Kongpop X Arthit : Affection and Perpetual

ตอนที่ 4 : Lovepisode 4 - ถ้าเราอยู่ไกล หัวใจของเราจะเป็นอย่างไรกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    17 ก.ย. 61

T
B



Photo by Kaboompics .com from Pexels


Lovepisode 4 - ถ้าเราอยู่ไกล หัวใจของเราจะเป็นอย่างไรกัน


อาทิตย์ได้ที่ฝึกงานเรียบร้อย

 

วันนี้เขานัดก้องภพออกมากินเลี้ยงก่อนจะต้องบอกเรื่องสำคัญ

 

ผมกำลังไปนะครับพี่อาทิตย์ก้องภพว่าแบบนั้นพลางเดินไปตามทางเดินยาวเพื่อขี่มอเตอร์ไซค์ตัวเองไปร้านหน้ามหาวิทยาลัย

 

(ผมรออยู่ในร้านเดิม)

 

ก้องภพจอดรถกับฟุตปาธ ก้มมองความเรียบร้อยของผมเผ้า เรียกง่ายๆ ว่าเช็คความหล่อของตัวเองกับกระจกเล็กๆ ของรถมอเตอร์ไซค์ จอดรถสนิทแล้วลงมาจากรถของตัวเอง มือจับเข้าที่ประตูร้านแล้วก็ชะงักไปพักหนึ่ง ลมหึงก็พัดหวน

 

อาทิตย์กำลังนั่งอยู่กับสาวสวยคุ้นหน้าค่าตาดี 

 

สวัสดีครับพี่น้ำตาล ก้องภพยังคงเป็นเด็กนอบน้อมเสมอๆ

 

มีธุระกับ...พี่อาทิตย์หรอครับ ผมมาขัดจังหวะรึเปล่า?” น้ำตาลส่ายหน้า


คุณนั่งนี่ก่อนสิ อาทิตย์ตบลงบนเก้าอี้ข้างๆ เป็นหนแรกที่ทั้งคู่จะนั่งข้างกัน ปกตินั่งตรงข้ามเสมอ

 

ก้องภพทานข้าวเงียบเกินไป อาทิตย์รู้สึกได้แบบนั้น

 

เขาสัมผัสได้ถึงความไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นักของก้องภพ รังสีเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากตัวคนข้างกาย

 

ขอโทษอุ่นกับน้องก้องด้วยนะ ที่ต้องมาเล่าอะไรแบบนี้ให้ฟังอีกแล้ว

 

ไม่เป็นไรหรอก

 

อุ่นน่ะไม่เท่าไหร่ แต่น้องก้องน่ะสิ กลัวน้องทานข้าวไม่อร่อยเพราะพี่ซะอีก เห็นกินไปได้นิดเดียวเอง อาทิตย์หันมองอาหารที่เหลือในจานของก้องภพแล้วใจตุ้มๆ ต่อมๆ เขารู้ดีว่าอาการกินข้าวได้น้อยเป็นเพราะอะไร

 

ไม่เป็นไรหรอกครับ ปกติก็มีเพื่อนผู้หญิงมาบ่นให้ผมฟังบ่อยๆ อยู่แล้ว

 

เมื่อวานที่เราทะเลาะกับเจ เจพูดมาอย่างนึง...ว่าอุ่นชอบเรา ชายหนุ่มทั้งสองคนหยุดชะงัก อาทิตย์เงยหน้ามองเพื่อนสาวและแฟนหนุ่มสลับกัน

 

ทำไมไอ้เจพูดแบบนั้นว่ะ?!”

 

ไม่รู้ว่าประชดรึเปล่า ตอนนั้นที่พูดเจก็อารมณ์ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว เราบอกไปว่าไม่เชื่อ เจก็ย้ำอยู่นั่นว่ามันจริง หญิงสาวพูดเสียงสั่นเครือ นัยน์ตาวูบไหว

 

อุ่นชอบเรา...จริงหรอ ก้องภพไม่อาจอาทรนิ่งนอนใจ เผลอกำแก้วน้ำแน่น พยายามเก็บอาการให้สงบที่สุด หลับตาลงเลี่ยงสายตาไปทางอื่น พอรู้อยู่ว่าอาทิตย์จะตอบว่าอะไร แต่ก็อดใจไม่หวั่นไหวไปเสียได้ว่าอาทิตย์จะทิ้งเขาไปสักวัน เมื่อมีนางในฝันมาอยู่ตรงหน้า

 

ใช่ แต่มันเป็นอดีตไปแล้ว อาทิตย์กล่าวขึ้นเรียบๆ ก้องภพถอนหายใจเบาๆ หันมองอีกฝ่ายที่มีท่าทีขึงขังขึ้นมาผิดตา

 

เราว่าน้ำตาลไม่ควรพูดตรงนี้นะ เราเองก็มีแฟนแล้ว มันมีแต่เสียกับเสียถ้าคนรู้จักเจหรือแฟนเราได้ยิน อาทิตย์นั่งหน้าเครียด ใต้โต๊ะทานข้าว เขาเอื้อมมือไปวางบนขาของก้องภพ บีบเบาๆ ให้อีกฝ่ายรู้ตัวว่าไม่ควรปล่อยตัวเองให้จมอยู่กับอารมณ์โกรธจัดจนอาจจะพลั้งทำอะไรไม่ถูกไม่ควร

 

คนๆ นั้นโชคดีจัง ดูแลเขาให้ดีๆ นะอุ่น เอาเราเป็นบทเรียนตัวอย่างนะ จะได้ไม่ต้องเจอแบบเรา

 

สรุปสุดท้ายแล้วอาทิตย์ก็ยังไม่ได้บอกเรื่องสำคัญของเขาแก่ก้องภพ ทั้งคู่เดินมาส่งน้ำตาลที่รถของเธอแล้วนั่งมอเตอร์ไซค์ก้องภพกลับด้วยกัน

 

แขนของอาทิตย์กอดเข้าที่เอวของก้องภพไว้หลวมๆ

 

ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณก่อนว่าน้ำตาลมาร่วมโต๊ะด้วย

 

ผมไม่โกรธเรื่องนั้นหรอกครับ อันที่จริง ผมไม่ได้โกรธ แค่หึง

 

ผมเลยไม่ได้บอกเรื่องสำคัญของผมให้คุณรู้สักที

 

เรื่องอะไรครับ?”

 

ผม...กำลังตัดสินใจย้ายหอชั่วคราว ผมคงไม่สามารถไปฝึกงานทันถ้ายังอยู่หอนี้ แต่ก็คงไม่สามารถแบกรับค่าใช้จ่ายทั้งสองที่พร้อมกัน ผมต้องเลือกที่ใดที่หนึ่ง

 

ไม่ย้ายไม่ได้หรอครับ เดี๋ยวผมไปส่งก็ได้

 

แล้วคุณจะมาเรียนทันหรอขับรถกลับไปกลับมาได้ที่ไหนกัน

 

แต่ผมไม่อยาก...

 

ผมรู้ว่าคุณจะพูดอะไร ผมเองก็ไม่อยากย้ายออกหรอก” หัวทุยๆ ซบลงที่กลางหลังแกร่งของก้องภพ

 

แต่พี่อาทิตย์เลี่ยงไม่ได้ ใช่มั้ยครับ

 

อืม ผิดที่ผมเองเลือกที่ฝึกงานไกลเกินไป

 

แบบนี้แสดงว่าพี่อาทิตย์จะย้ายออกเกือบทั้งเทอมเลยหรอครับ

 

ใช่ แต่ผมกลัวว่าถ้าฝึกงานเสร็จแล้วจะย้ายกลับมา ผมกลัวไม่ได้ห้องเดิม

 

ไม่มีใครแย่งห้องพี่อาทิตย์ได้หรอกครับ ไม่ต้องห่วง

 

มั่นใจจังนะ

 

ก็...พี่ออกตอนเทอมสอง ยังไม่มีปีหนึ่งรุ่นใหม่มาเช่าต่อหรอกครับ

 

ขอให้เป็นแบบนั้นก็แล้วกัน

 

แล้วจะย้ายเมื่อไหร่หรอครับให้ผมช่วยขนของมั้ย?”

 

ประมาณสัปดาห์นึงก่อนเริ่มฝึกงาน ก็ดีนะถ้าคุณจะมาช่วยผม

 

ไม่มีเพื่อนไปฝึกหรอครับ?”

 

มี แต่อยู่คนละภาควิชา รู้สึกว่าจะอยู่ปิโตรเคมีฯ มั้ง

 

แบบนี้ผมคิดถึงพี่แย่เลยล่ะสิ พี่จะกลับวันเสาร์อาทิตย์มั้ยครับ?” มีเพียงเสียงก้องภพลอยออกไป ไร้เสียงใดสะท้อนคำตอบกลับออกมา

 

อีกคนปล่อยกายปล่อยใจสู่นิทราระหว่างความอึดอัดใจไปก่อนแล้ว ถึงแม้ว่าคำตอบของคำถามนั่นจะมีอยู่ก่อนที่จะถูกถาม

 

ผมกลับมาได้ แต่อยู่กับคุณได้แค่วันเสาร์วันเดียวนะก้องภพ

 

ก้องภพจอดรถมอเตอร์ไซค์ไว้ข้างหอของตัวเอง เอี้ยวตัวได้เพียงนิดเพราะเกรงใจคนที่ซบลงมาบ่นไหล่ของตัวเอง นิทรายังยึดคุมความคิดของอาทิตย์อยู่ ก้องภพใช้วิธีเรียกเบาๆ แล้วเริ่มสะกิดเมื่ออีกฝ่ายไม่ตื่นเสียที

 

พี่อาทิตย์ครับ ถึงหอแล้ว

 

หื้อ?”

 

ถึงหอแล้วครับ เสียงนุ่มละมุนปลุกอาทิตย์เบาๆ อาทิตย์ลืมตาตื่นแล้วเหลือบมองหน้าก้องภพที่อยู่ใกล้เกินจำเป็น อันตรายต่อใจยิ่งนัก ทำได้เพียงผลักไหล่เบาๆ แก้เก้อ แล้วตวาดเสียงไม่ดัง

 

อะไรกันครับ พี่ซบผมมาตลอด ผมเมื่อยนะ

 

เออๆ อาทิตย์วางมือลงบนไหล่ ขยำมือเล่นกับไหล่นั่นสองสามทีแล้วชิ่งหนีขึ้นหอตัวเอง

 

อ้าว แต่แล้วก็ต้องขึ้นห้องไปด้วยความงุนงง

 

อาทิตย์ย้ายของออกจากห้องมาเรียบร้อย หอพักใหม่ได้เพื่อนที่มาฝึกงานด้วยกันแนะนำมาอีกที ถึงเขาจะไม่สามารถเช่าห้องที่หอเดิมพร้อมกับเช่าหอใหม่ชั่วคราวไปพร้อมๆ กัน แต่เขาก็พอมีทุนทรัพย์ที่จะนอนหอคนเดียว ไม่ต้องแชร์กับใคร

 

อาทิตย์เหงากว่าเดิม บ้างครั้งก็เผลอมองออกไปนอกหน้าต่างหวังจะมองไปยังหอฝั่งตรงข้าม แต่สุดท้ายก็พบว่าหอตรงข้ามคือหอพักหญิงของบริษัทแห่งหนึ่ง แทบจะหันกลับไม่ทันทีเดียวเชียว

 

อาทิตย์มาฝึกไกลแบบนี้ คนนั้นเขาไม่ว่าหรอ?” อาทิตย์เงยหน้าจากจานข้าวในโรงอาหารของโรงงาน ทำหน้าสงสัยจนเพื่อนที่มาด้วยต้องรีบอธิบายเพิ่ม

 

ก็เดือนมหาลัยคนนั้นน่ะ เขาไม่ว่าหรอ?” อาทิตย์เข้าใจในทันท่วงที เกาแก้มแต่พยายามทำเป็นไม่เขินอะไร ก่อนจะตอบคำถาเพื่อน

 

ก็มีงอแงตามประสาเด็กเพิ่งผ่านวัยมัธยมว่ะ แต่มันก็เข้าใจนะไม่ได้อะไรมาก

 

หูย คบกับคนเด็กกว่านี่ดีป่ะ?” อาทิตย์แทบสำลักข้าวที่เคี้ยวอยู่

 

ถ้าเป็นผู้หญิง ไม่รู้ เพราะไม่เคยคบ แต่กับผู้ชาย...เอ่อ คือผู้ชายอย่างเราๆ มันไม่ได้เรื่องมาก พอเรามาคบกับผู้ชายด้วยกัน มันเหมือนเพื่อนรู้ใจเพื่อน แต่อันนี้มันรู้สึกมากกว่าเพื่อน ประมาณเนี้ย แต่ด้วยความเด็กอ่ะ มันก็มีอาการน้อยใจ งอนบ้าง

 

ก็จริง คบกับเพศเดียวกันมันเหมือนจะรู้ใจกันกว่าคบเพศตรงข้าม ถูกป่ะ?” อาทิตย์พยักหน้า

 

คือ เราไม่ได้เป็นเกย์ แต่เราแค่รู้สึกว่าเราสบายใจเวลาอยู่ด้วยกัน เราเคยชอบผู้หญิง เป็นเพื่อนสนิทด้วยซ้ำ

 

แล้วทำไมถึงมาคบกันได้ล่ะ ได้ข่าวว่าน้องมาปรปักษ์กับระบบรับน้อง เป็นพวกหัวดื้อหัวรั้น

 

นี่คลับฟรายเดย์รึเปล่าเนี่ย?

 

ตอนแรก เกลียดหน้ามันชิบหาย แต่มัน...มาบอกว่าคิดอะไรกับเรามากกว่ารุ่นพี่รุ่นน้อง เราตีตัวออกห่างหนักมาก คือพยายามหลบตลอด แต่สุดท้ายเหมือนมันเริ่มจะยอมแพ้ แล้วก็เมินใส่ ประมาณว่า...ผลักไสไล่ส่ง

 

แค่นั้นเลยอ่ะนะ?”

 

คือถ้าเล่ามันไม่เข้าใจเท่าไหร่หรอก แบบก่อนหน้าเนี้ย มันชอบมาวอแวตอแยใส่ ชอบปากหมา กวนตีนตลอดเวลาที่เจอหน้า บางครั้งก็...เรียกว่าหยอดมั้ง แต่วันนึงน้องมันเป็นฝ่ายไม่มองหน้า เป็นฝ่ายพูดจาเหมือนพยายามพาตัวเองออกจากตรงนั้นให้เร็วที่สุดบ้าง มันเหมือนรู้สึกผิด จากที่พยายามตีตัวออกห่าง มันก็กลายเป็นสับสน สุดท้ายก็ได้เฮียตั้มนั้นแหละเตือนสติ

 

เฮียตั้มเป็นพ่อสื่องั้นล่ะสิว่ะ เพื่อนจากต่างภาคหัวเราะเบาๆ กับเรื่องราวของอาทิตย์ โดยเฉพาะเมื่อได้รู้ว่าเฮดว้ากที่ว้ากเขาสองคนมาด้วยกันเป็นคนที่ทำให้เกิดตำนานความรักห้องเชียร์ขึ้นมา

 

รีบกลับไปข้างในเถอะ เดี๋ยวจะอดได้ใบผ่านฝึกงานเอา

 

ระหว่างทางกลับบ้าน สองหนุ่มต่างแลกเปลี่ยนเรื่องราวสมัยปีหนึ่งด้วยกัน บ้างแลกเปลี่ยนความคิดเรื่องครูบาอาจารย์ รวมถึงพี่ที่ทำงานบางคน กลายเป็นสีสันและการผูกมิตรกับเพื่อนต่างภาค และเรื่องราวที่ทำให้หนุ่มขี้อายพูดน้อยอย่างอาทิตย์ปริปากมากที่สุดก็คงไม่พ้น ประสบการณ์เฮดว้าก

 

น้องเราอยู่ปีสองตอนนี้ ยังไงก็ฝากเทรนมันด้วย เอาให้มันโหดๆ

 

จัดไป พอสอนให้น้องนายโหดแล้ว น้องจะได้ไปสอนเฮดว้ากรุ่นต่อไปต่อ

 

หมายถึงปีหนึ่งปีนี้น่ะเหรอ เล็งๆ คนที่จะมาว้ากแล้ว?”

 

พี่เดียร์ไปเล็งเอาไว้

 

ใครว่ะ?”

 

ก็หมอนั่นน่ะแหละ

 

อ๋อ เจ้าเดือนมหาลัยนั่นอ่ะนะ เออดี

 

ดีตรงไหนล่ะ เรากลัวว่ามันปฏิวัติการว้ากน่ะสิ เสียชื่อระบบที่เป็นที่กล่าวขานด้านความโหดหมด อาทิตย์ยกยิ้มสบายใจ บอกลาเพื่อนที่อยู่ห้องถัดไปอีกห้องก่อนจะเข้าสู่เซฟโซนและพักผ่อน

 

อาทิตย์รอสายจากก้องภพ

วันนี้เขาสูญพลังงานไปมากผิดปกติ...อาทิตย์รู้ตัวเองดี

 

สุดท้ายแล้วก้องภพก็ไม่ได้โทรมา อาทิตย์ถอดใจที่จะรอ ไม่มีแม้แต่ข้อความบนแอพพลิเคชั่นสีเขียวๆ ให้ใจเต้นระรัว กลับว่างเปล่าและรอเก้อ

 

ทำไมวันนี้ดูอารมณ์ไม่ค่อยดี?” เพื่อนคนเดิมเดินเข้ามาทักทายในกลางวันของวันรุ่งขึ้น

 

แฟนไม่โทรมาหา?” อาทิตย์หันขวับมองสงสัยในตัวเพื่อนข้างๆ รู้ดั่งมีตาทิพย์

 

ก็ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ห้องข้างกัน เราไม่เคยได้ยินเสียงคุยโทรศัพท์กับใคร ปกติอาทิตย์ก็ไม่ใช่คนพูดเบา อีกอย่างห้องก็แค่ปูนกั้น พูดยังไงก็ได้ยินอยู่แล้ว

 

อืม อาทิตย์ยอมรับไปตามตรง ไม่มีสาเหตุต้องโกหก

 

น้องมันคงยุ่ง ปีหนึ่งก็ไม่ใช่ว่าจะสบาย เอางี้มั้ยล่ะวันนี้วันศุกร์ เลิกงานแล้วกลับมอกัน เดี๋ยวติดรถไปกับเรา อาทิตย์พยักหน้า เอาเข้าจริงเขาก็ไม่อยากจะนึกไปถึงว่าก้องภพจะไม่สบายหรือเป็นอะไรไป แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

 

อาทิตย์หยุดยืนอยู่หน้าห้องของก้องภพ เป็นเวลาเกือบสัปดาห์ที่เสียงของก้องภพหายไปจากโสตประสาท ไร้ตัวอักษรตอบกลับคำถามของอาทิตย์เมื่อหลายวันก่อน ไม่มี ไม่มีอะไรเลย

 

พี่อาทิตย์ครับ เสียงของก้องภพดังข้นข้างหลังเขา

 

หนุ่มรุ่นน้องยืนอยู่ข้างเป้ใบเขื่องที่วางนอนกับพื้น สภาพเหน็ดเหนื่อยโรยแรงออกชัดทางสายตา ผมเผ้ารุงรังอย่างน่าสงสัย

 

ไปทำอะไรมา

 

ค่ายครับ...ค่ายอาสา อาทิตย์พลันกระจ่างแจ้งทันที เขาลืมนึกคิดไปเสียสนิทว่าเขาเองก็เคยไปค่ายอาสาเทอมสอง เมื่อตอนเป็นเฟรชชี่

 

ปีนี้ไปบนดอย ไปต่อเติมบ้านให้กับเผ่าเมืองเหนือที่เพิ่งโดนลมและพายุเห็บพังบ้านไป ผมก็ลืมไลน์บอกพี่อาทิตย์ไว้ก่อน ขอโทษนะครับ

 

อืม เอากระเป๋ามา แล้วไขกุญแจเข้าห้องได้แล้ว

 

ก้องภพถูกอาทิตย์จูงมานั่งปลายเตียงอย่างงงๆ มือหนารูดซิปเสื้อกันหนาวของเขาออก ถอดเสื้อตัวนอกให้เสร็จสรรพแล้วผลักอีกคนให้นอนราบไปกับเตียง ก้องภพลืมตาโต มองอาทิตย์ด้วยความไม่เข้าใจ

 

พี่อาทิตย์จะทำอะไรผมครับ?!”

 

อนาจาร!” ก้องภพปิดปากเงียบ รู้ทันความคิดสันนิษฐานในใจเขาอีก

 

ก็เห็นเหนื่อยๆ หลับไปเลย เดี๋ยวผมไปหาข้าวหาน้ำให้...เดี๋ยวเก็บของให้ด้วย อาทิตย์พูดเบาๆ ทำปากมุบมิบ แต่มิอาจซ่อนแก้มซับแดงไว้ได้

 

งั้นผมขอไปอาบน้ำนะครับ

 

อืม...ก้องภพ

 

ครับ?”

 

ให้ผม...เอ่อ เปล่า ไม่มีไรหรอก เข้าๆ ไปเหอะ เดี๋ยวผมมา

 

ก้องภพยิ้มกรุ้มกริ่ม เดินเข้าไปในห้องน้ำแต่มิวายแกล้งแซวอีกคนให้ใจเต้นแรง

 

ผมไม่ล็อกห้องนะครับ เผื่อมีใครอยากปรนนิบัติแฟน

 

เข้าไปเลย!!”

 

แสดงว่าผมพูดตรงกับสิ่งที่พี่คิดจะทำ

 

ก้องภพ!!! ฮึ่ย! น่ากดหัวกับส้วมนักนะ!”

 

งั้นขอกดพี่กับเตียงก่อนแล้วกัน อาทิตย์ชี้หน้าคาดโทษ โกรธควันออกหู ตรงข้ามกับแก้มแดงๆ ที่แดงยาวไปถึงคอ เมื่อรู้ว่ายิ่งยืนอยู่ยิ่งสู้คารมไร้วันตายของก้องภพไม่ไหว เลยฟึดฟัดออกจากห้องไปก่อน

 

มื้อเย็นจบไปได้ด้วยดี...อันที่จริง ต้องใช้คำว่า เกือบดี

 

เพราะอาทิตย์เกือบเอาเท้าตัวเองไปเป็นอาหารเย็นแทนเมนูสิ้นคิดเมนูเดิมของไอ้หนุ่มรุ่นน้องมัน

 

ปากหมา ช่างหยอดชิบหาย

 

อาทิตย์เกรงว่าจะเผลอใจสั่นกลางที่สาธารณะเข้าสักวัน

 

พี่อาทิตย์ฝึกงานเป็นไงบ้างครับมีใครใช้พี่ทำอะไรหนักๆ รึเปล่า

 

ผมไม่ใช่ผู้หญิง คำถามอันหลังเก็บไปถามหลานคุณตอนโตเหอะ

 

โถ่ ก็ผมเห็นว่าพี่เองก็ดูเหนื่อยๆ ชอบกล

 

ฝึกงาน มีที่ไหนไม่เหนื่อย ประสาท

 

ทำไมด่าผมเยอะจัง

 

ผมยังโกรธคุณไม่หายนะ รู้ไว้

 

อ๋อ เรื่องที่จะจับพี่กดกับเตียงน่ะหรอครับ?”

 

มั่ว!”

 

อ้าว...แล้วเรื่องไหนล่ะครับ?”

 

คุณไม่ยอมบอกผมว่าคุณไปค่าย

 

ผมไม่ได้ไม่ยอมบอก...ผมลืมจริงๆ นี่ครับพี่อาทิตย์

 

คุณทำผมเป็นห่วง

 

พี่เป็นห่วงผม?” อาทิตย์หันมองก้องภพแบบพูดไม่ออก หลุดพูดความรู้สึกจริงทั้งๆ ที่ไม่ชอบบอก ไม่ชอบพูดอะไรแบบนี้บ่อยๆ

 

เออ แต่แล้วก็ยอมรับไปตามจริง เขารู้สึกว่าการโกหกไม่ได้ช่วยกอบกู้เศษหน้าที่แตกเพล้งเมื่อครู่

 

ขอบคุณครับ ที่นึกถึงกัน อาทิตย์มองก้องภพที่นั่งจุ้มปุ้กบนเก้าอี้ ตัวเขานั่งอยู่บนเตียงนุ่มแล้วยกยิ้มมุมปากเล็กๆ ไม่เคยคาดหวังคำขอบคุณจากปากก้องภพ เพราะเขารู้ดีว่าทุกการกระทำที่เขาทำให้ ยังไงก้องภพก็ชื่นชอบ ถ้าการกระทำนั้นๆ มีก้องภพเป็นสาเหตุของมัน

 

อาทิตย์ก้มหน้าลง สนใจมือถือที่สั่นเพราะข้อความเข้าได้สักพัก ก่อนจะแบกรับน้ำหนักที่หัวไหล่ และสัมผัสถึงอ้อมกอดอุ่นๆ ที่รอบเอว กำลังจะเอ็ดคนรุ่มร่าม แต่ก็ต้องสงบปากสงบคำ

 

ก้องภพ...หลับ

 

อีกคนอยู่ในจุดสบายของตัวเอง

 

อาทิตย์ทำเพียงยิ้ม ยิ้มแบบไม่ต้องเก็บกักความรู้สึก ขวยเขินแค่ไหน เขาก็ยิ้มออกมา มือหนาลูบเรือนผมสีดำขลับ ขยี้หัวอ่อนๆ ดั่งพี่กับน้อง

 

แต่เขาขยี้ในฐานะแฟนคนหนึ่ง ก็เท่านั้นเอง

 

อาทิตย์จัดท่านอนให้คนที่หลับลึก ก้องภพขยับตัวเล็กน้อยมานอนตะแคงข้าง ใบหน้านุ่มๆ กับผิวเนียนใส ตัดสีกับผมและเสื้อนอนสบายๆ ของก้องภพ จัดว่าเป็นภาพที่องค์ประกอบงดงาม

 

และภาพๆ นี้จะมีเพียงอาทิตย์ได้ชื่นชมมัน

 

เขาสอดตัวเข้าไปในผ้าห่ม กกกอดความอุ่นใต้ผ้าผืนเดียวกับก้องภพ คนช่างหยอดหลับไปแล้วก็ไม่ต้องแอบทำอะไรน่ารักๆ ที่คอยเป็นต้นเหตุให้ถูกแซว เช่นการไล้นิ้วไปที่แก้มของก้องภพ แล้วนึกอยากมีผิวเนียนใสแบบนี้บ้าง ติดตรงที่เขาต้องออกแดดบ่อยๆ ตอนคัดว้าก ซ้อมว้าก จากวันนั้นจวบจนวันนี้ อาทิตย์รู้สึกว่าคล้ำแดดจากสมัยมัธยมมากโข

 

หลับฝันดีนะก้องภพ

 ฝันถึงผมด้วยก็ดี...แต่ไม่จำเป็นหรอกมั้งคุณ

 เพราะผมอยู่ข้างๆ ตรงนี้แล้ว

 ให้ผมได้เป็นฝันในโลกของความเป็นจริงก็แล้วกัน

 

อาทิตย์ทำได้เพียงพูดในใจ ไม่อาจกล้าพูดออกไป

 

ไม่ใช่ว่ากลัวโดนแซว โดนหยอด ไม่ใช่เลย

 

แต่เขาเห็นสมควรว่าตอนนี้ เวลานี้ เขาไม่จำเป็นต้องพูดประโยคแบบนี้อีกต่อไป




ก็เราเป็นฝันของกันและกันอยู่แล้วหนิ




To be continued


Take a talk : #KAรัก10ปี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

348 ความคิดเห็น

  1. #340 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:53

    งือออ..ชอบ ก้อเราเป็นฝันของและกันอยู่แล้วนี่..
    #340
    0
  2. #240 izecazza (@izecazza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 21:13
    งื้อออ เขินง่ะ
    #240
    0
  3. #46 SupAnida SettasPana (@supanida1998) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 08:26
    โอ้ยยยยย น่าร้ากกกกก
    #46
    1
  4. #45 Phan_126 (@PhantiwaKetsri) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 16:54
    โอ๊ยยยยฟินอะแต่ไม่เท่าตัวจริงเค้าฟินกว่าอีก(แฟน)อิอิ
    #45
    2
    • #45-1 สี่ดรุณี (@iammameawnaruk) (จากตอนที่ 4)
      17 กันยายน 2561 / 18:38
      ไม่มีใครสยบความหวานของสองคนนั้นได้หรอกเพคะ 55555
      #45-1
  5. #44 I'm kan. (@kanyakorn1409) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 03:49
    งื้อ เขินนนนนนนน น่ารักจังเลยย~~~
    #44
    1
    • #44-1 สี่ดรุณี (@iammameawnaruk) (จากตอนที่ 4)
      17 กันยายน 2561 / 06:53
      ยังพอทำให้เขินได้อยู่ใช่มั้ยเอ่ยยย ^_^
      #44-1
  6. #43 -ploysiwa- (@-ploysiwa-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 02:41
    พออยู่ด้วยกัน มีแต่ความสุข
    #43
    1
    • #43-1 สี่ดรุณี (@iammameawnaruk) (จากตอนที่ 4)
      17 กันยายน 2561 / 06:53
      อยู่กับคนที่สบายใจ ต่อให้ไม่สบายกายแค่ไหน แต่ใจก็ยังสบายเหมือนเดิมฮะ
      #43-1
  7. #42 miiiina (@miiiina) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 00:22
    ต่างคนต่างอ้อนเน๊อะ แหมมม
    แต่ตะหงิดเพื่อนพี่อาทิตย์นะคะ ยังไงคะ ทางนี้ต้องตั้งหมอ ต้มน้ำ ไหมเอ่ยยยย
    #42
    1
  8. #41 (@asakura_airi222) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 09:11

    ไรต์จ๋าา อย่าฆ่าเราด้วยวิธีนี้เลยยย

    มาต่อเร็วๆนะคะ T^T

    #41
    1
    • #41-1 สี่ดรุณี (@iammameawnaruk) (จากตอนที่ 4)
      16 กันยายน 2561 / 11:18
      ไม่ได้ฆ่าอะไรเล๊ย คืนนี้เที่ยงคืนปุ๊บ ลงปั๊บเลย
      #41-1
  9. #40 I'm kan. (@kanyakorn1409) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 09:03

    ไรท์เตอร์ มาต่อก๊อนนนนนน อย่าเพิ่งไปป
    #40
    1
    • #40-1 สี่ดรุณี (@iammameawnaruk) (จากตอนที่ 4)
      16 กันยายน 2561 / 11:17
      คืนนี้ เที่ยงคืนปุ๊บ ลงปั๊บเลยจ้า
      #40-1
  10. #39 sa1966 (@sa1966) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 00:34

    ตายเลยๆๆๆ เปิดมาแบบนี้
    #39
    1