นิยาย[exo]- weird patient❤

ตอนที่ 5 : weird patient❤ - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 พ.ค. 56

 


weird patient-3

 

 

  


ตายแล้วครับ
ผมพูดอะไรของผมออกไปเนี่ย =___=

 

 

คนของผมไม่ให้น่ะครับ

 






แล้วไอ้ลูกหมานั่นมันเป็นของผมตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ยครับ โฮฮฮฮ ผมเริ่มสับสนแล้วนะ TT^TT

   หลังจากที่ผมพูดอย่างนั้นออกไปแล้วน้องโซยอนก็ทำหน้าเหวอแล้วเดินออกไปโดยไม่ตื๊อผมอีกครับ

 





ส่วนไอ้ลูกหมา

 





ชานยอล! ใครคือคนของชานยอลอ่ะ??? แบคฮยอนอยากรู้ๆๆ

ไอ้ลูกหมาเอาแต่เขย่าแขนผมครับ พร้อมกับทำแก้มป่องใส่ผม แค่ผมมองก็รู้แล้วครับว่าเขาไม่พอใจ..

 






หรือเขาหึงผม???

 

ไม่ใช่หรอก -__- เขาคงแค่หวงผมมากกว่า ฮ่า

 






ไป แบคฮยอน เรากลับบ้านกันเถอะนะ ^^”

ผมเลี่ยงที่จะตอบคำถามเขาครับ ฮ่า ผมยื่นมือไปจับมือเขาและจูงเขาไปขึ้นรถเพื่อที่จะกลับบ้าน เพราะเราเดินไปเดินมากันในห้าง

 

จนลืมเวลาว่าตอนนี้เกือบจะสองทุ่มแล้วครับ =0=

 

แต่ไอ้ลูกหมานี่ยังคึกไม่รู้จักเหนื่อยอยู่เลยครับ ยังดีนะเนี่ยทีพรุ่งนี้ผมยังไม่ต้องไปทำงานเลยตื่นสายได้

ชิส์ กลับก็กลับ

 

ไอ้ลูกหมาเชิ่ดหน้าใส่ผมฮะ

ฮ่าๆๆ ผมว่าเขาอยากเที่ยวต่อนะ แต่ผมไม่ไหวแล้วแหละ .__. ขอโทษนะไอ้ลูกหมา

 

 

 

 

 

 

   ตอนนี้พวกเราก็อยู่ที่บ้านกันแล้วครับ เร็วใช่ไหมล่ะ คือจริงๆผมง่วงด้วยแหละวันนี้ อยากจะนอนเร็วๆ แต่ไอ้ลูกหมาข้างๆผมนี่ยังตาสว่างอยู่เลยครับ สงสัยจะยาว

เหมือนเมื่อเช้าครับที่ผมอาบน้ำก่อนแบคฮยอน แต่ว่าครั้งนี้ยังดีที่เขาไม่มาเปิดประตูห้องน้ำสุ่มสี่สุ่มห้าแบบเมื่อเช้าผมเลยสบายใจขึ้นมาหน่อยฮ่าๆ

 

หลังจากที่ผมอาบน้ำเสร็จเพราะก็ประจำโต๊ะทำงานในห้องนอนของผมเลยครับ

 

คือวันหยุดของผมก็เป็นธรรมดาที่ผมจะมีงานติดมาทำบ้าน จริงๆปกติแล้วผมจะทำมันเสร็จไปตั้งแต่ตอนกลางวันแล้วแหละครับ แต่นี่เป็นเพราะว่าผมพาแบคฮยอนออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกทั้งวัน เลยต้องมารวบยอดทำงานเอาตอนกลางคืนนี่แหละครับ

 

ไอ้ลูกหมาค่อยๆเดินออกมาจากห้องน้ำ ผมของเขายังเปียกอยู่เลยครับ

 

ทำไมไม่เช็ดให้แห้งน้า เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอกไอ้ลูกหมา

 

ผมเดินไปคว้าผ้าขนหนูผืนเล็กๆ และจับให้ไอ้ลูกหมานั่งบนเตียงข้างหน้าผม และผมก็ค่อยๆเช็ดผมให้เขาเบาๆครับ

 

ทำไมพี่ผู้หญิงคนนั้นต้องมาขอเบอร์ชานยอลด้วยอ่ะ??แบคฮยอนไม่ชอบเลยนะ

 

 

พี่ผู้หญิงคนนั้น???

 

อ๋อ คงเป็นน้องโซยอนเมื่อตอนกลางวันสินะครับ

ไอ้ลูกหมานี่ยังฝังใจอยู่เลยหรอเนี่ย ฮ่าๆๆ

 

เพราะชานยอลหล่อไง

 

ผมตอบออกไปตามความจริงครับ ฮ่าๆ ก็มันจริงไหมล่ะ ผมทั้งหล่อทั้งสูงทั้งเก่งทั้งหุ่นดีขนาดนี้เป็นธรรมดาแหละที่มีคนมาชอบผมเยอะ

 

แต่ก็อย่างที่บอกไว้แหละครับ ว่าผมยังไม่พร้อมจะคบกับใครจริงจังซักที ผมเลยไม่เลือกใครเลยซักคน

 

รวมถึงเซฮุนด้วย

 

เอ้อ ช่างมันเหอะครับ ผมว่าวันนี้ผมนึกถึงเซฮุนมากเกินไปแล้วแหละ ฮ่าๆๆ

ชานยอลห้ามให้เบอร์ใครเลยนะ -3-“

ทำไมล่ะแบคฮยอน???

ก็แบคฮยอนไม่ชอบอ่ะ ชานยอลห้ามเลยนะ

ฮ่าๆ ทำไมแบคฮยอนไม่ชอบล่ะ?

ช่างมันเถอะชานยอล-3-“

 

ผมไม่ติ๊อถามไอ้ลูกหมาต่อหรอกครับ เพราะผมต้องรีบเช็ดผมเขาให้แห้งจะได้ทำงานของผมซักที ไม่งั้นคืนนี้ไม่เสร็จแน่ๆ  ผมกะว่าจะสะสางงานให้เสร็จภายในคืนนี้ครับเพราะพรุ่งนี้ผมจะได้พักผ่อนเต็มที่ๆ อีกอย่างเผื่อไอ้ลูกหมาอยากไปไหน จะได้พาไปสะดวกๆหน่อยไม่ต้องมีงานอะไรค้างคา

 

ผมรอบคอบไหมล่ะครับ ^^

 

 

 





หลังจากที่ผมเช็ดผมของไอ้ลูกหมาเสร็จแล้ว ผมก็เดินมานั่งที่หน้าโน๊ตบุ๊คของผมแล้วเปิดมันออกมาพร้อมกับเปิดไฟล์งานที่ผมทำค้างไว้จากวันหยุดครั้งก่อนครับ

คือผมจำเป็นมากๆ ที่จะต้องทำงานในส่วนที่เหลือให้เสร็จภายในวันนี้อะไรประมาณนั้นน่ะครับ

งานของผมก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอกแค่อัพเดทประวัติคนไข้ของผมเท่านั้นเองครับ

 

 




ผมค่อยๆทำงานในส่วนที่เหลือไปเรื่อยๆครับ

ส่วนไอ้ลูกหมาหายไปไหนของเขาก็ไม่รู้ แต่เขาคงอยู่ในตัวบ้านนี่แหละ คงเล่นอยู่ที่ไหนสักแห่ง เขาคงไม่ทำอะไรพิเรนๆหรอกนะครับ ฮะๆ

 

ย่าห์

 

อยู่ดีๆผมก็ปวดท้องกะทันหัน ข้าศึกโจมตีผมซะแล้วครับ ._. (แล้วจะมาโจมตีอะไรตอนนี้เนี่ย!)

งานจ๋า เดี๋ยวพ่อมาทำต่อนะลูก ขอพ่อไปปลดทุกข์ก่อนนะ จิ๊บๆ -3-

 

 

 

 





‘special Baekhyun

 

ผมเบื่อมากเลยฮะ

อยู่แต่ในห้องนอนไม่มีอะไรทำเลยฮะ ชานยอลก็เอาแต่ทำงานไม่สนผมเลย ฮึ่ยๆๆ

ผมเลยเลือกที่จะเดินลงมาข้างล่าง และก็นั่งๆเดินๆนอนๆ อยู่แถวๆนั้นแหละครับ

 

แต่ตอนนี้ผมเริ่มง่วงแล้วสิ z0z

 

ผมว่าถึงเวลาแล้วสินะที่ผมจะเดินขึ้นห้องนอนไปนอนซักที

 

 

 

ตอนนี้ผมก็อยู่บนห้องนอนแล้วครับผมเห็นว่าโน๊ตบุ๊คของชานยอลเปิดค้างไว้อยู่

แต่ชานยอลอยู่ในห้องน้ำฮะ

 

ว้าเปลืองไฟชะมัดเลยฮะ ใช้เสร็จแล้วก็ไม่ยอมปิด ทำไมชานยอลสิ้นเปลืองขนาดนี้เนี่ย บุ่ยๆๆ -3-

 

ผมเดินไปที่หน้าโน๊ตบุ๊คของชานยอลฮะ แต่ ตัวอักษรเยอะแยะเต็มหน้าจอไปหมดเลย

ว้า

 

ช่างมันเหอะฮะ คงไม่ได้สำคัญอะไรมาก งั้นผมปิดดีกว่า ฮิฮิฮิ

 

 

‘End Special Baekhyun

 

 

 

 

 

ตอนนี้ผมก็ปลดทุกข์เสร็จแล้วครับ

 

 

หะ เห้ย!!!!!

 

 





ผมเดินไปที่หน้าจอโน๊ตบุ๊คของผม แต่ก็พบแต่ความว่างเปล่าครับ

 

ดำมืดไปหมด

 

 

….

 

 

…..

 

……

 







แล้วงานของผมล่ะ!!!!!!!!!

 



ชิบหายละ

 

ผมรีบเดินไปเปิดโน๊ตบุ๊คของผมขึ้นมาอีกครั้งครับ ผมคลิกเข้าไปที่ไฟล์งานของผม เผื่อว่างานส่วนที่เหลือที่ผมพึ่งทำไปมันอาจจะเซฟไว้ให้โดยอัติโนมัติ แต่

 

หายไปไหนหมดวะ T^T

 

งานส่วนที่ผมพึ่งทำไป มันหายไปแบบไม่เหลืออะไรไว้ให้ผมชื่นชมเลยครับ --* เวรละ

 

ชานยอลเป็นอะไรหรอ ทำไมดูลนลานจัง

ไอ้ลูกหมาครับ เขาเดินเข้ามาพร้อมกับมองผมตาโตด้วยความสงสัย

งานของชานยอล หายไปหมดเลยแบคฮยอน

ที่อยู่ในจอหรือเปล่าชานยอล??

ใช่ๆ

อ๋อ…”

?

แบคฮยอนพึ่งปิดไปเมื่อกี้เองเห็นว่าชานยอลเปิดค้างไว้แบคฮยอนกลัวเปลืองไฟ -3-“

 ไอ้ลูกหมาทำหน้ายู่ใส่ผมครับ

 

แต่

 

โว้ยยยยยยยยยยยยยย!!

 

ทำไมทำงี้อ่ะแบคฮยอน!! ทำไมไม่ถามชานยอลก่อน!!”

ผมจับไหล่บางของไอ้ลูกหมาพร้อมกับเขย่าตัวเขาครับ

อารมณ์ผมตอนนี้ ผมหงุดหงิดมากที่ต้องมาเริ่มทำงานในส่วนที่เหลือใหม่ คือมันไม่ใช่น้อยๆนะ และที่ผมทำไปมันก็ใกล้จะเสร็จแล้ว แต่นี่ ผมต้องมาเริ่มใหม่!!

 

ชานยอล เสียงดังใส่แบคฮยอนทำไม L

โว้ย!! แม่งเอ๊ย!”

ผมปล่อยมือจากไหล่ของแบคฮยอนและหันไปสบถกับตัวเอง

 

คือถ้าโน๊ตบุ๊คมันดับเองหรืออะไรผมคงไม่หงุดหงิดขนาดนี้หรอกครับ แต่นี่ ไอ้ลูกหมาเล่นอะไรไม่คิดจะถามผมก่อนเลย

ฮึกแบคฮยอนไม่ได้ฮึก ไม่ได้ตั้งใจซักหน่อย…”

ไอ้ลูกหมาเริ่มร้องไห้ออกมาเบาๆ ทำให้ผมต้องหันไปดูเขาครับ

ไอ้ลูกหมายกแขนของตัวเองขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่ประปรายอยู่บนใบหน้าหวานออก

 

ผม..ผมไม่ได้ตั้งใจจะตะโกนใส่เขานะ คือมันแค่อารมณ์ชั่ววูบ

 

แต่ทำไม ผมถึงไม่อยากเห็นน้ำตาของเขาเลยครับ

ทำไมผมถึงรู้สึกแย่ที่เห็นว่าเขากำลังร้องไห้

 







แบคฮยอน ชานยอลไม่ได้ตั้งใจนะๆชานยอลขอโทษๆ

ผมดึงแบคฮยอนเข้ามากอดพร้อมกับลูบหลังของเขาไปมา

 

เขายังคงไม่หยุดร้องไห้ครับ

 

ฮึก ชานยอลใจร้าย …”

….

 

ชานยอลขอโทษนะแบคฮยอน ไม่เอานะไม่ร้องไห้นะ เดี๋ยวชานยอลค่อยทำงานใหม่ก็ได้…”

ผมคลายอ้อมกอดออกและค่อยๆใช้มือเช็ดน้ำตาให้กับไอ้ลูกหมาเบาๆครับ

 

“…ชานยอลไม่โกรธแบคฮยอนใช่ไหม?? ไอ้ลูกหมาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผมครับ

 

แค่เห็นน้ำตาของเขา

 





คิดว่าผมจะโกรธเขาลงหรอครับ?...





ไม่ ชานยอลไม่โกรธแบคฮยอนเลยนะ ^^ ไปนอนซะนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีแรงเล่นนะแบคฮยอน

ผมใช้มือยีหัวกลมๆของไอ้ลูกหมาเบาๆก่อนที่จะจูงมือเขาไปนอนบนเตียง

แล้วชานยอลไม่นอนหรอ??

เดี๋ยวชานยอลขอทำงานให้เสร็จก่อนนะ แล้วเดี๋ยวชานยอลจะมานอนด้วย แบคฮยอนนอนไปก่อนเลยนะไม่ต้องรอชานยอล…”

ไอ้ลูกหมาพยักหน้ารับผมเบาๆก่อนที่จะค่อยๆหลับตาลงและเข้าสู่ห้วงนิทราในที่สุดด้วยความอ่อนเพลีย

 

 

 

 

ฝันดีนะ ไอ้ลูกหมาของฉัน…”

 

 

 

 

 











….จิ๊บๆ….

 

กา กา กา~~~~

 

=_+ เช้าแล้วหรอครับเนี่ย ทำไมผมรู้สึกว่า ผมนอนไปได้แปปเดียวเอง z0z

 

จะไม่ให้รู้สึกได้ยังไงล่ะครับ ก็เมื่อคืนผมต้องมานั่งทำงานส่วนที่เหลือของผม กว่าจะเสร็จก็ปาไปตีสามโน่น =__=;; เอาซะผมไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันเลยทีเดียวครับ

ส่วนไอ้ลูกหมาก็นอนแบบไม่รู้เรื่องเลยครับ ฮ่า หัวถึงหมอนปั๊บก็หลับปุ๊บเลย เขาเหมือนเด็กจริงๆครับ

 

เอาจริงๆผมเกือบลืมไปแล้วนะว่าไอ้ลูกหมาสมองเสื่อมอยู่ -3-

 

สำหรับวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของการพักผ่อนของผมครับ พรุ่งนี้ผมก็ต้องไปทำงานตามปกติแล้ว ส่วนไอ้ลูกหมาผมก็คงต้องเอาเขาไปด้วยนั่นแหละ ทิ้งอยู่บ้านคนเดียวสงสัยจะไม่ดี

 

หงิง…”

 

เสียงนี่

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเสียงใครนะครับ ฮะๆๆ

หงิงๆ…”

 

ผมหันไปมองที่ไอ้ลูกหมาที่กำลังนอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว ….

เวลานอนไอ้ลูกหมานี่ดูสงบเสงี่ยมมากเลยนะครับ ฮ่าๆๆ แต่ก็เหมือนเด็กๆอยู่ดี จมูกรั้นๆนั้นช่วยทำให้หน้าของเขาน่ารักยิ่งขึ้น

เอ๊ะ

 

ตั้งแต่ผมเจอไอ้ลูกหมานี่ ผมชมว่าเขาน่ารักไปกี่ครั้งแล้วครับเนี่ย -0-

อ้าว….ชานยอล ตื่นเร็วจังเลย

ไอ้ลูกหมาตื่นแล้วครับ เขาหันมามองผมพร้อมกับหยีตาเพื่อปรับกับแสงที่ส่องเข้ามากระทบ ผมยิ้มให้เขาบางๆ พร้อมกับยีหัวของเขาจนจากที่ยุ่งแล้วก็ยุ่งเข้าไปใหญ่

พรุ่งนี้ชานยอลต้องไปทำงานแล้วนะ วันนี้แบคฮยอนอยากไปไหนล่ะ?

แบคฮยอนไม่อยากไปไหน แบคฮยอนอยากอยู่บ้าน

ไอ้ลูกหมาทำหน้ามุ่ยเหมือนเด็กๆพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

โอเค งั้นวันนี้อยู่บ้านแล้วกันเนาะ ^^”

 

 






หลังจากที่เราสองคนทำการตกลงกันเรียบร้อยแล้วว่าวันนี้จะไม่ออกไปไหน ผมกับไอ้ลูกหมาก็ผลัดกันอาบน้ำแบบทุกทีครับ แต่ครั้งนี้แค่เปลี่ยนเป็นไอ้ลูกหมาอาบก่อนผมบ้างเท่านั้นเอง

 

….เราสองคนใช้เวลาอาบน้ำกันไม่นานมากเพื่อที่จะได้มีเวลาทำอะไรอย่างอื่นเยอะๆในเวลาหนึ่งวันเต็มๆนี้ครับ

 

 

ตอนนี้เราสองคนก็อยู่บนโต๊ะอาหารของบ้านผมแล้วฮะ จะบอกว่าไงดีอ่ะ…. คือ ข้าวที่ผมทำให้ไอ้ลูกหมากินก็ยังคงเป็นไข่เจียวเหมือนเดิม ฮ่าๆๆๆ เป็นเพราะผมชอบทำหรือไอ้ลูกหมาชอบกินก็ไม่รู้ (หรือแกทำอย่างอื่นไม่เป็น?)

 

ไอ้ลูกหมาเริ่มจะจับช้อนได้คล่องขึ้นแล้วครับ เลยทำให้เขากินข้าวเร็วกว่าวันแรกที่เข้ามาอยู่บ้านผมมากเลยครับ

แต่เรื่องความเลอะเทอะ

ผมว่ายังเหมือนเดิมนะ =___=;;

 

กินเลอะอีกแล้วนะแบคฮยอนอ่า

ผมเอื้อมมือไปเช็ดซอสที่ริมฝีปากของแบคฮยอน กินเป็นเด็กๆอีกแล้วครับ ไม่ต่างจากตอนที่ผมพาเขาไปกินพิซซ่าเลย -0-

“-3-“

ไอ้ลูกหมาไม่ตอบอะไรกลับมาครับแต่กลับทำปากยู่ๆใส่ผม

 

เขาคงไม่รู้หรอกนะ ว่าเวลาเขาทำหน้าแบบนี้ มันน่ารักมากขนาดไหนน่ะ

 

ชานยอลๆๆ แบคฮยอนอยากดูทีวี

งั้น เราไปนั่งดูทีวีกันเนาะแบคฮยอน ^^”

ผมลุกขึ้นไปจูงมือของแบคฮยอนไปที่ห้องนั่งเล่นพร้อมกับเปิดทีวีและเปลี่ยนเป็นช่องที่ตอนนี้กำลังฉายซีรี่ย์อยู่ครับ

 

 

เราสองคนดูทีวีไปเรื่อยๆ

 

จนถึง….

 

ชานยอลเขาทำอะไรกันน่ะ???

“…”

 

ผมมองไปที่จอทีวีก็เห็นว่าพระเอกกำลังประคองใบหน้าของนางเอกเข้ามา และค่อยๆประกบปากลงไปบนริมฝีปากบางของนางเอก

 

=[]=

 

เขาเอาปากชนกันทำไมอ่ะ???

อะเอ่อเขาจูบกันน่ะแบคฮยอน

แล้วทำไมเขาต้องจูบกันอ่ะ

ก็เพราะเขารักกันไง

อ๋อ….”

อ่าห๊ะ…”

แบคฮยอนอยากลองจูบอ่ะ ^^”

 

อ๋อ….

 

 

หะห๊ะ!!!!

 

ไม่ได้นะแบคฮยอน

ทำไมล่ะ?

ไอ้ลูกหมาเอียงหัวเล็กน้อยพร้อมกับทำตาโตเชิงสงสัย

ก็จูบเนี่ยเขาไว้ทำกับคนที่เรารักไม่ใช่ว่าจะจูบใครก็ได้นะแบคฮยอน

หรอ…”

ช่าย ^^…”

งั้นแบคฮยอนก็จูบชานยอลได้อ่ะดิ

ห๊ะ….”

 

 

ผมทำหน้าตกใจสุดขีด ไอ้ลูกหมาต้องการสื่ออะไรผมฮะ

 

แต่ยังไม่ทันที่ผมจะหลุดพ้นจากความตกใจจากคำพูดของเขาเมื่อสักครู่นี้ ไอ้ลูกหมาก็ค่อยๆเอามือมาจับหน้าผม และเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ๆผมเรื่อยๆ จนผมสามารถรับรู้ลมหายใจของเขา

 

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก….

 

อะเอ่อเสียงหัวใจของผมเองแหละครับ

บะแบคฮยอน อ อุ๊บ…”

 

ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดไอ้ลูกหมาก็ปิดปากผมด้วยริมฝีปากบางของเขาทันทีครับ ไอ้ลูกหมาค้างริมฝีปากของตัวเองไว้แบบนั้นโดยไม่ได้จูบผมแบบลุกล้ำอะไรมาก

เขาจูบผมเป็นเวลานาน เขาจึงค่อยๆเลื่อนหน้าออกมา และยิ้มจนตาหยีให้ผม

..

 

….

 

……

 

……..

งั้นแบคฮยอนก็จูบชานยอลได้ ^^”

“…”

เพราะแบคฮยอนรักชานยอลไง



 

-------------------------------------------------------------
 

ไรต์เตอร์อิสคัมแบค!!!5555555555555555555555
กลับมาแล้วน้าหลังจากหายไปเป็นเวลานาน =____+ หวังว่ารีดเดอร์คงยังไม่ลืมฟิคเรื่องนี้กับอีกเรื่องของไรต์นะ55555555555555
คือแบบ มันอัดอั้นตันใจ พูดไม่ออก บอกไม่ถูก น้ำตาไหลออกมาสายรุ้งอ่ะ TT^TT คือ เราอยากอัพฟิคมาก
แต่ช่วงนี้ตันประหลาดๆ 555555555555 อาจเป็นเพราะว่ายังมึนๆงงๆเพราะพึ่งกลับมาจากทะเลก็เป็นได้
ยังไงก็
อย่าพึ่ง
ลืม
ฟิค
เรื่อง
นี้
กัน
นะ
คะ
คิ
คิ
คิ
.
.
.
.
.

น้ำแข็ง <3

ปล. กลับมาจากทะเล เวิ่นซะเยอะ =____+ แอมโซซอรี่

 

 

:) Shalunla

70 ความคิดเห็น

  1. #65 Chanbaek (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 16:21
    โอ้ยยย ฟินนนนนน

    น่ารักมากอ้ะนังแบค เขินง้ะจริง>\\\
    #65
    0
  2. #64 JU_N' JOY (@kanlayarat-990) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 20:50
    อ๊ากบยอนน่ารักงุงิๆ
    #64
    0
  3. #54 PKUNG (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 02:10
    อย่าโกรธบยอนนานเลยชายปาร์ค บยอนเป็นเด็กน้อยที่น่าตีจริงๆ มาให้จับตีก้นซะดีๆนะ
    #54
    0
  4. #33 tannii (@banthita24) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 03:03
    เขินจ้าเขินนนน >< อร๊ายยยยยยยยย 
    #33
    0
  5. #32 mo.morning (@momorning) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 00:43
    อ๊ายยยยยยยย

    เขินแทนหยอยเลย
    #32
    0
  6. #31 pinpin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 16:26
    หมาแบคน่ารักมากอ่ะ ><

    เขินแทนหยอยมัน > #31
    0
  7. #30 byng (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 21:31
    คุ้มมากกับการรอ ฟินง่ะ โอ๊ยยยยยย เขิลแทนอิปาร์ค >///<



    #30
    0
  8. #29 baimon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 20:52
    น่ารักกก โอ้ยยยย

    สมกับที้รอคอย น่ารักไม่ไหสแล้ว

    อีหมาใสซื่อมากอะะะ กร๊าซซซ T////T

    ไรท์เค้าจะเอาอีกกก ต่อต่อต่อ
    #29
    0