[Monsta X] High School

ตอนที่ 5 : High School : CHAPTERS 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,099
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    19 ก.ย. 58

© themy butter


CHAPTERS 3

 

            เวลาสี่วันนี่มันยาวนานเหมือนผ่านไปเป็นปี ผมเจอรับน้องบ่อยขึ้น หนักขึ้นเรื่อยๆ สมกับที่เป็นโรงเรียนชายล้วนโคตรๆ แต่ยังไม่ถึงขั้นโดนทำร้ายร่างกายแบบที่ยุนโฮมันโดนหรอกนะ ไอ้รอยช้ำที่แก้มน่ะมันมาจากการที่ผมมึนๆเบลอๆเลยเปิดล็อคเกอร์กระแทกหน้าตัวเอง โคตรเจ็บนะ แต่ตอนนั้นอายมากกว่า คนเต็มไปหมด


            “อ่ะพี่ เอาไปทาหน่อย เดี๋ยวมันช้ำกว่านี้”


            “ขอบใจ”


            ผมรับถุงกระดาษใบเล็กมียาอยู่ในนั้นที่ยุนโฮส่งมาให้ วันนี้ก็เหมือนกับทุกวัน ที่ผมมักจะมาลี้ภัยที่ดาดฟ้า แน่นอนล่ะ ยุนโฮก็มาทุกวัน ตอนนี้เราเลยสนิทกันในระดับนึง


            “ผมขอบคุณพี่มากๆนะที่ช่วยผมอ่ะ”


            “เห๊อะ เรื่องเล็กว่ะ”ผมยักคิ้วให้


            ยุนโฮมันเรียนสาขาดนตรีน่ะ แต่ดันไปโดนเด็กสาขากีฬารับน้องเข้า ถ้าทำคะแนนบาสแพ้จะโดนกระทืบ ผมก็เลยโดดเข้าไปช่วยร่วมทีม เพราะไม่มีใครเขาอยากร่วมทีมกับยุนโฮมันเลย ดังนั้นเราเลยร่วมทีมกันอยู่สองคน ซึ่งมันก็แน่นอนอยู่แล้วผมเป็นนักกีฬายูโด แต่ขึ้นชื่อว่ากีฬา ผมทำได้ทุกอย่างแหละ ดังนั้นเราเลยชนะขาดลอย


            “แล้วก็ฝากขอบคุณเพื่อนพี่คนนั้นด้วย”


            “มินฮยอกอ่ะเหรอ เห๊อะๆ”ผมหัวเราะ


            ถึงมินฮยอกมันจะไม่ได้เข้าร่วมทีมด้วยเพราะเจ็บขา แต่ส่วนนึงที่ชนะก็ต้องขอบคุณมันนี่แหละ ตะโกนเสียงดังเชียร์ผมจนทำลายสมาธิของคู่ต่อสู้ซะขนาดนั้น นี่ยิ่งแต้มสุดท้ายนี่ยิ่งต้องขอบคุณเลยนะ ที่มันแกล้งสะดุดล้ม แล้วไปดึงกางเกงอีกทีมจนหลุดมากองกับพื้นน่ะ


            “เดี๋ยวก็ผ่านไปแล้วนะ จะครบอาทิตย์ละ พรุ่งนี้ก็วันหยุดแล้วนี่ น่าจะโดนแกล้งน้อยลงมั้ง”


            “ก็ขอให้เป็นงั้นอ่ะพี่ ไอ้พวกเด็กหอนี่ก็ใช่ย่อยนะ เดี๋ยวแม่งก็หามพวกเด็กใหม่ขึ้นลิฟต์อีก จะเข้าห้องทีโคตรเหนื่อยเลย”


            “ชินแล้วว่ะ”ที่หอผมลิฟต์ยังไม่ได้ซ่อมเลย เดินขึ้นเดินลงทุกวัน กล้ามขาเป็นมัดแล้วเนี่ย “จะได้ใช้ชีวิตสงบสุขสักทีสินะ”


            ผมเป็นเด็กใหม่คนเดียวนะที่โดนแกล้งน้อยมากๆ ผมไม่อยากเดานะ แต่คิดว่ามันน่าจะใช่ มีหลายคนที่เห็นผมกับพี่ชยอนูอยู่ด้วยกันและคุยกันบ่อยๆ อาจมีคนกลัว และเกรงใจพี่ชยอนู ซึ่งนั่นมันก็เป็นเรื่องที่ดีแล้ว ผมจะได้เอาเวลาที่ผมไม่ได้โดนแกล้งไปช่วยเด็กใหม่คนอื่น ช่วยๆกันไป


            “ขี้เกียจลงไปเรียนคาบบ่ายว่ะพี่”


            “อย่ามาขี้เกียจ”


            “โห่ เรียนประวัติศาสตร์อ่ะ”


            “ฉันก็ไม่เห็นว่าแกจะอยากเรียน ชอบเรียนสักวิชา เพราะงั้นไม่ต้องมาอ้าง”ผมพูดแล้วล็อคคอยุนโฮ “ไปๆๆๆ”


            ยุนโฮโอดครวญแต่สุดท้ายก็ยอมเดินลงมากับผม เนื่องจากมันเป็นอาทิตย์แรก เราเลยมีเรียนวิชาการกันแบบเต็มๆอาทิตย์นึงก่อน อาทิตย์ต่อไปค่อยเริ่มเรียนวิชาสาขากัน


            โรงเรียนนี้น่ะถ้าไม่นับระบบรับน้องห่วยแตกอะไรนั่น มันก็โอเคอยู่นะผมว่า


            “อ้าว แชฮยองวอน”


            “- -


            ไม่นับไอ้นี่ไปอีกคนละกัน เจอหน้ามันทีไรแล้วปวดกบาลทุกที


            ผมกับยุนโฮเดินเลี่ยงไปอีกทาง แต่ก็อย่างว่า คนมันจะกวนอ่ะ มันจะปล่อยผ่านไปเฉยๆได้ไง


            “ฉันทัก ก็ตอบกันหน่อยได้ไหมวะเนี่ย”


            “- - ไม่มีเรื่องจะคุย หลบไปได้ละไป รำคาญ”


            “อะไรวะ ฉันยังไม่ได้พูดมากเหมือนเพื่อนนายเลยนะ มารำคาญอะไรฉัน”โฮซอกพูดหน้าเหวอๆ แล้วเดินมาดักหน้าผม “อึดเหมือนกันนะนาย ได้ข่าวว่าเมื่อวานถูกสั่งวิ่งรอบสนามไม่ใช่เหรอ”


            “เห๊อะ”


            เมื่อวานตอนที่ผมเดินๆอยู่ จู่ๆก็มีบอลกระเด็นมาโดนกระจกจนแตก ก่อนที่พวกมันจะเผ่นหนีกันหมด แล้วอาจารย์ก็มาเห็นผมยืนอยู่ ไม่มีถามไถ่ สั่งผมวิ่งรอบสนามบอลสามรอบซะงั้น


            แม่ง.. นึกแล้วก็แค้น อย่าให้รู้ว่าใครทำนะ


            “หมดเรื่องพูดยัง จะไปเข้าเรียน”


            “จะรีบไปไหนเล่า อีกตั้งสิบห้านาที”


            “ไปเถอะพี่ฮยองวอน”ยุนโฮดึงผมไปอีกทาง ผมหันไปมองโฮซอกที่ยืนอยู่ที่เดิม แต่หันมายิ้มกวนประสาทให้


            ผมไม่เคยถูกหมอนี่แกล้งทางการกระทำหรอกนะ แต่ถ้าคำพูดน่ะโดนประจำ กวนประสาทชิบเป๋ง แถมชอบทำกร่างไปวันๆ ไม่รู้มีดีอะไรนักหนา ตอนแรกไอ้เราก็นึกว่าเป็นแบบพวกลูกเจ้าของโรงเรียน หรือไม่ก็พ่อแม่มันคงมีอิทธิพล แต่ถามจากมินฮยอกแล้ว ก็ไม่เห็นจะใช่สักอย่าง


            จะกลัวอะไรมันกันนักหนาวะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 









 

 

 

 

 

 

            เลิกเรียน วันนี้ผมต้องออกไปซื้อของเพื่อเตรียมทำงาน ตอนแรกนัดมินฮยอกไว้นะ ว่าจะไปด้วยกัน แต่จู่ๆมันก็เบี้ยวผม เพราะต้องไปซ้อมดนตรีกับเพื่อน ผมก็เลยมาคนเดียวอย่างนี้ไง


            คนก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกับเกาหลีอ่ะนะ นี่คือต้องเดินไปทางไหนวะ ถึงจะเจอร้านขายเครื่องเขียนที่มีทุกอย่างที่ต้องการอย่างที่มินฮยอกมันสาธยายมาน่ะ


            “ทางนี้มั้ง”ผมพึมพำแล้วพึ่งสัญชาตญาณตัวเองล้วนๆ เลยเลือกเดินไปทางขวา


            แน่ล่ะนะ เพราะพรุ่งนี้วันหยุด ละแวกนี้เลยมีแต่เด็กนักเรียนโรงเรียนผมเต็มไปหมด ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกเด็กหอนี่แหละ ที่มันออกมาสังสรรค์กัน ผมก็เดินผ่านไป ไม่สนใจแม้ว่าจะถูกเรียกชื่อมาตลอดทาง


            ออกมาจากโรงเรียน ผู้หญิงก็มีตั้งเยอะแยะ มึงก็แซวผู้หญิงไปสิวะ ไอ้พวกนี้ - -*


            ผมเดินมาเรื่อยๆก็ไม่มีวี่แววว่าจะเจอร้านเครื่องเขียนสักที ก่อนที่จะหงุดหงิดโทรศัพท์ก็มีสายเข้าซะก่อน


            “ไง”ผมทักทายส่งๆไปงั้นอ่ะ ในเมื่อมีคนรู้เบอร์ผมอยู่สองคน ไม่มินฮยอกก็ยุนโฮนั่นแหละที่โทรเข้ามา


            (พี่ออกไปข้างนอกเหรอ ผมเจอเพื่อนพี่ แต่ไม่เห็นพี่)


            “อืม มาซื้อของไปทำงานอ่ะ”ผมตอบ “แต่ยังหาร้านเครื่องเขียนไม่เจอเลย”


            (ออกจากโรงเรียนหันไปข้างหน้าแล้วเลี้ยวซ้าย เดินไปไม่ถึงร้อยเมตรก็ถึงแล้วนะ)


            ผมนี่มึนเลยครับ.. แล้วกูเดินมาทำไมเกือบกิโลวะเนี่ย ผิดทางตั้งแต่เริ่มก้าวขาออกจากโรงเรียนละ


            (เงียบแบบนี้แสดงว่าไปผิดทางอ่ะดิ)


            “เออ”ผมกระแทกเสียงใส่ยุนโฮที่หัวเราะคิกคัก “นี่กำลังจะเปลี่ยนทาง มีไรปะ”


            (งั้นเดี๋ยวผมรอหน้าโรงเรียนนะ)


            “รอทำไม?”


            (ก็จะไปซื้อของกับพี่ แล้วไปหาอะไรอร่อยๆกินกัน)


            ผมเผลอลืมตัวพยักหน้าอย่างมึนๆ ลืมไปว่าคุยโทรศัพท์อยู่ พยักหน้าอย่างกับวิดีโอคอลเลยนะมึง - -* “เออๆ แค่นี้ก่อน จะรีบเดินไป”


            ผมเก็บโทรศัพท์ยัดใส่กระเป๋ากางเกงแล้วเดินย้อนกลับไปทางเดิม แต่ระหว่างทางผมก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลเข้าซะแล้ว


            “กล้าชิบเป๋งเลยว่ะ ยังอยู่ในช่วงรับน้องอยู่แท้ๆ แต่ออกมาเดินคนเดียว”ผมมองคนที่ยืนขวางอยู่ตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ แม้ว่ามันจะพูดจายียวนแค่ไหนก็ตาม ผมจะไม่สนใจ


            “ช่วยหลบหน่อยได้ไหม ฉันรีบ”


            “จะรีบไปไหนเล่า ไปหาอะไรสนุกๆทำกันก่อนดิ”หนึ่งในนั้นพูดแล้วก็มีใครสักคนมาล็อคคอผมเอาไว้


            “ฉันไม่ว่าง มีธุระ”ผมพูดแล้วสะบัดตัวออกมา เลือกที่จะเดินหนี แต่ไอ้เวรพวกนี้ก็ยังตามมาล็อคคอผม


            ก่อนที่ผมจะรู้สึกเย็นยะเยือก เมื่อมีอะไรบางอย่างมาแตะที่หลัง ผมไม่ได้โง่หรือไร้เดียงสาที่จะไม่รู้ว่ามันคือมีด


            “พวกแกต้องการอะไร”


            “ต้องการสนุกกับแกไงคนสวย”


            สวยพ่องงงงง


            “ก็บอกว่าไม่ว่างไงวะ”ผมยังคงพูดคำเดิม


            แต่ไอ้คนที่เอามีดจี้ผมไว้กลับล็อคตัวผมแน่นกว่าเดิม “ตามมาดีๆดีกว่าน่า ถ้าไม่อยากเป็นศพอยู่ตรงนี้”


            สุดท้ายผมก็ถูกลากไปจนได้ ไม่มีทางที่จะขัดขืนได้เลย ถ้ามากันแค่สองสามคนก็ยังพอจะหาทางหนีได้อยู่นะ แต่นี่เล่นมากันเกือบสิบคน ผมถูกผลักเข้าไปในตรอกแคบๆ ก่อนที่พวกมันจะพากันต้อนผมไว้ ผมกวาดตาไปรอบๆเพื่อหาทางหนี แต่พวกมันปิดทางกันซะขนาดนี้ หนียังไงก็ไม่พ้นหรอก


            “จะทำอะไรวะ”ผมถาม


            “ไม่เห็นต้องมาถามเลย”ไอ้คนที่น่าจะเป็นหัวโจกพูด ก่อนจะมองผมด้วยสายตาบ้ากาม


            ไอ้เชี่ยนี่ กูเป็นผู้ชายเหมือนมึงนะโว้ยยยยยยยย


            “ถอดกางเกง”


            “ฮะ?”


            “กูบอกให้ถอดกางเกง”


            “อยากถอดก็ถอดเองสิวะ”ผมตอบกลับไปแล้วถอยหลังหนี


            “ยังจะมาปากเก่งอีก”ไอ้หัวโจกพูด ยิ้มมุมปากแล้วพยักหน้าเบาๆ “จับมันถอดกางเกงดิ๊”


            แล้วพวกที่เหลือก็กรูกันเข้ามาหาผม แต่ยังไม่มีใครถึงตัวผมหรอกนะ


            “อู้วววววววววววววววววว ดูซิเนี่ย เจอของเด็ดด้วยเว้ย”


            เสียงที่ดังมาทำให้ทุกคนหยุดเดินมาทางผมก่อนที่พวกมันจะหันไปมองด้านหลัง ผมเลยมองไปบ้าง


            มีนักเรียนโรงเรียนเดียวกันกำลังถือโทรศัพท์แล้วเล็งมาทางนี้


            “ถ้าเอาไปให้รุ่นพี่ชยอนูดู มีหวัง..”แล้วไอ้หมอนั่นก็ทำท่าปาดคอตัวเอง


            ผมมองอย่างงงๆ ไม่ต่างกันกับไอ้พวกหื่นนี่ที่พากันยืนหน้าซีดไปเป็นแถว


            “ก็รู้อยู่ ว่าไอ้เด็กใหม่นี่มันเป็นเด็กพี่ชยอนูเขา ก็ยังจะกล้าไปรังแก อยากดวงกุดกันเหรอครับเพ่”


            “จะยืนมึนกันอยู่ทำไมวะ รีบไปดิเว้ย”จู่ๆไอ้หัวโจกก็สั่งเสียงสั่นๆ แล้วทำท่าจะวิ่งหนีไป แต่ผมเดินปรี่ไปคว้าไหล่มันไว้ก่อน


            “เดี๋ยว”


            “อะ อะไรของมึงอีก”


            “จะถอดกางเกงเหรอ”ผมถาม ยิ้มหวานก่อนจะจัดการหักข้อมือมันแล้วจับทุ่มตามท่ายูโดจนมันลงไปนอนร้องโอดครวญ ก่อนที่คนอื่นๆจะพากันวิ่งหนีไปด้วยความกลัว ผมเลยก้มลงไปแล้วดึงเนคไทมันขึ้น “อยากถอดอยู่ไหม”


            “มะ ไม่ ไม่แล้วครับ”


            “ไอ้กากเอ๊ย”


            ผมด่าแล้วเดินออกมาปล่อยแม่งนอนตายอยู่ตรงนั้นนั่นแหละ เมื่อเดินพ้นตรอกแล้วก็หันไปเห็นพวกเพื่อนๆมันรีบวิ่งกลับเข้าไป ผมเลยหัวเราะในลำคอ จะว่าไป ผมยังไม่ได้..


            “เกือบไปแล้วนะนายน่ะ”


            ผมหันไปมองผู้ช่วยชีวิต สาบานว่านี่คน มีตาหรือเปล่าว่ะน่ะ เป็นขีดเดียวเลยนะ - -


            “ยังไงก็.. ขอบใจนายนะ นาย..”


            “จูฮอน ลีจูฮอน เกรดเดียวกับนาย แต่อยู่ห้องซี”


            พูดถึงห้องซีผมนี่อ๋อเลย ก็ว่าอยู่คุ้นหน้าไอ้หมอนี่ที่ไหน จำได้ว่าวันที่ไปรับบัตรนักเรียน มันนั่งอยู่ในกลุ่มของชินโฮซอกด้วย


            “ขอบใจ ไม่ได้นายฉันคงแย่”ผมพูดขอบคุณอีกครั้ง “ว่าแต่.. เด็กพี่ชยอนูหมายความว่าไง”


            “ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ก็ไม่รู้จะใช้ข้ออ้างอะไร มาคนเดียวนี่หว่า ถ้ามีเพื่อนมาด้วยนี่ก็เข้าไปลุยแล้ว”


            “- - เห๊อะ”


            “เอาเหอะๆ ใครๆเขาก็รู้กันทั้งนั้น ว่านายกับพี่ชยอนูคงมีซัมติงกันแหงๆ”


            “ตลกละ ไปเอามาจากไหนวะ”


            “ช่างเหอะน่า ไม่มีอะไรงั้นฉันไปละนะ ไว้เจอกันในโรงเรียน”พูดจบจูฮอนก็แยกออกไป


            ผมมองตามไป ก่อนจะหันกลับมาเอียงคอด้วยความสงสัย เด็กพี่ชยอนูบ้าบออะไรวะ ผมไปเป็นเด็กใครตั้งแต่เมื่อไหร่


            “พี่ฮยองวอน!!!


            “อ้าว ยุนโฮ”ผมทักไอ้เด็กตัวสูงที่วิ่งหน้าตั้งเข้ามาหา เมื่อมาหยุดอยู่ตรงหน้าผมก็ย่อตัวลงแล้วหอบแฮ่ก “ออกกำลังกายมาเหรอ”


            “ออกกำลังกายบ้าอะไรล่ะพี่ ผมเป็นห่วงแทบแย่”ยุนโฮพูด เท้าเองแล้วแลบลิ้นเหมือนหมา เอ่อ ..ประมาณนั้นน่ะ “ก็พี่เดินไม่ถึงโรงเรียนสักที เลยวิ่งไปดู นึกว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นซะอีก”


            “อันที่จริงก็มะ..”ผมชะงักแล้วเปลี่ยนใจไม่พูด ไม่เล่าสิ่งที่เพิ่งเกิดจะดีกว่า “อยากเดินชมวิวอ่ะ เลยเดินชิลอยู่”


            “แล้วก็ไม่คิดจะบอกกันเล้ย ไอ้เราก็เป็นห่วง เห็นมึนๆ นึกว่าหลงทางไปไหนต่อไหนแล้ว”


            “ไอ้..”


            “ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ”ยุนโฮหัวเราะร่าแล้วเอาแขนมาพาดไหล่ผม “ไปกันเหอะพี่ รีบไปซื้อของแล้วหาของกินกัน โคตรหิวเลยเนี่ย”


            “เออ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,057 ความคิดเห็น

  1. #965 pearl lotus (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 10:17
    โอ๊ยยยยขอบคุญตี๋มากเลยที่มาช่วยทัน 
    #965
    0
  2. #950 ~~OoSuperEunhyukHae1311oO~~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 00:31
    งือออออ อ้วงงงของเค๊าน่ารักกกก มาช่วยแชทันเวลาาาาาเลยยย
    #950
    0
  3. #893 supernei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 12:43
    สนุกมากๆค้ะ55555
    #893
    0
  4. #837 emptyq_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 11:36
    พวฮไม่ทำหน้าที่พระเอกเลยนะ คำว่าเด็กของพี่ชยอนูเยอะจนพี่นูจะเป็นพระเอกแทนแล้ว555555555555
    #837
    0
  5. #784 GybzyOlity (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 22:48
    เปิดตัวจูฮอนคนเก่ง ช่วยชีวิตฮยองวอนไว้ซะด้วย น่ารักที่สุด

    เด็กชยอนุ คืออะไร ไปได้กันตอนไหน 5555+
    #784
    0
  6. #730 เซ็นสึยะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 05:27
    จูฮอนนนน โอ้ยฮืออออออ พระเอกของเค้าาา
    #730
    0
  7. #654 ยองฮีของเซบ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 00:24
    จูฮอนฮีโร่มากเลยค่าาา
    #654
    0
  8. #639 Mymimz :) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 22:40
    ต้องการจูฮอนแบบนี้ที่นึงค่ะ ! ;///;
    #639
    0
  9. #619 28039122 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:23
    จูฮอนเปิดตัวมาซะ!!!...เกือบพระเอก...ต่อไปเปนคัย!!!?
    #619
    0
  10. #566 9tula (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 16:59
    จูฮอนน่ารักจังแกรรรร ดูสดใสร่าเริงแบ๊วๆ(?)งี้นะ
    แต่ทำไมแกล้งกันแร๊งแรงเนาะ นั่นโรงเรียนหรือกองโจรครับพี่ครับ หูย มีการเอามีดขู่เด็กใหม่มากระทำชำเราด้วย โหดไปอีก ถ้าฮันนี่ไม่โผล่มาช่วยก่อน นุ้งแชจะสู้ไหวไหมหนอ
    #566
    0
  11. #207 kkm_loveu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 02:26
    ชอบจูฮอน โอ๊ย ชอบทุกคน แต่เมื่อไหร่วอนโฮของเราจะมีบทบาทกับเค้าซัก พระเอกจริงปะเนี่ย
    #207
    0
  12. #57 PraeKyungDO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 17:28
    แกล้งกันแรงนะเนี่ย ดีนะจูฮอนมาเห็น ไม่งั้นตายๆๆ 555555 เดี๋ยวนะคะ ชินโฮซอกนี่ใช่พระเอกไหม มากวนประสาทแป๊บๆก็ไป งี้ล่ะๆ พระเอกมีหน้าที่หน้าตาดีไปวันๆ #ท่ดๆๆ 55555555 นี่ก็สงสัยเหมือนฮยองวอนนะว่าทำไมต้องกลัวโฮซอกด้วย แง่มๆ -3-
    #57
    0
  13. #48 ILoveNuNeo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:51
    ใจนี่เบียนให้ยุนโฮหนักมากค่ะ 
    ฮยองวอนเก่งใช่เล่นนะนั่น 5555555
    #48
    0
  14. #21 Dark Hunter (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 07:40
    โอ๊ยยยนน ขำแรงกับบทบรรยายของฮยองวอน บรรยายแต่ละอย่างนี่แบบ5555555 ไหนใครคือพระเอกค่ะ เราไม่รู้อะไรใดๆทั้งสิ้น พี่โฮคือใคร555555
    #21
    0
  15. #20 SINE. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 01:47
    ยุนโฮมาแรงนะคะ ออกตัวแรงกว่าใครเลย
    ขำตรงจูฮอนตาเป็นขีด โถ่
    แล้วนี่พี่โฮแลดูไม่ทีเค้าโครงความเป็นพระเอกเลยค่ะ.. ถ้าไม่มีบอกตรงหน้าบทความนี่แทบไม่รู้ว่าพี่โฮเป็นพระเอกอะ 5555555
    #20
    0
  16. #19 Beloved_Bears (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 00:34
    มาแล้ววววว ชอบมินฮยอกจัง ขนาดไม่ออกยังมีเรื่องให้ฮา

    วอนโฮจ๊ะ บทพี่น้อยมากกกกก รออยู่ทุกตอนน้าาา จะจีบก็เริ่มได้แล้วเดี๋ยวยุนโฮทำคะแนนแซงหน้าไปไม่รู้นะ

    และจูฮอนนนน คนไม่มีตามาแล้ว ออกมาก็แอบขำเลย

    รอตอนต่อไปนะค้าาา สู้ๆค่ะไรต์
    #19
    0
  17. #18 HyunWonHo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 00:19
    ชอบเนื้อเรื่องค่ะ สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้คร่าา
    #18
    0