( nct x you ) Aiolos School of Wizardry. - end.

ตอนที่ 36 : Chapter 34 :: งานอภิเษก :: (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

Chapter 34 :: งานอภิเษก :: (END)

 



“แจฮยอน”

เสียงเรียกชื่อของชายหนุ่มที่ดังขึ้นมาทำให้อีกคนต้องหันไปมอง ก่อนจะพบกับผู้เป็นแม่ที่กำลังมองมาที่เขาอยู่

“ครับ?” ชายหนุ่มตอบรับพร้อมลุกไปหาผู้เป็นแม่ที่ตอนนี้รออยู่ที่หน้าห้องของเขา

“อีกไม่กี่วันก็จะถึงงานอภิเษกของเจ้าชายแล้ว แม่ว่าลูกอาจจะต้องไปเตรียมตัวช่วยงานเจ้าชายในวังไม่ใช่เหรอ?” ผู้เป็นแม่เอ่ยถามด้วยความสงสัย

หลังจากที่เหตุการณ์ร้ายๆผ่านไปได้และกำลังจะเข้าสู่สถานการณ์ปกติ ตอนนี้ก็ใกล้ที่เหล่าผู้วิเศษทั้งหลายจะได้พบกับงานรื่นเริงอีกครั้ง

งานอภิเษกของท่านหญิงอนันตเซียและเจ้าชายแทอิล

“ผมคงต้องกลับเข้าวังเย็นนี้แหละครับ ถ้าอย่างนั้นผมไปเตรียมตัวดีกว่า แม่ก็อย่าลืมหาชุดสวยๆไว้ไปร่วมงานอภิเษกของเจ้าชายนะครับ”

แจฮยอนเอ่ยกับผู้เป็นแม่ของตนพร้อมรอยยิ้มกว้าง แต่เพียงแค่ลับสายตาของผู้เป็นแม่ รอยยิ้มนั้นก็เลือนหายไป และแน่นอนว่าเลดี้แจฮเยผู้เป็นแม่นั้นรู้ดีว่าลูกชายของตนเป็นแบบนี้เพราะอะไร แต่เธอก็ไม่สามารถที่จะช่วยเหลืออะไรได้เลยแม้แต่น้อย

 




สิ่งที่ครอบครัวของเขาได้มา เจโน่ไม่เคยคิดต้องการมันเลยสักนิด ถ้ามันจะต้องแลกกับการที่เขาจะต้องเสียอีกคนไปตลอดชีวิต

“ลูกจะต้องเตรียมตัวเข้าไปร่วมงานในวังแล้วนะ องค์ราชาส่งสาสน์มาว่าจะทำพิธีมอบเครื่องราชบรรณาการให้กับว่าที่ผู้ครองเมืองกับพ่อของลูกด้วย” เสียงของผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้นมาพร้อมแตะบ่าลูกชายเพียงคนเดียวของตนเบาๆ

ในเวลานี้แอนโดเนียได้ถูกเปลี่ยนตระกูลผู้ปกครองแล้ว หลังจากที่ตระกูลหลักของอนันตเซียขาดผู้สืบทอดไปจนหมดสิ้น และท่านหญิงของพวกเขาก็กำลังจะขึ้นเป็นว่าที่มเหสีของเมืองหลวง แน่นอนว่าเมื่อผ่านเรื่องร้ายๆมาได้มันเป็นเรื่องที่ควรยินดีอย่างยิ่ง แต่กลับไม่ใช่สำหรับทุกคน

ไม่มีใครทนเห็นคนที่ตัวเองรักต้องไปแต่งงานกับคนอื่นได้หรอก

แต่ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มก็ไม่สามารถทำอะไรได้ในเมื่อเขาไม่สามารถบังคับหญิงสาวได้ และอนันตเซียเองก็ได้ตัดสินใจเองแล้ว

 




ในที่สุดวันที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง ชาวเมืองทั้งเมืองต่างตกแต่งบ้านเรือนของตนให้สดใส เพื่อต้อนรับพิธีอภิเษกที่มาถึง ทุกคนต่างสวมใส่ชุดที่สวยงามและหล่อที่สุดเท่าที่จัดเตรียมได้ เป็นวันที่ไอโอลอสจะกลับมามีความสุขอีกครั้งจริงๆ

ข้างนอกวังที่มีการตกแต่งบ้านกันมากมายแล้ว แต่ภายในวังนั้นยิ่งกว่าทุกพื้นที่ของวังถูกปรับภูมิทัศน์ให้สวยงามยิ่งกว่าที่เป็นอยู่เพื่อรอต้อนรับแขกผู้ร่วมงานจากทุกมุมเมือง เรียกได้ว่าแทบจะเนรมิตเป็นอีกเมืองหนึ่งกันเลยทีเดียว เพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มของทุกคนประดับบนใบหน้า เจ้าชายแทอิลก็มีความสุขแล้ว

แต่กลับกันเขากลับรู้สึกได้ถึงความเศร้าที่แม้จะปกปิดยังไงก็ปิดไม่มิดของหญิงสาวที่อยู่ข้างๆกาย

“เธอตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนี้จริงๆงั้นเหรอ?” ชายหนุ่มเอ่ยถามคนที่ยืนอยู่ข้างๆเขา

“มันก็เป็นทางเดียวที่ทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ใช่เหรอเพคะ” ไอแอมตอบกลับไปพร้อมถอนหายใจเบาๆ

เธอเคยหวังให้มันมีวิธี และหวังว่าวันนั้นที่เธอรอคอยจะมาถึงสักที จนในที่สุด เจ้าชายแทอิล เซอร์ฮันซลและเซอร์แทยงก็ทำให้เธอสำเร็จจนได้

“แล้วฉันจะต้องบอกคนอื่นว่ายังไงถึงการหายไปของเธอ พวกเขาจะต้องตราหน้าฉันแน่ๆ ชาวเมืองแอนโดเนียอาจจะก่อกบฏกับฉันอีกก็ได้” แทอิลเอ่ยออกมา

ไอแอมขำให้กับความคิดของอีกคนเบาๆก่อนจะอธิบายออกไป

“หม่อมฉันเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้วเถอะเพคะ ถ้าพวกเขารักตระกูลของหม่อมฉันจริงๆยังไงชาวเมืองก็ต้องเข้าใจ อีกอย่างพ่อกับแม่ของลอร์ดเจโน่เข้าใจครอบครัวฉันดีอยู่แล้ว”

“แล้วมันไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ? กับการที่เธอจะจากไปแล้วทิ้งไว้ให้พวกเขาแค่เพียงกระดาษหนึ่งแผ่น

“เจ้าชายเพคะ ฉันเองก็มีที่ที่ฉันจากมา ฉันไม่ใช่คนที่และฉันไม่รู้จักใครเลยด้วยซ้ำ เรื่องทั้งหมดมันไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยตั้งแต่แรก”

“แต่มันก็มาถึงขนาดนี้แล้ว

“เพราะแบบนี้หม่อมฉันถึงอยากรีบจบมันให้เร็วที่สุดยังไงเพคะ”

 






ไหนทุกคนบอกเขาว่ามันคืองานอภิเษก แล้วทำไมมันถึงกลายเป็นงานสถาปนาองค์ราชาคนใหม่แทนได้ นี่มันหมายความว่าอะไรกัน

“องค์ราชาแทอิลมีรับสั่งให้ทั้งสองท่านเข้าเฝ้าตอนนี้พะยะค่ะ”

ไม่ต้องรอให้เอ่ยซ้ำ ทั้งแจฮยอนและเจโน่ที่ดูจะกระวนกระวายกับการหายตัวไปของท่านหญิงอนันตเซียมากที่สุดในตอนนี้แทบจะพังประตุเข้าไปก่อนที่ทหารจะเปิดให้เสียอีก

“เจ้าชาย ขออภัยพะยะค่ะ องค์ราชาท่านหญิงอนันตเซียอยู่ที่ไห น ทำไมถึงไม่ร่วมงานวันนี้ แล้วทำไมงานวันนี้ถึงกลายเป็นงานสถาปนาของพระองค์ที่จัดขึ้นแทน

แทอิลไม่รอให้แจฮยอนถามจนจบ เขาก็ยื่นจดหมายที่อนันตเซียได้ฝากเอาไว้ให้กับทั้งสองคนทันที ความจริงแล้วในตอนนี้ทุกคนที่หญิงสาวขอให้เขาทิ้งจดหมายไว้ให้ก็น่าจะได้รับจดหมายกันไปหมดแล้ว และคงมีปฏิกิริยากับการรับรู้ต่างกันออกไป

ในส่วนของทั้งสองคนนี้นั้น

แค่อ่านจดหมายจบแจฮยอนก็วิ่งออกไปจากห้องรับรองในทันที เหลือแค่เพียงเจโน่ในตอนนี้

“อนันตเซียไม่สิ ไอแอม เธอทิ้งพวกเราไปจริงแล้วงั้นเหรอ” เป็นคำถามที่ดูเหมือนเจโน่เพ้อกับตัวเองเท่านั้น แต่แทอิลเองก็ไม่คิดจริงๆเหมือนกันว่าหญิงสาวจะเลือกวิธีนี้ แต่เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเธอจะต้องไป เพราะตราบใดที่เธอยังอยู่ที่นี่ ไม่มีทางที่ตำแหน่งราชินีจะเป็นคนอื่นไปได้ และแน่นอนว่าถ้าเป็นแบบนั้นเธอคงเสียใจกับความรักที่เป็นไปไม่ได้ของตัวเองอยู่ไม่น้อย

เพราะที่เห็นในตอนนี้ แทอิลยังเห็นความเสียใจจากผู้ชายที่รักเธอถึงสองคน ยังไม่รวมทุกคนที่ทั้งรักเธอด้วยความเอ็นดูและผูกพันธ์อีกมากมาย

 






ฺBangkok,2017

ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ดูไม่คุ้นตานัก หญิงสาวที่หมดสติไปจากการรถคว่ำค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาโดยมีผู้เป็นพ่อเฝ้าสังเกตอาการอยู่ข้างๆเตียง

“ไอแอม ลูกฟื้นแล้วเหรอ?  ไอแอมลูกพ่อ” น้ำเสียงสั่นๆที่เกิดจากอาการดีใจเมื่อลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาฟื้นขึ้นมาในห้องผู้ป่วยแบบนี้  ลูกสาวของเขาบาดเจ็บหนักมาก หมอบอกว่าเธอแทบจะไม่มีโอกาสรอดเลยด้วยซ้ำ ทั้งๆที่หลับไปนานถึงหนึ่งเดือนแต่ในวันนี้ลูกสาวของเขาลืมตาขึ้นมาแล้ว

“พ่อเหรอคะ” น้ำเสียงที่แหบพร้าของคนป่วยทำให้ผู้เป็นพ่อดีใจจนลืมรินน้ำดื่มให้ ดีใจยิ่งกว่าที่ลูกสาวของเขายังจำเขาได้

“ค่อยๆกินนะลูก พ่อเป็นห่วงลูกจนแทบไม่เป็นอันทำอะไรเลย พ่อคิดว่าลูกจะทิ้งพ่อไปอีกคนเหมือนแม่ซะแล้ว”

“พ่อคะ

“ไม่ต้องพูดแล้วลูก นอนพักก่อนๆ พ่อจะรีบไปตามหมอ

“พ่อคะ หนูคิดถึงพ่อที่สุดเลยค่ะ” หญิงสาวเอ่ยออกมาทั้งน้ำตาก่อนจะโผเข้าก่อนผู้เป็นพ่อ ตอนนี้ทั้งสองต่างกอดกันแน่น ภายในห้องพักมีเพียงเสียงร้องไห้ของสองพ่อลูกเท่านั้น

ไอแอมไม่ได้เป็นอะไรแล้ว เธอคิดว่าทุกส่วนของร่างการเธอแข็งแรงดี และตอนนี้เธอกลับมาในที่ที่เธอควรอยู่แล้วด้วย เพียงแต่ว่าเธอนำเรื่องทั้งหมดติดกลับมาในความคิดของเธอด้วยเพียงแค่เท่านั้นเอง

 





“พ่อคะ หมอคนนี้ชื่ออะไรเหรอคะ?” หญิงสาวถามออกไปเบาๆหลังจากที่ทั้งหมดและพยาบาลต่างก็เดินออกจากห้องไปแล้วหลังจากตรวจอาการของเธอเสร็จ

หมอคนนั้น ไม่สิ คนๆนั้นหน้าเหมือนแจฮยอนเป๊ะๆ แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง ซ้ำเธอยังปล่อยไก่เรียกอีกคนออกไปว่าแจฮยอนอย่างไม่อายปาก ก่อนจะโดนอีกคนมองหน้าแบบตาขว้างๆว่าเธอเพี้ยนไปแล้วด้วย

“พ่อเจ้าของไข้ลูกน่ะเหรอ คุณหมอจิรวัฒน์น่ะ พ่อเห็นพยาบาลเขาเรียกกันว่าหมอจอม” พ่อของเธอตอบกลับมา “แต่ลูกพูดอะไรกับหมอเหรอ พ่อได้ยินไม่ค่อยถนัด”

“อ่อ เปล่าหรอกคะ หนูแค่ยังมึนๆหัวอยู่นิดนึงแค่นั้นเองเลยอ๋องๆไปบ้างอ่ะพ่อ” ไอแอมตอบพร้อมพยายามหัวเราะกลบเกลื่อน

“แต่ลูกไม่เป็นไรพ่อก็ดีใจแล้ว เดี๋ยวพ่อจะดูแลเราเอง เห็นว่าแม่เขาก็กำลังจะเข้ามาหาด้วย”

“แม่ยังไม่ได้กลับไปเหรอคะ?” เธอถามออกไป

“ยังหรอก ก็ตั้งแต่ลูกเกิดอุบัติเหตุวันนั้นแม่เขาก็ยังไม่ได้กลับไปออสเตรียเลย ก็รอดูอาการของลูกอยู่เหมือนกัน”

“ขอโทษนะคะที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วง” หญิงสาวเอ่ยเสียงเศ้รา

“ไม่ใช่ความผิดลูกเลย เลิกทำหน้าทำตาเศร้าแบบนั้นได้แล้ว” พ่อของเธอว่า

“หนูไม่ได้เศร้าแล้วนะคะ ดีใจมากๆเลยที่ฟื้นขึ้นมาได้

“แต่แววตาเรามันยังเศร้าอยู่เลยนะมั้ย ถ้ายังรู้สึกจิตใจได้รับการกระทบกระเทือนก็บอกพ่อได้นะ พ่อจะพาเราไปหาหมอเอง” มือของชายวัยกลางคนลูบผมลูกสาวเบาๆเพื่อให้กำลังใจ

ยังไงเธอก็กลับมาอยู่ในที่ของเธอแล้ว เรื่องพวกนั้นก็ไม่มีทางที่จะมาเกี่ยวข้องกับชีวิตของเธอได้อีกแล้ว มาใช้ชีวิตของตัวเองใหม่อีกครั้งเถอะไอแอม

 






เวลากลางดึกในห้องพักผู้ป่วยควรจะเป็นช่วงเวลาที่หญิงสาวได้นอนหลับพักผ่อนอย่างสนิทมากที่สุด เว้นก็ได้แต่เธอรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนกำลังอยู่ในห้องผู้ป่วยของเธอ

พ่อกับแม่ก็กลับไปแล้ว ใครจะเข้ามาในห้องของเธอเวลานี้ได้ล่ะ ถ้าเป็นพยาบาลก็ต้องส่งเสียงตั้งแต่เข้ามาแล้ว

หญิงสาวรวมรวมสติก่อนจะค่อยๆหรี่ตาขึ้นมามองและพบกับโฉมหน้าของผู้ที่บุกรุกห้องเธอในตอนนี้

“แจฮยอน!! ถึงกับหลุดเอ่ยออกมาอย่างลืมตัวอีกครั้ง พร้อมลุกขึ้นมานั่งอย่างตกใจ ทำเอาผู้ที่แอบเข้ามาถึงกับตกใจไม่แพ้กัน

“เบาๆสิคุณ เดี๋ยวพยาบาลก็แห่มากันพอดี” ชายหนุ่มที่เป็นหมอเจ้าของไข้เธอเอ่ยขึ้นมาเบาๆพร้อมยกมือห้ามไม่ให้เธอเสียงดังอีก

แต่แบบนี้มันน่ากลัวนะ หมออะไรมาเข้าห้องคนไข้ตอนนี้เนี่ย ถึงจะหน้าตาเหมือนแจฮยอนแต่เธอก็ไม่ไว้ใจหรอกนะ จะมาทำอะไรเธอรึเปล่าก็ไม่รู้

“หมอมาทำอะไรในห้องคนป่วยดึกๆแบบนี้คะ ให้ฉันกดเรียกพยาบาลมาช่วยมั้ยคะ” พูดจบก็ควานหาปุ่มกดตรงหัวเตียงแต่อีกคนกลับมาดึงมันออกไปซะก่อน

แบบนี้มันน่ากลัวแล้วนะ

“หมอ!

“ผมบอกให้คุณเบาๆไง”

“ก็หมอน่ากลัวหนิ จะทำอะไรฉันรึเปล่าก็ไม่รู้” ไอแอมว่าพร้อมพยายามถอยห่างจากอีกคนให้มากที่สุด

“ผมไม่ทำอะไรหรอก ผมก็มาแบบนี้ของผมทุกวันอยู่แล้ว”

“ห้ะ? ทุกวัน?

“ไม่ใช่แบบที่คุณคิดแน่ๆ คืองี้นะ เคสของคุณมันน่าสนใจมากๆ ไม่รู้ว่าพ่อของคุณบอกหรือยังว่าตอนเกิดอุบัติเหตุอาการคุณคือแทบไม่รอดแล้ว” คนตรงหน้าพยายามอธิบายกับเธอ

ความจริงพ่อของเธอก็บอกมาอย่างนี้เหมือนกัน

“แต่มันเหมือนคุณแค่หลับไปแค่นั้น แถวบางคืนที่ผมมาสังเกต คุณก็พูดเหมือนที่คุณพูดตะกี้เลย”

“แจฮยอน?

“ใช่”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะหมอ ฉันคงแค่สลบไปแล้วละเมอแค่นั้นเอง” ไอแอมรีบปฏิเสธกลับไป

“แต่ยังไงเคสคุณมันก็น่าสนใจอยู่ดี แล้วผมก็กำลังทำวิจัยอยู่ด้วย

“เดี๋ยวนะหมอ คงไม่ได้จะให้ฉันเป็นหนูทดลองวิจัยของหมอใช่มั้ยคะ?” ไอแอมถึงกับมองหน้าอีกคนด้วยความตกใจ พอเห็นอีกคนอ้ำอึ้งตอบคำถามเธอไม่ได้เท่านั้นแหละ

ถึงจะหน้าเหมือนแจฮยอนก็เถอะ เรื่องแบบนี้ไม่เอาด้วยหรอก!

 







จะบอกว่าไม่เอาด้วยหรอก แต่สุดท้ายเธอก็โดนอีกฝ่ายโน้มน้าวจนตกลงจนได้

ถ้านับตั้งแต่วันที่ไอแอมได้ออกมาจากโรงพยาบาลตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบเดือนแล้ว และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เธอได้มาเจอหมอจอมอีกครั้งหลังจากที่พอกลับไปอยู่บ้าน อีกคนขอแลกคอนแทคกับเธอไว้เพื่อคุยติดต่อเรื่องงานวิจัยเท่านั้น

ความจริงแล้วมันไม่มีอะไรตื่นเต้นเลย แต่ไอแอมกลับรู้สึกตื่นเต้นยังไงไม่รู้ สารภาพตามตรงว่าการที่หมอจอมหน้าคล้ายกับแจฮยอนมันก็มีส่วนและมีผลกับจิตใจของเธอมากๆ

“คุณแอม”

เฮือก!

ถึงกับหลุดตกใจเพราะเอาแต่ตกอยู่ในความคิดของตัวเอง

“ทำไมตกใจขนาดนั้น ผมว่าผมก็มาแบบให้ซุ่มให้เสียงอยู่นะ” หมอจอมเอ่ยออกมาก่อนจะยิ้มเบาๆให้เธอ

ขนาดเวลายิ้มยังเหมือนกัน จะไม่ให้หญิงสาวหวั่นไหวได้ยังไง

“อ่อ พอดีฉันคิดอะไรเพลินๆไปหน่อยน่ะค่ะหมอ” หญิงสาวแก้ตัวกลับไป

“คุณกินอะไรมารึยัง ผมเพิ่งบงเวรยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย” หมอจอมว่าพร้อมกับลูบท้องตัวเองเบาๆ

“ข้าวเที่ยงก็ยังไม่ได้กินเหรอหมอ? นี่มันหกโมงเย็นแล้วนะ” ไอแอมถึงกับเผลอทำเสียงดุอีกคนไป แต่ก็ต้องเข้าใจแหละว่างานหมอมันยุ่งจนแทบไม่ค่อยมีเวลาเลย

“ก็มันยุ่งไงครับ คุณพอจะไปกินเป็นเพื่อนผมได้มั้ย?

“ไม่ต้องขอก็จะพาไปเลยค่ะหมอ อยู่ได้ยังไงเนี่ย ร้านไหนคนน้อยเข้าร้านนั้นเลยค่ะจะได้อาหารไวๆ” ไอแอมว่าก่อนจะลืมตัวจูงแขนอีกคนไปหาร้านอาหาร แต่หญิงสาวก็คงไม่ได้สังเกตว่าการกระทำของเธอทำให้อีกคนยิ้มกว้างได้ขนาดไหน

 

หลังจากที่มื้ออาหารจบลงไปแล้วหญิงสาวก็ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อยที่อีกคนได้กินข้าวสักที แต่ความจริงถึงหมอจอมจะกินหรือไม่กินก็ไม่ใช่เรื่องของเธอสักหน่อย

“คุณแอม” จู่ๆอีกคนก็เอ่ยขึ้นมา

“คะ?

“คือผมมีเรื่องจะสารภาพ”

เดี๋ยวนะ ทำไมจะต้องสารภาพ มันจะเป็นเรื่องดีใช่มั้ย?

“คือผม

“ความจริงแล้วผมไม่มีงานวิจัยอะไรนั่นหรอก

….

“ผมแค่เข้าไปในห้องนั่นเพราะผมชอบคุณ”

ประโยคล่าสุดที่เอ่ยออกมาทำเอาหญิงสาวถึงกับตกใจไม่น้อย

“แต่อย่าเข้าใจผิดนะครับ ผมชอบแบบชอบจริงๆ ไม่เคยล่วงเกินอะไรเลยด้วย แล้วตอนที่คุณฟื้นขึ้นมาผมก็กลัวว่าคุณจะมองผมไม่ดี เลยต้องแก้ตัวไปแบบนั้น”

หมอจอมสารภาพความจริงของตนออกไปหลังจากที่ปิดบังมานานนับเดือน ชายหนุ่มหวังแค่ว่าอีกคนจะเข้าใจเขา หลังจากที่พอจะได้รู้จักกันมากขึ้น

“คุณแอมจะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอครับ” จอมเอ่ยเบาๆเมื่อเห็นว่าอีกคนนิ่งไปนาน

“เอ่อ หมอ ฉันตกใจนะ เอาจริงๆ” โคตรตกใจเลยล่ะ

“ผมขอโทษ ผมรู้ว่าคุณคงไม่ได้คิดเหมือนผม”

“หมอ”

“ครับ?

“ก็ลองคุยกันต่อไปดูมั้ย?

“ห้ะ?

“จะไม่คุยเหรอ?

“คุยๆครับ คุยๆๆ”

ไอแอมถึงกับหลุดขำเมื่ออีกคนรีบตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาต่างก็หลุดขำตัวเองออกมาด้วยกันทั้งคู่

ความจริงแล้วไอแอมก็ต้องขอเวลาหน่อยเหมือนกัน หมอจอมหน้าเหมือนแจฮยอนมากๆก็จริง แต่เธอก็อยากที่จะทำความรู้จักเพราะหมอจอมคือหมอจอม ไม่ใช่หมอจอมที่แค่หน้าเหมือนแจฮยอน เพราะเธอจะได้รู้ว่าจริงๆแล้วคนที่ทำให้เธอหวั่นไหวได้ในตอนนี้คือหมอจอมคนปัจจุบันคนนี้ ไม่ใช่แจฮยอนคนที่อยู่อีกโลกนึงที่เธอเคยผ่านมา

เพราะมันไม่มีทางที่จะกลับไปเป็นแบบนั้นได้อีกแล้ว

ลาก่อนแจฮยอน

 

 

 

 

 



THE END.

#ฟิคไอโอลอส

แหะ 2 ปีเลยนะคะอายุเรื่องนี้ ตอนจบอาจจะภาษาไม่สวยเท่าไรหรือแปลกไปบ้างเราขออภัยด้วยเน้อ ห่างหายจากการแต่งฟิคไปนานจริงๆ 


หวังว่าทุกคนจะชอบกับตอนจบของเรา หรือหลายคนอาจจะตกใจชื่อตอนแล้วเห็นว่ามันเป็นตอนจบด้วย555555555555 เข้ามาเจอเม้นหลายคนรอเยอะเลย 


แต่จบนี้คงไม่ต้องรอแล้วเนอะ โล่งใจเหมือนกันที่แต่งจนจบได้ ขอบคุณทุกกำลังใจแล้วก็คอมเม้นท์นะคะ ใครเล่นทวิตก็ไปบอกเราในแท็ก #ฟิคไอโอลอส ได้นะเรารออ่านอยู่ คอมเม้นท์บอกเรานิดนึงก็ยังดีนะคะ ขอบคุณมากๆจริงนะคะ

<3

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #919 _victory_88 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:58
    ปมหนักมากและคลี่คลายงายมากกกกกกก. ดีแล้วค่ะ555. ฮืออออออ. อ่านแล้วขนวกคิ้วเลยอ่ะ. เจ้มข้นมาก. ชอบบบบบบ. แต่ก้อนะเสียดายโลกนู้นแต่ก้ออย่างว่าแหละมันไม่มช่ที่ของเราตั้งแต่แรก. แต่ว่าขอให้แจฮยอนมีความสุขนะ เจโน่ด้วย เพราะไอแอมทางนี้มีความสุขแล้ว!!!
    #919
    0
  2. #918 ชอบกินหมูกรอบ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 17:09

    อยากรู้จังว่าเเจฮยอนทำไงต่อ งี้อออวมันก็หน่วงๆนะตอนจบอะจะจบก็จบไม่สุด รู้สึกไม่สุดจริงๆอ่ะ

    #918
    0
  3. #897 mynicknamenoon (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 01:04

    ทั้งๆที่หมอจอมกับแจฮยอนก็น่าจะเหมือนกันแต่ใจฉันก็อยู่ที่เเจฮยอนเหมือนเดิม แงงงงงงงงง สนุกมากค่ะ

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png

    #897
    0
  4. #881 realtasha (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 12:59
    อยากให้มีฟิคแบบนี้ไปเรื่อยๆเลยค่ะ
    #881
    0
  5. #880 kmodile38 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 21:56

    อือหือ นกกันทั้งโลกแฟนตาซีเลยจ้าหมอจอมได้เฉยเลยอะ55555

    #880
    2
    • #880-1 tummang211048(จากตอนที่ 36)
      12 มกราคม 2563 / 15:04
      คิดเหมือนกันเลยนะB1555
      #880-1
    • #880-2 ชอบกินหมูกรอบ(จากตอนที่ 36)
      7 มกราคม 2564 / 17:11
      คิดอยู่เหมือนกันว่านิฉันอุส่าเลือกเรือตั้งนานเพื่ออะไรกัน5555
      #880-2
  6. #879 LynnSsk (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 23:22

    เศร้าอะไรท์ ต้องกลับมาอยู่โลกความเป็นจริง เป็นเรา เราคงต้องคิดถึงโลกนั้นมากเลยแหละ ใจหายเหมือนกันนะ แต่ก็สนุกมากนะไรท์ เรื่องแฟนตาซียิ่งหาอ่านอยากมากกก ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆจากไรท์ด้วยนะคะ
    #879
    0
  7. #874 พีท (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 13:12

    อืออ สมกับที่รอคอย เศร้านิดหน่อย เเต่ก็ต้องทำใจอ่ะ รู้อยู่เเล้วเเหละว่าสุดท้ายนางเอกก็ต้องกลับมาปัจจุบัน เเต่ก็เอ้อออ เศร้าอ่ะ5555555 ขอบคุณนะคะไรท์ที่เขียนฟิคที่ดีเเบบนี้ ชอบมากๆเลยต่ะ

    #874
    0
  8. #873 PatTy ' NP (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 00:53
    ฮืออออ จบแล้ววว คุ้มค่ากับการรอคอยอันยาวนาน55555 ส่วนตัวชอบเรื่องนี้มากๆค่ะ การใช้ภาษา การเล่าเรื่อง เนื้อเรื่องต่างๆมันลงตัวมากๆสำหรับเรา อีกทั้งยังเป็นแนวแฟนตาซีแบบที่ชอบอีก เป็นเรื่องที่อยากให้ไรท์อัพบ่อยๆมากๆค่ะ5555 จบแล้วก็ใจหายเหมือนกัน ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆมาให้อ่านนะคะ ปล.ตอนเข้ามาแล้วเห็นว่าอัพนี่ตกใจมากจริงๆค่ะ55555
    #873
    0
  9. #872 Viewveejjj15 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 18:09
    ติดตามฟิคนี้ตั้งแต่ไรท์ลงได้2-3ตอนเองค่ะ เราเปลี่ยนแอคของเด็กดีไปหลายรอบแล้วแต่ก็พยายามหาฟิคนี้จนเจอ เหมือนเค้าโตมากับฟิคเรื่องนี้เลยตั้งแต่nctยังไม่ดังเท่าไหร่ แงง จะร้อง ขอบคุณนะคะ
    #872
    0
  10. #871 Brown Chan (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 12:32
    ชอบมากค่ะ พึ่งได้อ่านเรื่องนี้ รู้สึกชอบทุกตัวละครเลย พออ่านจบแล้วก็รู้สึกใจหายเสียดายที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกโลกกับทุกๆคน ตอบจบทำให้รู้สึกคิดถึงทุกคนมากค่ะทั้งเพื่อนๆที่อยู่ด้วยกัน//คิดถึงเจโน่มากๆและมาร์คที่หายไปไหนไม่รู้5555 ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมานะคะรู้สึกดีมากเลยที่ได้อ่าน ถึงจะไม่ได้ตามตั้งแต่แรกๆแต่อยากจะบอกว่าชอบมากเลยค่ะ><
    #871
    1
    • #871-1 Brown Chan(จากตอนที่ 36)
      29 เมษายน 2562 / 12:34
      แต่น้องจีซองกับเหรินจวิ้นไม่มีบทเลยง่ะ555555
      #871-1
  11. #869 Haeun-29 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 12:05
    ยอมรับว่าตกใจอยู่นะคะเพราะเราติดตามเรื่องนี้มาตั้งแต่แรกๆเลยกลับมาอีกทีอ้าววจบแล้วเว้นช่วงไปนานมากกขอบคุณที่มาต่อจนจบนะคะขอบคุณสำหรับฟิคดีๆจริงๆค่ะ
    #869
    0
  12. #868 0123456789bbua (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 23:46
    แต่งดีมาก เราแอบลืมเนื้อเรื่องไปเยอะเหมือนกันแฮะ ชอบเรื่องนี้มากกก
    #868
    0
  13. #867 drrtwnn (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 20:15
    น่ากลัวที่สุดตอนที่ต้องยอมรับความจริงเนี่ยล่ะ เห้ออออ ล้องหั้ยยยยยย แจฮยอนนนน แต่ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีๆให้อ่านนะคะ สนุกแล้วก็ประทับใจมากค่ะ
    #867
    0
  14. #866 mya_tn33 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 00:45
    ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีๆมาให้อ่านจนจบนะคะ เราชอบเรื่องนี้มากๆพอเห็นแจ้งเตือนนี่รีบกดเข้ามาอ่านเลยค่ะ
    #866
    0
  15. #865 IT'slunar (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 22:29
    ขอบคุณที่แต่งจนจบนะคะไรต์แต่งได้ดีมากๆค่ะ เราตามไว้นานมากจนไรต์พึ่งมาอัพตอนสุดท้ายเราก็เลยย้อนกลับไปดูตอนเก่าๆเพราะลืมเนื้อเรื่องไปแล้ว. รอฟิคใหม่ของไรต์นะคะ
    #865
    0
  16. #864 faiene (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 22:15
    รอคอยมาตลอดเลยค่ะ จริงๆนะ กลับมาอ่านบ่อยมาก รู้สึกว่ารายละเอียดตอนท้ายมันหายๆไปหลายอย่างที่ยังสงสัย แต่เราก็พอเดาได้ สงสารทั้งแจฮยอนและเจโน่เลย ลุ้นมาทั้งเรื่อง แต่ก็เข้าใจว่าไอแอมต้องทำแบบนี้ทำไม อยากให้มีโอกาสร่ำลาบ้าง แต่คิดว่าคงไม่ได้ลาเพราะจะตัดใจยากกว่าเดิม รักเรื่องนี้มากๆ เป็นฟิตแฟนตาซีที่สนุกมาก ขนาดเราไม่อ่านแฮรี่ ไม่เคยอินหนังแฮรี่เท่าไหร่ก็สนุกไปกับโลกเวทมนตร์ได้ ขอบคุณสำหรับฟิคยาวๆ สนุกๆ เรื่องนี้นะคะ
    #864
    0
  17. #863 byfair (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 09:48
    ใจหายมากๆเลย ขอบคุณที่เขียนฟิคดีๆให้เราได้อ่านถึงตอนจบเลยย เรื่องนี้เป็นแนวแฟนตาซีเรื่องแรกที่เราอ่าน และเป็นเรื่องที่นึกถึงตลอดเวลาพูดถึงแนวแฟนตาซี แงงง ขอบคุณไรท์มากๆค่ะ เรารอเรื่องต่อๆไปอยู่นะคะะ เป็นกำลังใจให้เสมอค่าา รัก
    #863
    0
  18. #862 __nunnin (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 00:47
    อยากให้ไรท์ทำเเนวเเฟนตาซีกนะคะ เราชอบมากๆเลยค่ะ
    #862
    1
    • #862-1 __nunnin(จากตอนที่ 36)
      25 เมษายน 2562 / 00:47
      *อีกนะคะ
      #862-1
  19. #861 B.yt (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:41
    จบแล้วก็ใจหายอยู่นะคะ ไรท์จะมีสเปเชียลมั้ยคะอยากอ่าน
    #861
    0
  20. #860 PJH_PTN (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:33

    ฮื่ออยากจะร้องในที่สุดไรท์ก็มาต่อตอนจบ รอมาตลอดเลยค่ะขอบคุณไรท์ที่ไม่ทิ้ง แต่งฟิคสนุกๆออกมาเยอะๆนะคะรักกกไรท์น้าาาสู้ๆ

    #860
    0
  21. #859 bbe036 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 21:05
    แงงง เราชอบเรื่องนี้มากๆเลยเป็นแฟนตาซีของอซทที่สนุกมากๆสำหรับเราเลยนะคะ
    #859
    0
  22. #857 MaiWB (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 19:06

    เห็นแจ้งเตือนแล้วตกใจนึกว่าตัวเองตาฝาด แต่ก็เป็นเรื่องนี้จริงๆ ฮือออออวันนี้ที่รอคอย ขอบคุณไรท์ที่แต่ง
    ฟิคดีๆและสนุกๆขนาดนี้ให้เราได้อ่านนะคะ รักเลยๆๆๆๆ
    #857
    0
  23. #855 krem31049 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 18:51
    โอยยยยย เมื่อกี้คือหนูกำลังอ่านนิยายอีกเรื่องเพลินอยู่ค่ะแล้วเห็นแจ้งเตือนตื้ดนิยายเลยเฉยๆ พออ่านชื่อเรื่อง ไอโอลอส ก็เลื่อนปิด ตกใจ!!! ไอโอลอส!!! ตะลึง คือกลับเข้ามาอ่านนนอย่างไวๆๆๆๆ วันนนี้เราก็ตกใจไปอีกเหตุการณ์คือเห็นพี่ไรท์มารีทวิตที่เราคร่ำครวญไว้วันนี้ก็ดีใจแล้ว มาอัพเลยวันนี้ก็ดีใจใหญ่ไปเลยยยยย ขอบคุณที่กลับมาสนองนีด ของรีทคอมเม้นเล็กๆคนนึงนะคะ ขอบคุณมากกกกๆค่ะรักกกกกกกกกก
    #855
    0
  24. #854 filmji2 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 18:47
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด,
    มาแล้วววววว รอนานมากก คุ้มค่ากับการรอจริงๆในที่สุดก็ถึงตอนจบ
    ขอบคุณที่แต่งจนจบนะค่ะะ :-)
    #854
    0