นิยาย[exo]- weird patient❤

ตอนที่ 6 : weird patient❤ - 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 พ.ค. 56











weird patiant- 4

 

 

     rrrrrrrt….

 




เสียงริงโทนโทรศัพท์ของผมทำให้ผมหลุดจากอาการช๊อกเมื่อซักครู่ที่ไอ้ลูกหมา….จูบผม

ผมเดินไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมาและกดรับโดยไม่ดูชื่อของคนที่โทรมาเลยซักนิด

 



สวัสดีครับ

[ชานยอล นี่พี่คริสนะ]

 

พี่คริส….

พี่ชายของผมเองฮะ แต่เป็นพี่ชายไม่แท้นะ คือเป็นญาติห่างๆของผมก็ว่าได้

 

อ๋อ พี่คริส มีอะไรหรือเปล่าครับ??

[วันนี้พี่จะเข้าไปเยี่ยมเราที่บ้านตอนเย็นๆหน่อยนะ]

อ๋อครับ

[เห็นว่าคุณน้าโบราฝากลูกของเขาที่ชื่อแบคฮยอนไรนั่นมาอยู่กับชานยอลหรอ???]

อ๋อ ใช่ฮะ พี่คริสรู้ได้ไงอ่ะ?

[ฮ่าๆ คุณน้ามีโซบอกพี่มาน่ะ งั้นยังไงเดี๋ยวพี่ไปหาที่บ้านนะ จะได้ไปดูหน้าผู้อาศัยซักหน่อย แค่นี้นะชานยอล]

ครับผม ^^”

 

 




ผมกับพี่คริสอยู่กันคนละบ้านครับ เพราะที่ทำงานของเราไม่เหมือนกัน คือพี่เค้าทำงานบริษัทครับเป็นถึงผู้จัดการเลยทีเดียว แต่ผมเป็นหมอ และที่ทำงานของเราสองคนก็ห่างกันมากด้วย พี่คริสเลยแยกไปอยู่คอนโดใกล้ๆบริษัทของเขาน่ะครับ




ส่วนเรื่องที่พี่คริสจะมาหาผมที่บ้านก็เป็นเรื่องปกติครับ




คือพี่คริสกับผมเนี่ยผูกพันกันมาตั้งแต่เด็กๆห่างกันไกลๆก็ต้องมีคิดถึงกันบ้างแหละเนาะ ฮะๆ

พี่คริสเขารู้น่ะครับว่าผมไม่ชอบขับรถไปไกลๆบ้าน พี่เขาเลยเป็นฝ่ายมาหาผมที่บ้านเองตลอดเลยครับ

 






ใครหรอชานยอล??

 





เสียงง้องแง้งๆของไอ้ลูกหมาดังขึ้นอีกแล้วครับหลังจากที่ผมวางสายจากพี่คริสไป

ผมเกือบลืมเรื่องเมื่อสักครู่ไปแล้วเชียว ที่ เขาจูบผมน่ะ -__-;;

 





พี่ของชานยอลเอง ชื่อพี่คริส

พี่คริส ชื่อหล่อจัง><”

 

=___=;;

 





วันนี้พี่คริสจะมาเยี่ยมเราที่บ้าน แบคฮยอนต้องทำตัวดีๆนะรู้ไหม อย่าดื้ออย่าซนนะ

ครับผม! ^_^”




แบคฮยอนยิ้มให้ผมตาหยีพร้อมกับทำท่าลูกเสือสามัญ -___-;;;

 




ส่วนเรื่องเมื่อกี้ ที่แบคฮยอนอ่า จูบชานยอล ห้ามไปทำกับคนอื่นนะรู้ไหม มันไม่ดี

อ้าวก็แบคฮยอนบอกแล้ว ว่าแบคฮยอนรักชานยอล





คือ….มันไม่ใช่แบบรักแบบที่แบคฮยอนคิดนะ มันคือความรักแบบคนรักอ่ะ….เอ้อ แบคฮยอนคงไม่เข้าใจหรอก ไว้เดี๋ยวแบคฮยอนก็คงเข้าใจเองแหละเนาะ

 




ผมขยี้หัวของไอ้ลูกหมาเบาๆพร้อมกับยิ้มบางๆให้เขาครับ

 





ชานยอลหัวแบคฮยอนยุ่งหมดเลย บุ่ยยย

ไอ้ลูกหมาทำหน้ายู่ใส่ผมพร้อมกับทำท่าจัดผมตัวเองให้เข้าทรงอีกครั้ง พร้อมกับเอามือของตัวเองมายีหัวของผมบ้าง

แบคฮยอนเล่นอะไรเนี่ยหัวชานยอลยุ่งหมดแล้วนะ

ก็ชานยอลมาเล่นผมของแบคฮยอนก่อนทำไมล่ะ งึ่ยย

 

 







….คำสนทนาพวกนี้….

ผมว่ามันคุ้นๆนะครับ ฮะๆๆ

 

 

 









   เวลาของวันนี้ผ่านไปอย่างรวดเร็วจนตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ผมนัดกับพี่คริสครับ

 

ติ๊งหน่อง~~~~ (เสียงกริ่งหน้าบ้าน =_=;)

 

สงสัยพี่คริสมาแล้ว แบคฮยอนนั่งรออยู่นี่นะ เดี๋ยวชานยอลไปเปิดประตูก่อนนะ :D”

อื้ม ^^”

แบคฮยอนพยักหน้าพร้อมกับยิ้มบางๆให้ผมครับ

 

 






ผมเดินไปเปิดประตูบ้านก็พบกับร่างสูงของพี่ชายของผมครับ

นับวันเขาก็ยังหล่อไม่เปลี่ยนแปลง บางทีผมก็อิจฉาในความหล่อของเขาเหมือนกันนะครับ =_= กับส่วนสูงนั่นอีก พี่เขาจะสูงแข่งกับเสาไฟฟ้าหรอครับผมไม่เข้าใจ

 




น้องชายยยไม่ได้เจอกันนานเลยคิดถึงชะมัด

พี่คริสเดินเข้ามากอดคอผมครับ

ไม่ได้เจอกัน 2 อาทิตย์ของพี่คริสนี่ถือว่านานแล้วครับ ฮะๆ

คิดถึงพี่คริสเหมือนกันครับ ^^”

ผมค่อยๆล๊อกประตูและพาพี่คริสเข้าไปในตัวบ้านเพื่อไปเจอกับแบคฮยอน

 





แบคฮยอน ชานยอลพาพี่คริสมาแล้ว

สวัสดีฮะ^^”

ไอ้ลูกหมาหันมายิ้มตาหยีให้พี่คริส

แต่ทำไมผมต้องรู้สึกไม่พอใจลึกๆด้วยครับ =__=;;;

สวัสดีครับ น้องชื่อแบคฮยอนสินะ

ครับ ^^”

 






ไอ้ลูกหมายิ้มหวานให้พี่คริสอีกครั้งครับ ส่วนพี่คริสก็

 

*0* <<<<หน้าของพี่คริสตอนนี้

 

หยุดเลยฮะหยุดคิดจะแง่มไอ้ลูกหมาของผมเดี๋ยวนี้เลยครับ -0-

 




ผมลืมบอกไปว่าพี่คริสของผมเนี่ยเขาเจ้าชู้ตัวพ่อเลยครับแต่ด้วยความหล่อเลือกได้แบบนี้ ผู้หญิงในสต๊อกของเขาก็มีแต่ผู้หญิงสวยๆดังๆเซเลปๆทั้งนั้นเลยครับ พี่เขาคั่วมาหมดละ

แต่ผมนี่สิ

มีผู้หญิงมาเสนอถึงที่ผมกลับไม่เอา ฮ่าๆ

 

น้องแบคฮยอนน่ารักดีนะชานยอล

พี่คริสเขากระซิบผมเบาๆไม่ให้แบคฮยอนได้ยินครับ

 

อ่า..คะ .. ครับ

คนนี้พี่ขอได้ไหม…”

เห้ย!!! ไม่ได้นะพี่!!!”

 

เวรละครับ…. ผมเล่นพูดซะเสียงดังเลย T-T ไอ้ลูกหมานั่นหันมามองตาโตเลยครับ สงสัยจะตกใจ

“…ทะทำไมต้องเสียงดังขนาดนี้ด้วยชานยอล พี่ตกใจนะเว่ยเห้ย T-T”

อ่าขะ .. ขอโทษครับพี่

ไม่ได้ก็ไม่ได้วุ้ย…”

พี่คริสสบถกับตัวเอง

 





ผมเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารโดยที่ข้างๆผมนั้นมีแบคฮยอนนั่งอยู่และตรงกันข้ามก็เป็นพี่คริสครับ

ผมลืมบอกไปว่าเย็นนี้ผมแทบไม่ต้องทำอาหารเลยครับเพราะพี่คริสเข้าเล่นซื้อมาซะเยอะขนาดนี้ อิ่มไปยันเช้าเลยครับ =0=

 




น่ากินทุกอย่างเลย แบคฮยอนกินเลยนะฮะ ^^”

ไอ้ลูกหมาพูดขึ้นมาก่อนที่จะเริ่มต้นสวาปามอาหารบนโต๊ะเป็นคนแรก

กินเยอะๆนะแบคฮยอน พี่อุตส่าซื้อมาเลี้ยงเลยนะเนี่ย^^”

พี่คริสยื่นมามียีหัวไอ้ลูกหมาของผมฮะ

 

เห้ยหยุดเลยนะพี่คริส….

 





แล้วทำไมผมต้องหวงด้วยครับเนี่ย…. ผมไม่เข้าใจตัวเองเลย T^T

“…”

ผมมองโดยไม่พูดอะไรครับ

เพราะไอ้ลูกหมานั่นก็เอาแต่ยิ้มให้พี่คริสอย่างเดียวเลย สงสัยจะลืมผมซะแล้วมั้ง น่าน้อยใจชะมัด…. T-T

 

 





หลังจากที่เราทั้งสามคนกินอาหารเสร็จแล้ว พี่คริสก็ขอตัวกลับบ้านครับ

ผมบอกตามตรงเลยว่า การที่พี่คริสมาเยี่ยมผมครั้งนี้ ทำให้ผมหงุดหงิดมากๆเลยฮะ

อาจเป็นเพราะตลอดเวลาที่พี่คริสอยู่ในบ้าน ไอ้ลูกหมาไม่สนใจผมเลยครับ แต่กลับเอาแต่คุยเอาแต่เล่นกับพี่คริสอย่างเดียว... ชิส์ มันน่าน้อยใจจริงๆ ;’(

 




ชานยอลลลล พี่คริสของชานยอลน่ารักมากๆเลย แบคฮยอนชอบพี่คริสมากๆเลย><”

“…หรอ

พี่คริสใจดีมากๆเลย ไว้ชานยอลให้พี่คริสมาที่บ้านอีกนะ แบคฮยอนอยากเจอพี่คริสอีก><”

 

มันไม่น่าน้อยใจได้ไงล่ะครับ ….

 




ขนาดพี่คริสกลับไปแล้วไอ้ลูกหมานี่ยังไม่เลิกพูดถึงเลยครับลืมผมจริงๆแล้วละมั้ง L

แล้วชานยอลล่ะ?

ชานยอลทำไมหรอ?

ไม่ชอบชานยอลแล้วหรอ???

 





กรรม

 





ผมถามอะไรออกไปครับเนี่ยยยยยยยยยยยยย =[]=

 




ชอบสิ ชานยอลเป็นที่ 1 ของแบคฮยอนนะ-3-“

 

ไอ้ลูกหมาทำหน้ายู่พร้อมกับเอานิ้วเล็กๆมาจิ้มแก้มผมฮะ

จิ้มอะไรเนี่ย

ทำไมชานยอลต้องทำหน้าหงอยๆด้วยยย

ป่าวนะ…”

ไม่ต้องมาเปล่าเลยแบคฮยอนเห็น ชานยอลงอนแบคฮยอนที่แบคฮยอนชมพี่คริสใช่ไหม??

 




อื้อหือ

 

เป็นชุดเลยครับ -0-

 

 

 

ป่าว…”

โอ๋เอ๋ๆ ไม่งอนนะชานยอลของแบคฮยอน

 

ไอ้ลูกหมาหยิกแก้มผมเล่นไปมาครับ แต่ผมก็ไม่ขัดขืนอะไรหรอกนะ

 

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก..

 

เอาแล้วไงครับ ใจเจ้ากรรมผม มาเต้นอะไรตอนนี้เนี่ย

ชานยอลทำไมใจเต้นแรงอีกแล้วอ่ะ???

 

ไอ้ลูกหมาเลื่อนมือมาวางบนหน้าอกผมอีกแล้วครับ

มันทำให้ผมหายใจติดขัดแบบแปลกๆ

ผมค่อยๆจับมือของเขาออกและฝืนยิ้มบางๆออกมาเพื่อแสดงว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรทั้งๆที่หัวใจผมแทบจะหลุดมากองอยู่ด้านนอกอยู่แล้วครับ =___=;;;

 

วันนี้ต้องรีบนอนนะแบคฮยอน พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าเพราะชานยอลต้องไปทำงานแล้วนะ

อื้ม^^ งั้นไปอาบน้ำนอนดีกว่าเนาะชานยอล

 

ผมพยักหน้ารับไอ้ลูกหมาเบาๆครับ พร้อมกับเดินนำเขาขึ้นห้องนอนไปก่อน

 

 

 

ทำไมผมต้องใจเต้นแรงทุกครั้งที่ไอ้ลูกหมาเข้าใกล้ผม….

ทำไมผมต้องรู้สึกหงุดหงิดตอนนี้เขาพูดถึงพี่คริส….

 

….แล้วความรู้สึกนี้ มันเรียกว่าอะไรกันครับ???...

 

 

 

 

 

 

 

จิ๊บๆๆ

 

กากากา~~ =___=;;;

 

ผมค่อยๆอกตัญญูขึ้นมา

 

ลืมตาน่ะครับ...55555555555555555555555555555555

แป้กป้ะล่ะ!!

 

 

 

=____+;;;;;

 

ผมค่อยๆปรับสายตาของผมให้เข้ากับแสงอาทิตย์ที่แยงตาเข้ามาเหมือนทุกๆวัน ผมลุกขึ้นมาจากเตียงพร้อมกับบิดขี้เกียจครับ ไอ้ลูกหมาก็ยังไม่ตื่นเหมือนเดิมครับ นอนตื่นสายเป็นเด็กๆ แต่ผมก็ชินแล้วแหละถึงแม้จะอยู่ด้วยกันมาแค่ 2 วันก็ตามอ่ะนะ

 

หงิง…”

 

=_=

 

 

 

หลังจากที่ผมและไอ้ลูกหมาอาบน้ำและกินข้าวด้วยกันเสร็จแล้วเรียบร้อย ผมก็พาไอ้ลูกหมาขึ้นรถยนต์ของผมและขับออกจากบ้านไปอย่างไม่รอช้าครับ

อย่างงว่าทำไมไอ้ลูกหมาไม่ค่อยพูดอะไรเลย

 

 

ก็นี่พึ่ง 6 โมงเช้าตายังไม่เปิดเลยครับผม =____=

 

หลังจากขึ้นรถผมมาปั๊บไม่กี่นาทีไอ้ลูกหมาก็สลบไสลไปอีกแล้วล่ะครับ

 

 

 

 

ณ โรงพยาบาล

 

สวัสดีค่ะคุณหมอปาร์ค ^^”

สวัสดีครับคุณซูจอง

ผมหันไปทักทายคุณ จองซูจอง เลขาประจำตัวของผมหลังจากที่เธอทักทายผมก่อน ซึ่งเป็นเรื่องปกติครับ

 

ผมรู้จักคุณจองซูจองมานานพอสมควรแล้วแหละครับ เพราะว่าตั้งแต่ผมได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นนายแพทย์เต็มตัว ก็มีเธอนี่แหละที่คอยช่วยงานผมหลายๆอย่าง ถ้าไม่มีเธอ ผมก็คงแย่เหมือนกันแหละครับ =_=

 

คุณซูจองหันมายิ้มให้ไอ้ลูกหมาของผมเล็กๆพร้อมกับหันมาทางผมและเริ่มถามคำถามครับ

 

นี่คนไข้แบคฮยอนไม่ใช่หรอคะคุณหมอ???

อ๋อคุณหน้าโบเอ้ยๆ คุณแม่ของเขาฝากให้ผมช่วยดูแลเขาเป็นพิเศษน่ะครับ

ผมตอบกลับไปตามความจริง

 

อ๋อ…”

แล้วนี่เช้านี้มีเคสคนไข้ของผมหรือเปล่าครับ??

อ่อดิฉันเช็คแปปนะคะ

 

คุณซูจองหยิบแฟ้มเอกสารขนาดใหญ่ข้างใต้โต๊ะของตัวเองขึ้นมาแล้วเปิดมันดูอย่างตั้งใจ ใบหน้าหวานของเธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

 

วันนี้ตอนเช้าไม่มีคนไข้ของคุณหมอปาร์คนะคะ ^^ ถ้ายังไงมีเคสด่วนฉุกเฉิน เดี๋ยวดิฉันจะแจ้งให้ทราบค่ะ

ขอบคุณครับคุณซูจอง งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ^^”

 

ผมเดินออกมาจากโต๊ะของคุณเลขาของผมพร้อมๆกับไอ้ลูกหมาที่เดินตามผมมาในสภาพที่ยังตื่นไม่เต็มที่

 

 

หลังจากที่ผมเข้ามาในห้องทำงานของผม ไอ้ลูกหมาก็รีบวิ่งดุ๊กๆไปที่โซฟาแล้วรีบล้มตัวลงนอนทันทีครับ

 

ผมมองท่าทางเด็กของเขาพร้อมกับยิ้มออกมาบางๆ

 

 

แล้วทำไมผมต้องยิ้มด้วยครับผมไม่เข้าใจ =___+

 

ผมเดินไปนั่งลงที่โต๊ะทำงานของผม แล้วเริ่มดูประวัติคนไข้ของผมไปเรื่อยๆครับ

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เข้ามาครับ…”

 

แอ๊ด

 

สะเห้ย!! ไอ้จงอิน! มึงมาได้ไงวะ

 

คิมจงอิน เพื่อนสมัยมัธยมของผมเองครับ เราสนิทกันมาก สมัยนั้นผมไปเล่นเกมบ้านมันทุกวันเลยจะบอกให้

จริงๆแล้วในแก๊งผมก็มี ผม จงอิน และเซฮุนอย่าถามว่าผมคบกับเพื่อนตัวเองอย่างเซฮุนได้ยังไง จะบอกว่า ผมก็ไม่รู้เหมือนกันแหละครับ =__=

รู้แค่ผมรักเขามากๆเลย

 

 

แล้วผมจะนึกถึงเซฮุนทำไมอีกล่ะครับเนี่ย

 

กูบินมา…^^”

ไอ้จงอินพูดจากวนตีนพร้อมกับส่งยิ้มกวนๆของมัน ถ้าสาวๆเห็นคงจะละลายกันเป็นแถบๆแล้วแหละครับ

 

แต่ผมกลับคิดว่ามันเป็นรอยยิ้มที่กวนตีนที่สุดในโลก

นี่ผมไม่ได้เจอมันมานานเท่าไหร่แล้วครับเนี่ย พูดไปก็คิดถึงมันเหมือนกัน T^T

 

เออมึงจะมายังไงก็แล้วแต่มึง แต่มึงมาทำไมวะ? งานการมีไม่ทำว่างั้น?

ผมถามออกไปตามความจริงครับจริงๆแล้วไอ้จงอินมันเป็นนายแบบ

 

ผมก็พึ่งเคยเห็นนายแบบที่ดำทมึนแบบนี้อ่ะนะ =_+ #ผิด

 

กูลาออกแล้วว่ะ กูว่าแม่งไม่ใช่ทางกู มึงจะบ้าหรอวะแม่งให้กูไปใส่กางเกงในตัวเดียว แล้วแม่งตัวเล็กโคด มึงคิดดูของกูก็ไม่ใช่เล็กๆแม่งให้กูใส่แบบนั้น ของกูแม่งไม่อึดอัดตายวะสัส…”

 

เป็นชุดเลยครับ

 

 

คือไอ้จงอินมันเป็นแบบนี้แหละครับ ไม่พอใจอะไรก็หงุดหงิดๆ โวยวาย ด่าเขาไปทั่ว แต่ผมชินแล้วล่ะครับ เพราะมันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่มัธยมแล้วแหละ =_=

 

แต่อีเรื่องกางเกงในเล็กนี่ ผมว่าแอบไร้สาระนะ 5555555555555555555555คือแบบ ผมยังไม่เห็นเลยนะว่าของมันใหญ่ตรงไหนอ่ะ แต่สู้ผมไม่ได้แน่นอน…^^

 

มึงใจเย็นๆดิวะ แล้วมึงลาออก มึงจะไปทำไรวะจงอิน?

กูกะว่าจะว่างงานไปซักพักว่ะ แต่ที่กูมาหามึงไม่ใช่กูจะมาขอตังมึงหรือแบบมาพึ่งมึงนะเห้ย

?? อะไรของมึงวะ

 

คือกู…”

 

 

 

หงิง…”

 

เอ่อ

นี่ไม่ใช่เสียงไอ้จงอินนะครับ แต่เป็นเสียงของไอ้ลูกหมาที่นอนอยู่ตรงโซฟาตะหากครับ

 

ชานยอลแบคฮยอนตื่นแล้วนะ ฮ้าว…”

 

ไอ้ลูกหมาค่อยๆลุกขึ้นมาพร้อมกับเดินมาหาผมและบิดขี้เกียจ

 

หิวหรือยังแบคฮยอน รอชานยอลแปปนึงนะขอชานยอลคุยกับเพื่อนก่อน

“…ใครวะมึง

อ๋อ คนไข้น่ะ เขาความจำเสื่อมเพราะถูกรถชน แม่ของเขากับแม่ของกูรู้จักกันเลยแบบฝากเขาให้กูดูแล ทำไมวะ???

 

“…แม่ง น่ารักชิบหายอ่ะ กูชอบ

 

 

 

 

=___+

 

หยุดเลยนะมึง คนนี้ไม่ได้นะเว่ย

 

ผมรีบดักคอไอ้จงอินไว้เลยครับ ผมลืมบอกไปว่า ไอ้จงอินนี่คาสโนว่าตัวพ่อเลย นางแบบดังๆเลยคนนี่ผ่านมันมาหมดแล้วแหละครับ..

อย่าให้มันถูกใจใครนะครับ .. มันไม่ปล่อยไว้แน่ๆ

 

ทำไมวะมึง หวงหรอวะ มึงแม่งขัดกูจริง

 

นอกจากมันจะเป็นคาสโนว่า มันยังขี้บ่นอีกด้วยแหละครับ (เกี่ยวหรอวะ?)

 

คนนี้ไม่ได้เว่ยมึง กูขอร้อง

 

แล้วทำไม ผมต้องรู้สึกไม่พอใจแปลกๆแบบนี้ด้วยครับ

หงิง ชานยอล ใครหรอ??

 

ไอ้ลูกหมาที่ยื่นเงียบอยู่นานเอ่ยปากถามขึ้นครับ เขามองจงอินอย่างงงๆพร้อมกับเอียงคอด้วยความสงสัยอย่างน่ารัก

อ๋อเพื่อนชานยอลเอง ชื่อจงอินนะแบคฮยอน

 

 

ผมหันไปยิ้มให้ไอ้ลูกหมาบางๆพร้อมกับแนะนำไอ้จงอินให้ไอ้ลูกหมารู้จัก

แบคฮยอน ชื่อน่ารักจังเลยครับ

 

 

ฮิๆๆ จงอินก็ชื่อน่ารักเหมือนกัน แต่ทำไมจงอินดำจังเลยอ่า *0*”

 

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ผมชอบในความตรงของไอ้ลูกหมาจริงๆเลยครับ

 

“….ถึงจะดำ…. แต่ก็หล่อนะครับ *^*”

 

ไอ้นี่แม่งหลงตัวเองสัส -___-

 

ผมหันไปมองจงอินด้วยแววตาเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด แต่ไอ้จงอินทำเหมือนมองไม่เห็นผมครับ เพราะมันเอาแต่มองไอ้ลูกหมาตาเยิ้มซะขนาดนั้น..

 

-_-+

 

 

 

ผมไม่อยากจะปล่อยจงอินให้อยู่กับแบคฮยอนนานๆหรอกครับ ผมเลยรีบๆไล่ให้มันไสหัวออกไปจากห้องทำงานของผมซักทีก่อนที่จะพาไอ้ลูกหมาของผมไปกินข้าวก่อนที่เขาจะบ่นง้องแง้งๆ ว่าหิวอ่ะนะ

 

ถ้าไม่ติดว่า

 

ฮ่าๆๆ จงอินน่ารักจังเลยอ่ะ

 

-*- ใครใช้ให้มึงมาไม่ทราบครับคุณคิมจงอิน

ตอนนี้ผมกำลังเดินตามหลังคนสองคนคนนึงคือเพื่อนบังเกิดเกล้าของผม อีกคนคือคนไข้บังเกิดเกล้าของผม….

หัวเราะมีความสุขกันจริ๊ง

 

ทิ้งให้ผมเดินตามต้อยๆ ผมไม่ใช่คนใช้หรืออะไรนะเห้ย ! ผมเป็นถึงคุณหมอสุดหล่อ นี่มึงให้ผมมาเดินตามอย่างเงี้ย รู้ไหมว่ากูเฟลนะเว่ยครับ! (?)

 

แบคฮยอนน่ารักกว่าจงอินนี่อีกนะ ^^”

 

จงอินนี่

 

กล้าพูดนะมึงอ่ะ … =_=

 

 

ไอ้จงอินพูดพร้อมกับเอามือดำๆของมันมาขยี้หัวไอ้ลูกหมาของผมจนฟูฟ่อง แต่ไอ้ลูกหมาของผมกลับไม่ว่าอะไรซักอย่าง แถมยังยิ้มหวานให้ไอ้จงอินนี่เอ้ย! ไอ้กัมจงเพื่อนผมอีกตะหากครับ

แล้วทำไมผมต้องไม่พอใจด้วยวะเนี่ย! ผมเริ่มไม่เข้าใจตัวเองแล้วครับ

 

นี่ๆ แบคฮยอนตกลงจะกินอะไร ชานยอลเดินตามมานานแล้วนะ ชานยอลเบื่อ

 

ผมทำอะไรของผมครับ

 

แก้มพองลม ท่าทางเหมือนเด็กเอาแต่ใจแบบนี้ ไม่ใช่ผมเลยซักนิดครับ

ผมเหล่มองไปที่จงอินเล็กน้อยๆ เลยทำให้ผมแอบเห็นว่าไอ้จงอินก็หัวเราะกับท่าทางแบบนี้ของผมเหมือนกับครับ ผมว่ามันคงดูออกอ่ะนะว่าผมไม่พอใจ มันไม่ได้โง่เหมือนหน้ามันซักหน่อย (หืม)

 

จงอินนี่อยากกินอะไรล่ะ แบคฮยอนตามใจจงอินนี่เลย ^^”

ไอ้ลูกหมาของผม หันไปถามไอ้จงอินนี่ของมัน.. จะอ้วกครับ

 

จงอินนี่ตามใจแบคฮยอนอาเหมือนกัน^^”

ไอ้จงอินเอามือไปหยิกแก้มไอ้ลูกหมาของผมเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว

 

ไปกินกันสองคนเลยไป ชานยอลไปกินข้าวคนเดียวแล้ว…”

 

ผมพูดพร้อมกับเดินสะบัดตูดหนีออกมานี่ผมทำอะไรลงไปครับเนี่ย!!

 

 

 

-------------------------------------------------------------------------

วันนี้มาอัพฟิคต้อนรับทีเซอร์เลยค่ะ 555555555555555 หลังจากที่เมื่อวานงุงงงมากเพราะตื่นมาก็เจอรูปเด็กดาวขึ้นมาซะแล้ว
ตอนแรกนึกว่ารูปถ่ายบัตรประชาชนมันอ่ะ #ผิด
ดูๆไป อ้าวเห้ย! รูปทีเซอร์ 55555555555555555555555
คือตกใจและดีใจและประหลาดใจมาก -___-
มันมีปริศนา lone wolf ด้วยนะ
คือจะบอกว่าเมื่อวานไรต์นั่งแกะปริศนากับเพื่อนเล่น 55555555
เอ็กโซกำลังสอนให้เราเป็นโคนันค่ะ --+

เวิ่นเยอะมากเลยไม่ได้เกี่ยวกับฟิคเล๊ย5555555555555555555555
ยังไงฝากฟิคด้วยนะคะ :D

ขอบคุณมากๆๆๆ

น้ำแข็ง-.

 

 

 

 

 

 

 

 

:) Shalunla

70 ความคิดเห็น

  1. #55 PKUNG (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 02:13
    เฮียอู๋โผล่มาก็ขอซะดื้อๆเลยนะ จงอินก็ออกมาเเล้ว ชายปาร์คเราจะได้หึงรอบวงไหมมาดูกันต่อไป 555
    #55
    0
  2. #38 mo.morning (@momorning) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 23:56
    แบคสนใจยอลหน่อยดิ

    ยอลงอนแล้วนะ
    #38
    0
  3. #37 pinpin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 19:38
    ชายปาร์คหึงได้มุ้งมิ้งมากกกกก 55555
    #37
    0
  4. #36 bbAek (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 16:35
    ว๊ายยยยยยยยยย ชานหึงแบคอ่อ 5555555555



    น่ารักอ่ะ
    #36
    0
  5. #35 Chammy" (@ringrangrung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 10:41
    ชานหึงแบคอะ น่ารักมากๆๆๆๆๆ
    #35
    0