[Fin] llSFll Devil's Love (SJ , SNSD)

ตอนที่ 12 : Devil's Love The End :จากนี้..ไปจนนิรันดร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 มิ.ย. 56



Devil's Love

จากนี้..ไปจนนิรันดร์

 

 

คยูฮยอนนั่งมองรูปบนหน้าจอโทรศัพท์อยู่ตลอดเวลาระหว่างที่เขานั่งรอ และเมื่อครู่นี้ท่านประธานบริษัทก็แวะมาดูความเรียบร้อยก่อนจะออกไปนั่งรอด้านนอกเหลือเพียงเขากับพี่ที่เป็นผู้จัดการของวง

“เตรียมตัวได้แล้วนะครับ เหลืออีกห้านาที”

เจ้าหน้าที่ควบคุมเวทีเข้ามาบอกแล้วกลับออกไป ร่างสูงค่อยๆลุกขึ้นยืน นิ้วเรียวลูบเสี้ยวหน้าสวยของหญิงสาวบนหน้าจอนั่นก่อนเก็บใส่กระเป๋าเสื้อสูทเนื้อดีเตรียมก้าวไปยืนประจำที่ แต่ต้องชะงักเพราะเสียงประตูอีกด้านที่เปิดออกพร้อมกับร่างชายหนุ่มหัวหน้าวง

“ไงฮะพี่ทึก แวะมาให้กำลังใจผมเหรอ” ชายหนุ่มพูดติดตลกทั้งๆที่ใบหน้าหล่อนั้นมีร่องรอยแห่งความกังวลแฝงอยู่เต็มหน้า

ลีทึกพยักหน้านิดๆก่อนจะก้าวเข้ามาในห้องทำให้เขาเห็นร่างบางที่ยืนแอบอยู่ด้านหลังของลีดเดอร์หนุ่ม คยูฮยอนยืนอึ้งทันทีที่ได้เห็นใบหน้าของหญิงสาวที่เปื้อนน้ำตา เขารู้สึกเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่อกจนหายใจติดขัด ทั้งดีใจที่เธอมาหา ทั้งกังวลใจเพราะกลัวว่าเธอจะรู้เรื่องของเขา แต่ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยอะไรก็ต้องอ้าแขนรับร่างที่โผเข้าหาอย่างไม่ทันตั้งตัวจนเซนิดๆไปด้วยกัน

“อะไรกัน คิดถึงพี่มากขนาดนี้เลยเหรอ”

เขาพูดแหย่พลางสวมกอดคนตัวเล็กอย่างแนบแน่นและแกล้งเธอด้วยการหมุนตัวไปมา กำปั้นเล็กทุบที่หลังเขาสองสามทีอย่างเคืองใจในเรื่องที่เขาปิดบังเธอ

“ทำไมพี่ไม่ยอมบอกยุน”

เสียงอู้อี้ดังเล็ดลอดออกมาจากคนที่ซุกหน้าสวยอยู่กับอกกว้างของเขา ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆก็เพราะเขารู้ว่าบอกแล้วเธอต้องเป็นแบบนี้ เขาถึงไม่กล้าบอก ยุนอาผลักอกเขาออกแล้วจ้องหน้าอย่างเอาเรื่อง คยูฮยอนยกมือขึ้นเกลี่ยผมที่ลงมาปรกหน้าสวยออกพร้อมกับเช็ดน้ำตาให้เบาๆแล้วยิ้มกว้างให้เธอก่อนจะตอบความ

“ก็พี่สัญญากับยุนไว้นี่ว่าพี่จะคอยปกป้องเธอเอง”

“แต่ยุนไม่ได้ต้องการให้พี่มาปกป้อง”

คยูฮยอนยืนอึ้งเมื่อได้ยินคำปฏิเสธจากหญิงสาวที่เขารักมากขนาดนี้ แววตาเจ็บปวดฉายออกมาชัดเจน ทีมงานเข้ามาเรียกเขาอีกครั้งแต่ลีทึกหันไปขอเวลาให้ทั้งคู่อีกหน่อย ยุนอาเข้าสวมกอดร่างสูงที่ยืนนิ่งอยู่ซบหน้าลงกับอกอุ่นๆทำให้ได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่เต้นรัวผิดกับท่าทางภายนอกที่ดูนิ่งเฉย เสียงหวานปนสะอื้นเอ่ยขึ้นเบาๆ

“แต่ยุนต้องการให้พี่อยู่เคียงข้างยุนต่างหาก พี่ได้ยินรึเปล่า ห้ามทิ้งยุนไปไหนเด็ดขาดได้ยินไหม”

คยูฮยอนรู้สึกอิ่มเอมใจที่สุดเมื่อได้ยินคำพูดที่ออกจากริมฝีปากบาง เขาขยับกอดร่างเล็กให้แน่นขึ้นก่อนจะจูบหน้าผากมนนิ่งนาน

“คยูฮยอนได้เวลาแล้ว”

เสียงเรียกของผู้จัดการทำให้ทั้งคู่ต้องผละออกจากกัน มือหนาปาดเช็ดน้ำตาบนแก้มเนียนอีกครั้งพลางโน้มหน้าลงมาจนหน้าผากแตะกับหน้าผากแล้วกระซิบบอกคนตัวเล็กด้วยเสียงทุ้มนุ่มอย่างเคย

“เดี๋ยวพี่มานะ”

แต่ข้อมือของเขาถูกรั้งเอาไว้ด้วยมือนุ่ม ยุนอาใช้อีกมือเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าสวยแล้วยืนเคียงข้างเขา

“ยุนไปด้วย”

“ไม่ได้หรอกยุนอา เธอถูกพักงานอยู่ไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวท่านประธานจะเอ็ดเอา ท่านรอดูอยู่ข้างนอกด้วยนะ” พี่ผู้จัดการหันมาห้ามแต่ร่างบางกลับสั่นหน้าปฏิเสธ

“แต่นี่มันเป็นเรื่องของเราสองคน คลิปนั่นมันก็เป็นของเรา ไม่มีใครตอบคำถามนักข่าวได้ดีเท่าเราอีกแล้ว ให้ยุนแถลงข่าวพร้อมกับพี่คยูฮยอนเถอะนะคะ”

พี่ผู้จัดการหันมาขอความเห็นจากลีทึกที่ยืนอยู่ไม่ห่าง และเมื่อลีดเดอร์หนุ่มพยักหน้าเห็นด้วยเขาจึงยอมให้ทั้งคู่ออกไปด้วยกัน จริงๆแล้วเขาเองก็ไม่พอใจการแก้ปัญหาของบริษัทแบบนี้ เพราะเขาสงสารศิลปินที่เขาดูแลมานานอย่างคยูฮยอนเช่นกัน

 

…..

 

ด้านหน้าเวทีแถลงข่าว พีอาร์ของบริษัทกำลังจัดระเบียบนักข่าวอยู่โดยมีท่านประธานนั่งสังเกตการณ์อยู่ด้านข้างเวทีพร้อมกับผู้ช่วยของเขา

“ได้เวลาแล้วนะครับ อย่าลืมนะครับว่าอย่าแย่งกันถาม ให้ยกมือขึ้นก่อนแล้วค่อยถามทีละคนนะครับ”

พีอาร์ของงานตะโกนบอก นักข่าวจำนวนไม่น้อยที่นั่งอยู่เต็มห้องประชุมนี้ต่างก็พยักหน้ารับคำพลางมองมายังเวทีเพื่อรอคอยศิลปินที่เป็นข่าว ไม่นานนักคยูฮยอนที่จูงมือยุนอาขึ้นมายืนบนเวทีเป็นที่แปลกใจสำหรับพวกเขามากเพราะทางบริษัทแจ้งไปว่าจะมีการแถลงข่าวของทางฝั่งนักร้องหนุ่มเพียงคนเดียวเท่านั้น  

และไม่เพียงแต่นักข่าวที่ตกใจ ท่านประธานที่นั่งอยู่ก็ถึงกับอึ้งไปด้วยพลางมองพี่ผู้จัดการที่กำลังนั่งลงข้างๆอย่างตำหนิแต่เขากลับนั่งเฉย ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ สองหนุ่มสาวที่ยืนอยู่บนเวทีโค้งทำความเคารพเหล่านักข่าวก่อนจะนั่งลงเคียงข้างกัน

“ขอถ่ายรูปก่อนได้ไหมครับ”

เสียงนักข่าวคนหนึ่งตะโกนขอ ทั้งคู่หันมามองหน้ากันแล้วลุกขึ้นยืนยิ้มให้กล้องเมื่อนักข่าวถ่ายภาพพวกเขาเอาไว้ คยูฮยอนบีบมือบางที่เขากุมเอาไว้เบาๆก่อนจะดึงให้เธอนั่งลงเมื่อทีมงานขอให้หยุดถ่ายแล้วเริ่มงานแถลงข่าว

“สวัสดีครับพี่ๆนักข่าว”

ชายหนุ่มเป็นคนเริ่มด้วยการเอ่ยทักทายพร้อมกับรอยยิ้ม ส่วนยุนอาได้แต่ยิ้มให้พลางผงกศีรษะไปพร้อมๆกับเขา

“วันนี้น้องทั้งสองคนเหมือนมาแถลงข่าวแต่งงานกันเลยนะ”

เสียงที่แซวมาจากพี่นักข่าวคนนึงเรียกเสียงหัวเราะได้ดังไปทั่วห้องประชุม หญิงสาวที่นั่งอยู่บนเวทีหน้าร้อนผ่าวขึ้นสีระเรื่อดูสวยน่ามอง

“น้องยุนอาครับ ทำไมเปลี่ยนใจมาละเห็นตอนแรกบอกไม่อยากมา”

“ตอนแรกยุนอามีงานครับ แต่พอดีขอเลื่อนได้เลยมาคุยกับพวกพี่ๆพร้อมกัน”

คยูฮยอนตอบแทนหญิงสาวที่กำลังแปลกใจในคำถามที่ว่าเธอไม่อยากมา ตากลมโตเหลียวมองไปทางด้านข้างก็พอจะเข้าใจ

“งั้นเริ่มเลยละกันนะ ผมขอถามก่อน” นักข่าวชายคนหนึ่งยกมือขึ้นแล้วถามเป็นคนแรก “ทั้งคู่เริ่มคบกันมานานเท่าไหร่แล้วครับ เมื่อก่อนมีข่าวว่าน้องยุนอาคบอยู่กับซีวอนไม่ใช่เหรอฮะ”

“เราคบกันมาระยะหนึ่งแล้วค่ะ ส่วนเรื่องของยุนกับพี่ซีวอน เรารักกันอย่างพี่น้องกันมาตลอด แต่หลายคนอาจจะมองว่าเราเหมาะสมกันเลยจับคู่ให้น่ะค่ะ”

“ถ้างั้นแหวนที่เป็นข่าวก็เป็นของคยูฮยอนใช่ไหม”

“ครับ” ชายหนุ่มตอบรับพลางชูแหวนที่คล้องอยู่กับสร้อยคอออกมาให้ดู “สร้อยเส้นนี้ผมซื้อมานานแล้วพร้อมกับพี่ซองมิน มันมีแหวนคล้องอยู่สองวงอยู่ที่ผมหนึ่งแล้วก้ออยู่ที่นี่”

มือหนายกมือของหญิงสาวที่เขากุมไว้โชว์แหวนให้นักข่าวดู เสียงและแสงแฟลชดังพร้อมกับวูบวาบอีกครั้ง ยุนอายิ้มอย่างเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงบังคับให้เธอใส่มันเอาไว้

“แล้วทำไมถึงปฏิเสธภาพที่ปารีสล่ะคะ”

เหยี่ยวข่าวสาวยกมือขึ้นถามต่อถึงข่าวก่อนหน้านี้

คยูฮยอนหันไปมองผู้บริหารก่อนหันกลับมาตอบตามที่เขาคิด

“ในตอนแรกผมก็จะออกมายอมรับ แต่ว่าพอคิดถึงแอนตี้แฟนแล้วก็อดสงสารยุนอาไม่ได้ก็เลยปล่อยให้ทางบริษัทจัดการเรื่องข่าวให้”

“งั้นแสดงว่าถ้าไม่มีคลิปหลุดมาก็จะแอบคบกันไปเรื่อยๆเหรอคะ”

เธอคนนั้นยังคงถามต่อ

“อย่าเรียกว่าแอบคบดีกว่า เอาเป็นเรียกว่าเราคบกันอยู่เงียบๆดีกว่าครับ”

“แล้วเรื่องปล่อยคลิปล่ะ ใครเป็นคนปล่อยหรือว่าหลุดมาจากทางไหน”

นักข่าวอาวุโสลุกขึ้นถามพลางมองหน้าคนทั้งคู่สลับกันไปมา

“เรื่องคลิปนี่ ทางบริษัทจะจัดการเรื่องของคนปล่อยครับ แต่เราขอยืนยันว่าไม่ใช่ฝีมือของเราทั้งสองคนเพราะกล้องนั่นไม่ใช่ของเรา”

“หมายความว่าพวกคุณโดนแอบถ่ายงั้นเหรอ”

“เรื่องมันยาวครับและก็คาดว่าจะเป็นคดีความ เพราะฉะนั้นขอไม่ตอบนะครับ” ทนายความของบริษัทเป็นคนเอ่ยขึ้นแทนทั้งคู่

“แต่เท่าที่ดูจากคลิป เหมือนน้องยุนอาจะโดนมอมยารึเปล่า เป็นแฟนกันต้องวางยากันด้วยเหรอ” นักข่าวคนหนึ่งที่นั่งมองพวกเขาอยู่นานแล้วถามขึ้น เรียกเสียงอื้ออึงจากคนอื่นๆที่เริ่มสงสัยเหมือนกัน

“วันนั้นมันเป็นอุบัติเหตุ ยุนมีนัดทานข้าวกับรุ่นพี่คนหนึ่ง แต่ว่าพี่เค้ามาไม่ได้เลยโทรบอกให้พี่คยูฮยอนมารับยุนค่ะ”

“แล้วไงต่อครับน้องยุนอา”

“เอ่อ...แล้วระหว่างที่รอ ยุนถูกวางยาในเครื่องดื่มก่อนที่พี่คยูฮยอนจะมาถึงค่ะ”

“ใครเป็นคนวางล่ะครับ”

“อันนี้ก็บอกไม่ได้นะครับ มันมีผลต่อรูปคดีเหมือนกันครับ”

ทนายความเอ่ยขัดขึ้นเมื่อนักข่าวคนนั้นยังถามรุก ยุนอาเริ่มหน้าเสีย มือบางเย็นเฉียบจนคยูฮยอนต้องคอยบีบมันไว้เบาๆ

“แล้วเรื่องที่ว่าคยูฮยอนจะออกจากวงละครับ จริงรึเปล่า”

“ใช่ครับ” / “ไม่ค่ะ”

 นักข่าวเริ่มพูดซุบซิบกันเซ็งแซ่เมื่อทั้งคู่ตอบคำถามไม่ตรงกัน ยุนอาหันไปมองชายหนุ่มก่อนจะหันกลับมาตอบคำถามนักข่าวอย่างชัดถ้อยชัดคำ

“นั่นเป็นเพราะพี่คยูฮยอนจะเสียสละเพื่อยุน แต่ในเมื่อเราออกมาพูดบอกความจริงทั้งหมดแล้ว ทุกคนได้โปรดเข้าใจและเห็นใจพวกเราด้วย เพราะพอลงจากเวทีหรืออยู่หลังกล้องแล้วเราก็เป็นแค่คนธรรมดาที่รักเป็น เจ็บเป็น”

ยุนอามองไปทั่วห้องที่ต่างก็เงียบกริบ น้ำตาใสไหลรินอาบสองแก้ม มือหนายื่นมาเช็ดให้อย่างสุดรัก เขาพูดอะไรไม่ออกได้แต่รู้สึกหัวใจพองโต

“และที่สำคัญที่สุดคือ” ยุนอาหันมาสบตากับคยูฮยอนที่กำลังมองหน้าเธออยู่ก่อนจะพูดต่อ

“เราสองคนรักกันจริงๆนะคะ ได้โปรดให้โอกาสเราด้วย”

ร่างบางโผเข้าซบอกกว้างที่อ้าแขนรอรับเธออยู่ คยูฮยอนเองก็ถึงกับน้ำตาซึมพลางพยักหน้าหงึกๆยืนยันคำพูดของหญิงสาว แล้วห้องประชุมที่เงียบเชียบกลับแทนที่ด้วยเสียงปรบมือจากบรรดานักข่าวที่เริ่มโดยนักข่าวหญิงที่ชื่นชมในความกล้าของคนทั้งคู่ ท่านประธานที่นั่งอยู่ยิ้มอย่างพอใจกับผลของการแถลงข่าวในวันนี้ เขากระซิบบอกบางอย่างกับผู้ช่วยก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปจากห้อง

ผู้ช่วยของท่านประธานเดินเข้ามากระซิบบอกต่อกับพี่ผู้จัดการว่าท่านประธานให้ทั้งสองคนไปพบหลังจากจบการแถลงข่าวแล้ว

 

…..

 

กรุงปราก สาธารณรัฐเชก

 

“พี่คะ เดินเร็วๆสิ เดี๋ยวก็ไม่ทันได้แสงสวยๆหรอก”

 เสียงแจ๋วๆของหญิงสาวที่หันมาร้องเรียกผู้ชายรูปร่างสูงที่กำลังเดินทอดน่องตามเธอมา ใบหน้าสวยมุ่ยลงเมื่อเห็นเขายังเดินกินลมอย่างสบายอารมณ์

“ไม่เห็นจะต้องรีบเลย วันนี้ไม่ได้พรุ่งนี้เราก็มาใหม่สิ เรายังอยู่อีกตั้งหลายวัน”

“แล้วพี่ไม่คิดจะไปเที่ยวที่อื่นบ้างรึไงล่ะ พรุ่งนี้ยุนจะไปคลุมรอฟ”

ยุนอาหันมาเท้าสะเอวลอยหน้าถามเขาอย่างงอนๆ

“ชิส์ ยุนไปถ่ายเองก็ได้ เอากล้องมานี่เลย”

มือบางคว้ากล้องที่อยู่ในมือชายหนุ่มแล้ววิ่งเหยาะๆไปยังจุดที่เธอตั้งใจว่าจะมาถ่ายรูปบนสะพาน

“อย่าวิ่งแบบนั้นสิ ถนนมันลื่น”

คยูฮยอนร้องเตือนก่อนจะวิ่งตามไปคว้าร่างบางเอาไว้ได้ เขาโอบไหล่เธอแล้วเดินไปพร้อมกัน

“สวยจังเลย”

หญิงสาวที่กำลังชื่นชมกับความงามตรงหน้าจนไม่รู้ตัวว่าถูกจับภาพโดยคนข้างกายที่ยกกล้องขึ้นถ่ายรูปเธอแทบจะทุกอริยาบถ มือเรียวชี้ชวนให้ชายหนุ่มชมทิวทัศน์เบื้องหน้า

“เห็นไหม สวยอย่างที่ยุนบอกรึเปล่าคะพี่คยู”

“อือ สวย”

“คนหรือว่าวิวคะที่สวย”

“ก็ต้องวิวสิ ส่วนคนอ่ะ”คยูฮยอนแกล้งทำหน้ายู่ก่อนจะเอ่ยอย่างเอาใจคนตัวเล็กจนยิ้มแก้มปริ “สวยอยู่แล้วล่ะ”

“อยากให้พวกพี่ๆมาเที่ยวด้วยจังเลย”

แขนแกร่งโอบกอดร่างบางไว้เกยคางบนไหล่ สายตาสองคู่ทอดมองไปยังแผ่นน้ำเบื้องหน้า ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า แสงสีส้มสาดส่องไปทั่วก่อนจะค่อยๆหรี่ลงเรื่อยๆ

ความจริงแล้วเธอกับเขาถูกสั่งให้พักงาน แต่ทั้งคู่ก็หนีกันมาเที่ยวยุโรปเพราะอยากใช้เวลาร่วมกันให้มากที่สุด เนื่องจากตารางงานที่ออกมาหลังจากครบกำหนดพักงานของทั้งคู่นั้นเต็มเอี๊ยดจนไม่แน่ใจว่าจะมีเวลาให้กันได้มากน้อยแค่ไหน

“พี่คะ” ร่างบางในอ้อมกอดขานเรียกเขาเบาๆ

“ว่าไง จะถามอีกเหรอว่าพี่รักเธอมากแค่ไหนน่ะ”

คยูฮยอนเอ่ยแซวถึงตอนที่เธอเคยเอ่ยถามเขาที่ปารีส หญิงสาวเบ้ปากก่อนจะตอบอีกอย่าง

“ไม่เห็นจะอยากรู้เลยเรื่องนั้นอ่ะ แต่ที่รู้ๆคือตอนนี้ยุนหิวแล้ว”

“หิว?”

ถ้ายุนอาได้เห็นสายตาของเขาที่เป็นประกายคงไม่พยักหน้าตอบรับอย่างที่ทำอยู่

“อยากกินอะไรล่ะ แต่ถ้าอยากกินพี่ก็ต้องรีบกลับโรงแรมนะจ๊ะ”

“หื้อ ใครจะอยากกินอะไรแบบนั้นล่ะ” มือบางหยิกเข้าที่พุงของเขาอย่างหมั่นไส้

“แล้วตกลงจะกินอะไรล่ะ หืม”

ชายหนุ่มหยิบกลุ่มผมที่ปิดเสี้ยวหน้าหวานออกทัดที่ใบหูพลางมองหน้าคนที่กำลังครุ่นคิดอยู่นานก่อนจะตัดสินใจแทน

“เรากลับโรงแรมกันเถอะ”

 

…..

 

Rrrrrrrrrr

มือหนาป่ายแปะไปทั่วเพื่อหาต้นตอของเสียงที่ดังรบกวนการนอนของเขา โคมไฟหัวเตียงถูกเปิดขึ้นเพื่อให้แสงสว่าง ตาคมเหลือบดูนาฬิกาแล้วร้องครวญในใจ

ตีสอง!!! พระเจ้า

ร่างบางที่ซุกซบอยู่บนอกเขาพลิกตัวหันหนีแสงไปหนุนหมอนแทนทันที คยูฮยอนขยับตัวลุกขึ้นหยิบโทรศัพท์มือถือมาดูชื่อผู้โทรที่ปรากฎบนหน้าจอ ‘พี่ลีทึก’ นิ้วเรียวกดรับสายพลางปลุกคนตัวเล็กให้ตื่นมารับชะตากรรมด้วยกัน

“พี่ครับ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วรู้ไหม”

“แล้วฉันจะไปรู้เหรอ เปิดวิดีโอคอลสิ”

เสียงตอบกลับมาของลีทึกทำเอาคยูฮยอนที่ยังง่วงอยู่ ตื่นตัวขึ้นทันที ยุนอาลุกขึ้นนั่งแล้วคว้าเสื้อมายื่นให้เขาใส่ก่อนที่เขาจะกดเปิดกล้อง ทำให้ทั้งคู่มองเห็นหน้าของบรรดาเหล่าผู้ที่โทรมาก่อกวนพวกเขาได้ชัดเจน

“พี่ครับ ที่นี่มันเพิ่งจะตีสองเองนะ”

“แต่ที่โซลนี่มันเก้าโมงเช้าแล้วนะเว้ยเฮ้ย”

ลีดเดอร์หนุ่มเอ่ยบอกพลางเลื่อนกล้องไปรอบๆห้องเพื่อให้เห็นสมาชิกที่มารวมตัวกันในห้องซ้อมเกือบครบทุกคน

“พวกพี่มีอะไรรึเปล่าคะ”

“นี่ยัยยุน ที่นั่นเป็นไงบ้าง สวยเหมือนกับที่ใฝ่ฝันไว้รึเปล่า แต่ว่าพี่คิดถึงเธอจัง”

พี่สาวร่วมห้องอย่างยูริคว้าโทรศัพท์มาขอคุยกับน้องรักก่อนเพราะความคิดถึง

“ค่ะ สวยมากเลย ยุนอยากให้พวกพี่ๆกับน้องซอมาเที่ยวด้วยกันจัง”

“แต่ฉันได้ข่าวว่าพวกนายโดนพักงานไม่ใช่เหรอ แล้วไหงหนีไปฮันนีมูนกันแบบนี้ล่ะ พวกชั้นอิจฉารู้ไหม”

เสียงตะโกนของชินดงดังแทรกมาจากข้างหลังพร้อมกับเสียงหัวเราะจากทุกคน

“หึหึ ก็เขาสั่งให้พวกผมพักงานนี่ ไม่ได้บอกให้เก็บตัวถึงได้ไปไหนไม่ได้”

“เออ นายมันมักเน่ออนท็อปนี่ ใครๆก็ต้องยกให้”

ฮยอกแจเอ่ยอย่างหมั่นไส้พ่อตัวดีก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้เอ่ยถามเสียงดังจนสาวๆในห้องหน้าแดงกันเป็นแถว “ว่าแต่เมื่อคืนใครออนท็อปว่ะ”

“ยุน”

คยูฮยอนตอบพลางยิ้มกริ่มมองคนข้างๆที่นั่งก้มซ่อนหน้าแดงเรื่อแล้วก็ต้องหน้าเหย่เกเมื่อถูกหยิกเข้าที่พุงขาวๆ ทางด้านปลายสายพวกหนุ่มๆกพากันหัวเราะ ส่วนสาวๆก็พากันเขินเพราะอดคิดตามไม่ได้

“เอาล่ะๆ พอๆเลิกเขินเลิกแซวน้องกันได้แล้ว”

ลีดเดอร์สาวตัวเล็กที่เอามือจับแก้มตัวเองเอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปคุยกับคนในสายต่อ

“ส่วนพี่กับยัยยุนอ่ะเที่ยวให้สนุกนะ เพราะกลับมาเมื่อไหร่ หึหึ มีงานรอพวกพี่อยู่เพียบเลย 555+”

“รู้แล้วล่ะ วันนั้นท่านประธานก็บอกอยู่”

คยูฮยอนนึกถึงตอนที่พวกเขาเข้าพบท่านประธานหลังจากงานแถลงข่าว ท่านให้การยอมรับในการคบกันของพวกเขา แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องไม่ทำให้เสียงานเสียการ และที่ขาดไม่ได้ก็คืองานคู่ที่ต้องเพิ่มมา

“เดี๋ยวยุนจะซื้อขนมไปฝากนะคะ”

“อือ ไปนอนต่อเถอะ บาย”

แทยอนหมุนกล้องไปรอบห้องพร้อมกับที่สองคนก็โบกมือลาทุกๆคนเช่นกัน

คยูฮยอนกดตัดสายแล้ววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะหัวเตียงก่อนจะหันมามองร่างบางที่กำลังจะล้มตัวนอนจึงโน้มตัวลงมากระซิบถามที่ข้างหูคนตัวเล็กเบาๆ

“จะนอนแล้วเหรอ”

“อือ”ยุนอาตอบแล้วพลิกตัวนอนหันหลังให้เขาทันที แต่มือหนากลับคว้าร่างเธอเข้าหาตัวทำให้รู้ว่าเสื้อที่เขาใส่คลุมเมื่อครู่นี้ได้ถูกถอดออกไปแล้ว จมูกโด่งเริ่มระรานมาถึงซอกคอ

“พี่คะ ไหนว่าเหนื่อยไง”

“ก็มันตาสว่างแล้วนี่ แถมได้หลับไปแล้วหนึ่งตื่นมีแรงแล้วล่ะ”

“แต่ว่า อุ๊บ” คยูฮยอนประทับจูบลงบนริมฝีปากบางเบาๆแต่แนบแน่นก่อนจะผละออกมา ดวงตาคู่คมมองหน้าหญิงสาวที่เขารักสุดใจก่อนจะจูบหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา

“พี่รักเธอนะยุนอา”

“รู้แล้วน่า ไม่ต้องบอกบ่อยๆก็ได้ มันไม่เข้ากับพี่เลยรู้ไหม”

“ถึงพี่ไม่ใช่คนโรแมนติค ทั้งบ้าเกม ทั้งกวนประสาท ทั้งเอาแต่ใจตัวเอง แต่พี่ก็รักเธอที่สุดนะยัยเหม่ง”

“ยุนก็รักพี่เหมือนกัน รักมากถึงมากที่สุดที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะรักได้”

สองแขนแกร่งรวบกอดร่างบางเอาไว้แนบอก แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับผู้ชายคนหนึ่งที่กว่าจะได้พบเจอกับรักแท้ที่ต้องฝ่าฟันอุปสรรคมาด้วยกัน อย่างน้อยเขาก็ขอบคุณปัญหาที่ผ่านเข้ามาเพื่อให้เขาพิสูจน์ว่าพวกเขารักกันมากแค่ไหน

 

The End

 

Devil's Love Special

ของขวัญจากคยูฮยอน & ยุนอาออนท็อป
ติดตามได้ในรูปเล่มนะคะ



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #602 nalooknooknook (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 15:32
    อร๊ายยย
    น่ารัก ><
    #602
    0
  2. #589 porpor1508 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 19:05
     อ๊ายยยยย เขิล 
    #589
    0
  3. #567 aummania (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2555 / 17:28
    มันเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่อ่ะ ซึ้งที่คยูปกป้องยุนไม่ใช่สิ
    ต้องเรื่องปกป้องความรักซึ่งกันและกันมากกว่า
    อุปสรรคเป็นบทพิสูจน์นึงของความรักจริงๆ..คยูยุน..

    #567
    0
  4. #563 Tomika (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 22:06
    หวานกันซ้าาา><

    แล้วในที่สุดก็ผ่านอุปสรรคไปจนได้ิยินดีกะทั้งคู่ด้วย ^^
    #563
    0
  5. #547 i-am-love-yoona (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 21:10
    ซึ้งจังเลยนะคะ ^ ^
    #547
    0
  6. #545 chocomalt (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 19:37
    สุดยอดค่ะไรเตอร์



    จบแล้ว TT
    #545
    0
  7. #518 chareearn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 15:46
    เย้ๆๆ คยูยุนได้อยู่ด้วยซักที ><
    #518
    0
  8. #504 inan28 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 23:46
     อร๊ายยยย ท่านประธานใจดีจังค่ะ กว่ายุนคยู จะได้ลงเอยกัน 
    แต่แอบสงสารซีวอนเนาะ แมนมากเลยอ่ะ เพื่อน้องๆที่รัก คิคิ ต้องขอบคุณคุณแม่สื่อสิก้านะเนี่ย
    ดีใจที่ท่านประธานเข้าใจ ทั้งคู่เลยยังรุ่งโรจน์อยู่ในวงการต่อไปได้ อิอิ

    ขอบคุณไรท์เตอร์นะค้าที่แต่งคยูยุนมาให้อ่าน^^
    #504
    0
  9. #499 nira (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 16:17
    ขอบคุณนะค้า สนุกมากเลย ^^
    #499
    0
  10. #482 stw bo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 15:21
    โอ๊ยยยยยย หวานเกิ๊นนนนนนสองคนนี้อ่ะ อิอิ

    ฮาตรงยุน on top นี่แหละ คิดภาพตามแล้วเขินอ่ะ>////<

    ไม่อยากให้จบยังไงก็ไม่รู้ค่ะไรท์เตอร์ มีตอนพิเศษสักนิดจะดีไหมค่ะ อิอิ
    #482
    0
  11. #474 lollipop-green (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กันยายน 2554 / 16:25
    โหย จบแล้วเหรอ
    ไม่อยากให้จบเลย สนุกมากๆ
    สุดท้าย คยูยุนก้ผ่านอุปสรรคมาได้ด้วยดี^^
    #474
    0
  12. #460 jangleploy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 16:52
    สนุกมากเลยค่ะ
    #460
    0
  13. #455 yeonah (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 13:20

     แงๆๆๆ ไม่อยากให้จบเลยอ่ะ

    ไรเตอร์ค่ะไรเตอร์สุดยอดดดดดด

    #455
    0
  14. #438 nam-hataipat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2554 / 18:39

    ยังไม่อยากให้จบเลยอ่ะ

    #438
    0
  15. #434 lovely-yoona (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2554 / 00:17
    ชอบมากทั้งบทอวสานที่หวานจับใจ
    ทั้งหนูเหม่งยุนและตาคยูกี้
    สุดท้ายก็ไรเตอร์คนเก่งจ้า
    #434
    0
  16. #432 sangyuri (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2554 / 18:39
    ชอบสุดๆเลยค่ะ...กรี้ดดดดดดด>////<
    #432
    0
  17. #415 RiiZaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2554 / 17:14
    สนุกมากเลย ^^
    #415
    0
  18. #407 yoonayun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 23:09

    หวานจนตอนสุดท้ายเชียวนะคยูยุน ... happy ending

    #407
    0
  19. #405 love snsd (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 21:56
    เขินเป็นที่สุดคยูยุนตลอดไป
    #405
    0
  20. #404 nooyoonie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 21:41
    กรี๊ดดดดดดดดดด   คยูยุนน่ารักที่สุดอ่ะ
    #404
    0
  21. #402 5713 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 20:18
    แฮปปี้แล้ว

    ไชโยโห่ฮิ้ว~~

    น่ารักอะ ><

    #402
    0
  22. #401 pumkinsmile (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 19:40
    มีความสุขกันแล้ว น่ารักที่สุด  อิจฉาคิดว่าเป็นเรื่องจริงแล้วนะเนีย >.<
    #401
    0
  23. #399 Yoona (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 19:32
    ><



    เขินเเทน ฮยอกก็โคตรจะกวน!



    กี้ก็ตอบเเบบกวนๆ
    #399
    0
  24. #397 bell-yoona (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 19:25
    กรี๊ดดดดดดด จบได้หวานสุดๆเลยค่ะ
    ชอบค่ะชอบ
    แต่ก็เสียใจด้วยที่จบแล้ว ฮือฮือ
    รอติดตามผลงานเรื่องอื่นๆและเรื่องต่อๆไปนะคะ ;))
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องของคยูยุน สนุกๆให้อ่านนะคะ ^^
    #397
    0
  25. #396 yoonasnsd (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 19:05
    เป็นตอนจบที่หวานสุดๆเลย


    กกี้กับยุนทำให้คนทั้งหมดอิจฉานะเนี่ย 55+
    #396
    0