[Monsta X] High School

ตอนที่ 15 : High School : CHAPTERS 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    6 พ.ย. 58

© themy butter

ภาพลิงค์ที่แปะไว้



Chapters 13

 

            ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ มองสระว่ายน้ำที่โคตรกว้างตรงหน้าอย่างแขยง มันก็จริงนะที่ผมเป็นนักกีฬา แต่ใครมันจะไปเก่งซะทุกอย่างล่ะ มันก็ต้องมีอะไรที่ผมทำไม่ได้บ้างแหละ และนั่นคือการว่ายน้ำนี่ไง


            ตอนเด็กๆผมเคยจมน้ำน่ะ เกือบไม่รอดแล้วด้วย ถ้าไม่ได้คนมาช่วยไว้


            ว่าแต่ตอนนั้น.. ใครเป็นคนช่วยผมนะ


            ...


            ช่างเถอะ คิดไม่ออก ลืมไปละ


            “ฮยองวอน!!!!


            “พะ พี่ชยอนู”


            ผมมองคนที่กำลังลอยตัวอยู่ในสะว่ายน้ำอย่างตกใจ ตอนเดินเข้ามาก็ไม่ทันได้มองว่ามีคนอยู่นี่ด้วย ไม่แปลกหรอกที่พี่ชยอนูจะอยู่นี่ ในเมื่อเขาเป็นนักกีฬาว่ายน้ำนี่ แต่มาเจอแบบไม่ได้ตั้งตัวแบบนี้ ผมตกใจนะ


            “เป็นเวรทำความสะอาดเหรอ”


            “ครับ”ผมตอบเขา “พี่เห็นคนอื่นหรือเปล่าครับ”


            “เขามาทำความสะอาดกันแล้วก็กลับไปแล้ว บอกพี่ว่าเดี๋ยวมีอีกคนมาทำ ให้เอาของในตะกร้าไปเก็บในห้องอุปกรณ์น่ะ”


            “อ๋อ ครับ”ผมพยักหน้าเมื่อหันไปเห็นตะกร้าเพื่อเสื้อชูชีพที่วางอยู่


            “ทำไมมาช้าอ่ะ เลิกเรียนช้าเหรอ”


            “ผมไปนอนห้องพยาบาลมาครับ แล้วหลับเพลิน เลยมาช้า”


            “อ้าว เป็นไรอ่ะ”


            ผมยิ้มทำไม ผมคงดีใจน่ะ ดีใจที่พี่ชยอนูดูเป็นกังวลที่รู้ว่าผมเพิ่งมาจากห้องพยาบาล เขาเป็นห่วงผมเหมือนกันสินะ


            “ไม่เป็นอะไรแล้วครับ ผมเวียนหัวนิดหน่อย”ผมตอบยิ้มๆ “งั้นเดี๋ยวผมเอาของไปเก็บก่อนนะครับ”


            “อื้มๆ เดินระวังนะ พื้นที่นี่มันลื่น”


            “ครับ”


            หัวใจเต้นแรงขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยแฮะ หน้านี่ก็บานซะ พอได้แล้วน่าฮยองวอน


            ผมเดินไปยกตะกร้าอุปกรณ์ขึ้นมาแล้วเดินไปด้านหลังซึ่งเป็นส่วนของล็อคเกอร์ เดินไปเดินมาอยู่สามรอบ ของทั้งหมดก็ถูกเก็บเรียบร้อย ตอนนี้ผมเลยว่างแล้วล่ะ จากเดิมที่คิดว่าจะกลับไปนอน ก็ต้องเปลี่ยนความคิดไป


            พี่ชยอนูนี่ทำอะไรก็ดูดีไปหมดเลยเน๊อะ ตอนว่ายน้ำนี่ก็เท่สุดๆเลย


            “^^”ผมยิ้มเมื่อพี่ชยอนูว่ายน้ำมาแตะที่ขอบ เขาถอดแว่นออกแล้วเอียงคอมองผม


            “มีธุระหรือเปล่า”


            “ไม่มีครับ”ผมรีบตอบในทันที


            “งั้นพี่รบกวนหน่อยได้ไหม คือพี่ว่ายไปจับเวลาไปไม่สะดวกเลยน่ะ ฮยองวอนช่วยจับเวลาให้พี่ทีนะ”


            ผมรับนาฬิกาที่เขาส่งมาให้แล้วพยักหน้ารัว “ด้วยความยินดีเลยครับ”


            “อื้ม”


            ผมยิ้มแล้วยืดตัวตรง ส่งสัญญาณให้พี่ชยอนูแล้วเริ่มจับเวลาให้เขา พี่ชยอนูมาอยู่ที่สระว่ายน้ำทุกวันหรือเปล่า ถ้าเป็นงั้น ให้ผมมาทำเวรที่นี่ทุกวันเลยก็ได้นะ ได้มองพี่เขาว่ายน้ำแบบนี้แล้วผมชอบจัง


            ผมว่านะ ผมคงชอบ..


            ...


            ไปแล้วมั้ง


            “เป็นไงบ้าง”


            “เอ่อ..”


            “หืม?”


            ผมยิ้มแห้งๆ หันนาฬิกาให้พี่ชยอนูดู “ขอโทษครับ ผมลืมกด”


            “เอ้า”


            ผมเอามือถูๆกันเป็นเชิงขอโทษ ให้ตาย มัวแต่มองเพลิน ลืมกดหยุดเวลาเลย


            “ฮ่าๆๆๆๆ ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวพี่ว่ายใหม่ เมื่อกี้ก็เหมือนยังไม่ดีด้วย”


            “ขอโทษนะฮะ”


            “ไม่เป็นไรๆ”เขายิ้มให้ผมก่อนจะใส่แว่นตามเดิม “พร้อมนะ”


            “ครับ”


            ผมกดจับเวลา สายตาก็จ้องไปที่พี่ชยอนูอย่างมีสมาธิ และครั้งนี้ก็ไม่ลืมกดด้วย “พี่ว่ายน้ำเร็วมากเลยครับ”


            “ก็ปกตินะ เมื่อก่อนเร็วกว่านี้อีก เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ซ้อม ตั้งแต่เป็นประธานนักเรียนน่ะ”


            “แต่ผมเชื่อว่าพี่จะว่ายได้เร็วกว่านี้อีก”


            ผมยิ้มแล้วชูนิ้วโป้งให้พี่ชยอนู เขายิ้มตาหยีใส่ผม “ขอบใจนะฮยองวอน”


            แล้วพี่ชยอนูก็กลับไปว่ายน้ำอีกรอบ ผมยิ้มแล้วถอนหายใจเบาๆ อาการแบบนี้มันไม่ธรรมดาแล้วนะ ทำไมผมมีความสุขทุกครั้งที่อยู่กับพี่ชยอนู


            ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแล้วนะ คนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยผมหิ้วกระเป๋าใบโตเดินขึ้นบันไดหอ คนที่ช่วยเหลือผมในทุกๆเรื่อง ความอบอุ่นของเขา ทำให้ผมรู้สึกดี และถลำลึกลงไปเรื่อยๆ


            “ฮยองวอน”


            “...”


            “ฮยองวอน”


            “ครับ!!!!!!


            ตู้ม


            เพราะผมตกใจที่พี่ชยอนูตะโกนเรียก เลยสะดุ้ง พื้นที่มีน้ำตาสระเปียกเต็มไปหมดนี่ก็ลื่นมากพอที่จะทำให้ทั้งร่างของผมจมลงไปใต้ก้นสระได้


            ไม่นะ


          ...

 







          “ฮยองวอน!! ฮยองวอน!!!!

 

 

 

 





          ช่วยผมด้วย..

 

 

 

 




            “ฮยองวอน ได้ยินไหม อย่าเพิ่งหลับนะ อย่าเพิ่งจมลงไป”

 

 

 

 

 

            อึดอัดจัง.. ผมหายใจไม่ออกแล้ว..

 

 

 

 

 

 

            “ฮยองวอน ฮยองวอน”

 

 

 

 

 



          “ฮยองวอน!!!!


            “แค่กๆๆๆๆๆ”ผมไอ และสำลักเอาน้ำออกมา ก่อนจะไออีกพักใหญ่ พี่ชยอนูลูบหลังผมเบาๆแล้วมองอย่างกังวล


            “เป็นไงบ้าง”


            “แค่กๆๆๆๆ ขะ ขอบคุณครับ”


            “ทำไมไม่ว่ายขึ้นมา”


            “...”

            “ยังว่ายน้ำไม่เป็นเหรอ เป็นนักกีฬาไม่ใช่หรือไง!!!!”เสียงของพี่ชยอนูเปลี่ยนไป เหมือนเขากำลังโกรธ แต่ในขณะเดียวกันก็กังวลไปด้วย คิ้วเข้มๆของเขากำลังขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม


            “พี่ชยอนู”


            “ช่างเถอะ”เขาพูดแค่นั้นก่อนจะลุกขึ้นยืน “ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ เดี๋ยวเป็นหวัด”


            “..ครับ”ผมรับคำเสียงอ่อย


            เดินไปด้านหลังที่เป็นล็อคเกอร์ เพราะผมอยู่สาขากีฬา ทุกๆโรงยิม หรือที่สระว่ายน้ำ จะมีล็อคเกอร์ของผมอยู่ทั้งนั้น ผมหยิบชุดกีฬามาเปลี่ยน แล้วเดินออกมา


            พี่ชยอนูนั่งอยู่ก่อนแล้ว เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเหมือนกัน


            “..เสร็จแล้วครับ”


            เขาไม่ได้ตอบอะไรผม แต่ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป ผมเลยเดินตามไปเงียบๆ ไม่กล้าพูดอะไรออกมาเหมือนกัน


            รู้สึกขอบคุณเหลือเกิน ที่ตอนนี้ลิฟต์ที่หอซ่อมเสร็จแล้ว ไม่งั้นผมคงต้องอยู่กับบรรยากาศอึดอัดนี่ตลอดทางเดินขึ้นไปแน่ๆ ผมไม่รู้ ว่าพี่ชยอนูโกรธอะไรผม แต่ผมกลับรู้สึกผิดไปแล้ว


            เขามีอิทธิพลกับผมมากขนาดนี้เชียวเหรอ


            “รออยู่ตรงนี้ก่อน”


            เมื่อมาถึงหน้าห้อง เขาก็พูดแค่นั้นแล้วเดินเข้าไปในห้องตัวเอง ส่วนผมยังยืนอยู่ที่เดิม ไม่กล้าขยับไปไหนเลยเพราะกลัวจะทำให้เขาโกรธเข้าอีก


            ไม่นานนักร่างสูงใหญ่ก็เดินออกมาจากห้อง มายืนอยู่ตรงหน้าผมพร้อมกับยื่นแผงยามาให้


            “กินด้วยนะ เดี๋ยวจะไม่สบาย”


            “..เอ่อ”


            “พี่ขอโทษที”


            “...”


            “ที่ขึ้นเสียงใส่นะ พอดีว่าตอนนั้นพี่ตกใจมากน่ะ เห็นนายจมลงไปไม่โผล่ขึ้นมาเลย”


            “...”


            “..ดูแลตัวเองดีๆเข้าใจไหม”พูดจบมือใหญ่ก็จับที่หัวของผมแล้วลูบเบาๆ “พี่เป็นห่วงนายนะฮยองวอน”


            ผมมองคนตรงหน้า หัวใจเต้นรัว รู้สึกเหมือนอยู่บนที่สูงแล้วถูกผลักตกลงมา แต่ไม่ตายเพราะมีเบาะนุ่มๆรองรับอยู่


            พี่ชยอนูคือเบาะเบาะนั้น..


            “ขอบคุณครับ”


            ไม่ผิดแน่ๆล่ะ ..ความรู้สึกแบบนี้มันต้องใช่แน่ๆ


















ภาพลิงค์ที่แปะไว้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,057 ความคิดเห็น

  1. #982 pearl lotus (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 21:22
    ชอบพี่นูไปแล้วจริงๆสินะ โอ้ยสงสารกลัวแชจะเจ็บอีกTT
    แต่พี่เค้าก็ละมุนจริงๆค่ะ ใจบาง-////-
    #982
    0
  2. #968 supernei46 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 10:32
    ชอบเขาอ่ะดี๊ๆๆ แต่ไม่ได้นะ ต้องคู่ดับวินโฮ5555
    #968
    0
  3. #939 peach24 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 21:20
    ไรท์ต้องเปนเมนชยอนูแน่นอน
    #939
    0
  4. #901 supernei (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 18:38
    เราเชียร์อยู่นะ
    #901
    0
  5. #847 emptyq_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 12:30
    ไม่เอานะฮือ ไม่เอาแบบนี้ ไม่ใช่เพราะไม่เชียร์แต่ไม่อยากให้ฮยองวอนเจ็บเลย ;_;
    #847
    0
  6. #794 GybzyOlity (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 00:05
    พ่อหมีทำไมละมุนแบบนี้ เป็นคนที่อบอุ่นและเทคแคร์ดีมากๆเลย


    #794
    0
  7. #740 เซ็นสึยะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 07:10
    อยากจะเชียร์นูวอนเหมือนกันนะแต่กลัวกีฮยอนเจ็บงื้อออออ
    #740
    0
  8. #664 ยองฮีของเซบ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 01:13
    แกชอบพี่เขาไวไปแล้วนะ ฮยองวอนนนนนนน
    #664
    0
  9. #621 nhoeynoey (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 13:24
    ฮยองวอนกินกับอะไรก็อร่อย55555
    #621
    0
  10. #576 9tula (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 21:41
    ตายแหล่ววว พ่อจ๋าอบอุ่นมากๆเหล๋ย จะไม่ให้ฮยองวอนตกหลุมรักได้ไงนิ แต่รู้สึกว่าพี่ชยอนูไม่ได้คิดอะไรง่ะ ยังรู้สึกว่ากีฮยอนมีความพิเศษมากกว่าอยู่ดี ความสัมพันธ์ซับซ้อนเนอะ ตอนนี้โบกธงเชียร์มินมุงกับเอ็มกอนแรงมาก น่อว เป็นเพื่อนกันซะทีเหอะจะได้เลิกต่อยกัน 555555555555
    #576
    0
  11. #555 ♠ dphcylraed (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 13:59
    เลาเชียร์พี่ชนูวววววววววววว ฮือ นูฮยองไม่ได้เร้อออออออออ จริงๆเชียร์วอนโฮด้วยนั่นแหละ แต่พิชนูเขาอบอุ่นหัวเหลือเกิน ฮือออ จัลละลายยย
    #555
    0
  12. #155 TaoHun DakHyo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 21:26
    ไม่นะฮยอง  ตกหลุมรักชนูไม่ได้นะ  อิเตี้ยจะทำไงละ
    #155
    0
  13. #102 Beloved_Bears (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 10:18
    โหวววววว ไม่นะแช

    แต่จริงๆเราอ่านไปเรื่อยๆยังแอบชอบพี่ชยอเลยอะ พี่เขาดี๊ดีจริงๆ แต่เขามีคนของเขาแล้วน้าาา ไม่อยากให้เกิดดราม่าเลยง่าาาา
    #102
    0
  14. #92 PraeKyungDO (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 18:27
    อ๊อยยยยย ชัดเจนเลยยย ฮยองวอนชอบพี่ชยอนูมากด้วยนะเนี่ย แอบเขินนิดๆแหละ อิอิ >////<
    #92
    0
  15. #91 ILoveNuNeo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 18:10
    กรี๊ดดด มีบทคุยกะฮยองวอนทีไรทำไมมันชวนฟินอย่างนี้ฮะชยอนู >///<
    #91
    0
  16. #89 Minhoon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 06:37
    เดี๋ยวนี้ไรท์อัพบ่อยมากกกกกกก รักไรท์เลยอ่ะ /-\ งื้ออออ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะ ชอบคู่ฮยองวอนโฮนะ แต่ว่าไรท์แต่ละคนอัพช้ามากกก มีแต่ไรท์นี้แหละ 555555 นี้รอไรท์อัพทุกวันเลยนะ ~
    ไม่เดี๋ยวม่ายยยย นี้คือฟิคนูฮยองใช่ไหมมมมมม เกร้ดดดดดด วอนโฮชอบกี ส่วนแชชอบนู ส่วนกีชอบนู นูชอบกี
    สรุปง่ายๆคือ มีแค่ชยอกีที่สมหวัง 555555555
    ไม่ฮยองวอน..อย่าไปตกหลุมรักชยอนูเด็ดขาด วอนโฮรอแกอยู่นะ
    แต่ว่าตอนเด็กๆนี้..พี่นูต้องช่วยฮยองวอนไว้แน่ๆเลย ชัวร์!
    #89
    0