นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

ตะวันปลายดอย

นิยายอุ่นๆ ละมุนหัวใจ แต่งด้วยความสุขเพียงแค่นั้นค่ะ ตอนแต่งเรื่องนี้มีความสุขมาก เหมือนลืมเรื่องราวควาทุกข์ที่เผชิญอยู่ไปหมดเลย ช่วยวิพากษ์วิจารณ์ด้วยนะคะ

ยอดวิวรวม

1,073

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,073

ความคิดเห็น


26

คนติดตาม


1
เรทติ้ง : 85 % จำนวนโหวต : 2
จำนวนตอน : 8 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  23 ธ.ค. 53 / 22:21 น.
นิยาย ѹ´

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
           ถ้าหากวันใด เรายืนอยู่บนจุดสูงสุดในความฝัน แต่เมื่อเรายืนอยู่ตรงนั้นคุณก็ไม่รู้ว่าจะก้าวไปทางไหนดี บางที จุดสิ้นสุดของฝันอาจเป็นเป้าหมายอันสูงส่ง แต่สิ่งที่จะเป็นความสุขนิรันดร อาจจะเป็นจัดเริ่มต้นที่เราจากมา      
นิยายสีขาว [i love my grand ma]
นิยายสีขาว [i love my grand ma]

สารบัญ 8 ตอน อัปเดตล่าสุด 23 ธ.ค. 53 / 22:218 ตอน

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"ด้วยความชื่นชมครับ"

(แจ้งลบ)

ผมชอบงานแนวนี้ มุมมองของคนๆหนึ่ง กับคนใกล้ตัว อ่านแล้วประทับใจ ไม่ว่าสำนวนจะเป็นอย่างไร ถูกต้องหรือไม่ ผมไม... อ่านต่อ

ผมชอบงานแนวนี้ มุมมองของคนๆหนึ่ง กับคนใกล้ตัว อ่านแล้วประทับใจ ไม่ว่าสำนวนจะเป็นอย่างไร ถูกต้องหรือไม่ ผมไม่รุ้ ผมรู้แต่ว่าอ่านแล้วซึ้ง ประทับใจ จากงานผ่านตัวอักษรของคนเขียน ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องความรักของหนุ่มสาว ความรักแบบนี้ก็สามารถสร้างความประทับใจได้เช่นกัน และง่ายด้วย เพราะเรากำลังพูดถึงคนที่เรารัก เราเคารพ เขียนอีกนะครับ ย่อ

GTWP | 24 มิ.ย. 53

  • 8

  • 0

"ยอดเยี่ยม"

(แจ้งลบ)

ผมได้แวะมาอ่าเรื่องนี้เข้าโดยบังเอิญจากคำแนะนำของเพื่อนครับ ตอนแรกที่ยังไม่อ่าน ดูแค่ชื่อเรื่อง ก็คิดว่าเนื้อ... อ่านต่อ

ผมได้แวะมาอ่าเรื่องนี้เข้าโดยบังเอิญจากคำแนะนำของเพื่อนครับ ตอนแรกที่ยังไม่อ่าน ดูแค่ชื่อเรื่อง ก็คิดว่าเนื้อเรื่องคงงั้นๆ ไม่มีอะไรน่าสนใจมากเท่าไร แต่พอได้เข้าไปอ่าน ไปสัมผัสจริงๆแล้ว แทบจะลืมจุดนั้นไปเลยทันที เพราะสำนวนภาษาที่ใช้นั้นเยี่ยมยอดมาก จนเรียกได้ว่าไม่เพียงแต่เห็นภาพ แต่ยังดึงอารมณ์คนอ่านอย่างผมเข้าไปเต็มๆ แถมอ่านแล้วยังนึกถึงตัวเองสมัยเด็กๆอีกต่างหาก ยอดเยี่ยมมากเลย ประทับใจจังครับ ย่อ

จิ้ง(กระ)จอก | 1 ส.ค. 53

  • 2

  • 0

ดูทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"ยอดเยี่ยม"

(แจ้งลบ)

ผมได้แวะมาอ่าเรื่องนี้เข้าโดยบังเอิญจากคำแนะนำของเพื่อนครับ ตอนแรกที่ยังไม่อ่าน ดูแค่ชื่อเรื่อง ก็คิดว่าเนื้อ... อ่านต่อ

ผมได้แวะมาอ่าเรื่องนี้เข้าโดยบังเอิญจากคำแนะนำของเพื่อนครับ ตอนแรกที่ยังไม่อ่าน ดูแค่ชื่อเรื่อง ก็คิดว่าเนื้อเรื่องคงงั้นๆ ไม่มีอะไรน่าสนใจมากเท่าไร แต่พอได้เข้าไปอ่าน ไปสัมผัสจริงๆแล้ว แทบจะลืมจุดนั้นไปเลยทันที เพราะสำนวนภาษาที่ใช้นั้นเยี่ยมยอดมาก จนเรียกได้ว่าไม่เพียงแต่เห็นภาพ แต่ยังดึงอารมณ์คนอ่านอย่างผมเข้าไปเต็มๆ แถมอ่านแล้วยังนึกถึงตัวเองสมัยเด็กๆอีกต่างหาก ยอดเยี่ยมมากเลย ประทับใจจังครับ ย่อ

จิ้ง(กระ)จอก | 1 ส.ค. 53

  • 2

  • 0

"ด้วยความชื่นชมครับ"

(แจ้งลบ)

ผมชอบงานแนวนี้ มุมมองของคนๆหนึ่ง กับคนใกล้ตัว อ่านแล้วประทับใจ ไม่ว่าสำนวนจะเป็นอย่างไร ถูกต้องหรือไม่ ผมไม... อ่านต่อ

ผมชอบงานแนวนี้ มุมมองของคนๆหนึ่ง กับคนใกล้ตัว อ่านแล้วประทับใจ ไม่ว่าสำนวนจะเป็นอย่างไร ถูกต้องหรือไม่ ผมไม่รุ้ ผมรู้แต่ว่าอ่านแล้วซึ้ง ประทับใจ จากงานผ่านตัวอักษรของคนเขียน ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องความรักของหนุ่มสาว ความรักแบบนี้ก็สามารถสร้างความประทับใจได้เช่นกัน และง่ายด้วย เพราะเรากำลังพูดถึงคนที่เรารัก เราเคารพ เขียนอีกนะครับ ย่อ

GTWP | 24 มิ.ย. 53

  • 8

  • 0

ดูทั้งหมด

26 ความคิดเห็น

  1. #26 i-pha
    วันที่ 18 สิงหาคม 2553 / 22:26

    ยิ่งเห็นคอมเมนต์ของคนอ่านยิ่งรู้สึกผิด และนึกตอกย้ำว่าแต่งนิยายที่ไร้จิตวิญญาณแบบนั้นออกมาได้ยังไง และดิฉันก็ได้ลบสองตอนสุดท้ายคือ ตอน ขนมจอก และสวนส้ม ออกไปเรียบร้อนยแล้ว เพื่อไม่ให้เป็นความเลวร้าย ของนิยายสีขาว

               ดิฉันเฝ้าถามตัวเองว่า เคยแต่งนิยายเรื่องนี้ด้วยความรู้สึกแบบไหน และรู้สึกว่าสองตอนที่แต่งออกมาทีหลังมันห่วยแตก เพราะไม่ได้แต่งด้วยหัวใจและความรู้สึกเลยแม้แต่น้อย เหมือนตัวหนังสือเรียงกันพอเป็นภาษา นึกแล้วก็เกลียดสองตอนนั้นขึ้นมาทันที ถึงแม้คนอ่านจะไม่มาก จะไม่มีใครติดจนแจ แต่ก็จะสัญญากับตัวเองว่าจะไม่มีวันอัพนิยาย แบบไร้จิตวิญญาณแบบนั้นอีก สาบาน

    #26
    0
  2. #25 i-pha
    วันที่ 18 สิงหาคม 2553 / 22:18

    ขอโทษนะคะที่เอา ตอนอันห่วยแตกสองตอนมาลงให้อ่าน จะลบเดี๋ยวนี้แหละค่ะ

    #25
    0
  3. #24 แป๋ม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2553 / 22:24
    จบตอนแบบงงอ่ะ







    #24
    0
  4. #23 i-pha
    วันที่ 15 สิงหาคม 2553 / 19:41

    ขอบคุณมากๆค่ะ ยินดี จะรับไปปรับปรุงนะค้า ส่วนเรื่องพี่ป๊อบเด่น ก็ไม่ต้อง งง นะคะ 5555



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 สิงหาคม 2553 / 19:46
    #23
    0
  5. #22 แป๋ม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2553 / 23:20
    เหนด้วยน่ะ



    ตัวใบบัวกับพี่ป๊อปเด่นไป



    ทำให้ตัวเอกไม่ชัดเจน
    #22
    0
  6. #21 GTWP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2553 / 00:26
    มาอ่านครับ
    ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
    ใบบัวยังมำให้สะทกสะท้อน
    ใจหายไก้เสมอ
    ไม่รู้ว่าเธอจะเป็นอย่างไร
    ประเด็นความรักในเรื่องนี้ยังเป็นรอง
    ใบบัว
    ซึ่งเหมือนว่า
    เธอแย่งซีน
    ของตัวเอกของเรื่องไปซะแล้ววววว
    ^___^.............
    #21
    0
  7. #20 พี่กาบ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2553 / 15:03
    โอ่ กระทแกอารมณ์จริงๆ ข้าเจ้ามาวิจารณืให้แล้วเน่อ ว่างๆจะแวะมาอีก ก็เขียนสุดยอดมากแล้วน่ะนะ ดึงอารมณ์ดี สะท้อนสังคมมากๆ อาจจะเพิ่มซีนครายเครียดให้คนอ่านโล่งๆบ้างก็ดีเน่อ
    #20
    0
  8. #19 i-pha (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2553 / 16:38

    ขอบคุณมากๆเลยค่ะ สำหรับคำวิจารณ์

    #19
    0
  9. #18 i-pha
    วันที่ 3 สิงหาคม 2553 / 11:26

    นี่คือกำลังใจที่ดีมากๆเลยค่ะ ดิฉันว่าคำวิจารณ์ของทุกๆคน  นี่แหละคือรางวัลชองนักเขียนที่แท้จริง ขออภัยด้วยนะคะถ้าผิดพลาด

    #18
    0
  10. #17 วิลาศินี (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2553 / 20:16
    เห็นด้วยกับคนข้างล่างค่ะ ^__^
    อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงอารมณ์ละมุนๆ
    ชอบใจการเล่าเรื่องแบบเรียบง่าย
    แต่แอบสะเทือนใจในโลกของความเป็นจริง

    เขียนจนกว่าเด็กๆจะโตเลยแล้วกันนะคะ :)
    #17
    0
  11. #16 i-pha
    วันที่ 2 สิงหาคม 2553 / 19:44

    ขอภัยสำหรับความผิดพลาดด้วยนะคะทุกคน สัญญาว่าจะกลับมาแก้ไขค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกคนมากๆ ยังมือใหม่มากๆ ขอคำแนะนำด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ ขอให้พระเจ้าอวยพรให้ทุกคนสมหวังนะคะ

      ดิฉันกำลังจะแก้ไขคำผิดค่ะ 5555

    #16
    0
  12. #15 GTWP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2553 / 16:28
    จากบทนำ

    เหมือนเป็นการย้อนอดีตและความทรงจำ
    อดีตที่เหมือนความฝัน แต่อดีตต่างจากความฝันคือความลึกซึ้ง
    โดยเฉพาะอดีพที่น่าประทับใจ
    ถึงแม้จะเป็นเรื่องเศร้า
    ในการระลึกถึงความที่เรารักเราเคารพนับถือ
    แต่ในความเศร้าเหงาก็ยังมีความลึกซึ้งประทับใจ
    ความทรงจำบางอย่างมีค่าต่อการระลึกถึง
    มีค่าต่อการไม่ลืมชั่วชีวิต
    ความเศร้าของการระลึกถึงความทรงจำนั้น
    จะยิ่งทำให้เราประทับใจเข้าใจ กับความทรงจำ
    ในความเหงาเศร้าก็ยังมีความสุขใขแฝงอยู่เสมอ

    ใช่ ผมอ่านแล้วผมมีความรู้สึกเศ้าตามไปด้วย
    แต่ในความเศร้าก็มีความประทับใจ
    กับคุณยาย

    เห็นไหมครับ
    คุณยายไม้ได้ทำให้ปิงประทับใจซึ้งใจกับปิงคนเดียว
    ยังเผื่อแผ่มาถึงพวกเราชาวนักอ่านด้วย

    และ
    ใช่แล้ว
    คุรยายอยู่กับพวกเราเสมอ โดยเฉพาะกับปิง
    อยู่ในใจ อยู่ในความทรงจำ
    อันมีคุณค่ามากมายควรแก่การจดจำตลอดไป
    #15
    0
  13. #14 GTWP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2553 / 11:33
    จากตอนที่ 7

    ปิงปองฝีมือดีวันดีคืนครับ
    แบบนี้สามารถก้าวไปสู่วงการนักเขียนมิืออาชีพได้แน่นอน
    ถ้าแก้ไขเล็กคำผิดให้น้อยลงจะแจ๋วแจ่มแหล่มขึ้นไปอีก

    คุ่ความผูกพันระหว่าง ใบบัว-ยายจันทร์ ช่างต่างจาก ยายแสง-ปิง
    แบบคนละขึ้ว หนังคนละม้วน
    ยายจันทร์ร้ายกาจมาก
    แค่ในชีวิตจริงก็มีคนแบบยายจันทร์อยู่
    และก็มียายใจดีอย่างยายแสงอยู่เช่นกัน
    ตามสภาพสังคมที่จะมีผู้คนอยู่หลายแบบ
    ใบบัวน่าสงสาร
    แต่ที่น่าทึ่งคือเธอเป็นคนเข้มแข็งมาก
    เข้มแข็งเกินวัย
    นั่นอาจเป็นเพราะผ่านสิ่งเลวร้ายมาเนินนานมากมาบ
    จนหล่อหลอมให้เป็นเด้กแกร่งเกินวัย
    ปิง(ในเรื่อง) ที่จริงก็ไม่ได้่อ่อนแออย่างที่เธอคิดหรอกนะครับ
    เพียงแต่อาจจะยังหาปมที่จะจุดประกายของความเขัมแข็ง ให้กับตัวเองยังไม่เจอ
    แต่ที่แน่ๆไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ
    หรือเพราะอะไรก็ตาม
    เธอเริ่มเข้มแข็งขึ้นแล้ว
    อย่างน้อยก็ไม่ไเด้คิดถึงนายเต้ในคืนนี้
    ..^___^.........

    ส่วนครูใหญ่และครูสุภรณ์ ก็เป็นตัวแทนของความเที่ยงธรรมการปกป้องดูแล
    ที่ยังมีอยู่ในสังคมมนุษย์เสมอ
    คนดี ๆ ไม่มีวันสูญหาย ไม่ว่าจะในสังคมเลวร้ายปานใดก็ตาม
    ในความจริงก็เป็นเช่นนี้เหมือนกันนะผมว่า
    สังคมถึงดำรงอยู่ได้

    รอตอนต่อไปครับ


    #14
    0
  14. #13 GTWP (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2553 / 09:15
    จากตอนที่ 6
     
    ภาวนาให้เรื่องของเด็กหญิงใบบัวเป็นเพียงนิยาย
    หวังว่า แอบคิดว่า ใบบัวเป็นเพียงตัวละครเท่านั้น
    หวังว่าอย่างนี้จริงๆ

    สารภาพว่าอ่านๆไปถึงฉากแรกที่เห็นใบบัวนอนอยู่หน้าทีวี
    ในสภาพอย่างนั้น(อย่างที่บรรยายในเรื่อง))
    ทำให้ผมตกใจ และใจหายวูบกะทันหันแบบไม่ทันตั้งตัว
    ก็เห็นตัวละครคุยกันอยู่ดีๆใสๆ นี่นา
    ไม่คิดว่าจะตัดอารมณ์คนอ่านแบบนี้ แฮ่ะๆ

    ทำให้ตอนที่ 6 นี้เป็นคอนที่อ่านแล้วสะเทือนใจ เศร้า หดหู่ ที่สุดเท่าที่อ่านมาในเรื่องนี้
    ใบบัวเป้นเหมือนสัญลักษณ์ตัวแทนของเด็ก HIV ทั้งหลาย

    ปิงปองบรรยายเห็นภาพชัดเหมือนกำลังดูละคร
    หดหู่ สะเทือนใจ
    อ่านจบตอนนนี้ ยังไม่กล้าอ่านตอนต่อไป
    ต้องรอปรับอารมณ์สักระยะครับ
    แล้วจะเข้ามาอ่านต่อแน่นอน
    ตอนต่อกลัวน้ำตาไหล

    ปิงปองเขียนได้ดีมากครับ

    #13
    0
  15. #12 GTWP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2553 / 08:59
    จากตอนที่ 5

    ดีใจครับที่ได้อ่านนิยายชุดนี้อีก
    เห็นหายเงียบไปนาน
    จนนึกว่าปิงปองคงไม่กลับมาเขียนต่อแล้ว....(คิดมากไปไหมนี่..^___^...)

    เสน่ห์ลึกๆ ของเรื่องนี้ อยู่ที่ควมรักความผูกพันระหว่างคุณยายและปิง
    คุณยายเหมือนเป็นควแทนของ ความอบอุ่น ความรัก ความห่วงใยอันบริสุทธิ์
    ทุกครั้งที่กล่าวถึงคุณยายในเรื่องนี้
    ผมสามารถรับรู้ความรู้สึกเหล่านั้นอย่างขัดเจน
    โดยไม่ต้องจินตนาการหรืออะไรมากมายเลย
    และฉากหลังของธรรมชาติสะอาดๆ
    ทำให้อ่านแล้วคิดถึงบ้านนอกของผมขึ้นมาทุกครั้ง

    เหมือนกับว่า มีอยู่แล้ว
    เพียงรอเวลาให้เราสัมผัสเท่านั้น
    คุณยายไม่ว่าตอนนี้ท่านจะอยู่ที่ใด
    แค่ความรู้สึกของเราเหมือนว่าท่านอยู่กับเราตลอดไป
    เป็นความรู้สึกที่ดีนะครับ
    กับสิ่งดีๆ คนดีๆ
    #12
    0
  16. #11 จอมกวน Stamp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2553 / 22:03
    คอมเม้น คับพี่ รู้สึกเหมือนกัน มีคำผิดเยอะแยะเลย



    แต่ก็ น่าสนุกดีคับไว้ผมจะมาอ่านต่อเรื่อยๆคับ



    ....StaMpZa
    #11
    0
  17. #10 GTWP
    วันที่ 24 มิถุนายน 2553 / 03:18
    เรื่องนี้จะขาดคุณยายไม่ได้เลย
    ผมเป็นคนอ่านยังสัมผัสรับรู้ได้ถึงความรักและความอบอุ่น
    คุณปองต้องสัมผัสได้มาก

    ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม
    คุณ I-Pha เป็นคนโชคดี
    ความรักห่วงหาอาธรณ์ของคุณยายผู้ผ่านโลกมานาน
    จะทำให้คุณ I-Pha (ปอง) ผานช่วงเวลาที่เลวร้ายไปได้อย่างแน่นอน
    เห็นไหม..
    เราไม่ได้อยู่คนเดียวสักหน่อย
    มีหลายคนที่พร้อมจะเข้าใจและเป็นกำลังใจให้เรา
    บอกตัวเองว่าเข้มแข็ง เราต้องเข้มแข็ง
    แม้ว่าจะบอกตอนกละงหลั่งน้ำตาก็ตาม
    ขอให้สามารถบอกตัวเองได้
    แล้วจะดีเอง
    แล้วทุกอย่างจะผ่านไป
    วันหนึ่งเราจะหันกลับมามองปัญหาที่เราเผชิญ
    แล้วเราจะยิ้มให้กับตัวเองได้
    ว่าเราผ่านมันมาได้แล้ว ไม่ว่าจะผ่านแบบไหนก็ตาม
    ผ่านก็คือผ่าน
    บาดแผลในใจวันนี้คือสิ่งทีีทำให้เราแกร่งขึ้นในวันหน้า
    นักรบที่เผชิญศึกมากมายเท่าไรยิ่งเจ็บยิ่งแกร่่ง
    ไม่มากก็น้อย

    ^__^......

    เป็นกำลังใจให้

    นะครับ
    #10
    0
  18. #9 แป๋ม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2553 / 21:40
    สนุกดี



    ทำให้คิดถึงยายจัง
    #9
    0
  19. #8 i-pha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2553 / 18:44

    จานเจียไม่เคยทำให้ปิงปองผิดหวังจริงๆ 555+

    #8
    0
  20. #7 GTWP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2553 / 21:37
    าอ่านครับ

    มาซึมซับความรู้สึกของบรรยากาศแบบความรักของสาววัยใส
    มาเก็บเกี่ยวความสวยงามอบอุ่นของบรรยากาศธรรมชาติ
    (โดยมีคุณยายเป็นตัวละครสื่อออกมาแม้คุณยายจะยังไม่มีบทก็ตาม)


    มุมมองของตัวละครชื่อปิงกับเต้ OK  ครับ อ่านแล้วเข้าใจความเป็นมา
    แต่ก็เดาความเป็นไปไม่ออกว่าจะเดินเรื่องไปในทิศทางใด


    มีความสุขกับการเขียนดีแล้วครับ
    แค่เขียนออกมาได้ก็ถือว่ามีความสุขระดับหนึ่งแล้ว
    ยิ่งแบ่งปันงานให้คนอื่นอ่าน ก็ยิ่งมีความสุขไปอีกระดับหนึ่ง
    การเขียนการการสร้างงานศิลป์อย่างหนึ่ง
    ในขณะจิตรกรใช้แปรงสี
    เราใช้ตัวอักษรถักถ้อยร้อยเรียงสร้างสรรค์

    ระวังคำผิดนิดหนึ่งนะครับ

    มีอยู่หลายคำ
    การลดคำผิดจะทำให้งานเราดูสวยดูดีขึ้น ในทุกด้าน

    ผมรักชื่นชมคุณยายในเรื่องนี้จัง
    ทั้งที่ท่านยังไม่มีบทปรากฏตัวให้เห็น
    แต่ก็รู้สึกถึงความอบอุ่น ดีๆ
    ครับ

    เห็ดเผาะ ผมคิดว่าน่าจะรู้จัก
    เป็นกลมๆ ข้างนอกสีขาวๆ ข้างในบางทีมีสีดำ
    เอามาแกง อร่อยมากๆ










    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 มิถุนายน 2553 / 21:39
    #7
    0
  21. #6 i-pha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2553 / 08:44

    ขอบคุณมากๆจิงๆค่ะ

    #6
    0
  22. #5 i-pha
    วันที่ 17 มิถุนายน 2553 / 08:42

    ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ครั้งหน้าจะพยายามให้อ่านง่ายขึ้นนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ

    #5
    0
  23. #4 GTWP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2553 / 20:12
    ส่วนตัวผมชอบงานเชียนแนวนี้นะครับ
    สารภาพว่าอ่านแล้วซึม ซึ้ง ประทับใจ น้ำตาคลอ
    (ผมคนใจอ่อน)

    อยากให้เขียนแนวนี้อีกนะครับ
    #4
    0
  24. #3 หนึ่งตาวัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2553 / 02:10

    เป็นกำลังใจให้ค่ะ จัดรูปแบบข้อความหน่อยนะคะ ตอนนี้จัดกลางอ่านยากไปหน่อยค่ะ สู้ๆนะคะ อ่านแล้วทำให้คิดถึงยายเลยค่ะ ว่าแต่แกงผักกาดรสชาติยังไงเหรอคะ บรรยายซะน่ากินเลยค่ะ

    #3
    0
  25. #2 _•Mixed blood princess •_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2553 / 22:19
     พยายามเข้าน่ะครับ^_^
    #2
    0