[Monsta X] High School

ตอนที่ 34 : High School : CHAPTERS 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 พ.ย. 58


ภาพลิงค์ที่แปะไว้
© themy butter

Chapters 31

 

            ผมตัดสินใจลงคัดตัวยูโดตามที่ทุกคนอยากให้เป็น ดังนั้นในทุกๆเย็นจากที่ผมจะตรงเข้าห้องเพื่อนอน ผมต้องเอาเวลาที่แสนมีค่านั้นมาวิ่งรอบสนามฟุตบอลสามรอบเพื่อเตรียมร่างกาย แล้ววันพฤหัส ศุกร์ก็ฝึกซ้อม การคัดตัวระดับโรงเรียนจะมีในอีก 7 วันข้างหน้า และวันนี้ก็เป็นวันที่ 5 แล้วที่ผมใช้ชีวิตเหมือนเมื่อก่อน ตอนที่เล่นยูโด


            ชางกยุนเองก็กลับมาเรียนตามปกติแล้ว และข่าวดียิ่งกว่าอะไรทั้งหมดคือเมื่อวานผมเห็นชางกยุนกับกอนฮีอยู่ด้วยกันล่ะ ถึงแม้ว่าจะเป็นเพราะถูกทำโทษให้ไปทำความสะอาดโรงยิมด้วยกันก็เถอะ อย่างน้อยสองคนนั้นก็ไม่ได้ต่อยกันน่ะนะ


            “สู้ๆนะ”


            ผมพยักหน้าให้มินฮยอกที่ถือบอลเตรียมลงสนามเหมือนกัน ก็อย่างที่บอก ผมน่ะต้องวิ่งรอบสนามบอลซึ่งพวกทีมฟุตบอลก็ฝึกซ้อมกันอยู่ แม้ว่ามันจะมีตั้ง 3 สนาม แต่ผมก็ยังเลือกวิ่งสนามนี้ เพราะอีกสองสนามถูกพวกสาขาดนตรียึดไป


            เห็นว่าประเมินของพวกเขาในเดือนหน้าจะมีทั้งแบบเดี่ยวและแบบกลุ่ม ผมไม่ห่วงชางกยุนนะ เรื่องจะไม่มีกลุ่มน่ะ เพราะยุนโฮรู้ใจผมดีเลยลากเจ้าเด็กนั่นเข้ากลุ่มไปแล้ว


            มินฮยอกยังคงโบกไม้โบกมือให้ผม แถมยังเอามือมาทำเป็นหัวใจเหนือหัวแล้วกระโดดโลดเต้นอยู่นั่นแหละ ผมมองยิ้มๆก่อนจะเปลี่ยนเป็นหัวเราะเมื่อท้ายที่สุดแล้ว กัปตันทีมอย่างพี่ดงจุนก็มาจิกหัวแล้วลากมันเข้าไปซ้อมจนได้


            ผมสะบัดข้อมือ มองทางข้างหน้าแล้วสูดลมหายใจเข้า ผมวิ่งโดยไม่หยุดพัก ดังนั้นเลยต้องเก็บแรงเอาไว้ก่อน ไม่งั้นเหนื่อยตาย หลังวอร์มเสร็จผมก็เริ่มออกวิ่งเหยาะๆไปตามทาง


            ถ้าได้รู้สักนิดว่าตอนนี้เรื่องของแม่ไปถึงไหนแล้วผมคงมีกำลังใจมากกว่านี้ แต่แค่ชางกยุนทำเหมือนหลบหน้าผม ผมก็น่าจะรู้แล้วล่ะ ว่ามันน่าจะยังไม่ถึงไหน แต่ผมเข้าใจ


            ก็มีแค่รูปถ่ายใบเดียวนี่


            ผมไม่อยากมองในแง่ร้ายนักหรอก แต่บางที..


            แม่อาจจะไม่อยู่แล้วก็ได้


            คิดไปคิดมา ผมก็วิ่งจนครบสามรอบตามที่ตั้งใจเอาไว้ ผมทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นหญ้าอย่างหมดแรง พอดีกับที่ทีมฟุตบอลได้พัก มินฮยอกกับซอกวอนเลยเดินมานั่งกับผมด้วย


            “ไง เหนื่อยอ่ะดิ”


            ผมรับขวดน้ำที่มินฮยอกโยนมาแล้วส่ายหน้า “เทพแชไม่มีวันเหนื่อย”


            “เหรออออออออออออออ”มินฮยอกลากเสียงยาวแล้วยีหัวผมที่เต็มไปด้วยเหงื่อ “ไม่เหนื่อยแต่หอบแฮ่กๆ หลอกฉันไม่ได้หรอก ฉันไม่ได้โง่นะ ไปหลอกไอ้ซอกวอนนู่น”


            “ฮ่าๆๆๆๆๆ เออใช่”ซอกวอนหัวเราะก่อนจะขมวดคิ้ว “เดี๋ยวนะเดี๋ยว พี่มินฮยอก นี่พี่ว่าผมปะ”


            “หึๆ”ผมกับมินฮยอกมองหน้าอย่างรู้กันก่อนจะปล่อยหัวเราะ “ฮ่าๆๆๆๆ ซอกวอนเอ๊ย”


            “อะไรอ่ะพวกพี่ ผมไม่ได้โง่นะ”


            “เออ ไม่ได้โง่ แต่คะแนนเลขออกมาได้ห้าเต็มห้าสิบ ชางกยุนที่มันบอกว่ามันไม่รู้เรื่องยังได้มากกว่าแกตั้งสามคะแนนเลย”มินฮยอกพูดก่อนจะหยิกแก้มซอกวอนเล่น “ไอ้เด็กโง่เอ๊ย”


            “ฮึ่ย พวกพี่แม่ง ใจร้าย”ซอกวอนเม้มปากทำท่าเหมือนงอน


            ผมปล่อยให้หน้าที่ง้อเป็นของมินฮยอกไปละกัน ในเจ้าเด็กสามคนนี้นะ คนที่เหนือความคาดหมายที่สุดก็เป็นซอกวอนนี่แหละ เจ้านี่ชอบทำตัวเป็นคนฉลาด พูดอะไรก็เป็นหลักการซะหมดแต่ผลสอบออกมาทำผมหงายเงิบเลย


            ได้ห้า ชางกยุนแปด ส่วนยุนโฮนี่ก็เหนือความคาดหมายเหมือนกัน ขาดแค่ห้าคะแนนก็ได้เต็มแล้วนะนั่น ผมนี่ทึ่งไปเลย


            “เดี๋ยวฉันวิ่งอีกรอบนะ”ผมบอกมินฮยอกกับซอกวอนแล้วลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมจะวิ่งอีกรอบ วันนี้ผมวิ่งเร็วเกินไปหน่อย เวลามันก็เลยเหลือ ถ้าได้วิ่งอีกรอบคงพอดี


            “โย่วๆๆๆๆๆๆๆ”


            ผมหันไปมองที่สนามข้างๆ เสียงที่ดังมานี่โคตรจะคุ้นหู แล้วก็ไม่ผิดจากที่คิดเลยด้วย


            “อะไรของมันอีกวะ”


            เออ นั่นสิ ผมก็อยากรู้เหมือนมินฮยอกแหละ ว่าไอ้เตี้ยนั่นคิดจะทำอะไร ถึงได้ถือโทรโข่งแล้วแหกปากแบบนั้น


            “ผู้ชายตัวสูงๆคนนั้นน่ะ คนนั้นแหละครับจะหันไปมองใคร คนที่ใส่เสื้อวอร์มสีดำน่ะ ที่เบ้าหน้าดีๆอ่ะครับ”


            ผมแยกเขี้ยวใส่ทันที ผมรู้นะเว้ยว่ามันหมายถึงผม คิดจะแกล้งอะไรผมอีกล่ะเนี่ย - -*


            “วิ่งสามรอบแล้วยังจะวิ่งอีกรอบอีกเหรอครับ มันเหนื่อยนาาาาาาา”


            พอไอ้เตี้ยพูดจบ บรรดาสมุนของมันก็พากันวีดวิ่วอย่างรู้งาน ผมจ้องเขม็งไปที่มันหวังให้หยุด แต่มีหรือคนอย่างไอ้บ้านี่จะหยุด พอหายป่วยก็กวนตีนอีกแล้วเนี่ย


            “สู้ๆนะครับ คนทางนี้เป็นกำลังใจให้ เหนื่อยก็พัก อยากรักก็มาหาพี่นะครับ”


            “วู้วววววววววววววววววววว”


            ก็ยังเหมือนเดิม นอกจากกวนตีนแล้ว ก็ยังเสี่ยวเหมือนเดิม ไม่สิ มันเสี่ยวมากกว่าเดิมขึ้นทุกวัน


            “แม่งชอบเรียกร้องความสนใจว่ะ”


            ผมพยักหน้าให้มินฮยอกอย่างเห็นด้วย “ขอยืมลูกบอลหน่อย”


            “เอาไปทำไร”มินฮยอกถามแต่ก็เขี่ยลูกบอลมาให้


            ผมมองไปยังไอ้เตี้ยอีกครั้งเป็นการถามว่ามันจะหยุดไหม แต่มันก็ยังคึกไม่หยุด


            “ฉันเตือนด้วยสายตาแล้วนะโว้ย”ผมตะโกนกลับไป


            ระหว่างที่พวกมันพากันงงๆ ผมก็ง้างขาขึ้นแล้วส่งแรงไปที่ลูกฟุตบอลจนลอยลิ่ว และลงเป้าหมายอย่างสวยงาม


            “เหยยยยยยยยยยย”


            “เหวออออออออออออ”


            “ลูกพี่ ระวังบอล แอ่ก”


            “โอ๊ย หัวกู”


            สารพัดเสียงโอดครวญที่ผมได้ยิน ทำให้ผม มินฮยอก และซอกวอน รวมไปถึงพวกทีมฟุตบอลหัวเราะกันลั่น มันฮากันถึงขนาดที่พี่ดงจุนลุกขึ้นยืนปรบมือให้ผมเลย


            “เปลี่ยนจากยูโดมาเตะบอลแทนไหมฮยองวอน แม่นชิบเป๋งเลย”


            ผมหัวเราะแล้วมองไปยังกลุ่มเดิมที่ตอนนี้แตกกระเจิงเป็นผึ้งไปเรียบร้อยแล้ว


            ก็ไม่ได้คิดว่ามันจะแม่นขนาดนี้หรอกนะ ผมแค่เตะไปส่งๆกะแค่เฉียดพอ แต่มันดันลงกลางวง และมากกว่าอะไรทั้งหมดคือลงกลางหัวไอ้เตี้ยวอนโฮเต็มๆ


            “ฮยองวอน ใจร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”


            ผมแลบลิ้นให้วอนโฮที่โอดครวญใส่โทรโข่งแล้วหันไปวิ่งรอบสนามของผมต่อแบบชิลๆ ช่วยไม่ได้


            ก็ผมเตือนแล้วนี่หว่า อยากกวนตีนผมทำไม

 

 

 

 

 

 

 















 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            ผมอาบน้ำเปลี่ยนชุดที่ชุ่มเหงื่อเสร็จก็ออกมาจากโรงยิม ตอนนี้ข้างนอกมืดหมดแล้ว พวกทีมฟุตบอลก็พากันออกไปเลี้ยงเนื้อย่างข้างนอกหมด ทุกคนชวนผมนะ ตอนนี้ผมสนิทกับทีมฟุตบอลไปละ แต่ผมเหนื่อยอ่ะ อยากหลับไปนอนมากกว่า


            “นายต้องรับผิดชอบ”


            “เฮ้ย!!!


            เพราะตกใจ ขาของผมเลยเตะไปข้างหน้าโดยอัตโนมัติ ส่งผลให้คนที่จู่ๆก็พรวดพราดออกมาตัวงอด้วยความจุก จากตอนแรกรู้สึกผิดนะ แต่พอเห็นว่าเป็นใครนี่ขำแทน


            “หึๆๆๆ สมควร”


            “โอ๊ย วันนี้นายประทุษร้ายฉันสองรอบแล้วนะฮยองวอน”วอนโฮบ่น ยังคงตัวงอไม่หาย


            ผมยิ้มมุมปากพร้อมกับยักไหล่ “ก็ไม่รู้ ช่วยไม่ได้ จู่ๆอยากโผล่มาทำไม”


            “ใจร้าย”คำเดิมกับเมื่อตอนเย็นเลยแฮะ


            “แล้วมากวนตีนก่อนทำไม”


            วอนโฮจับไหล่ผมก่อนจะค่อยๆยืนตัวตรง แม้ใบหน้ายังเหยเกอยู่ เมื่อผมได้เห็นหน้าเต็มๆ ตอนแรกสะใจเลยเริ่มมีความรู้สึกผิดนิดๆ


            “หัวแตกเหรอ”


            “เออดิ”วอนโฮพูด แล้วมุ่ยหน้าใส่ผม “ตอนแรกมันเป็นแผลอยู่ พอโดนบอลนายเตะมาแตกเลย”


            “..ก็ฉันไม่รู้นี่หว่า”


            “ไม่สนใจ ยังไงก็ต้องรับผิดชอบ”


            “รับผิดชอบอะไรอีกล่ะ”ผมถามอย่างรำคาญ คนยิ่งเหนื่อยๆอยู่ ไอ้บ้านี่


            “ไปนั่งดูฉันซ้อมก่อนเร็ว”


            “-o- ฉันง่วงแล้วนะเว้ย”


            “ครั้งที่แล้วนายก็ยังไม่ได้ดูเลยนะ”


            และเพราะแบบนั้นแหละ มันเอาความรู้สึกผิดของผมมาต่อรอง สุดท้ายผมก็ต้องยอมมาจนได้ วอนโฮลากผมมาที่กลางสนามบอลที่ตอนนี้ร้างคนไปแล้ว


            “นั่งๆ”


            ผมยอมนั่งลงอย่างว่าง่าย ขี้เกียจเถียงมันละ รีบดูจะได้รีบกลับไปนอนเสียที วอนโฮยิ้มให้ผม ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาเปิดเพลง


            “ครั้งนี้ฉันอยู่ทีมเดียวกับกีฮยอนแล้วก็จูฮอน”


            “ฉันก็พอจะเดาได้”มันก็ต้องแบบนั้นอยู่แล้วนี่ ไม่เห็นจะต้องคิดเยอะ คนเราก็ต้องอยากอยู่กับเพื่อนอยู่แล้ว ทีมยุนโฮยังมีชางกยุนกับมินฮยอกเลย


            “โชว์กลุ่มช่างมัน ฉันโชว์เดียวดีกว่า”


            พูดจบผมก็เห็นมันทำท่าทางแปลกๆ กระแอมอีกหลายครั้งก่อนจะมองหน้าผม “เริ่มละนะ”


            “เออ เร็วๆเหอะ”


            เสียงดนตรีเล่นไปสักพัก วอนโฮก็เต้นเบาๆ แล้วก็เริ่มร้อง ตอนแรกผมก็กะจะฟังผ่านๆหูไปแหละนะ แต่มันน่าแปลก ที่ทั้งสายตา น้ำเสียง การขยับตัวของไอ้บ้านี่ทำให้ผมไม่อาจละสายตากับการฟังไปได้เลย



 

좋아니모든것이좋아

ผมชอบคุณ ชอบทุกอย่างที่เป็นคุณ


머리부터발끝까지도

ตั้งแต่หัวจรดเท้า


조그만 행동까지하나하나

แม้แต่การกระทำเล็กๆน้อยๆของคุณ


좋아 모든것이좋아

ผมชอบมันทุกอย่างเลย ทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณ


너와함께라면즐거워

ถ้าผมได้อยู่กับคุณ ผมจะมีความสุขมาก


시간이지날수록더좋아져

ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งชอบคุณมากขึ้น.

 

니가필요해

ผมต้องการเพียงแค่คุณ


매일같이있게 해달라고난기도해

ทุกๆวัน ผมเฝ้าภาวนาให้ผมได้อยู่กับคุณ


나오직너만이와행복하게 살수가있어

มีเพียงแค่คุณเท่านั้นที่ผมจะสามารถอยู่ด้วยอย่างมีความสุข



 

            “ฮยองวอน”


            “...”


            “นี่ อย่ามัวตะลึง”


            ผมสะดุ้งหลังจากสติกลับเข้าร่าง นี่ผมเคลิ้มจนสติหลุดไปเลยเหรอวะเนี่ย บ้าน่า ผมรีบปั้นหน้าโหดแล้วมองไอ้เตี้ยที่มายืนอยู่ตรงหน้า


            “อะ อะไร”


            “ฟังท่อนสุดท้ายดีๆนะ นายต้องตั้งใจฟัง”


            “ระ รู้แล้วน่า”


            วอนโฮยิ้ม ก่อนจะนั่งคุกเข่าแล้วจ้องหน้าผมไม่ละสายตา






            “내곁에항상있어줘(อยู่เคียงข้างผมตลอดไปนะ My Boy)”







































ภาพลิงค์ที่แปะไว้

อ๊ายยยยยยยยยยยยย พี่วอนคนกากเค้ารุกหนักแล้วอ่ะ

เทพแชเขินมั้ย ถ้าเทพแชไม่เขิน ไรท์เขินเองแล้วนะ >< มีใครเขินเหมือนไรท์บ้างไหมอ่ะ

แต่งไปบิดไป เหมือนเป็นบ้าแล้วเนี่ย 


มินมุง คุณชายกุ๊ง พวกเธอต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างแล้วนะ 

#ฟิคเทพแช


ปล. เรื่องรวมเล่ม ไรท์ขออนุญาติทำเป็นแบบสอบถามก่อนนะคะ โดยราคาจะอยู่ที่ 370(รวมค่าส่งแล้ว) ไม่เกินนี้ อาจจะถูกกว่านี้ด้วยถ้ามีคนสั่งเยอะ ราคามันจะลงตามจำนวน เดี๋ยวไรท์จะทำแบบฟอร์มมาให้กรอกไว้ แล้วถ้ามีคนกรอกแบบฟอร์มและยืนยันว่าเอาแน่นอน ไรท์ค่อยเปิดโอนนะคะ ตอนนี้ก็พิมพ์เนื้อหาเอาไว้บ้างแล้วล่ะ คือมันเกือบจะสมบูรณ์แล้วนะเรื่องนี้


เจอกันตอนหน้าจ้าาาาาาาาาาา

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,057 ความคิดเห็น

  1. #1000 pearl lotus (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 00:46
    แอบสะใจฉากลูกบอลสลายกลุ่ม55555 
    ว่าแล้วโชว์ของวอนโฮนี่มัน-/////- 
    #1,000
    0
  2. #915 supernei (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 14:07
    พี่ชินรุกเก่ง อ่านไปยิ้มไป
    #915
    0
  3. #864 emptyq_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 19:01
    พวฮรุกแรงมากกก
    #864
    0
  4. #812 GybzyOlity (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 03:15
    พี่วอนหัวแตกกกกกกก 555555+

    วอนรุกหนักมาก คนรุ้ทั้งโรงเรียนแล้วมั้งหนะ แสดงความเป็นเจ้าของสุดตัวเลย
    #812
    0
  5. #758 เซ็นสึยะ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 21:35
    ง่อววววว จะละลายยยยย
    #758
    0
  6. #682 ยองฮีของเซบ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 00:34
    พี่วอนรุกหนักมากอ่ะ อ่านไปเขินไป เขินแทนเทพแชจริงๆ
    #682
    0
  7. #594 9tula (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:49
    ชอบตอนเทพแชเตะบอลอัดท่านชินมาก 55555555555555555555555555555555555 สะใจ หมั่นไส้มันมานานละ ในที่สุดก็มีคนจัดการให้สักที เทพแชทำดี /ชาบูๆ
    ตอนนี้ท่านชินคะแนนนำโด่งแล้ว มินมุงกับชายกุ๊งมัวแต่ทำไรอยู่ มาเร็วๆๆๆ
    #594
    0
  8. #546 Chikkiss (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 12:38
    โอยยยยท่อนสุดท้ายทั้งเขินทั้งบิดทั้งกรีดร้อง เขินมากกกก
    #546
    0
  9. #363 Newclear Kun (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 10:53
    ชีวิตชิปเปอร์!!!! แค่นี้ก็ตายตาหลับแล้วววววว จะฟินไปไหน เขินมากค่ะพี่วอนคนหน้าด้าน มันต้องแบบนี้ซิ กระแซะเข้าไปทุกวัน ซักวันเทพแชจะต้องไม่ปล่อยให้หลถดไปไหนแน่ น่ารักขนาดเน้!!!!!

    แอบฮา เทพแชทำแบบนั้นกับคุณชินได้อย่างไร ถึงกับหัวแตก ฮ่าๆๆๆๆ แต่ก็นะคนบ้าอะไรกวนตีนชะมัด
    #363
    0
  10. #276 Crowdy in (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 23:32
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยย><

    จิน่ารักไปไหนนนนนคุ่นี้้้><

    เขิลเเทนอ่ะบอกเรยยยยย55555555><
    #276
    0
  11. #275 ` B.Y. (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 20:39
    ถึงจะเขินยังไงก็หมั่นไส้อยู่ดีค่ะ คนอะไรทั้งกวนประสาททั้งเสี่ยวได้ขนาดนี้ ฮือออออออออ แต่ยอมรับค่ะว่าเขิน... อมยิ้มด้วย ฮืออออ ให้คะแนนก็ได้วะ TwT
    มินมุงตอนนี้น่ารักจังค่ะ มีแต่คะแนนความน่ารักกับความหลงนี้ให้ส่วนคะแนนที่ทำกับฮยองวอนวันนี้ไม่ค่อยมี.. 555555555555
    คุณชายนี่ถึงตัวไม่มาแต่ชื่อมาตลอดเลยนะคะ... อิจฉาได้ไหม 555555555555

    อยากได้รวมเล่มค่ะ จะซื้อแน่ๆ รอออออ ; w ;
    #275
    0
  12. #274 Minhoon (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 18:40
    เอาแล้ว.. บอกแล้วไงว่าหมั่นไส้ ไม่เขินให้หรอก! 555555 แบบมั่นหน้ามาก มีมายืนให้กำลังใจอยู่ขอบสนาม อิเทพแชก็เตะแม่นเหลือเกินนน เล่นซะหัวแตกอ่ะ น่าจะเอาให้น๊อคไปเลยนะจริงๆ 55555 นี้เป็นความหมั่นไส้ส่วนตัว นี้ชิปฮยองวอนโฮนะจริงๆ ????
    #274
    0
  13. #273 Solu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 18:21
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกก!!! ท่านชินนนนนนนนน!!ผมนี้กรี๊ดจนเเม่มองประมาณว่าบ้าหรือเปล่าเเล้วครับ!
    ฮือออออ!!ได้กันเลยได้กันเถอะะะะ ถ้าจะขนาดนี้ก็ได้กันเถอะ!ฟินมากมายจนเเทบจะร้องออกมาเป็นภาษาชะมดท้อง(?)
    เทพเเชเขินไหม?เขินเเน่ๆเเต่ถ้าเทพเเชไม่เขินผมจะเขินเเทนตามไรท์เเล้วน้าาาา
    สู้ๆนะครับไรท์ผมคนหนึ่งเเหละที่จะสั่งจองเอง จะเก็บเงินไว้รอเลยอะ สู้ๆนะดูเเลสุขภาพตัวเองด้วยนะครับ
    #273
    0
  14. #272 PP.Pongpang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 16:35
    เขิลแรง ทำไมเขิลตั้งแต่ถือโทรโข่งงกลางสนามละ งื้อน่ารักกกก เทพแชไม่เขิลเดี๋ยวรีดกะไรท์เขิลลแทน ไม่ได้การละนะมินมุงเด็กกุ๊งรุกหนักๆหน่อยเส้ อย่าไปยอมมมม
    #272
    0
  15. #271 Pormania (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 07:15
    พี่วอนโฮคนบ้าาาพี่คิดว่าร้องเพลงเเล้วฉันจะเปลี่ยนทีมเหรออ ใช่พี่คิดถูก ;0;
    #271
    0
  16. #270 ILoveNuNeo (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 07:11
    รุกแรงมากหนู T/////T
    มินมุงอย่ายอมดิ่ มินมุงงง
    #270
    0
  17. #269 Nam-Love-Super Junior-Siwon (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 05:20
    เกลียดดดดดดวอนโฮ ตอนแซว เทพแช กลางสนามมาก 55555
    แต่ตอนร้องเพลงจีบ บิดไปทั้งตัวว แง๊ เขินแรงมากกก พี่เตี้ย รุกหนักมาก #ดีต่อใจ
    #269
    0
  18. #267 PraeKyungDO (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 00:02
    งื้ออออ วอนโฮรุกหนักมากแจรรรร้ อยากให้สู้นะ สักวันเทพจะต้องยอมบอกว่าชอบแน่ๆ 5555555 (แต่ตอนไหนไม่รู้ว กิกิ)
    #267
    0
  19. #266 icloud92 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 23:49
    ใครไม่เขิน เราเขินเองงงง ฮือออ เราภูมิใจมากก #ทีมวอนโฮ จะต้องไม่แพ้ ฮือออออออ เขิน เห้ยยยยยยย
    #266
    0