[Monsta X] High School

ตอนที่ 42 : High School : CHAPTERS 39

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,363
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    3 ธ.ค. 58



© themy butter

Chapters 39

 

            -WONHO-


            ผมตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งเอาไว้ ก่อนจะลุกขึ้นด้วยความงัวเงีย มือก็จับหลังด้วยความปวด ผมนอนพื้น นั่นเพราะว่ามันไม่ใช่ห้องของผม นั่นแหละ ผมมานอนที่ห้องของฮยองวอน แต่มันคงดีกว่านี้นะ ถ้าได้มาในบรรยากาศอื่น


            ผมที่รู้เรื่องพร้อมกับฮยองวอนยังช็อคเลย แล้วฮยองวอนล่ะ ตอนนี้สภาพจิตใจคงแย่อยู่เหมือนกัน ผมปล่อยให้ฮยองวอนขึ้นมาอยู่คนเดียวไม่ได้ก็เลยตามขึ้นมาที่ห้องด้วย และเพราะฮยองวอนนอนคนเดียวอยู่แล้ว เตียงในห้องก็เลยมีแค่เตียงเดียว หลังจากแน่ใจว่าฮยองวอนหลับไปแล้วผมก็เลยนอนที่พื้น แม้ว่าฮยองวอนพยายามจะไล่ผมกลับหอมากแค่ไหนผมก็ไม่ไป


            ว่าแต่นี่มันยังเช้าอยู่เลย ฮยองวอนหายไปไหนแล้วนะ


            ผมเดินไปที่ห้องน้ำ เหมือนว่าฮยองวอนจะอาบน้ำออกไปแล้ว ผมเลยพับผ้าห่มที่มาอยู่ที่ตัวผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้วางไว้บนเตียงก่อนจะกลับไปที่หอเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเรียนบ้าง จูฮอนไม่ได้อยู่ในห้อง คงออกไปเรียนแล้วล่ะ


            ผมวิ่งไปที่โรงเรียน ผ่านห้องบีของฮยองวอนแต่ไม่เห็นฮยองวอนอยู่ในนั้น ผมเลยรีบเอากระเป๋าไปเก็บไว้ที่ห้อง แล้วหยิบโทรศัพท์โทรหาจูฮอนที่ไปเรียนเช้าโคตรๆอยู่ตลอด


            (ว่าไงมึง เมื่อคืนไม่กลับหอ ไปนอนไหนมาวะ)


            “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เมื่อเช้าที่มึงมาเห็นฮยองวอนบ้างไหม”


            (ไม่เห็นนะ เฮ้ย เดี๋ยวๆ จะว่าไปเหมือนกูเห็นแวบๆแต่ไม่แน่ใจว่าใช่ฮยองวอนเปล่าอ่ะ เพราะมันยังเช้าอยู่เลย)


            “มึงเห็นที่ไหน”


            (เดินไปทางโรงยิมนะ ถ้าใช่ก็คงขยันมาก ซ้อมแต่เช้าเชียว)


            “เออ แต้งกิ้วเว้ย”


            ผมเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป่าแล้วรีบวิ่งไปทางโรงยิมทันที ถ้าหากว่าวันนี้ไอ้หัวทองนั่นมันอยู่ ผมก็ไม่ค่อยร้อนใจนะ เพราะอย่างน้อยฮยองวอนก็ยังมีเพื่อน แต่พอดีว่ามันดันไม่อยู่นี่สิ ผมถึงไม่อยากปล่อยฮยองวอนให้คลาดสายตา


            โรงยิมยังปิดอยู่เพราะตอนนี้เช้ามาก ผมเลยวิ่งอ้อมไปข้างหลัง แล้วก็เป็นอย่างที่คิด ฮยองวอนคงเบื่อดาดฟ้าแล้วล่ะ ถึงได้มานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียว ผมถอนหายใจก่อนจะปั้นหน้ายิ้มแล้วเดินไปหา


            “ตื่นเช้าจัง ออกมาก็ไม่ยอมเรียก”


            “...”


            “กินไรยัง ไปกินข้าวกันไหม”


            “ฉันอยากอยู่คนเดียว”


            “...”


            “ฉันอยากอยู่คนเดียว”ฮยองวอนพูดย้ำอีกครั้งโดยไม่มองหน้าผม


            “โอเคๆ”ผมพยักหน้ายอมแพ้ ลุกขึ้นแล้วถอยไปยืนติดกับโรงยิม ซึ่งห่างจากฮยองวอนประมาณห้าเมตรได้


            ฮยองวอนหันมามองหน้าผมนิ่งๆ “พูดไม่เข้าใจเหรอวะ”


            “เข้าใจ.. แต่คงทำให้ได้มากสุดแค่นี้แหละ”ผมบอก “จะปล่อยให้นายอยู่คนเดียวในสถานการณ์แบบนี้ได้ไง”


            “กลัวฉันฆ่าตัวตายหรือไง”


            “เปล่า แต่ฉันอยากอยู่ข้างๆนาย อย่างน้อย แบ่งความทุกข์ที่มีมาให้ฉันบ้างก็ได้นะ”


            ผมได้ยินเสียงฮยองวอนถอนหายใจนะ นี่คงรำคาญผมมากจริงๆอ่ะ ถอนหายใจโคตรดังเลยเนี่ย เสียใจนะ แต่เอาไว้ก่อนแล้วกัน


            “มานี่ดิ”


            “ฮะ”ผมมองอย่างงงๆ ก็เมื่อกี้ยังไล่อยู่เลย ตอนนี้มากวักมือเรียกแล้ว “นายเรียกฉันเหรอ”


            “เออ ก็ไล่ไม่ไปไม่ใช่หรือไง”


            ผมยิ้มแล้วรีบเดินไปนั่งข้างฮยองวอนอย่างไว เกิดจู่ๆเปลี่ยนใจขึ้นมาอีกจะทำไง


            เราสองคนนั่งกันเงียบๆ แต่ผมก็พอใจนะ ฮยองวอนไม่ต้องพูดอะไรกับผมก็ได้ แค่ยอมให้ผมอยู่ใกล้ๆก็พอแล้วล่ะ เวลามันผ่านไปนานแค่ไหนแล้วผมไม่ได้นั่งนับหรอก แต่รู้สึกว่ามันนานมาก


            “อ๊ะ โทษทีๆ”ผมรีบพูด เพราะโทรศัพท์ผมจู่ๆมันก็ดัง ฮยองวอนเลยสะดุ้ง ผมมองหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะหันไปมองฮยองวอน “กีฮยอนโทรมา..”


            “รับได้นะ แต่อย่าบอกว่าอยู่กับฉัน เขาอาจจะให้กีฮยอนโทรมาก็ได้”


            “ถ้างั้น..”ผมกดปิดเครื่องแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า “แบบนี้เลยแล้วกัน เพราะฉันคงโกหกกีฮยอนไม่ได้น่ะ”


            ฮยองวอนหัวเราะแล้วเอนตัวพิงไปด้านหลัง “นายนี่ดีนะ โกหกใครไม่ได้”


            “ฉันโกหกไม่เก่งไง โกหกทีไรกีฮยอนจับได้ทุกที”


            “อืม นั่นแหละดี แต่ฉันว่ากีฮยอนคงจับเวลาที่เขาโกหกไม่ได้หรอก ก็โกหกซะเนียนขนาดนั้น”


            ผมรู้ว่าเขาที่ฮยองวอนพูดถึงคือพี่ชยอนู ตอนนี้คงโกรธพี่ชยอนูมากจริงๆ ถึงขั้นไม่เอ่ยชื่อนี่คงสุดๆแล้วล่ะ


            “ฮยองวอน นายใจเย็นๆก่อนก็ได้นะ ฉันว่ามีพี่ชยอนูเขาอาจจะมีเหตุผลของเขา”


            ตอนแรกผมก็ไม่ไว้ใจพี่ชยอนูเหมือนกันไง แต่พี่ชยอนูบอกแบบนั้น อีกอย่าง สายตาที่เขาใช้มองกีฮยอนกับฮยองวอนก็ต่างกัน ตอนนี้ผมก็รู้สาเหตุแล้วว่าทำไมพี่ชยอนูถึงเอ็นดูฮยองวอนนัก แต่ก็ไม่รู้ว่าจะปิดฮยองวอนทำไมทั้งๆที่ฮยองวอนตามหาแม่แทบตาย


            แต่ผมยังเชื่อนะ


            พี่ชยอนูเป็นคนมีเหตุผลเสมอนั่นแหละ


          “เหตุผลอะไรล่ะ”ฮยองวอนย้อนถามคำถามที่ผมเองก็ไม่รู้เช่นกันเลยไม่ได้ตอบ “บางทีฉันก็คิดเหมือนที่ชางกยุนคิดนั่นแหละนะ หรือว่าเขาจะกลัว เขาอาจจะไม่อยากให้ฉันกลายเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเขาก็ได้”


            “ฮยองวอน..”


            “รู้มาตลอดว่าฉันตามหาแม่ ว่าแม่อยู่ที่ไหน ทุกครั้งที่เขาถามฉันเรื่องแม่ เขานั่งฟังและยิ้ม แต่กลับไม่เคยบอกอะไรเลยสักคำ”


            “...”


            “ไหนล่ะ เหตุผลของเขา”


            “อ่า..”


            “ฉันว่าเราเลิกคุยกันเรื่องนี้เถอะนะ”


            ผมยอมพยักหน้า ยิ่งพูดตอนนี้ดูเหมือนมันจะยิ่งแย่ ฮยองวอนคงไม่อยากได้ยินอะไรที่เกี่ยวกับพี่ชยอนูทั้งนั้นแหละ “งั้น.. จะเข้าไปซ้อมไหม”


            “ไม่”


            “แล้วจะนั่งอยู่ตรงนี้เหรอ”


            “ใช่ ถ้าอยากไปก็ไปเหอะ ฉันอยู่คนเดียวได้”


            “เปล่านะ”ผมรีบปฏิเสธ ก้มมองนาฬิกา “สิบโมง ประตูปิดละ”


            “อะไรอีก”


            “ก็รู้นะว่ามันไม่ดี แต่.. โดดเรียนกัน”


            “หึ! นิสัยไม่ดี”ฮยองวอนพูดกลั้วหัวเราะ


            ผมเลยยิ้มหวาน “ผู้หญิงชอบคนเลวไม่ใช่เหรอ”


            “แล้วฉันใช่ผู้หญิงไหม - -


            “งั้นเปลี่ยน..”


            “อะไร”


            “ฮยองวอนชอบวอนโฮไม่ใช่เหรอครับ”


            “.//////. จะไปไหนก็ไปเลยไป”


            ผมหัวเราะมองฮยองวอนที่เดินไปที่รั้วเหมือนรู้งาน ก่อนที่ขายาวๆนั่นจะปีนข้ามไปง่ายๆแล้วก็หายไปเลย ผมคลายเนคไทแล้วค่อยๆปีนตามไป ปากก็ไล่ผมอ่ะนะ แต่ก็ยังยืนรออยู่


            หึๆๆ ขอโทษนะไอ้หัวทอง


            นาทีนี้ขอฉันทำคะแนนนำแกไปก่อนแล้วกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 






 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            -HYUNGWON-


            ผมกับวอนโฮออกมาข้างนอก ทำอะไรแบบเดิมๆเหมือนตอนนั้น เล่นเกม เดินเล่น มากกว่าเดิมคือเข้าไปแหกปากในตู้คาราโอเกะ สุดท้ายก็มาลงเอยที่สวนสาธารณะที่เดิมอีก


            “ตลกแฮะ ครั้งที่แล้วฉันออกมาเพราะพ่อ คราวนี้ออกมาเพราะแม่”


            “...”


            “และที่ตลกสุดๆคือ ออกมากับนายทั้งสองรอบ”


            วอนโฮหันมามองผมก่อนจะล้มตัวลงนอนเหมือนผมบ้าง “นั่นแสดงว่าฉันมีส่วนร่วมกับทุกเหตุการณ์ของนายไง”


            “หึ”ผมหัวเราะ มองท้องฟ้ายามเย็นที่กำลังสวยได้ที่เลย แต่ผมกลับรู้สึกหดหู่ “เรียนเทอมนี้แล้วฉันอาจจะกลับญี่ปุ่นนะ”


            “ว่าไงนะ!!!!”วอนโฮตะโกนเสียงดังลั่นทำเอาคนแถวๆนี้หันมามองกันหมด


            “เบาๆก็ได้”


            “ฉันไม่ให้กลับ”


            ผมมองวอนโฮที่ตอนนี้ลุกขึ้นนั่งมองผมตาเขียว ผมเลยลุกชันเข่าบ้าง “ก็มันไม่มีเหตุผลอะไรให้ฉันต้องอยู่ที่นี่แล้ว แม่.. ก็คงไม่อยากเจอฉันเท่าไหร่หรอก ในเมื่อเขามีลูกชายที่น่าภูมิใจซะขนาดนั้น”


            “...”


            “ให้ฉันกลับไปในที่ของฉันนั่นแหละ ถูกต้องแล้ว”


            “แล้วนายจะทิ้งคนที่โลกใบใหม่ของนายเหรอ”


            ผมเงียบ มองวอนโฮที่จู่ๆก็เข้าโหมดจริงจังขึ้นมา


            “อย่าคิดว่าอยู่คนเดียวเซ่ ฉันไม่เคยเห็นนายอยู่คนเดียวสักครั้ง ตลอดเวลานายมีไอ้มินฮยอกอยู่ด้วย หรือบางทีมันไม่อยู่ ก็มียุนโฮ ซอกวอน ไหนจะชางกยุนอีก”


            “...”


            “ที่สำคัญที่สุดนะ นายมีฉันนะเทพแช”


            “...”


            “ฉันเคยปล่อยให้นายต้องอยู่คนเดียวในเวลาที่นายกำลังเหนื่อยหรือไง”


            ผมมองวอนโฮ คิดตามซึ่งมันก็จริง ..ผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวที่นี่สักหน่อย ในเมื่อผมมีมิตรภาพดีๆตั้งมากมาย ไหนจะไอ้คนข้างๆที่ไม่เคยหายไปไหนเวลาที่ผมกำลังทุกข์ใจนี่อีก


            “นายห้ามไปเข้าใจไหมฮยองวอน”


            “...”


            “ตอบสิ ว่าเข้าใจไหม”


            ผมยิ้มก่อนจะพยักหน้า “เออ.. เย็นแล้ว นายกลับโรงเรียนเหอะ”


            “แล้วนายอ่ะ”


            “ฉันไม่อยากกลับ”


            “เดี๋ยวเข้าหอไม่ได้นะ”


            “นั่นยิ่งไม่อยากเข้าไปใหญ่”


            ถ้าจะต้องไปเจอหน้าเขาตอนนี้ ผมคงได้อึดอัดตาย ความรู้สึกดีๆที่ผมเคยมีให้มันค่อยๆเลือนหายไป ผมไม่อยากเกลียดเขานะ แต่ถ้าไปเจอหน้าเขาตอนนี้ผมอาจจะเกลียดเขาก็ได้


            “งั้นฉันก็ไม่ไปเหมือนกัน”


            ผมส่ายหน้าเบาๆ “ก็ตามใจ”


            “ถ้างั้น..”


            ผมเงียบเพื่อรอฟัง ไม่รู้ว่าจะชวนผมไปไหนอีก


            “กลับบ้านกัน”


            “ฮะ?”


            “กลับบ้านกันไง”วอนโฮลุกขึ้นยืนก่อนจะส่งมือมาตรงหน้าผม “บ้านเราไง”


            “.//.


            ผมมองมือที่กระดิกอยู่ตั้งหน้าอย่างชั่งใจ มองใบหน้าเจ้าของมือที่ยิ้มอย่างจริงใจมาให้ สุดท้ายผมก็ยอมวางมือลงไปเบาๆ


            ได้.. ผมจะลองเชื่อใจใครดูอีกสักครั้งแล้วกัน


          ...


          หวังว่าทุกคนที่นี่จะไม่ทำให้ผมต้องกลับไปอยู่คนเดียวอีกครั้งนะ









































เป็นไงล่ะ นาทีนี้พี่วอนก็ยังเสี่ยวได้ และดูเหมือนคะแนนจะนำทีมอื่นๆอย่างจริงจัง

พี่นูมีเหตุผลอะไรน้ออออออ มีอะไรก็รีบมาเคลียร์ ก่อนที่น้องชายจะเกลียดเข้าจริงๆ


เปิดจองฟิค 


คลิ๊กเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,057 ความคิดเห็น

  1. #1008 pearl lotus (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 01:36
    ซึมไปเลยเทพแช ต้องขอบคุณวอนโฮจริงๆที่คอยหยอดอยู่ทำให้เทพของเราไม่เศร้ามาก ไปค่ะกลับบ้านกัน
    #1,008
    0
  2. #923 supernei (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 16:05
    เขาเข้าบ้านกันอีกแล้ว หึหึ
    #923
    0
  3. #885 nnene (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 20:22
    พี่เขาคงมีเหตุผลของเขา ต้องมีแน่ ๆ เดี๋ยวพอรู้เหตุผล ทุกอย่างก็แฮปปี้เนาะ(ใช่มั้ย)



    หมั่นไส้ผู้ชายหลงตัวเองงงงงงงง แต่ก็ใจดี



    รู้สึกสับสนเหมือนฮยองวอน.. แต่ช่วงมินฮยอกไปอยู่พี่ชินแกคะแนนนำไปแล้วจริงๆสินะ



    ฮือออออออ (ยังเชียร์มินฮยอก... )
    #885
    0
  4. #820 GybzyOlity (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 04:48
    เสี่ยวได้ตลอดจริงๆสินะวอนโฮ

    ชยอนู เหตุผลอะไรของแกที่ทำให้บอกน้องไม่ได้ 
    #820
    0
  5. #766 เซ็นสึยะ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 22:53
    ยังไงพี่นูยังงายยยยย แต่แหมๆบ้านของ เ ร า ////^////
    #766
    0
  6. #690 ยองฮีของเซบ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 07:32
    บ้านของเรา เหมารวมแบบนี้ถามฮยองวอนรึยังพี่ พี่แกเสี่ยวได้ทุกโอกาสจริงๆ ส่วนพี่ชยอนูก็คงมีเหตุผลของตัวเองแหละมั้งว่าทำไมถึงยังไม่บอก
    #690
    0
  7. #602 9tula (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:06
    บ้านของเราหราาาาา บ้านของเราอัลไล บ้าบอจริมๆ ; - ;
    ก็จริงเนอะ พี่วอนโฮอยู่กับฮยองวอนตลอดเลยเวลามีปัญหา ยังมีคนอื่นๆอีกตั้งหลายคนนะเทพแช อย่าเพิ่งถอยกลับไปอยู่คนเดียวสิ หลายคนมันต้องดีกว่าคนเดียวอยู่แล้ว เนอะ
    #602
    0
  8. #385 Crowdy in (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 19:38
    ซึ้งงงเเปร้ปปปป><

    โคตรเท่ห์เรยวอนโฮ
    #385
    0
  9. #384 Minhoon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 18:24
    เกร้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด! T////T อะไรเนี่ย มีชวนเข้าบ้าน เอ้ย ชวนกลับบ้านด้วย แบบบ ลากฉันไปปู้ยี้ปู้ยำเถอะค่ะ #เดี๋ยวๆ 555555555

    นี้ลืมดราม่าไปเลย ฮืออออ สงสารฮยองวอน สงสารพี่นูด้วย พี่นูเป็นคนมีเหตุผลอยู่แล้วน่าา
    #384
    0
  10. #383 ` B.Y. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 16:20
    ยอมค่ะยอม นาทีนี้ยอมท่านชินเขาก็ได้ โอ๊ยยยย มินฮยอกเอ๊ยยยยย มาไม่อยู่ตอนพีคๆ โถถถถ ไม่เป็นไร วอนโฮปลอบฮยองวอนไปเดี๋ยวเราปลอบมินฮยอกเอง 555555555

    สงสัยเช่นกันค่ะว่าเหตุผลของพี่นูคืออะไร แต่เราเชื่อเหมือนวอนโฮค่ะ เหตุผลนั่นขอเป็นเหตุผลดีๆนะพี่นู ...

    ตอนนี้ยอมใจชินโฮซอกสุดๆค่ะ "บ้านของเรา" โอ๊ยยยยย แทบทึ้งหมอน ฮืออออ ทำดีค่ะทำดี ทำต่อไป อยู่ข้างๆไม่ตลอดแต่อยู่ตลอดเวลาเขาทุกข์ใจ พกรี๊ดดดดด
    #383
    0
  11. #382 Newclear Kun (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 14:17
    ปะ กลับบ้านกัน โอ้ยยยยยแค่นี้ก็ฟิน ฮยองวอนสู้เขาอย่าท้อนะพี่ชยอนูมีเหตุผลแน่
    #382
    0
  12. #375 *Heineken* (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 10:46
    รู้สึกดีที่เวลาฮยองวอนมีปัญหา มีเรื่องไม่สบายใจวอนโฮจะคอยอยู่ข้างๆ และรับฟังเสมอ เตี้ยเป็นทั้งเพื่อนแล้วแบบเหมือนเป็นคนในครอบครัวของฮยองวอนอีกคนเลยอะ (แม้ว่าจะเลี่ยนไปในบางที) ไม่อยากให้ฮยองวอนเศร้าเรื่องของแม่แล้วก็พี่นูเลย รีบๆ เคลียกันเถอะเนอะ ตอนจบตอน 'บ้านเรา' คือมันแบบเลี่ยนนะคะคุณชิน แต่ ยังไงดีล่ะ ขนาดไม่เป็นฮยองวอนยังเขินอะคิดดู แล้วน้องล่ะ /ทุบอกกุมปากกรี๊ด ;__;
    #375
    0
  13. #374 PraeKyungDO (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 10:12
    เจ้าบ้าวอนโฮเอ๊ยยยย หยอดคำเสี่นวแล้วชวนไปบ้านนน ตาบ้าเอ๊ยยยยย -////////- เทพแชสู้ๆ พี่ชยอนูไม่ได้คิดแบบที่ชางกยุนคิดหรอก เขาต้องมีเหตุผลของเขาแน่ๆ ฮึบดิฮึบบบบ
    #374
    0
  14. #373 Solu (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 07:55
    โคตรเสี่ยวเลยครับพี่วอนครับ
    #373
    0
  15. #372 PP.Pongpang (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 07:09
    ฮยองวอนชอบวอนโฮไม่ใช่หรอครับ กลับบ้านของเรากัน อรั้ยยย เขิลลข่าาา เล่นไปสองงดอกนะพ่อคุณ ว่าแต่ว่าพี่นูอยากจะเซอไพรส์หรือเปล่าเลยปิดไว้ก่อน
    #372
    0
  16. #371 ILoveNuNeo (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 06:27
    พี่วอนเค้าคะแนนนำโด่งเลยค่ะจุดๆนี้ T///T
    #371
    0
  17. #370 Nam-Love-Super Junior-Siwon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 04:36
    ไปกลับบ้านเรากัน
    กรี๊ดดดดดดดด วอนโฮ น่ารัก ><
    #370
    0