MAY BE YOUR KISS | BeeCris [Girl love]

ตอนที่ 3 : Episode 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    12 ธ.ค. 58

Episode 3;

------------------------------------------------------------ 

 

ทันทีที่สองมือผลักประตูบานใหญ่เข้ามาในห้องนั่งเล่นรวมหลังจากได้ตัดสินส่งเด็กหนึ่งคนกลับบ้านและอีกคนหนึ่งที่ได้สิทธิ์อยู่ต่อในรายการที่เดินมาถึงห้องนี้ก่อนหน้าเธอ สิ่งแรกที่น้ำทิพย์สัมผัสได้ไม่ใช่อากาศเย็นฉ่ำจนรู้สึกยะเยือกของแอร์คอนดิชั่น แต่เป็นดวงตาที่ถูกกรีดจนคมกริบจากหญิงสาวที่นั่งกุมมือลูกทีมอยู่บนโซฟากลางห้อง ศิรินกำลังมองเธอตาแทบไม่กระพริบ ใบหน้าน่ารักที่เรียบตึงอย่างจริงจังนั้นทำให้เธอใจหวั่น เหตุผลในการตัดโอกาสเด็กของหล่อนออกหายวับไปชั่วขณะ ความผิดหวังในลูกแก้วคู่นั้น ทำเอาคนที่มีความมั่นใจอย่างเธอไม่กล้าสบตา

            “…น้องบอกว่า น้องสายตาสั้น จึงทำให้น้องไม่สามารถโฟกัสและไม่เห็นอะไรเลยเวลาทำงาน -- คอมม่อนเซ้นส์อ่ะ มันต้องมีคุณถ่ายแบบแต่คุณไม่มีความรับผิดชอบในตัวเอง ทำให้สัตว์ต้องตกลงมาถ้ามันตายในเซตล่ะน้องจะรู้สึกบาปกว่านี้อีก เพราะน้องไม่เตรียมพร้อมจริงๆ

          “ทุกอย่างมันแฟร์เกมหมดบี -- ขอบคุณมาก

            น้ำทิพย์ยังจำแสเสียงของอีกฝ่ายได้ดี มันดังก้องอยู่ในหัวของเธอตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา แม้ศิรินจะพูดออกมาแบบนั้น ทว่าน้ำเสียงกับแววตาก็ยังเจือปนด้วยความผิดหวังที่เกิดจากตัวเธอน้ำทิพย์จำความรู้สึกตัวเองตอนนั้นได้ เธออยากอธิบายให้ศิรินฟังมากกว่านี้ แต่ไม่ใช่ต่อหน้ากล้อง เพราะเธอคงดูหมดท่า และคนทั้งประเทศจะรู้ว่า เธอพ่ายแพ้ต่อผู้หญิงคนนี้ขนาดไหนอยากจะเข้าไปกอดบอกว่าขอโทษที่ทำให้รอยยิ้มน่ารักของหล่อนหายไป แต่เหมือนคนอายุมากกว่าจะยังไม่พร้อมคุยอะไรกับเธอ ตอนที่ศิรินพาลูกทีมลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินออกมา หล่อนไม่ยอมเหลียวมองเธอเลยสักนิดความรู้สึกผิดทั้งต่อเด็กที่เธอส่งกลับบ้าน และเมนเทอร์ของหล่อนที่เพิกเฉยใส่เธอทำให้สิ่งที่อัดแน่อยู่ในอกกลั่นออกมาเป็นหยดน้ำตาตอนนี้พี่เกดเดินเข้ามาหาเธอ และเป็นเรื่องดีทีเดียวที่น้ำทิพย์จะปล่อยความรู้สึกของตัวเองออกไปในวินาทีนั้นแบบที่ไม่มีใครสงสัยหรือสอบถามสาเหตุที่แท้จริง แต่เมื่อรายการในวันนั้นยังอัดไม่เสร็จ เธอก็ต้องตามน้ำต่อไปในห้องสัมภาษณ์ และคิดว่านั่นอาจสร้างความไม่พอใจให้กับศิรินอีก

            รู้สึกแย่จนนอนไม่หลับไปหลายคืน แม้อีกคนจะยิ้มตาหยีใส่หลังจบการถ่ายทำในวันนั้นแล้วก็ตาม

            แต่ไม่รู้สิก็เพราะว่าแคร์มาก ก็เลยกลัวว่าจะถูกเกลียด

และยิ่งเป็นคนสำคัญของเธอด้วย

น้ำทิพย์ยอมไม่ได้

 

บี!”

คริส?”

เธอขานชื่ออีกคนหลังจากที่โดนคนตัวเล็กกว่ากระโดดมาเกาะไหล่จากทางด้านหลังอย่างหยอกล้อเย้าแหย่แบบสาวอารมณ์ดีเช่นปกติ เครื่องมือสื่อสารที่ถูกหยิบยกขึ้นมาเพื่อแชทถามว่าเมื่อไหร่อีกฝ่ายจะมาถึงกองถ่าย(แบบเนียนๆ)สักที ถูกหลงลืมไปในทันทีทั้งที่หน้าแชทในกลุ่มเมนเทอร์ทั้งสามคนประจำซีซันนี้ยังถูกเปิดค้างเอาไว้

น้ำทิพย์เสนอให้เปิดกลุ่มแชทเพื่อคุยและเคลียร์ความไม่พอใจกันไม่ให้อารมณ์ในการทำงานมาปะปนกับเรื่องส่วนตัว

เธอไม่อยากทะเลาะกับใคร

โดยเฉพาะกับศิริน

มาถึงนานแล้วเหรอ?”

ค่ะ

เธอตอบคำถามนั้นด้วยคำสั้นๆแบบของตัวเอง มุมปากก็ยกขึ้นตามรอยยิ้มน่ารักของอีกฝ่าย และด้วยเพราะไม่ได้พูดอะไรต่อ คนอัธยาศัยดีก็เลยเดินไปทักคนนู้นคนนี้ที ยืนมองแสร้งเป็นไม่สนใจอยู่สักพักจนสาวหมวยทักทายทีมงานจนครบจึงกลับมาหาเธอที่ยืนอยู่ที่เดิม

มาสเตอร์คลาสเมื่อวานเป็นยังไงบ้างคะ

ก็โอเคนะ สนุกดี

ได้ยินมาว่าเด็กคริสชนะมาสเตอร์คลาสด้วยนี่

คนถูกถามแววตาระริก ยู่ปากยักไหล่อย่างวางท่าได้น่าหยิก

ก็ช่วยไม่ได้

น้ำทิพย์หัวเราะกับท่าทางนั้น ตอนนี้เรากำลังยืนอยู่ในห้องแต่งตัว รอคิวให้ผู้เข้าแข่งขันอัดในส่วนของตัวเองเสร็จก่อนแล้วถึงทีเมนเทอร์ที่จะเข้าไปสอน ทีมงานที่อยู่ในห้องนี้ก็นับคนได้ และไม่มีกล้องคอยตามติด มันเลยทำให้น้ำทิพย์รู้สึกเป็นส่วนตัวพอที่จะพูดเรื่องที่ทำให้เธอขอบตาแทบคล้ำมาตลอดทั้งสัปดาห์

เรื่องเมื่อครั้งที่แล้ว บีขอโทษนะ

หืมม์?”

ที่คัดเด็กคริสออก

เสียงอ่อยแบบคนสำนึกผิดทำให้ศิรินกระพริบตาปริบๆ หล่อนทำหางคิ้วตก ยกริมฝีปากคลี่ยิ้มในแบบที่ผู้ใหญ่เอ็นดูเด็กพลางสาวเท้าเข้ามาใกล้กันมากกว่าเดิม

โธ่ บีบอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร นี่ยังคิดมากอยู่อีกเหรอมันเป็นเกม แข่งกับแบบนักกีฬาคริสเข้าใจ

ศิรินพูดไปพลางลูบผมเธอไปพลางคล้ายกำลังปลอบเด็ก แต่มันดูตลกอยู่ซะหน่อยตรงที่ส่วนสูงของเราที่ต่างกันราวสิบเซ็นติเมตร

เมนเทอร์ไปหาลูกทีมได้แล้วนะครับทีมงานคนหนึ่งเปิดประตูโผล่หน้ามาบอกทั้งที่มือยังถือสคริปเอาไว้ ก่อนจะผละออกไปเมื่อหญิงสาวทั้งสองขานรับพร้อมกัน

อย่าคิดมากทำในสิ่งที่บีเห็นสมควรเถอะศิรินเอ่ยทิ้งท้ายไว้เท่านั้นก่อนจะผละออกไป

น้ำทิพย์เดินตามคนอายุมากกว่าออกมาจากห้องพักของเมนเทอร์ กำลังจะแยกย้ายกันไปหาลูกทีม ทว่าช่างไฟที่วิ่งมาไม่ดูตาม้าตาเรือกลับชนศิรินเข้าเต็มเปาจนร่างเล็กแทบตกจากส้นสูงที่ใส่อยู่

ระวังหน่อยสิคุณ! มันอันตรายนะ ถ้าเกิดคริสเป็นอะไรไปจะว่ายังไง! จะรีบร้อนยังไงก็ดูคนด้วยสิ

พี่บี..”

น้ำทิพย์ก้มลงมองคนที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอทั้งที่หัวคิ้วยังขมวดมุ่นและสีหน้าที่บึ้งตึงแสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างไม่คิดจะปิดบัง ศิรินโคลงศีรษะคล้ายจะบอกว่าไม่เป็นไรหรือไม่ก็กำลังปรามอารมณ์โมโหของเธอด้วยสรรพนามนำหน้าชื่อนั้น ความกังกลตกอกตกใจในแววตาหายไปแล้วน้ำทิพย์เพิ่งรู้สึกตัวว่าเรายืนกันอยู่ท่าไหน มือสองข้างของคนอายุมากกว่าอยู่เหนือเกาะอกสีขาวของเธอนิดเดียว ส่วนสองมือของเธอคว้าโอบรอบเอวบางของอีกฝ่ายไว้แน่นทีเดียว

 ศิรินก้มหน้าลงเม้มริมฝีปาก ก่อนจะเบี่ยงใบหน้าหลบสิ่งที่กำลังสะท้อนอยู่ในดวงตาไปอีกทางตัวเธอเองก็ใช่ว่าจะเป็นสาวร่างเล็กขนาดพกพาเสียเมื่อไหร่ ส่วนสูงก็เฉียดหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ แต่พอมายืนเทียบกับอีกฝ่ายแบบนี้ กลับทำให้เธอดูตัวเล็กจ้อยกลายเป็นเด็กน้อยอย่างไรชอบกล

ขอโทษด้วยครับ

ไม่เป็นไรค่ะ แต่คราวหน้าระวังด้วยนะคะพี่

เธอหันไปตามทีมงานว่าแบบนั้นด้วยรอยยิ้มเจื่อนที่เกิดจากเหตุการณ์เมื่อครู่ ไม่รู้ว่าศิรินกำลังตกใจค้างหรืออย่างไร หัวใจถึงได้ไม่ยอมหยุดเต้นแรงแบบนี้สักที แต่เป็นโชคของเธอที่ทีมงานมาตามอีกรอบให้ต้องแยกย้ายกันไปทำตามหน้าที่ของตัวเอง และพอมีเวลาให้เธอได้สงบจิตสงบใจก่อนที่จะไปพบหน้าของใครอีกคน

ผ่านไปหลายชั่วโมง การถ่ายทำของผู้เข้าแข่งขันจบลงไปแล้ว เหลือแต่เมนเทอร์ที่ต้องรอฟังคำประกาศผล ซึ่งก็ผิดความคาดหมายของศิรินไปมากโข เมื่อน้ำทิพย์ชนะในแคมเปญนี้อีกครั้ง มันเลยเป็นอีกคืนที่ศิรินกลับบ้านไปพร้อมความกังวล เด็กเธอเพิ่งถูกคัดออกไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เพราะฉะนั้นรอบนี้เธอต้องมีแผนที่จะประคับประคองให้ลูกๆของเธอได้ผ่านเข้ารอบต่อไปได้ครบทุกคน

การมานั่งอยู่ในห้องรออยู่เฉยๆอย่างไม่รู้ชะตาในห้องที่แอร์เย็นฉ่ำทำให้หัวใจของศิรินเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา เธอมั่นใจมากกว่าเด็กที่กัดฟันเลือกส่งเข้าห้องดำไปนั้นจะกลับมาหาเธอและเพื่อนๆที่นั่งรออยู่ตรงนี้อีกครั้ง และดูพี่ลูกเกดเองก็คงจะหวังเช่นนั้นเหมือนกัน เธอไม่รู้หรอกว่ารุ่นพี่นางแบบบอกให้เด็กของตนไปพูดอะไรกับน้ำทิพย์บ้าง

ทางด้านของผู้มีสิทธิ์ชี้ขาดกำลังเครียดอย่างหนัก เด็กคนหนึ่งเธอเจอในห้องนี้แล้วเมื่อสัปดาห์ก่อน คนที่ดูยังไงก็เหมือนจะเป็นจุดอ่อนที่สุดในทีมของรุ่นพี่นางแบบแต่อีกคนนี่สิเธอยังอึ้งไม่หาย ที่ศิรินเลือกส่งหล่อนเข้ามาในห้องนี้ เด็กอนาคตไกลที่ยังสามารถก้าวต่อไปได้ในเส้นทางบันเทิงไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาหรือความสามารถ หล่อนเป็นได้ทั้งนางแบบหรือกระทั่งนางเอกก็ด้วย คนที่แม้แต่พี่ลูกเกดยังลุกไปหยิบตุ๊กตาทองมาพรีเซ็นต์เพื่อแย่งหล่อนกับศิริน

แต่การที่หล่อนเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าเธอในห้องดำนี้ มันแสดงให้เห็นว่าคนอายุมากกว่าส่งหล่อนมาเพื่อที่จะให้เธอส่งกลับไปหาอ้อมอกอีกครั้ง

ทว่า หากเด็กคนนี้ยังอยู่ในการแข่งขัน อาจจะเป็นปัญหาให้ลูกทีมของเธอในอนาคตได้

อะไรที่มันเกะกะขั้นบันไดอันจะทำให้เธอไม่สามารถส่งเด็กของตัวเองสู่จุดที่สูงที่สุด ย่อมเป็นสิ่งที่ควรกำจัด

อาจจะเป็นความคิดที่ดูร้าย แต่หน้าที่ของน้ำทิพย์คือการส่งหนึ่งในคนที่อยู่ใต้ความดูแลของตัวเองไปถึงปลายยอดแห่งชัยชนะ

อย่าคิดมากทำในสิ่งที่บีเห็นสมควรเถอะ

ประโยคของศิรินด้วยรอยยิ้มจริงใจฉายย้อนกลับเข้ามาในหัวเหมือนภาพหนังเก่า น้ำทิพย์นอนคิดมาทั้งคืน กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ แม้พี่ลูกเกดจะบอกว่าครั้งแรกมันจะยากหน่อย แต่ครั้งต่อไปที่ตัดใครออกมันจะง่ายขึ้นก็ตาม แต่ในสถานการณ์ตอนนี้มันไม่ง่ายเลย

มันดูไม่แฟร์ที่ศิรินส่งหนึ่งในตัวเก็งของตัวเองลงสนามของคนแพ้ ในขณะที่อีกฝ่ายส่งคนที่อ่อนที่สุดเข้ามา ผลมันเห็นอยู่แล้วว่าวันนี้ใครจะเป็นคนกลับบ้าน ทว่ามันกลับเป็นเป้าใหญ่ที่เธอควรยิงให้ตกก่อนที่ปีกของนกน้อยตัวนี้จะแกร่งกล้าจนกลายเป็นนางพญาในวันข้างหน้า

ขอโทษนะคริส หวังว่าจะให้อภัยกัน

น้องอย่าลืมนะคะว่าพี่น่ะ เรียนการแสดงมานะคะ พี่รู้ว่าน้องกำลังแสดงอยู่น้ำทิพย์เอ่ยให้คนที่ก้มกราบเธออย่างคนจนตรอก มันไม่ได้ทำให้พี่ใจอ่อนเลยการแสดง ถ้ามัน Fake มันดูออกทันที -- พี่ไม่รู้ว่าเตี๊ยมกับพี่เกดมารึเปล่า แต่ว่า มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย

เธอพูดจากใจ และถ้าศิรินส่งคนอื่นมาที่อ่อนกว่าหญิงสาวอีกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ มันคงง่ายกว่านี้

รายการนี้นะคะ เป็นรายการแข่งขันนะคะถ้าเมนเทอร์ทีมอื่นไม่พยายาม drive ตัวเอง ก็จะพาลูกทีมมาอยู่ในห้องนี้ -- ในเมื่อมันเป็นเกม..”

น้ำทิพย์ตัดสินใจแล้ว

นักแสดงสาวยืนนิ่งอยู่หน้าห้องพักรวมสักพัก ผู้เข้าแข่งขันที่เธอส่งกลับเข้าไปหาพี่เลี้ยงของตัวเองเข้าห้องไปก่อนหน้านี้แล้ว เธอหยิบหน้ากากนักแสดงมาสวมเพราะรู้ว่าคนอ่อนไหวต้องกำลังอ่อนแอกับผลลัพธ์ที่ออกมา คำพูดที่เตรียมไว้ถูกทวนอีกครั้งในสมองก่อนเสียงแอคชั่นในหัวจะดังขึ้น -- น้ำทิพย์ก้าวผ่านประตูเดินตรงเข้าไปในห้องด้วยท่าทางสง่าและปราศจากความสำนึกไม่นั่นคือบทบาทที่น้ำทิพย์สวมอยู่ตอนนี้และเห็นคงต้องติดกาวให้แน่นไปจนกว่าการถ่ายทำจะสิ้นสุดลง เมื่อดวงตาทั้งสองของคนที่นั่งอยู่บนโซฟายาวกลางห้องคลอเอ่อไปด้วยของเหลวไร้สี หัวใจเธอหล่นวูบ มันหนักกว่าที่ตัวเองคิดเอาไว้ แต่ไม่ผิดคาดนักกับสิ่งที่ได้เห็น แต่ตอนนี้น้ำทิพย์ไม่อาจถอยหลังได้แล้วเธอเลือกแล้วสองเท้าพาร่างระหงตรงไปยังโซฟาที่มีลูกทีมของตัวเองนั่งอยู่ น้ำทิพย์ทิ้งสะโพกกับที่เท้าแขนสีขาวของเบาะสีหม่น ก่อนจะยกขาภายใต้กางเกงขาม้าสีน้ำเงินกรมท่าขึ้นไขว่ห้าง นับหนึ่งถึงห้าในใจก่อนจะสั่งแอคชั่นกับตัวเองอีกครั้ง

มันเป็นเกมนะ ต้องเข้าใจ

ศิรินมองหน้าเธอด้วยแววตาแห่งความผิดหวังระคนสับสน มือเรียวที่ยกขึ้นมาบังจมูกกับริมฝีปากไม่อาจทำให้หล่อนดูแข็งแรงขึ้นได้

บีว่าได้เวลาที่จะลุกขึ้นมาทำอะไรให้มากกว่านี้เธอหันมองพี่ลูกเกดทันทีที่เห็นอีกฝ่ายสะอื้นเงียบๆบนโซฟาตัวนั้น อาจจะคิดว่าทีมบีไม่เท่ากับทีมอื่น แต่นี่มันสองแคมเปญแล้ว -- ”

ใบหน้าหมวยของหญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจบอกกับเธอว่าหล่อนไม่ไหวแล้ว สิ่งที่เตรียมมาพูดมากกว่านี้จำต้องยุติ เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงปกติเฉกคนไร้ความรู้สึกอีกครั้งก่อนจะลุกขึ้น

ไม่มีอะไรจะพูดแล้วค่ะ

น้ำทิพย์หันไปเรียกลูกทีมหลังจากประโยคตัวเองสิ้นสุดลงไม่ถึงวินาที เพื่อจะหลีกหนีต่อสถานการณ์ที่ทำให้คนชนะอย่างเธอแพ้โดยราบคาบ ทันทีที่กลับถึงห้อง พูดคุยกับเด็กของตัวเองสักพักก่อนจะเดินออกมาเตรียมตัวเข้าห้องสัมภาษณ์ คำพูดรุนแรงยังคงหลุดออกจากปากเธอตอบโต้อย่างถึงรสกับคำพูดของเมนเทอร์คนอื่นที่ทีมงานบอกต่อให้เธอฟัง น้ำทิพย์พยายามตอบคำถามทั้งหมดให้เร็วที่สุดด้วยท่าทางที่ไม่กระวนกระวายจนทำให้ทีมงานเอะใจในความรู้สึกที่กำลังอัดแน่นอยู่ข้างในตัวเองเธอเป็นห่วงศิริน ป่านนี้คนอายุมากกว่าไม่ร้องไห้จนตาบวมไปแล้วรึ

 

            “คริสคะ! คริส!”

            เจ้าของชื่อยืนนิ่งอยู่หน้าประตูรถของตัวเอง ประหนึ่งว่ากำลังปั้นใบหน้าให้กลับเป็นปกติที่สุดก่อนจะหันกลับมาหากัน ดวงตาแดงก่ำและบวมช้ำจนแม้แต่มีแสงไฟไม่มากเช่นนี้ยังสังเกตเห็นได้

            “คือว่าบี..”

            หล่อนส่ายหน้า ไม่รู้ว่าไม่อยากฟังหรือกำลังบอกว่าไม่เป็นไร

            “คริสเหนื่อยแล้ว -- ยังไงก็กลับบ้านดีๆนะ

            คนอายุมากกว่าตัดบทด้วยรอยยิ้มที่ดูยังไงก็รู้ว่าไม่ได้ออกมาจากใจ ทำเอาคนสำนึกผิดทำตัวไม่ถูก หากก่อนที่หล่อนจะไปจริงๆ มือยาวของน้ำทิพย์กลับเร็วกว่าลมปากที่จะเอ่ยรั้ง ร่างที่เหมือนไม่มีแรงถลาเข้ามาในอ้อมกอดของเธอพอดี

ไม่ได้ตั้งใจจะฉวยโอกาส

แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้ ก็ช่วยไม่ได้ที่จะใช้โอกาสให้คุ้ม

บีรู้ว่ามันไม่แฟร์สำหรับใคร แต่คริสต้องเข้าใจนะว่ามันเป็นเกม

คนไม่เข้าใจปล่อยสะอื้นอีกรอบจนตัวโยน หยาดน้ำตาใสรินไหลออกมาไม่ขาดสาย สองแขนคว้าเอวคนที่สูงกว่ากอดไว้แนบแน่น

ทั้งโกรธทั้งเคือง แถมด้วยความน้อยใจ

แต่อ้อมกอดนี้กลับอบอุ่นและแข็งแรงที่สุด

แคมเปญหน้าชนะให้ได้นะ

น้ำทิพย์บอกหลังจากผละออกแล้วยกมือเกลี่ยคราบน้ำตาออกจากพวงแก้มของคนตัวเล็กกว่า ความเปียกชื้นยังคงอยู่บนเนื้อผิวเมื่อของเหลวไร้สีของศิรินทะลุผ่านเสื้อเชิ้ตซีทรูของเธอ ข้อดีที่หยิบมันมาใส่ในวันนี้คือมันคงไม่เป็นคราบหากจะรอให้แม่บ้านมาซักในวันรุ่งขึ้น แต่ข้อเสียคงจะเป็นน้ำตาที่เกิดจากเธอจะตราตรึงอยู่บนเนินอกข้างซ้ายนี้จนไม่อาจซักออกไปนานแสนนาน

ไปส่งเลย ไม่มีแรงขับรถแล้ว

คนอ่อนแอว่าด้วยน้ำเสียงงอแงเหมือนกับเด็กขณะก้มน้ำเช็ดน้ำตาของตัวเอง น้ำทิพย์รู้สึกว่าหัวใจที่ห่อเหี่ยวไปนับชั่วโมงนั้นพองโตอีกครั้ง เธอรับกุญแจของรถคนหรูมาไว้ในมือ ประคองร่างของคนที่บอกว่าหมดแรงไปยังประตูข้างคนขับ แล้วเดินกลับไปตำแหน่งของตัวเองพลางหยิบโทรศัพท์ต่อสายบอกให้ที่บ้านมาเอารถที่กองถ่าย และพ่วงท้ายต่อไปด้วยว่า..

วันนี้เธออาจไม่กลับบ้าน

 


 

 


_____________________________________ 


 W R I T E R' talk
ㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡㅡ


อ่านแล้วอินเราดีใจ แต่ถ้าอินแล้วไปทำร้ายใครเราไม่โอเค

จะสงสัยกันว่า "เอ๊ะ! ไรท์เตอร์เป็นทีมงานในกองถ่ายมานั่งเขียนฟิครึเปล่า?" 

ไม่ใช่นะคะ! (ฮ่าๆๆ) พอดีว่าเราเป็นคนมโนเก่ง(มาก) (;

ใช้วิจารณญาณในการอ่านกันเนอะ แม้จะอิงเรื่องจริงบ้าง แต่ส่วนใหญ่เกิดจากความมโนและจินตนาการของเรา


ถือว่า Episode นี้ แทนคำของคุณที่ทุกคนทำให้เราได้รับประสบการณ์ใหม่ (:





รู้ไหมที่รัก 

ที่ฟิคออกมาให้อ่านทุกวันแบบนี้

เพราะกำลังใจจากคอมเม้นของพวกคุณนะ

(:


และเราก็อยากเป็นแบบนี้ต่อไปจนเรื่องจบ เพราะฉะนั้น รบกวนเป็นกำลังใจให้กันแบบนี้ต่อไปนะคะ

อย่าทิ้งกันไว้กลางทางล่ะ (;


อย่าลืมกด Fanclub เพื่อแจ้งเตือนเวลาอัพฟิค 

แชร์ และ โหวต ด้วยนะคะ (:

ไม่อยากล็อกอินคอมเม้นในนี้ก็แว๊บไปสครีมใส่แท็ก #ฟิคBeKiss ก็ได้ (ส่องอยู่)



"วันพรุ่งนี้ เราจะดูรายการเหมือนเดิมได้ยังไง"

- น้องคนหนึ่งได้กล่าวไว้ -



รัก.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #920 2mate (@jaaoraraiake) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 16:09
    พี่บีคลใจร้ายยยยย แต่ตอนจบก็ยังมีความกวน5555 แหม่ไม่กลับบ้าน~
    #920
    0
  2. #850 omestn (@omestn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 13:20
    ศิรินปาอ้อย...พี่บีเลยไม่กลับบ้านนะฮ้ะ 55555
    #850
    0
  3. #655 YoSChi (@koyoty_13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 17:17
    อะไรคือไม่กลับบ้านคะคุณณณณ 555555
    #655
    0
  4. #237 Nutt'ke (@nuttke) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 17:53
    โอ๊ย อิแหม่ใจบ่ดี 
    น้ำทิพย์เป็นเมะในฝันจริงๆ
    #237
    0
  5. #217 Opaopal (@opaopal) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 02:13
    น้ำทิพย์ ศิรินแค่บอกให้ไปส่ง
    น้ำทิพย์จะไปไหนหรอ ถึงไม่กลับบ้าน
    พวี้ดดดดดดดด มโนไปถึงไหนต่อไหนแล้วเนี่ยเรา
    >////////<
    #217
    0
  6. #213 seetao (@seetao) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 01:33
    พี่คริสกำลังทำไรคะ ไปส่งเลย ไม่มีแรงขับรถแล้ว อือหือออออ
    พี่บีจะไม่กลับบ้านละเห็นมั้ยละ555555
    #213
    0
  7. #212 ~Akaga~ (@nattita211) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 01:17
    ไม่กลับบ้านสะงัน 555 

    #212
    0
  8. #171 Melon Cola (@little-title) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 20:55
    ไม่กลับบ้านแล้วจะไปไหนคะพี่บี~
    #171
    0
  9. #170 TomfA (@TomfA) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 20:50
    เดี๋ยวๆ อะไรคือจะไม่กลับบ้าน
    #170
    0
  10. #168 Isara A. (@isara67) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 19:53
    จะทำอะไรกันขระ กีซซซซ
    #168
    0
  11. #167 ❥ปลื้มใจ (@aimnam-z) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 18:35
    โอยยย ยอมใจพี่บีเขาเลยค่ะ
    เขินหนักมากกกกก คนงอแงก็น่ารักเหลือเกิน
    อะไรจะหมดแรงขนาดนั้นคะ
    แล้วจะไปง้อกันท่าไหนเนี่ย -.,-
    ต้องปลอบพี่เขาเสียหน่อยนะคะ
    ร้องไห้โยเยแบบนั้นน่าสงสารแย่เลย
    ส่งเค้าก็เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ 
    รออ่านอยู่น้าาา ไรท์สู้ๆๆๆ <3
    #167
    0
  12. #166 Jet_ts (@Jet_ts) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 17:22
    "วันนี้อาจจะไม่กลับบ้าน" โอ้ยยยย มาแต่งต่อเร็วววว มันค้างคาา555????
    #166
    0
  13. #165 BCFiclove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 16:34
    โหยยยไรต์ อัพเร็วได้ใจมากกกกก นี่อ่านตอนนี้จบก่อนรายการมาประมาณ 1 ชั่วโมง โง่ยยยย จะดูรายการแบบไม่ดราม่า ส่องแต่บีคริส รักฟิคนี้มากกกกกกก รักไรต์ด้วย สู้ ๆ นะคะ
    #165
    0
  14. #164 ParkPeaMin (@devil0247) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 16:31
    น่ารักมากๆเลยค่ะ ต่อแบบรัวๆเลยนะ และยินดีด้วยนะคะ ฟิคสนุกจริมๆ ติดตาม
    #164
    0
  15. #163 บีคริส (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 15:51
    ทำไมพิบีไม่กลับบ้านคะ จะไปค้างบ้านพิคริสหรอคะ เห้อ ฟินขั้นสุดดด นี่มันอะไรน้ำทิพย์คะไม่กลับบ้านแบบนี้ก็แล้วแต่น้ำทิพย์เห็นสมควรจะทำแล้วค่ะ 555555
    #163
    0
  16. #162 ปาปิก้าา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 15:29
    อาจจะไม่ได้กลับบ้านด้วย ว้ายๆ จะไปต่อกันที่ไหนคะ ///////



    โอ้ย น้ำทิพย์เป็นเมะที่ใจร้ายแต่อบอุ่นมาก เอาใจหนูไปรัวๆ



    ศิรินคนเคะ มาอยู่ฟิคนี้เคะยิ่งกว่าเดิม2เท่า



    รอEP.4ต่อไป สู้ๆนะคะไรท์ บุ๊กมาร์กเว็ปไว้เลยนะเนี่ย q ////// q
    #162
    0
  17. #161 Ellice382 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 15:24
    โอ๊ยยยบ แซ่บลืมมมมมมมมม ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆแบบนี่นะคะ ><
    #161
    0
  18. #160 Pink (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 14:00
    สนุกมากๆเลยค่ะมาต่อนะคะ:)
    #160
    0
  19. #159 Tender Peg (@maybe-enough) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 12:59
    น้ำทิพย์อบอุ่นมากค่ะ
    #159
    0
  20. #158 Cat15 (@chaem16) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 11:42
    "ไปส่งเลย ไม่มีแรงขับรถแล้ว"
    ไปค่ะน้ำทิพย์ ไปปลอบต่อที่บ้าน 
    #158
    0
  21. #157 AliSia97 (@AliSia97) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 10:35
    'ไปส่งเลยไม่มีแรงขับรถแล้ว' ชอบประโยคนี้ ชอบมากกกก
    ทำไมพี่คริสน่ารักขนาดนี้ >///< ร้องไห้ งอแง เป็นเด็กเลย
    แต่นิสัยไม่เด็กนะดูมีเหตุผลดี น่าร๊ากกกกกก พี่บีคนอบอุ่น
    ชนะแคมเปญแต่แพ้คุณศิริน น่ารักมากกกก
    การดู the face เสาร์นี้จะเปลี่ยนไป นั่งส่องโมเม้นแทนค่ะ 5555
    #157
    0
  22. #156 FarinMonkey (@zantan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 10:31
    ไม่กลับบ้านแล้ว...บ้านคริสมีอะไรดึงดูดขนาดน้านนนนน
    #156
    0
  23. #152 Proved36 (@Proved36) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 09:59
    โอ้ยยยยน่ารักพี่บีดูอบอุ่นมากกกก^^
    มาต่อนะรออยู่~
    #152
    0
  24. #151 feennypony (@feennypony) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 09:56
    ไรท์ พี่บีสูง 176 จ้าาา ให้ข้อมูล
    #151
    1
    • #151-1 вɑ÷иɑ (@i3ananastory) (จากตอนที่ 3)
      12 ธันวาคม 2558 / 21:40
      เคยดูสัมภาษณ์พี่บีในรายการวู้ดดี้ทอล์ค พี่บีบอกว่าตัวเองสูง 177 ค่ะ (:
      #151-1
  25. #150 Fon Korkaew (@fonbambamg7) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 08:17
    ไรท์เขียนดีมากอะ ชอบมาก คือรู้สึกอินตามเลย เปนกำลังใจให้น้า รออ่านทุกวันเลย มาต่อนะๆ มีNCซักนิดจะรักมากเลย
    #150
    0