BaBY_LoVe : แรกรักเธอ

ตอนที่ 5 : การเคลื่อนตัวของชิ้นส่วน (LOADING 100%) RE-WRITE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    6 เม.ย. 61



"ผมไม่มีสิทธิอะไรทั้งนั้น"

MIN SAID
        

EP 4: การเคลื่อนตัวของชิ้นส่วน 





“เกียร์อยู่ที่ใจ...ใจ
ยู่ที่เกียร์..ฝากเกียร์ไว้กับใคร..ฝากใจไว้กับคนนั้น”

         


         
ำพูดติดปากของพวกเราชาววิศวะที่พวกเรามักพูดกันอยู่บ่อยๆจนขึ้นใจ นอกจากมีช็อป มีเกียร์ ไม่มีเมียแล้วตอนนี้  แต่เกียร์ของผมอยู่ไหนวะ?  คนสำคัญที่ผมมอบเกียร์ให้คือ “มิ้นท์” แฟนที่คบกันมาเกือบสี่ปีแต่ตอนนี้มีแต่ความว่างเปล่าเท่านั้น
         

สำหรับเด็กวิศวะ.. เกียร์คือหัวใจ ถ้าให้เกียร์ไปกับใครก็เท่ากับให้ใจไปกับคนนั้น แต่แปลกนะที่ใจผมไม่ได้อยู่ที่เกีย
ร์  ใจผมมักล่องลอยคิดไปถึงใครคนนึงที่ผมควรจะอยู่ห่างให้มากที่สุดและเป็นคนที่ผมไม่ควรจะรู้สึกอะไรด้วยทั้งนั้น  แต่ความรักมักเล่นตลกกับใจคนเสมอ  บางคนกว่าจะรู้ตัวก็ต่อเมื่อได้สูญเสียอะไรไป และกว่าที่ผมจะรู้ตัวว่าได้ทำอะไรลงไปผมก็ไม่สามารถเปลี่ยนอะไรได้อีกแล้ว
         

“เชี่ยย  ทำหน้านิ่งอย่างกับพระเอกมิวสิค
มึงจะเล่าได้ยัง?” เสียงสอดรู้ของไอ้นัทดึงสติผมออกมาจากการปล่อยความคิดไปยังอดีต  เยดเข้.. ความเสือกแม่งทะลุมิติได้ด้วยว่ะ
         

“อยากเสือกนัก มึงถามกูมาดิ”
         

“แม่งง นี่มึงรักมิ้นท์จริงป่าววะใจมึงมีกี่ห้องเนี่ย กูถามจริงไอ้มิณทร์มึงตั้งใจจะให้เกียร์มิ้นท์จริงๆป่ะวะ?” ผมให้เกียร์กับใครมันไม่สำคัญเท่าคนๆนั้นยังเก็บ
รักษาไว้อยู่รึเปล่า  เกียร์ของผมหายไปกับมิ้นท์ตั้งแต่เราเลิกกัน
         

“กูจะให้เกียร์ใครไม่สำคัญ  พวกมึงก็เหมือนกันจะให้เกียร์ใครก็คิดให้ดีๆจะได้ไม่เป็นเหมือนกู” นี่ผมเอาความจริงมาพูดสุดๆ  เพราะสำหรับพวกเราเด็กวิศวะแล้วเกียร์เป็นสิ่งมีเกียรติและเปรียบเสมือนหัวใจ  ผมต้องพยายามเกือบตายกว่าจะได้เกียร์รุ่น 
แล้วตอนนี้หัวใจผมอยู่ไหนวะ?
         

“อ้าว  
มิ้นท์เทมึงแต่ไม่ได้คืนเกียร์ให้มึงหรอวะเชี่ยย แม่งเหี้ยอ่ะ เอาเกียร์มึงไปทิ้งแล้วหันไปคบนักบิน” ไอ้นัทพูดอย่างโกรธๆ  “เกียร์รุ่นด้วยนะน่ะ”

            


แล้วจะให้ผมทำไงวะ  ตอนนั้นมิ้นท์โวยวายอยากได้อยากได้เกียร์เพราะเพื่อนที่มีแฟนเป็นเด็กวิศวะได้เกียร์กันทุกคน  และผม.. ก็ได้ให้เกียรตินั้นกับมิ้นท์ไป แต่ที่ผมเสี
ใจเพราะผมรู้สึกโง่ที่ให้เกียร์ผิดคนมากกว่า  ผมให้เกียร์ที่เป็นเหมือนเกียรติของผมกับคนที่ไม่รักษามัน
         

“กูว่าไอ้มิณทร์มันไม่ได้ซีเรียสเรื่องเกียร์หายหรอกว่ะ  กูว่านะใจมันไม่ได้อยู่ที่เกียร์  เกียร์ของไอ้มิณทร์น่าจะเป็นเด็กคนนั้น” ไอ้ห่าฉัตรวกมาเล่นผมอีกครั้ง แม่งจะเอาให้ได้เลยสินะอัดกูจนแบนติดผนังขนาดนี้  ผมถอนหายใจยาวๆก่อนจะกระดกวอดก้ารวดเดียวหมด 


แมร่ง.. ถือว่าได้ระบาย  พูดก็พูดวะ
!

            


ปกติถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวผมจะปากหนัก  แต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้วว่ะเรื่องของซอลมันโจมตีขึ้นมาจนผมมองไปทางไหนก็เห็นแต่หน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาของซอลเต็มไปหมด  ผมรู้สึกปวดหนึบที่ใจราวกับน้ำตาของกุญแจซอลเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน  ทุกสิ่งทุกอย่างยังชัดเจนแม้แต่ถ้อยคำตัดพ้อในวันนั้น..
         

“พวกมึงเคยรู้สึกกับคนที่ไม่ควรรู้สึกป่าววะ”


ผมยิ้มจางๆก่อนจะกระดกเหล้าที่ดื่มค้างล้างคอตามวอดก้าไปติดๆ  งานนี้ถ้าไม่มอมตัวเองหัวทิ่มผมว่าผมคงพูดออกมาไม่ได้  เพราะงั้นการสาดแอลกอฮอล์เข้าปากเพื่อมอมสติตัวเองจึงเป็นอะไรที่ย้อมใจได้ง่ายสุด  เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันเกิดจากความสิ้นคิดของผมทั้งนั้น
          

“แค่รักกับน้องสาวเพื่อนไม่ได้คอขาดบาดตายอะไรขนาดนั้นป่ะ” ผมสะดุ้งกับ คำว่า “รัก” ของไอ้ฉัตร  ตอนนี้ผมทำได้แค่แหงนมองนางฟ้าอย่างซอลเท่านั้น คำว่ารักสำหรับผมมันดูห่างไกลราวฟ้ากับเหว           
         

“ตอนนี้มึงก็โสดแล้ว อยากทำอะไรตามใจก็ทำเลยดิวะ”


ก็ถ้ามันง่ายอย่าง
ที่ไอ้นัทพูดขนาดนั้นผมคงไม่ใช้วอดก้าเพื่อน็อคตัวเองหรอ
  แต่เพราะผมไม่มีสิทธิตั้งแต่แกไง
  และไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ซอลแอบซ่อนอยู่ในหัวใจผมโดยไม่รู้ตัว



(LOADING 30%)


“พี่มิณทร์..”

SOL SAID


 
         
         
“ทิ้งเวลามาจนป่านนี้แล้วยังจะทำอะไรได้อีกวะ”
         

“แล้วมิ้นท์รู้เรื่องที่มึงซุกน้องเค้าไว้ในใจป่ะ?”
         

“กูคบมิ้นท์อยู่กูจะไปอะไรกับใครได้ไงวะ  เชี่ยแล้วมึง  กูให้เกียร์ใครกูก็ต้องดูแลเค้าให้ดีดิ”           
          

“มึงเลยซ่อนน้องเค้าไว้ลึกสุดใจเลยงั้นดิ?” ขนาดผมกลบฝังไว้ลึกสุดตีนพวกแม่งยังค้นเจอเลยหรือตอนนี้มันตื้นเกินที่ผมจะปกปิดแล้ววะ?  ความจริงผมก็เก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียวมานานแล้วนะแต่ทำไมมันถึงเอาแต่คอยจะระเบิดออกมาก็ไม่รู้วันนี้ 


พอมิ้นท์ทิ้งผมไปมันก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องซ่อนไว้อีก ตอนผมรู้ว่ามิ้นท์แอบคุยกับไอ้นักบินมันเจ็บ..แต่ก็ไม่สุด  ผมไม่ทุรนทุรายอย่างที่คิด  ผมพยายามรั้งมิ้นท์แต่สุดท้ายเกียร์ก็แพ้ปีกนักบินในที่สุด
         

“เชี่ยยย แมร่งสุดติ่งกระดิ่งแมวโคตรซับซ้อนซ่อนเงื่อนสัสอ่ะ อุตส่าห์ยอมไม่คบกับคนที่ตัวเองรักแต่ดันเสือกโดนทิ้งอีกก  โคตรซวยในซวยเลยมึง” ไอ้นัทตบบ่าผมอย่างปลอบใจ  ไอ้ฉัตรหยิบแก้วเหล้าไปชงให้ใหม่  โอเค.. คืนนี้ผมพร้อมเป็นหมาคลานรอบลานเกียร์ละ
         

“ถ้าเกมส์ไหนไม่ยุติธรรมมึงก็ไม่จำเป็นต้องทำตามกติกาป่ะวะ กูว่ามึงเปิดเกมส์ของมึงเองได้นะไม่เห็นต้องเดินตามเกมส์คนอื่นซะหน่อย” ไอ้ฉัตรผลักแก้วเหล้าเลื่อนมาไว้ตรงหน้าผม “มึงได้ลองทำตามใจตัวเองยัง?”
         

ถ้าไอ้ฉัตรรู้ว่าผมเคยทำเหี้ยอะไรกับซอลนะมันจะไม่พูดเชียร์ผมแบบนี้
         

“กูก็แค่วิศวะโยธาต๊อกต๋อยป่ะวะ?”
         

“ต๊อกต๋อยก็ดีแล้วไงวะมึงจะได้เจอคนที่เป็นเกียร์ของมึงจริงๆสักที  ถ้ามึงเจอผู้หญิงที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างมึงตอนที่มึงยังเป็นไอ้กระจอก นี่มึงเจอเกียร์ทองฝังเพชรเลยนะ”
         

“มึงพูดอย่างกับเครื่องบินจะหล่นใส่หัวกูงั้นอ่ะ”
          

“มันก็ไม่แน่ป่ะ  บางทีเครื่องบินอาจจะบินวนรอมึงอยู่คนเดียวก็ได้ไอ้มิณทร์ ” ไอ้ฉัตรยักคิ้วแล้วยื่นแก้วมาชนกับผม  “กูขอให้มึงเจอเกียร์ที่มึงตามหานะ”
         

“เมียหลวงนายร้อยหรือจะสู้เมียน้อยวิศวะ เอ้าา เลิกดราม่าได้แล้วคร้าบบ เอ้า ชน คร้าบบ ชนน” ไอ้นัทกอดคอผมชนก่อนจะพากันร้องรำทำเพลงเสียงดังแล้วจบที่พวกมันหามผมไปคลานปลดปล่อยและเห่าไปรอบๆลานเกียร์
         

โฮ่งๆ โบ๋รวววว 
         

“เชี่ยมิณทร์ กุญแจรถมึงอ่ะ?” ผมมาได้สติอีกครั้งก็ตอนไอ้ฉัตรถามหากุญแจรถ เมื่อกี้ก็ก้มๆเงยๆตอนคลานรอบลานเกียร์ซะด้วย  แม่งตกไปตอนคลานป่ะวะ? ผมหลับตาคลำแต่ก็หาไม่เจอ
         

“นี่อย่าบอกนะว่ามึงทำหายอ่ะ” 
         

“พ่อเมิงงง  มึงจะตุ๊ดแตกอะไรนักหนาวะ กุญแจรถหายก็เดินกลับไม่ก็กลับไปแดกเหล้าต่อ ไอ้ฟายโวยวายทำไม” ผมแม่งรู้สึกตาลาย เมื่อกี้ก็คึกหอนเสียงดังแล้วคลานหลายรอบด้วย  หรือจะนอนเฝ้าลานเกียร์ไปเลยดีวะ?
         

“งั้นเดี๋ยวกูเดินกลับไปหาที่ร้านเหล้าดีกว่าว่ะ” ผมพยักหน้าให้ไอ้ฉัตรขณะที่มันเดินวกกลับไปก่อนยืนหลับตาแล้วไหลไปนั่งกองอยู่ข้างๆรถ  แม่งเอ้ยย อยากอ้วกชิบหายเลยว่ะ..
         


“พี่มิณทร์จะไปไหนก็ไปเถอะค่ะ ซอลไม่อยากเห็นหน้าพี่มิณทร์อีก”
         

ขนาดแดกจนแทบลืมบ้านเลขที่น้ำเสียงตัดพ้อของซอลในวันนั้น
มันยังดังชัดอยู่เลย  คล้ายกับมันฝังลึกอยู่ในก้นบึ้งของจิตใจผมและร้องตะโกนให้ผมกลับไปแก้ไขและเปลี่ยนมัน
        

“ซอล..พี่ขอโทษนะคะ พี่
รู้ตัวว่าทำผิดกับหนู”
        

“มันสายไปแล้วค่ะพี่มิณทร์  ซอลรักพี่ไปแล้ว พี่จะพูดให้มันได้อะไรขึ้นมาคะ”
        

“พี่ต้องทำยังไงให้ซอลหายโกรธคะ”
        

“ง่ายๆค่ะ  พี่มิณทร์ก็แค่ไม่ต้องมาให้
ซอลเจออีก แค่นี้ทำได้มั้ยคะ?”
 
          

ง่ายแต่ไม่เคยอยากทำ.. และนั่นก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้พูดคุยกัน  ใครจะรู้ว่าหลังจากนั้นเด็กที่ผมเคยเอ็นดูเหมือนน้องสาวจะก้าวเข้ามามีอิทธิพลกับชีวิตผมมากขึ้นเรื่อยๆ  ผมเฝ้าวนเวียนคิดถึงรอยยิ้มของกุญแจซอลอยู่ทุกวัน  ทั้งๆที่ผมคบกับมิ้นท์อยู่และไม่ควรคิดเกินเลยกับซอลด้วยซ้ำแต่กลับกลายเป็นผม “หลงรัก”คนที่ไม่ควรหลงรักไปแล้ว   กุ
แจซอลเป็นความรักที่เป็นได้แค่ความลับที่อยู่ในหัวใจ 


ทั้งๆที่ผมเป็นได้แค่ “พี่ชาย” เท่านั้น
         

จู่ๆผมก็เกิดมึนหนักและอยากจะอ้วกออกมาสุดๆนหัวผมหมุนยังกะอยู่ในเครื่องเล่นโรลลิ่งโคสเตอร์
! อยย  นี่ถ้าคึกคลานรอบลานเกียร์อีกรอบผมได้เป็นหมาสมบูรณ์แบบแน่เลยว่ะ  แต่ก่อนที่สติผมจะดับ..ผมรู้สึกเหมือนได้กลิ่นหอมที่ผมชอบที่ผมแสนคุ้นเคย  กลิ่นคล้ายกับกลิ่น้ำหอมของกุญแจซอล  
         

“พี่มิณทร์..”
         

ผมรู้สึกเหมือนซอลมายืนอยู่ที่นี่จริงๆ 


เสียงหวานดังชัดราวกับซอลมายืนอยู่ข้างหน้า 


ทำไมฝันดีจังวะวันนี้




(LOADING 100%)









"ผมผิดมาตั้งแต่ต้น"

MIN SAID


*********


อูยย จะได้เจอกันแล้ววว
ลุ้นๆๆๆ





อัพมิณทร์คู่กร ฝากจิ้มด้วยยยยย

>__<




ขอให้อ่านอย่างมีความสุขค่ะ
ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ


     CR: FOLK > PLUSTOR


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

1,005 ความคิดเห็น

  1. #577 myfullhouse (@myfullhouse) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 15:23
    จิกหมอนเลยค่า
    #577
    0
  2. #29 Pearlmookmic (@Pearlmookmic) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 19:37
    ซอลมาแว้วววว ไรท์ขา อัพทุกวันน๊าาาาาา
    #29
    0
  3. #28 baifernkub (@baifernkub) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 16:18
    รอค่าาาาาาา
    #28
    0
  4. #27 Nimmy4044 (@Nimmy4044) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 12:53
    ซอล มาแล้ววว
    #27
    0
  5. #26 Nimmy4044 (@Nimmy4044) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 12:36
    ใจไม่อยู่ที่เกียร์ แต่อยู่ที่ซอล สินะ
    #26
    0