แบล็ค (Yaoi)

ตอนที่ 1 : อินโทร... 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    24 ธ.ค. 61

แบล็ค (Yaoi)

The magic







ปึ้งๆๆ!!



“แบล็ค! ตื่น!



ปึ้งๆๆๆ



“ไอ้แบล็ค ไอ้เด็กเว_ ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ แกจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน?! เสียงทุบประตูไม้บานไม่เล็กไม่ใหญ่ดังขึ้นด้วยแรงอารมณ์ของหญิงสาววัยกลางคนผู้เป็นดังเจ้าของบ้านเอ่ยเรียกคนที่อยู่ในห้องอย่างหงุดหงิด หลานชายลูกของน้องสาวต่างแม่ของเธอที่ถูกนำมาทิ้งไว้แล้วก็หายไปทั้งพ่อทั้งแม่ แล้วยังไงก็กลายเป็นเธอที่รับกรรมเลี้ยงมันมาไง ทุกวันนี้เงินทองก็ไม่ค่อยจะมี ไหนจะลูกโอ้ลูกอี๊ดที่เป็นลูกชายและลูกสาวสุดที่รักของเธออีก พูดแล้วมันหงุดหงิด...ก่อนจะเดินลงไปข้างล่างอย่างอารมณ์เสีย...

 

 


เมื่อเสียงฝีเท้าที่เริ่มไกลออกไป... ชายหนุ่มร่างบาง ผมสีดำรับกับกรอบหน้า ผิวขาวซีดเหมือนคนไม่ค่อยได้ตากแดดโผล่พ้นผ้าห่มออกมา ค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ พลางถอนหายใจเบาๆ มันเป็นอย่างนี้ทุกวัน นี่ยัยป้ามหาภัยจะไม่ยอมให้เขาได้อยู่สบายสักวันเลยใช่ไหม  

 


“ไอ้แบล็ค ไอ้เด็กเว_ ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ แกจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน...เหอะ! เสียงทุ้มนุ่มที่ถูกดัดให้เล็กเอ่ยขึ้นเบาๆเลียนแบบท่าทางที่เคยเห็นบ่อยๆอย่างหงุดหงิด ก่อนจะลุกขึ้นนั่งบนเตียงเล็กๆขนาด3.5ฟุตที่พอดีสำหรับนอนคนเดียว เมื่อคืนกว่าเขาจะได้นอนก็ปาไปตี3แล้วไม่ใช่เพราะเที่ยวนะทำงานต่างหาก 


ทุกวันนี้อยู่เขาก็ไม่ได้อยู่ฟรีกินฟรีนะ ค่าใช้จ่ายในบ้านก็เงินเขาออกซะส่วนใหญ่ ค่าใช้จ่ายส่วนตัวหลังจากหางานได้ก็แทบไม่เคยขอ ไม่รู้จะอะไรนักหนา... แบล็คลุกขึ้นจากเตียงบิดขี้เกียจสองสามทีก่อนจะเดินไปเปิดม่านที่หน้าต่างบานเดียวของห้องใต้หลังคาแห่งนี้...



พรึบ!



“เฮ้ย!!”ชายหนุ่มร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อกี้นี่มันอะไรกัน? หลังจากเปิดผ้าม่านรูปดาวสีทึบออกภาพที่เห็นก็ทำเอาแบล็คแทบช็อก



“พ..พรม...คนเหาะได้?!”ริมฝีปากบางอ้าค้างอย่างไม่กลัวมีแมลงบินเข้าไปไข่ทิ้งไว้...



เมื่อกี้นี้ผมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ อยู่ๆตื่นขึ้นมาดันมองเห็นคนขี่พรมผ่านหน้าต่างห้องไป... แกจะบ้าเหรอนี่มันประเทศไทยนะไม่ใช่อะลาดินนะเว่ย!



มือบางยกขึ้นมาลูบหน้าเบาๆสงสัยเขายังเบลออยู่แน่ๆ ใช่ๆเมื่อคืนนี้นอนดึกไง...



ก็อกๆ  เสียงเคาะกระจกหน้าต่างทำให้แบล็คที่กำลังตั้งสติต้องตกใจอีกรอบ..


ชายวัยรุ่นสวมชุดยูนิฟอร์มแปลกๆสีเทาหม่นกำลังนั่งบนไม้กวาดเคาะหน้าต่างห้องเขาอยู่...



ชายหนุ่มที่อึ้งได้สติอีกรอบเมื่อชายที่อยู่หน้ากระจกเคาะหน้าต่างอีกครั้ง..แบล็คค่อยๆปล็ดล็อกหน้าต่างอย่างงงๆ สมองอึ้งไปหมด เฮ้นี่ถ่ายรายการอะไรอยู่ใช่ไหมเนี่ย?



“กว่าจะเปิดได้นะพี่ เอ้านี่จดหมายครับ...”บรุษไปรษณีย์สุดแปลกตรงหน้าวาดยิ้มหนึ่งทีก่อนยื่นซองจดหมายขนาดเอสี่มาให้ก่อนจะขี่ไม้กวาดออกไป..



“ขี่ไม้กวาด?!!”แบล็คเบิกตาแทบจะถลน...บ้าไปแล้ว...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน.. ขี่ไม้กวาดเนี่ยนะเป็นไปไม่ได้ หรือเขาจะตาฝาด แต่พอก้มมองซองจดหมายในมือก็...อ๊ากกก...นี่มันบ้าอะไรว่ะเนี่ย...


to be continue...

 

 






Talk: สวัสดีทุกคน เปิดเรื่องมาก็ฮ่าๆ ไม่รู้จะชอบกันไหมแต่ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะจ๊ะ

ปล.นิยายเรื่องนี้ได้อินสไปร์มาจากเรื่อง โดเรม่อน ตอนที่โนบิตะใช้ตู้โทรศัพท์ติ๊ต่าง ให้กลายเป็นโลกเวทมนตร์ พอตื่นเช้ามาแล้วพรมบินผ่านหน้าห้องไป555 เลยได้แนวคิดนี้มาเขียน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #1 Heart of life (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 00:03
    สู้ๆจ้าาาา
    #1
    0