[Monsta X] High School

ตอนที่ 41 : High School : CHAPTERS 38

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    1 ธ.ค. 58



ภาพลิงค์ที่แปะไว้


Chapters 38

 

            มื้อเย็นผ่านพ้นไป เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข และเสียงหัวเราะ ผมรู้สึกว่าผมสนิทกับทุกคนมากกว่าตอนแรกที่เจอมาก และผมรู้ว่าตอนนี้ผมได้ค้นพบมิตรภาพดีๆที่ผมตั้งใจว่าจะเก็บรักษาเอาไว้ให้ถึงที่สุดแล้ว ทุกอย่างเป็นไปตามปกติ มีเรื่องแปลกอยู่แค่เรื่องเดียวคือชางกยุน


            ปกติเด็กนี่ไม่พูดกับใครมากนักนอกจากผม แต่วันนี้กลับถามคำถามกับพี่ชยอนูนับไม่ถ้วน และส่วนใหญ่ล้วนเป็นเรื่องแม่ของผม ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าชางกยุนคิดอะไรอยู่ พี่ชยอนูเขาจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับแม่ของผมได้ยังไง จริงไหมล่ะ


            “วันพรุ่งนี้คงไม่เจอกันนะ”


            มินฮยอกบอกกับผมหลังจากที่ตอนนี้มายืนอยู่หน้าหอกีฬา “อืม ยังไงก็ทำเต็มที่นะ ถึงไม่ได้ไปเชียร์ แต่ฉันให้กำลังใจนายตลอด หวังว่าจะได้เห็นนายลงแข่งวันชิงชนะเหมือนกัน”


            พรุ่งนี้ทีมฟุตบอลต้องไปคัดเข้ารอบชิงที่โรงเรียนอื่น เพราะงั้นกว่าผมจะตื่น คงไม่ทันมินฮยอกกับซอกวอนแล้วล่ะมั้ง


            “เสียดายอ่ะ ฉันอยากให้นายไปเชียร์จัง”


            “โห่ ถึงฉันไม่ไป กองเชียร์ทีมฟุตบอลก็เยอะอยู่แล้วปะ”


            “เยอะ แต่สู้นายคนเดียวได้ที่ไหน”มินฮยอกบ่นอุบ แล้วมองผมอย่างอ้อนๆตามสไตล์เด็กน้อย “นี่จะไม่ให้กำลังใจกันจริงๆอ่ะ”


            “ก็ให้ไง ให้อยู่ตลอด”


            “พอที่ไหน”


            “เอ้า แล้วจะเอาไง”ผมย้อนถามอย่างไม่เข้าใจ ก่อนที่ตัวผมจะถูกดึงเข้าไปแล้วกอดซะแน่น “เฮ้ย”


            “นายนี่ไม่รู้จักการให้กำลังใจเลย”


            ผมหัวเราะก่อนจะยกมือขึ้นแตะหลังมินฮยอกเบาๆ “เออ ทำให้ดีแล้วกัน ฉันเชียร์นายอยู่นะ แล้ววันนั้นเราจะถือถ้วยแชมป์ด้วยกัน เคปะ”


            “อ่าฮะ”มินฮยอกพูดอู้อี้ แล้วกระชับแขนแรงๆก่อนจะคลายออก “ไปๆๆ แยกย้าย เหนื่อยมาทั้งวันละ”


            “โอเค ฝันดีนะ”


            “ฮยองวอน”


            “ฮะ?”


            “วันที่ฉันถือถ้วยรางวัล ฉันมีอะไรอยากจะบอกนายด้วยนะ”


            “อะไร”


            “เอาไว้ถึงวันนั้นก่อนสิ”มินฮยอกยิ้มแล้วเดินถอยหลัง “หวังว่ามันจะยังไม่สายไป ฝันดีนะ”


            ผมมองมินฮยอกที่วิ่งไป ถอนหายใจเบาๆ ใครๆก็อยากจะให้ อยากจะบอกผมในวันนั้นกันหมด นี่ผมอยากรู้นะเนี่ย มันอะไรกัน ของขวัญของพี่ชยอนู กับคำพูดของมินฮยอกน่ะ


            ผมหยุดยืนอยู่หน้าห้องแล้วเดินเลยไปที่ห้องของพี่ชยอนู เขากลับมาก่อนแล้ว เพราะผมกับมินฮยอกไปกินน้ำแข็งไสกันต่อมินฮยอกแอบชวนผมไปกันแค่สองคนน่ะ คราวนี้ได้เลี้ยงจริงๆ ผมเลยยังไม่ทันได้ขอบคุณพี่ชยอนูเลย


            ก๊อกๆๆ


            “พี่ชยอนูครับ”


            ...


            เงียบ ไม่มีเสียงตอบแบบนี้อยู่นาน สงสัยจะไม่อยู่ในห้องแฮะ เอาไว้พรุ่งนี้เจอค่อยขอบคุณก็ได้ ผมกลับเข้ามาที่ห้อง อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมจะนอน แต่ยังไม่ทันถึงเตียง โทรศัพท์ผมก็ดังซะก่อน


            ไม่รู้สิ เห็นชื่อคนโทรมาปุ๊บ ขาผมมันก็เดินออกมานอกระเบียงปั๊บ แล้วมันก็ไม่ผิดซะด้วยสิ


            “ไง มีอะไรอีกล่ะ”


            (อยากเจอหน้า ไม่ได้หรือไง)


            ผมเบ้ปาก และมั่นใจนะว่าวอนโฮมันเห็น เพราะผมได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักอยู่ไง


            “มีเรื่องไร ไม่มีอะไรจะได้นอน”


            (โห่ ใจร้ายว่ะ ให้เห็นหน้าแค่เนี้ย)


            “งั้นมีอะไรก็พูดมาเซ่”


            (ไปเดินเล่นกัน วันนี้อากาศดี)


            “...”


            (นี่! อย่าเงียบสิ รีบลงมานะ ฉันรออยู่หน้าหอ)


            เผด็จการเสร็จมันก็กดวางสายไปโดยที่ผมไม่ทันได้แย้งอะไรเลย ผมสบถเบาๆ แต่ก็นะ ถ้าไม่ลงไป เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องฟังมันบ่นอีก เพราะงั้นยอมลงไปก็ได้ น่าเบื่อจริงๆเล้ยยยยย


            “อยากเจอฉันเหมือนกันอ่ะดิ๊ ลงมาซะเร็วเชียว”


            “พูดมากเดี๋ยวก็กลับขึ้นห้องเลย”


            “อ่ะๆๆๆ ไม่พูดก็ได้”วอนโฮรีบยอม เพราะไม่งั้นผมขึ้นห้องจริงๆแน่


            เราสองคนเดินออกจากหอ แล้วเดินไปเรื่อยๆ วันนี้อากาศดีจริงๆอย่างที่ไอ้เตี้ยบอกนั่นแหละ ลมเย็นๆ แล้วก็ดาวบนฟ้าเยอะๆ ผมชอบนะบรรยากาศแบบนี้


            “รู้เรื่องหรือยัง ที่วันประเมินเขาเลื่อนน่ะ”


            “อืม มินฮยอกบอกละ”


            “โห่ นายไม่ได้รู้เรื่องจากฉันเป็นคนแรกอ่ะ ไอ้หัวทองนั่นแย่งซีนตลอดเลย”วอนโฮบ่นอุบ


            ผมเลยหัวเราะ “ก็ฉันเจอกับมินฮยอกก่อนนายนี่หว่า อีกอย่าง จะรู้จากใครมันก็เหมือนกันปะ”


            “ก็ฉันอยากให้นายรู้จากฉันเป็นคนแรก”


            “อย่ามาเอาแต่ใจ บ้าปะเนี่ย เป็นเด็กน้อยเหรอ”


            “เป็นเด็กน้อยแล้วนายจะชอบปะล่ะ”


            “...”


            “ฮะ นายจะรับรักฉันไหมล่ะ”


            ผมเม้มปากก่อนจะผลักหัววอนโฮที่ยื่นเข้ามาใกล้ “ออกไปไกลๆไป อึดอัด”


            “อึดอัดหรือเขินครับเทพแช”


            “.//. พูดมากจริงๆ น่ารำคาญว่ะ”ผมเสหน้าไปมองทางอื่นแล้วเดินให้เร็วขึ้น ได้ยินเสียงหัวเราะของไอ้เตี้ยตามหลังมาอยู่นะ


            บ้าจริงๆ ชอบพูดอะไรเสี่ยวๆ น่ารำคาญที่สุด - -*


            “ดีใจน่าดูเลยสิ จะได้เจอแม่แล้วอ่ะ”


            “แน่นอน ดีใจกว่าได้เจอนายแน่นอนอยู่แล้วล่ะ”ผมพูดกลั้วหัวเราะ


            วอนโฮยิ้มมุมปากแล้วจิ้มแก้มผม “มันก็ชัวร์อยู่แล้วปะ ฉันเทียบกับแม่นายไม่ได้อยู่แล้ว แต่ก็นะ แค่แม่นายคนเดียวแหละ ที่ฉันแพ้ เพราะรองจากแม่นาย ก็เป็นฉันอยู่แล้วที่นายดีใจที่ได้เจอ”


            “- - ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนวะ”ผมถามนิ่งๆ ส่ายหน้าอย่างระอา “นั่นชางกยุนนี่หว่า”


            “ฉันเห็นมันเข้าหอไปแล้วไม่ใช่เหรอ”


            “ก็นั่นน่ะ”ผมชี้แล้วเดินตรงไปทางชางกยุน ไม่รู้ดึกป่านนี้แล้วจะออกไปไหนอีก ได้ยินเสียงวอนโฮบ่นอะไรไม่รู้ แต่มันก็ยังเดินตามผมมานะ


            “พี่ชยอนูด้วยนี่”


            ผมพยักหน้า เพราะเห็นชางกยุนเดินไปหาพี่ชยอนู ก็เลยไม่กล้าเข้าไป


            “จะว่าไป วันนี้ไอ้เด็กนั่นมันแปลกๆ พี่ชยอนูเองก็ท่าทางแปลกๆเหมือนกัน”


            “อืม ไม่รู้ชางกยุนเป็นอะไร”ผมตอบ แล้วยืนอยู่ไม่ไกลจากทั้งสองคนมากนัก


            หวังว่าชางกยุนคงไม่ได้ไปทำอะไรผิดมาอีกนะ


            “จะแอบฟังเหรอ”


            “นิดหน่อยน่า”ผมพูดแล้วหันไปสนใจทั้งสองคนตรงนั้น


            “นายนี่จริงๆเล้ยยยย”


            “เงียบๆไปเลยไอ้เตี้ย”


            “ชิ”


            ชางกยุนกับพี่ชยอนูมีเรื่องอะไรให้ต้องคุยกันอีกล่ะ พักหลังมานี่ชางกยุนทำตัวดีออกจะตาย


            “มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอครับรุ่นพี่”


            “นายคงรู้เรื่องทั้งหมดแล้วสินะ”


            “..เรื่องอะไรล่ะครับ”


            “...”


            สาบานได้ ว่าผมไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพที่ชางกยุนกำลังต่อปากต่อคำกับพี่ชยอนู วอนโฮก็คงคิดเหมือนกันแหละ


            “เอาเป็นว่าอย่าเพิ่งบอกฮยองวอนได้ไหม”


            “สองคนนั้นคุยอะไรเกี่ยวกับนาย”วอนโฮถาม


            ผมเลยส่ายหน้า “ฉันก็อยู่กับนายเนี่ย จะไปรู้ไหม”


            “เพื่ออะไรล่ะครับ”


            “..พี่มีเหตุผลของพี่นะชางกยุน ขอร้องล่ะ อย่าเพิ่งบอกฮยองวอนเลย”


            “แล้วพี่ฮยองวอนต้องรอไปถึงเมื่อไหร่”


            “...”


            “พี่เองก็น่าจะรู้ว่าพี่ฮยองวอนอยากเจอแม่มากแค่ไหน พี่เองก็เห็นว่าพี่ฮยองวอนเฝ้ารออย่างมีความหวังขนาดไหน แล้วเมื่อไหร่พี่จะบอก”


            ตอนนี้หัวใจของผมเต้นรัว ถ้าไม่ได้เข้าใจผิดหรือได้ยินผิด สิ่งที่ชางกยุนพูดมันตีความหมายได้ว่าพี่ชยอนูรู้งั้นเหรอ ว่าแม่ผมอยู่ที่ไหน


            “ฮยองวอน..”


            “เงียบก่อนได้ไหม ฉันอยากฟังต่อ”ผมหันไปพูดกับวอนโฮแล้วหันมาสนใจทั้งสองคนนั้นอีกครั้ง


            “อีกไม่นานฮยองวอนก็จะได้เจอแม่แล้ว พี่จะพาแม่มาเอง แม่ก็อยากเจอฮยองวอนมากเหมือนกัน”


            “เห๊อะ บางทีผมก็คิดนะครับ ว่าที่รุ่นพี่ทำแบบนี้ เป็นเพราะรุ่นพี่กลัวหรือเปล่า”


            “...”


            “รุ่นพี่อาจจะกลัว ที่จะมีน้องชายมาหนึ่งคน รุ่นพี่อาจจะกลัวถูกแย่งความรักไปหรือเปล่า รุ่นพี่กลัวการไม่ได้เป็นลูกคนเดียวหรือเปล่า ถึงได้ยื้อเวลามาได้ตั้งนานขนาดนี้”


            “พี่ไม่ได้คิดแบบนั้น”


            “งั้นเหรอครับ งั้นรุ่นพี่ก็ควรบอกพี่ฮยองวอนตั้งนานแล้วสิ บอกว่าพวกพี่สองคนมีแม่คนเดียวกัน แม่ที่พี่ฮยองวอนกำลังตามหา ก็คือผู้หญิงคนที่พี่เรียกว่าแม่เหมือนกันไงครับ”


            ขาของผมอ่อนแรง ทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นทันทีที่ได้ยินในสิ่งที่ชางกยุนพูด


            “เฮ้ยฮยองวอน”


            วอนโฮเรียกผมอย่างตกใจแล้วพยุงผมขึ้นมา “ลุกไหวไหม”


            “..วอนโฮ”


            “...”


            “พะ พาฉันกลับหอที”ผมพูดเสียงเครือ “ฉัน.. ฉันไม่ไหวว่ะ”


            มันไม่จริงหรอกใช่ไหม..


            ..ผมหูแว่ว ผมเข้าใจผิด..


            มันไม่มีทางเป็นไปได้


            ...


            แม่ของผม



            ...



            จะกลายเป็นแม่ของพี่ชยอนูไปได้ยังไง



© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,057 ความคิดเห็น

  1. #1007 pearl lotus (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 01:28
    ขนาดแค่ได้ยินสองคนนั้นคุยกันยังเข่าอ่อนล้มลงไปเลย นี่ถ้าได้รู้จากพี่นูจะเป็นไง
    #1,007
    0
  2. #922 supernei (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 15:59
    พี่แชน่าชงชานจัง
    #922
    0
  3. #871 emptyq_ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 19:31
    หวังว่าคงไม่สายไปของมินย้อกคงไม่เกิดขึ้นจริงหรอก เพราะมันเป็นไปไม่ได้มานานแล้วฮืว แอบสง เหมือนเดิมนะคะพี่มินย้อก หนูโสด จีบได้ /อยากรู้เหตุผลของพินูจริงๆ ทุกอย่างจะคลี่คลายแล้วใช่มั้ย ;_;
    #871
    0
  4. #819 GybzyOlity (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 04:39
    รุ้ความจริงแล้วสินะ เข่าทรุดเลย

    จะเป็นไรไหม จะเอายังไงต่อฮยองวอน
    #819
    0
  5. #765 เซ็นสึยะ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 22:35
    โอ้ยเห็นเคร้าดราม่ามาละ TT
    #765
    0
  6. #689 ยองฮีของเซบ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 07:18
    เอาแล้ววว ฮยองวอนดันรู้ซะแล้ว จะโกรธอะไรกันปะเนี่ยยย
    #689
    0
  7. #624 nhoeynoey (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 มีนาคม 2559 / 01:25
    ยิ้มอ่อน555555 คิดว่าเรื่องนี้จะไม่สนุกเพราะคำโปรยกากๆ55555(ไรท์อย่าตบรีดเดอร์นะ!!!)แต่พอมาอ่านแล้วบอกเลยครับ รักมาก55555 ชอบเรื่องนี้มากๆเลยยยยยย รักไรท์?
    #624
    0
  8. #601 9tula (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:58
    แหล่วๆๆๆๆ มาม่าเข้มข้นกันแน่ๆล่ะครับงานนี้
    เหยยย ไม่เป็นไรหรอกหนาเทพแช การมีแม่คนเดียวกับพี่ชยอนูคงไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง ดีออกนะ มีพี่ชายดีๆแบบนี้ด้วยอ่ะ
    #601
    0
  9. #381 Newclear Kun (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 12:44
    ไม่เป็นไรหรอกเทพแช มีพี่ชายอย่างชยอนูดีจะตายไป ห้ามเศร้านะ
    #381
    0
  10. #369 จุนเนเน่ที่รัก (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 20:44
    เทพแชของฉ้านน ไม่เป็นไรน๊าาาา มาต่อน่ะงับไรท์ เก๊ารออยู่ 
    #369
    0
  11. #368 Kamsai624 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 18:57
    มาม่าแน่ๆ.... ดูแลเทพเเชดีๆนะ พี่วอนคนกาก
    #368
    0
  12. #367 UJIN-KIMNAM (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 18:39
    ท่านชินดูแลเทพแชด้วยนะ T T
    #367
    0
  13. #366 Solu (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 17:32
    วอนโฮก็ยังเสี่ยวเหมือนเดิม ฮยองวอนรู้ความจริเเล้วจะเอาไงต่อละเนี้ย
    #366
    0
  14. #357 PP.Pongpang (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 06:45
    ม่าแน่แน่งานนี้ต้องม่าแน่แน่ อินี่มาอีกและมาบิ้วอีกและ5555

    นาทีนี้วอนโฮคนดีจะปลอบใจพี่แชเอง ดูรูปในคาเฟ่แล้วมาอ่านดีกับใจ พาไปส่งห้องปลอบในห้องบนเตียง **ตัดไปที่โคมไฟ** 555555
    #357
    0
  15. #356 Minni987 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 02:04
    บ่นเป็นเด็กน้อยเลยน้าวอนโฮ ^^น่ารัก

    แล้วมินมุงจะได้บอกไม กลัวว่ามันจะสายไป...อย่าเลย

    สุดท้ายเทพแชก็ได้รู้เรื่องแม่แล้ว แต่รู้อย่างนี้ไม่ดีเลยนะ 

    มีเหตุผลอะไรที่พี่นูถึงยังไม่ยอมบอกพี่แชตอนนี้

    ขอบคุนค่ะไรท์
    #356
    0
  16. #355 PraeKyungDO (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 00:53
    คุณชินดูแลเทพเขาด้วยนะ ฮื่อออ แข้งขาอ่อนแรงไปหมด อยู่ๆก็มาได้ยินความจริงซะเอง แล้วจะทำยังไงกันต่อไป อยากให้สู้ อยากให้ทุกคนสู้ ;3; ไรเตอร์ก็สู้ๆน้าาาา
    #355
    0
  17. #353 ` B.Y. (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 00:34
    โอ๊ยยยย รู้ความจริงแล้ว มินฮยอกจะไม่อยู่ด้วย ทำไงดีๆๆๆ ทีมคุณชินเขาจะนำไปแล้วนะ .... ; ____ ;
    นี่ว่า-ที่มินฮยอกจะบอกนี่มันต้องไม่ราบรื่นดีแน่ๆเลย T^T ต้องสู้นะมินมุง ต้องสู้นะเทพแช ฮือ
    #353
    0
  18. #352 *Heineken* (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 22:20
    มินฮยอกนายนี่มันจริงๆ เลย
    ตอนคว้าคุณแชมากอดนี่มันแบบ
    ฟหกด่าสวมากๆ ค่ะ /กุมหัวใจ

    ฮยองวอนรู้แล้ว ฮึก ;-; /กุมปาก
    แล้วจะทำยังไงต่อล่ะเนี่ยเทพแช
    วอนโฮพี่ต้องอยู่ดูแลฮยองวอนก่อนนะคะ

    ติดตามตอนต่อไปค่ะ อยากรู้แล้วว่า
    ฮยองวอนจะทำยังไงต่อ สู้ๆ นะคะ
    #352
    0
  19. #351 ILoveNuNeo (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 21:45
    ฮยองวอนรู้ความจริงแล้ววว!! จะเป็นไงต่อไปเนี่ย TT

    มินมุงเรารู้นะว่านายจะพูดไรอ่ะ แล้วจู่ๆคว้าไปฮยองวอนไปกอดนี่คือแบบ ฟินแรง จะฟินกว่านี้ถ้าหนูขโมยจุ๊บๆไม่ก็หอมแก้มฮยองวอนด้วยนะจริงๆ ><
    #351
    0