[Monsta X] High School

ตอนที่ 51 : High School : CHAPTERS 48

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,325
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    9 ธ.ค. 58

© themy butter

ภาพลิงค์ที่แปะไว้


Chapters 47

 

            หลังให้เวลาพักผ่อนกับตัวเองไปเป็นเวลาหนึ่งวันเต็มๆ ผมก็อาการดีขึ้น แม้จะยังมีความรู้สึกแย่ๆอยู่ แต่ทุกคนที่ผมรู้จักต่างก็แวะเวียนมาหาไม่ขาดสายทำให้ผมรู้ว่าผมมีคนเคียงข้างที่พร้อมจะพาผมก้าวผ่านความเจ็บปวดนี้ไปได้


            อย่างวันนี้ พอเช้ามามินฮยอกก็มารอผมที่หน้าหอ แล้วอยู่ด้วยกันทั้งวันจนเที่ยง เราสองคนเลยเตรียมจะไปกินข้าวกันที่โรงอาหาร มินฮยอกเล่าให้ฟังว่าเมื่อวานเกือบโดนฝ่ายปกครองซิวไป ทำให้ผมประหลาดใจมาก ที่ไม่ใช่แค่มินฮยอก แต่พ่วงด้วยวอนโฮและชางกยุนด้วย แต่คาดคั้นยังไง มินฮยอกก็ไม่ปริปากบอกผมสักคำจนผมเหนื่อยที่จะถามเลยเลิกถามไปเองนั่นแหละ


            “เอาน้ำอะไร เดี๋ยวไปซื้อให้”


            “อะไรก็ได้”


            “โอเค งั้นรอแป็บ”


            ผมยิ้มให้มินฮยอกที่วิ่งออกไปซื้อน้ำ ตั้งแต่เช้าไอ้บ้านี่แทบไม่ยอมให้ผมขยับตัว ทำอย่างกับว่าผมป่วยหนักมากงั้นแหละ ผมเขี่ยข้าวในจาน ก่อนจะถอนหายใจ


            วันพรุ่งนี้แล้วสินะ


            ผมต้องผ่านมันไปได้สิ ต้องผ่านไปได้แน่ๆใช่ไหม


            “มาๆๆๆ กินเร็ว จะได้ไปซ้อมกัน”


            “อื้อ”ผมพยักหน้า เมื่อมินฮยอกนั่งลงฝั่งตรงข้ามก็เริ่มกินข้าวพร้อมๆกัน “วันพรุ่งนี้ต้องขอโทษจริงๆนะ ที่ฉันไปดูนายไม่ได้”


            “เด็กบ้า จะขอโทษทำไม นายก็แข่งนี่ ฉันเองก็ไปดูนายไม่ได้เหมือนกัน”


            ผมยิ้มก่อนจะเอียงคอ “เมื่อกี้บอกว่าเด็กบ้างั้นเหรอ นายต่างหากที่เด็ก”


            “อ้าวๆ วัดกันตามเดือน นายเกิดทีหลังฉันนะเว้ย”


            “มีคนเคยบอกว่าความเป็นพี่เป็นน้องมันไม่ได้วัดตามอายุนะ”ผมยืมเอาคำที่กอนฮีเคยพูดกับผมเอาไว้เมื่อนานมาแล้ว “อย่ามาตู่ นายนั่นแหละไอ้เด็กน้อย”


            “ก็ด๊ายยยยยยย”มินฮยอกลากเสียงยาว เอื้อมมือมาบีบจมูกผม “ฉันเด็กน้อย นายน่ะเด็กบ้า ไออิกู เด็กบ้าของฉัน”


            “ย๊า”


            “ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ”


            “อืม.. อาการก็ไม่แย่เท่าไหร่นี่นา”


            บรรยากาศดีๆเป็นอันต้องหยุดชะงัก ผมก้มมองโต๊ะ ไม่ต้องหันไปมองก็พอรู้ว่าเป็นใคร สำเนียงเกาหลีที่เหมือนไม่คุ้นปาก แถมด้วยการเย้ยหยันอยู่ในที มีอยู่แค่คนเดียวเท่านั้นแหละ


            “ขอนั่งด้วยคนได้ไหม”


            “ที่ว่างมีเป็นร้อยๆ ไปนั่งที่อื่นไป”มินฮยอกเป็นคนพูด ในขณะที่ผมยังก้มมองโต๊ะ แต่รู้สึกได้ว่ามีคนนั่งอยู่ข้างๆ และจ้องมองผมอยู่


            “ฮยองวอน หันมามองกันหน่อยสิ นายโกรธอะไรฉันเหรอ”


            “..ถ้าจะนั่ง ก็หยุดพูดได้ไหม”ผมพูดโดยที่ไม่ยอมหันไปมอง


            “หึๆ กลัวว่าฉันจะพูดอะไรเหรอ”เซย์จิถาม หัวเราะในลำคอ “นี่นายน่ะ แน่ใจแล้วจริงๆเหรอ ว่าจะเป็นเพื่อนกับคนเห็นแก่ตัวแบบหมอนี่”


            “ไอ้เวรเอ๊ย”ผมได้ยินมินฮยอกสบถ และรู้สึกว่าเขากำลังลุกมาทางนี้ ผมหันไปมองก็เห็นว่ามินฮยอกกระชากคอเสื้อเซย์จิขึ้น “ไปให้พ้นเลยไป ฉันจะคบใครมันก็เรื่องของฉันโว้ย”


            “ฉันก็แค่เตือนนายด้วยความหวังดี ใจเย็นๆน่า”


            “หุบปากแกไปเลยนะ”


            “ก็แค่กลัวว่านายจะโง่เหมือนพี่ชายฉัน ไปคบคนที่พร้อมจะแว้งกัดเราอยู่ตลอดเวลา ระวะ..”


            “ไอ้เวรเอ๊ย!!!


            ผมมองอย่างตกใจเมื่อมินฮยอกเหวี่ยงหมัดใส่หน้าเซย์จิอย่างแรงจนร่างสูงล้มลงไปกับพื้น “มินฮยอก อย่า”


            “ไสหัวไปไกลๆตีนเลยนะ แล้วก็เลิกมาพูดหมาๆแบบนี้ได้แล้ว ฉันจะคบกับฮยองวอนมันก็เป็นเรื่องของฉัน ฉันไม่สนว่าฮยองวอนจะทำอะไรมา แต่ในตอนนี้ ผู้ชายคนนี้คือคนที่ฉันจะไม่มีทางให้ใครมาทำร้ายได้แน่ๆ”


            “...”ผมมองมินฮยอก รู้สึกร้อนขอบตาอีกแล้ว


            “ไปฮยองวอน ไปหาอะไรกินที่อื่นดีกว่า ตรงนี้แม่ง มลพิษมันเยอะ รำคาญ!!!!!”มินฮยอกหันมาคว้าข้อมือผมแล้วดึงออกไปจากตรงนี้


            ผมหันไปมองข้างหลัง เซย์จิกำลังมองตามมา ที่มุมปากมีเลือดไหลซึม แต่ก็ยังคงยิ้มเยาะเย้ยผมไม่หยุด ผมเลยหันกลับไปมองทางมินฮยอกที่เป็นฝ่ายนำหน้าผมแทน


            สุดท้าย เราสองคนก็มาจบที่ร้านต๊อกหน้าโรงเรียน เพราะไม่รู้ว่าจะไปกินอะไรที่ไหนดี อีกอย่างเมื่อกี้ก็แทบไม่ได้กินเลยด้วยซ้ำ มินฮยอกยังคงหน้านิ่วคิ้วขมวด ทำเหมือนโกรธเคืองอยู่ตลอดเวลา ทำเอาผมที่ไม่เคยเห็นด้านนี้ถึงกับหงอไปเลย


            “มะ มินฮยอก กินสิ มันเย็นหมดแล้วนะ”


            “ให้ตายเถอะ เมื่อกี้ฉันน่าจะจัดให้มันอีกสักสองสามหมัด ไม่น่าปล่อยไปหมัดเดียวเลย”


            “พอเถอะน่า”ผมพูดปรามเบาๆ “ที่จริง ..เซย์จิไม่ได้พูดอะไรผิดเลยนะ ฉันมันเห็นแก่ตัว”


            “ย๊า แชฮยองวอน”


            “...”


            “ก็ฉันบอกแล้วไง นายเคยเป็นยังไงฉันไม่สน แต่ตอนนี้นายเป็นคนที่ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายได้ และฉันก็เชื่อสนิทใจ ว่านายเป็นคนดี และน่ารักขนาดไหน”


            “...”


            “เพราะงั้นไม่ว่าใครจะพูดอะไร ก็ทำลายความคิดที่ฉันมีกับนายไม่ได้หรอกนะ ยังไงซะ นายก็เป็นคนดีที่สุดของฉันแล้วล่ะ”


            ผมมองมินฮยอกที่พูดออกมาซะยืดยาว ก่อนจะพยักหน้าทั้งน้ำตาที่หยดลงมา “ขอบคุณนะ”


            “ย๊าๆๆๆๆ ที่พูดไม่ได้ให้ร้องไห้นะเฟ้ย ร้องไห้แบบนี้แล้วฉันจะทำไงล่ะ”



            “ก็นายนั่นแหละ..”


            ช่วงนี้คนยิ่งอ่อนไหวง่ายๆอยู่ มาพูดแบบนี้ก็ต้องร้องไห้สิ


            “ขอบคุณนะมินฮยอก ขอบคุณ ขอบคุณ”


            “พอๆๆๆ เดี๋ยวฉันก็ร้องไห้ไปด้วยพอดี”


            ผมไม่สนใจที่มินฮยอกบอกให้หยุด แต่ยังพูดคำขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำอีก แค่คำขอบคุณของผม ไม่รู้จะพอไหม กับความไว้ใจที่มินฮยอกมีให้ผม


            ขอบคุณจริงๆนะลีมินฮยอก เพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ภาพลิงค์ที่แปะไว้


            ผมอยู่ที่โรงยิม ทำสิ่งที่เฝ้าทำมาหลายวันที่ผ่านมท เพื่อวันพรุ่งนี้ ผมจะต้องทำให้ได้ ผมจะต้องทำให้เซย์จิเห็น ว่าผมสามารถชนะได้ด้วยตัวของผมเอง


            อีกอย่าง วันพรุ่งนี้แม่ก็จะมาดู ยังไงซะผมก็จะยอมแพ้ง่ายๆไม่ได้เด็ดขาดเลย


            “ดีมาก ถ้ารักษาระดับเอาไว้เท่านี้ ยังไงพรุ่งนี้ก็มีสิทธิ์”โค้ชบอกผมหลังจากที่เราซ้อมกันมาชั่วโมงเต็มๆ


            “ครับ”


            “คู่แข่งไม่น่ากลัวเท่าไหร่นะ จากที่เห็นเมื่อวันก่อน เหมือนเพิ่งจะมาฝึกยูโดได้ไม่นาน แต่ก็น่าจะมีความสามารถไม่น้อย ไม่งั้นคงไม่ได้เป็นตัวแทนมาหรอก แล้วก็นะ อย่าสมาธิหลุดเหมือนครั้งที่แล้วล่ะฮยองวอน”


            “ครับ”


            “งั้นพักก่อน เดี๋ยววันนี้มีคู่ฝึกซ้อมมาให้ลองด้วย”


            ผมพยักหน้า ก้มหัวให้รุ่นพี่แล้วเดินไปนั่งที่แสตน แน่ล่ะ เซย์จิไม่ใช่นักยูโด แต่ความสามารถมันคงอยู่ในสายเลือดไปแล้ว เพราะพี่ชายของหมอนั่นเก่งมาก


            ถึงแม้ว่าผมจะเป็นเพื่อนกับเรียว แต่กับเซย์จิไม่ใช่


            หมอนั่นไม่เคยชอบหน้าผม เจอหน้าก็พูดแขวะ หาเรื่องกันอยู่ตลอด เรียวก็คอยห้ามเอาไว้ทุกครั้ง


            หากเปรียบเรียวเป็นน้ำเย็น เซย์จิก็คงเป็นน้ำร้อนที่เพิ่งต้มมาเดือดๆ


            มีแค่หน้าตาเท่านั้นที่สองคนนี้เหมือนกัน


            พักไปสักพักใหญ่ๆ โค้ชก็เรียกกลับมาซ้อม สักพักก็ขอตัว โดยบอกว่าเดี๋ยวคู่ซ้อมของผมจะมา เมื่อโค้ชออกไป ไม่นานมากนักประตูโรงยิมก็เปิดออกพร้อมการปรากฏตัวของคนที่อยู่ในชุดยูโดแต่หมอนั่นไม่ใช่นักยูโด


            “ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย”


            “เอ้า ก็คู่ซ้อมนายไง”


            “- -“ผมมองไอ้เตี้ยที่อยู่ในชุดยูโดอย่างเอือมๆ “ไปเล่นที่อื่นไป ฉันจริงจังอยู่นะ”


            “โห่ เทพแช ฉันก็จริงจังนะเว้ย ถึงเล่นยูโดไม่ค่อยเก่ง แต่ฉันเคยเรียนเทควันโดนะ”


            “- -


            “นายจะจับฉันทุ่ม กอดรัดฟัดเหวี่ยงฉันไม่ว่าเลย เอาตามที่นายสบายใจ”


            “พี่ชยอนูไม่อยู่สินะ ถึงได้กล้าทำแบบนี้”ผมแกล้งถาม เพราะปกติพี่ชยอนูจะมาอยู่ที่โรงยิมกับผมทุกวัน และผมมักจะเห็นไอ้เตี้ยนี่แอบดูอยู่ข้างนอกแต่ไม่กล้าเข้ามา


            “แหม มันก็.. มาๆๆๆ อย่าเสียเวลาสิ เร็ว”


            ผมส่ายหัวเบาๆ ผมรู้นะ ว่าหมอนี่ต้องการทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น อยากบอกเหลือเกินว่าผมรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว ส่วนใหญ่ก็มาจากความดื้อด้านไล่ไม่ไปของมันนี่แหละ


            “ก็ได้ ถ้างั้นฉันจะไม่ออมมือนะ”


            “โอเค เหมือนแข่งจริงไปเลย มะ ฉันพร้อมละ อุ่ก”


            ผมหัวเราะเบาๆ เมื่อร่างเตี้ยๆถูกผมจับเหวี่ยงจนล้มลงไปกับพื้น “ลุกดิ เดี๋ยวเสียเวลาซ้อม”


            “โหดตลอด”ถึงจะโอดครวญ แต่หมอนี่ก็ลุกขึ้น


            ผมเลยจัดการใช้ทักษะยูโดจัดการ จนวอนโฮมันล้ม กลิ้งไปกลิ้งมาหลายรอบ จนสุดท้ายก็ลุกไม่ขึ้น นอนแผ่อย่างที่เป็นอยู่นี่แหละ


            “ไง ไม่ไหวแล้วเหรอ”


            “นายโกรธอะไรฉันใช่ไหมเนี่ยฮยองวอน”


            “หึๆๆ”ผมหัวเราะในลำคอ ก่อนจะยื่นมือไปข้างหน้า “พอได้แล้ว ฉันจะกลับหอละ”


            “พรุ่งนี้ฉันคงปวดไปทั้งตัวแหงๆ”


            “ก็ช่วยไม่ได้.. ลุกเร็วๆเข้า”


            วอนโฮมองผม เอื้อมมือมาจับมือผมเอาไว้ แต่แทนที่มันจะให้ผมดึง มันกลับเป็นฝ่ายดึงผมซะเอง จนร่างผมเสียหลักล้มลงไปทับมันเข้าเต็มๆ


            “O_O


            “^^


            “ทะ ทำบ้าอะไรของนายวะ”


            วอนโฮไม่ตอบ แต่เอื้อมมือมากอดผมเอาไว้แน่น แถมยังเอาขาเกี่ยวไว้อีก


            “นี่ไอ้เตี้ย ปล่อยฉันนะเว้ย”


            “..พรุ่งนี้จะเชียร์นายติดขอบสนามเลยนะ”


            “ระ รู้แล้ว”


            “นายรู้ใช่ไหม ว่าฉันชอบนาย”


            “...”


            “แต่ตอนนี้ไม่ชอบนายแล้วนะ”


            “-*-“จู่ๆ ผมก็เผลอขมวดคิ้วเข้าจนได้ “ไม่ชอบก็เรื่องของนายดิ ปล่อยได้แล้ว”


            “หึๆๆๆ ใจเย็นก่อนดิ”


            “ปล่อยยยยยยยย”


            “ไม่ชอบ ..แต่ฉันว่าฉันรักนายจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วล่ะ”


            “.////////.


            “ถ้าไม่ว่าอะไร ก็รักฉันบ้างนะ”


            “ปะ ปล่อยได้แล้ว”


            “ตอบมาก่อนดิ ..รักฉันบ้างได้ไหม”


            “...”ผมเงียบ ไม่ได้ตอบ และไม่กล้าจะหันไปสบตากับแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายนี่เลย “ฉันก็.. มะ ไม่ได้เกลียดนายสักหน่อย”


            “เอาเถอะ ยังไม่ตอบไม่เป็นไร”วอนโฮพูด ก่อนที่ผมจะรู้สึกอุ่นๆที่แก้ม เลยหันไปมอง “มัดจำไว้ก่อนนะ มากกว่านี้ค่อยทำหลังจากที่นายรักฉันแล้ว”


            “O/////////O”ผมรีบลุกกขึ้นยืนทันทีที่ร่างเป็นอิสระ ก่อนจะเตะที่กลางลำตัวเตี้ยๆของไอ้บ้านี่ไปที


            “โอ๊ย เจ็บนะ เขินอีกแล้วดิ”


            “ไปไกลๆเลยไป!!!!!


            ผมตะโกนเสียงดังแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องอาบน้ำ


            บ้าๆๆๆ นี่มันบ้าที่สุด


            บ้าไปแล้วววววววววววววววววววววววววววววววว 











































บ้าไปแล้ววววววววววว ใครกันที่บ้าเทพแช วรั้ยยยย

เขินแล้วทำร้ายร่างกายเขาตลอดจริงๆ

ตอนนี้จะคู่ไหนดี จะฟินมินมุง หรือจะฟินพี่วอน เอ๊ะ หรือจะฟินเซย์จิ(?)


ในที่สุด ก็ใกล้จะถึงบทสรุปแล้วสินะ อีกไม่กี่ตอนเท่านั้น เรื่องความผิดในใจของเทพแชจะคลี่คลาย

เช่นเดียวกับเรื่องของหัวใจ รักหลายเส้านี้จะจบลง ติดตามต่อไปค่าาาา


#ฟิคเทพแช

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,057 ความคิดเห็น

  1. #1017 pearl lotus (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 02:42
    จีบกันเข้าไป ดีที่พี่นูไม่อยู่ไม่งั้นคงได้ทำความสะอาดโรงเรียนแน่ๆ 555555
    #1,017
    0
  2. #931 supernei (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 18:30
    เขินอ้าาาาาาาาาาาาา แชโดนหอมแก้ม อร้ายยย
    #931
    0
  3. #879 emptyq_ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 20:52
    แชนี่ก็ย้ำจังว่าเพื่อนนนนนนนนน อ่อจ้าๆๆๆๆ ส่งเพลงถูกที่ผิดเวลาให้มินย้อกแป้ป555555555 พี่ต๊อกขี้แต๊ะอั๋งนักนะ /ทุบ
    #879
    0
  4. #829 GybzyOlity (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 06:17
    แชโดนหอมแก้ม 

    ว้ายยยยยยยยยยยยยยยยย
    #829
    0
  5. #775 เซ็นสึยะ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 21:28
    ชอบพี่วอนทำไมต้องน่ารักขนาดนี้คะ -////-
    #775
    0
  6. #699 ยองฮีของเซบ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 10:48
    ทำไมเรื่องนี้วอนโฮน่ารักมากอ่ะ น่ารักมากๆ อ่านจนยิ้มหน้าบานละ เขินแทนเทพแช
    #699
    0
  7. #635 Ct.cho (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 08:53
    ตั้งแต่อ่านเรื่องนี้มาเราหุบยิ้มไม่ได้เลย วอนโฮตั๊ลลั๊ก คริคริ
    อ่านไปยิ้มไปตลอดจนแม่ถามว่า แกบ้าไปแล้วเหรอ 5555
    ชอบตัวละครทุกตัวเลย พวกเขาร่าเริงและเป็นสีสันให้นิยายเรื่องนี้สนุก
    จนละสายตาไปทำอย่างอื่นไม่ได้เลย ถ้าเปรียบว่านี้เป็นสารเสพติดล่ะก็
    คงเป็นสารเสพติดประเภทที่รุนแรงที่สุด ถึงทำให้เราติดได้ขนาดนี้
    #635
    0
  8. #634 Ct.cho (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 08:38
    ตั้งแต่อ่านเรื่องนี้มา เราไม่เคยหุบยิ้มได้เลย 
    วอนโฮน่ารักอ่ะ คริๆๆๆ อ่านไปยิ้มไปจนแม่ถามว่า แกบ้าไปแล้วเหรอ 5555+ 
    #634
    0
  9. #611 9tula (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:52
    ยังไงมินมุงก็เป็นได้แค่เพื่อนที่ดีที่สุดของฮยองวอนจริงๆสินะ... แต่เราไม่เสียใจหรอกที่เชียร์ทีมเพื่อนสนิทมาตลอด 5555555555555 ฮาเร็มเทพแชกำลังจะจบลงแล้วเหรอเนี่ย ไม่เป็นไรหรอกถือว่าได้กำไรนะ ไรท์เขียนมาให้ฟินหลายคู่เลยทีเดียว อิอิ
    #611
    0
  10. #516 nineninenio (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 21:51
    พี่วอน โอ้ยยย คนบ้า คนฉวยโอกาส ตอนนี้ฟินมาก ฟินเว่อวัง #ฮยองวอนโฮจงเจริญ
    #516
    0
  11. #496 kkm_loveu (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 03:19
    ฟินแม่นางวอนมาก น่ารัก พระเอกของเรา .ปรบมือ 555
    #496
    0
  12. #490 Crowdy in (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 23:34
    พี่วอนนนนั้ลล้าคคคคคค โคตรหวานเรยอ่าา><

    เชียร์พี่วอนสุดตัววว สุ้ๆ><

    #490
    0
  13. #489 Minhoon (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 21:02
    หมั่นไสสสสสสสส้ อิพี่วอนแบบ อึ๋ยย มีหลอกแต๊ะอั๋ง เดี๋ยวเถอะ เราทีมมินมุงขาดใจ 5555555555
    #489
    0
  14. #488 Eunhyukkie (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 19:16
    ย้ากกกกกกกกก เม้นแรกป่ะ??? 555555 สนุกมากกกก เขินแทนโลยยยยรอเอ็นซีอยู่นะคะไรท์ 55555
    #488
    0
  15. #487 Eunhyukkie (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 19:16
    ย้ากกกกกกกกก เม้นแรกป่ะ??? 555555 สนุกมากกกก เขินแทนโลยยยยรอเอ็นซีอยู่นะคะไรท์ 55555
    #487
    0
  16. #486 Newclear Kun (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 16:22
    อรั้ยยยยยยยยย วอนโฮแกรรรรร ฟหกดเส้สเงฟาฟ้ห่ฟสฟสห่กสงาำา

    มินฮยอกอ่าาาา เท่ห์มากกกก มาๆๆๆ มาซบอกเรากะได้
    #486
    0
  17. #485 PP.Pongpang (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 06:59
    อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน~~~ ไม่อยากให้จบๆๆ ชักดิ้นชักงอออ แงงงง
    #485
    0
  18. #484 UJIN-KIMNAM (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 06:45
    มินมุงปกป้องเทพแชได้ดีมาก ท่านชินเทพแลเขินแล้วเห็นมั้ย-///-
    #484
    0
  19. #483 ILoveNuNeo (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 06:28
    เอ้อ ฮยองวอนจะบ้าแต่อีนี่บ้าไปแล้วคร่าา T////T ดีงามมากกกก ทั้งวอนโฮทั้งมินฮยอก โอ้มายก๊อดดดด
    #483
    0
  20. #482 K'yul Monbebe (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 01:46
    จะยิ้มจนเป็นบ้าตายอยู่แล้วว กอดกันแล้วๆ พี่ชินคนไม่กากอยู่นี่เน๊อะ 55555 นึกภาพเลย กรี้ดด
    ทำเทพแชเขินจนโดนทำร้ายร่างกายเลยเป็นไงล่าว เกลียดอะชอบหลอดเทพแชตลอดด -/////-
    โมเม้นมินมุงก็ยังมี แต่ก็สงสารมินมุงเข้มแข้งไว้ ๆ เดี๋ยวๆ คุณชายกุ๊งล่ะ กุ๊งไปไหนไรท์ ลืมเด็กกุ๊งยัง55555
    โอ๊ยย รักเรื่องนี้ ปุอิ๊งๆ ซารางเฮไรท์นะก๊ะ55555 อินมากอินเลยโอ้ยไม่ไหวแล้ว ชอบบบ~\\\\~
    #482
    0
  21. #481 *Heineken* (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 01:20
    ง้อยยย มินมุงสายโหดนั่นฮยองวอนของมินมุงอย่ามาว่าฮยองวอนเชียวเจอสอยเลยเห็นไหม คุณชินโฮก็สายตลกสายเสี่ยวได้โอกาสแล้วหยอดตลอด ก็เขินตามแชไปตามระเบียบค่ะ -/- ไม่รู้เลยว่าจะอยู่ทีมไหน มินมุงก็ดี พี่ชินโฮก็ใช่ สรุปเชียร์เด็กกุ๊ง 55555 แต่ของมินมุงแชยังคิดเสมอว่ามุงเป็นเพื่อนอันนี้หนักหน่อยนะคะ มินยอกต้องฉู้วๆนะ
    ปล.คิดถึงยุนโฮกับซอกวอนจังค่ะ
    #481
    0
  22. #480 จุนเนเน่ที่รัก (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 01:04
    งื้อออ เขิลลอ่าาา อ่านไปบิดไปโอ้ยยยยจะเป็นบ้าอยู่แล้วน่ะค่ะไรท์แต่เทพแชนี้เขิลทีไรทำร้ายร่างกายตล๊อดดดด มุ้งมิ้งกระดิ่งแมวมากกก-/////-
    ไรท์เป็นคนน่ารักกรักไรท์จุงงง
    #480
    0
  23. #479 PraeKyungDO (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 00:34
    อ๊อยยยยยย หมั่นไส้คนเขินนนนนน หมั่นไส้คนขี้หยอดดดดด หูยยยไไ ได้ทีเล่นใหญ่เลยนะวอนโฮคลุงงง สฮหสกบดสศดเล /)////(\ เทพแชต้องชนะนะ! เซย์จิมันกาก มันแค่อยากมาเย้ย เทพต้องสู้วววว!!!!
    #479
    0
  24. #478 ` B.Y. (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 00:13
    อยากจะเขินแต่ก็เขินไม่สุดค่ะ คำว่า "เพื่อนที่ดีที่สุด" ยังติดอยู่ในหัว Y_Y งื้อ ไรท์อ่ะ อุตส่าห์ฟินโมเม้นต์เด็กบ้าเด็กน้อย มาตายเอาตรงตอนจบ ฮือออออออ
    แต่ก็ฟินฮยองวอนโฮค่ะ คืออย่างน้อยเขาก็มุ้งมิ้งกันแล้ว เขารักกันเขาอยู่ด้วยกันแล้วมีความสุขสบายใจก็โอเค /กอดมินมุง 5555555555
    พี่นูไม่อยู่แล้วเอาใหญ่เลยเน้อ แชนี่ก็เขินแรงจริง สงสาร 55555555555

    เทพแชสู้ๆ ขอให้แข่งชนะ วันแข่งไม่หลุดลอย ขอให้เซย์จิเข้าใจและเลิกอคติ ขอให้ทุกอย่างมันดีขึ้นนนนนนน ~
    #478
    0