. #4 fajdjsn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 00:56
    ใช้ได้นิ
    #4
    0
  3. #3 BlueExorcist1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 00:37

    ขออีกๆ

    #3
    0