[Fin] llSFll Devil's Love (SJ , SNSD)

ตอนที่ 8 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 938
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 มิ.ย. 56


Devil’s Love 6 : ข้ออ้าง

 

 

“อ๊ะ พี่เจส เดี๋ยวสิ”

มือบางจะคว้าลูกบิดเพื่อเปิดประตูออกแต่ก็ช้ากว่าคนที่กดล็อกมันแล้วยืนขวางบังประตูไว้ ยุนอามองหน้าร่างสูงอย่างเคืองใจพลางส่งเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจ แต่คยูฮยอนทำเป็นไม่สนใจสวมกอดร่างบางไว้แน่น

“คิดถึงจัง”

เสียงพึมพำของชายหนุ่มที่ข้างหูทำให้รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าสวยโดยไม่รู้ตัว เธอปล่อยให้เขากอดอยู่นานจนกระทั่งรู้สึกว่าจมูกโด่งเริ่มระรานลำคอขาวของตัวเองจึงออกแรงผลักอกเขาออกเบาๆพลางทำแก้มป่องอย่างน่ารัก

“ฮึ่ย เหม็นเหงื่ออ่ะ”

“อ้าวแล้วที่นั่งอยู่เมื่อกี้ไม่เหม็นรึไง ขนาบสองข้างเลยนะนั่น ทั้งพี่ซีวอน พี่ฮีชอล”

คยูฮยอนหมั่นไส้เล็กๆหยิกเข้าที่แก้มป่องๆนั่นอย่างมันเขี้ยว หญิงสาวปัดมือเขาออก แต่มือหนาคว้าแขนเธอพาเดินไปยังโซฟาที่ตั้งอยู่มุมห้อง เขานั่งลงก่อนแล้วรั้งร่างบางให้นั่งลงบนตัก สองแขนโอบรอบเอวไว้หลวมๆ ยุนอาก็ยอมทำตามอย่างว่าง่ายเพราะรู้ว่าสถานการณ์นี้เขาเป็นต่อเธออยู่หลายขุม แขนเรียวเผลอโอบรอบคอเขาเพื่อพยุงตัวไว้ คยูฮยอนอมยิ้มอย่างพอใจ

“พี่เจสบอกให้เราคุยกันให้รู้เรื่อง คุยเรื่องอะไรคะ”

“ทำไมยุนไม่รับโทรศัพท์พี่”

“ก็ไม่อยากรับ” เสียงอ้อมแอ้มเอ่ยตอบ ดวงหน้าเรียวเบือนหนีหลบสายตาคมที่จ้องเธออยู่ไม่วางตา

“แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์พี่ซีวอนล่ะ”

ชายหนุ่มจับคางมนให้หันมามองหน้าเขา เพียงเพราะอยากเห็นแววตาของเธอเวลาที่ตอบคำถามเขาก็เท่านั้น

“นั่นมันเรื่องของยุน”

คำตอบแบบขอไปทีกับสายตาที่หลุบต่ำลงของยุนอายิ่งทำให้เขารู้สึกแปลกๆ ใจชื้นขึ้นเป็นกองจนอดไม่ไหวขโมยหอมแก้มเนียนไปฟอดใหญ่ซึ่งก็คุ้มกับที่ถูกตีที่ต้นแขนจนเป็นรอยแดง ยุนอาแจกค้อนให้วงใหญ่เมื่อเห็นเขายังยิ้มกว้าง

คยูฮยอนขยับตัวนิดหน่อยเพื่อหยิบอะไรบางอย่างจากกระเป๋ากางเกงแล้วยื่นให้คนบนตักที่มองมันอย่างสงสัย

“อะไรคะ”

“พี่ให้ยุนเป็นคนลบรูปพวกนั้นทิ้ง เอาสิ”

ยุนอาหยิบโทรศัพท์ของเขามากดดูรูปที่เขาว่า รูปที่เขาเคยส่งให้เธอ มันก็มีแค่ไม่กี่รูป คิ้วเรียวขมวดขึ้นพร้อมกับดวงตากลมโตมองหน้าเขาอย่างจะค้นหาความจริงบางอย่าง

“มีอะไร ฮึ”

“แล้วคลิปล่ะ” เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นเบาๆ แก้มเนียนขึ้นสีระเรื่อเมื่อนึกถึงคลิปนั่นพลางหันมองไปทางอื่นเพื่อซ่อนความเขินอาย

“ไม่มี”

ร่างบางหันควับกับมาจ้องหน้าคนที่ปฏิเสธอย่างประหลาดใจ

“ก็ยุนลบมันทิ้งไปแล้วไม่ใช่เหรอ”

ยุนอาพยักหน้าทั้งที่ยังครุ่นคิดถึงตอนนั้น

“ก็พี่บอกยุนว่าเก็บไฟล์ไว้แล้วนี่นา”

“อะไรกันยัยเหม่ง นี่ เธอเชื่อด้วยเหรอ หึหึ”  

ริมฝีปากบางเม้มแน่นเมื่อถูกเขาหัวเราะล้อเลียน

 “ที่โรงแรมนั่น มันจะมีอุปกรณ์อะไรครบขนาดนั้น” นิ้วเรียวม้วนปลายผมของหญิงสาวเล่น รอยยิ้มยังระบายอยู่เต็มใบหน้าหล่อ

“ก็นั่นมันกล้องของพี่ไม่ใช่เหรอ” คยูฮยอนส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจกับคนตัวเล็กที่ยังหาเรื่องเขาไม่หยุด ดูท่าแล้วยุนอาคงจะคิดแบบที่เขาคิดไว้จริงๆ 

“นี่ ยุนคงจะจำอะไรไม่ได้เลยสินะ”

“ใครว่ายุนจำอะไรไม่ได้ เรื่องวันนั้นยุนจำฝังใจเลยนะจะบอกให้”

“ถึงว่าล่ะ” ตาคมมองหน้าเธออย่างน้อยใจ “ยุนถึงได้เกลียดพี่”

น้ำเสียงทุ้มเศร้าๆทำเอายุนอาต้องก้มหน้าเมื่อได้ยินคำตัดพ้อจากชายหนุ่มพลางเอียงซบหน้าลงกับไหล่กว้าง คยูฮยอนยกมือขึ้นลูบศีรษะเล็กอย่างรักใคร่ เสียงหวานเอ่ยขึ้นเบาๆ

“แล้วตกลงเรื่องมันเป็นยังไงล่ะคะ”

คยูฮยอนจึงเริ่มเล่าให้ร่างบางในอ้อมกอดฟัง

 

…..

 

ตอนที่เขาไปถึงโรงแรมนั้นแล้วไม่เห็นเธอ มีเพียงพนักงานของห้องอาหารที่กำลังเก็บทำความสะอาดโต๊ะอยู่ แต่มีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกสงสัยเมื่อมีผู้ชายสองสามคนที่เดินผ่านมาทางเขากำลังพูดถึงนักร้องสาวคนหนึ่งที่ถูกมอมยาแล้วพาขึ้นไปยังห้องพักด้านบน

ชายหนุ่มรีบถามเอาความกับชายพวกนั้นจนรู้ว่าที่เขาคิดไว้ไม่ผิด ผู้หญิงที่เขารักถูกพาขึ้นไปไม่กี่นาทีก่อนที่เขาจะมาถึง

คยูฮยอนรีบวิ่งไปยังห้องที่เขาข่มขู่ถามเอาจากพวกนั้น มือหนายกขึ้นเคาะประตูหลังจากพยายามสะกดอารมณ์ให้เย็นลง

“ใคร”

เสียงแหบห้าวตะโกนถามออกมาจากในห้อง เขาจึงพยายามข่มอารมณ์ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงสุภาพ

“รูมเซอร์วิสครับ”

“มาผิดห้องรึเปล่า”

ประตูเปิดออกพร้อมกับชายหนุ่มหน้าตาดีที่ดูคุ้นตาแต่กำลังเบิกตากว้างเมื่อเห็นเขายืนอยู่ คยูฮยอนมองเข้าไปในห้องเห็นร่างบางที่นอนบิดไปมาอยู่บนเตียงอย่างห่วงใย ก่อนจะหันมาจ้องคนตรงหน้า

“แกทำอะไรยุนอา”

“ปะ เปล่านะ ไม่ได้ทำอะไร ยัยนั่นยอมมากับฉันเอง”

หมอนั่นลนลานตอบพลางถอยหนีร่างสูงที่สาวเท้าตามเข้ามาในห้องก่อนจะฝากหมัดเข้าที่ใบหน้าหล่อของมันอย่างไม่ยั้ง

ผัวะ!!  ผัวะ!!  ผัวะ!!  

ร่างหนานอนโอดโอยอยู่ที่พื้นในสภาพที่ใบหน้ายับเยิน คยูฮยอนลุกขึ้นยืนแล้วไล่มันออกไปก่อนจะก้าวเข้าไปหาร่างที่นอนดิ้นอยู่บนเตียงอย่างทรมาน มือของยุนอากำลังถอดเสื้อผ้าตัวเองออก ใบหน้าสวยแดงก่ำเต็มไปด้วยเหงื่อ มือหนาจับมือที่กำลังจะปลดบราลูกไม้เอาไว้ ยุนอาจึงคว้ามือเขามากุม

“มันทำแบบนี้กับเธอได้ยังไงกัน” เขากัดฟันพูดออกมาอย่างคับแค้นใจ

“พี่คยู ยุนร้อน ฮึก ร้อนไปหมด ช่วยยุนด้วย” หญิงสาวเอ่ยร้องขอให้เขาช่วยทั้งน้ำตา

คยูฮยอนมองร่างบางตรงหน้าอย่างสงสารจับใจ นิ้วเรียวกรีดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน แต่มือบางกลับยื่นมาแกะกระดุมเสื้อเขาออก ชายหนุ่มจึงจับไหล่บางทั้งสองข้างเขย่าแรงๆเพื่อให้เธอรู้สึกตัว แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผลเมื่อยุนอาคว้าใบหน้าเขาให้ก้มลงจูบริมฝีปากเธออย่างดูดดื่ม

ลิ้นเล็กแทรกซอนอย่างไม่ประสีประสา สองมือลูบไล้สะเปะสะปะบนแผงอกขาวของเขาเพื่อปลุกอารมณ์ จนในที่สุดความอดกลั้นของคยูฮยอนถูกทำลายลง เขาจูบตอบสนองคนตรงหน้าอย่างเร่าร้อนและเนิ่นนาน มือหนาผลักร่างบางลงบนเตียงแล้วล้มตัวลงมาทาบทับร่างนั้นไว้ เขาถอนริมฝีปากออก ใช้มือข้างหนึ่งยันกายไว้ ส่วนอีกข้างยกขึ้นเกลี่ยผมที่ปรกหน้าผากของคนใต้ร่างที่มีเหงื่อผุดขึ้นเต็มก่อนจะก้มลงไปกระซิบถามที่ข้างหูเธอ

“พรุ่งนี้เธอจะเกลียดพี่รึเปล่า”

“ไม่” เสียงหวานพร่าสั่น

ยุนอาส่ายหน้าน้อยๆแล้วยกแขนเรียวโอบรอบคอโน้มหน้าเขาลงมาประกบจูบอย่างไม่รู้สึกตัว แล้วบทเพลงรักของทั้งเธอและเขาก็เริ่มขึ้นโดยที่ไม่มีใครเห็นดวงไฟเล็กๆสีแดงที่กะพริบอยู่บนชั้นวางทีวี

 

…..

 

คยูฮยอนจูบบนกลุ่มผมนุ่มของร่างบางที่ซุกซบอยู่ที่อกเขาอย่างนุ่มนวล

“ยุนขอโทษ”

หญิงสาวผละออกมามองหน้าเขา ยุนอารู้สึกผิดที่โยนความผิดให้เขาไปเต็มๆ

“พี่ไม่โกรธยุนหรอก เพราะพี่เองก็ไม่ได้อธิบายเรื่องทั้งหมดให้ยุนฟังตั้งแต่แรก”

“ก็นั่นนะสิ ทำไมไม่บอกยุนล่ะ แล้วรูปพวกนั้นอีก ถ่ายเก็บเอาไว้ทำไม คนบ้า คนโรคจิต” กำปั้นเล็กๆแกล้งทุบที่อกเขา

“ตอนแรกก็แค่อยากเก็บเอาไว้ดูคนเดียว แต่พอยุนทำเมินใส่พี่ก็ใช้มันเอาไว้เป็นข้ออ้างไงล่ะ”

มือของเขาลูบไล้ใบหน้าของหญิงสาวก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถามในสิ่งที่เขาอยากรู้จากปากเธอ

“พี่รักยุนนะ แล้วยุนล่ะรักพี่บ้างรึเปล่า”

ดวงตากลมโตจ้องเข้าไปในดวงตาเขาราวกับจะหาคำยืนยัน และเขาก็ยืนยันกลับมาด้วยแววตาที่มั่นคง ร่างบางไม่ตอบแต่เผยยิ้มให้บางๆแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนพวกเขารู้สึกถึงลมหายใจของกันและกัน ก่อนจะแตะริมฝีปากนุ่มลงบนริมฝีปากของชายหนุ่มอย่างกล้าๆกลัวๆ แต่มันกลับทำให้หัวใจของเขาพองโตกับคำตอบที่ได้รับ คยูฮยอนจูบตอบอย่างอ่อนโยน มือหนาประคองใบหน้าเธอไว้แทรกลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับลิ้นเล็กที่ยังไร้เดียงสา

‘ก็คงต้องฝึกกันอีกเยอะ’

 

“นี่ ใครเห็นยัยยุนบ้าง”

ยูริที่เพิ่งสังเกตเห็นว่าน้องรักหายไปเอ่ยถามคนทั้งห้องพลางกวาดสายตาไปรอบๆ หาคนอื่นๆที่หายไปอีก

“ยุนอาไปห้องน้ำกับเจสสิก้าน่ะ”

 ซีวอนที่นั่งอยู่ที่เดิมตอบคำถามของรุ่นน้องสาว ยูริพยักหน้ารับเบาๆก่อนจะขมวดคิ้วขึ้นเมื่อไม่เห็นอีกคน

“แล้วพี่คยูฮยอนล่ะ ไปไหน”

“แล้วมันเรื่องอะไรของเธอเนี่ยยัยยูล เที่ยวถามหาคนนั้นคนนี้ไปทั่ว”

สาวร่างเล็กที่นั่งเช็ดเหงื่อให้แฟนหนุ่มอยู่หันมาแขวะน้องสาวร่วมวงอย่างรำคาญใจ ยูริที่โดนดุเดินเข้ามานั่งแปะข้างๆซันนี่ก่อนจะซบไหล่อย่างประจบ

ซีวอนที่ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาค่อยๆลุกขึ้นเดินปลีกตัวออกจากห้องไป เขาเดินมองหาใครในบรรดาสามคนที่หายไป

“จะไปห้องน้ำเหรอ” หนุ่มหน้าสวยเอ่ยถามร่างกำยำที่เดินสวนกัน เขาพยักหน้ารับ

“พี่ฮีชอลเห็นเจ้าคยูไหม”

“ไม่เห็นอ่ะ ทำไมเหรอ”

“อ๋อ ไม่มีอะไร ผมไปห้องน้ำก่อนนะ”

ซีวอนเดินเข้าห้องน้ำไปก็ไม่เจอคนที่เขาตามหา ร่างแกร่งเดินย้อนกลับมายังห้องพักแต่เหลือบไปเห็นสาวสวยร่างเล็กยืนอยู่หน้าประตูของอีกห้องหนึ่ง เขากวาดตามองหาร่างบางอีกคนที่ออกมาพร้อมกับเธอแต่ก็ไม่เจอ

มือหนายกขึ้นแตะหน้าอกที่หัวใจกำลังเต้นรัว เมื่อแอบคิดว่าสองคนนั่น คนที่เขารักทั้งสองคนมีอะไรที่กำลังปิดบังเขาอยู่ ซีวอนหาที่หลบมุมเพื่อรอดูอย่างใจจดจ่อ เมื่อเห็นร่างบางหน้าห้องนั้นกำลังเคาะประตูคล้ายกำลังเรียกใคร

‘พระเจ้า ลูกขออย่าให้เป็นอย่างที่ลูกคิดเลยได้โปรด’

 

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูของเจสสิก้าเป็นเหมือนระฆังบอกหมดเวลา คยูฮยอนถอนจูบช้าๆอย่างอ้อยอิ่งเพราะเสียดายความหวานที่เขายังไม่อิ่ม ตาคมจ้องหน้าคนที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่อย่างแสนรัก

“อยากหยุดเวลาไว้แค่นี้จัง”

ยุนอาลืมตามองคนพูดพลางหัวเราะคิกคักกับประโยคสุดเฉิ่มของเขา ร่างสูงจึงแกล้งกอดรัดเอวบางซะแน่น

“โอ๊ย ยุนเจ็บนะ”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ทั้งคู่มองไปยังประตูที่ถูกเคาะอีกครั้งก่อนจะหันมามองตากัน

“ยุนอา พี่จะบอกเรื่องของเรากับพี่ซีวอนนะ”

“เอ่อ พี่คยู คือเรื่องนั้นยุนขอเป็นคนบอกพี่เค้าเองได้ไหมคะ” เสียงหวานแผ่วเบาเมื่อเอ่ยถึงอีกคน แค่คิดคำพูดที่จะบอกก็หนักใจแล้ว

คยูฮยอนบรรจงจูบหน้าผากมนเบาๆก่อนจะพยักหน้าตกลง ยุนอาลุกขึ้นจากตักชายหนุ่มพลางยื่นมือให้ เขากุมมือบางไว้จับจูงไปยังประตูก่อนจะเปิดออกไปเจอกับเจสสิก้าที่ยืนหน้าบูดอยู่

“เรียบร้อยแล้วใช่ไหม ฉันอุตส่าห์ยืนเฝ้าตั้งนาน”

รุ่นพี่หนุ่มยิ้มพร้อมพยักหน้าให้ รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าสาวร่างเล็กที่หันไปมองน้องสาวที่ยืนอยู่ข้างๆเขา เธอปรายตามองมือของทั้งคู่ที่กุมกันไว้มั่น ก่อนที่คยูฮยอนจะส่งมือของยุนอาให้เธอ

“งั้นเราก็ไปกันเถอะยุนอา เดี๋ยวพวกนั้นจะสงสัย เธอต้องบอกว่าพี่ท้องเสียนะรู้ไหม”

เจสสิก้าเตรียมคำพูดไว้ให้น้องรักเรียบร้อยเพื่อที่จะได้พูดตรงกันเมื่อถูกถาม ยุนอาพยักหน้าหงึกๆ

“ส่วนพี่คยู” หญิงสาวหันไปสั่งร่างสูงที่ยืนอมยิ้มกับท่าทางเจ้ากี้เจ้าการของเธอ “อีกสักพักค่อยตามไปก็แล้วกัน”

“ขอบใจมากนะเจสสิก้า ไม่รู้จะตอบแทนยังไงเลย”

“แค่รักและดูแลน้องสาวของฉันดีๆก็พอแล้ว อย่าทำให้ยัยยุนร้องไห้เป็นพอ ไปล่ะ”

พอพูดจบเธอก็จูงร่างบางกลับไปยังห้องพักที่เหล่าเมมเบอร์สิงสถิตกันอยู่ ผ่านหน้าใครบางคนไปโดยที่ไม่ทันได้สังเกต

 ซีวอนแทบหยุดหายใจเมื่อเห็นคยูฮยอนกับผู้หญิงที่เขารักอย่างยุนอาจูงมือกันออกมาจากห้องนั้น ทำไมเซ้นส์ของเขามันช่างดีเสียจริงๆ

ร่างสูงที่กำลังจะเดินตามสองสาวกลับไปยังห้องพักเหลือบมาเห็นเขาเข้าพอดี และเพื่อไม่ให้น้องรักต้องกระอักกระอ่วนใจ เขาแกล้งทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็นอะไร ทั้งๆที่ใจแทบสลาย

“อ้าว คยูไปไหนมาเนี่ย” ชายหนุ่มเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้สดใส

“เอ่อ ปะ ไปห้องน้ำมาฮะ”

คนที่มีชนักปักหลังอยู่อย่างคยูฮยอนตอบคนเป็นพี่ไปอย่างตะกุกตะกัก

“เหรอ งั้นไปกันเถอะ เค้าคงเตรียมตัวกลับโรงแรมกันแล้วล่ะ” ร่างสูงใหญ่โอบไหล่พ่อน้องชายแล้วพากันเดินสมทบกับคนอื่นๆ

 

‘ผมขอโทษนะพี่ซีวอน แต่ผมรักยุนอาจริงๆ’

 

‘ขอโทษนะ ฉันขอยื้อเวลาออกไปอีกหน่อยแล้วกัน ไม่นานฉันจะคืนยุนอาให้นาย ... คยูฮยอน’





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #620 lovely-yoona (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 17:34
    คยูยุนเคลียร์ แต่วอนยุน คยูวอนยังไม่เคลียร์

    สงสารวอนจัง
    #620
    0
  2. #610 potjanach (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 16:40
    และแล้วตัวร้ายก็กลายเป็นพระเอก
    #610
    0
  3. #598 nalooknooknook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 14:52
    วอนโคตรน่าสงสารอ่ะ วอนผู้เสียสละ TT
    #598
    0
  4. #585 porpor1508 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 18:05
     ชีวอนผู้เสียสละ ฮือ
    #585
    0
  5. #559 Tomika (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 20:11
    สงสารชีวอนนนน T T

    แต่ก็ยินดีกับคยูและยุน ใครนะช่างทำร้ายยุนอาได้ แต่ก็ต้องขอบคุณคนคนนั้น เอ๊ะ!

    สรุปเป็นใครอ่ะคะไรท์เตอร์ แล้วกล้องบนทีวีของใคร แอบงงฮะ
    #559
    0
  6. #541 chocomalt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 19:14
    สงสารวอน

    คยูช่วยยุนไว้เนี่ยเอง



    สิก้าปิ๊งใครเนี่ย ๆ
    #541
    0
  7. #534 i-am-love-yoona (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 18:47
    ปวดใจสุดๆๆ
    #534
    0
  8. #514 chareearn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 15:10
     สงสารวอน คยู แล้วก็ ยุน จัง
    #514
    0
  9. #498 nira (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 16:11
    วอนนี่ มามะๆๆ
    #498
    0
  10. #488 c-minor (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2554 / 17:14

    ตอนนีสงสารวอนอ่า

    #488
    0
  11. #479 stw bo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 12:25
    ที่แท้ ก็มีคนมาวางยายุนนี่เอง เลวววววววววว จริงๆ

    ดีนะที่คยูไปช่วยไว้ทัน เฮ้อออ แต่ก็ยาวเลยนะจ๊ะ อิอิ

    แต่ตอนนนี้ สงสารชายวอนจับจิตเลยเจ้าค่ะ
    #479
    0
  12. #470 lollipop-green (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กันยายน 2554 / 15:48
    คยูยุนเข้าใจกันดีแล้ว ก้ดีไป
    สงสารวอนจับจิตTT
    #470
    0
  13. #459 jangleploy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 15:51
    สงสารวอนจัง
    #459
    0
  14. #451 yeonah (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 12:54

     วอนน่าสงสารอ่ะ

    มาอยู่กะเค้าก้อได้นะตะเอง

    เค้ายินดี (บ้าแล้วช้านนนนนนนนน)

    #451
    0
  15. #283 pumkinsmile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 20:51
    โอ๊ย จะว่าหวานก็หวาน จะว่าเศร้าก็เศร้า  มันมีสองอารมณ์เลย

    สงสารวอนมากมาก เป็นพี่ที่สุดยอกมาก เสียสละ ได้อย่างน่าทึ่ง
    #283
    0
  16. #281 bell-yoona (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 20:20
    กรี๊ดดดดดด คยูยุน เข้าใจกันแล้ว ที่จริงกี้เป็นคนดีนี่นา หวานกันจริง >/////<
    แอบสงสารวอน แต่ก็ไม่รู้จะทำไง 555
    รอติดตามนะคะ สู้ๆ
     
    #281
    0
  17. #280 Yoona (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2554 / 18:15
    วอนรู้ซะเเล้ว เเเต่ดีนะที่ทำเป็นไม่รู้ สงสารวอนสุดๆๆ



    เจสเเอบปลื้มเจ้ฮีชอลเรารึเปล่า คิคคิคิ
    #280
    0
  18. #279 yoonayun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2554 / 09:52
    คยูยุนเข้าใจกันซะหวานเชียวนะ

    วอนน่าสงสารมากตอนแรกนึกว่าเจสจะเป็นคนมาช่วยรักษาหัวใจให้วอนซะอีก
    #279
    0
  19. #277 lastfantacycode (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2554 / 00:42
    อ๊ายยยย ไรเตอร์ -///-
    ทำไมชอบทำให้หนูติดก็ไม่รู้ ฮ่าๆๆ ชอบค่ะชอบ ชอบมากก
    สงสารวอน แต่คยูต้องมาก่อนนะวอนนะ 555
    #277
    0
  20. #275 yoonasnsd (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 22:01
    เรื่องราวเป็นอย่างนี้นี่เอง


    สงสารซีวอนจังเลย T^T
    #275
    0
  21. #271 geeoilly (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 21:53
    ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง
    ขอบคุณสิก้าที่รักกกก

    คยูยุน รักกัน กรี๊ดดดด

    สงสารวอนอะ 

    ดราม่าาาาา >< 


    #271
    0
  22. #269 nooyoonie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 21:31
    อร๊ายยย  ชายเชว  อนุญาตให้ื้ยื้อเวลาอยู่กับเหม่งได้

    แต่ถึงเวาลาคืนต้องคืนให้กี้นะ รู้ป่ะ  ถ้าเบี้ยวววว  เป็นเรื่องแน่

    โอ๊ยยยยสงสาร ชายเชว  แต่ก็อยากให้กี้กะเหม่ง สมหวังอ่ะ
    #269
    0
  23. #268 jeanie-star (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 21:27
    สงสารชายชเวหนักเข้าไปอีกค่ะ
    ยิ่งมาเห็นตำตาตำใจอย่างนี้ยิ่งน่าสงสารอ่ะ T^T

    โอ้ว....พระเจ้า เรื่องมันเป็นเยี่ยงนี้เองหรือ
    สรุป คยูกี้กลายเป็นฮีโร่พิทักษ์หนูยุน แล้วสรุปคลิปยังมีไหมเอ๋ย
    ถ้ามีตอนนี้อยู่ไหนหว่า???
    อิอิ  สองคนก็ได้เปิดหัวใจของกันและกันแล้ว  ฮิ้วๆ

    หนูชิค่าปิ๊งๆใครเอ๋ย??? ^^
    #268
    0
  24. #267 nooyoonie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 21:10
    อ่า  so sweet !!  จิ้นค่ะจิ้น  คยูก็สงสารอยู่หรอกนะ  แต่ชายเชวนี่สิ ยิ่งกว่า
    #267
    0
  25. #266 aha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2554 / 21:06
    ปวดใจจจจจจจจจจจจจจ

    สงสารวอนจัง T^T
    #266
    0