[Monsta X] High School

ตอนที่ 47 : High School : CHAPTERS 44

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    6 ธ.ค. 58


ภาพลิงค์ที่แปะไว้
© themy butter

Chapters 44

 

            ผมมาเรียนพร้อมกับพี่ชยอนู กีฮยอน และวอนโฮ สองวันหลังจากที่ได้เจอแม่ ความจริงแล้วไม่อยากมาเลยสักนิด ผมเพิ่งได้นอนกอดแม่ไปแค่สองคืนเองนะ ยังไม่หายคิดถึงเลยสักนิด แต่ก็จำเป็นต้องมา ในเมื่อผมมีพี่ชายเป็นประธานนักเรียนที่โคตรจะรักความถูกต้องน่ะสิ


            ยังไงซะ วันที่ผมแข่ง แม่ก็สัญญาว่าจะมาดูผมอยู่แล้ว อีกแค่ไม่กี่วันเอง เดี๋ยวก็เจอแม่อีกแล้วเน๊อะ


            “เดี๋ยวต้องไปเคลียร์งานที่สภานักเรียนก่อน ยังไงก็ไปซ้อมนะฮยองวอน เดี๋ยวเย็นๆพี่จะตามไป”


            “ครับ”


            “ไปเถอะกีฮยอน”พี่ชยอนูหันไปชวนกีฮยอน ก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินไปด้วยกัน


            ผมเหล่มองคนที่ยังไม่ยอมเดินไปไหน แล้วถอนหายใจ “หน้าฉันมันมีอะไรติดอยู่หรือไง”


            “เปล่า รู้สึกว่านายสวยขึ้น เอ๊ย หล่อขึ้นนะเวลาทำผมสีน้ำตาลเข้มๆแบบนี้”


            ผมเตะขาวอนโฮเบาๆ ก่อนจะจับผมตัวเองที่เพิ่งจะย้อม “ก็ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ ไม่ได้ทำสีนี้มานานแล้ว”


            เมื่อวันก่อน แม่พาผมเข้าร้านเสริมสวย เอ๊ะ ต้องเป็นเสริมหล่อสิ ผมก็เลยย้อมผมสีทองๆของตัวเองกลายเป็นสีน้ำตาลเข้ม ซึ่งมันก็ดูแปลกหูแปลกตาไปเหมือนกัน


            “ยังไม่ต้องไปโรงยิมหรอก เราไปหาอะไรกินกันดีกะ..เหวอ”


            ผมมองอย่างงงๆ พี่ชยอนูที่คิดว่าเดินไปไกลแล้ว จู่ๆก็โผล่มาล็อคคอวอนโฮไว้เฉยเลย “มีอะไรหรือเปล่าครับ”


            “อ๋อ ไม่มีอะไร”พี่ชยอนูบอกพร้อมกับยิ้มให้ผม “ไปโรงยิมเถอะฮยองวอน พอดีพี่อยากให้โฮซอกช่วยอะไรนิดหน่อย”


            “อ่า..”


            “ไปเถอะโฮซอก เราสองคนมีเรื่องให้ต้องช่วยเหลือกันเยอะแยะเลย”


            แล้วพี่ชยอนูก็ลากวอนโฮไปจนได้ ผมเกาหัวอย่างงงๆ แต่ก็ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร เลยเดินไปทางโรงยิม แต่ระหว่างทางก็เจอกับมินฮยอกที่กำลังวิ่งมาทางผมอยู่พอดี


            “ไฮ”


            “มองจากไกลๆไม่แน่ใจว่าใช่ไหม นี่นึกไงไปย้อมผมเนี่ย”


            “ฮะๆๆ มันตลกไหม”ผมถาม ก็ยังคงไม่ค่อยมั่นใจอยู่ดี แถมสีหน้ามินฮยอกก็มองแปลกๆอีก


            “ไม่เห็นจะตลกเลย”มินฮยอกยิ้มแล้วยีผมผมเบาๆ “เมื่อกี้เห็นนายมาพร้อมพี่ชยอนู แล้วก็กีฮยอนกับ.. ไอ้นั่นน่ะ”


            มินฮยอกก็ยังคงไม่ชอบขี้หน้าวอนโฮไม่เสื่อมคลายสินะ จริงๆเลย สองคนนี้


            “อื้ม แต่ก่อนจะบอกว่าทำไม ฉันว่าเราไปหาที่นั่งคุยกันก่อนดีกว่า มีเรื่องเล่าให้นายฟังเยอะแยะเลย”


            มินฮยอกพยักหน้า วาดแขนมาโอบคอผมก่อนจะพาเดินไปหาที่นั่ง เมื่อได้ที่นั่งแล้ว ผมก็ไม่รีรอที่จะเล่าเรื่องน่ายินดีนี้ให้เพื่อนรักฟัง


            “ขอโทษด้วยนะ ที่ฉันไม่ได้บอกนายก่อน อันที่จริง นายน่าจะเป็นคนแรกๆที่รู้ด้วยซ้ำ”


            “เรื่องอะไรอ่ะ”


            “ฉันเจอแม่แล้วนะ”


            “เฮ้ย จริงดิ เจอที่ไหน ยังไง แล้วเป็นไงบ้าง”


            “ใจเย็นๆนะเพื่อนนะ”ผมตบบ่ามินฮยอกเบาๆ หัวเราะกับท่าทางตกใจจนโอเวอร์ที่เห็นกี่ทีก็ไม่ชินสักที “ต้องบอกนายก่อน ว่านอกจากเจอแม่ ฉันยังได้พี่ชายด้วย”


            “เดี๋ยวๆ ไม่เห็นนายจะเคยบอกเลยว่ามีพี่ชาย นายเป็นลูกคนเดียวนี่”


            “ก็คิดงั้นมาตลอดแหละ แต่ฉันมีพี่ชายจริงๆ สำคัญกว่านั้นคือพี่ชายฉันน่ะ เป็นคนที่นายรู้จักดีด้วย”


            “ฉันอ่ะนะ รู้จักพี่ชายนาย”มินฮยอกชี้ตัวเองก่อนจะส่ายหน้ารัวๆ “เป็นไปไม่ได้น่า”


            “เป็นไปได้ดิ”ผมยิ้มก่อนจะเฉลยสักที “พี่ชายฉันน่ะ เป็นประธานนักเรียนรุ่นนี้ยังไงล่ะ”


            “พี่ชยอนู!!!


            “ช่ายยยยยย ..พี่ชายที่เป็นพี่ชายจริงๆเลยนะ แม่เดียวกันเลยล่ะ”


            หลังจากนั้นผมก็ใช้เวลาพักใหญ่เล่าทุกอย่างให้มินฮยอกอย่างไม่มีกั๊ก เมื่อฟังจบ หน้ามินฮยอกก็เหวอไปเลย


            “นี่มันโคตรเหลือเชื่อ บังเอิญมาก”


            “ฉันก็คิดงั้นเหมือนกัน แต่ก็นะ.. ตอนนี้ครอบครัวฉันสมบูรณ์แล้วล่ะ”


            มินฮยอกยิ้มก่อนที่จะดึงผมเข้าไปกอดแน่น “ดีใจด้วยนะฮยองวอนอ่า”


            “อื้ม ขอบคุณนายมากนะที่พร้อมจะยินดีกับฉันในทุกๆเรื่องเลย”


            มินฮยอกไม่ได้พูดอะไร กลับกอดผมแน่นขึ้น แน่นขึ้นจนผมแทบจะหายใจไม่ออก ดีที่มีคนมาเรียกซะก่อน อ้อมแขนนี้เลยค่อยๆคลายไป


            “กัปตันให้มาตามพี่มินฮยอก”


            มินฮยอกเกาต้นคอ ทำเหมือนหงุดหงิด ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วหันมายีผมผม “งั้นไว้เจอกันตอนเย็นนะ แบบนี้ต้องฉลองสักหน่อยแล้วล่ะ”


            “โอเค ซ้อมเสร็จก็ไปหาฉันที่โรงยิมนะ”


            “อื้ม ไว้เจอกันนะฮยองวอน”


            ผมโบกมือให้มินฮยอกที่เดินออกไป ก่อนจะยิ้มแห้งๆให้รุ่นน้องในทีมฟุตบอลของมินฮยอกที่ยังยืนมองผม ไม่เดินตามมินฮยอกไปอย่างงงๆ ก่อนที่มินฮยอกจะเดินกลับมาแล้วขยุ้มคอเสื้อรุ่นน้องคนนั้น


            “แล้วไมไม่ไปด้วยกันล่ะเฮ้ย”


            “เดี๋ยวดิพี่ ของผมมองพี่ฮยองวอนก่อน พี่ฮยองวอนหล่อกว่าเดิมสิบเท่าเลยอ่ะ”


            “ไม่ต้องเลย ก็บอกแล้วไงว่าห้ามมอง ฮยองวอนเป็นของฉันโว้ยยยยยยยยยย”


            ผมหัวเราะ เมื่อมินฮยอกลากคอเสื้อรุ่นน้องคนนั้นออกไปจนได้ ผมลุกขึ้นยืนเพื่อจะไปโรงยิม ห่างซ้อมไปสองวัน ดูท่าทางโค้ชคงจัดผมหนักแหงเลย


            เตรียมเหนื่อยรอล่วงหน้าได้เลยเนี่ย


            “อ๊ะ ชางกยุน”


            ผมวิ่งไปหาชางกยุนที่อยู่ไกลๆ ถ้าไม่วิ่ง มีหวังเจ้าเด็กซึนนี่ก็หนีผมไปอีก.. ผมรู้จากพี่ชยอนูหมดแล้วล่ะ ว่าชางกยุนรู้เรื่องอยู่แล้ว แต่ไม่ยอมบอกผม ซึ่งผมก็เข้าใจนะ ไม่ได้โกรธเลยสักนิด


            “...”


            “ไม่ได้เจอกันหลายวันเลยนะ”ผมทักยิ้มๆ


            แต่ชางกยุนกลับดึงแขนตัวเองออกจากมือผม”อย่ายุ่งกับผมดีกว่า”


            “เป็นอะไรไป”


            “...”


            ผมมองชางกยุน ในขณะที่เขาหลบตาผม “นายคงไม่ได้กำลังรู้สึกผิดอยู่ใช่ไหม”


            “..ผมขอร้องล่ะ อย่ามายุ่งกับผมอีกเลย”


            “ชางกยุนอ่า”


            “ผมมันทำอะไรให้ใครไม่ได้เลยสักอย่าง แค่พี่คนเดียวที่ผมอยากจะทำให้มีความสุข ..ผมยังทำไม่ได้เลย”


            ผมยิ้ม ก่อนจะตบบ่าเจ้าเด็กซึนเบาๆ “ใครบอกว่านายไม่ได้ทำให้พี่มีความสุข”


            “แล้วผมไปทำตอนไหนล่ะ”


            “นายทำตลอดนะ”


            “...”


            “แค่ไม่ไปมีเรื่องกับกอนฮี แค่นายช่วยตามสืบหาแม่พี่จนเจอ แค่นายบอกว่านายอยากทำให้พี่มีความสุข นั่นแหละ ความสุขที่นายมอบให้พี่”


            “พี่ฮยองวอน”


            “ไม่ต้องกังวลไปหรอกน่า นายน่ะเป็นตัวแทนของเทพแชนะเว้ย ..บอกแล้วว่านายกับพี่น่ะ เราเหมือนกันอย่างกับแกะ”


            “...”


            “ยังไงก็ขอบคุณนะ ที่ช่วยตามหาแม่ให้ แล้วก็ขอบคุณที่ไปคุยกับพี่ชยอนู ตอนนี้ไม่ต้องห่วงนะ พี่มีทุกอย่างครบแล้วล่ะ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะนายด้วย”


            ชางกยุนมองหน้าผม ก่อนจะค่อยๆยิ้ม ยิ้มไร้เดียงสาที่ดูเหมือนเด็กน้อย


            “ผมสัญญานะพี่ฮยองวอน ผมจะเป็นคนสุดท้าย”


            “...”


            “ที่ทำให้พี่เสียใจ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




            ผมนั่งปาดเหงื่ออยู่ที่แสตนหลังจากซ้อมไปสามชั่วโมงเต็มแบบไม่มีหยุดพัก กะแล้วว่าโค้ชต้องมาสายโหดแน่นอน ให้ตายเถอะ เหนื่อยจนเหมือนจะตายอยู่แล้วเนี่ย


            “ฮยองวอน”


            ผมหันไปที่ประตูโรงยิม ก่อนจะยิ้มกว้าง นั่นพี่ชายผมเองล่ะ พี่ชายแท้ๆเลยนะ หุๆ


            “โทษที พอดีมีงานให้เคลียร์เยอะเลย อีกสามวันก็งานกีฬาแล้ว ใกล้ได้ชิงแชมป์แล้วนะเรา”


            “ผมกลัวจะทำได้ไม่ดีนี่สิ”ผมบอกพี่ชยอนู แล้วยืดแขนเพื่อคลายความเมื่อย


            “ไม่ต้องกังวล น้องพี่เก่งอยู่แล้วล่ะ”


            “แฮ่ๆ ครับ”


            “เพราะงั้นก็เลยมาบอกให้เตรียมตัวไว้ วันนี้เลิกซ้อมแล้วก็กลับไปนอนพักซะนะ”


            “???”


            “พรุ่งนี้ นักกีฬาจากญี่ปุ่นเขาอยากจะลองสนามกับเราก่อน ยังไงก็ ไฟท์ติ้งนะ ไอ้น้องชาย”


            “-  [ ] -


            สาบานว่านี่ไม่ได้พูดเล่น


            ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


































ตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรมากมาย เพราะจุดพีคมันยังมาไม่ถึง

อีกแค่สามวัน มินมุงจะทันได้บอกไหม หรือว่าพี่วอนของเราจะซิวไปก่อน

หรืออาจจะเป้นม้ามืดอย่างคุรชายกุ๊ง ที่บอกว่าจะเป็นคนสุดท้ายที่ทำให้เทพแชต้องเสียใจ

เร็วๆนี้ได้รู้แน่นอนนนนนนนนน


เนื้อหาในเล่มฟิค ไรท์จะรวบสามตอนให้กลายเป็นหนึ่งตอนตามความเหมาะสมนะคะ

เพื่อความประหยัดของหน้ากระดาษ ราคาจะได้ถูกๆเน๊อะ ใครยังไม่สั่ง รีบสั่งเลยน้าาาา


#ฟิคเทพแช

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,057 ความคิดเห็น

  1. #1013 pearl lotus (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 02:10
    มีความป่วนหน่อยๆ55555 มินมุงหึงวั้ยๆ
    เด็กกุ๊งยิ้มด้วย ดีงามมม
    #1,013
    0
  2. #928 supernei (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 17:37
    เขากอดกันด้วย อวู้ๆๆๆๆ
    #928
    0
  3. #825 GybzyOlity (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 05:30
    ตอนนี้คิดอยุ่อย่างเดียว

    ว่าฮยองวอนจะเจอความหลังที่มาจากญี่ปุ่นหรือป่าว 
    #825
    0
  4. #771 เซ็นสึยะ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 20:52
    ถึงบทเอ็มจะน้อยแต่พระเอกมากอะะะะะ ????
    #771
    0
  5. #724 exokrisyeol (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 22:46
    กยุน นายแสนดีจริงๆ ฮือออออ ชอบบอ่ะะ คือแบบความพระเอกมันเหนือชั้นมากๆเลยค่ะ "ผมจะเป็นคนสุดท้ายที่ทำให้พี่เสีบใจ" ฮือออออ อยากกอดเลยยย
    #724
    0
  6. #695 ยองฮีของเซบ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 10:10
    ต้องเป็นคนที่ฮยองวอนรู้จักแน่ๆ เพราะเหมือนจะมีเรื่องอะไรที่ญี่ปุ่นซักอย่าง
    #695
    0
  7. #626 nhoeynoey (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 มีนาคม 2559 / 02:04
    ตอนต่อไปต้องมีเพื่อนเก่าฮยองวอนมาแจมเป็นแน่แท้......สับธง!!!!!(โอ้ยยยย ขำเม้นตัวเอง55555)
    #626
    0
  8. #607 9tula (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:17
    ผมจะเป็นคนสุดท้ายที่ทำให้พี่เสียใจ โง้ยยยยยยยยยยยยยยยย จิกทึ้งที่นอนหมอนมุ้งให้ขาดกระจุยT________T เอาใจพี่ไป อิมชางกยุน เอาใจไปปปปปปป!!!
    ชายกุ๊งมาเงียบๆแอทแทคเรียบนะครับ นึกภาพตอนยิ้มแล้วแบบ หูย ใจคอไม่ดี ขอยาดมทางนี้ด่วนค่ะคุณ มินมุงก็หวงเหมือนหมาหวงของจริงๆ 5555555555555 ฮยองวอนของฉันโว้ยยยย
    #607
    0
  9. #459 Crowdy in (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 19:58
    พี่วอนนนน ถึงเจออุปสรรค์ เเต่ก้สู้ๆนร้าาาา เชียร์ๆๆๆ><
    #459
    0
  10. #448 PP.Pongpang (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 08:23
    ฮยองวอนของฉัน มันน่าร้ากกก
    คนสุดท้ายที่ทำให้พี่เสียใจ คืออะไร?มีอะไรจะต้องเสียใจอีกสิ่นะ
    โฮซอกแกต้องไฟต้พี่นูให้ได้นะ5555
    #448
    0
  11. #441 ` B.Y. (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 23:53
    "ห้ามมอง ฮยองวอนของฉันโว้ยยยยยยย" ประโยคนี้น้องฉีกหมอนขาดเลยค่ะ ฮืออออ ไบแอสมินมุงสุดๆ 5555555555
    โฮซอกโดนกันซะแล้ว ว้าาา เสียดายจัง คึคึ ???? แต่เชื่อนะว่าจะหาทางมาป่วนได้แน่นอน ท่านชินซะอย่าง 555555
    กุ๊งมาเรียบๆแต่ได้ใจไปเลยค่ะ ...คนสุดท้ายที่จะทำให้พี่เสียใจ ฮืออออออ น่ารักน่ารักน่ารักกกกก

    ปล. นักกีฬาญี่ปุ่นคนนั้นเขาจะมีผลอะไรรึเปล่า หรือเขาจะนำพาอะไรมารึเปล่า เอ๊ ...
    #441
    0
  12. #439 Minni987 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 21:06
    อย่าเพิ่งทำำร้ายเด็กกุ้งหนูเลย รอให้น้องมีโมเมนกับกับเทพแชก่อนที่ใครจะซิวววไป เทพแชไฟท์ติ้ง
    #439
    0
  13. #438 Solu (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 20:57
    ทำไมคุณชายกุ๊งบอกว่าจะเป็นคนสุดท้ายที่ทำให้เทพเเชเสียใจอะ?มีอะไรหรือเปล่า?
    #438
    0
  14. #437 ILoveNuNeo (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 20:35
    กลับมาโรงเรียนทีทีมเด็กกุ๊งและมินมุงนี่ครึกครื้นขึ้นทันตา 55555555 ไรท์คะแล้วในเล่มจะมีสเปให้มั๊ยอ่า แบบ ช็อตฟิค มินฮยอง ไอฮยอง ไรงี้ ><
    #437
    1
    • #437-1 hyungho(จากตอนที่ 47)
      6 ธันวาคม 2558 / 20:40
      มีค่ะ มีเยอะด้วย ไม่ได้มีแค่ในเว็บแน่นอนค่ะ ไรท์รับประกัน ว่าจุใจมากกกกกกกกกกกกกกก
      #437-1
  15. #436 IM'YP_ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 19:08
    แอบเชียร์กุ๊ง ชอบคิดมาก น่ารัก >3<
    #436
    0
  16. #435 Minhoon (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 19:02
    หล่อก็งี้ แบบ..มีแต่คนมอง เราอ่ะ#ทีมมินมุง มาไฟว์กับเราได้ 55555555555
    #435
    0
  17. #434 Newclear Kun (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 18:51
    ฮยองวอนคนขี้อวดพี่ชายตัวเองจริงๆ ????
    #434
    0
  18. #433 PraeKyungDO (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 18:44
    เหลือแค่เรื่องแข่งแล้วก็เรื่องหัวใจแล้วสิเนาะะะ อยู่ทีมเตี้ยนะ!! แฮ่ >__<
    #433
    0
  19. #432 UJIN-KIMNAM (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 18:35
    เม้นแรก เย้ๆ มาต่อน้าาา
    #432
    0