[Fin] llSFll Devil's Love (SJ , SNSD)

ตอนที่ 3 : Devil's Love 2 : ฉันเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 มิ.ย. 56


Devil's Love  

ฉันเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้

 

 

ร่างบางยังคงนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มนวมผืนใหญ่ บนผ้าห่มมีสิ่งของวางไว้เยอะแยะไปหมด ทั้งหนังสือภาพของดาราคนโปรด ไอโฟนลูกรัก ไอแพดคู่ใจรวมไปถึงเน็ตบุคเครื่องกะทัดรัดที่เปิดใช้งานอยู่ แลดูรกรุงรังจนคนที่เห็นอดส่ายหน้าด้วยความระอาไม่ได้

“นี่ ยุนอา ตกลงเธอจะทำอะไรกันแน่ ห๊ะ ดูสิอะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด”

หญิงสาวนั่งลงบนเตียงของคนน้อง พลางหยิบนู่นหยิบนี่ที่อยู่บนเตียงนั้นขึ้นมาดู แต่คนในผ้าห่มนั่นยังคงนิ่งเฉยจนน่าสงสัย มือบางเอื้อมไปเขย่าตัวเบาๆ

“นี่ยัยเหม่ง เธอได้ยินที่พี่พูดรึเปล่า”

“ฮือ .. ฮึก .. ฮึก ..  ฮือ”

เสียงสะอื้นเบาๆ แต่ก็ดังพอให้เธอได้ยิน ยูริตัดสินใจเลิกผ้าห่มขึ้นพร้อมๆกับที่สาวรุ่นน้องพลิกตัวมามองเธอ ใบหน้าสวยหวานนั้นเต็มไปด้วยคราบน้ำตา

“ยุนอา เธอร้องไห้อีกแล้วเหรอ”

ถึงแม้จะผ่านมาหลายวันแล้วก็ตาม แต่พออยู่คนเดียวทีไร ยุนอาอดเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองไม่ได้

เธอไม่เข้าใจตัวเองเลย ไม่เข้าใจจริงๆ ความเข้มแข็งที่มีเมื่อวันก่อนมันหายไปไหนนะ

ใช่ เธอแกล้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อหน้ารุ่นพี่ซีวอน ต่อหน้าทุกๆคน แม้แต่ต่อหน้า “อิตาพี่บ้านั่น” ก็เพื่อสร้างเกราะให้กับตัวเอง

เห็นเธอเป็นแบบนี้ แต่น้อยคนที่จะรู้ว่าเธออ่อนไหวมากแค่ไหน

ฝ่ายยูริเองที่เห็นใบหน้าสวยงามของน้องรักเปื้อนน้ำตาก็อดเป็นห่วงไม่ได้ กี่วันกี่คืนแล้วนะที่เธอต้องฟังเสียงสะอื้นของยุนอาที่ร้องไห้ก่อนนอนจนหลับไปทั้งน้ำตา นับตั้งแต่วันนั้น วันที่น้องสาวของเธอออกไปหาคนรักแล้วกลับมาเอาตอนเกือบรุ่งเช้า ความสงสัยถูกเพ่งเล็งไปที่ชายหนุ่มร่างกำยำที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนของหญิงสาว

“ยุนอา ถ้าเกิดว่าไม่ไหวก็ระบายกับพี่ได้นะ อย่าลืมสิว่าพี่อยู่ข้างเธอเสมอนะน้องรัก”

มือนุ่มของยูริลูบลงบนศีรษะของร่างบางที่ยังนอนร้องไห้เบาๆอยู่ ยุนอาลุกขึ้นนั่งมองหน้าของพี่ร่วมห้องอย่างซาบซึ้ง แต่เธอไม่รู้จะเริ่มยังไง น้ำตายังคงเอ่อไหลเรื่อยๆ

 

…..

 

“อะไรนะคะ” หญิงสาวตาโตเมื่อฟังคำบอกเล่าจากพี่สาวร่วมห้องของเธอถึงพี่สาวคนสนิทอีกคนของเธอกับผู้ชายที่เธอแอบหลงรัก

“พี่คยูกับพี่ยุนอาน่ะเหรอคะ”

สาวร่างเล็กพยักหน้าหงึกๆก็เธอเห็นเต็มสองตาว่าสองคนนั้นออกมาจากห้องแต่งตัวด้วยกัน แถมทั้งคู่ยังมีท่าทีแปลกๆอีกด้วย

“แต่ว่าพี่ยุนอาเขาคบกับพี่ซีวอนอยู่นี่คะ แล้วพี่คยูเขาก็”

ใช่ ก็พี่เขาทำเหมือนว่ากำลังสนใจเธออยู่นี่นา แล้วไปเกี่ยวข้องอะไรกับพี่ยุนอา ซอฮยอนได้แต่เก็บความสงสัยไว้เงียบๆ

“แล้วตอนนี้พี่ยุนอยู่ไหนคะเนี่ย วันนี้ซอยังไม่เห็นหน้าเลย”

คนเป็นพี่ส่ายหน้าเพราะเธอก็ยังไม่เห็นเหมือนกัน ซอฮยอนจึงเดินออกมาจากห้องมายังห้องนั่งเล่นส่วนกลางโดยมีฮโยยอนตามมาด้วย น้องเล็กไล่สายตาไปทีละคนก็พบว่าคนอื่นๆกำลังนั่งดูโทรทัศน์กันอยู่ ยกเว้นยูริกับยุนอา

หญิงสาวปรายตามองไปที่ประตูห้องของทั้งสองอย่างสงสัย ปกติพี่สาวทั้งสองคนไม่ชอบเก็บตัวนี่นา ร่างสูงเพรียวกำลังจะก้าวไปหา พอดีกับที่ประตูห้องนั้นถูกเปิดออก แล้วปรากฎร่างของหญิงสาวเจ้าของหุ่นเอสไลน์ก้าวออกมา

“พี่ยุนล่ะค่ะ”

ซอฮยอนถามขึ้นทันที เมื่อคนที่ออกมาไม่ใช่ร่างบางที่เธอกำลังมองหา

“ไม่ค่อยสบายน่ะ นอนพักอยู่”

ยูริตอบคำถามน้องเล็กแล้วเดินไปยังครัวเพื่อหาอะไรไปให้คนในห้องทานรองท้องซักหน่อย เพราะร้องไห้ตั้งนานคงเสียพลังงานไปเยอะ

“ยุนอาเป็นอะไรมากรึเปล่ายูริ ต้องพาไปหาหมอไหม พรุ่งนี้เราต้องไปญี่ปุ่นกันแล้วนะ” แทยอนเดินเข้ามาถามไถ่อาการของน้องสาวอีกคน สาวคมเข้มส่ายหน้าเบาๆ

“ไม่ต้องหรอก ให้นอนพักสักหน่อยก็คงดีขึ้นน่ะ”

“งั้นเหรอ” แทยอนมองหน้ายูริอีกครั้งจนเจ้าตัวเงยหน้ามามองกลับ

“มีอะไรเหรอพี่”

“ยูริ เธอสังเกตเห็นบ้างรึเปล่าว่ายุนอาดูแปลกๆไปนะ” ลีดเดอร์ตัวเล็กกระซิบถามหญิงสาวร่วมห้องของคนป่วยเบาๆ เพราะเธอไม่อยากให้คนอื่นๆรู้ เกรงว่าเดี๋ยวจะวุ่นวายกันไปใหญ่

ยูริพยักหน้าตอบในขณะที่มือกำลังทำแซนด์วิชง่ายๆใส่จาน พร้อมกับรินนมสดใส่แก้วใบใหญ่

“แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ถามเท่าไหร่ก็ไม่ยอมบอก นี่ยูลโทรตามพี่ซีวอนมาแล้ว”

“งั้นฝากเธอช่วยดูแลหน่อยละกันนะ”

“ไม่ต้องห่วงนะ ยูลเองก็เป็นห่วงยัยเหม่งไม่น้อยกว่าพี่หรอก”

หญิงสาวรับคำแล้วยกถาดใส่อาหารง่ายๆสำหรับยุนอาเข้าไปในห้อง โดยที่มีสายตาอีกคู่หนึ่งมองตามไปอย่างสงสัย

 

…..

 

ซอฮยอนเดินกลับเข้ามาในห้องของตัวเอง ร่างบางนั่งลงบนเตียงนอนพลางลำดับความคิดโดยพยายามไม่โยงเรื่องที่ยุนอาไม่สบายกับเรื่องที่ฮโยยอนมาบอกเธอเข้าด้วยกัน แต่ก็มีบางอย่างที่อยากจะพิสูจน์ให้เห็นกับตา ไหนๆพี่ยูริก็ตามพี่ซีวอนมาแล้ว มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาบางคนไม่นานทางนั้นก็รับสาย

“สวัสดีค่ะพี่คยู”

“สวัสดีจูฮยอน โทรหาพี่มีธุระอะไรหรือเปล่า”

“วันนี้พี่คยูว่างรึเปล่าคะ ซอมีเรื่องรบกวนนิดหน่อยน่ะค่ะ”

“เรื่องอะไรล่ะ แล้ววันนี้พวกเธอไม่มีงานกันเหรอ”

“ไม่มีค่ะ เพราะพรุ่งนี้เราต้องไปญี่ปุ่นกัน วันนี้เลยได้พักน่ะค่ะ”

“อ้อ แล้วตกลงเธอมีอะไรให้พี่ช่วยล่ะ”

“คือซออยากให้พี่ช่วยมาดูโน๊ตบุคให้หน่อยน่ะค่ะ สงสัยว่าจะโดนไวรัส จะเป็นการรบกวนพี่เกินไปรึเปล่าคะ แต่พอดีซอจะต้องเอาไปทำรายงานด้วย”

“จะให้พี่เข้าไปดูที่หอเหรอ”

“ค่ะ พี่ไม่สะดวกเหรอคะ”

“ปะ เปล่า แต่ว่ามันจะดีเหรอ”

“ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ อีกประเดี๋ยวพี่ซีวอนก็คงจะมาถึงเหมือนกัน”

“เอ๊ะ..พี่ซีวอนงั้นเหรอ”

“ค่ะ พอดีพี่ยุนอาไม่สบาย พี่ยูลเลยโทรตามพี่เค้ามาน่ะค่ะ”

…..

“พี่คยูคะ พี่เป็นอะไรรึเปล่า”

ซอฮยอนร้องเรียกเมื่อจู่ๆปลายสายเงียบเสียงไป

“เอ่อ...ไม่ได้เป็นอะไรนี่ ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวเจอกันนะจูฮยอน”

“ขอบคุณมากนะคะพี่คยู แล้วเจอกันค่ะ”

หญิงสาวกดตัดสายเมื่อทางปลายสายวางไปแล้ว  เธอไม่อยากคิดมากแต่ลางสังหรณ์บางอย่างมันบอก เธอรู้สึกได้ถึงปฏิกิริยาของชายหนุ่มที่เปลี่ยนไปเมื่อได้ยินเธอพูดถึงพี่สาวคนสนิทของเธอ แล้วถ้าพี่คยูฮยอนชอบพี่ยุนอาจริงๆล่ะ เธอจะทำยังไง

 

 

 

ซองมินยืนกอดอกมองร่างสูงที่คุยโทรศัพท์อยู่ห่างๆ สงสัยในหน้าตาที่ดูกังวลของเจ้ามักเน่ เขารอจนชายหนุ่มวางสายจึงเดินเข้ามาหา คยูฮยอนมองหน้าผู้เป็นพี่ คิ้วหนาขมวดแทบจะเป็นปม

“วันนี้พี่ว่างใช่ไหม ไปเป็นเพื่อนผมหน่อยสิ”

“นายจะไปไหน” ซองมินพยักหน้ารับ แต่ก็ยังขอเอ่ยถามสักนิด

“หอพักของพวกสาวๆโซนยอ จูฮยอนให้ผมไปดูโน๊ตบุคให้น่ะ”

ซองมินมองหน้าคนพูดเมื่อได้ยินคำตอบ แต่พอเห็นสีหน้าที่ดูจริงจังปนกังวลใจของเจ้าปิศาจมักเน่แล้วทำให้เขาพอจะเดาเรื่องได้ว่ามันไม่ได้มีแค่เรื่องซ่อมคอมเท่านั้น เขาจึงเลิกถามเซ้าซี้

“แล้วนายจะไปเลยรึเปล่า” คยูฮยอนพยักหน้าหงึกๆ “โอเค งั้นฉันขอโทรหาซันนี่ก่อน ไม่รู้ยัยนั่นจะออกไปไหนรึเปล่า”

ในเมื่อไหนๆก็ต้องไปแล้ว เขาก็ขอเจอหน้าแฟนสาวซะหน่อย

“งั้นผมไปรอที่รถก็แล้วกัน”

คยูฮยอนมองตามร่างเล็กของรุ่นพี่หนุ่มที่แยกไปคุยโทรศัพท์ ส่วนเขาก็หมุนตัวเดินออกมายังรถที่จอดอยู่

ร่างสูงขึ้นประจำที่พร้อมสตาร์ทรถรอพลางคิดถึงหญิงสาวที่เขาอยากจะไปเจอแทบทันทีที่ได้ยินข่าว เขายอมรับว่าทั้งเป็นห่วงที่เธอไม่สบายและหวงเมื่อรู้ว่ามีผู้ชายอีกคนกำลังจะไปหาเธอ โชคดีที่ซอฮยอนมีเรื่องให้เขาช่วย เขาจึงมีข้ออ้างที่จะเข้าไปได้

“เรียบร้อย ไปกันได้แล้ว”

ซองมินที่เปิดประตูรถขึ้นมานั่งข้างเอ่ยปากบอก เมื่อเขาเห็นน้องเล็กกำลังร้อนใจ นั่งแทบไม่ติด

“ซันนี่อยู่รึเปล่า” คยูฮยอนถามขึ้นมา

“มาแปลก ปกตินายไม่เคยถามถึง มีอะไรกับยัยนั่นเหรอ”

ซองมินหรี่ตามองคนถามก็รู้ว่าเจ้าแสบคงอยากถามถึงคนอื่นมากกว่า

“ปะ เปล่า ผมก็แค่ถามดู”

“อยู่ ตอนแรกเธอว่าจะไปซื้อของกับคนอื่นๆ แต่พอฉันบอกว่าจะไปหาก็เลยเปลี่ยนใจ” คนถามพยักหน้าหงึกๆ แต่คนตอบก็ยังคงสาธยายต่อ “ตอนนี้ที่เหลืออยู่ที่หอก็มีซอฮยอน ซันนี่ ยูริและก็ยุนอา”

ชื่อสุดท้ายที่หลุดออกมาจากปากทำให้บางคนอมยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ต้องหุบลงอย่างฉับพลันเมื่อมีชื่อของอีกคนโผล่มา

 “อ่อ ซีวอนก็อยู่ที่นั่นด้วยนะ เห็นว่าแวะไปเยี่ยมยุนอา นายรู้ใช่ไหมว่ายุนอาไม่สบาย”

ซองมินมองเสี้ยวหน้าของคนขับรถที่ตอนนี้กำลังมัวแต่คิดถึงเรื่องของชายหนุ่มอีกคน

 

เขาช้ากว่าอีกแล้วเหรอเนี่ย

 

…..

 

“นี่ เธอว่าเขาจะเอาดอกไม้ไปให้ใครเหรอ”

สองสาวในร้านดอกไม้แอบซุบซิบกัน หลังจากที่ชายหนุ่มนักร้องวงบอยแบนด์ชื่อดังมาซื้อหาดอกกุหลาบสีขาว

“ไม่รู้สิ จะใช่น้องซอฮยอนที่เป็นมักเน่ของอีกวงรึเปล่า ได้ข่าวว่าพวกแฟนคลับเชียร์กันอยู่นี่นา”

“เหรอ”

และการสนทนาต้องจบลงเมื่อคนในประโยคนั้นหันมามองแล้วส่งยิ้มให้ ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับช่อดอกไม้แสนสวย

ใครๆต่างก็จับคู่เขากับซอฮยอน อาจเป็นเพราะพวกเขาต่างก็เป็นมักเน่ของวง แต่จริงๆแล้วใครจะรู้ว่าเขาแอบรักหญิงสาวอีกคนต่างหาก แล้ววันนี้ก็เป็นวันสำคัญของพวกเธอด้วย ปลายจมูกสูดดมความหอมของดอกไม้ในมือ เขาได้แต่หวังว่าเธอคงจะชอบมัน

“คยูฮยอน นายมาช้าจังเลยนะ แล้วช่อดอกไม้นั่นเอามาให้ใครกันล่ะ”

พี่ฮีชอลเอ่ยถามเมื่อเห็นน้องเล็กวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในงาน ชายหนุ่มไม่ตอบแต่กลับมองหาบางคน และเขาก็เห็นเธอแล้ว ขายาวก้าวถี่ๆเข้าไปหาแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นร่างบางพร้อมดอกไม้ช่อใหญ่ในอ้อมกอดของเธอ ข้างกายของหญิงสาวมีร่างสูงกำยำที่คุ้นตายืนอยู่ นักข่าวรุมสัมภาษณ์คนทั้งคู่อย่างสนใจ ร่างสูงเตรียมจะเดินกลับแต่ต้องหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงหวานเรียก

“พี่คยู”

ร่างเพรียวสูงยืนยิ้มให้เขาอยู่พร้อมกับสายตาหลายคู่ที่หันมาตามเสียงเรียกชื่อเขาของซอฮยอน รวมทั้งตากลมโตของเธอคนนั้นด้วย และเพื่อไม่ให้น้องเล็กเสียหน้าเขาจึงต้องเดินเข้าไปหาและยื่นช่อดอกไม้ให้เธอที่ยืนเอียงอายอยู่ข้างๆพี่สาวอีกเจ็ดคน แต่สายตาของเขากลับมองไปยังอีกคนที่กำลังเดินเข้ามาหา

“โอ้โห กุหลาบสีขาว สวยจังค่ะ พี่คยูนี่รู้ได้ยังไงคะว่าน้องซอเขาชอบกุหลาบขาว น่าอิจฉาจัง”

ยุนอาเอ่ยทักเขาพร้อมกับรอยยิ้มสดใส ดวงตากวางเป็นประกายเมื่อมองช่อกุหลาบสีขาวในมือของซอฮยอน

“แหมๆคุณนายยุน ยังจะมาอิจฉาน้องอีกเหรอย่ะ ของตัวเองน่ะช่อใหญ่กว่าของน้องซออีกนะ ถ้าไม่เอาก็เอามานี่”

เสียงแซวจากพวกพี่ๆในวงที่แกล้งแย่งช่อดอกไม้จากเธอ ทำเอาหญิงสาวต้องหัวเราะแก้เก้อพลางกอดกระชับดอกไม้ช่อใหญ่นั้นราวกับหวงแหนมันนักหนา

คยูฮยอนได้แต่มองภาพนั้นอย่างเสียดาย ถ้าเขามาเร็วกว่านี้ก็คงจะดี กุหลาบขาวที่ยุนอาชื่นชอบคงได้อยู่ในมือเธอแทน

 

…..

 

“นายเป็นอะไรรึเปล่า” เสียงเรียกของพี่ร่วมวงทำให้เขารู้สึกตัว

“ปะ เปล่า ผมไม่เป็นอะไร ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย”

ร่างสูงเอ่ยปฏิเสธ แต่มีเหรอที่ซองมินจะไม่รู้ว่าพ่อน้องชายเป็นอะไร มือกำพวงมาลัยแน่นขนาดนั้น แถมออกอาการมาขนาดนี้

“คยูฮยอน นายต้องเผื่อใจไว้บ้างนะ สมัยนี้ผู้หญิงเขาไม่อะไรกับเวอร์จิ้นสักเท่าไหร่หรอกแล้วนายก็บอกเองนี่ว่ามันเป็นอุบัติเหตุ อีกอย่างเรื่องซีวอนกับยุนอาน่ะ เขาคบกันมานานแล้ว ความสัมพันธ์ทางกายกับนายแค่ชั่วข้ามคืน มันคงไม่ได้ทำให้เขารักกันน้อยลงได้หรอกนะ”

“ผมก็ไม่ได้คิดจะแยกพวกเขาสักหน่อย แต่ก็แค่อยากจะอยู่ใกล้ๆก็แค่นั้น”

“มันจะไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิ พี่กลัวว่านายจะยิ่งถลำลึกเข้าไปอีก แล้วก็เป็นนายเองที่จะต้องเป็นฝ่ายเจ็บ”

“ผมยอม เพราะทุกวันนี้ผมก็เจ็บอยู่แล้วล่ะ”

 

…..

 

ซีวอนตักโจ๊กเตรียมป้อนให้กับร่างบางที่นั่งอยู่บนเตียง เขาได้รับอนุญาตจากสาวๆให้เข้ามาในห้องนอนของหญิงสาวได้โดยที่มียูรินั่งมองอยู่บนเตียงของเธอ ร่างบางอ้าปากรับอย่างจำยอมเพราะไม่อยากให้เขาเสียใจ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เธอเพิ่งทานแซนด์วิชกับนมสดที่ยูริเอามาให้

“ไม่อร่อยเหรอคะ โจ๊กเจ้านี้คนต้องต่อแถวกันซื้อเลยนะ”

คนป้อนถามเมื่อเห็นสีหน้าเฉยๆของคนป่วยที่ทานโจ๊กเข้าไป ยุนอาฝืนยิ้มให้เขานิดๆ

“เปล่าค่ะ สงสัยไม่ค่อยสบายเลยทานอะไรก็ไม่อร่อย”

“งั้นฝืนทานต่ออีกนิดนะคะ จะได้ทานยา”

หญิงสาวพยักหน้ารับและฝืนทานต่อตามอย่างที่เขาว่าเพียงสองสามคำแล้วเธอก็ส่ายหน้า ซีวอนวางชามลงบนโต๊ะเล็กๆข้างเตียง หยิบแก้วน้ำส่งให้

“พี่ว่าไปหาหมอดีกว่าไหม แล้วอย่างนี้จะไปญี่ปุ่นไหวเหรอ”

ชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อเห็นสภาพของคนรัก วันก่อนยังเห็นดีดีอยู่ มาวันนี้ถึงได้เป็นแบบนี้ แต่ยุนอากลับส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะล้มตัวลงนอน มือหนาช่วยหยิบผ้าห่มคลุมร่างให้

“ขอนอนพักต่ออีกสักหน่อยก็คงจะดีขึ้นน่ะค่ะ พี่ซีวอนไม่ต้องเป็นห่วงยุนหรอกค่ะ ยุนไม่ได้เป็นอะไรมาก”

ยุนอายิ้มให้ชายหนุ่มนิดๆแล้วพลิกตัวตัวตะแคงข้างหันหลังให้เขา เธอไม่อยากเห็นสีหน้าที่ดูห่วงใยเธอ เพราะมันทำให้เธอรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก รวมถึงความสงสารเขาด้วย

 

‘ฉันกำลังเป็นอะไรไป ฉันกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่’

 

ใช่ ... เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเป็นอะไร แต่สิ่งที่เธอรู้อย่างชัดแจ้งในใจก็คือ

 

‘ฉันเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้’

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #616 lovely-yoona (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2556 / 20:57
    สงสารทั้ง3คนเลยอ่ะ
    #616
    0
  2. #606 potjanach (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 10:34
    สงสารทั้งคยูและยุนเลยอ่ะ
    #606
    0
  3. #593 nalooknooknook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 13:54
    คยูน่าสงสาร =(
    #593
    0
  4. #580 porpor1508 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 17:13
    น่าสงสารคยูอะ  
    #580
    0
  5. #554 Tomika (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 13:38
    ซองมินพูดได้ตรงมาก คยูเอ้ย น่าสงสารนะแต่นายมาช้าไป

    ยุนอาก็น่าสงสาร วอนก็น่าสงสาร(แต่มันยังไม่รุ้ตัว)

    จะจบยังไงเนี่ยน๊า
    #554
    0
  6. #550 kyujihae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2555 / 20:54
     สงสารคยูอ่ะ
    แต่จะทำไงได้ล่ะก็ตอนนี้ยุนเป็นแฟนกับวอน
    เฮ้ออออออออ
    #550
    0
  7. #533 chocomalt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 18:43
    คยูแอบชอบยุนมานานนะเนี่ย

    นึกว่าซอจะร้าย

    โล่งอก
    #533
    0
  8. #526 i-am-love-yoona (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 17:33
    เหม่งน้อยของฉันนนน
    เจ็บมากนะนั่น
    #526
    0
  9. #509 chareearn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 14:27
    เฮ้อ สงสารยุนจัง
    #509
    0
  10. #493 nira (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 15:42
    สงสารวอน
    #493
    0
  11. #446 yeonah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 07:55
     อิตาพี่บ้า จบเรื่องนี้มาคุยกันหน่อยดิ
    #446
    0
  12. #421 3006yoona (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2554 / 19:50
    ห้ามลบน่ะค่ะพี่สาว..แงๆๆเอ๋เพิ่งอ่านเอง
    กำลังอินเลย
    #421
    0
  13. #177 bomike (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2554 / 23:10
    กรี๊ดดดดดดดดดดด
    กี้หล่อว่ะ !!!

    ชอบจัง :D
    #177
    0
  14. #165 golf_mike_beer (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2554 / 14:38
    ห้ามลบๆๆๆๆๆๆๆ นะไรเตอร์

    ชอบเรื่องมากๆเลย  ไรเตอร์แต่งได้น่าติดตามทุกเรื่องจริงๆ

    สงสารตาคยูเหมือนนะเนี่ยแอบรักยุนมานาน

    ยุนก็น่าสงสาร  โอ๊ยลำบากใจแทนยุนจริงๆๆ

    ขอบอกไรเตอร์ว่าสนุกมากๆๆค่ะ  อย่าลบนะขอร้อง ^^
    #165
    0
  15. #81 lollipop-green (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2554 / 17:54
    ไรเตอร์อย่าลบเรื่องนี้เลยนะคะ
    มันสนุกมาก ชอบๆๆ
    #81
    0
  16. #74 nooyoonie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2554 / 21:27
    อย่าลบเรื่องนี้เลยนะคะ  ขอร้อง ได้โปรด  ไหว้งามๆ อย่าลบ  เพราะมันสนุกมากกกกกกกกกก
    #74
    0
  17. #71 yoonasnsd (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2554 / 09:33

    ไรเตอร์อย่าลบเรื่องนี้ทิ้งนะคะ เราชอบมากๆเลย


    ที่ทแท้คยูก็ชอบยุนมาตั้งแต่แรกแล้วสินะ


    สงสารยุนจังเลยที่เป็นแบบนี้

    #71
    0
  18. #70 pumkinsmile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 19:08
    อย่าลบนะค่ะไรท์เตอร์ ^^ เอาใจช่วยต่อไป

    สนุกมากค่ะไรท์เตอร์
    #70
    0
  19. #69 handongju (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 12:03
    ชอบมากถึงมากที่สุด

    ติดตามอ่านตลอดเลย

    อย่าลบเรื่องนี้เลยนะ

    สนุกดีอ่ะ

    แต่งเรื่องนี้ต่อนะ

    นะนะนะนะนะนะนะ

    #69
    0
  20. #68 bell-yoona (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 10:47
    ไรเตอร์อย่าลบน้าา  T^Tเราอยากติดตามอยู่
    สงสารยุน คยู วอนด้วย เจ็บทุกคนเลย  คยูทำตามหัวใจตัวเองน้า

    รอติดตามค่ะไรเตอร์ ^  ^

    อีดิท* แก้คำผิดจ๊ะ;)



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 พฤษภาคม 2554 / 17:59
    #68
    0
  21. #67 geeoilly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 02:48
    TT คยู ฉันจะช่วยเทอยังไงดี ><

    อย่าลบนะคะ ชอบเรื่องนี้ คิคิ
    #67
    0
  22. #66 jeanie-star (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 23:13
    ชอบอ่านซีคร้าไรเตอร์....
    หนูยุนน่าสงสาร เป็นใครเจออย่างนี้ก็ต้องทำใจลำบาก
    คยูอาจจะช้าเรื่องอื่น  แต่เรื่องนั้นคยูนำไปแล้วอ่ะน่ะ
    วอนจะรู้บ้างไหมที่ไม่ไปวันนั้น จะมีทำให้ยุนเจออะไรอย่างนี้
    #66
    0
  23. #65 Yoona (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 23:05
    สงสารกี้จัง :((



    ไรเตอร์อย่าลบเรื่องนี้เลยนะ เราชอบมากๆๆ สนุกดี....
    #65
    0
  24. #64 yoonasnsd (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 12:50

    ดีแล้วที่ซอไม่ร้าย


    คนที่เห็นยุนอยู่กับคยูคือฮโยใช่ไหม


    คราวนี้ละมาเจอกันครบ จะเกิดอะไรขึ้นเนี่ย

    #64
    0
  25. #62 lollipop-green (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 14:45

    นึกว่าซอจะร้ายซะอีก แต่ก้ดีแล้ว
    สงสารยุนT^T

    #62
    0