[Monsta X] High School

ตอนที่ 35 : High School : CHAPTERS 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    25 พ.ย. 58



ภาพลิงค์ที่แปะไว้

Chapters 32

 

            วันนี้เป็นวันแรกของการคัดตัว ผมยืนประจันหน้ากับคู่ต่อสู้ซึ่งเป็นนักกีฬายูโดของโรงเรียนนี้ หลังจากนั้นก็กลับเข้าฝั่งเพื่อเตรียมตัวเริ่มการแข่ง


            ทางโรงเรียนงดการเรียนการสอน เนื่องจากงานกีฬาที่จะมีนี้ มินฮยอกบอกว่าถือเป็นงานใหญ่ เพราะมีหลายโรงเรียนมา และโรงเรียนเราก็ได้เป็นเจ้าภาพอีก ดังนั้นเลยต้องมีการคัดตัวนักกีฬากันอย่างละเอียดเพื่อหาคนที่ดีที่สุด และผมเองก็หวังว่าผมจะได้เป็นหนึ่งในคนที่ดีที่สุดของที่นี่เช่นกัน


            “เอาตามที่ซ้อมนะ ใจเย็นๆ ไม่ต้องรีบร้อน จูยองน่ะมันใจร้อน โจมตีแต่ตอนแรกๆเดี๋ยวก็หมดพลังงานไปเอง เราแค่รอจังหวะเหมาะๆ”


            “ครับรุ่นพี่”


            ผมตอบรับรุ่นพี่คังจินซึ่งเป็นโค้ชของผมตลอดเวลาที่ผมฝึกซ้อมมา ผมไม่เคยตื่นเต้นเวลาจะเริ่มแข่งนะ ยูโดเป็นกีฬาที่ผมเล่นมาตั้งแต่เด็กและผมมั่นใจว่าฝีมือของผมไม่แพ้ใคร เพียงแต่ผมห่างมันไปนานและตั้งใจจะเลิกเล่นอยู่แล้ว อีกอย่าง ครั้งนี้เหมือนว่าผมแบกความหวังของหลายๆคนเอาไว้ มันก็เลยตื่นเต้นนิดหน่อย


            “นักกีฬาเตรียมตัวได้”


            ผมลุกขึ้นยืน สูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วเดินไปตรงกลางตามที่กรรมการเรียก ถามถึงส่วนสูงคู่แข่งผม พวกเราสูงพอๆกัน แต่ความหนาของร่างกายนั้น บอกเลยว่าเจ้าหมอนี่กล้ามแทบจะเท่าพี่ชยอนูอยู่แล้ว มันน่ากลัวตรงนี้นี่แหละ


            “เฮ้ ฮยองวอนนนนนนนนนนนนนนนนน”


            ผมสะดุ้งแล้วหันไปมองข้างสนาม ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าใครที่พลังงานล้นเหลือขนาดนี้ ผมแค่ยิ้มบางๆแล้วหันมาทำสมาธิอีกครั้ง มินฮยอกคงอยู่ในช่วงเบรกซ้อมถึงได้มาดูผม


            “พี่ฮยองวอน ไฟท์ติ้งนะ”


            “พี่ฮยองวอน ล้มหมอนั่นให้ได้นะพี่!!


            คราวนี้ยิ่งมียุนโฮกับซอกวอนมาสมทบ เสียงกองเชียร์ผมเลยดังขึ้นมาอีก ผมหันไปยิ้มให้เจ้าพวกนั้น เลยเพิ่งเห็นว่าชางกยุนเองก็มา แต่ก็อย่างว่า ถ้าให้ตะโกนแบบพวกนั้นคงจะแปลกเกินไปสำหรับเจ้าเด็กซึน


            กรรมการอธิบายกฎกติกาซึ่งพวกเรารู้กันเป็นอย่างดีอยู่แล้ว และก่อนจะเริ่มการแข่ง


            “เทพแช!!!!!!!!!!! ชนะให้ได้นะ ฉันมาเชียร์นายแล้ววววววววววววววววววว”


            เสียงดังๆอีกเสียงดังขึ้น คราวนี้มีเสียงตะโกนอีกหลายเสียง ผมหันไปมองแล้วส่ายหน้าเบาๆ ตอนนี้เริ่มอายแล้วล่ะ กองเชียร์ผมจะเยอะไปไหมอ่ะ


            ไอ้เตี้ยวอนโฮกระโดดโลดเต้นตะโกนเรียกผมไม่หยุด จูฮอนกับลูกน้องของหมอนั่นก็ช่วยกันตะโกนด้วย ส่วนกีฮยอนก็เพียงแค่ยิ้มให้ผม เหมือนอย่างที่พี่ชยอนูทำ มองเลยไปอีกนิดผมก็เห็นกอนฮีซึ่งพยายามจะเข้าไปอยู่ใกล้ชางกยุน


            “ชนะนะ นายต้องชนะนะฮยองวอน”มินฮยอกตะโกนอีกครั้ง


            “เทพแช!! ฉันรู้นายเก่ง นายชนะแน่ แค่อย่าเจ็บตัวก็พอ ฉันเป็นห่วงงงงงงงงงง”


            “ชนะนะฮยองวอน ฉันเชียร์อยู่นะ”


            “เทพแช!!!!! ฉันมั่นใจในตัวนายนะ ฉันเชียร์นายอยู่เหมือนกัน ไม่สิ เชียร์นายมากกว่าหมอนี่อีก”


            สองคนยังคงตะโกนโต้กลับกันไปมา สาบานได้ว่าตอนนี้หากผมหายตัวได้ผมจะหายไปจากตรงนี้เลย ทำไมไอ้บ้าสองคนนั้นถึงได้เถียงกันเหมือนเด็ก โอ๊ย แล้วทำไมต้องมีชื่อของผมอยู่ในนั้น


            น่าอายโคตรๆ


            ปี๊ดๆๆ


            เสียงเป่านกหวีดจากข้างสนามดังขึ้นพร้อมกับการประกาศออกไมค์


            “นักกีฬาต้องใช้สมาธิในการแข่งนะครับ ช่วยเงียบๆก่อน”


            “...”


            นั่นไง..


            ผมหันไปมองที่สองคนนั้นแล้วส่งสายตาไปให้ประมาณว่า อายไหมล่ะพวกแก


            ดูเหมือนจะอายนะ ก้มหน้ากันงุดเชียว เฮ้อ ไอ้พวกบ้าเอ๊ย


            ผมเลิกสนใจข้างสนามแล้วหันมามองหน้าคู่แข่งของผมอีกครั้ง ก่อนที่เราจะเริ่มการแข่ง เป็นไปอย่างที่รุ่นพี่บอก ไอ้หมอนี่มันใจร้อน กะทำคะแนนตั้งแต่เนิ่นๆ แต่ผมจะไม่เดินตามเกมมันเด็ดขาด


            เทพแชต้องชนะเว้ย!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
















 

            “ที่จริงเอาไว้ไปวันหลังก็ไดนะ นายไม่เหนื่อยหรือไง”


            ผมหันไปมองมินฮยอกที่จ้องผมเหมือนไม่แน่ใจ ผมเลยตบบ่ามันเบาๆ “มันไม่ได้เหนื่อยขนาดนั้นเว้ย สบายมาก”


            “แน่ใจนะ”


            “เออดิ”


            เรานัดกันเอาไว้นานแล้วน่ะ ว่าวันนี้จะไปเยี่ยมพ่อของมินฮยอกที่โรงพยาบาล แต่เนื่องจากผมเพิ่งแข่งเสร็จ มินฮยอกเลยอยากให้ผมนอนพัก ซึ่งบอกเลยว่าแค่นี้จิ๊บๆมาก จูยองไม่ได้เก่งเหมือนที่คิด ดังนั้น..


            “ฮยองวอน วันนี้เก่งมากเลยนะ”


            “ของคุณครับพี่ชยอนู”ผมยิ้มให้พี่ชยอนูที่เดินมาหา


            แน่นอนอยู่แล้ว ว่าศึกครั้งนี้เทพแชได้รับชัยชนะ


            “กองเชียร์เยอะก็งี้แหละ”กีฮยอนที่ยืนอยู่ข้างพี่ชยอนูแซว


            ทำให้ผมนึกขึ้นได้เลยหันไปฟาดหลังมินฮยอกเบาๆ “เล่นบ้าๆเป็นเด็กเลยว่ะ โคตรอายเลยรู้มะ”


            “อะไรเล่า”มินฮยอกบ่นอุบ “ฉันแค่เชียร์นายอ่ะ ไอ้โฮซอกมันเริ่มก่อนนะเว้ย”


            “พอกันทั้งคู่นั่นแหละ”พี่ชยอนูพูดขำๆ “แล้วนี่จะออกไปไหนกัน”


            “ไปโรงพยาบาลน่ะครับ ไปเยี่ยมพ่อมินฮยอก”ผมตอบเขา มองเลยไปข้างหลังกีฮยอนแต่ก็ไม่เห็นใครที่คิดว่าน่าจะอยู่


            กีฮยอนมองผมแล้วยิ้มแปลกๆ ก่อนจะเข้ามาพูดใกล้ๆ “วอนโฮไปซ้อมน่ะ ไม่ได้อยู่ตรงนี้หรอก”


            “ละ แล้วบอกฉันทำไม”ผมอึกอัก


            “ก็นายไม่ได้มองหาหมอนั่นเหรอ”


            “บ้าเหรอกีฮยอน ฉันจะหามันไปทำไม”ผมพูดรัว “ฉันหาซอกวอน ยุนโฮแล้วก็ชางกยุนต่างหาก”


            “อ้าว ฉันก็บอกนายแล้วไงว่าไอ้พวกนั้นมันมีรายงานต้องทำ”


            “- - ลีมินฮยอก ฉันพูดกับกีฮยอนปะวะ”


            ไอ้เพื่อนบ้านี่ จู่ๆก็โพล่งขึ้นมาทำไมก็ไม่รู้


            “ปะ ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะเย็นมากไปกว่านี้”ผมรีบเปลี่ยนเรื่อง “พี่ชยอนู งั้นผมออกไปข้างนอกก่อนนะครับ จะรีบกลับมาก่อนหอปิด”


            “โอเค ดูแลตัวเองกันด้วยนะ”


            “ไปก่อนนะกีฮยอน”ผมบอกลากีฮยอนที่ยังยิ้มแซวไม่เลิก


            “ไว้เจอกันนะกีฮยอน พี่ชยอนู”มินฮยอกเองก็บอกลากีฮยอนกับพี่ชยอนู ก่อนที่เราสองคนจะออกไปด้วยกัน แต่ไอ้บ้านี่ก็ยังหันมาทำหน้าซื่อใส่ผมอีก “ถามจริง ลืมเหรอว่าฉันบอกไปแล้วว่าสามคนนั้นอยู่ไหน”


            “- - มินฮยอก”


            “ฮะ? ลืมจริงอ่ะ ลืมได้ไงวะ เพิ่งบอกเลยนะ”


            “ลืมมันไปซะเถอะ เลิกพูดสักที”


            บางทีมินฮยอกก็ฉลาดมากๆนะ แต่ในขณะเดียวกัน..


            มันก็ไม่ต่างจากซอกวอนซึ่งได้คะแนนเลขเพียงห้าคะแนนเช่นกัน เฮ้ออออออออออออออ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 






















 

            มัวแต่โม้อยู่นั่นแหละ กว่าเราจะมาถึงโรงพยาบาล พ่อของมินฮยอกที่รู้สึกตัวก็กินยาแล้วนอนหลับไปแล้ว ผมเลยได้นั่งคุยกับแม่ของมินฮยอกแทน ผมไม่แปลกใจเลยว่ามินฮยอกร่าเริงติดใครมา


            คุณแม่ของมินฮยอกพูดเก่งมากๆ กว่าจะรู้ตัวตอนนี้เราก็ต้องกลับกันแล้ว ไม่งั้นอาจจะไม่ทันประตูหอปิดซะ


            “ไว้วันหลังให้มินฮยอกพามาอีกนะฮยองวอน”


            “ครับ”ผมตอบรับ ยิ้มบางๆเพราะรู้สึกว่าคำพูดนี้ ผมเคยได้ยินมาจากแม่ของวอนโฮ แค่เปลี่ยนจากวอนโฮเป็นมินฮยอกนี่พูดเหมือนกันเป๊ะเลยนะ


            “ถ้าพ่อตื่นฝากบอกพ่อด้วยนะ ว่าผมมาหา แล้วก็ สามออาทิตย์มีแข่งบอลด้วย ต้องซ้อมหนัก คงไม่ค่อยได้เข้ามาเยี่ยมเท่าไหร่”


            “ทำให้ดีล่ะ”


            “ครับ”


            ผมยิ้มที่เห็นมินฮยอกกอดแม่ของเขาแล้วพูดคุยอะไรกันต่อนิดหน่อย ผมเลยขอตัวลงไปรอข้างล่าง ว่าจะซื้อน้ำสักหน่อย คุยนานจนคอแห้งเลยเนี่ย


            ผมเดินไปที่ตู้กดน้ำแล้วเลือกน้ำที่อยากดื่ม ก่อนจะหยอดเหรียญลงไปแล้วก้มลงไปหยิบกระป๋องโค้กที่กลิ้งลงมา แต่เมื่อก้ม หางตาของผมก็เห็นอะไรบางอย่าง


            บางอย่างที่สำคัญมากกว่าโค้กที่ผมกำลังจะหยิบขึ้นมา


            ขาของผมมันก้าวไปข้างหน้าเองโดยอัตโนมัติ จากเดินเปลี่ยนเป็นวิ่งเพราะระยะห่างมันเริ่มเพิ่มมากขึ้น จนกระทั่งผมวิ่งออกมาข้างนอกโรงพยาบาล แท็กซี่คันนั้นก็ขับออกไปแล้ว


          “ฮยองวอน วิ่งออกมาทำไมอ่ะ เมื่อกี้เรียกไม่ได้ยินเหรอ”


            “...”


            “เฮ้...”


            “มินฮยอก”


            “หืม?”


            “อีกแค่นิดเดียวเอง”


            “อะ อะไรเหรอ”


            ผมเม้มปากแน่น รู้สึกอยากจะร้องไห้ออกมาซะตรงนี้ รู้สึกปวดที่หัวใจ เหมือนมีอะไรบางอย่างมันพังลงตรงหน้าของผม


            “เฮ้ ฮยองวอน”มินฮยอกเรียกพร้อมกับประคองผมที่ใกล้จะหมดแรงเต็มทีเอาไว้ “เป็นอะไร มีอะไรเกิดขึ้น”


            “..ฉันเกือบจะได้เจอแม่อยู่แล้วเชียว”          


          ผมมั่นใจ..


          ..มั่นใจว่าผู้หญิงคนนั้นคือคนที่ผมกำลังตามหาอยู่


          “..แม่..”





































อะไรแม่? เทพแชเห็นแม่จริงๆเหรอ เทพแชจะได้เจอแม่แล้วใช่ไหม??

มินมุง อยู่ข้างๆเทพแชก่อน ได้เวลาที่ต้องทำคะแนนแล้วนะ ทำให้เทพแชรู้สึกดีขึ้นให้ได้ล่ะ

ออกมานิดเดียวก็จริง แต่ความกวน..ของพี่วอนเราไม่เคยลดละ อยากให้นึกภาพตามตอนที่ทั้งสองคนตะโกนเชียร์เทพ

เพลียหนัก และ อาย(แทน)เทพแชหนักมากกกกกกกกกกกกกกก ฮาาาาาาาาา

#ฟิคเทพแช




สำหรับคนที่สนใจเรื่องรวมเล่ม รบกวนไปกรอกแบบฟอร์มไว้ก่อนจ้าาาา เหมือนเป็นการพรีออกเดอร์ไปในตัวเน๊อะ

ไรท์จะเปิดโอนเมื่อมีคนลงชื่อถึง 15 คน ขอย้ำ!! คนที่ไปกรอกแบบฟอร์ม ขอเป็นคนที่มั่นใจว่าอยากได้ โอนได้จริงๆน้าาา

ไรท์จะนับยอด จะได้รู้ ว่าฟิคเรื่องนี้พอมีโอกาสรวมเล่มไหม



 

© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,057 ความคิดเห็น

  1. #1001 pearl lotus (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 00:53
    เห้ย พลาดนิดเดียว 
    #1,001
    0
  2. #916 supernei (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 14:12
    ฮือ ๆเศร้า
    #916
    0
  3. #865 emptyq_ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 19:06
    แชจะได้เจอแม่แล้ว ฮืว ;_;
    #865
    0
  4. #813 GybzyOlity (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 03:24
    แม่มาแอบดุหรอ งั้นแสดงว่าแม่คอยแอบดูฮยองวอนอยู่ห่างๆตลอดเลยสิ

    เป็นเรื่องที่ดีนะฮยองวอน
    #813
    0
  5. #759 เซ็นสึยะ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 21:46
    แม่จริงอะ ขอให้ได้เจอนะวอนนน
    #759
    0
  6. #683 ยองฮีของเซบ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 00:39
    เย้ๆๆ เทพแชจะได้เจอแม่แล้วววว
    #683
    0
  7. #595 9tula (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:08
    ฮาศึกชิงเทพของท่านชินและมินมุง จะตะโกนกันทำไม โถ...
    แอบหวีดเจ้ากอนที่พยายามเข้ามาอยู่ใกล้ๆชางกยุนด้วยล่ะ ฮือออ สรุปแล้วฉันพายเรือทุกลำ T________T
    ที่สำคัญคือแชได้เจอแม่แล้ว? จริงป้ะเนี่ย ขอให้เจอหน้ากันสักทีนะ คราวนี้พลาดไปไม่เป็นไรยังไงก็ต้องได้เจอกันสักวันล่ะ
    #595
    0
  8. #364 Newclear Kun (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 11:03
    ชอบวอนโฮกับมินฮยอกตะโกนเถียงกันมากกกก นี่อายแทนฮยองวอนเลย ฮ่าๆ

    เมนกี้นะ แต่เชียร์วอนโฮ ยืนยันคำเดิม! ไม่อยากเสียใจ งื้อออออ

    สู้เขานะเทพแชไม่ร้อง ยังไงก็ยังมีแฮปปี้ไวรัสอยู่ข้างๆ
    #364
    0
  9. #284 Minhoon (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 19:45
    #ทีมมินมุง บอกแล้วไงงงง ในที่สุดมินมุงก็ทำคะแนนได้ วะฮะฮ่าาา! วอนโฮคือใครไม่รู้จักโว้ย! จะเอามินมุงงงงงงงง 55555555555555555555

    ไรท์แบบทำร้านจิตใจมากกกก จะได้เจอแม่แล้วอ่ะ ฮืออออออ ไรท์ใจร้ายยยยยยยยยยย 
    #284
    0
  10. #283 Solu (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 16:31
    เฮ้ย!เจอเเล้วจริงๆอะ!
    #283
    0
  11. #282 ` B.Y. (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 12:14
    มินมุงงงงง โอกาสทำคะแนนมาถึงแล้วนะะะะะ สู้วววววววๆ~~ ขอให้ฮยองวอนเจอแม่เร็วๆ มินมุงต้องอยู่ข้างๆคอยเป็นกำลังใจสำคัญให้ชายแชนะ T-T เทพแชเก่งอยู่แล้วต้องทำได้อยู่แล้ว ต้องได้เจอแม่แน่ๆ..
    #282
    0
  12. #281 PraeKyungDO (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 10:29
    นึกภาพกองเชียร์แล้วก็ฮา โอ๊ย แต่ละคนพยายามทำคะแนนมาก พระเอกไม่สำคัญแล้ว นั่นตัวประกอบ มินมุงกำลังทำคะแนนนะ 55555555555555 ฮืออออ จะได้เจอแม่แล้วใช่ไหมมม ขอให้ได้เจอนะเทพแช ;-;
    #281
    0
  13. #280 PP.Pongpang (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 07:08
    แม่จิงหรอ! งี้ก็แค่อีกเอื้อมมือเท่านั้น ฮื่อออ มินมุงถึงเวลาทำคะแนนแล้วนะ5555 เด็กกุ๊งเจ้าไปอยู่หลุมไหนรือ5555
    #280
    0
  14. #279 ILoveNuNeo (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 06:34
    โห พลาดนิดเดียวเอง เทพแช T_T
    #279
    0
  15. #277 Nam-Love-Super Junior-Siwon (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 03:54
    แค่นิดเดียวเองงง ฮรือ ขอให้เทพแช เจอแม่ไวๆ
    #277
    0