(nct minno) 血盟騎士団 ーknight of blood (au japan)

ตอนที่ 2 : 一

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62



(au japanKnight Of Blood 

- jaemin x (fem) jeno -


Warning

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น สถานที่และผู้คนอาจมีอยู่จริง โดยผู้เขียนไม่ได้มีเจตนาหรือทัศนคติด้านลบต่อบุคคลและสถานที่ใดๆ ในเรื่อง ขอให้ทุกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน หากเกิดประเด็นดราม่า ผู้เขียนยินดีลบเรื่องนี้ค่ะ







จงตามหาทายาทของข้า

แต่ว่า ...ทายาทของท่านมิได้อยู่ในโลกชิชินของเรานะขอรับ

ไม่ว่าจะอยู่ที่แห่งใด สายเลือดมังกรแดงฮิริวนั้นจะติดตัวเขาไปทุกๆที่

อิบารากิ เจ้าจงนำอัญมณีแห่งไทซันฟุคุนไปฝากไว้กับตระกูลมังกรทั้งสี่ เก็บซ่อนไว้จนกว่า ทายาทของข้าจะมา

รับทราบขอรับ...องค์หญิง

ส่วนเจ้า อุซางิ..ให้เขาใช้ร่างกายข้าปกป้องอาณาจักรชิชินของเรา

ตะแต่ว่า...’

เร็วเข้าอุซางิ

เมื่อเขาได้มายังโลกนี้ จงช่วยเขารวบรวมเทวภัณฑ์ทั้งหมด และสะกดเทวภัณฑ์นั่นไว้ อย่าให้ผู้ใดแตะต้องสิ่งอันตรายนี้ได้

แต่นั้นสามารถฟื้นคืนชี-..’

ข้าไม่ต้องการคืนชีพ หน้าที่ของข้าสิ้นสุดลงแล้ว แต่ทายาทของข้ากำลังจะสานต่อ

ผู้สืบสายเลือดผู้พิทักษ์แห่งมังกร จะร้องเรียกกันเมื่อนายของเขาได้ตื่นขึ้น

จงรวบรวมเทวภัณฑ์ทั้งสิบไว้ ก่อนทุติยเพ็ญจะเริ่มอีกครั้ง

 

 

อย่าให้ทายาทของอาชิยะได้ถือครองมณีแห่งไทซันฟุคุนเด็ดขาด หากทายาทของเขาได้ครองมณีเมื่อไหร่ ถึงเวลานั้น โลกได้ถึงกัลปาวสาน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เคร้ง

 

เสียงเหล็กกระทบกันอย่างรุนแรงทำให้เจโน่รู้สึกตัว เปลือกตาสีนวลค่อยๆ เปิดขึ้นพร้อมกับกวาดสายตามองไปโดยรอบ ใบไม้สีเขียวขจีกระทบกับแสงของพระอาทิตย์ดูงดงาม สายลมอ่อนพัดใบหน้าเขาอย่างแผ่วเบา

พลันสติกลับมาเขาสะดุ้งสุดตัวทันที

เขายังไม่ตายหรือ

เจโน่ครุ่นคิด มือเรียวรูปใบหน้าเรียวพร้อมกับบรรจงตีใบหน้าตัวเองอย่างแรง พลันแรงปะทะใบหน้านั่น คนตัวขาวก็แผดเสียงร้องอย่างเจ็บปวด

โอ้ย!!!!”

เสียงถอนหายใจอย่างโล่งอกตามมา มือขาวพลางลูบใบหน้านั่นราวกลับปลอบประโลมตนเองว่าตัวเขานั้นยังรอดชีวิตมาได้ ดวงตาเรียวสำรวจร่างกายอย่างละเอียด เพราะเขาตกลงมาจากหน้าผาสูงหลายเมตร คงต้องมีรอยช้ำอยู่บ้าง

แต่กลับไม่มีเลยสักจุด..นับเป็นเรื่องดียิ่งนัก

สองมือค่อยๆ ยันตนเองให้ลุกขึ้นพร้อมกับปัดฝุ่นตามร่างกายจนกระทั่งเขาพบความผิดปกติของร่างกายตนเอง

ทะ..ทำไมหน้าอกใหญ่ขึ้น

คิดเช่นนั้นมือขาวก็จับเข้าที่หน้าอกตนเองอย่างไม่เชื่อสายตา มือผอมบางบีบคลำตรวจสอบเพื่อความแน่ชัด แต่ยิ่งกระทำเช่นนั้นก็ยิ่งค้นพบว่าร่างกายนี้ไม่ใช่ร่างกายของเขาอย่างแน่นอน

เกิดอะไรขึ้นกับตัวเขากันแน่!!!!

 

นี่เขากลายเป็นผู้หญิงหรือ

เจโน่ลูบใบหน้าตนเองอีกครั้ง ก่อนจะเหลือบไปเห็นแอ่งน้ำขนาดเล็ก คนตัวขาวรีบคลานตรงไปยังแอ่งน้ำทันที อย่างน้อยเงาสะท้อนนั่นน่าจะทำให้เขาได้เห็นตนเองว่าเขามาอยู่ในร่างของผู้หญิงได้ยังไงกัน

คนตัวขาวชะโงกหน้าถึงกับเบิกตากกว้าง ใบหน้าขาวซีดเซียวราวกับกระดาษถึงจะดูอิดโรยแต่ก็ยังคงขาวงดงามไว้ได้ ผมสีแดงเพลิงดูคล้ายกับตะวันในยามอรุณรุ่งขับให้ใบหน้าขับให้ใบหน้าดูสว่างขึ้น จมูกรั้นเล็กน้อย เจ้าของร่างคงเป็นสตรีที่น่าจะหัวแข็งน่าดู ริมฝีปากเล็กเป็นกระจับซีดเซียวจนเกือบไร้สีเลือด ดวงตาสีน้ำผึ้งกลมโตฉายแววอ่อนแรง ดูโดยรวมแล้วเจ้าของร่างคงไม่ได้ทานอะไรมานานพอสมควร น่าจะไม่ต่ำกว่าสามวันได้

ทำไมถึงตื่นมาอยู่ในร่างสาวผมแดงหิวโซขนาดนี้กัน!!!

อีกอย่างคือ สีผมแบบนี้ไปไหนรังแต่จะทำให้เกิดปัญหาแน่นอน เขาควรจะทำอย่างไรดี!

 

ตู้ม!!

 

เสียงคล้ายระเบิดดังขึ้นทำให้คนตัวขาวสะดุ้งสุดตัว พริบตาต่อมาก็ได้ยินเสียงกู่ร้องทรงพลังจากทางด้านหน้า กวาดสายตามองไปโดยรอบเห็นต้นไม้ใหญ่เต็มไปหมดๆ สองขาวิ่งตามเสียงกู่ร้องราวที่ดังลั่นป่าราวกับมีการถ่ายละครหนังสงครามย้อนยุค หากว่าถ้าตรงทางข้างหน้ามีคน เขาอาจจะขอความช่วยเหลือได้ เจโน่ในร่างเด็กสาวเร่งฝีเท้าจนเกือบสุดทางแต่ต้องหยุดชะงัก ดวงตาหวานเบิกกว้างทันที

ภาพด้านหน้าคือเหล่าชายฉกรรจ์กำลังถือดาบฟาดฟันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย คนตัวขาวกวาดสายตาไปมองโดยรอบ เขามองหากล้องที่ใช้ถ่ายทำหนัง แต่ยิ่งหาเท่าไหร่ก็หาไม่พบ

 

อ๊ากก!!!”

 

เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้น เจโน่หันไปตามเสียงทันที เขาเห็นชายหนุ่มวิ่งมาทางเขา ก่อนจะล้มลงไม่ใกล้ไกลจากจุดยืนของเขา ฉับพลันนั่นร่างของชายหนุ่มสวมชุดนักรบนอนแน่นิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงหน้าเขา เลือดสีแดงสดไหลออกจากตัวของบุรุษตรงหน้าทำให้คนตัวเขายกมือปิดปาก ขาทั้งสองข้างสั่นจะไม่สามารถขยับได้

เลือดนั่นคือของจริง!!!

ความรู้สึกปวดหนึบศีรษะแล่นขึ้นมาในหัว เขาทนเห็นภาพตรงหน้าไม่ได้ ถ้าหากมีเหตุการณ์มากกว่านี้เขาคงต้องรู้สึกคลื่นไส้จนต้องอาเจียนเป็นแน่

สองขากำลังหาทางวิ่งไปอีกทางเพื่อให้พ้นจากเหตุการณ์น่าสะอิดสะเอียนตรงหน้า แต่เสียงร้องขึ้นของอะไรบางอย่าง ทำให้เขาสะดุ้งจนสุดตัว พลางหมุนตัวประจันหน้ากับสิ่งนั้นทันที

ลิง?”

เจโน่เอ่ยเสียงหลง จ้องมองเจ้าลิงน้อยที่เอ่ยเรียกเขาอีกครั้งราวกับกำลังทักทาย

กี้...กี้!”

เจ้าลิงน้อยตะโกนร้องก่อนจะวิ่งไปอีกทาง เจโน่เห็นดังนั้นจึงรีบติดตามไปทันที เขาขบคิดระหว่างทาง หากเป็นไปได้ว่ามันอาจจะหลงทางมาเหมือนกับเขา และแน่นอนว่า มันอาจจะมีทางที่เขาสามารถมีชีวิตรอดจากเหตุการ์ณเมื่อครู่ก็เป็นได้

หลังจากเขาติดตามเจ้าลิงน้อยไปได้สักพัก เจ้าลิงก็พาเขาวิ่งมาจนถึงต้นไม้ใหญ่ ด้านหน้ามีทางไปอีกทางดูคล้ายจะเป็นทางออกจากตัวป่าทึบ เจโน่ระบายยิ้มอย่างยินดี เขาเร่งฝีเท้าตามเจ้าจ๋ออย่างรวดเร็ว จนสุดทางเขาพบกับกลุ่มชายหนุ่มขนาดใหญ่ที่กำลังยืนพูดคุยกันอยู่ และที่สำคัญ สายตานับสิบคู่นั้นเบนมาทางเขาทันทีที่ปรากฏตัว

 

โอ้ไม่นะ!!!

 

ผู้หญิงนี่

มาจากไหนกัน

ผมสีแดงแบบนี้ ไม่ใช่พวกชิชินแน่นอน

สวมเสื้อผ้าดูแปลกตา มาจากเกาะเงือกหรือเปล่า

 

เสียงพูดคุยกันอย่างเซ็งแซ่ของเหล่าชายฉกรรจ์นั้นทำให้คนตัวขาวอยากจะมลายหายไป ภาพเบื้องหน้าคือนักรบที่สวมชุดเกราะแบบญี่ปุ่นเต็มไปหมด นอกจากนั้นยังมีชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่สวมชุดดูประหลาดตาราวกับไม่ใช่คนในยุคก่อน

แม่ทัพรึ...หรือว่ากษัตริย์?

เจ้าคือใครมาจากไหน!”

เด็กหนุ่มตรงหน้าเขาเอ่ยถามเสียงแข็ง แววตามีริ้วความระคนสงสัย ดวงตาคมหรี่มองเขาอย่างพิจารณา เจโน่ลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากรู้สึกถึงสายตาที่ชวนทำให้บรรยากาศตึงเครียด เพียงแค่พริบตาเดียวปลายคมดาบก็จ่ออยู่ตรงปลายจมูกเขาเสียแล้ว

ข้าถามว่า เจ้าเป็นใคร” บุรุษตรงหน้าเขาเอ่ยน้ำเสียงเย็นเฉียบ หัวใจของเจโน่เต้นรัวราวกับจะหลุดออกจากอก ดวงตาหวานจับจ้องไปที่ปลายคมดาบ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปจับจ้องใบหน้าของคนตรงหน้าเขาพลางสำรวจอย่างเงียบเชียบ

 

ใบหน้าคมดูอ่อนวัยราวกับรุ่นราวคราวเดียวกัน ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนภายใต้กรอบขนตาหนา จมูกโด่งรับกับริมฝีปากบางแต้มสีชาด ผมสีน้ำตาลที่ยาวจนถึงกลางหลังถูกรวบขึ้นแล้วใช้ผ้าสีขาวผูกรอบศรีษะอย่างเรียบร้อย ดูทะมัดทะแมงและคล่องแคล่ว

เด็กหนุ่มสวมยูกาตะสีเข้มถูกคลุมด้วยฮาโอริสีดำสนิท สวมฮากามะทรงสูงสีม่วงเข้มกับรองเท้าบูทยาวสีดำ เจโน่ขยี้ตาพลางจับจองไปที่รองเท้าของอีกฝ่าย

...รองเท้าบูท...สมัยนี้มีด้วยหรอกหรือ

เจ้าไม่ได้ยินข้ารึ” เด็กหนุ่มตรงหน้ากล่าว ปลายดาบจ่อเข้าใกล้เจโน่มากกว่าเดิม

คนตัวขาวโต้แย้ง “ฉันไม่ได้เป็นใบ้ ฉันได้ยินพวกนายพูดทุกอย่างนั่นแหละ

จบคำเจโน่ก็เบี่ยงตัวหลบคมดาบเล็กน้อย เพื่อไม่ให้ปลายคมอยู่ใกล้ตัวเขามากเกินไป ถึงแม้อีกฝ่ายจะยังไม่ลงมือทำอะไรแต่เขาก็ต้องระวังตัวเข้าไว้ก่อน

ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูง ชายตามองคนตรงหน้าอย่างระคนสงสัย พลางตั้งคำถามในใจทันที

การพูดการจาดูผิดแปลกจากพวกข้า...รึอาจจะเป็นคนจากเกาะเงือกจริง

หยุดทำกิริยาต่อหน้าสตรีเช่นนั้นได้แล้ว มิตสึนาริ...” สิ้นเสียงนั่นแววตาที่ขึงขังก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด มือแข็งแรงที่จับดาบหันมาทางคนตัวขาวกลับลดลงแล้วเสียบกลับเข้าฝักตามเดิม เจโน่ถอนหายใจตาเหลือบมองฟ้าอย่างโล่งอก กวาดสายตามองหาเสียงสวรรค์ที่ทำให้รอดพ้นจากบุคคลที่มีชื่อว่ามัตซึนาริ

นายทหารที่อยู่ตรงหน้าต่างแหวกทางให้ชายคนหนึ่งที่กำลังเดินมาทางเขา เจโน่สบตาร่างสูงเข้าโดยบังเอิญถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ผู้ชายอะไรหน้าสวยเป็นบ้า

เขารำพึงในใจ อดไม่ได้ที่จะสำรวจคนตรงหน้าอย่างไร้มารยาท

เป็นอีกครั้งที่เขาคิดว่าคนตรงหน้าเขาอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ใบหน้าอีกฝ่ายดูอ่อนกว่าวัยเกินกว่าจะให้คิดว่าเป็นคนที่อายุเยอะกว่า ดวงตาสีดำสนิทราวกับผืนฟ้าในยามค่ำคืนกำลังจับจ้องเขาเช่นกัน จมูกที่ดูโด่งจนไร้ที่ติ ริมฝีปากทีเหยียดยิ้มเล็กน้อยนั่นแต้มสีชาดอ่อนๆ ดูสุขภาพดี ผิวที่เข้มกว่าเขาเพียงเล็กน้อยแต่ดูสวยราวกับน้ำผึ้ง รับกับผมที่ดำสนิทยาวจนถึงกลางหลัง คนตรงหน้าเขารวบผมขึ้นสูงผูกด้วยเชือกป่านสีแดงสดดูไม่เรียบร้อยนัก ราวกับปมเชือกถูกคลายออก

เด็กหนุ่มตรงหน้าเขาสวมผ้าฝ้ายสีขาวบาง ทับด้วยกิโมโนสีแดงเลือดนก สวมเกราะหนังด้านในอีกชั้นก่อนจะทับด้วยฮาโอริสีแดงลายนานาพรรณไม้ ฮากามะทรงสูงสีดำสนิทถูกผูกอย่างเรียบร้อย สวมรองเท้าบูทสีดำอีกเช่นกัน ที่เอวเหน็บดาบคาตานะสองเล่มเหมือนกันกับเด็กหนุ่มนิสัยเสียอีกคน

เกิดอะไรขึ้นกับการแต่งตัวของญี่ปุ่นในสมัยก่อน...

ไม่ทันที่เจโน่จะได้สำรวจต่อ เงาสีดำก็พาดทับร่างเขาแล้ว คนตัวขาวสะดุ้งด้วยความตกใจรีบผละถอยห่างจากอีกฝ่ายทันที คนตรงหน้าเขาระบายยิ้มอย่างเป็นมิตร ก่อนจะเอ่ยขอโทษเขาทันที

“ขอโทษที่ทำให้ตกใจ คนของข้าค่อนข้างนิสัยก้าวร้าวเล็กน้อย เจ้านั่นไม่ค่อยพบเจอสตรีเช่นเจ้า”

เด็กหนุ่มตรงหน้าเขาพูดพลางหันไปมองคนที่กำลังโดนพาดพิง มัตสึนาริโค้งอย่างสุภาพให้กับเด็กหนุ่มรูปงามก่อนจะปลายตามองมาทางเจโน่อย่างคาดโทษ

“ไม่เป็นไร” เจโน่รับคำขอโทษ “นายบอกได้หรือเปล่าว่าที่นี่คือที่ไหน”

รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้าของเด็กหนุ่มทันที ดวงตาเรียวหรี่ลงจับจ้องเจโน่ก่อนจะคว้าตัวเจโน่เข้าไปประชิดตัวทันที

“มาที่ปราสาทของข้าสิ เดี๋ยวข้าจะบอกเจ้าเอง”

“ท่านฮิเดโยชิ!! แต่ว่านาง?” มัตสึนาริแย้งขึ้นมาทันที เขารู้สึกหวาดระแวงกับหญิงสาวที่ไม่รู้มาจากที่แห่งใด พูดจาน่าประหลาด อีกทั้งการแต่งตัวก็ไม่คล้ายกับคนในโลกนี้ ผมสีแดงที่ไม่เหมือนกับสตรีอื่นๆในเมืองอีก หากว่าเป็นจากเกาะเงือกจริง หญิงสาวที่ไหนถึงสวมกางเกงทรงประหลาดได้แบบนั้นกัน ดูยังไงก็ไม่น่าไว้วางใจเป็นแน่

ฮิเดโยชิ? หรือจะเป็น โทโยโทมิ ฮิเดโยชิคนนั้นกัน

เจโน่ครุ่นคิดหากว่านี่คือการทะลุมิติย้อนเวลาอะไรก็ตาม ต้องมีคนในประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงเป็นแน่ และการที่เขาได้ยินชื่อของฮิเดโยชิ บุคคลที่ได้รับสมยานามว่าเป็นไดเมียวที่โด่งดั่งที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น นั่นคือสิ่งที่ทำให้เขาต้องทำใจให้ได้ว่า เขานั้นได้ย้อนเวลากลับมาแล้วจริงๆ

จะมีคนชื่อฮิเดโยชิซ้ำกันขนาดไหนเชียวในญี่ปุ่นสมัยก่อนแบบนี้ นอกจากทะลุมิติมาแล้วกลายเป็นผู้หญิง ยังมีอะไรที่พิสดารรอเขาอยู่อีกไหม

คนตัวขาวลอบมองอีกฝ่ายอย่างระแวดระวัง อีกฝ่ายเป็นถึงไดเมียว ต้องมีลูกน้องหลายนับพันคนแน่นอน ดูจากบุคคลที่กำลังต่อปากต่อคำกับฮิเดโยชินั่นก็น่าจะไม่ธรรมดาเหมือนกัน เพราะตรงแขนสวมปลอกแขนหนังที่มีตราสัญลักษณ์บางอย่างอยู่ แลดูคล้ายสัญลักษณ์ของทัพอะไรสักอย่าง

ถ้าให้เขาเดาก็คงเป็นทัพโทโยโทมิแน่นอน

“เจ้าจะปล่อยให้เด็กสาวอยู่ท่ามกลางสงครามแบบนี้รึ โหดร้ายเกินไปแล้ว ให้กลับปราสาทก่อนแล้วค่อยถามไถความเป็นมาก็ได้ ฮัมเบกับคัมเบรอพวกเราอยู่”

สิ้นประโยคนั้น ดวงตาคมปรายตามองมัตสึนาริอย่างมีความหมายบางอย่าง บรรยากาศรอบด้านเย็นเฉียบอย่างน่าตกใจ เจโน่รู้สึกถึงความกดดันบางอย่างรอบตัวของเด็กหนุ่มรูปงามตรงหน้าเขา ราวกับมีบางอย่างที่ออกมาจากตัวของคนๆ นี้ บางอย่างที่เขาไม่รู้ว่าคืออะไร แต่รู้สึกว่า เขาไม่ควรทำอะไรที่ไม่ดีกับเด็กหนุ่มคนนี้ หากอยากรักษาชีวิตต่อไป

“เข้าใจแล้วครับท่านฮิเดโยชิ”

 

 

เจโน่ถูกพาตัวมายังปราสาทของคนที่มีชื่อว่า ฮิเดโยชิ ซึ่งถ้าให้เขาเดา อีกฝ่ายน่าจะเป็นที่รักของชาวบ้านพอดู เนื่องจากระหว่างทาง เขาได้ยินเสียงของชาวบ้าน กำลังร้องเรียกชื่อของอีกฝ่ายอย่างไม่ขาดสาย พร้อมทั้งหยิบยื่นของกิน และของใช้ต่างๆ ให้กับเด็กหนุ่มรูปงาม ถึงอีกฝ่ายจะยิ้มแต่ไม่รับอะไรก็ตาม

เจโน่แอบลอบถอนหายใจ พยายามนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ นึกอย่างไรก็นึกไม่ออกเสียที เขาจำได้เพียงเลือนรางเท่านั้น ราวกับภาพเหตุการณ์ไม่ปะติดปะต่อกัน แต่ที่แน่ๆเขากลับจำเสียงพูดคุยก่อนที่เขากำลังจะได้สติอย่างแม่นยำ

ทายาทแห่งมังกรแดง...งั้นรึ

เสียงทุ้มของใครสักคนกำลังเรียกเขาอยู่ ทำให้เจโน่หลุดจากภวังค์ เขารีบสะบัดไล่ความคิดฟุ้งซ่านก่อนจะลุกไปเปิดประตู บุคคลที่มาเยี่ยมคนตัวขาวคือเด็กหนุ่มรูปงามนามฮิเดโยชิ ในมือของเขานั้นถือห่อผ้าอะไรบางอย่างอยู่ ฮิเดโยชิฉีกยิ้มหวาน ก่อนจะยื่นถุงห่อผ้าสีสวยให้กับเขา

นี่คือกิโมโนที่ข้าหามาให้ เจ้าน่าจะสวมได้ ใส่แทนเสื้อผ้าเก่าของเจ้าไปก่อน ไว้ฮัมเบกลับมาจากตรวจเมืองเมื่อไหร่ข้าจะให้เจ้านั่นพาเจ้าไปเลือกซื้อของ

เจโน่มองถุงห่อผ้าในมือ สลับกับมองใบหน้าของเด็กหนุ่มตรงหน้า ฮิเดโยชิกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ การที่เด็กหนุ่มคนนี้ลากตัวเจโน่กลับมายังปราสาทด้วย และการให้ที่พักพิงนี่อีก ต้องมีจุดประสงค์อะไรในตัวเขาแน่นอน หรือฮิเดโยชิจะหลอกเขาไปขายกับพวกแม่ทัพคนอื่น?

เจ้ากำลังคิดว่าข้าจะเอาเจ้าไปขายหรือ

...รู้ได้ยังไง?

ข้าจะเอาเจ้าไปขายทำไมกัน” ฮิเดโยชิระบายยิ้ม เด็กสาวตรงหน้าเขาขมวดคิ้วเป็นปม ดวงตาสื่อความหมายระคนสงสัยอย่างไม่ปิดบัง ความรู้สึกซื่อตรงต่อจิตใจนั่นทำให้เขารู้สึกสนใจในตัวของเด็กผู้หญิงคนนี้

แววตาเมื่อยามจับจ้องไปที่ปลายดาบของมัตสึนารินั้น เขายังคงจดจำมันได้ดี

เป็นแววตาที่ไม่เกรงกลัวต่อคมดาบ แต่ก็ระแวดระวังตัวมิใช่น้อย

เจ้าแต่งตัวเสร็จแล้ว ตามข้ามาที่ห้องรับรอง จะได้มาทานอาหารกัน

พูดจบเด็กหนุ่มก็ปิดประตูบานเลื่อนลง เสียงฝีเท้าก็ค่อยๆ หายไป เจโน่หมุนตัวพลางแกะห่อผ้ากิโมโนสีสวยออก พลันนึกอะไรได้อย่างขึ้นมา

เขาสวมกิโมโนไม่เป็นนี่นา!!!

“เดี๋ยวก่อน!” เจโน่รีบเดินไปเปิดประตูบานเลื่อนแล้วตะโกนร้องทันที สายตากวาดมองรอบด้านก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเด็กหนุ่มรูปงามนั่นแล้ว เจโน่หันไปมองที่ห่อผ้าสีสวยอีกครั้งก่อนจะถอนหายใจ เขาจะทำอย่างไรดี

“องค์หญิงขอรับ”

เสียงทุ้มเล็กๆ ของใครสักคนดังขึ้นหน้าเขา แต่เขามองซ้ายที มองขวาทีกลับไม่มีใครอยู่สักคน หรือตัวเขาจะรู้สึกหูแว่วไปเอง แต่เสียงนั่นใกล้ตัวเขาจะหูแว่วไปเองได้อย่างไร

“องค์หญิงขอรับ ได้โปรดให้ผมเข้าไปข้างในก่อนได้ไหม ก่อนจะมีผู้ติดตามคนใดคนหนึ่งเห็นก่อน”

สิ้นเสียงนั่นเจโน่ก็สะดุ้งเฮือก กระต่ายสีขาวสว่างที่มาจากไหนไม่ทราบกระโจนใส่ตัวเขาจนทำให้เขาล้มลงทันที กระต่ายตัวน้อยหันไปใช้ตัวเองเลื่อนปิดบานประตูเลื่อนทันที ความเงียบจึงก่อตัวขึ้น คนตัวขาวยังตกตะลึงกับการกระทำของเจ้ากระต่ายจนไม่สามารถเอ่ยอะไรนอกเหนือจากอ้าปาก

“กระผมขอแนะนำตัวได้หรือไม่...”

ราวกับโดนค้อนทุบหัว เจ้ากระต่ายตรงหน้าเขาเอ่ยพูดกับเขาด้วยภาษามนุษย์!!! นี่เขากำลังฝันไปอยู่หรือ ขนาดยกมือบิดที่แขนตนเองยังรู้สึกว่าเจ็บ นี่คงจะเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่เขาต้องพบเจอในโลกนี้หรอกหรือ โลกที่แสนประหลาดแห่งนี้

“ได้...” เจโน่เอ่ยเสียงค่อย

เจ้ากระต่ายสีขาวสะบัดปุยหางของมันเล็กน้อยราวกับดีใจ “ข้าชื่ออุซางิ เป็นชิงิกามิของท่านยูเมมิโกะขอรับ”

ชิงิกามิ?

เจโน่อยากหลับแล้วตื่นมาอีกครั้งเหลือเกิน มีเรื่องเหลือเชื่อแบบนี้ด้วยหรือ นึกว่าจะมีชิงิกามิแค่ในหนังหรือในการ์ตูนที่เขาดูเสียอีก กลับมีแบบนี้ในโลกแห่งนี้

“นายแปลงร่างเป็นคนได้ไหม แบบคุยกันแบบคน-คน”

คนตัวขาวกระพริบตาถี่เป็นสัญญาณของการขอร้อง เจ้ากระต่ายขาวก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนจะมีหมอกสีขาวโอบล้อมร่างเล็กของกระต่าย เผยให้เห็นร่างกายที่ค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างจนกลายเป็นเด็กอายุราวสี่ถึงห้าขวบนั่งคุกเข่าแล้วก้มหน้าอย่างนอบน้อม

“กระผมไม่สามารถแปลงกายเป็นร่างที่แท้จริงได้ขอรับ เพราะจะทำให้ท่านฮิเดโยชิรู้ตัวก่อนว่ามีผู้บุกรุกปราสาทแห่งนี้”

เจโน่พยักหน้าเข้าใจ ดูท่าทางอีกคนน่าจะมีพลังวิเศษที่แข็งแกร่งเหมือนกัน ดูแล้วน่าจะพอๆกับคนที่ชื่อฮิเดโยชิอะไรนั่นแน่นอน เจโน่คงไม่ได้ฝันไปแน่นอน แต่ที่แห่งนี้แหละคือที่ๆ ที่สุดแสนประหลาด เพราะโลกที่เขาจากมา ไม่มีแม้แต่คนมีพลังวิเศษ หรืออะไรเหนือธรรมชาติแบบนี้

“ฉันมาอยู่นี่ได้ยังไง แล้วที่นี่ที่ไหน”

สิ่งที่เจโน่สงสัยมากที่สุดในระหว่างลืมตาตื่นขึ้นมา ต้องขอบคุณโชคชะตาหรืออะไรสักอย่างที่ทำให้เขาได้พบเจอกับเจ้ากระต่ายขาว นั่นทำให้เขารู้สึกปลอดภัยที่จะเอ่ยถามคำถามแบบนี้ เพราะเขาก็ไม่ได้อยากให้ตนเองต้องมาจบชีวิตเหมือนตอนก่อนจะมายังปราสาทหรอกนะ

“ขอประทานโทษแทนเจ้าอิบารากิด้วยขอรับ เจ้าหมอนั่นทำให้ท่านตกใจจนตกเหว ข้าน้อยอยากให้ท่านมากับพวกข้าอย่างปลอดภัย แต่เจ้านั่น...”

อย่าบอกนะว่า..ยักษ์ที่เขาเห็นก่อนหมดสติคือยักษ์อิบารากิ!!

ยักษ์แขนเดียวที่แข็งแกร่งที่สุดนั่นน่ะหรือ!!!!

“อิบารากิ..ใช่ยักษ์ที่มีแขนเดียว..?”

เด็กน้อยหูกระต่ายพยักหน้ารัว “ใช่แล้วขอรับ อิบารากิมีชื่อนี้เพียงชื่อเดียว”

“แล้วทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ ที่นี่ไม่ใช่โลกของฉัน”

เจ้ากระต่ายทำหน้าหมองลงเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มเอ่ยปากเล่าทุกอย่าง

“ที่แห่งนี้มีชื่อว่าชิชินเป็นโลกที่รวม มนุษย์ ปีศาจ และเทพเข้าไว้ด้วยกัน ชิชินมีผู้ปกครองสูงสุดที่มีชื่อว่า ฮิริว ซึ่งเป็นมังกรแดงที่ได้บำเพ็ญเพียรมาหลายพันปีจนมีพลังแข็งแกร่งเทียมเทพเจ้าอามาเตราสึ...” เจ้ากระต่ายน้อยเว้นช่วง “ท่านฮิริวเสด็จลงมายังโลกนี้เพื่อปราบปรามสิ่งชั่วร้ายนั่น แต่ทว่าพวกนั้นมีมากเกินไป จนทำให้ท่านฮิริวบาดเจ็บหนัก..”

“อย่าบอกนะว่าฮิริวคนนั้น...” เจโน่หยุดคำพูดนั้นลง ถ้าให้เขาเดา ฮิริวคนนั้นต้องแข็งแกร่งมากจนไม่มีใครล้มได้แน่นอน แต่หากศัตรูที่มีเยอะเกินไปก็ทำให้เขาอ่อนแรงเหมือนกัน

“การที่เข่นฆ่าผู้คนหรือศัตรูทำให้บุญที่สั่งสมมาลดน้อยลง จากเดิมที่เคยแข็งแกร่งกลับเหลือพลังแทบจะเทียมมนุษย์ไปทุกที เหล่าสี่มังกรที่เป็นดั่งมิตรสหายของท่านฮิริวจึงเกิดความสงสาร พวกท่านนั้นจึงลงมาตามท่านฮิริวกลับสวรรค์ แต่ทว่าท่านฮิริวปฏิเสธทันที เพียงเพราะอยากปกป้องพวกมนุษย์ต่อไป แต่เหล่าเทพมังกรทั้งสี่กลับไม่ยอมขอรับ พวกเขาเลยสละหยดเลือดให้กับมนุษย์ทั้งสี่คนที่คอยปกป้องและดูแลท่านฮิริวยามรบ เพื่อให้พวกเขาได้ปกป้องและต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ท่านฮิริวต่อไปโดยมีเงื่อนไขว่า จงปกป้องและดูแลเขาตราบชีวิตของเจ้า จงรักและเทิดทูล หากคิดทรยศสายเลือดแห่งมังกรที่ไหล่เวียนอยู่จักทำเจ้าเกิดอาเพศ 

อย่างกับนิทานหลอกเด็ก... เจโน่แอบครุ่นคิดในใจ

“ไม่ใช่นิทานหลอกเด็กนะขอรับ!!!....หลังจากนั้นเหล่าผู้มีสายเลือดมังกรก็คอยสู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่ท่านฮิริว จนวาระสุดท้ายของท่านฮิริว และพวกเขาเหล่ามังกรทั้งสี่ จนเรื่องราวผ่านไปหลายร้อยปี มีทายาทท่านฮิริวและมังกรทั้งสี่เกิดขึ้นมาทุกยุคและทุกสมัย แต่กลับไม่เคยได้เกิดการสู้รบกันอย่างจริงจังเหมือนหลายร้อยปีก่อน จนกระทั่งสองร้อยปี..ที่ผ่านมา”

“...”

“ท่านยูเมมิโกะได้ถือกำเนิดขึ้น ท่านที่เป็นสตรีที่มีพลังของมังกรฮิริวและเป็นสายเลือดขององเมียวจิที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุด สามารถปราบปีศาจและรักษาผู้คนได้ เหล่าผู้คนยกย่องท่านผู้นั้นเป็นกษัตริย์หญิงองค์แรกและสุดท้ายที่มีความแข็งแกร่งที่สุดในยุคของชิชิน แต่ท่านยูเมมิโกะนั้นมีหน้าที่รับผิดชอบมากมาย ซึ่งความแข็งแกร่งเหล่านั้นต้องแลกมากับการถือครอง เทวภัณฑ์ ทั้งสิบอย่างที่ใช้ในพิธี ไทซันฟุคุน หรือที่เรียกว่าพิธีคืนชีพขอรับ”

ไทซันฟุคุน พิธีที่อาเบะโนะ เซย์เมย์เคยทำจนทำให้เกิดเรือร่มในสงครามโลกครั้งที่สองน่ะหรือ????’

“ฉันว่าเทวภัณฑ์ที่ใช้ในทันไซฟุคุนต้องเป็นองเมียวจิเท่านั้นที่สามารถถือครองไม่ใช่หรือ”

เจ้าเด็กหูกระต่ายพนักหน้ายิ้ม “ท่านยูเมมิโกะมีสายเลือดขององเมียวจิที่แข็งแกร่งที่สุดนะขอรับ...ท่านลืมไปแล้วหรือ”

เจโน่ไม่ตอบอะไร ตั้งใจฟังเจ้ากระต่ายต่อ

“แต่ของสิบอย่างนั้นถูกขโมยไปโดยอาชิยะ โดมัน ซึ่งก่อนหน้านั้นเคยเป็นคู่ปรับของท่านพ่อของท่านยูเมมิโกะขอรับ แต่ท่านพ่อของท่านยูเมมิโกะถูกพิธีโดโคกุของอาชิยะ โดมันเลยทำให้ถึงแก่ชีวิต และท่านยูเมมิโกะจึงรับช่วงต่อจากท่านพ่อทั้งที่พลังของท่านยังไม่ตื่นเลย จนกระทั่งข่าวเรื่องพิธีไทซันฟุคุนไปถึงหูพวกปีศาจ และมนุษย์ทั้งหลาย พวกนั้นจึงพากันถล่มปราสาทของท่านยูเมมิโกะ ทั้งเผาบ้านเรือนของราษฎร เข่นฆ่าคนของพวกเราทั้งหมดเพื่อแย่งชิงเทวภัณฑ์ไปเป็นของตนเอง จึงทำให้เกิดสงครามกลางเมืองที่มีชื่อว่า เซนโกคุ 

 

“จากเดิมที่เมืองหลวงมีแห่งเดียว กลับถูกแยกออกเป็นหกเมืองใหญ่ ที่ท่านอยู่ตอนนี้ก็เป็นหนึ่งเมืองที่ถูกแยกออกมา ชื่อว่าโทโยโทมิ ท่านผู้นำทัพก็คือท่านโทโยโทมิ ฮิเดโยชินั่นเอง ส่วนเมืองหลวงนั้น ผู้ปกครองตอนนี้คือทายาทของอาชิยะ โดมันขอรับ มีชื่อว่า โอดะ โนบุนางะ ขอให้อย่าไปพัวพันกับบุคคลที่มีชื่อนี้เด็ดขาด”

เจโน่ลอบกลืนน้ำลาย แล้วคนที่ชื่อโทโยโทมิ ฮิเดโยชิคนนั้นไว้ใจได้หรอกหรือ ดูเป็นคนที่มีนิสัยประหลาดโดยแท้ ไม่น่าเข้าใกล้เลยสักนิด

“และตอนนี้เทวภัณฑ์ทั้งหมดกระจัดกระจายอยู่  ซึ่งกระผมและเจ้าอิบารากิเก็บเชือกที่ใช้ในพิธีไทซันฟุคุนไว้แล้วคือเชือกฮาจิที่ผูกติดไว้กับเอวของข้า และเชือกคุซาโมโนะที่เจ้าอิบารากิบ้านั่นดันเอาไปทำเป็นจี้ห้อยคอเสียได้... ส่วนที่เหลือตอนนี้ยังไม่สามารถพบได้ขอรับ ขข้าน้อยเลยจำเป็นต้องขอร้องให้ท่านช่วยข้าน้อยตามหาของที่เหลือให้พบก่อนทายาทของอาชิยะ โดมันจะพบก่อน”

“ถ้าหมอนั่นเจอก่อนเราจะเป็นยังไง..”

“โลกได้ถึงกัลปาวสานแน่นอนขอรับ”

เจโน่หน้าซีดลง หากถึงเวลานั้นจริงเขาจะได้สามารถกลับโลกเดิมได้หรือไม่ อันที่จริงตัวเขาก็ไม่เชื่อเรื่องที่เจ้ากระต่ายเล่าเสียเท่าไหร่ แต่แววตาที่จับจ้องเขานั้นสื่อความหมายเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริง และสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเขาทั้งหมดก็เป็นเรื่องจริงไม่ใช่ฝันไป

“ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ” เจโน่ถามอย่างสงสัย

“ท่านเป็นผู้ที่มีสายเลือดของมังกรฮิริวขอรับ”

“ว่าไงนะ!!!!!!!!!!

แทบล้มทั้งนั่ง ขอถอนคำพูดที่เขาบอกว่าเป็นเรื่องจริง ทั้งหมดนี่คือความฝันแน่นอน และเขาไม่อยากยอมรับความจริงอะไรอีกแล้ว แค่เรื่องที่เขากลายเป็นผู้หญิงก็หนักหนาเกินไปสำหรับเขาแล้ว ทำไมเขาต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ

สายเลือดมังกรเฮงซวย!!

“อย่าเสียงดังสิขอรับ...รบกวนพิจารณาด้วยขอรับ มีแต่ท่านเท่านั้นที่จะสามารถหยุดยั้งทายาทของอาชิยะได้”

เจโน่นึกบางอย่างได้ เขาลืมพวกทายาทมังกรไปเลยนี่นา!

พวกทายาทมังกรล่ะ?”

ถูกโอดะสะกดพลังไว้ขอรับ ตอนนี้ก็หลับใหลในอาณาจักรของตน หากว่าท่านมายังโลกนี้ ท่านสามารถใช้พลังของท่านปลุกพวกเขาให้ตื่นจากการหลับใหลได้นะขอรับ พวกเขาเหล่านั้นจะเป็นกำลังสำคัญให้กับท่านในยามต่อสู้กับทายาทอาชิยะได้”

มีต่อสู้ด้วยรึ??” เจโน่ฉงน นี่เขาต้องมาทำอะไรแบบนั้นด้วยหรอกหรือ บ้าระห่ำเกินไปแล้ว

หากท่านอยากเอาตัวรอดในโลกแห่งนี้ ไม่จับดาบก็เท่ากับแก้ผ้าในสนามรบนั่นแหละขอรับ ได้โปรดเชื่อข้าน้อยเถิดขอรับ หากเรื่องนี้สำเร็จแล้ว ข้าน้อยและอิบารากิสัญญาด้วยชีวิตว่าจะพาท่านกลับยังโลกของท่านแน่นอนขอรับ”

เยสนี่แหละที่เขาต้องการ

เจโน่ระบายยิ้มทันที ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจอะไรหลายๆ อย่างแต่เขาอยากกลับโลกเดิมนั้นคือสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุด เพราะฉะนั้นต่อให้เขาลำบากมากขนาดไหนเขาต้องกลับโลกเดิมให้ได้

นายจะช่วยฉันใช่ไหม”

เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้วขอรับ แต่ช่วงนี้ท่านอยู่ในทัพโทโยโทมิน่าจะดีที่สุด ท่านฮิเดโยชิแข็งแกร่งมาก สามารถปกป้องท่านได้อย่างแน่นอน ข้าและอิบารากิจะออกตามหาข่าวของเทวภัณฑ์ที่เหลือก่อนทุติยเพ็ญจะมาอีกครั้ง...”

เดี๋ยวก่อน อะไรคือทุตยเพ็ญ??”

ทุติยเพ็ญคือคืนเดือนจันทร์สีน้ำเงิน เป็นคืนที่สามารถทำพิธีไทซันฟุคุนแบบที่ไม่ต้องแลกเปลี่ยนพลังหรือชีวิตกับเทพไทซันฟุคุนขอรับองค์หญิง หรือให้เรียกง่ายๆคือ เป็นคืนเดือนมืดที่พลังด้านชั่วร้ายถือว่ามีมากที่สุด และในพิธีไทซันฟุคุน จำเป็นต้องใช้พลังเวทและชีวิตของผู้คนมากมายในการฟื้นคืนชีพมนุษย์คนหนึ่งได้ พวกเหล่าองเมียวจิจึงเลือกใช้คืนนี้เพื่อทำพิธีนี้กันขอรับ”

เรื่องยุ่งยากเกิดขึ้นอีกเรื่องแล้วสิ...

แล้วมันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่” คนตัวขาวเกลียดตนเองที่ชอบระคนสงสัย สงสัยไปเสียทุกเรื่อง เขาน่าจะเงียบปากไปไม่น่าเอ่ยปากออกไปแบบนั้นเลย

เดือนแห่งน้ำแข็งขอรับ”

เจโน่กระพริบตาถี่ ...เดือนน้ำแข็งคือเดือนอะไรนะ...

ขอประทานอภัยขอรับ ..ข้าน้อยหมายถึง เดือนที่ 11”

คนตัวขาวพยักหน้า เหลือเวลาอีก 5 เดือนในการรวบรวมเทวภัณฑ์ทั้งสิบอย่างก่อนทุติยเพ็ญจะเกิด เขาไม่มั่นใจกับทุกๆ อย่างที่กำลังเกิดขึ้น หากว่าโชคดีเขาอาจจะรอด แต่หากโชคไม่มีล่ะ จะมีอะไรที่สามารถช่วยชีวิตเขาได้หรือไม่

ข้าน้อยขอตัวไปตามหาเจ้าอิบารากิก่อนนะขอรับ ขอให้ท่านปลอดภัย...”

ดะ..เดี๋ยวก่อนสินาย”

ยังไม่ทันที่เจโน่จะได้เอ่ยปากอะไรต่อ ร่างของเด็กหูกระต่ายก็หายไปกับตาเขาทันที เสียงเปิดบานประตูเลื่อนดังขึ้นทำให้เจโน่สะดุ้ง ดวงตาหวานตวัดสายตามองผู้มาเยือนทันที เขาเกรงว่าผู้ที่มาเยือนจะได้ยินเสียงบทสนทนาที่เขาได้คุยกับเจ้ากระต่ายน้อยตัวนั้นเนี่ยสิ เขาต้องแย่แน่เลย

“นี่เจ้ายังไม่เปลี่ยนชุดอีกหรือ สาวผมแดง”

เป็นฮิเดโยชิที่อยู่ตรงหน้าเขา เจโน่ถอนหายใจอย่างโล่งอก มือเรียวลูบตรงหน้าอกเพื่อปลอบประโลมตนเอง ก่อนจะระบายยิ้มน้อยให้กับเด็กหนุ่มรูปงามตรงหน้า

ข้าไม่เคยสวมกิโมโน..”

ฮิเดโยชิพยักหน้าอย่างเข้าใจ จากการแต่งตัวของอีกฝ่าย ดูท่าทางจะทำอะไรไม่เป็นเลยสักอย่างแน่นอน เด็กหนุ่มร้องเรียกสาวใช้ก่อนจะอธิบายงานให้สาวใช้ใบหน้าหวานคนนั้น แล้วหมุนตัวหลบไปอีกฝั่งหนึ่งของบานประตูเลื่อนนั่น เจโน่มองตามทันที

ท่านหญิงเจ้าคะ รบกวนสวมเสื้อตัวในก่อนเจ้าค่ะ ข้าจะได้สวมกิโมโนให้กับท่าน”

สาวเจ้าเอ่ยเสียงนุ่มก่อนจะยื่นชุดผ้าฝ้ายสีขาวบางให้กับเจโน่ คนตัวขาวรับมาก่อนจะเดินไปฉากกั้นกลางห้องเพื่อสวมเสื้อ จังหวะที่เจโน่ค่อยๆ ปลดอาภรณ์บนร่างกายเขาก็รู้สึกหน้าร้อนไปทั้งหน้า เป็นครั้งแรกที่เขาอยู่ในร่างของสตรีแต่ต้องมาสวมเสื้อผ้าและเห็นร่างกายของสตรีที่เป็นดั่งมารดาของตนเอง ช่างน่าอาย ช่างน่าอายเสียเหลือเกิน

 

ผ่านไปยี่สิบนาทีเจโน่ที่อยู่ในชุดกิโมโนเดินออกมาจากห้องอย่างเคอะเขิน ฮิเดโยชิได้ยินเสียงเปิดประตูบานเลื่อนจึงหันไปมองทันที ดวงตาเรียวเบิกกว้าง เด็กสาวตรงหน้างดงามจนเขาไม่สามารถละสายตาไปไหนได้เลย ริมฝีปากที่แต้มสีชาดเล็กน้อยนั่นดูขับกับผิวที่ขาวราวกับหิมะทำให้ดูส่องสว่างคล้ายเทพธิดาที่ลงมาจากสวรรค์เสียจริง

คนๆ นี้คือใครกันแน่ เหตุใดเขาถึงไม่เคยพบเจอมาก่อน

ท่านฮิเดโยชิเจ้าคะ งดงามจนละสายตาไม่ได้เลยหรือ” สาวใช้เอ่ยหยอกล้อผู้เป็นนาย ก่อนนางจะหันไปหัวเราะกับสาวผมแดงเล็กน้อย คนถูกกล่าวหาสะบัดหน้าไปอีกทางก่อนจะเรียกให้เจโน่เดินตามไป

ตึกตัก

ไม่ใช่แค่ฮิเดโยชิออกอาการเคอะเขิน เจโน่ก็ไม่ต่างกัน ตั้งแต่ที่เขาปรากฏตัวต่อหน้าเด็กหนุ่มรูปงาม สายตาที่ดูร้อนแรงนั่นจับจ้องมาที่เขาทำให้รู้สึกร้อนวูบไปทั้งตัว

ยอมรับก็ได้ว่าเขาไม่เคยถูกสายตาผู้ชายคนไหนทำให้รู้สึกเขินอายได้ขนาดนี้

เจ้าชื่ออะไร?”

ฮิเดโยชิเอ่ยถามเสียงเบา เจโน่ที่เดินเคียงได้ข้างได้แต่เงยหน้ามองปลายคางของอีกคน ไร้เสียงที่เอื้อนเอ่ยต่อ เพราะเขาไม่รู้ว่าจะชื่ออะไรนั่นแหละ!

ไม่มีชื่อหรือ”

เจโน่พยักหน้า

ฮิเดโยชิลูบปลายคางตนเองอย่างเบามือ เขาเหลือบมองคนที่ตัวเล็กกว่าเขามากก่อนจะหันมองทางอื่นราวกับครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เจโน่สบตาคมนั่นเล็กน้อยแล้วหันมองไปทางอื่นเช่นกัน

“ยูมิโกะ”

เจโน่หันมองฮิเดโยชิทันที

ชื่อของเจ้า ยูมิโกะก็แล้วกัน”

คนตัวขาวพยักหน้าระบายยิ้มกว้าง เด็กหนุ่มรูปงามเผลอมองใบหน้าอีกฝ่ายด้วยแววตาอ่อนโยน เขาคิดไม่ผิดจริงๆ ที่นำตัวอีกฝ่ายมาไว้ด้วย ถึงอีกฝ่ายจะค่อนข้างพูดน้อย เขาก็รับรู้ได้ว่าอาจจะยังไม่ชินกับการอยู่ในหมู่ชายฉกรรจ์มากมาย แต่หากอยู่ที่แห่งนี้ไปนานวัน น่าจะเป็นคนที่น่าเอ็นดูอย่างแน่นอน

เขาคิดดังนั้นจึงตัดสินใจอะไรได้บางอย่าง

 


ในห้องรับประทานอาหารขนาดใหญ่ของทัพโทโยโทมิ มีอาหารที่หลากหลายอยู่ตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นซุปมิโซะ ปลาย่าง ผลไม้ หรือของคาวของหวานต่างๆ นั่นอยู่มากมายราวกับมีงานเทศกาลอะไรประมาณนั้น เจโน่มองของกินตรงหน้าพลันเสียงท้องร้องดังอยู่เนืองๆ เสียงพูดคุยดังจ้อกแจ้ก เขาหันไปมองรอบด้าน สายตานับสิบจับจ้องมาทางเขา พลางหันไปกระซิบคุยกันอย่างออกรส และจะเป็นเช่นนี้ตลอดที่คนตัวขาวทำท่าจะตักของกินมาไว้ตรงหน้าตน

หรือการจับตะเกียบของเขาจะแปลก?

เอาละ ข้ามีเรื่องจะพูดกับพวกเจ้า”

เสียงทุ้มของฮิเดโยชิทำให้พวกนายทหารเงียบลง บรรยากาศตึงเครียดเริ่มก่อตัว จนทำให้เจโน่แค่หายใจยังรู้สึกว่าอาจจะเป็นการรบกวนเสียด้วยซ้ำ

เรื่องอะไรหรือครับ”

ข้า...” ฮิเดโยชิเว้นช่วงไป พลางลุกขึ้นจากที่ของตนแล้วเดินตรงมายัง...ตรงมายังเจโน่!!

ข้าคิดว่าข้าจะแต่งงานกับนาง”

อะไรนะ!!!!

ไม่เว้นแม้แต่เจโน่ก็เอ่ยเสียงหลง รอยยิ้มซุกซนประดับบนใบหน้าของฮิเดโยชิ เจโน่รู้สึกหูอื้อตาลาย หลังจากทะลุมิติมาก็เจอเหตุการณ์มากมายจนเขาคิดว่าเขาแทบจะรับไม่ไหวอยู่แล้ว กลับต้องมาเจอท่านแม่ทัพใหญ่ขอแต่งงานอีกหรือ เกินที่จะเชื่อมากไปแล้ว

“เจ้าจะแต่งงานกับข้าไหม..ยูมิโกะ”

ไม่ทันไรรอยยิ้มซุกซนก็มลายหายไปกลับแทนที่ด้วยแววตาที่จริงจังแทน เจโน่รู้สึกเหมือนตนเองจะระเบิดอยู่แล้ว เสียงหัวใจเต้นรัวราวกับกลองไทโกะ เกิดมาจนอายุ 18 ปีไม่เคยมีเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้นจนมือชื้นเหงื่อ ไม่เคยรู้สึกกดดันเท่านี้มาก่อน หรือนี่จะเป็นความรู้สึกของหญิงสาวที่ถูกชายหนุ่มขอแต่งงานในหนังกันนะ ใช่ความรู้สึกแบบนี้หรือเปล่า

พ่อครับ ... แม่ครับ...

ช่วยเจโน่ด้วย....

ผมถูกผู้ชายขอแต่งงาน

--

 

NaJaemin as Toyotomi Hideyoshi

LeeMinhyung (MarkLee) as Oda Nobunaga

LeeJeno as Yumiko (Yumemiko's descendant)

 

--

 


อามาเทราสึ – เทพีในศาสนาชินโต เป็นเทพีแห่งดวงอาทิตย์

ไทซันฟุคุน – พิธีกรรมทางศาสนาชินโต หมายถึงการตั้งแท่นบูชาเทพไทซันฟุคุน เทพผู้ควบคุมการเวียนว่ายตายเกิดตามหลักความเชื่อลัทธิเต๋า

ยูกาตะ – ทำมาจากผ้าฝ้ายมีแค่ปกเดียว มักจะใส่เฉพาะหน้าร้อน

กิโมโน – ทำมาจากผ้าไหม มีสองปก มักจะใส่ในงานพิธีต่างๆ ผู้หญิงและผู้ชายสามารถใส่ได้หมด

ฮากามะ – เป็นกางเกงที่ใส่แค่ครึ่งล่าง มักจะสวมใส่ทับกิโมโนอีกที ตรงเอวมีเชือกผูกให้พอดีกับลำตัว

ฮาโอริ – เป็นเสื้อคลุมที่ไว้ใส่ทับกับกิโมโน ซึ่งคล้ายเสื้อแจ๊กเกต ใช้ไว้สวมกันฝุ่นหรือกันสิ่งแปลกปลอมเปื้อนกิโมโน

 

 

 

Talk:

จบไปแล้วกับตอนแรกนะคะ มาแบบยาวมากๆ เพราะกลัวว่าช่วงที่หายไปนานๆ รีดเดอร์หลายคนจะรออ่านกัน ขอโทษด้วยนะคะ ที่ออกมาช้าเลย T_T คุณพระเอกออกมาแล้วนะคะ คนไหนรอคุณพระเอกออกมาแล้วนะคะ แถมชอบถึงเนื้อถึงตัวคุณเจโน่ด้วย ตัวละครเยอะไปนิดนึงนะคะ เพราะแค่ต้นๆเรื่อง  อาจจะสับสนบ้าง แต่หลังจากนี้น่าจะน้อยลงแล้ว แหะๆๆ หากมีอะไรที่ดูเหมือนเป็นออลน้องเจโน่ไม่ต้องสงสัยนะคะ ไรต์ลงเรือนี้อยู่ 5555555555555555555555555 ถ้าชอบฝากคอมเม้นต์หรือ #nobminno ได้เสมอนะคะ มาคุยกันค่ะ เหงามากๆเลย T_T

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

105 ความคิดเห็น

  1. #105 kxmmxn (@k1mwang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 02:52
    ให้ความรู้สึกคล้ายเรื่อง Akatsuki no yona เลยค่ะ น้องเจนผมแดงเหมือนนางเอกในเรื่องเลย สายเลือดมังกรทั้งสี่ก็คุ้นๆนะคะ
    #105
    0
  2. #101 UnluvU (@PikaBee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 22:08
    ทำไมพึ่งมาเจอเรื่องนี้้
    #101
    0
  3. #100 Dntqz (@moonatbaaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 22:40
    โหหหห แนวนี้เราไม่เคยอ่านมาก่อนเลยค่ะ คือเคยอ่านแบบญี่ปุ่นมาบ้างแต่ญี่ปุ่นแฟนตาซีย้อนยุคไรงี้เพิ่งเคยอ่าน สนุกมากค่ะน่าติดตาม แรกๆก็ปวดหัวหน่อยพยายามนึกภาพตามสุดๆ ท่านฮิเดโยชิถึงเนื้อถึงตัวจริงค่ะ55555 อ่านแล้วเขินไปด้วยเลยฮือ
    #100
    0
  4. #98 สิบสาม. (@xtozpm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 21:22
    สนุกมากค่ะ เผลอกรี๊ดตอนขอแต่งงาน 5555555555555555 ฮือ ข้อมูลอัดแน่นมากเลยค่ะ ละเอียดสุดๆ แต่เราโง่เองที่นึกภาพชุดไม่ออก 555555 เริ่มอินแล้วค่ะ อ่านไปอ่านมาแล้วได้ยินเสียงดาบในหัว น้องโน่เป็นสาวผมแดง คูมแม่ซับน้ำตาเลย
    #98
    0
  5. #94 ออมมอนี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 19:16

    ละเอียดมากกก ดีมาก หนูอยากกราบ อ่านยากนิดนึงแต่ชอบที่สุด ชอบเพราะไม่มีความรู้อะไรก่อนอ่านนี่แหล่ะค่ะ 555555 เพลินมากนะ วอนท่านแม่ทัพอย่ารุกหนัก ยัยยูมิโกะตั้งตัวไม่ทัน

    #94
    0
  6. #87 uuika (@apich) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 01:01
    ชอบมากเลยค่ะ ฮือออออออออ ได้รู้อะไรเกี่ยวกับญี่ปุ่นเยอะแยะเลย พล็อตก็น่าติดตาม มาอัพบ่อยๆนะคะ รอทุกวันนะ ;-;
    #87
    0
  7. #82 PHXXH_ (@MYHH412) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 23:20
    กล่าวสามครั้ง!! เยี่ยมจริงๆ เยี่ยมจริงๆ เยี่ยมจริงๆ ไรท์เก่งจังเลยค่ะ สนุกมากๆ พึ่งเจอกันครั้งแรกแท้ๆก็ขอน้องแต่งงานแล้ว น้องเขินหมดแล้วว 55555555555
    #82
    0
  8. #71 Winterrin (@0875350549) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 17:26
    แง เราอินความญี่ปุ่นมากเลนแบบบะลั่กๆ
    #71
    0
  9. #64 GKYON (@mooguz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:24
    พิมพ์ชื่อยาวๆไม่ไหว ขอเรียกแจมินกับเจโน่ได้ไม๊ แง
    แจมินดูถึงเนื้อถึงตัวมากเลยค่ะ นี่วันแรกก็ขอแต่งงานแล้ว เจโน่นะว่าไง ! จิตใจยังเป็นผู้ชายอยู่น้า
    #64
    0
  10. #62 prk♡ (@king-banana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 09:46
    พล็อตไม่ซ้ำใครน่าสนใจมากๆ
    #62
    0
  11. #50 EIGHTY (@Jxxh9794_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 08:53
    แงง สุดยอด รอฟิคแบบนี้มานานแล้ว สู้ๆนะคะ เนื้อเรื่องดี ภาษาสวยมาก
    #50
    0
  12. #43 p3ingpong (@nont1919za) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 13:34
    ชอบพล็อตแบบนี้มากเลย ชอบภาษาของคุณไรท์ด้วยค่ะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ ♡
    #43
    0
  13. #34 rdidmr (@ideerzanolady) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 09:21
    ชอบที่คุณไรท์แต่งมากๆโดยเฉพาะภาษาเข้าใจง่าย รอติดตามนะคะ
    #34
    0
  14. #32 minniefan (@minniefan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 22:08
    ไรท์สุดยอดดดภาษาดีสุด ชอบบ
    #32
    0
  15. #27 S1303 (@S1303) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 01:32
    รอติดตามนะคะ สนุกมากๆค่ะ
    #27
    0
  16. #24 Jellypk (@proudnoy029) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 01:10
    คุณไรท์เขียนดีมากกกก
    #24
    0
  17. #20 jlaaykaeo (@pitchayapasaelee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 00:42
    ภาษาดีมาก ๆ เลยค่ะ เหมือนอ่านนิยายญี่ปุ่นจริง ๆ เลย เราว่าไรท์ต้องทำการบ้านมาดีมากแน่ ๆ เราชอบมากเลยค่ะ
    #20
    0
  18. #17 Robbers (@noiinaaJCA) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 16:51
    คุณไรต์เตอร์ เราชอบเรื่องนี้มาก ๆ ทั้งการบรรยายและพล็อตที่คุณเลือกมา ยกให้เป็นหนึ่งในเรื่องโปรดของเราเลย ฮื่อ สู้ๆนะคะ เราเป็นกำลังใจให้ รอติดตามตอนต่อไปเลยค่า คุณพระเอกต้องใจร้อนขนาดไหนเนี่ยเจอน้องยังไม่ถึงวันมาขออะไรแบบนี้แล้ว แง เห็นชื่อฝ่ายตรงข้ามแล้วแบบ คุณพระเอก สู้นะคะ65555555555
    #17
    0
  19. #16 jmjamnana (@jmjamnana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 11:11

    เอาล่ะค่ะ ก่อนอื่นคือ ตอนแรกกล้าๆกลัวๆที่จะกดเข้ามาอ่าน แต่ว่าขอเมนต์ไว้ตรงนี้เลยนะคะว่าภาษาการบรรยายที่ใช้ค่อนข้างดีถึงดีมากๆเลยค่ะ ทำการบ้านมาดีมากๆจริงๆ ไม่ค่อยได้เห็น AU นี้เท่าไหร่ ซึ่งจริงๆแล้วเราชอบมากค่ะ แง แล้วคุณเขียนออกมาได้ดีมากๆๆๆๆๆๆ ;___; ติดตามนะคะ

    ปล.ท่านฮิเดโยชิคะ ท่านต้องใจเย็นๆ คุณหนูเพิ่งเข้าวังเองค่ะทั่น แบบว่าใจเย้นนนนน ฮืออออ สนุกค่ะ เหมือนอ่านนิยายแปลญี่ปุ่นสักเรื่องนึงอยู่เลย ติดตามรอตอนต่อไปนะคะ
    #16
    0
  20. #15 been. (@mook-156) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 10:41
    แจมินหล่อมาก หล่อด้วยอินเนอร์ ฮือออt-t ชอบมากๆๆๆๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #15
    0
  21. #14 beam_bk12 (@beam_bk12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 23:24
    สนุกมากค่ะะ พึ่งเคยเจอพล็อตแบบนี้เลย รู้สึกตื่นเต้นมากค่ะที่ได้อ่าน ชอบบบบ
    #14
    0
  22. #13 nxxbh. (@lovekyarty) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 02:18
    นึกว่าแจมินคือมัตสึนาริ55555 สนุกมากค่ะ ยัยน้องจะมีชีวิตรอดกลับไปมั้ย ทางฝั่งนู้นก็ดูร้ายเหลือเกิน สู้ๆนะคะไรท์ รออ่านเสมอค่า
    #13
    0
  23. #12 Ptซัง (@aussawineyes) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 12:35
    สุดยอดมากค่ะT_T ชอบจัง
    #12
    0
  24. #11 วาฬห้าสอง (@stonex) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 00:35

    ชอบการบรรยายมากจริงๆ ค่ะ ยอมรับตรงๆ ว่างงชื่อตัวละครมากค่ะแง้ เอ็นดูยูมิโกะ หนูน่ารักจนแม่ทัพต้องขอแต่งงานเลยนะ
    #11
    0
  25. #9 jaehyunnie14__ (@Hwang_Minhyun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 17:27
    แต่งได้สุดยอดมากค่าไรท์!! บรรยายดีงามเว่อร์ แต่งงชื่อตัวละครที่มันเยอะไปหน่อยนะ555555 เรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นได้เยอะเลยค่าาา //ไม่ทันไรฮิเดโยชิก็ขอน้องยูมิโกะแต่งงานแล้วหรอคะ!!!
    #9
    0