MAY BE YOUR KISS | BeeCris [Girl love]

ตอนที่ 8 : Episode 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    19 ธ.ค. 58

Episode 8;


------------------------------------------------------------ 


 

เสียงลูกบอลกระทบผนังดังก้องคับห้องสี่เหลี่ยม มันเคลื่อนที่ตามแรงส่งกระทบพื้นก่อนจะกระดอนเข้าหาแร็กเก็ตในมือยาวอีกครั้ง เหงื่อกระจายตัวออกจากใบหน้าไร้เครื่องสำอางของน้ำทิพย์ในจังหวะที่เธอออกแรงมือข้างถนัดส่งลูกสควอชกลับเข้าหาผนังอีกครั้ง เสียงเอี๊ยดอ๊าดในการเสียดสีของรองเท้าสลับกับเสียงคำรามเบาๆในลำคอทุกครั้งที่ถึงตาเธอวิ่งเข้าไปรับลูกสควอชอีกครั้งและอีกครั้ง

อ๊ะ!

ลูกบอลสีดำเฉียดหัวไม้ของน้ำทิพย์ไปเพียงนิดเดียว ก่อนที่มันจะกระแทกกับกำแพงกระจกทางด้านหลังแล้วกลิ้งผ่านรองเท้าของเธอไป

เล่นยังไงของแกวะ กัญ

นางแบบสาวเอ่ยเสียงหอบ ก้าวไปก้มหยิบผ้าขนหนูพื้นเล็กที่วางอยู่บนพื้นห้องขึ้นมาพร้อมขวดน้ำ เปิดฝาออกแล้วยกขึ้นกระดก

ต้องกราบขออภัยด้วยนะคะ ควีนบี

เสียงแดกดันนั้นดังมาจากเพื่อนนอกวงการที่สูงเพียงปลายคางของเธอเท่านั้น น้ำทิพย์เหลือบมอง ส่งของในมือไปให้ทั้งที่สองแก้มยังพองเพราะของเหลวที่ยังไม่ได้กลืนลงคอ

เพื่อนกัญญาขานเรียกด้วยน้ำเสียงระอา ไม่รู้ว่ากับตัวเองหรือแม่คนดังที่เคยสนิทกันสมัยมัธยมปลายกันแน่มึงไม่ได้เกิดมาขาสั้นจะมาเข้าใจอะไรหัวอกกูคะ!เนี่ยยนิ้วเรียวชี้ตรงไปยังช่วงขายาวของคนที่มองกันตาปริบเดินสองก้าวก็ถึงลูกแล้ว ในขณะที่ฉันวิ่งฉับๆไปรับลูก -- ดูซิ! ตัวเปียกยิ่งกว่าตอนไปเดินข้าวสารในวันสงกรานต์ซะอีก

น้ำทิพย์ถึงกับหัวเราะในท่าทางตะบึงตะบอนน้อยเนื้อต่ำใจในความสูงของเพื่อนไม่ต่างจากสมัยเด็ก เธอกับกัญญาไม่ได้เจอกันมาพักใหญ่แล้ว นับปีได้เลยทีเดียว แม้จะคุยกันหรือเห็นกันผ่านโซเชียลเน็ตเวิร์คแทบทุกวันก็ตาม

ไปหาที่นั่งมั้ย? ยืนคุยกับแกนานๆแล้วรู้สึกเหมือนคอจะเคล็ด

นางแบบสาวไหวไหล่ คล้ายจะบอกว่าเอายังไงก็ได้ เก็บของแล้วเดินตามเพื่อนตัวเล็กออกไปจากสนามสควอชที่อยู่มาเกือบสองชั่วโมง

น้ำทิพย์ชอบเล่นกีฬา เธอรักตัวเองในเรื่องของสุขภาพมากกว่าอะไร ศรัทธาในคำกล่าวที่ว่าสุขภาพดีไม่มีขาย อยากได้ต้องสร้างเองและทุกครั้งที่เธอเล่นกีฬาประเภทที่ต้องใช้แร็กเก็ต ก็มักจะนึกถึงกัญญา เพื่อนตัวเล็กเป็นอดีตนักกีฬาที่เหมือนกับเล่นเป็นมันหมดเสียทุกอย่างคนนี้เสมอ น้ำทิพย์ไม่ใช่คนที่เล่นกีฬาเก่งอะไรมากมาย เพราะฉะนั้นเธอจึงชอบเล่นกีฬากับคนที่เล่นเป็น เพื่อที่เธอจะสามารถเล่นได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่สะดุด แต่เพราะตัวเธอเองมีเวลาไม่แน่นอน อีกทั้งไม่อยากรบกวนเพื่อนเท่าไหร่ แต่ครานี้มันมีเรื่องคาใจอยากจะระบายกับใครสักคน ที่ไม่ใช่คนในวงการบันเทิง

แกดูเหมือนคนอินเลิฟนะควีน หน้าดูเด็กลงไปสองปี

กัญญาเปิดประเด็น เมื่อนั่งขัดตะหมาดพิจารณาใบหน้าใสไม่สมวัยสามสิบสองของเพื่อนอยู่ครู่ใหญ่ น้ำทิพย์ละสายตาจากเครื่องมือสื่อสารมามองกัน มุมปากทั้งสองข้างนั้นยกขึ้นนิดๆจนกลายเป็นรอยยิ้มก่อนเสียงหัวเราะจะหลุดออกมาเบาๆ

ชัดขนาดนั้นเลย?”

เออสิ ตาแกเนี่ย ใสยิ่งกว่าปลาสดที่เอามาทำซูชิซะอีกแบบว่า~ ช่วงนี้มองอะไรก็กลายเป็นสีชมพูไปหมดเลยอย่างงี้ปะ..เสียงจีบปากจีบคอของกัญญาที่ปั้นแต่งเพื่อกระเซ้าแหย่เพื่อนตัวสูงถึงกับชะงัก แผ่นหลังเล็กเหยียดตรงพร้อมกับดวงตาที่เบิ่งกว้างอย่างตกอกตกใจเดี๋ยวก่อนนะ! แกมีแฟนแล้วเหรอ?! ทำไมฉันไม่เห็นได้ข่าวเลยวะ

น้ำทิพย์หัวเราะกับใบหน้าตื่นๆของเพื่อนนอกวงการ

ฉันยังโสดย่ะ

คนที่ความสูงแตะหนึ่งร้อยหกสิบพอดีเป๊ะ ขมวดคิ้ว

งั้นก็แสดงว่ากำลังแอบรักใครอยู่ -- ฉันรู้จักมั้ย? คนไหนหรือนอกวงการ นักธุรกิจหรือนายแบบ? เขาหล่อมั้ย นิสัยดีรึเปล่า?”

นางเองสาวถึงกับส่ายหน้าอย่างระอาปนขบขัน มือที่เคยยกผ้าขนหนูที่พาดคอขึ้นซับเหงื่อที่ทยอยผุดขึ้นมาด้วยความร้อนเพราะการเผาผลาญของร่างกายไม่หยุด ย้ายไปเท้ากับขอบเก้าอี้ตัวยาวพยุงร่างของตัวเองไว้ทางด้านหลัง

ตกลงแกเป็นนักเขียนหรือนักข่าวสายกอสซิปห๊ะ สัมภาษณ์ละเอียดซะ

อ้าว ก็เผื่อจะเอาข่าวแกไปขายไง ก็รู้อยู่ว่านักเขียนใต้ดินอย่างฉันเงินไม่แน่นอน

แล้วทำไมแกไม่โผล่หัวขึ้นมาบนดินล่ะคะ งานแกก็ใช่จะแย่นะกัน เขียนดีกว่านักเขียนประจำบางคนอีก

กัญญากลอกตา เท้าคางด้วยท่าทางเบื่อหน่ายก็เคยส่งต้นฉบับไปแล้วสองสามครั้ง แต่ก็โดนปฏิเสธกลับมา ลงประกวดก็ไม่ผ่านเข้ารอบ

แกก็เลยท้อ?”

น้ำทิพย์เลิกคิ้วเข้มถาม เธอไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ เธอเคยอ่านผลงานของเพื่อนตั้งแต่สมัยเรียน ถึงตอนนั้นจะไม่ดีมาก แต่เพราะเวลาและประสบการณ์กลั่นเกลาไม่ต่างจากเพชรที่ถูกการเจียระไนแต่กลับไม่ยอมเอาออกมาอวดสวยตาของประชาชน

“…จะถอยว่างั้น

กัญญากระแทกลมหายใจ ทิ้งกายไปด้านหลัง นอนพาดกับเก้าอี้ไม้ตัวยาวในห้องล็อกเกอร์

แค่ขอเวลาพัก ถอยออกมาดูจุดบกพร่องของตัวเองแล้วค่อยกลับไปลงสนามใหม่ยังไงฉันก็มีจุดหมายนะ ก่อนตายก็อยากจะลองชนมันสักครั้งถึงโลกจะไม่จดจำ แต่แค่บางคนไม่ลืมก็พอแล้ว

เป็นคนโรแมนติกไม่เปลี่ยนเลยนะ

            น้ำทิพย์มองเพื่อนอย่างชื่นชม สวนคนที่ประสานมือไว้กลางอกทำท่าเหมือนจะหลับจริงก็โพล่งขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วหมุนกายมาหาเธอ

            ช่างหัวฉันเถอะเอาเรื่องแกดีกว่า ลงทุนไปรับกันที่ร้านขนาดนี้ มีอะไรหรือคะควีน

            เจ้าของฉายาก้มหน้าอมยิ้มเมื่อถูกจับได้ เธอถอนหายใจก่อนจะยกขาทั้งสองข้างที่คร่อมทับเก้าอี้ขึ้นมาขัดสมาธิ มองเพื่อนที่ทำเป็นไม่สนใจเธอเหมือนอย่างทุกครั้งที่หล่อนอยู่ในตำแหน่งที่ปรึกษา กัญญามักเป็นแบบนี้ กับบางคนหล่อนก็จะทำเหมือนตัวเองตั้งใจฟังเสียมากมาย แต่กับเธอ คนที่พูดน้อยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพื่อนตัวเล็กก็มักจะแสร้งเป็นสนใจอย่างอื่น รอจนกว่าเธอจะพร้อมแล้วเป็นฝ่ายเปิดประเด็นก่อน

            แกว่ามันไร้สาระมั้ย ถ้าเราจะหึงใครสักคนที่ไม่ได้มี relationship กับเรามากกว่าเพื่อนร่วมงาน

            เดี๋ยวๆกัญญายกมือขึ้นเบรกเพื่อนไอ้อังกฤษคำไทยคำเนี่ยขอเถอะ แกก็รู้ว่าขนาดภาษาไทยฉันยังพูดไม่ค่อยรู้เรื่องเลย

            น้ำทิพย์หัวเราะ มองเพื่อนที่ทำหน้าครุ่นคิด คล้ายกับกำลังกลั่นกรอง เรียบเรียงประโยคมาตอบคำถามของเธอ

            ไร้สาระมั้ยเหรออืมมสำหรับฉันว่าไม่นะ มันไม่ไร้สาระหรอกถ้าเราจะรู้สึกอะไรบางอย่างกับใครบางคนถ้าแกหึง แสดงว่าความรู้สึกที่แกมีให้เค้า เป็นเรื่องจริง

            น้ำทิพย์ไม่เคยคิดผิดเลยที่จะมาขอคำปรึกษาหรือให้กัญญาตอกย้ำสิ่งที่ตัวเธอเองก็รู้อยู่แล้วได้ตรงจุดแบบนี้

            แต่!นักเขียนตัวเล็กยกนิ้วชี้ขึ้นระดับสายตาตัวเองเรียกความสนใจจากเพื่อน แกต้องรู้ตัวเสมอว่าแกมีสิทธิ์ในตัวเค้าระดับไหน”

            คนที่เหมือนถูกหมัดน็อคถอนหายใจ

            ฉันรู้

            กัญญามองเพื่อนที่เริ่มหันลงไปสนใจรองเท้าของตัวเองและไม่พูดอะไรอีก…น้ำทิพย์มักเป็นแบบนี้หล่อนไม่ค่อยชอบแชร์ความเครียดของตัวเองกับใครหากมันไม่ถึงจุดที่รับไม่ไหวแล้วจริงๆ

            ผู้ชายคนนั้นเป็นใครหนอ ถึงทำให้ควีนบีของฉันอาการหนักได้ขนาดนี้

            เค้าไม่ใช่ผู้ชายซะหน่อย

            นักเขียนตัวเล็กคิดว่าตัวเองฟังผิด แต่พอดวงตาสีน้ำผึ้งคู่นั้นเงยขึ้นมาสบ ก็รู้ได้ทันทีว่าตัวเองหูไม่ได้ฟาด เล่นเอาสติเตลิดไปจนริมฝีปากเผยออ้า มองเครื่องหน้าคมสวยแบบสาวไทยของเพื่อนตาปริบๆ

            ย-อย่าบอกนะว่าคนที่ทำให้แกไปกระชากฉันออกมาจากอกแม่วันนี้เป็นผู้หญิง?”

            คำพูดที่ออกไปทางตลกของเพื่อนทำให้น้ำทิพย์หลุดยิ้ม ความจริงกัญญาก็ไม่ใช่คนพูดมากอะไรเหมือนเธอเนี่ยล่ะ นิสัยบางส่วนก็ค่อนข้างคล้ายกัน แต่ประสบการณ์ที่พบเจอกันในคนละเส้นทางสายชีวิตทำให้ความคิดของเราอาจไม่เหมือนกันจนสามารถพูดต่อประโยคของกันและกันได้เหมือนอย่างสมัยเรียน หากกระนั้น อีกฝ่ายก็ไม่เคยลืมวิธีการที่จะรับมือกับคนอย่างเธอ

            โอ๊ยย บี!กัญญาทำหน้าเหมือนโลกกำลังจะแตกแกกำลังทำให้วงการเมะไทยสั่นสะเทือน!

            ตอนแรกก็ไม่เข้าใจในสิ่งที่เพื่อนโวยวายเท่าไหร่นักหรอก แต่พอสมองได้ประมวลผลสักพัก นางแบบสาวถึงกับขำก๊ากออกมา เพื่อนเธอมีรสนิยมเรื่องความรักแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนแล้วแม้โรงเรียนของเราจะเป็นโรงเรียนสห เธอเห็นหล่อนเขินอายหรือทำเซอร์ไพรส์แอบเอาของไปวางบนโต๊ะของรุ่นพี่ผู้หญิงมาก็หลายครั้ง หรือบางทีถึงกับฝากเธอไปเพราะตนไม่กล้าเลยก็มี

            นี่อาจเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เธอเลือกกัญญา

            เวอร์ว่ะแก

            ไม่เวอร์เลยบีนักเขียนตัวเล็กปั้นเสียงจริงจัง แกคิดว่าหน้าอย่างฉันจะหาแฟนได้มั้ย?…ไม่!แล้วแกก็ดันมารู้ตัวเอาตอนสามสิบสองแบบนี้ แกคิดว่าหน้าอย่างแกเนี่ยสาวๆอยากจะได้เป็น Husband กันกี่คน

            คนที่บอกว่าตัวเองไม่เก่งภาษาต่างประเทศถึงกับหลุดศัพท์ออกมาให้นางแบบสาวโคลงศีรษะอมยิ้ม

            หน้ากับหุ่นแกมันไม่ให้อารมณ์ Husband อยู่แล้วรึเปล่าล่ะน้ำทิพย์ว่า ให้คนหน้าหวานถึงกับมุ่ยหน้าและดู บางทีแกก็สะดีดสะดิ้ง ไหนความ man ? อยากหาแฟนง่ายๆ ก็เปลี่ยนไปเป็น Wife สิจริงๆฉันว่ารุ่ง

            เบื่อแกว่ะกัญญาถึงกับเถียงไม่ออกว่าก็ว่าเถอะ ใครวะทำให้แกถึงกับระหกระเหินมาหาฉันแบบนี้อ่ะ

            เมื่อเห็นว่าเพื่อนเงียบ แล้วหันไปคว้าโทรศัพท์ไร้สายเครื่องที่สองออกมาจากกระเป๋า กัญญาถึงกับลุกพรวดจากเก้าอี้ที่ตัวเองนั่งไปคร่อมทับเก้าอี้ยาวตัวเดียวกันกับเพื่อนแล้วคว้ามือเรียวข้างนั้นเอาไว้ หัวคิ้วหนาที่ไม่เคยต้องดินสอเขียนคิ้วตกลงอย่างน่าสงสาร

            แต่สำหรับน้ำทิพย์ที่เป็นนักแสดง เธอว่าแอคติ้งของเพื่อนตัวเล็กน่าถีบเสียมากกว่า

            บอกเถอะ อยากเสือก

            ได้ดูใช่มั้ย เดอะ เฟซ น่ะ

            นักเขียนสาวที่แทบจะเรียกตัวเองว่าเป็นแฟนพันธ์แท้รายการนี้ตั้งแต่ซีซันแรกถึงกับสลัดมือเพื่อนทิ้งเปลี่ยนมากอดออกด้วยใบหน้ามั่นมากเสียจนคนย้อนถามรู้สึกคันไม้คันมือชอบกล

            แกกำลังพูดกับใครยะฉันตามมาตั้งแต่แกเป็นเมนเทอร์พิเศษแทนพลอย จนแกได้มาเป็นเมนเทอร์เองเนี่ย

แล้วแกเชียร์ใคร

แน่นอนอยู่แล้วสิว่าต้องเป็น..กัญญายื่นใบหน้ามาใกล้เพื่อนก่อนจะยักคิ้วทีมพี่คริส

ก็นั่นแหละ

นักเขียนสาวขมวดคิ้วอะไรก็นั่นแหละ?”

แล้วเมื่อกี้แกอยากเสือกเรื่องอะไรล่ะคะ

ก็..คนตัวเล็กนิ่งไป ก่อนจะตาค้างเชี่ย! ไม่จริงมั้ง

ใบหน้าสวยๆของเพื่อนตัวสูงบอกเธอว่ามันเป็นเรื่องจริง

กัญญาลมแทบจับ

ไม่นะ พี่คริสของฉัน

ก็ช่วยไม่ได้อ่ะนะน้ำทิพย์ยกไหล่ เบ้ริมฝีปากพลางยกสองมือขึ้นกอดอกถ้าฉันไม่ได้ คนอื่นก็อด

คนฟังถึงกับระอาในความมาดมั่นของเพื่อนที่ยังไม่มีปัญญาจัดการชีวิตตัวเองถึงขนาดไปลักพาตัวเธอที่ทำงานออกมาจากร้านหน้าตาเฉย

เลือกสักอย่างเถอะค่ะควีนบีจะสวยหรือจะกวนตีน

ขอบคุณที่ชมค่ะ

ไม่ทุกข์ร้อนไม่พอ ยังมีหน้ามาหัวเราะยืนยันคำหลังของกัญญาเสียอีก

กูด่าค่ะ

น้ำทิพย์หัวเราะอย่างไม่ถือสา เธอเองก็คนธรรมดา เวลาพูดคุยกับเพื่อนฝูงคนสนิท ก็ต้องมีหลุดคำหยาบสมัยพ่อขุนรามออกมาบ้างเป็นเรื่องธรรมดา

กัญญาหัวเราะตามบ้าง นั่งเงียบกันอยู่สักพักเธอก็ถอนหายใจออกมาเพื่อนคงเครียด ที่ดันไปชอบรุ่นพี่ในวงการ แถมยังเป็นผู้หญิงเหมือนกัน แม้ตอนนี้อะไรจะเปลี่ยนไปแล้ว ความรักในรูปแบบนี้ไม่เป็นที่ต่อต้านแบบหัวชนฝาเหมือนสมัยก่อนอีกต่อไป แต่ด้วยเพราะชื่อเสียงของทั้งเพื่อนเธอและทั้งนางเอกร้อยล้านคนนั้นมันก็สุ่มเสี่ยงเกินไปที่จะถูกแอนตี้

อย่าว่าอย่างนู้นอย่างนี้เลยนะควีน แต่ขอเสือกอีกนิดเถอะ

น้ำทิพย์ละสายตาขึ้นจากตารางงานของตัวเองในโทรศัพท์ มองเพื่อนที่เปิดประเด็นเหมือนอยากรู้มากมายแต่กำลังก้มหน้าก้มตาเล่นเครื่องมือสื่อสาร

แกกับพี่คริสก็รู้จักกันมาตั้งนานแล้วไม่ใช่ พี่เขาไปป้ายอะไรใส่แกหรือไงถึงมารู้สึกชอบเอาตอนนี้

มันเป็นคำถามที่ตอบยากอยู่เหมือนกันแฮะ

ก็คงเหมือนแกกับเอมแหละมั้ง

เอม?” กัญญาเงยหน้าขึ้นมาเลิกคิ้วถาม เอมไหน?”

เอมแว่นห้องเราไง คนที่ตอนแรกก็บอกเฉยๆ แต่ปีสุดท้ายตอนทำงานกลุ่มกันแกดันชอบมันเฉย

กัญญาร้องอ๋อ ยักไหล่ แล้วก้มลงระรัวนิ้วใส่โทรศัพท์ต่อ

จะบอกว่าเป็นกรณีเดียวกัน

แค่คล้ายๆน้ำทิพย์แก้

งั้นจะแกจะสื่อประมาณว่ายิ่งรู้จักยิ่งรัก ว่างั้นเถอะ

ถ้าคำพูดของกัญญาเปรียบกับหมัด เธอคงหน้าช้ำตัวช้ำไปหมดแล้วกระมัง

นักเขียนสาวโยนหย่อนโทรศัพท์ลงกระเป๋าเป้ของตัวเองก่อนจะเงยหน้าเอียงคอมองเพื่อนที่หันมาสบตากันนิ่งๆ เหมือนมีอะไรจะพูด แต่กลับเงียบ

ถ้าแกเล่าละเอียดกว่านี้หน่อย นี่ว่าจะยืมไปเป็นพล็อตนิยายเรื่องใหม่

กัญญาสลัดบรรยากาศไม่น่าพิสมัยทิ้ง เอ่ยไปด้วยใบหน้าราบเรียบเหมือนไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่ในหัวกำลังคิดไปไกลตามประสาคนจินตนาการดี จนกระทั้งเหมือนไฟดวงหนึ่งในห้องแห่งความหลังติดพรึบ นักเรียนสาวเหยียดกายหลังตรงจนเพื่อนยังเงยหน้ามองด้วยความสงสัย

หรือจะเพราะคืนนั้น..

น้ำทิพย์ที่เคยนั่งหลังค่อมไม่สมเป็นนางแบบถึงกับดีดตัวเองขึ้นตรงบ้าง หัวใจเริ่มสั่นแรงขึ้นกับดวงตาเป็นประกายพราวระยับของคนตรงหน้า

กัญญายิ้มร้ายฉันว่าใช่แน่ๆหล่อนยกนิ้วมือขึ้นลูบริมฝีปากตัวเอง และสัมผัสได้ว่าเพื่อนที่เพิ่งเผลอกลืนน้ำลายกับกำลังมองภาพประกอบความหมายของเธออยู่ ติดใจล่ะสิ

บ้า!

เสียงหัวเราะดังขึ้นให้คนมาดหลุดต้องเสียหน้า น้ำทิพย์แทบอยากจะกินหัวเพื่อน เมื่อความทรงจำในคืนนั้นหวนกลับเข้ามาในความคิดจนยากที่จะสลัดได้หลุด สัมผัสในคืนนั้นก็คล้ายกับมันเพิ่งผ่านมาสดๆร้อนๆจนรู้สึกว่าแก้มแดงหูแดงไปหมด

            อะไรที่มันมากเกินไปไม่ส่งผลดีต่อใครหรอกนะ ควีน

            เสียงที่เปลี่ยนเป็นจริงจังของเพื่อนเรียกสายตาของคนที่พยายามเรียกสติตัวเองให้กลับมาสู่ปัจจุบันได้ดีนัก พอเงยหน้าขึ้นสบตา ก็รู้ได้ทันทีถึงความห่วงใยจากคนตรงหน้า และเพื่อนก็มักจะเตือนแบบนี้เสมอ เพราะรู้ดีว่าเธอเป็นคนประเภทรักยาก แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่รักไปแล้วก็จะให้หมดทั้งใจ แม้จะเคยประกาศออกสื่อว่าจะไม่ลงทุนความรู้สึกกับใครเต็มร้อยอีก แต่พื้นฐานนิสัยเธอเป็นแบบนั้น และคงไม่อาจเปลี่ยนได้ง่ายๆ ซึ่งเพื่อนคงจะรู้ดี

“…ไม่ว่าจะเป็นกับตัวแกเอง หรือคนที่แกรัก

 

 

 

 

ผลของการแข่งขันในสัปดาห์ที่แปดของการถ่ายทำ ทีมของศิรินชนะเป็นครั้งที่สอง และอาจเป็นเพราะเธอรู้นิสัยของอีกฝ่ายดีพอตัว จึงกล้าเสี่ยงที่จะส่งตัวแข็งที่สุดในทีมตัวเองเข้าสู้ในห้องคัดออก แต่การตัดสินใจของศิรินเมื่อวานก็เล่นเอาเธอทั้งงงงันและหัวใจหล่นวูบจนเกือบกองลงกับพื้น เมื่อหล่อนคิดจะลองเล่นนอกกติกา ทว่ามันเป็นการเล่นใหญ่ระดับเมืองไทยรัชดาลัยชนิดที่ไม่อาจยอมรับหรือปล่อยผ่านไปได้ง่ายๆ

            ใครจะยอมให้ขโมยลูกรักไปเพื่อเป็นตัวประกันรอวันถูกคัดออกหากหล่อนพลาดแล้วแพ้อีกครั้งล่ะ

            เสียเวลาไปเป็นชั่วโมงเลยทีเดียวกว่าจะเคลียร์กันเรื่องนั้นจบ น้ำทิพย์ไม่เข้าใจโปรดิวเซอร์เหมือนกันว่าทำไมไม่คัดค้านกับศิรินตั้งแต่นาทีที่หล่อนตัดสินใจ จะให้มาเสียเวลาเถียงกันในห้องรวมทำไมให้ขายขี้หน้า มันเป็นครั้งแรกเลยล่ะมั้งที่น้ำทิพย์แทบอยากจะร้องขอยาแก้ปวดหัวมากินระงับขมับที่มันกำลังเต้นตุบๆ

            เมนเทอร์ทั้งสามคนตกลงกันว่าจะให้ศิรินถ่ายใหม่ และผลสุดท้ายที่ออกมาคือหล่อนไม่ตัดใครออก

            ในห้องสัมภาษณ์ พี่ลูกเกดให้ความเห็นว่า ‘คนที่จะมาเล่นเกมนี้ เข้าต้องมาเล่นด้วยสมอง ไม่ใช่หัวใจและเป็นอีกครั้งที่เธอเห็นด้วย

            น้ำทิพย์รู้สึกแบบนั้นมาตั้งแต่วันแรก ยิ่งได้ดูเทปที่เพิ่งออนแอร์ไปสองตอนก็สัมผัสได้แล้วว่าศิรินใช้หัวใจมากกว่าสมองในการเล่นเกมนี้ของพวกเราทั้งสามคน ซึ่งมันเริ่มทำให้เธอรู้สึกต่อต้านมากยิ่งขึ้นทุกทีๆ

            นี่

            เสียงแหบที่เต็มไปด้วยเสน่ห์กระชากคนที่เริ่มตีหน้าตรึงให้ก้าวออกมาจากภวังค์ความคิด

            ชวนมาดินเนอร์นะ ไม่ได้ชวนมาคุยเรื่องงานทำหน้าเครียดซะอาหารพากันเซ็งหมดแล้ว

            น้ำทิพย์ยิ้มบาง กลับมาสนใจอาหารในจานที่เรียงรายกันอยู่บนโต๊ะ

            คืนนี้ไม่ใช่อาหารค่ำง่ายๆเหมือนอย่างที่แล้วมา ศิรินโทรชวนเธอออกมานั่งตากลมชมดวงดารากันที่ร้านอาหารบนเรือล่องในแม่น้ำเจ้าพระยา ชุดที่แต่ง ใบหน้าที่ผ่านการเติมสีสันจึงต้องสวยสมกับบรรยากาศเสียหน่อย

            พรุ่งนี้ทำงานรึเปล่าคะน้ำทิพย์เปิดประเด็นชวนคุยบ้าง เธอไม่อยากให้ระหว่างเรามีเพียงบทเพลงที่บรรเลงแผ่วมาจากด้านในของเรือ

            มาสเตอร์คลาสเนี่ยแหละค่ะศิรินตอบ เอี้ยวตัวไปตักผักบางชนิดส่งให้คนรักสุขภาพที่ยิ้มกลับมาให้แล้วบีล่ะ ทำงานไหม?”

            ก็มีถ่ายนิตยสารช่วงเช้ากับเดินแบบช่วงค่ำค่ะ

            งานเยอะเหมือนกันเนอะ

            จริงๆก็ไม่อยากทำงานเยอะหรอกค่ะน้ำทิพย์สวนกลับไปบ้าง ตักเนื้อปลาส่งไปวางบนจานของอีกฝ่าย พลางเอ่ยถ้าจะมีคนอาสาเลี้ยงดูกันไปตลอดชีวิตที่เหลือ

            ศิรินถึงกับชะงัก เธอละสายตาจากปลาปรุงรสขึ้นมองใบหน้าสวยคมของคนที่นั่งอยู่อีกฝั่ง หญิงสาวใช้ส้อมสแตนเลสในมือขวาจิ้มเข้าชิ้นเนื้อสีเหลืองทองที่ผ่านการทอดขึ้นมาจอที่ริมฝีปากอยากมีจริตแบบจงใจ หรืออีกนัยน์หนึ่งเพื่อกลบกลื่นเสียงก้อนเนื้อตึกตักในอกที่เต้นแรงเสียจนเหมือนอยากจะทะลุชุดราตรียาวที่เพิ่งไปถอยมาใหม่เพื่องานนี้โดยเฉพาะ แต่ก่อนที่รสชาติของอาหารในมื้อโรแมนติกจะกระจายทั่วโพลงปากอีกครั้ง เสียงของเธอก็เปล่งดังออกมาว่า

            งั้นก็ขอให้เจอคนนั้นเร็วๆก็แล้วกันนะจ๊ะ

            น้ำทิพย์ยิ้มให้ข้อความที่ได้รับฟัง แสงสลัวไม่ได้ทำให้เธอเห็นรอยแดงเรื่อบนผิวแก้มของอีกฝ่าย หัวใจมันก็เลยเต้นสะดุดเหมือนแผ่นเสียงตกล่อง มันดูเป็นการตอบปัดประหนึ่งอีกฝ่ายไม่รู้ว่าเธอไม่ได้หมายถึงใครอีกอื่นนอกเสียจากตัวหล่อน

            ในความไม่ชัดเจนมันมีความชัดเจน แต่สำหรับบางความชัดเจนที่จริงๆแล้วไม่เคยมีความชัดเจนเนี่ย เจ็บกว่าเป็นไหนๆเราไม่สามารถรู้ใจคนอื่นได้หรอกว่าเขากำลังคิดอะไร สิ่งดีๆที่เขาทำให้ อาจเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาทำจนชินชาไม่รู้สึกรู้สาอะไรแล้วก็ได้ เพราะงั้น ฉันไม่อยากให้แกคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขากับแกใจตรงกันโดยไม่ได้รับการยืนยันเพราะฉันรู้ดีว่าคนอย่างแก จริงๆแล้วก็อ่อนแอ ไม่ได้แข็งกระด้างเหมือนเปลือกนอกที่แกสร้างขึ้นมาคุ้มกันตัวเอง

            เสียงของกัญญาดังก้องเข้ามาในความคิด น้ำทิพย์ได้แต่ยิ้มค้าง ฟังเรื่องเล่าจากคนอายุมากกว่าที่นั่งอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคนยังไง นางแบบสาวอยู่กับตัวเองมาสามสิบสองปี และระหว่างทางที่จะก้าวมาจนถึงจุดนี้ ใช่ว่าเธอยังไม่เคยผ่านความรักมา

            อย่างที่เพื่อนห่วง หากเธอรักแล้วก็คงยากที่จะเผื่อใจเจ็บหรือควบคุมความรู้สึกของตัวเองไม่ให้มากเกินไป ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเธอถึงมานั่งกังวลเอาตอนที่ใครอีกคนเริ่มมีการตอบสนองถ้อยคำหรือการกระทำของเธอ น้ำทิพย์ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังกลัวอะไรมากกว่ากัน

            ระหว่าง เธอคิดไปเองฝ่ายเดียว หรือ เราสองคนรักกันได้แค่ในความฝัน

            บี

            เสียงเรียกของเจ้าของรถดังขึ้นเมื่อยานพาหนะสี่ล้อจอดสนิทเทียบฟุตบาทหน้าคอนโดมิเนียมของเธอ น้ำทิพย์ไม่ได้เหม่อถึงขนาดสติหลุดไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน ทว่าเธอก็ยังคงตีหน้านิ่งเหมือนรูปปั้นไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว หรือขานรับเสียงแหบมากสเน่ห์ของศิริน

            บีคะ

            เสียงนั้นดังขึ้นอีกนิดก่อนที่เสียงปลดตัวล็อคเข็มขัดนิรภัยจะดังขึ้นตามมา หูข้างขวาแว่วเสียงการเสียดสีของเสื้อผ้ากับเบาะหนัง

            บี..

            คะ?”

            เธอหันไปในจังหวะที่อีกฝ่ายเคลื่อนตัวเข้ามาเรียกกันใกล้ๆ ไม่รู้ว่าศิรินจงใจจะแกล้งให้เธอตกใจด้วยการขยับมากระซิบข้างหูกันรึเปล่า แต่คนเล่นเกมเป็นอย่างเธอก็คงไม่ยอมเป็นลองแน่ๆ จังหวะที่หันไปเลยทำให้คนมีแผนถึงกับผงะฟาดมือที่หัวไหล่เธอดังเผี๊ยะ โดยมืออีกข้างจับปลายจมูกของตัวเองที่ชนเข้ากับริมฝีปากของเธอพอดิบพอดี

            กะพลาดไปนิดเดียวเองน้ำทิพย์

ถ้าลงต่ำมาอีกนิดนึงล่ะก็..

เล่นอะไรเนี่ย

เจ้าของรถถามเสียงกระเง้ากระหงอด ริมฝีปากอิ่มบู้บึงคล้ายกับพยายามเรียกความสนใจที่ควรไปอยู่ ณ พวงแก้มสองข้างที่กำลังร้อนฉ่าและเปลี่ยนสี น้ำทิพย์ลูบตำแหน่งที่โดนตีปรอยๆพลางหัวเราะเบาๆที่ให้ความรู้สึกคล้ายกำลังสบสน

ก็เธอไม่ผิดนี่ ที่หันไปขานรับชื่อตัวเองช้าไปหน่อย

คริสนั่นแหละเล่นอะไรนางแบบสาวว่า ทำเป็นดูตำแหน่งที่ถูกหวดจริงเสียเริ่มรู้สึกชาพรุ่งนี้เขียวแน่

เวอร์ไปล่ะว่าจบก็ฟาดเสียให้ที่หน้าขาอีกสักหนึ่งทีอย่างหมั่นไส้

ชอบความรุนแรงหรือไง

อยากโดนอีกข้างไหมล่ะศิรินสวนกลับอย่างท้าทาย

ได้อีกฝ่ายก็ใช่ว่าจะกลัวเสียเมื่อไหร่ แต่ไม่อนุญาตให้ใช้มือนะคะ

คิ้วเรียวของสาวหมวยถึงกับขมวดฉับ มือข้างที่เพิ่งลงทัณฑ์คนอายุน้อยกว่าถึงกับย้ายมาเท้าสะเอว

แล้วจะให้ใช้อะไรไม่ทราบคะ?”

น้ำทิพย์ซ้อนรอยยิ้มร้ายของตัวเอง พลิกกายหันไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายที่มองกันด้วยดวงตากลมใสที่ดูไปทางไร้เดียงสาไม่สมอายุเท่าไหร่บางทีศิรินก็เหมือนจะตามเกมทัน แต่บางทีก็คล้ายจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ซึ่งหากถามว่าน้ำทิพย์ชอบอย่างไหน ถ้าเป็นเกมที่เธอเล่นกับหล่อนแค่สองคนเธอก็ต้องบอกว่าชอบอย่างหลัง เพราะเมื่อไหร่ที่ศิรินสามารถแก้เกมได้ จะเป็นเธอเองที่เป๋จนไปไม่เป็น

แต่ถ้าถามถึงเกมที่มีพี่ลูกเกดเป็นผู้เล่นอีกหนึ่งคน น้ำทิพย์คงต้องบอกว่า เธอหวังอย่างยิ่งที่จะให้ศิรินจริงจังกับมันมากกว่านี้ อยากให้หล่อนใช้สมองให้น้อยกว่าหัวใจ อยากให้ห่วงตัวเองก่อนคนอื่น และอยากให้ศิรินมุ่นมั่นที่จะพาเด็กตัวเองไปจนถึงฝั่งแต่แปดสัปดาห์ผ่านมาแล้วที่เธอหวังจะเห็นสิ่งเหล่านั้น จนเริ่มรู้สึกหมดหวังที่จะได้เห็นมัน

คิดนานเนอะศิรินกอดอกถาม ยิ้มเหมือนผู้ที่แตะถ้วยรางวัลแห่งชัยชนะ

แต่หล่อนก็ทำได้แค่แตะ เพราะคนที่ถือรางวัลนั้นอีก คือน้ำทิพย์

แค่คิดว่าพูดไปก็เท่านั้น คริสก็คงไม่ทำจริงหรอก

แล้วอะไรเล่าครานี้เองที่หญิงสาวเริ่มสนใจขึ้นมาจริงๆ

ศิรินมองคนอายุน้อยกว่าที่เอียงคอสบตาเธอ ก่อนลูกแก้วสีสวยคู่นั้นจะย้ายตำแหน่งลงไปด้านล่างอีกหน่อย

น้ำทิพย์เบะปากไหวไหล่นิดๆ

นั่งในรถใช้เท้าก็คงไม่ได้ดวงตาสีน้ำผึ้งเลื่อนขึ้นมาสบประสานเดียวกันของอีกฝ่าย พร้อมกระแสความท้าทายที่เล่นเอาคนถูกมองเกือบตัวสั่นเอาเป็นตีด้วยปากเป็นไงคะ”

เจ้าของริมฝีปากอิ่มถึงกับซ่อนสิ่งที่อีกฝ่ายเสนอจนแทบจะเป็นเส้นตรง ศิรินทำท้าจะฟาดด้วยมือ แต่คนกวนประสาทกับยกนิ้วชี้ขึ้นส่ายไปมาพร้อมจุ๊ปากคล้ายจะบอกว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่หล่อนอนุญาตให้ใช้ เห็นแบบนี้แล้วศิรินก็รู้สึกขัดใจ

กัดสักทีจะดีไหมเนี่ย!

ฝากไว้ก่อน

เจ้าของรถชี้หน้าอย่างเจ็บแค้นด้วยท่าทางที่ไม่ได้ให้ควรรู้สึกว่าน่ากลัวเลยสักนิดอย่างกับโดนลูกแมวขู่น้ำทิพย์รู้สึกแบบนั้น เธอหัวเราะมองเสียงระฆังหมดยกที่ยังคงแผดดังสนั่นออกมาจากกระเป๋าถือของอีกฝ่าย

ขา เจสซี่

มันคงดูตลกมากหากมีคนมานั่งมองหน้าเธอตอนนี้แล้วเห็นว่าจากที่ยิ้มอยู่ดีๆ เพียงเสี้ยววินาทีริมฝีปากก็หุบฉับเหมือนไฟดับแบบไม่ให้สัญญาณไม่สิ สัญญาณปิดสวิตซ์ความสุขของเธอก็คือชื่อของเด็กคนนั้นแหละ

อ้าว โทรหาพี่กวางไม่ติดเหรอคะ?…ทักในไลน์ก็ไม่ตอบ?…อืมมพี่เขาอาจยุ่งอยู่ก็ได้มั้งหนู เดี๋ยวอีกสักพักก็คงตอบเองแหละหืม? ตั้งแต่ตอนบ่ายแล้วเหรอเอ๋เป็นอะไรของเค้าล่ะนั้น แล้วเจสซี่มีธุระอะไรด่วนรึเปล่าคะ เดี๋ยวพี่ลองโทรหาพี่กวางให้ถ้ารับแล้วจะได้บอกถูกอ๋อ เรื่องแค่นี้เอง ไม่ต้องกวนพี่เขาหรอกลูก พรุ่งนี้พี่เป็นคนสอนมาสเตอร์คลาสเดี๋ยวพี่ไปรับก็ได้ อ๊ะ!

ศิรินมองตามโทรศัพท์ของตัวเองที่ลอยออกจากมือไปแบบไม่ทันได้ตั้งตัว เห็นใบหน้าเรียบเฉยของน้ำทิพย์แล้วก็รู้สึกว่าหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มอย่างไรก็ไม่ได้รู้ นางแบบคนสวยกดอะไรสักอย่างบนเครื่องมือสื่อสารของเธอก่อนจะหย่อนมันลงกระเป๋าถือแล้วเงยหน้ามามองกัน

ทำแบบนี้เสียมารยาทนะ

คนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยขมวดคิ้วดุอย่างไม่พอใจ ทั้งที่อีกใจก็ยังงงงันกับการกระทำแบบนั้นของน้ำทิพย์

บางทีคริสก็โอ๋เด็กคนนี้มากไปนะจริงๆ

น้ำเสียงไร้อารมณ์กับใบหน้าเรียบนิ่งปราศจากการสำนึกในการกระทำที่ไม่เหมาะสมของหล่อนทำเอาคนฟังฉุนขาดขึ้นมาทันที

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับบีด้วยล่ะ

ก็เพราะคริสเอาแต่โอ๋อยู่แบบนี้ไง เจสซี่มันเลยปรับปรุงตัวเองไม่ได้สักทีจนโดนพี่เกดด่าขวัญกระเจิงแบบเทปที่แล้ว

เสียงน้ำทิพย์เริ่มดังขึ้นตามอารมณ์ ซึ่งเธอก็รู้ตัว นางแบบสาวพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆเมื่อเห็นคนอายุมากกว่าหน้าเสีย

บีไม่ได้เป็นเมนเทอร์ของเจสซี่บีจะมารู้อะไร คริสสอนน้องเค้าตลอด..

แต่คริสสอนแบบไม่จริงจังไง น้องมันถึงได้ย้ำเท้าอยู่ที่เดิมแบบนี้

มันจะมากเกินไปแล้วนะบี!

เถียงมาสิว่ามันไม่จริง! บอกดิ่ว่าคริสไม่ได้ทำอย่างที่บีพูด

“………”

ความเงียบทำให้น้ำทิพย์สัมผัสถึงความร้อนของกระแสอารมณ์ตัวเอง เธอยังคงสบดวงตากลมใสที่เริ่มเคลือบทับด้วยของเหลวไร้สี ความแข็งกระด้างเริ่มจางลงเมื่อเห็นน้ำหนึ่งหยดไหลออกจากดวงตาของอีกฝ่ายก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

ลงไป

เสียงแบบโมโนโทนของเจ้าของยานพาหนะสี่ล้อทำเอาคนฟังใจกระตุก น้ำทิพย์ขบริมฝีปากล่างด้วยความรู้สึกผิดที่แรงเสียจนกลิ่นคาวที่ให้ความรู้สึกเหมือนสนิมกระจายทั่วโพรงปาก

คือบี..

 

คริสบอกให้ลงไป! ลงไปจากรถคริสเดี๋ยวนี้!

 

หล่อนตวาด แม้จะไม่ใช่ต่อหน้าเธอโดยตรง แต่หัวใจก็ยังคงบีบรัดแน่นเสียจริงน้ำทิพย์แทบหายใจไม่ออก ทุกอย่างมันจุกอยู่ที่ลำคอ เธอทำอะไรได้ไม่มากไปกว่าการลงจากรถยนต์คันหรูอย่างยอมจำนน มองตามสี่ล้อที่บดถนนหายไปเพราะความงี่เง่าไม่เข้าท่าของตัวเธอเองเงียบๆ

ทั้งที่อยากเอ่ยคำขอโทษ

ทั้งที่อยากบอกว่าเป็นห่วงศิรินมากแค่ไหน

แต่เธอกับไม่มีโอกาสเลย

 

 

 

 


_____________________________________ 


 W R I T E R' talk
ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ



ขอยืมประโยคจากใน IG พี่บี(พร้อมปรับแก้)มาหน่อยนะคะ



"วันนี้ ???????????? ตายแน่ 555 #บันเทิงไปหน่อย ชีวิตในฟิคยิ่งกว่าในรายการ #จะด่าก็เชิญเม้นในตอนนี้ตอนเดียวนะคะ 
หรือไปด่า ใน #ฟิคBeKiss "


lol

ตอน 9 จะทันลงพรุ่งนี้ก่อนรายการออนแอร์มั้ยนะ..







ขอบคุณคุณที่ติดตามค่ะ

รัก.

                                                                                                                                                                                     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #925 2mate (@jaaoraraiake) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:42
    โอ้ยมีดราม่าแล้วว พี่บีเขาหึงแต่คนมันซึนเลยเปลี่ยนไปอีกเรื่องเฉย โดนเมียไล่เลยสมหน้า555
    อยากกอดปลอบพี่คริสฮือ
    #925
    0
  2. #714 Mook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 09:06
    โอ้ยยย ชอบมากกกกก สนุกมากกกกกก

    บีเท่ขาดใจจจ เป็นญญเรื่องแรกที่อ่าน

    กรี๊ดดดด
    #714
    0
  3. #660 YoSChi (@koyoty_13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 17:46
    พี่บี ถูกทิ้งไว้กลางทางซะแล้ว

    ไม่นะ

    ฮรือออออ
    #660
    0
  4. #487 Transfer (@jenny-29) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 00:24
    ตีด้วยปาก 55555 โหยยยทะเลาะกันเพราะหึงป่าวว
    #487
    0
  5. #468 Mai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 12:20
    โถ..... สงสารพี่บี ถูกทิ้งไว้กลางทาง
    #468
    0
  6. #467 AoyL_SS (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 11:59
    นี่เป็นเพราะหึงด้วยมั้ยคะ 5555

    ความรักทำให้เรางี่เง่าจริงๆนะ

    และก็ไม่รู้จะจัดการกับความหึงหวงยังไงด้วย

    โดยเฉพาะ หึงคนที่ไม่ได้เป็นแฟนกันเนี๊ยะ

    "มีสิทธิ์มั้ย?" ไม่มี แต่หึงไปแล้ว



    เขียนดีมากกกก โอ้ย อินค่ะ
    #467
    0
  7. #466 Chompunuch Salee (@jiinpee0415) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 10:49
    พี่คริสโหดดด ไล่พี่บีอ่ะแงงง
    #466
    0
  8. #465 POI_ROSE (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 10:24
    สนุกดีค่ะ ไรท์สู้ๆๆๆน๊าาาา
    #465
    0
  9. #464 `คุณหมาป่า。 (@master-reven) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 10:21
    อยากรู้ความหลังคืนนั้นจังค่ะ หวายยยยยย
    #464
    0
  10. #463 Proved36 (@Proved36) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 10:09
    รู้สึกจะดราม่าแรงในตอนหน้า
    สงสารพี่บีโดนทิ้ง~ รออ่านนะ
    #463
    0
  11. #462 T'tang kimkim (@homjee01) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 10:08
    คืนนั้นคืนไหนคืออะไร จริงๆแล้วเจสซี่ก็ยากคุยกับพี่กวางชิมิล่า55555555 แต่พี่กว่างไม่รับโทรศัพท์ไลน์ก็ไม่ตอบเลยเป็นห่วง ก็เลยลองโทรไปถามศิรินแต่ผิดเวลาไปนิด บีคริสเลยทะเลาะกันพี่บีก็หึงแรง ศิรินเค้าร้องไห้เลย โอ๋ๆๆไม่ร้องนะคนดี(กอดศิรินแน่555555)
    #462
    0
  12. #461 mediumcs (@mediumcs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 09:49
    ชอบตอนที่ พี่บีกับเพื่อนคุยกันมากอ่ะค่ะ แบบเอ่อบรรยากาศเวลาเราคุยกับเพื่อนมันก็งี้เหละ รู้ใจกันไปซะทุกอย่าง แถมชอบตอน husband เป็นพิเศษ55555555 เพื่อนพูดได้ถูกใจมาก สามีแห่งชาติจริงๆ แต่ก็อย่างว่าละเน้าะ พี่บียังไม่ได้ คนอื่นก็อดเหละค่าาาาา -.-

    พอมาตอนท้ายๆฮึกก รถอ้อยอุส่าคว่ำ ไปหึงเค้าจนเกิดเรื่อง ศิรินยิ่งขี้ร้องไห้อยู่ด้วย งานนี้น้ำทิพย์ผิดนะคะ!!
    #461
    0
  13. #460 จองอึนยอง (@posapaan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 09:05
    แล้วคืนนนั้นคืออัลไลลลล
    #460
    0
  14. #459 จองอึนยอง (@posapaan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 09:05
    ทำไมพี่บีน่ารักแบบบนี้ และงี่เง่าด้วยยย หึงก็บอกหึงสิ่ค่ะ ./////.
    #459
    0
  15. #458 Jellyza (@jellyza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 09:03
    หึงค่ะงานหึง
    เจสซี่โทรผิดเวลาไปนิด55555
    ได้กลิ่นอายการทะเลาะกันแบบอีพีเก้า
    หมวยเราก็ไม่ยอมนะคะ ไล่เค้าลงรถเลย
    โอ้ยปวดตับ5555
    #458
    0
  16. #457 snfpt (@kingdomlucifer) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 09:03
    อีพี 9 มาม่าแน่ๆ ฮืออออ
    #457
    0
  17. #456 Yem Yem Ratimaporn (@yemyem) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 08:28
    โอ้ยยย กลิ่นมาม่าลอยมาแต่ไกล แต่เค้าชอบบบ? อยากอ่านอีพี9แล้วง่าาา
    #456
    0
  18. #455 bellthws (@bellthws) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 08:21
    คริสจะไล่บีลงจากรถตะไมมม
    รู้มั้ยว่าบีรักคริสสสสสสสส
    #455
    0
  19. #452 N'ฟลุ๊ค (@yodcum) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 07:11
    ที่บีทำแบบนั้นเพราะหึงนะคะถึงจะรุนแรงไปหน่อย ตรงกับคำพูดของกัญเลยค่ะที่บอกว่า "ถ้าหึง แสดงว่าความรู้สึกของแกเป็นเรื่องจริง" บีหึงไปแล้วต่อไปศิรินหึงบ้างค่ะ เอาบีกับลิลลี่เล๊ยยย #โดนไรท์เตะ แต่เรื่องคืนนั้นนี่ยังไงคะ ไม่ใช่แค่เข้านอนกันปกติเหรอออออ ถ้าไม่คิดไปเองต้องมี บีคริสก็คริสบี ฮิ้ววววววว
    #452
    0
  20. #451 เป็นโซวอน จิ้นแทนี่ และชอบบีคริส (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 06:05
    ลองคิดดูว่าถ้าเจสซี่ไม่โทรมา มันต้องมีอะไรมากกว่านี้ใช่ป่ะไรท์ คืออินหนักมากกกก อยากให้น้ำทิพย์กับศิรินได้เสียกันซะที โว๊ะ แรว๊งงงงงงส์555 >///< แต่จริงๆค่อยเป็นค่อยไปล่ะดีแล้ว เพราะดำเนินเรื่องแบบนี้มันทำให้รีดตื่นเต้นและลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่าเมื่อไหร่หนอ 2 คนนี้จะได้@!#$%&**฿^+=#....บอกรักกันไง555+

    ตอนต่อไปจะดราม่าอีกมั้ยนะ รอค่ะ ไรท์ต้องสู้นะ ไฟท์ติ้ง ! หาข้าวทานด้วยนะคะ Take care.



    ขอแซวได้ป่ะคะ555 ตัวละครกัญญานี่ใช่เอาชีวิตไรท์มาแต่งด้วยมะอะ เห็นเป็นนักเขียนเหมือนกันอ่ะนะ อะคึคึ
    #451
    0
  21. #450 It'z TRAN'z (@tnmano42) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 03:00
    ตอนนี้เริ่มต้มมาม่าแล้วสินะคะ ตอนหน้าคงเดือดได้ที่เลยทีเดียว
    ให้ความรู้สึกๆหน่วงๆมากมายค่ะ ในความชัดเจนอาจจะไม่มีอะไรชัดเจนเลยจริงๆ
    ติดตามตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ
    #450
    0
  22. #449 xihan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 01:10
    กลิ่นดราม่าเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆแล้วค่ะ นี่สัมผัสได้ Y_Y

    คืนนั้นคืออะไร ข้องมาตั้งแต่ chap แรกๆแล้ว

    มันเกิดอะไรขึ้นนนนนนนนน อยากฮู้วววววววววววว

    #449
    0
  23. #448 Baipor (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 01:10
    กำลังเขินกับมุกตบด้วยปากอยู่ดี ๆ ดราม่าซะงั้น ฮ่อลลลลล

    เข้าใจว่าพี่บีหึง แต่แบบนี้ไม่โอเคนะคะสงสารหมวยศิรินของเค้า T^T พี่บีไปง้อด่วน ๆ เลยค่ะ

    เค้าไม่อยากกินน้ำตา อยากได้น้ำตาลมากกว่า เป็นเบาหวานก็ยอมค่ะ
    #448
    0
  24. #446 พี่บีขา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 00:29
    โดนละไงพี่บีขา 55555 ละนี่ตอนหน้า EP.9 ยิ่งกว่าไล่ลงจากรถอีกค่ะ ง้อตาเหลือกแน่ๆเลยน้ำทิพย์
    #446
    0
  25. #445 reggae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 00:28
    ฮ่อลลลลล ทะเลาะกันซะแล้วT___T
    #445
    0