BaBY_LoVe : แรกรักเธอ

ตอนที่ 20 : 2 เทพบุตรโยธา (LOADING 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    17 ก.พ. 61


          “พี่มีหนูอยู่แล้วพี่จะไปอ่อยใครได้อีกล่ะคะ "

MIN SAID



         

EP 20: 2 เทพบุตรโยธา



เสีย
เพลงที่เปิดดังสลับกับการเล่นเกมส์แจกรางวัลทำให้งานบายเนียร์คึกคักขึ้นเรื่อยๆ  ฉันนั่งกินอาการที่พี่มิณทร์ตักให้มาเต็มจานจนพุงกางไปหมดในขณะที่พี่ๆที่เหลือในโต๊ะสายแอลกอฮอลก์มาเอง  พวกเพื่อนๆพี่มิณทร์ซัดเหล้ากันดุมากก   กระดกกันเก่งมากเรียกได้ว่ากินกันเป็นล่ำเป็นสันเลยทีเดียว
         

สาบานว่าพวกเขากระดกเบียร์เคล้าเหล้ากันเป็นลังๆ
!!
          

ฉันนั่งจอยอยู่กลางดงเกียร์งานบายเนียร์วิศวะโดยมีพี่มิณทร์นั่งวาดวงแขนโอบรอบเก้าอี้แสดงความเป็นเจ้าของอยู่ข้างๆ  เรียกได้ว่าประกบไม่ห่างแถมขนาบข้างจนแทบจะไม่ให้ฉันได้กระดิกเลยทีเดียว ฮรืออ แฟนหวงแบบนี้กุญแจซอลปลื้มมมมมอ่ะ  ยิ่งดึกบรรยากาศยิ่งคึกคัก  พี่นัทเมาแล้วทั้งรั่วทั้งหัวเราะเสียงดังขณะที่พี่ฉัตรก็ซัดไปเยอะนะแต่ดูสีหน้าไม่เปลี่ยนเลย  ส่วนพี่มิณทร์ของฉันกินแต่โค้กจ้าาาา
         

“พี่มิณทร์ไม่กินเหล้าหน่อยหรอคะ” ฉันลองแย๊บๆถามพี่มิณทร์ดูตั้งแต่ตอนเริ่มงานแต่เขากลับส่ายหน้าและเลือกหยิบโค้กมาเทใส่แก้วเขากับแก้วฉันแทน
         

“ไม่ล่ะค่ะ เพร
ะเดี๋ยวพี่ต้องขับรถไปส่งหนูที่บ้านอีกแล้วอีกอย่างหนูเหม็นกลิ่นเหล้าไม่ใช่หรอคะ”


อูยยย ตายคาที่เลยค่ะ ทั้งที่เพื่อนเขาซดเหล้ากันอั๊กๆๆแต่พี่มิณทร์ กลับเลือกที่จะดื่มแต่น้ำอัดลม  พี่กะจะทำให้น้องหลงทางจนกลับบ้านไม่ถูกเลยหรอคะ
         

“ถ้าพี่มิณทร์อยากดื่มกับเพื่อนก็ดื่มเถอะค่ะ เดี๋ยวขากลับซอลอาสาขับให้เอง  ถ้าพี่มิณทร์อยากสนุกกับเพื่อนก็ไปได้นะคะ” นี่...ใจดีมั้ยล่ะ แต่ก็นะก็เขาน่ารักจริงๆนิ พี่มิณทร์พยายามเลิกเหล้า เลิกบุหรี่เพื่อฉัน
         

“ไว้พี่อยากเมาพี่จะบอกหนูค่ะ  ขอบคุณนะคะแต่วันนี้พี่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะกินแต่โค้ก” พี่มิณทร์ขยำศีรษะฉันอย่างเอ็นดูแล้วเอาแต่นั่งเฝ้าโต๊ะอยู่ข้างๆฉัน  สถานการณ์ตอนนี้ทั้งพี่ฉัตรพี่นัทต่างก็พากันจัดหนักเมาเละทั้งคู่ผิดกับผู้ชายของฉัน      
          

“หนาวมั้ยคะ?”


พี่มิณทร์โน้มใบหน้ามากระซิบถามฉัน  โหยย เอาตรงไหนมาหนาวล่ะก็เขาเล่นห่อฉันเป็นแหนมขนาดนี้  ฉันส่ายหน้าน้อยๆทั้งที่อยากถอดสูทออกจะแย่
         

“ไม่หนาวค่ะ” ในวงเล็บว่าขอถอดเสื้อคลุมพี่ออกได้มั้ยคะ เพราะมืดออกขนาดนี้คงไม่มีใครมานั่งจ้องหรอกว่าฉันใส่ชุดอะไรมีแต่พี่มิณทร์เนี่ยแหล่ะที่ขยันหันมาเช็คการแต่งตัวฉันจัง
          

“เฮ้ย มิ
ทร์น้องปีสามบอกว่าคิวต่อไปอยากให้มึงขึ้นไปแจมบนเวทีว่ะ”พี่ฉัตรเดินกลับมาที่โต๊ะแล้วชี้ไปบนเวที “น้องอยากให้มึงขึ้นไปช่วยกระตุ้นเสียงกรี๊ดของสาวๆหน่อยว่ะเพราะกลัวงานจะไม่มันส์”
          

“ซอลขาา งั้นเ
ดี๋ยวพี่มานะคะ” พี่มิณทร์โน้มตัวมากระซิบบอกฉัน  ฉันว่านะถ้าพี่มิณทร์ออกไปโชว์ตัวตอนนี้ชะนีมีกรี๊ดกันหลอดเสียงแตกแน่ๆเพราะขนาดเขานั่งอยู่ที่โต๊ะเฉยๆยังมีสาวๆเดินมาขอถ่ายรูปด้วยเป็นระยะๆ
         

“เอาไอ้มิณทร์ออกไปเรียกสาว น้องแม่งฉลาดว่ะ” อันนี้ฉันเห็นด้วยกับพี่นัทล้านเปอร์เซ็นต์
!!  โฮ่.. อีกเดี๋ยวต้องมีกรี๊ดกันคอแตกแน่นวลลลลลลลล
         


เอ้าา ต่อไปขอเสียงให้กับพี่มิณทร์เทพบุตรโยธา EN44 ที่จะมาร่วมแจมบนเวทีหน่อยคร้าบบบ
         

ไม่ทันขาดคำเหล่า
ชะนีที่มาร่วมงานต่างก็กรี๊ดกันลั่น  แสงไฟสว่างขึ้นจนฉันเห็นกลุ่มยัยพี่น้ำหวานชะโงกตัวมองตามพี่มิณทร์  โอ้โหหล่อน
! ออกนอกหน้ามากเลยย่ะ
         

เอางี้ ใครกรี๊ดได้ดังสุดได้เกียร์ของพี่มิณทร์ไปเลยดีมั้ยคร้าบบบ
        

ยิ่งพิธีกรบิ๊วด์เสียงกรี๊ดยิ่งดัง  ฉันได้แต่กอดอกฟังเสียงกรี๊ดบ้าคลั่งที่เหล่าชะนีกรี๊ดให้กับพี่มิณทร์อย่างเพลียๆ  
ร้อนว้อยยย  ถอดสูทออกเลยดีกว่าว่ะ

       


อ๊ะ ไม่ได้สิ พี่มิณทร์พกเมีย เอ้ยย พาเกียร์มาด้วยนั่งอยู่ตรงนั้นน แต่ไม่เป็นไรงานนี้คนมีเกียร์แต่ยังไม่มีเมียนั่งเกลื่อนกันทั่วงานเลยนะคร้าบบ  สาวๆท่านไหนอยากเป็นเมียเอ้ยยอยากได้เกียร์ก็ต้องใช้ความพยายามนิดนึง  มาา มาฟังเทพบุตรโยธาร้องเพลงให้ฟังกัน

      

ถึงจะมีเมียแต่ดีกรีความฮ็อตไม่ตกเลยพี่มิณทร์ของฉันน  นี่ฉันควรต้องดีใจป่ะที่เขายังคงครองตำแหน่งนัมเบอร์วันขวัญใจสาวๆได้ขนาดนี้  ฉันมองไปที่หน้าเวทีเห็นพี่มิณทร์กำลังยื่นมืรับไมค์จากพิธีกรและกำลังยืนโปรยยิ้มอยู่ 
เฮอะ.. ตอนนี้ฉันเขวี้ยงสูทพี่มิณทร์ทิ้งไว้บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว  อากาศไม่ร้อนนแต่ใจโคตรจะร้อนเลยจ้าา
         

“เอ่อ..ผมร้องเพลงไม่เพราะนะ”


พี่มิณทร์กระแอมใส่ไมค์เสียงดังก่อนที่เขาจะเกาแก้มอย่างเขินๆ  โฮกกกกกก ถ้าพี่จะน่ารักให้สาวกรี๊ดอีกทีซอลจะถลกกระโปรงยั่วคนทั้งงานให้มันร่นถึงขาอ่อนเลยนะ
!

         

“สาวไหนอยากได้เกียร์หรืออยากเป็นเมียวิศวะ เอ้าา ขอเสียงหน่อยคร้าบบเหล่าชะนีกรี๊ดรับพี่มิณทร์เสียงดัง
แหมม เอาตำแหน่งเมียมาล่อนี่กรี๊ดกันสนั่นห้องแทบแตกเลย  ฉันเบะปากอ
ย่างหมั่นไส้ขณะที่เสียงเพลงจังหวะฮิพ ฮอพเบาๆเริ่มขึ้น  พี่มิณทร์โยกตัวน้อยๆไปตามจังหวะ
         

“น้องซอลล  เดี๋ยวพี่ออกไปเต้นกับนัทข้างหน้านะ”


พี่แอ๊นท์หันมาวี๊ดบอกฉันก่อนจะรีบวิ่งไปรวมกับพวกพี่นัทที่หน้าเวที คือ.. ถ้าไม่ใช่แฟนฉันที่อ่อยสาวอยู่บนเวทีตอนนี้ฉันคงวิ่งไปแจมกับพวกพี่ๆเขาด้วยแล้วล่ะ  แล้วมันก็จริงๆอย่างที่ฉันกับพี่นัทเก็งกันเพราะแค่พี่มิณทร์ขึ้นไปยืนโยกเบาๆอยู่บนเวทีบรรยากาศภายในงานก็เปลี่ยน 
          

โอ้ยย แม่เอ้ยยย  พี่มิณทร์หล่อวัวตายควายล้มทั้งฝูงอ่ะ
!
         

แต่มั
นก็ไม่แปลกอ่ะนะ  ถ้ายัยพี่น้ำหวานจะฝันสูงว่าได้ตอกเสาเข็มกับพี่มิณทร์ ก็ถ้าพี่จะเท่ไม่เผื่อแผ่คนอื่นขนาดนี้เป็นใครๆก็เพ้ออ่ะ..
       

RRrrrRRRR

       

และระหว่างที่ฉันกำลังทำปากเบี้ยวอยุ่นั้นหน้าจอโทรศัพท์ก็เรืองแสงโช
ว์ชื่อคนโทรเข้าที่ทำให้ฉันสะดุ้ง ฉันรีบตะครุบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะตาโต   เฮียกรโทรมาาาาาาาา ทะ ทำไงดีล่ะ แถมเป็นวีดีโอคอลซะด้วย
!! ฉันรีบย่องออกจากห้องจัดเลี้ยงทั้งๆที่พี่มิณทร์ยังคงร้องเพลงเรียกเสียงกรี๊ดอยู่กลางเวที  งานนี้ฉันจะไปหาที่หลบมุมคุยที่ไหนดีล่ะ??
         

ฉันวิ่งออกมาหน้างานหน้าตาเลิ่กลั่ก ถ้าฉันกดรับเสียงเพลงต้องดังเข้าไปในสายจนเฮียกรถามแน่ๆ ฉันต้องรีบหาที่เงียบๆเคลียร์ตัวเองด่วน
เลย
!!
แต่นี่ก็ไม่ใช่มหาลัยฉันซะด้วย  พี่มิณทร์ก็ยังอยู่ในงาน  รถก็จอดอยู่ตั้งไกล  แล้วฉันจะไปหาที่คุยกับเฮียกรที่ไหนดีล่ะ?? 
         

“เป็นไรไปอีกน่ะ?”


และระหว่างที่ฉันกำลังลนลานหันซ้ายหันขวาอยู่นั้น ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงในชุดเสื้อช็อปกางเกงยีนส์ที่กำลังยืนล้วงกระเป๋ากวาดตามองฉันอยู่ก็เหมือนชี้ทางสว่างให้ 


“วิ่งหน้าตื่นออกมาจากงานแบบนี้ เธอมีไรป่ะ?”




(LOADING 30%)



     
    “ยัย-กุญ-แจ-ซอล
!
     FOLK SAID


         
โฟล์คคคคคคคคคคคคคค  ไอ้หมาโฟล์คเหมือนเทพบุตรที่จุติลงมาคนชี้ทางสว่างให้ฉัน  คือตั้งแต่เข้างานมาก็ว่าไม่เห็นโฟล์คนะแต่ทำไมพอตกที่นั่งลำบากโฟล์คเป็นต้องได้มาช่วยฉันทุกที  ไอ้หมาโฟล์คนี่.. กัลยาณมิตรชัดๆ
         


“โฟล์คคคค  หาที่เงียบๆให้หน่อยฉันจะรับโทรศัพท์ เฮียกรโทรมาา เร็วๆๆ”



ฉันชูโทรศัพท์ให้โฟล์คที่ทำหน้างงๆดู  เรียวคิ้วสวยขมวดมุ่นมองแต่ก็ไม่ถามอะไรฉันมาก
  
       


“ที่เงียบๆหรอ ในรถฉันได้มั้ยล่ะ?”
    
     


“ได้เลย พาฉันไปเลยด่วนๆๆๆเดี๋ยวสายจะตัด” ฉันโดดเข้าไปกอดแขนโฟล์ค หมั่บก่อนที่โฟล์คจะยอมเดินเร็วๆพาฉันไปรับโทรศัพท์เฮียกรในรถ  โชคดี..ที่โฟล์คจอดรถไว้ไม่ไกลจากสถานที่จัดงานเท่าไหร่  ฉันพุ่งไปถึงที่รถได้ก่อนที่เฮียกรจะวางสายไปฉิวเฉียด ฮู้วว
   
      


“ค่ะ เฮีย
!



ทันทีที่รถปลดล็อคฉันก็โจนเข้าไปรับโทรศัพท์เฮียกรทันทีและพยายามฝืนไม่ให้ลมหายใจหอบเพราะเดี๋ยวเฮียกรจับได้
    
     


(ไง ซอล เฮียโทรมาดึกหรอ  ทำไมรับช้านักล่ะ)

          


“อ๋อ เปล่าค่ะ พอดีซอลยืนมาร์คหน้าอยู่ในห้องน้ำเลยมารับโทรศัพท์เฮียช้า พอดีตอนนี้ซอลยังแต่งตัวไม่เรียบร้อยซอลขอไม่เปิดกล้องนะคะ”



ฉันกลัวเฮียกรสงสัยว่าทำไมฉันถึงไม่เปิดกล้องโทรศัพท์  ให้ตายหอะจะเปิดได้ไงล่ะ
!
ตอนนี้ฉันแต่งตัวแต่ง หน้าจัดเต็มอยู่ดูก็รู้ว่าไม่ได้อยู่ในห้องนอน  เฮียกรมองกล้องและพยักหน้าให้ฉันอย่างเข้าใจ
    
     


(ไม่เป็นไร ว่าแต่เราสบายดีนะ?)
     
    


“ซอลสบายดี  พี่ก้อยก็สบายดีค่ะ” ฉันตอบรับเฮียกรเสียงใส  วันนี้ตอนกลางวันฉันก็ไลน์ไปตามสารทุกข์สุกดิกของพี่ก้อยแฟนสาวของเฮียกรแทนเฮียด้วยย
 
เป็นไง..ฉันรู้งานมั้ยล่ะ
     
    


(สบายดีกันก็ดีแล้วล่ะ  อีกสองอาทิตย์ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเฮียคงได้กลับไทย  แล้วนี่ซอลอยู่คนเดียวได้ใช่มั้ยที่ป๊ากับม๊าต้องบินมาดูงานกับเฮียที่นี่สักพัก)
         


แกรก..
         


ระหว่างที่ฉันคุยกับเฮียกรอยู่โฟล์คก็เปิดประตูฝั่งคนขับ  โฟล์คเอี้ยวตัวเข้ามาสตาร์ทรถและเปิดแอร์ให้ฉัน  ก่อนจะพาฉันมาโฟล์คก็ไม่ถามอะไรสักคำแถมยังสตาร์ทรถเปิดแอร์ให้ฉันคุยโทรศัพท์ได้อย่างสบายใจเฉิบอีก  โอยย หมาโฟล์คน่ารักกอ่ะ
         


“เฮียว่าไงนะคะ”
         



(อ้าว นี่ซอลยังไม่ได้คุยกับป๊าม๊าอีกหรออีกสองวันป๊ากับม๊าก็จะบินมานี่แล้วนะ)
   
       


“ยะ ยังเลยค่ะ” ฉันกวักมือเรียกโฟล์คให้เข้ามานั่งในรถเมื่อเห็นโฟล์คสตาร์ทรถให้ฉันเสร็จแล้วทำท่าจะปิดประตูออกไป  จะออกไปยืนให้ยุงกัดทำไมมานั่งข้างๆกันก็ได้ไอ้หมาโฟล์คเนี่ย 
       
   


“ไม่เป็นไร เธอคุยโทรศัพท์ไปเถอะ” โฟล์คพูดเบาๆให้ฉันอ่านปากก่อนจะปิดประตูแล้วไปยืนกอดอกรอข้างๆรถ  โอยย แล้วจะไปยืนร้อนให้ยุงหามทำไมเนี่ยย พูดก็ไม่ฟังง
        
  


(อ้าว แล้วตกลงซอลอยู่คนเดียวได้มั้ยน่ะ?  ถ้าไม่ได้ก็บอกนะเฮียจะได้บอกป๊าว่าไม่ต้องให้ม๊ามาให้ป๊ามาแค่คนเดียว  ทิ้งให้ซอลอยู่ไทยคนเดียวเฮียก็เป็นห่วงซอลเหมือนกัน)
         


“ไม่เป็นไรค่ะเฮีย ซอลอยู่คนเดียวได้ค่ะ”



ฉันเลื้อยตัวไปเปิดประตูฝั่งคนขับก่อนจะทำหน้าดุกวักมือจิกโฟล์คให้เข้ามานั่งรอในรถด้วยกัน  ตอนแรกโฟล์คก็ทำท่าจะไม่เข้ามานะแต่พอฉันถลกกระโปรงชุดราตรีทำท่าจะปีนข้ามเบาะไปจิ๊กโฟล์คปั๊ป โฟล์คตาโตรีบโบกมือห้ามและไล่ฉันกลับไปนั่งที่ทันที  แหมม เรียกแล้วเข้ามานั่งดีๆก็ไม่ต้องปีนข้ามเบาะป่ะ?
        


(ซอลแน่ใจนะ กลัวรึเปล่า?)

         



“ไม่เป็นไรจริงๆค่ะเฮีย  ซอลโตแล้วดูแลตัวเองได้  เฮียไม่ได้ต้องเป็นห่วงนะคะ” โฟล์คถอนหายใจเพลียๆก่อนเหยียดตัวยาวเอนตัวนอนฟังฉันคุยโทรศัพท์  หรือเพราะฉันทำผิดกับโฟล์คนะฉันถึงรู้สึกว่าโฟล์คยังงอนๆใส่ฉันยังไงไม่รู้  ฉันยื่นมือไปหยิกแก้มโฟล์คทั้งๆที่กำลังถือหูโทรศัพท์
         


(อืมม เอาจริงๆเฮียก็เป็นห่วงซอล งั้นเฮียให้ป๊ากับม๊ากลับก่อนกำหนดดีกว่านะ)
      
    


“เฮียกรกับป๊าม๊าบินไปทำงาน อย่าให้ซอลต้องเป็นตัวถ่วงเลยค่ะ” ฉันแกล้งหยิก แก้มโฟล์คแต่โฟล์คกลับเบี่ยงหน้าหนีแล้วปัดมือฉัน  ฮ่าๆ ยิ่งหน้ามุ่ยยิ่งน่าแกล้งอ่ะ ยิ่งโฟล์คพยายามปัดมือฉันฉันยิ่งโถมตัวเข้าไปแกล้งหยิกแก้มโฟล์คมากขึ้น วู้ว สนุกอ่ะ

          


“ยัย-กุญ-แจ-ซอล
!




โฟล์คคำรามใส่ฉันแบบไม่มีเสียงนั่นยิ่งทำให้ฉันได้ใจยื่นมือไปแกล้งโฟล์คมากขึ้น  ฮ่าๆ ก็อยากทำหน้าบึ้งเองทำไมล่ะ
          


(ซอลอยู่ได้หรอตั้งเกือบสองอาทิตย์เลยนะ)
         


“ซอลอยู่ได้จริงๆค่ะเฮียไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก เฮียตั้งใจทำงานเถอะนะคะ” ยิ่งฉันยื่นมือไปแกล้งโฟล์คโฟล์คยิ่งพยายามที่จะปัดมือฉัน  แกล้งโฟล์คแล้วสนุกดีอ่ะ..  ฉันชอบแกล้งโฟล์คนะเพราะแกล้งโฟล์คทีไรโฟล์คก็ชอบยอมฉันทุกที บอกแล้ววว่าไอ้หมาโฟล์คน่ะน่ารัก
!

      


(ถ้างั้นก็ได้  แต่เฮียจะลองคุยกับป๊าอีกทีแล้วกัน)



ฉันยืดมือไปแกล้งหยิกแก้มโฟล์คอีกข้างก่อนที่โฟล์คจับหมับที่ข้อมือบางของฉัน หุ้ยย คราวนี้ไอ้หมาโฟล์คกล้าสู้ อ่ะ
!
แต่กล้าผิดคนป่ะยะ คอยดู.. เดี๋ยวฉันจะจับบิดให้แก้มย้วยไปเลย ฉันพยายามบิดข้อมือออกแต่โฟล์คกลับจับล็อคข้อมือฉันไว้แน่น
        


“ไม่ต้องหรอกค่ะเฮีย ซอลอยู่ได้จริงๆค่ะ”
        


(อีกอย่างอาทิตย์หน้าก้อยก็จะบินมาหาเฮียที่นี่ด้วย  คราวนี้ที่ไทยก็จะเหลือแต่ซอลคนเดียวนะ) ฉันพยายามตั้งหลักกระชากแขนกลับแต่โฟล์คกลับยึดแขนฉันไว้แน่นแล้วยักคิ้วกวนๆให้
         


“พี่ก้อยจะบินไปหาเฮียหรอคะ”
         


(ใช่ซอล อาบัดดี้กับอาจ๊ะโอ๋ก็จะมาด้วยเพราะจะเป็นการรวมหุ้นมานพสกุลกับ
วีกรุ๊ปที่สิงคโปร์เข้าด้วยกัน)  ฉันพยายามกระชากข้อมือกลับอีกครั้งแต่กลายเป็นฉันเสียหลักจมไปที่อกโฟล์คเพราะแรงกระชากของตัวเอง  จมูกฉันทิ่มกับแผ่นอกโฟล์คจนเจ็บ  โอยย ไม่น่าเริ่มเลยอ่ะ
         



“อะ อูยย ไม่เป็นไรจริงๆค่ะเฮีย ซอลอยู่ได้ค่ะ”



แปลกนะ.. ทั้งๆที่โฟล์คน่าจะจมกองเหงื่อมาทั้งวันแต่ฉันกลับไม่ได้กลิ่นเหงื่อออกจากเสื้อช็อปโฟล์คเลย คงมีแต่กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่ลอยออกมาเท่านั้น  ฉันพยายามยันตัวขึ้นจากอกโฟล์คโดยใช้ฝ่ามือดันตัวเองขึ้นมาก่อนจะกระแทกสันหมัดถองลงบนอกโฟล์คแรงๆอย่างหมั่นไส้แทน
         


“อุ๊กก” ใบหน้าหล่อเหลาของโฟล์คบิดเบี้ยวเพราะจุก  ฉันยิ้มเยาะแบบไม่ออกเสียง คริๆ สมน้ำหน้าาาาอ่ะ
         


“ยัย-กุญ-แจ-ซอล
!




โฟล์คพะงาบๆปากดุฉันอีกครั้งแต่ตอนนี้สายตาของฉันกลับหยุดนิ่งอยู่ที่จี้เกียร์สีเงินที่โฟล์คห้อยอยู่ที่คอแทน  ฉันกระพริบตาปริบๆโดยที่สายตายังคงจดจ้องอยู่ที่มัน           


(LOADING 70%)

         
ทำไมเด็กวิศวะถึงให้ความสำคัญกับเกียร์กันจัง”
SOL SAID




(เดี๋ยวเฮียคุยกับป๊าอีกทีแล้วจะโทรมาบอกซอลแล้วกัน) ฉันค้างสายตาอยู่ที่จี้เกียร์แบบนั้นจนโฟล์คสังเกตเห็นว่าฉันมองอะไรอยู่  ฉันยื่นมือไปสัมผัสเรือนจี้รูปเกียร์สีเงินวาววับ
         

“ค่ะเฮีย แล้วเฮียโทรมาบอกซอลนะคะ”
         

(โอเค งั้นรีบนอนล่ะ)


ถึงแม้จะกดวางสายไปแล้วแต่สายตาฉันยังคงจับจ้องจี้เกียร์อยู่  มันควรจะมีจี้เกียร์แบบนี้อยู่บนคอของฉัน.. และฉันควรจะได้รับมันมาจากพี่มิณทร์  ใช่ ฉันเคยพูดไว้ว่าไม่อยากได้เกียร์เพราะฉันคือเกียร์ของพี่มิณทร์แต่พอฉันมาอยู่ท่ามกลางดงเกียร์แบบนี้  ฉันกล้าพูดเลยว่าฉันอิจฉาสะใภ้วิศวะทุกคนที่ได้สวมใส่มัน..
         

“เป็นไรไปอีกล่ะ” โฟล์คถามฉันเมื่อเห็นไม่ขยับทั้งๆที่เฮียกรวางโทรศัพท์ไปแล้ว  ฉันมองจี้เกียร์แล้วตวัดสายตาขึ้นไปสบตากับโฟล์คหงอยๆ  ให้ตาย.. ฉันอยากได้มัน
         

“ยัยหมูนี่.. ยังไม่ลุกอีกมันหนักนะ”


โฟล์คพยายามแกล้งเรียกฉันแต่ดูเหมือนสติฉันจะยังกระเจิดกระเจิงอยู่  โฟล์คพยายามยกตัวฉันให้ลุกจนชุดลูกไม้ของฉันเกี่ยวกับเข็มกลัดที่เป็นสัญลักษณ์ของรถโฟล์คสวาเกนที่โฟล์คกลัดเล่นอยู่ที่เสื้อ


“ซอล.. เธอรีบลุกขึ้นสิ  ไม่งั้นฉันจะกระชากมันให้ขาดเลยนะ”
          

ไอ้หมาโฟล์คขู่ฉันจนฉันต้องจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด  เออ
ลุกก็ได้! ฉันละลายตาออกมาจากเกียร์แล้วตั้งใจแกะด้ายของผ้าลูกไม้ให้มันหลุดออกมาจากเข็มกลัดของไอ้หมาโฟล์คแทนพร้อมๆกับเสียงโทรศัพท์สั่น
           


P’MIN calling..
     
   

ค คุณพระ..พี่มิณทร์โทรมาตามฉันแล้วว  นี่เขาต้องลงมาจากเวทีแล้วเห็นเสื้อคลุมของเขากองอยู่ที่โต๊ะแล้วเห็นฉันหายไปแน่ๆ โอยย ทำไงดีง่ะ
          

“เฮ้ยซอล  ใจเย็นๆดิเดี๋ยวก็ขาดจริงๆหรอกน่ะ” โฟล์คดุฉันเมื่อเห็นฉันพยายามกระชากให้ด้ายมันขาดออกจากกันแทนที่จะแกะ ฮรืออ ก็คนมันลนจะให้ทำไงล่
ะยะ
!
          

“โอยย พ่อโทรมาตามแล้วไม่เห็นรึไงนะ” โฟล์คเหลือบมองสายเรีย
กเข้าที่โชว์เป็นชื่อพี่มิณทร์ที่หน้าจอโทรศัพท์แล้วถอนหายใจอย่างเพลียๆ  คนนี้ดุยิ่งกว่าพ่อของจริง  พ่อทูนหัววว  พ่อยอดหัวใจของฉันเลยล่ะ
         

“แต่ถ้ากลับไปแล้วพี่มิณทร์เห็นชุดเธอขาดหลุดลุ่ยจะยิ่งโมโหนะ  ฉันว่าเธอโดนหนักกว่าไม่ยอมรับโทรศัพท์เขาอีก”
อูยย อันนี้ฉันเริ่มเห็นด้วยรัวๆ  คือ..ฉันโดนตั้งแต่กระทงแรกที่ถอดเสื้อคลุมเขาออกแล้ว  ฉันไม่อยากเหมาสองกระทงรวดหรอกนะ  “ค่อยๆแกะดิ จะรนไปไหนวะ”
         

โฟล์คแย่งแกะปมแทนฉันขณะที่ฉันขยับสายตาเลื่อนขึ้นไปมองจี้เกียร์อีกรอบก่อนจะมองเลยลงมายังเสื้อช็อปสีเลือดหมูและหยุดลงตรงที่โลโก้รูปเกียร์ที่ตรงกับหัวใจ ฉันไล่สายตามองอักษรปักใต้เกียร์ที่เขียนว่า
คณะวิศวกรรมศาสตร์
เออ.. ฉันก็ลืมนึกไป โฟล์คเองก็เป็นน้องสายรหัสของพี่มิณทร์  โฟล์คเลือกเรียนสาขาเดียวกับพี่มิณทร์  ซึ่งมันก็ไม่แปลกเลยที่โฟล์คกับพี่มิณทร์จะมีอะไรเหมือนๆกัน
         

“แปปนึงนะซอล อีกเดี๋ยวก็หลุดละ”


ฉันลากสายตาขึ้นมาจรดอยู่ที่จี้เกียร์อีกครั้ง จี้เกียร์ของฉันป่านนี้อยู่ไหนแล้วก็ไม่รู้  พอได้มอง ได้พิจารณามันใกล้ๆ มันสวยจัง..
          

“โฟล์ค กว่าจะได้เกียร์รุ่นยากป่ะ?”

          

“ถามไมอ่ะ”
          

“เออ ก็ตอบมาเหอะน่ะอยากรู้ ทำไมเด็กวิศวะถึงให้ความสำคัญกับเกียร์กันจัง”
         

“ก็ต้องวิ่งรอบมหาลัยให้ครบอ่ะถึงจะได้รุ่นไหนต้องเข้ากิจกรรมเชียร์อีก
เธอว่ามันยากมั้ยล่ะ?”
          

“วิ่งรอบมหาลัยกี่รอบอ่ะ?”

         

47
รอบ..ตามรุ่นและไหนต้องคอยเข้าประชุมเชียร์อีก  เธอจำไว้เลยว่าสำหรับเด็กวิศวะเกียร์น่ะสำคัญ”
         

โหววววว ยิ่งรู้ยิ่งอยากได้อ่ะ ยัยพี่มิ้นท์เป็นแอร์สายการบินไรวะ ถ้ารู้แม่จะตีตั๋ว ตามไปขอเกียร์คืนเลย และที่วันนี้ฉันมีอีตาตั้มเสล่อมาจีบก็เพราะคอฉันไม่มีเกียร์ไงล่ะ
          

“ฟังแล้วโคตรดีเลยอ่ะ”
         

“ทำไมอ่ะ..เธออยากได้หรอ” โฟล์คตวัดสายตาขึ้นมาถามขณะที่ฉันถอนสายตาขึ้นมาจากจี้เกียร์  อยากได้โคตรแต่ของมันไม่อยู่แล้วให้ทำไงล่ะ

       
   


“ก็ถ้ามันไม่มี  อยากได้ไปก็เท่านั้นป่ะ”
          

“ถ้าเธออยากได้ขนาดนั้นเอาเกียร์ของฉันมั้ยซอล?” ฉันเงยหน้าสบตากับโฟล์คตาโต  เฮ้ย ไหนบอกว่าได้มายากแล้วยกให้กันได้ง่ายๆรึไงเกียร์น่ะ?
          

“ห้ะ”
         

“ฉันฝากเกียร์ไว้กับเธอก่อน  เอามั้ยล่ะ”


(LOADING 100%)




     
   
“ก็เพราะว่ามันสำคัญกับฉัน  ฉันเลยให้เธอ”
FOLK SAID


ที่ถามมาจัดให้ค่ะ
อิมเมจโฟล์ค : พลัสเตอร์ พรพิพัฒน์

++++


อูยยย  มันมีนัยยะะะะะะ
แต่ซอลจะรู้ตัวในคำพูดโฟล์ครึเปล่าอันนี้ก็ไม่รู้วววววววว >_<
แต่หมาโฟล์คให้เกียร์ซอลลับหลังพี่มิณทร์กันเลย
สงสัยคงเป็นเพราะนางเก็บความรู้สึกตัวเองไม่ไหวแล้วแน่ๆ
ยิ่งเห็นคนที่ตัวเองแอบรักมาสวีทกับคนที่เขารักแบบนี้
แอบหวีดอ่ะ งุ้ยย
รับเกียร์มา งานงอกแน่ซอลเอ้ยยย


ปอลอ หาคู่ให้พี่ฉัตรตามคำขออยู่ ส่วนหมาโฟล์ครออ่านให้กำลังใจโฟล์คก่อนดีกว่าโนะ :)
รักนิยายเรื่องนี้ เม้นต์มาคุยกันบ้างน้าา
ความเห็นของท่าน อาจปรากฏเป็นบางส่วนของนิยายเรื่องนี้ 555+
ขอบคุณค่ะ

..

เป็นทุกอย่าง (room39)


- -เป็นได้ทุกอย่างให้เธอแล้ว
แม้ว่าเธอไม่เคยเป็นอะไรกับฉันเลย.
ฉันก็แค่คนหนึ่ง ที่เธอต้องการในบางครั้ง
ได้อยู่ตรงนี้ก็ดีแค่ไหน
จะหวังอะไรให้มากมาย - -




รักส์




ขอให้อ่านอย่างมีความสุขค่ะ
ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ





CR : MIN > KITTIWAT
CR : SOL > PALITA
CR : MINT RINLADA
CR : GORN > PONGTIWAT
CR : GOY > PIMTHA

FOLK :  PORNPIPAT




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

1,005 ความคิดเห็น

  1. #1001 sunrisesomchao (@sunrisesomchao) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 03:06
    หาคนใจดีมีดามใจให้โฟล์ดหน่อยคะไร้ท สงสาร อยากเห็นคนดีมีรักที่สมหวังอีกคน
    #1001
    0
  2. #795 New686814123 (@New686814123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 16:25
    โง้ยยไม่เอางี้ดิไรท์สงสารโฟล์คหาคนดามใจให้โฟล์คที
    #795
    0
  3. #607 EchizenJiraporn (@EchizenJiraporn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 14:22
    แอบเชียร์โฟล์ค
    #607
    0
  4. #226 Meaw-Pat-cha-rin (@Meaw-Pat-cha-rin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 23:07
    งืออ พระเอกก็น่ารัก คนแอบรักก็น่าสงสารรร
    #226
    0
  5. #172 ไอ' หมิว (@llunda) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 17:42
    โง๊ยยยสงสารโฟคล์นะบางที  แอบไม่อยากให้นางรับไม่งั้นยาวแน่
    #172
    0
  6. #171 Lovke Love (@lovkebo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 16:40
    คาตีนนะนั้นอะ
    #171
    0
  7. #170 soso riw (@soso-riw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 15:48
    อย่านะ ไม่ยุ่งกับคนของมิณทร์สิ
    #170
    0
  8. #169 Nimmy4044 (@Nimmy4044) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 15:29
    บอกอะไร นัยๆ รึเปล่าโฟล์ค
    #169
    0
  9. #168 Kwannaja_2529 (@kwannarak2529) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 00:12
    สงสารโฟล์ค...!
    #168
    0
  10. #167 MaprangMonnapa (@MaprangMonnapa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 16:08
    อิมเมจ โฟลค์คือใครค่ะ
    #167
    0
  11. #166 Pearlmookmic (@Pearlmookmic) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 15:20
    ทำไมเราชอบทั้งโฟคล์ทั้งพี่มิณทร์ ละมุนทั้งคู่!!!
    #166
    0
  12. #165 minminexo (@minminexo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 14:35
    ชอบอะไรท์หาคู้ให้ฉัตกับโฟคล์เถะสงสารนาง
    #165
    0
  13. #164 Pearlmookmic (@Pearlmookmic) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:22
    หืออออออออ ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #164
    0
  14. #163 Nimmy4044 (@Nimmy4044) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 22:53
    โฮกกก แอบอิจ เบาๆ
    #163
    0