[MONSTA_X UP10TION SEVENTEEN] Deep of Heart

ตอนที่ 1 : Deep of Heart : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    7 ธ.ค. 59

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ sad



I n t r o



                'รายชื่อผู้ถูกเลือกให้ไปเข้าค่ายบำเพ็ญประโยชน์


                        ยุน จองฮัน ม.ปลายปี 3 ห้อง 1


                        ลี มินฮยอก ม.ปลายปี 3 ห้อง 3


                        ซอน เยอิน ม.ปลายปี 3 ห้อง 2


                        ลี ซองจุน ม.ปลายปี 3 ห้อง 2


                        คิม อูซอก ม.ปลาย ปี 3 ห้อง 1   


                        ชิน โฮซอก ม.ปลายปี 3 ห้อง 3


                        จาง โดยุน ม.ปลายปี 2 ห้อง 2


                        แช ฮยองวอน ม.ปลายปี 2 ห้อง 1


                        ชเว ซึงชอล ม.ปลายปี 2 ห้อง 1


                        ...


                        ...


                        ...'

 

 



            นักเรียนม.ปลายนับสิบคนต่างยืนมองกระดาษที่ถูกแปะเอาไว้ในบอร์ดกิจกรรม หนึ่งในนั้นคือ 'จางโดยุนหนึ่งในผู้ถูกเลือกให้ไปเข้าค่าย ลมหายใจถูกพ่นออกมาอย่างเบื่อหน่าย 

           

            เข้าค่ายนรกน่ะสิ ไร้สาระเป็นบ้า


            พลั่ก


            แม้จะเป็นผู้ชาย แต่ด้วยสภาพร่างกายที่ไม่ค่อยแข็งแรงมากนักทำให้ล้มลงไปกับพื้นเมื่อถูกชน แต่แทนที่คนชนจะขอโทษ กลับกลายเป็นหัวเราะเยาะเขาอย่างสนุกสนาน


            "ฮ่าๆๆๆๆๆ จางโดยุนผู้โง่เขลา ชนนิดชนหน่อยก็ล้มแล้วเหรอวะ"


            "นั่นดิ กากชิบเป๋งเลย"


            "มึงมันอ่อนแอชิบหายเลยว่ะ"


            และคำพูดต่างๆนานาที่ถูกพูดออกมาอย่างสนุกปาก โดยุนไม่ได้ตอบโต้อะไร แต่เมื่อจะลุกขึ้นยืน กลับถูกดันให้นอนลงไปกับพื้น พร้อมกับมือหยาบกร้านที่บีบคางของเขาแรงๆ


            "หน้ามึงก็หวานดีนะ แต่งหญิงสักหน่อย กูจะจับทำเมียแม่งเลย ฮ่าๆๆๆๆ"


            ริมฝีปากกระจับเม้มเข้าหากันแน่น มันเป็นเรื่องปกติที่คนอย่างโดยุนจะถูกรังแก เพราะเขาอ่อนแอจริง หนำซ้ำยังไม่ฉลาด สอบได้ลำดับสุดท้ายอยู่เสมอๆ ฐานะทางบ้านก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรเลยสักนิด หากเทียบกับคนอื่นๆแล้ว


            เขามันก็แค่ ขยะ


            "หยุดนะ ทำอะไรกันน่ะ!"


            "เฮ้ย จองฮันมา"


            "มึง กูฝากไว้ก่อนนะ กูไม่อยากให้นางฟ้าของกูเห็น เจอกันที่ค่าย เตรียมตัวเป็น.."


            "จะไปไหนก็ไปเลยนะ!!!! เลิกรังแกคนอื่นสักที คิมยูควอน!!"


            'ยุนจองฮัน' ชายหนุ่มผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็นนางฟ้าแห่งโรงเรียนชายล้วนแห่งนี้วิ่งเข้ามา มองพวกอันธพาลที่ต่างก็พากันเดินหนีไป ก่อนที่จะยื่นมือไปตรงหน้าพร้อมกับรอยยิ้ม


            "ลุกขึ้นมาได้แล้ว โดยุน"


            "..อะ อื้ม"


            โดยุนจับมือของจองฮันพร้อมกับยันตัวเองให้ลุกขึ้นยืน ก้มหน้าด้วยความประหม่า แม้จะเป็นรุ่นน้องที่ไร้ค่าในสายตาของคนอื่นในโรงเรียน แต่เขากลับมีตัวตนอยู่ในสายตาของรุ่นพี่ที่เป็นคนพิเศษอย่างจองฮัน แม้ว่าเขากับจองฮันจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่เขาก็มักจะได้รับการช่วยเหลือจากจองฮันอยู่เสมอในช่วงเวลาที่คับขัน


            ไม่แปลกใช่ไหม ที่จะรัก อยากได้จองฮันมาเป็นของเขาแค่คนเดียว ..มันก็แค่อยาก คนอย่างโดยุนจะไปมีปัญญาทำอะไรได้

 




 

            ร่างเล็กระบายรอยยิ้มออกมาบางๆเมื่อมองเห็นรายชื่อที่ติดอยู่ที่บอร์ด 'ซอนเยอิน' หันไปมองคนข้างกายอย่างดีใจ


            "เรามีชื่อกันทั้งคู่เลยล่ะ"


            "อื้ม"


            ร่างสูงที่มีใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติยิ้มตอบอย่างเอ็นดูกับท่าทางไร้เดียงสาของคนข้างๆ 'ลีซองจุนยกมือใหญ่โยกหัวเยอินเบาๆ "จะดีใจอะไรขนาดนั้นล่ะ หืม?"


            "ก็ไปเข้าค่ายตั้ง 2 อาทิตย์นี่นา ถ้าหากว่ามินซูได้ไปคนเดียว หรือฉันได้ไปคนเดียว ฉันคงเหงาแย่"


            "แรด!!! นี่เขาไม่ได้ใช้ด่าได้แต่ผู้หญิงสินะ กับผู้ชายบางคน ก็ควรค่ากับคำนี้เหมือนกัน"


            คนทั้งคู่หันไปมองด้านหลังเมื่อได้ยินเสียงแหลมๆกระแทกออกมา 'คิมอูซอกเบ้ปากอย่างหมั่นไส้คนตรงหน้าเต็มทน "พูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำว่าเหงา อ่อยเข้าไปสิ เหมาะสมกันดีนี่ คนแรดๆ กับคนที่เป็นลูกคนใช้"


            ดวงตาคมวาวโรจน์ มือหนากำเข้าหากันแน่นอย่างไม่พอใจกับคำพูดของอูซอก แต่อูซอกกลับเชิดหน้าขึ้นอย่างถือตัว "มองทำไมฮะ!! ฉันพูดความจริง คนอย่างแก ถ้าหากไม่ได้เงินของพ่อฉัน จะมีปัญญามีชีวิตอยู่ถึงทุกวันนี้ไหมล่ะ"


            "ซะ ซองจุน เราไปกันเถอะ"เมื่อเห็นท่าไม่ดี เยอินก็จับแขนของซองจุน ออกแรงลากเขาออกไปจากตรงนี้ก่อนที่จะเกิดเรื่อง

 

            ที่อูซอกพูดมันคือความจริงทุกอย่าง ไม่ได้พูดโกหกเลยสักนิด ซองจุนเป็นลูกคนใช้ของบ้านอูซอก เขาถูกส่งมาเรียนที่โรงเรียนนี้ก็เพื่อมาดูแลรับใช้อูซอกซึ่งเป็นคุณหนูจอมเอาแต่ใจของบ้าน ไม่สน ไม่แคร์อะไรทั้งนั้นนอกจากตัวเอง


            "เฮ้อ ดูดิ อูซอกไปว่าไอ้ซองจุนมันอีกละ"


            "ไม่ต้องไปยุ่งกับเขาหรอก กลับไปเตรียมตัวเตรียมใจเข้าค่ายกันดีกว่าไหม"
           

            'ชินโฮซอกกอดคอ 'ลีมินฮยอกเอาไว้พร้อมกับลากให้เดินออกไปจากที่แออัดแห่งนี้ การปรากฎตัวของทั้งสองคนทำให้คนที่อยู่แถวนี้ต่างก็หันมามองด้วยความหลงใหลได้ปลื้ม เพราะโฮซอกเป็นนักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียน เรียนเก่ง ฐานะดีนั่นทำให้เขาเป็นที่หมายปองค่อนข้างเยอะ แม้ว่าที่นี่จะเป็นโรงเรียนชายล้วน แต่ความรักไม่ได้แบ่งเพศอยู่แล้ว อีกทั้งมินฮยอกก็เป็นนักกีฬายิงธนูที่กำลังจะได้รับคัดเลือกให้เป็นนักกีฬาโอลิมปิก ยิ่งเวลาที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน ยิ่งเพิ่มออร่าเข้าไปใหญ่


            "เฮ้ย อะไรติดตาน่ะ"


            "เอาออกดิ๊ล่ะ"


            มินฮยอกจิ๊ปากอย่างขัดใจ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้โฮซอกพร้อมกับเกลี่ยเศษอะไรบางอย่างออกมาจากขนตายาวเป็นแพของโฮซอก ทั้งคู่สนิทสนมกันเพราะเรียนห้องเดียวกันมาตั้งแต่ม.ต้น จึงไม่แปลกที่จะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด


            "พี่ชิน!!!"


            โฮซอกถอยออกห่างจากมินฮยอกเมื่อได้ยินเสียงหวานคุ้นหูดังมาจากข้างหลัง 'แชฮยองวอนยิ้มหวานพร้อมกับวิ่งมาหาเขาที่ยืนรออยู่ด้วยใบหน้าที่ปิดบังความสุขไม่มิด


            "ได้ไปค่ายเหมือนกันใช่ไหม"


            "อื้ม"


            "เอาไว้เจอกันนะ สนุกแน่ๆ"


            "ไม่เห็นมีใคร เขาบอกว่ามันสนุกสักคน"โฮซอกพูดแซวๆ แต่ก็ยิ้มหวานตอบ "ไว้เจอกันนะ น้องแช"


            "อื้ม ไปก่อนนะครับ พี่มินฮยอก"


            "ครับ^^"


            ฮยองวอนวิ่งผ่านทั้งคู่ไปที่หน้าโรงเรียนอย่างร่าเริง โฮซอกระบายรอยยิ้มออกมาบางๆเมื่อมองตามร่างบางๆไปจนแทบจะลับสายตา แต่แล้ว..


            "เฮ้ย ฮยองวอน!!!!! รอด้วยยยยยยยยยยยยย"


            'ชเวซึงชอลผู้เปรียบเสมือนแฮปปี้ไวรัสของโรงเรียนตะโกนเสียงดัง มองเพื่อนสนิทที่วิ่งไปจนเกือบจะถึงหน้าโรงเรียนแล้ว


            "พี่โฮซอก พี่มินมุง ผมขอตัวก่อนนะคร้าบ จะพาฮยองวอนมันไปซื้อของ"


            "มินมุง? -_- เมื่อไหร่จะเลิกเรียกฉันแบบนี้สักทีวะ"


            "เอาน่าๆ หยวนๆกันไปนะ"


            พูดจบก็วิ่งไปด้วยความเร็ว โฮซอกหัวเราะกับชื่อเรียกที่รุ่นน้องเรียกเพื่อนสนิทอย่างขบขัน ก่อนจะวิ่งหนีเมื่อมินฮยอกยกขาขึ้นหมายจะเตะ

 




 

            พวกเขาทั้ง 9 คนใช้ชีวิตม.ปลายเหมือนเด็กคนอื่นทั่วๆไป มีความคิดในทางเดียวกันว่า วันพรุ่งนี้ ก็คงเหมือนกับทุกๆวันที่ผ่านมา โดยที่ไม่รู้เลย


            ...


            ชีวิตของพวกเขากำลังจะได้พบเจอกับจุดเปลี่ยน




























ฝากไว้ให้ติดตามค่ะ อย่างที่บอก เม้นท์เยอะ หนึ่งวันอาจอัพได้หลายตอน

เผลอๆถึงจบเลย(เวอร์มากกกกกก) แต่ก็นั่นแหละ อยากให้เม้นท์อ่ะ อยากเป็นคนอ่านบ้าง

เจอกันตอนหน้าค่ะ รักๆ


#ficdoh

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น

  1. #9 ~~OoSuperEunhyukHae1311oO~~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 09:14
    อูซอกนี่แบบบคุณหนูจอมเหวี่ยงงได้ใจจจังเลยย 5555 สงสารเวย์อะ ต้องเจอคุณหนูเอาแต่ใจแบบนี้ แต่ดีที่มีเยอินคอยช่วย คึคึ ><

    มินมุง โอ๊ยย ชื่อน่ารักกกไปปปละ 555555


    #9
    0
  2. #6 CHAE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 06:31
    ไรท์เปลี่ยนตัวละครจากโกคยอลเป็นพี่เวย์ใช่มั้ยคะ >< ตกใจหมดเลย เปิดตอนที่ 1 แล้วเป็นรูปเวย์ 55555 อย่างนี้ก็เมนมาครบเลย ~~
    #6
    0
  3. #3 CHAE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 06:41
    ชินเราดูแรง (แรงมากเลยแหละ ไม่ใช่แค่ดู 55555) พูดจาได้ทำร้ายจิตใจโค้กมากกกกก

    พี่จองฮันนี่นางฟ้าของรร.จริง ๆ~~ ไม่แปลกที่โดยุนจะชอบ เอ๊ะ ๆ สักพักโดยุนจะไปชอบซึงชอลรึเปล่านะ โอ๊ยยย คิดถึงโดยุน~~~

    พี่ชิน กะ น้องแช งื้ออออ แต่พี่มินฮยอกนี่คงไม่ได้คิดกับพี่โฮซอกแค่เพื่อนใช่มั้ยคะ
    #3
    0
  4. #2 healingK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 00:46
    หืมมมม อินโทรมาแบบ... ยังไงก็ต้องตามอะ ถึงแม้จะกลัวอยู่ลึกๆ TT มีหลายคู่ด้วย ครบเครื่องแน่ๆ รอนะคะ ไรท์มาอัพถี่ๆนะ ไรท์ต้องสู้ ต้องสู้ววววว
    #2
    0