[Fin] llSFll Devil's Love (SJ , SNSD)

ตอนที่ 10 : Devil's Love 8 : แค่อยากรู้..รักมากแค่ไหน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 มิ.ย. 56



Devil's Love

แค่อยากรู้..รักมากแค่ไหน

 

 

หลังจากวันนั้นไม่กี่วันยุนอากับสมาชิกในวงก็เดินทางไปทำงานที่ญี่ปุ่น ส่วนทางด้านคยูฮยอนก็กลับไปทำงานต่อที่ไต้หวัน เขากับซีวอนยังคงเป็นรูมเมทกันเหมือนเดิมแถมยังรู้สึกสนิทใจกันมากขึ้นเพราะไม่มีเรื่องอะไรที่ต้องปกปิดกันอีก

“วันนี้วันเกิดยุนอานี่ นายจำได้รึเปล่า”

“ฮะ ผมส่งของขวัญไปให้แล้วล่ะ ถ้าไม่ติดว่าผมมีคอนเสิร์ตที่ปูซานก็คงจะแอบไปหาน่ะแหละ ตอนนี้ก็คงเตรียมซ้อมคอนเสิร์ตใหญ่กันอยู่”

“นายอย่ามาทำหวานให้ฉันอิจฉาได้ไหม แต่ทำอะไรก็ระวังหน่อยล่ะเกิดพวกแฟนคลับรู้เข้า คนที่จะแย่ก็คือยุนอานะนายอย่าลืม”

หนุ่มรุ่นน้องพยักหน้ารับคำเตือนของพี่ชายที่เดินผ่านเข้าห้องน้ำไป เขาจึงหันมากดส่งข้อความไปหาคนที่พวกเขาเพิ่งพูดถึง ตั้งแต่มีเธอเข้ามาในชีวิต คยูฮยอนรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะติดนิสัยบางอย่างมาจากยัยขี้อ้อนนั่น ทั้งการใช้โทรศัพท์ การกินรวมไปถึงอีกหลายๆอย่าง แต่เรื่องเล่นเกมก็ยังเป็นงานหลักของเขาอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง

ร่างสูงถอนหายใจพลางหลับตาลงแล้วก็คิดถึงยัยเหม่งของเขา ตอนนี้เธออยู่ที่ญี่ปุ่น ส่วนเขาอยู่ที่ไต้หวันและกำลังจะบินกลับเกาหลีเพราะมีคอนเสิร์ตที่ปูซาน พวกเขาคงต้องสวนกันไปมาอย่างนี้ไปอีกระยะ กว่าจะได้เจอกันอีกทีก็คงเป็นคอนเสิร์ตที่ปารีสนั่นแหละ

Rrrrrrrrrr

มือหนาเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าใครโทรหา รอยยิ้มผุดขึ้นเมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ นิ้วเรียวกดรับสายอย่างว่องไวพลางยกขึ้นแนบหู

“อิตาพี่บ้า”

เสียงแหลมเล็กที่กระแทกหูทำให้เขาต้องเอาโทรศัพท์ออกห่าง แต่แทนที่จะโกรธเคือง เขากลับหัวเราะขำเสียยกใหญ่เพราะพอจะรู้สาเหตุของการวีนแตกของหญิงสาว

“ของขวัญไม่ถูกใจเธอเหรอ พี่อุตส่าห์เลือกให้ตั้งนานเลยน้า”

เสียงทุ้มที่กลั้วหัวเราะยิ่งทำให้ปลายสายที่ได้ยินหงุดหงิดมากขึ้นกว่าเดิม

“ของขวัญให้ยุนหรือของขวัญให้ตัวเองกันแน่ หึ...คนเจ้าเล่ห์”

คยูฮยอนนึกถึงของขวัญวันเกิดที่เขาเลือกซื้อให้เธอแล้วจัดการส่งไปให้ถึงญี่ปุ่นก่อนจะเอ่ยตอบเธอไปอย่างหน้าตาเฉย

“ก็ของขวัญให้ยุนน่ะสิ เอาไว้ใส่ให้พี่ดูคนเดียวไง”

“บ้าๆๆ พี่นี่บ้าที่สุดเลย แล้วไม่อายคนขายเค้ารึไงตอนไปซื้อน่ะ”

“ไม่เห็นจะน่าอายตรงไหนเลยนี่ก็ซื้อให้แฟน แล้วนี่ลองใส่ดูรึยังว่าใส่ได้รึเปล่า พี่ว่าพี่จำไซส์ไม่ผิดหรอกนะ”

“ใครจะกล้าใส่ล่ะ แค่นี้พี่ยูลก็แซวจนไม่รู้มุดหน้าหนีไปไหนอยู่แล้ว”

“ฮะฮะฮ่า พี่อยากเห็นหน้าเธอตอนนี้จังเลยยุนอา รู้ไหมพี่คิดถึงเธอจัง”

“ไม่ต้องมาทำเป็นอ้อนเลย พี่ยังมีความผิดอยู่นะ ฮึ่ม”

“โอเคๆ เอาไว้ตอนเจอกันที่ฝรั่งเศสพี่จะยอมให้เธอลงโทษละกัน แต่อย่าลืมเอาของขวัญพี่มาด้วยล่ะ เอามาใส่ตอนทำโทษพี่ไง”

แววตาของเขาเป็นประกายเมื่อแอบนึกภาพตาม

“ชิส์ ฝันไปเถอะ”

ชายหนุ่มได้ยินเสียงจิ๊จ๊ะอย่างที่เธอชอบทำเวลาที่ไม่พอใจยิ่งทำให้เขาอยากหายตัวไปอยู่ต่อหน้าเธอแล้วคว้าร่างคนแสนงอนมากอดรัดฟัดเหวี่ยงให้หายมันเขี้ยว

“เอ่อ แค่นี้ก่อนนะคะพี่คยู พี่สตาฟเขามาเรียกไปซ้อมแล้วล่ะ คอนเสิร์ตวันพรุ่งนี้ยุนมีเซอร์ไพรส์ให้พี่ด้วยล่ะ คอยดูดีๆนะ คิคิ”

“ครับผม ตั้งใจซ้อมล่ะยัยหัวเหม่งแล้วก้อออออออออ” ชายหนุ่มแกล้งลากเสียงยาวๆจนปลายสายถอนหายใจใส่ “ฮะฮาฮ่า สุขสันต์วันเกิดนะที่รัก”

“ขอบคุณค่ะ พี่ก็เหมือนกันนะตั้งใจทำงานล่ะ บ๊ายบายค่ะ”

คยูฮยอนมองโทรศัพท์ที่ปลายสายวางไปแล้วพลางยิ้มอย่างมีความสุขจนไม่ทันสังเกตเห็นว่าเพื่อนร่วมห้องของเขาออกจากห้องน้ำมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ซีวอนที่ยืนฟังอยู่ถ้าจะบอกว่าไม่รู้สึกอะไรก็คงไม่ใช่ แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มจากคนทางนี้ก็พอนึกภาพยิ้มหวานๆของคนทางโน้นออก แค่เพียงเท่านี้เขาก็พอใจแล้ว

“เก็บของและก็อาบน้ำนอนได้แล้ว มัวแต่ยิ้มกับโทรศัพท์อยู่นั่นแหละ แล้วเครื่องออกกี่โมง”

“ตีสามฮะ แล้วพี่ล่ะมีงานรึเปล่า”

“อืม มีถ่ายละครแต่เช้าน่ะ”

คยูฮยอนมองดูหนุ่มรุ่นพี่ที่ล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้า เขาจึงลุกขึ้นเดินไปหยิบกระเป๋าใบเล็กมาใส่ของใช้ส่วนตัวลงไปพร้อมกับเสื้อผ้าอีกนิดหน่อยเผื่อฉุกเฉิน ส่วนกระเป๋าโน๊ตบุคเอาไว้ก่อนค่อยมาเก็บทีหลังเผื่อว่ายุนอาจะส่งเมล์มา เขาตรวจเช็คสัมภาระอีกครั้งแล้วหยิบผ้าขนหนูเดินไปเข้าห้องน้ำโดยแอบเหล่มองร่างสูงใหญ่ที่นอนแผ่หราอยู่บนเตียง ด้านซีวอนทันทีที่ประตูห้องน้ำปิด เขาลุกขึ้นนั่งหยิบโทรศัพท์มากดพิมพ์ข้อความจะส่งให้เธอ แต่แล้วเขาก็ลบมันทิ้งแล้วเหวี่ยงลงบนที่นอนก่อนจะล้มตัวนอนแผ่ตามเดิม

 

…..

 

สายตาคมกริบกำลังจ้องมองหน้าจอโน๊ตบุคแทบจะไม่กะพริบเมื่อเห็นแฟนแคมคอนเสิร์ตใหญ่ในญี่ปุ่นของรุ่นน้องสาวๆโซนยอชิแดเริ่มทยอยปล่อยกันออกมา เขามองหาแต่ช่วงโซโล่ของยัยเหม่งที่กว่าจะปล่อยออกมาก็แทบจะเป็นอันดับท้ายๆ แต่ก็คุ้มที่รอ

คยูฮยอนนั่งอมยิ้มกับการแสดงเดี่ยวของแฟนสาว รู้สึกว่าเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายในโชว์ของยุนอาจะถูกใจเขาเป็นที่สุด ถึงแม้จะเคืองคอสตูมที่ชอบให้สาวๆนุ่งสั้นเปิดตรงนั้นตรงนี้ไปหน่อยก็ตาม

ชายหนุ่มกอดอกนั่งดูอย่างภูมิใจทั้งเรื่องการเต้นที่ยุนอาทำได้ดีอยู่แล้วและการร้องเพลงที่เป็นเพลงสากลอีกด้วย จนใกล้จบการแสดงเสียงกรี๊ดที่ดังขึ้นพร้อมกับภาพที่เปลี่ยนจากกางเกงขายาวเป็นสั้นกุดที่ทำให้เขาแทบหยุดหายใจไปชั่วขณะ แล้วไหนจะท่าเต้นแบบนั้นอีก ให้ตายสิ

“โอ้โห ยุนอาสุดยอดไปเลยอ่ะ”

เสียงชื่นชมดังมาจากด้านหลัง คยูฮยอนหันควับไปเจอเยซองกับเรียวอุคที่แอบนั่งดูอยู่ด้วย ร่างสูงตาขวางใส่แล้วลุกขึ้นเดินหนีเข้าห้องทันทีทิ้งให้ทั้งสองคนงุนงงกับท่าทีของเขา

“ดูมันหวงยังกับว่าเป็นแฟนมันงั้นแหละ”

 

…..

 

01.00น. โอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น

 

บรรดาสาวทยอยกันเดินเข้ามาภายในโรงแรมที่พักหลังจากการแสดงคอนเสิร์ตครั้งแรกเสร็จสิ้นลง ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับไปห้องพักของตน ยุนอาเดินตามหลังพี่สาวร่วมห้องอย่างยูริไปติดๆ แต่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่โทรศัพท์ในมือ

“รอโทรศัพท์จากผู้ปกครองเหรอไงจ๊ะยัยยุน”

ยูริเอ่ยแซวน้องรักพลางหัวเราะคิกคักเมื่อร่างเพรียวบางเงยหน้ามองค้อนพี่สาวคนสนิทไปหนึ่งทีก่อนจะพยักหน้ารับแล้วกลับไปสนใจกับโทรศัพท์ต่อ

“ค่ะ เชื่อได้เลยว่าอีกเดี๋ยวตาแก่ขี้บ่นจะต้องโทรมาดุยุนแน่ๆเลย 1 - 2 - 3

Rrrrrrrrrr

ยูริที่กำลังจะเข้าห้องน้ำหันกลับมามองด้วยความประหลาดใจแกมสงสัย ยุนอาพยักหน้าให้นิดๆไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใคร

“สวัสดีค่ะพี่คยู” เสียงหวานกรอกลงไปเมื่อรับสาย แต่คนโทรมาที่ปลายสายกลับเงียบเสียงจนเธอแปลกใจ “พี่คยูคะ ทำไมเงียบล่ะ”

“เนี่ยนะเหรอที่เธอบอกว่าจะเซอร์ไพรส์พี่น่ะ”

“ค่ะ พี่ไม่ชอบเหรอ ยุนต้องซ้อมหนักมากเลยนะ” ยุนอาใช้น้ำเสียงออดอ้อนหวังให้เขาหายโมโห “แล้วอีกอย่างมันก็เป็นงานนะคะ”

“ก็รู้ แต่ว่ามันก็อดหวงไม่ได้นี่นา มันสั้นไปรึเปล่า”

“ไม่หรอกค่ะ แต่จะว่าไปมันก็หวิวๆโล่งๆอ่ะ พรุ่งนี้ยุนว่าจะสวมถุงน่องด้วยดีไหมคะ”

“ดี เอาเป็นแบบเลกกิ้งหนาๆเลยสิ”

“ไม่เอา ยุนจะใส่ถุงน่องตาข่าย จะได้ดูเซ็กซี่”

“เหอะๆ หงุดหงิดชะมัด พี่ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากโมโหอยู่ห่างๆ คอยดูนะพี่จะทำโทษเธอ”

“อะไรกัน ยุนไม่ยอมหรอกนะ ยุนไม่ได้ทำผิดอะไรซะหน่อย ว่าแต่พี่เถอะคอนเสิร์ตเป็นไงบ้าง แล้วตอนนี้พี่อยู่ที่ไหนคะ”

“เกาหลี”

“อ่า คิดถึงอาหารเกาหลีจัง”

“แล้วหนุ่มเกาหลีล่ะ”

“ก็ต้องคิดถึงอยู่แล้วสิ แต่อีกไม่กี่วันก็ได้เจอกันแล้วนี่”

“อือ พี่จะนับวันรอเลยล่ะ จะขอนอนกอดเธอทั้งคืน”

“ฝันไปเถอะ อ้ะ พี่ยูริออกมาแล้ว ยุนไปอาบน้ำก่อนนะ”

“ครับผม ยุนพักผ่อนเถอะ แล้วพรุ่งนี้ก็สู้ๆนะ”

“ขอบคุณค่ะ พี่ก็เข้านอนได้แล้วนะ อย่าเล่นเกมต่อล่ะ”

“พี่รักยุนนะ”

คำบอกรักจากปลายสายทำให้หญิงสาวหัวใจพองโต

“ยุนก็รักพี่ค่ะ บ๊ายบายนะคะ”

ยุนอายิ้มเมื่อนึกหน้าของเขาออกเลยว่าจะต้องยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำบอกรักจากเธอ มือบางวางโทรศัพท์ลงบนเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำต่อจากพี่สาวที่ยิ้มล้อเลียนคนเป็นน้องอยู่


หญิงสาวร่างบางเดินยิ้มเข้าไปหาชายหนุ่มที่นั่งทานกาแฟอยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรม เขากับทงเฮบินตรงมาจากไต้หวันแต่ก็มาถึงหลังพวกเธอที่มาก่อนคนอื่นๆ

“เป็นยังไงบ้างค่ะ” หญิงสาวเอ่ยทักทายก่อนพลางหันไปสั่งเครื่องดื่มบ้าง ทงเฮเดินเลี่ยงออกไป

“สบายดีค่ะ แล้วยุนล่ะ ไม่ออกไปช็อปปิ้งหรือไปเที่ยวกับคนอื่นๆเหรอ”

“ไม่ดีกว่าค่ะ เพิ่งจะมาเที่ยวเมื่อไม่นานมานี้เอง แล้วก็อยากนอนพักมากกว่า”

เมื่อพนักงานนำเครื่องดื่มมาวางตรงหน้า หญิงสาวยิ้มให้อย่างขอบคุณก่อนจะยกขึ้นจิบช้าๆ ซีวอนยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาก่อนเอ่ยบอกเธอเบาๆ

“อีกไม่ถึงชั่วโมงพวกที่เหลือก็คงมาถึงแล้วล่ะมั้ง”

ยุนอาพยักหน้ารับเพราะก่อนขึ้นเครื่องคนทางนั้นก็โทรบอกเธอไว้ก่อนแล้ว นับได้ว่าเป็นทีมสุดท้ายที่จะมาถึง

“พวกนั้นคงเหนื่อยหน่อยล่ะ เพราะมาถึงก็ต้องซ้อมกันเลย ไม่ได้พักเหมือนเรา” ร่างบางพยักหน้ารับ ชายหนุ่มยิ้มแล้วแอบแซวเธอเบาๆ “จะได้เจอกันซะทีเนอะ”

ยุนอายิ้มเขินแล้วแก้เก้อด้วยการยกเครื่องดื่มขึ้นจิบพลางหันไปมองทางอื่น เพราะรู้ว่าพี่เขาหมายถึงใคร เมื่อคุยกันได้สักพักทั้งเขาและเธอต่างก็แยกย้ายกันไปเตรียมตัวเพื่อไปซ้อมการแสดง

 

…..

 

และก็ถึงวันแสดงจริงเหล่าสมาชิกทุกคนทุกวงต่างทำการแสดงกันอย่างเต็มที่เต็มความสามารถให้สมกับที่บรรดาแฟนคลับต่างรอคอย และในตอนท้ายคอนเสิร์ตที่ทุกๆคนร่วมกันร้องเพลงดังของหนุ่มๆซูเปอร์จูเนียร์ ถือเป็นครั้งแรกที่คยูฮยอนได้เข้าใกล้หญิงสาวที่เขาคิดถึง ชายหนุ่มทำเนียนออกเดินพร้อมๆกับเธอที่มีซันนี่อยู่ข้างๆ แค่ได้สบตากันนิดหน่อยก็เพียงพอแล้วสำหรับพวกเขา และเมื่อจบการแสดงต่างก็ทยอยกันเดินลงจากเวที ร่างบางสะดุ้งโหยงเมื่อมีมือมาคว้าแขนเธอเอาไว้ แต่พอเห็นเจ้าของมือนั่นเธอถึงกับยิ้มกว้าง คยูฮยอนเอียงเข้าไปกระซิบที่ข้างหูเธอเบาก่อนจะปล่อยให้เธอตามพวกพี่ๆไป

วันที่สอง ด้านหลังเวทียุนอากับซันนี่นั่งดูการแสดงบนเวทีผ่านจอโทรทัศน์ระหว่างรอคิวของพวกเธอ วันนี้มีการถ่ายทำรายงานของสถานี MBC ด้วย คยูฮยอนที่เดินผ่านมาพร้อมกล้องถ่ายรูป เขาทำเนียนยกกล้องขึ้นถ่ายสองสาวที่นั่งอยู่ ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นก็แอบถ่ายตอนเธอเผลอไปหลายรูปแล้ว

คยูฮยอนเปิดรูปถ่ายให้สองสาวดู ยุนอายกมือขึ้นตีที่แขนเขาเบาๆไปหลายที ตากล้องของสถานีเห็นเข้าจึงขอดูรูปที่เขาถ่ายแต่ชายหนุ่มปฏิเสธ ซันนี่ก็ช่วยปิดไม่ให้เห็น ยุนอาเริ่มงอแงเมื่อเจอรูปถ่ายของเธอที่ดูตลก ยิ่งซันนี่หัวเราะขำก็ยิ่งทำให้ร่างบางโยเย คยูฮยอนแอบอมยิ้มนิดๆกับท่าทางนั้น

“พี่คะ ลบมันทิ้งไปเถอะนะ”

“ทำไมล่ะ” ชายหนุ่มแกล้งทำเป็นไม่สนใจในคำร้องขอของยุนอา ตากลมโตมองที่กล้องแล้วมือบางคว้าข้อมือของเขาไว้พลางเลื่อนกดดูรูปในกล้องนั่น ซันนี่ก็เข้ามาดูด้วยจนมาถึงรูปที่หญิงสาวเห็นว่ามันตลกบอกให้เขาลบทิ้ง

“น่ารักออก”

“พี่คะ ลบออกเถอะน่า”

“มันน่ารักจริงๆนะ”

“ลบเถอะๆ”

“ว้าว น่ารักจริงๆเลย”

“พี่อ่ะ”

ยุนอายังคงออดอ้อนให้เขาลบรูปทิ้งแต่ร่างสูงกลับทำเฉยแล้วรีบเดินหนีไป ช่างภาพจึงถามสองสาวเกี่ยวกับรูปที่คยูฮยอนถ่ายไว้ หญิงสาวมองตามหลังไปอย่างอาวรณ์

และการแสดงสุดท้ายของวันนี้ คยูฮยอนรับอาสาเป็นคนเก็บภาพถ่ายวิดีโอซึ่งแน่นอนคนที่เขามักจะแพลนกล้องไปหาก็หนีไม่พ้นยัยเหม่งที่น่ารักนั่นเอง ยุนอามักทำท่าน่ารักๆเสมอเวลาที่เขาหันกล้องมาทางเธอจึงนับได้ว่าเป็นอีกวันที่มีแต่ความสุข

“อย่าลืมนะพี่จะรออยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรมน่ะ” คยูฮยอนเอ่ยย้ำก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับที่พัก

 

…..

 

ร่างสูงยืนรออยู่ที่มุมหนึ่งของล็อบบี้ที่สามารถมองเห็นคนที่เข้า-ออกจากลิฟท์ได้ชัดเจน สายตาคมกริบที่มองลอดผ่านแว่นสายตานั้นคอยมองหาร่างบอบบางที่คุ้นตา แต่ประตูลิฟท์ที่เปิดปิดอยู่หลายรอบแล้ว เขาก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอ นาฬิกาข้อมือถูกยกขึ้นดูเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ จนกระทั่งลิฟท์เปิดออกอีกครั้ง มีเพียงเหล่านักร้องรุ่นน้องอื่นๆที่เดินออกมารวมไปถึงชายหนุ่มร่างสูงยาวที่สาวเท้าเข้ามาหาเขาพร้อมกับรอยยิ้ม

“ไงฮะพี่ชาย มายืนหล่อล่อนักข่าวอะไรแถวนี้”

คำเอ่ยทักของมินโฮทำให้เขาต้องค่อยๆหันกลับไปมองตามสายตาของหนุ่มรุ่นน้อง นักข่าวที่มาจากเกาหลีสามสี่คนเห็นจะได้กำลังยืนมองมาทางเขาอยู่

“สงสัยพี่ต้องออกไปพร้อมกับพวกผมก่อนแล้วล่ะ”

ชายหนุ่มมองหน้ารุ่นน้องอย่างสงสัยในคำบอกของเขา แต่เห็นแววตาของเด็กหนุ่มเขาก็พอจะเข้าใจพลางกอดคอกันเดินออกไปพร้อมกัน คืนนี้มีปาร์ตี้เล็กๆที่จัดไว้ให้พวกเขาเลี้ยงฉลองกันที่ผับเล็กๆใกล้กับโรงแรมที่ตอนนี้พวกพี่ๆในวงของเขาไปรออยู่ก่อนแล้ว

 

…..

 

“ยุนนัดกับพี่คยูไว้ที่ล็อบบี้ใช่ไหม”

ยูริที่แต่งตัวเสร็จแล้วเอ่ยถามน้องสาวที่เพิ่งออกจากห้องน้ำ คนถูกถามหันมองหน้าพี่สาวคนสนิทก่อนจะพยักหน้ารับน้อยๆ “งั้นเดี๋ยวยุนออกไปพร้อมกับพี่นะ”

เมื่อเห็นยุนอาทำหน้าสงสัยเข้าไปใหญ่ คนเป็นพี่จึงขยายความให้เธอฟัง

“ที่ล็อบบี้น่ะนักข่าวมารอทำข่าวงานเลี้นงฉลองคอนเสิร์ตของเราเต็มไปหมด ขืนเธอไปเจอกับพี่เค้าที่นั่น มีหวังเป็นข่าวใหญ่แน่ๆเลย เพราะฉะนั้นยุนต้องไปพร้อมพี่ก่อนแล้วค่อยแยกออกไป ส่วนพี่คยูน่ะไปกับมินแล้ว”

หญิงสาวพยักหน้าตกลงเมื่อเข้าใจในสิ่งที่พี่สาวบอกกล่าวก่อนจะรีบแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย

 

…..

 

ใบหน้าหล่อคมคายแดงนิดๆเพราะปริมาณไวน์มิใช่น้อยที่ถูกกระดกเข้าปาก เขายืนมองร่างบางที่หัวเราะเฮฮาอยู่ในวงล้อมของพี่ๆน้องๆร่วมค่าย แค่เพียงเพราะการติดตามของนักข่าวทำให้แผนที่เขาวางไว้หายไปในพริบตา ร่างสูงถอนหายใจยาวก่อนจะวางแก้วลงบนเคาน์เตอร์แล้วเดินออกไปข้างนอกเพื่อสูดอากาศพลางคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งภาพเบื้องหน้ามืดสนิทเมื่อมีมือนุ่มๆมาปกคลุมดวงตาของเขาเอาไว้ กลิ่นหอมอ่อนๆที่แสนคุ้นเคยและเสียงหวานที่สั่นน้อยๆที่ร้องเบาๆอยู่ที่ข้างหูราวกับจะล้อเลียนเขาทำให้รอยยิ้มผุดขึ้นบนหน้าทันที

 

There are moments when I don't know if it's real.

Or if anybody feels the way I feel

I need inspiration…Not just another negotiation.

 

เสียงทุ้มนุ่มร้องประสานเข้ากับเสียงหวานๆ

 

All I want to do is find a way back into love.

I can't make it through without a way back into love.

And if I open my heart to you.

I'm hoping you'll show me what to do.

And if you help me to start again.

You know that I'll be there for you in the end.

 

ถึงแม้จะไม่ได้ไพเราะเสนาะหูแต่เมื่อทั้งคู่ใช้ความรู้สึกร้องด้วยกันมันกลับเข้ากันได้อย่างลงตัว

“อยากร้องเพลงนี้ก็ไม่บอก พี่จะได้ขอเปลี่ยนคู่ดูเอท”

เขายกมือขึ้นจับมือของเธอออกช้าๆแล้วรั้งร่างบางเข้าสู่อ้อมแขน เสียงหัวเราะคิกคักของคนตัวเล็กกว่ายิ่งทำให้เขาสงสัย

“ไม่เอาด้วยหรอก พี่คยูร้องกับน้องซอน่ะดีแล้ว ขืนเปลี่ยนมาเป็นยุนมีหวังเราทั้งคู่ได้ตายคาเวทีแน่นอน แล้วอีกอย่างยุนชอบเต้นมากกว่า ยิ่งได้เต้นกับพี่ทงเฮก็ยิ่งชอบ เพราะเราเข้าขากันได้ดีที่สุดเลยก็ว่าได้ โอ๊ย เจ็บนะ”

มือหนาบีบปลายจมูกเชิดรั้นของหญิงสาวอย่างแรงเมื่อสิ้นคำตอบที่น่าหมั่นไส้ของเธอ คนหน้าหวานหันมาเอาคืนด้วยการฟาดมือลงบนต้นแขนเขา แต่ร่างสูงกลับหัวเราะชอบใจ

“ไปเดินเล่นกันเถอะ”

คยูฮยอนมองสำรวจไปรอบๆ และเมื่อไม่เห็นใครเขาจึงเอ่ยชวนเธอแยกตัวออกไปจากงาน ยุนยายิ้มรับ มือหนาจึงยกขึ้นขยับหมวกให้ลงมาบังใบหน้าสวยไว้ ส่วนตัวเขาที่สวมหมวกอยู่แล้วก็หยิบแว่นสายตาขึ้นมาสวมเพื่อพรางตัวกันเล็กน้อยก่อนจะโอบไหล่เธอให้เดินไปด้วยกัน

 

…..

 

สองหนุ่มสาวที่พยายามทำตัวเรียบง่ายและกลมกลืนไปกับผู้คนแถวนั้น แต่ภาพที่ทั้งคู่ยืนกอดกันอยู่กลางลานน้ำพุ โดยที่เบื้องหน้าเป็นหอไอเฟลประดับไฟระยิบระยับที่ดูสวยงามในยามค่ำคืนแบบนี้ก็ยังเป็นที่สนใจของบางคนที่ผ่านมาพบเห็น สองแขนแกร่งสอดกอดรอบเอวบางเอาไว้พลางเกยคางบนไหล่ของหญิงสาว แก้มขาวสากนิดๆเพราะไรเคราแกล้งถูเข้ากับแก้มเนียนเบาๆ สายตาของทั้งคู่จับจ้องซึมซับความงามของภาพที่เห็น ตรงหน้าเหล่าน้ำพุพุ่งทะยานขึ้น-ลงราวกับแข่งกันอวดโฉม

“พี่คะ บอกได้ไหมว่าพี่รักยุนมากแค่ไหน”

“หือ อยู่ๆทำไมมาถามต่อหน้าคนเยอะแยะแบบนี้ล่ะ”

“ก็ยุนอยากรู้นี่ว่าพี่รักยุนมากแค่ไหน”

“เธออยากรู้จริงๆเหรอ”

คยูฮยอนถามย้ำอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากอย่างที่เขาชอบทำ ยุนอาพยักหน้านิดๆก่อนจะหันหน้าหนีสายตาคมกริบของคนเจ้าเล่ห์ แต่เขากลับยกมือขึ้นเชยคางมนให้หันกลับมาพร้อมกับจูบประทับลงบนริมฝีปากหยักบาง กดหนักๆราวกับจะย้ำให้เธอรู้ถึงความรู้สึกที่เขามีนั้นว่ามันมากมายเพียงไหน

ร่างบางเผยอปากรับเมื่อเขาใช้ลิ้นไล้รอบเรียวปากนุ่ม ลิ้นร้อนแทรกซอนเข้ามาในโพรงปากเล็กอย่างนุ่มนวลอ่อนโยนและควานหาความหอมหวานอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ดวงตากวางคู่งามคอยๆหลับพริ้มลงซึมซับจุมพิตหวานล้ำที่เขาบรรจงมอบให้เนิ่นนาน

มือหนายกขึ้นเกลี่ยผมที่ปรกดวงหน้าหวานออกหลังจากเขาถอนจูบออกมาอย่างแสนเสียดายเพราะคนในอ้อมกอดหายใจไม่ทัน

“คราวนี้รู้รึยังว่าพี่รักเธอมากแค่ไหนยัยเหม่ง”

คนช่างซักไม่ตอบได้แต่พยักหน้าหงึกๆแล้วซุกหน้าลงกับอกกว้างอย่างอายๆ ในขณะที่คยูฮยอนรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างจากมุมหนึ่งที่ไม่ไกลจากที่พวกเขายืนอยู่มากนัก

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่ขอสัญญาว่าพี่จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องยุนเอง เชื่อใจพี่นะ” สิ้นคำพูดเขาจูบลงบนหน้าผากเนียนนั่นอย่างรักใคร่




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #600 nalooknooknook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2555 / 15:11
    น่ารักมากเรยค่ะ =)
    #600
    0
  2. #587 porpor1508 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 18:25
     ใกล้จบแล้วหรอ เสียดายอะ
    #587
    0
  3. #561 Tomika (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 20:45
    หวานกันซ้า><

    ที่คยูเห็นต้องเป็นปาปารัซซี่แน่เลย
    #561
    0
  4. #543 chocomalt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 19:25
    ตอนนี้หวานอ่ะ ชอบ ๆ
    #543
    0
  5. #539 i-am-love-yoona (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 19:03
    หวานใหญ่เลยนะ
    #539
    0
  6. #516 chareearn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 15:26
     คยูยุนหวานกันจังเลยยย ><
    #516
    0
  7. #480 stw bo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 12:36
    โอ๊ย ตายๆๆๆๆๆๆ หวานกันจนเกินจะบรรยายแล้วนะจ้าาาคู่นี้อ่ะ อิอิ ชอบๆๆๆๆ
    #480
    0
  8. #472 lollipop-green (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2554 / 16:13

    โอ๊ยยย หวานกันไม่แคร์สื่อเล๊ย>/////<

    #472
    0
  9. #453 yeonah (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กันยายน 2554 / 13:05
    กี้เค้าเขินอ่าา
    #453
    0
  10. #361 pumkinsmile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2554 / 19:24
    โอ๊ยยยยยย มดกัดดดดด >.<  หวานนนนมากกกกก
    #361
    0
  11. #357 lastfantacycode (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2554 / 13:35
     หวาน.....โอ๊ยย ละลาย ><
    #357
    0
  12. #353 lovely-yoona (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2554 / 23:20

    หวานมากกกกกกกกก

    #353
    0
  13. #349 Yoona (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 22:03
    ิั้ยย่ะ เขินเเทน ใครที่ซุ่มอยู่นักข่าวเหรอ?
    #349
    0
  14. #348 rolitazz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 21:40
    ว๊ากกกกกกกกก
    สุดยอดเลยไรท์เตอร์
    โรแมนติกได้อีก
    #348
    0
  15. #347 bell-yoona (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 21:30
    แหใ่ๆ หวานกันไม่แคร์สื่อเลยนะ >////<
    ชอบค่ะชอบ
    เสียดายอ่ะ จะจบแล้ว หวังจะทีเรื่องต่อๆไปให้ติดตามนะคะ
    เอ? แต่กี้เห็นไรอ่ะ ตื่นเต้นๆ
    รอติดตามนะคะ ;))
    #347
    0
  16. #346 geeoilly (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 19:51
    หวานตลอดดดดดด 

    แต่คาดว่างานจะเข้าแน่ ๆ 555


    #346
    0
  17. #345 yoonasnsd (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 19:41
    คยูยุนหวานที่สุด อยู่ด้วยกันแล้วน่ารักจริงๆเลย


    นักข่าวต้องถ่ายรูปไว้แน่ๆเลย
    #345
    0
  18. #344 jeanie-star (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 19:34
    โอ้ว...สัญชาตินักล่าคยูกี้รู้สึกอะไร
    แหมๆ ขนาดปลอมตัวยังแอบไม่แคร์สื่ออีกนะ
    เขินแทนหนูยุนจริงๆ >/////<
    #344
    0
  19. #343 love snsd (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 17:51
    คยูยุนหวานจัง

    จะเกิดอะไรขึ้นกับคยูยุน
    #343
    0
  20. #341 bell-yoona (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2554 / 20:41
    กรี๊ดดดด >///< กี้เนียนตลอด
    คยูยุนหวานเกินไปละ รอ 30% ที่เหลือนะคะ
    เอาหวานๆเลย ;)))

    รอติดตามนะคะ คยูยุนเรียลกันจริงๆแหละ 55
    #341
    0
  21. #338 jeanie-star (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2554 / 03:11
    55555555555+
    คยูยุนเนียนเอาโล่ห์
    แอบแคร์สื่อเบาๆ  แต่ไม่ค่อยมิด
    คยูยุน น่ารักจริงๆนะ  คิคิ

    คลิปและรูปทำให้จิ้นจนเรียลเป็นที่เรียบร้อย 55555+
    #338
    0
  22. #337 love snsd (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2554 / 00:00
    หวานกันจังคยูยุน

    รออีก 30%ค่ะ
    #337
    0
  23. #336 geeoilly (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2554 / 21:54
    อ๊ากกกก อีก 30% ตื่นเต้นจัง 555 
    ตากี้เนียนตลอด ><
    #336
    0
  24. #335 nooyoonie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2554 / 21:46
    มันเรียล มั่กมากกก  อ่ะ  กรี๊ดดดดดด สลบไปสามวันน

    คยูยุน it's real !!!!
    #335
    0
  25. #334 superjuniorlove9 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2554 / 20:23
    เขิลจังคู่นี้
    #334
    0